เทวทูตปีกขวา 天神右翼 [นิยายแปลจีน]

ตอนที่ 13 : ทัณฑ์สวรรค์ [13]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,427
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    2 ส.ค. 59



-25-

                ฟังอยู่นาน ในที่สุดผมก็หาต้นตอของเสียงจนพบ ผมก้าวไปที่ริมแม่น้ำซีอาร์อย่างเบามือเบาเท้าก่อนจะมองจ้องลงไป บนผิวน้ำปรากฏภาพฉากในอดีต อิสเรียลยกมือข้างหนึ่งขึ้นสูง สองขาเรียวยาวคุกเข่าอยู่บนขั้นบันได ด้านหลังของเขาเป็นกลุ่มเทวทูตระดับล่างที่เคียดแค้นจนอยากเข้ามาฉีกเนื้อเถือหนังเขาให้ตาย

                อัครเทวทูตที่ยืนอยู่เหนือสุดขั้นบันไดคือเมตาตรอนที่มีท่าทางประหลาดใจเล็กน้อย

                อิสเรียลเงยใบหน้างดงามอ่อนเยาว์ขึ้นมองตรงไปยังเมตาตรอน สีหน้าบ่งบอกถึงความไม่ย่อถอยและแน่วแน่

                เมตาตรอนกล่าวถาม “เจ้าจะทำเช่นนี้จริงๆ? จะไม่เสียใจภายหลัง?”

                อิสเรียลทำท่าคล้ายอยากจะหันหน้ากลับไปมองด้านหลัง แต่ทำได้ครึ่งทางก็เงยหน้าขึ้นมองเมตาตรอนอีกครั้ง พยักหน้าอย่างหนักแน่น เมตาตรอนหงายมือขึ้น ใจกลางฝ่ามือปรากฏลำแสงเจิดจ้า

                เมื่อแสงนั้นตกกระทบลงมา ปีกสีเทาของอิสเรียลก็ถูกตัดออก

 

                ผมมองฉากตรงหน้าอย่างตื่นตะลึง ดวงตาจ้องมองเลือดที่ไหลออกจากแผ่นหลังของอิสเรียลที่ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด โลหิตไหลนองลงไปตามขั้นบันไดดูราวกับแม่น้ำสีแดงฉาน สีหน้าของอิสเรียลซีดเซียวจนกลายเป็นสีขาวแต่กลับเพียงปล่อยเสียงออกมาเสียงหนึ่งเท่านั้น แม่-เอ้ย... ผมเข้าใจผิดอย่างมหันต์จริงๆ เห็นเขามีผิวพรรณนุ่มนิ่มอ่อนแอแทบจะต้านลมไม่อยู่ก็ตัดสินว่าเขาหยุมหยิมเหมือนผู้หญิง แต่มันไม่ใช่อย่างนั้นเลยซักนิด! เขาไม่ใช่ทั้งผู้หญิงหรือผู้ชาย แต่เป็นแมลงสาบ!

                เทวดา 6 ปีกผู้หนึ่งเดินเข้ามาบีบปากอิสเรียลให้เปิดออกพร้อมกับกรอกยาบางอย่างเข้าไปในปากเขาราวกับกรอกยาพิษ อิสเรียลสำลัก 2-3 ทีจนใบหน้าแดงก่ำ เทวดาตนนั้นโยนขวดไปอีกด้าน ทำราวกับเกลียดชังเขาเข้ากระดูก

                เมตาตรอนมีท่าทางทนมองดูไม่ไหวอยู่บ้าง รีบร่ายเวทย์ใส่บนร่างของเขา แสงสีเงินสว่างห่อหุ้มร่างของอิสเรียลเอาไว้ก่อนจะไปรวมกันที่แผ่นหลังของเขา เสียงเลือดเนื้อปริแตกดังออกมาจากปากแผลราวกับมีของหนักๆกระแทกแผ่นหลังของเขาไม่หยุด อิสเรียลแทบจะล้มลงไปกองกับพื้นอยู่หลายครั้ง แต่ทุกครั้งก็จะกัดฟันยืดแผ่นหลังให้ตั้งตรง

                มองดูร่างผอมบางนั้นที่ต้องทนรับความเจ็บปวดครั้งแล้วครั้งเล่า ช่างเป็นเรื่องที่ทรมานผู้คนเหลือเกิน โชคดีที่เมตาตรอนสามารถทนมองจนมันผ่านพ้นไปได้

 

                ในที่สุด ปีกสีขาวบริสุทธิ์ 4 ข้างก็งอกออกมาจากหลังของอิสเรียลจริงๆ!

                สภาพของเขาทุลักทุเลเหมือนพึ่งโดนซ้อมมาหมาดๆ อิสเรียลล้มกระแทกลงกับพื้น เขากัดหลังมือตัวเองทีหนึ่ง เลือดสดๆก็ไหลออกมาทันที

 

                ผมในตอนนี้รู้สึกอยากจะฉีกร่างตัวเองเป็นชิ้นๆจริงๆ ตอนแรกที่ได้ยินเรื่องอิสเรียลถูกตัดปีกครั้งแล้วครั้งเล่า ยังมีหน้าหัวเราะยิ้มขำเฮฮาอยู่กับคาลอส ครั้งนี้ ขนาดเมตาตรอนเป็นคนลงมือยังเป็นถึงขนาดนี้ ยิ่งไม่รู้ว่าเทวทูตที่โกรธแค้นพวกนั้นจะลงมือกันขนาดไหน......

 

                ปีกสีขาวสะอาดคู่ใหม่ของอิสเรียลกางออก อิสเรียลนอนคว่ำอยู่ที่พื้นราวกับไร้ตัวตน

                นานทีเดียวกว่าเมตาตรอนจะสลายพวกเทวดาด้านหลังให้แยกย้าย เหล่าเทวทูตระดับล่างจากไปด้วยความเคียดแค้นชิงชัง

                เห็นๆอยู่ว่านี่คือการถือกำเนิดใหม่ของปีกคู่ใหม่ แต่กลับไร้ซึ่งชีวิตราวกับเป็นสิ่งที่ตายไปแล้ว ปีกทั้ง 4 ห้อยอยู่ทั้ง 2 ด้านของอิสเรียล อิสเรียลหันไปมองปีกของตนเอง น้ำตาไหลออกมาจากขอบตาอย่างไม่อาจต้านทาน

                ไม่เหมือนกำลังยินดี... ไม่เหมือนกำลังซาบซึ้ง...

 

                ตอนนั้นเอง รองเท้าบูทสีขาวคู่หนึ่งก้าวเข้ามาหยุดด้านหน้าของเขา

                บนสีขาวดุจหิมะนั่นประดับด้วยดิ้นสีเงิน ไม่มีแม้แต่คราบสกปรก ช่างแตกต่างจากใบหน้าของเขาในยามนี้

                ใครบางคนย่อกายลงด้านหน้าของเขา

                เมื่อเงยหน้าขึ้นมอง ก็สบเข้ากับดวงตาสีฟ้ากระจ่างใสดุจน้ำคู่หนึ่ง

 

                “มหาเทพล...ลูซิเฟอร์?” อิสเรียลปาดเช็ดน้ำตาบนหน้าออก จ้องมองอีกฝ่ายอย่างงุนงง

 

                ลูซิเฟอร์ยิ้มบางๆทีหนึ่ง ในดวงตาคือความสูงศักดิ์ที่ไม่อาจทำให้แปดเปื้อน เขาตบลงบนบ่าของอิสเรียลเบาๆ น้ำเสียงของเขายังน่าฟังเช่นเดิม “เจ้าทำได้ดี”

                อิสเรียลหยักหน้าราวกับตกอยู่ในห้วงฝัน

                ลูซิเฟอร์ยืดกายลุกขึ้นพร้อมกับกางปีกทั้ง 6 ออก ท่วงท่างดงามหาใดเปรียบ

 

                จ้องมองลูซิเฟอร์ที่ค่อยๆห่างออกไป อิสเรียลหยัดกายลุกขึ้นยืนอยู่บนขั้นบันไดกว้างขวางว่างเปล่า หันหน้าไปทางปราสาทแห่งแสงสูงตระหง่านที่ไม่อาจสั่นคลอนลงได้

 

                ภาพบนน้ำค่อยๆมืดลง ผมทิ้งตัวลงนั่งบนพื้นหญ้า หัวสมองว่างเปล่าไปหมด

 

                ผ่านไปไม่นาน บนผิวน้ำก็ปรากฏภาพขึ้นมาอีก

                F*ck อะไรอีกล่ะทีนี้? นิทานภาพหรือยังไง?

 

                ถนนสายสีเทามืดทึม แสงไฟสลัวๆบนท้องถนนขัดกับจำนวนผู้คนที่สัญจรไปมาที่ดูคักคัก อิสเรียลเดินไปตามถนน หันซ้ายหันขวา ท่าทางเหมือนไปทำผิดอะไรมาอย่างไรอย่างนั้น ด้านข้างของถนนมีป้ายเขียนเอาไว้ว่า ถนนสาย 68ผมเคยได้ยินจากพวกคนในโรงเรียนว่าถนนเส้นนี้ก็คือ เขตโคมแดงในตำนานนั่นเอง พวกเทวดาบ้าตัณหาชื่นชอบที่จะมาหาความสำราญกันที่นี่ ส่วนใหญ่จะเป็นผู้ชายกับพวกรักร่วมเพศ

                F*ck อย่าบอกนะว่าเจ้าเด็กนี่มาตามหาไอดอล?

                ตอนนั้นเอง เทวดา 4 ปีกตนหนึ่งนั่งเอกเขนกอยู่ข้างเสาไฟเลิกคิ้วมองมา เขาเดินเข้าไปหาอีกฝ่ายอย่างระมัดระวัง ถามด้วยน้ำเล็กหวิวราวกับเสียงยุง “พี่ชาย แถวนี้มีที่ไหนน่าเที่ยวบ้างมั้ย?” ภายใต้เส้นผมหยักศกยุ่งเหยิง คือใบหน้าเล็กๆเรียบเนียนราวกับแอปเปิ้ลเขียว

                เทวดาตนนั้นตอบว่า “ถ้าดังที่สุดก็ต้องที่โอลเลอร์......แต่ว่าดึกขนาดนี้แล้ว เจ้าไปที่นั่นคงจะหาคู่ไม่ได้แล้ว ไม่สู้เจ้าไปกับข้า......” จากนั้นก็ยื่นมือข้างหนึ่งมาจับที่ด้านข้างไหล่ของอิสเรียล อิสเรียลก้าวถอยหลังออกมาโดยไม่รู้ตัว เทวดาตนนั้นนิ่งงันไปก่อนจะไล่ตะเพิดด้วยความโกรธ “ปากยังไม่ทันสิ้นกลิ่นน้ำนมก็ริอ่านมาเที่ยวเล่นที่นี่ กลับบ้านไปดูดนมแม่ซะไป!

 

                ......ที่แท้เทวดาก็ยังมีที่นิสัยแบบนี้อยู่ด้วย

                อิสเรียลรีบเดินหนีจากมาอย่างรีบร้อน เดินไปได้ซักพัก จู่ๆก็หยุดยืนอยู่ที่ด้านข้างสระน้ำกว้าง วักน้ำขึ้นมาลูบผม เปิดคอเสื้อออก จากนั้นก็นั่งกอดเข่าอยู่ข้างสระน้ำ ท่าทางราวกับพวกนักเลงหัวไม้ยังไงยังงั้น

                F*ck เจ้าเด็กนี่คิดจะทำอะไรของมัน?

 

                ไม่นานหลังจากนั้น ใครคนหนึ่งก็มาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเขา

                อิสเรียลเงยหน้าขึ้น ใช้สายตาหวานเยิ้มมองไปข้างหน้าอย่างไม่จริงจัง แต่มองขึ้นไปได้ครึ่งทางก็ต้องแข็งค้าง “มหาเทพม...เมตาตรอน......” อ้อมแขนทั้งซ้ายและขวาของเมตาตรอนโอบนางฟ้าไว้ข้างละหนึ่งตน “อิสเรียลน้อย? เจ้าก็มาที่นี่เหมือนกันเหรอ?”

                อิสเรียลรีบลุกขึ้นยืนก่อนจะค้อมกายอย่างนอบน้อม “ข้า... ข้าพึ่งไปเที่ยวเสร็จกลับมา”

                เมตาตรอนหัวเราะร่า “เจ้าไปเที่ยวที่ไหนมาล่ะ?”

                อิสเรียลมองซ้ายมองขวาด้วยท่าทีเอียงอาย กระแอมไอทีหนึ่ง แสร้งทำท่าเจนสนาม “โอลเลอร์... ข้ารู้สึกว่าที่นั่นไม่ถึงใจเท่าไหร่ก็เลยออกมา”

                เมตาตรอนปล่อยนางฟ้าทั้งสองนางข้างกายออก กระพริบตามองไปยังอีกฝ่าย “เอ๋? โอลเลอร์ก็ยังไม่ถึงใจเจ้างั้นเหรอ? ดูไม่ออกจริงๆว่าเจ้าก็ชอบผู้ชาย งั้น... เจ้าไปเที่ยวกับข้าก็แล้วกัน”

                อิสเรียลเบิกตากว้าง คาดว่าคงอยากจะกลืนลิ้นตัวเองลงท้องไปให้รู้แล้วรู้รอด

                ไม่มีใครบอกเขารึไงว่าร้านโอลเลอร์มันแหล่งรวมพลคนรักไม้ป่าเดียวกัน?

                แต่ว่า ครู่เดียวอิสเรียลก็ปรับสีหน้าของตัวเอง ลูบหัวไปมา ยิ้มตาหยีพลางตอบ “เอาสิ”

                นี่~~~ เจ้าเด็กนี่มันเกินเยียวยาแล้วจริงๆนะ~~~

 

 

-26-

                ต่อจากนั้น  เมตาตรอนก็สลัดนางฟ้าทั้งสองตนนั้นออกไปก่อนจะโอบเอวอิสเรียลพากันเดินเข้าไปในโรงแรม สวรรค์ก็ยังเป็นสวรรค์ แม้แต่โรงแรมยังสร้างมาราวกับเป็นโบสถ์ไม่มีผิด ทั้งสองคนก้าวเข้าไปในห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีขาวเป็นหลัก ใจกลางห้องยังวางน้ำพุขนาดเล็กเอาไว้ บรรยากาศเต็มไปด้วยความโรแมนติค แต่อิสเรียลกลับเอาแต่ยืนอยู่ที่เดิมด้วยท่าทางแปลกประหลาด

                เมตาตรอนดันอิสเรียลไปที่ข้างเตียง ระหว่างที่ถอดเสื้อผ้าอีกฝ่ายออกก็เอ่ยถามไปด้วย “เจ้าอยู่บนหรือล่าง?” ฝ่ามือของอิสเรียลกำแน่นจนกลายเป็นหมัด “บน......ล่าง... บน...ล่าง......” เมตาตรอนกระเซ้าด้วยรอยยิ้ม “เจ้ากำลังขึ้นบันไดอยู่รึไง?”

                อิสเรียลเงียบไป เมตาตรอนดึงเสื้อผ้าของเขาลงมาจนถึงข้อมือ พูดเสียงเบาว่า “ข้าชอบอยู่แต่ข้างบน เก็บปีกซะ”

                อิสเรียลยังเงียบอีก

                เมตาตรอนเงยหน้า “เจ้าอย่าบอกนะว่าที่ผ่านมาเวลาทำเรื่องอย่างว่า เจ้าไม่เคยเก็บปีก”

                อิสเรียลรีบพยักหน้า พับเก็บปีกด้านหลัง พริบตาก็หายไป

                เมตาตรอนถอดเสื้อผ้าบนร่างของตัวเองออก แม้แต่เสื้อผ้าท่อนล่างก็ถอดออกจนหมด อิสเรียลกวาดสายตาลงมองด้านล่างของอีกฝ่ายทีหนึ่งก่อนจะหน้าแดงก่ำ รีบหันหน้าไปอีกทางทันที เมตาตรอนมองเขาอยู่ครู่หนึ่งพลางเลิกคิ้ว เขาดันร่างอิสเรียลลงบนที่นอนก่อนจะจัดการโยนเสื้อผ้าบนร่างนั้นออกไป

 

                อิสเรียลหลับตาแน่นไม่กล้าขยับ

                เมตาตรอนทิ้งร่างทับลงบนตัวเขา อิสเรียลแทบหยุดหายใจ ผมหมดคำจะพูดแล้วจริงๆ... อิสเรียลตอนนี้กับรูปปั้นหินต่างกันตรงไหนเนี่ย? เมตาตรอนยึดลำคอของเขาก่อนจะเริ่มโลมเลียไปตามใบหู ใบหน้าของอิสเรียลแดงก่ำขึ้นมาทันที

                “อิสเรียลน้อย เวลาอยู่ด้านล่าง จำไว้ว่าต้องอ้าขาออก” เมตาตรอนพูดประโยคนี้ออกมาได้อย่างหน้าไม่อาย ผมมองสีหน้าของอิสเรียล เขาทำหน้าเหมือนอยากจะฆ่าตัวตายไปจริงๆ

                อิสเรียลหยัดเอวขึ้นก่อนจะยกหลังมือขึ้นปิดตาตัวเอง

                พวกเจนสนามก็ยังเป็นพวกเจนสนาม พริบตาเดียว เรียวขาก็ถูกแยกออกก่อนจะถูกทาด้วยขี้ผึ้ง เมตาตรอนดับไฟในห้องก่อนจะก้มลงจูบอิสเรียลครั้งแล้วครั้งเล่า ตอนที่คิดจะสอดใส่กลับถูกมือของอิสเรียลดันไว้ที่หน้าอก รีบร้อนจนพูดออกมาไม่เป็นคำ “มหาเทพ... อย่า......เร็วเกินไป” เมตาตรอนไม่สนใจเขา ยังคงก้มหน้าระดมจูบต่อไป จนเมื่ออิสเรียลเริ่มผ่อนคลายลง เขาก็พบว่ามีบางอย่างกำลังดุนดันเข้ามาในร่างของเขา

                อิสเรียลสั่นสะท้านไปทั้งร่าง เปล่งเสียงสะอื้น “เจ็บ...... ทำไมถึงเจ็บขนาดนี้......”

                เมตาตรอนจับขาของอิสเรียลให้แยกออกกว้างกว่าเดิม เคลื่อนขยับกายไปมาอย่างนุ่มนวล “ครั้งแรกก็เจ็บเช่นนี้แหละ เดี๋ยวก็ดีขึ้น”

                ผมมองสีหน้าของอิสเรียล... เหมือนตายมาแล้วร้อยรอบ

                F*ck ต่อให้ผมพูดอะไรออกไป ไม่ว่าจะกับความเชี่ยวชาญด้านไหนๆของเมตาตรอนก็เหมือนกับสอนจระเข้ให้ว่ายน้ำ เขาไม่อายคนแต่ผมอายแทน

 

                หลังจากนั้น เสียงครวญครางของอิสเรียลก็ดังขึ้นไม่หยุด ยิ่งช่วงหลังยิ่งกระตุ้นเร้าคนฟัง ขนาดผมเองยังหน้าแดงไปถึงหูอย่างห้ามไม่อยู่

 

                หลังทุกอย่างเสร็จสิ้น อิสเรียลนอนคว่ำอยู่บนเตียงไม่กล้าขยับ เมตาตรอนสวมเสื้อผ้าเรียบร้อยก็โยนยาขวดหนึ่งไว้บนเตียง “ใช้นี่ทาก็จะไม่รู้สึกเจ็บแล้ว” สีหน้าของเขาราวกับเวลาเจ้าบ่าวไม่เจอเลือดของเจ้าสาวตกลงบนเตียงในคืนแต่งงานอย่างนั้นแหละ

 

                ก่อนหน้านี้ผมเคยได้ยินมาว่า ถ้าผู้ชายจีนพบว่าเมียตัวเองไม่ใช่สาวพรหมจรรย์ก็จะพูดว่า ของที่คนอื่นใช้แล้วดันส่งมาให้ฉันใช้แต่ถ้าผู้ชายอเมริกันพบว่าเมียตัวเองเป็นสาวพรหมจรรย์ก็จะพูดว่า ของที่คนอื่นไม่ใช้ดันมาให้ฉันใช้

 

                เมตาตรอนต้องเป็นคนอเมริกันแน่ๆ ฟันธง

 

                เมตาตรอนพึ่งจากไปได้ไม่นาน อิสเรียลก็เดินกะโผลกกะเผลกไปหาคาลอส คาลอสอึ้งหนัก ใช้สายตาดูถูกเขาไปหลายวัน “สิ่งที่มหาเทพเมตาตรอนไม่ชอบที่สุดคือการทำกับคนที่ยังไม่เคย เจ้ายังกล้าทำแบบนั้นต่อหน้าเขาอีก ข้าไม่รู้แล้วว่าเจ้าคิดอะไรอยู่กันแน่!” อิสเรียลตอบว่า “ข้าอายุยังน้อย ไม่มีประสบการณ์ไม่ได้หมายความว่าไม่มีใครเอาซักหน่อย”

                คาลอสกล่าวว่า “นั่นไม่ใช่ประเด็น เพราะเขาสนแต่เรื่องเสพสุข คนที่ลีลาไม่เด็ดเขายังไม่เอา นับประสาอะไรกับคนที่ไม่มีประสบการณ์ เจ้าซวยจริงๆแล้ว” อิสเรียลเหลือบมองเขาทีหนึ่ง “แย่สุดก็แค่ไม่ต้องไปหาเขาเท่านั้นหล่ะน่า!

 

                ทำเรื่องขายหน้าออกไปขนาดนั้น อิสเรียลยังอุตส่าห์ไปได้ขนาดนั้นกับเมตาตรอน ผมรู้สึกแปลกใจจริงๆ

 

                เดิมทีผมอยากจะอยู่ดูต่อ แต่กลับได้ยินเสียงกลุ่มคนดังแว่วมา ผมรีบถอยห่างออกมาจากแม่น้ำ ภาพฉากบนผิวน้ำจางหายไป จากนั้นพวกกลุ่มนักแสดงก็มาถึง

                ตอนที่กราบิเอลกับราฟาเอลมองเห็นผมก็รีบก้าวเดินเข้ามา กราบิเอลพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า “อิสเรียล จะทำอะไรก็ต้องมีความรับผิดชอบ วันแรกไม่มาก็แล้วไปเถิด วันที่สองที่สามก็แล้วกันไป แต่ผ่านไป 1 เดือนก็ยังไม่มา ไม่ใช่ว่าเจ้าอยากถอนตัว?”

                ผมพูดไม่ออก เดิมทีคิดจะอธิบายกับพวกเขา พูดขอโทษ แต่เมื่อเห็นพวกเขาสองคนก็รู้สึกโกรธขึ้นมา ยัยผู้หญิงกราบิเอลนี่......ชักจะ......

               

                ราฟาเอลรีบร้อนเข้ามาไกล่เกลี่ย “ช่างมันเถอะ ยังห่างจากวันสร้างโลกอีกนาน เริ่มต้นกันใหม่ก็ได้แล้ว คราวหลังอย่ามาสายอีกก็พอ” กราบิเอลกลับพูดว่า “เจ้าไม่เห็นสีหน้าของเขาเหรอ? สำนึกผิดซักนิดก็ไม่มี ไม่ได้ ถอนตัวเขาออกจากนักแสดงเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นข้าไม่แสดง” ราฟาเอลพูดขึ้นว่า “กราบิเอล อย่าทำอย่างนี้ เขาเป็นเด็กใหม่ ถ้ายังไงก็ลองให้เขาได้อธิบายก่อนเถิด”

                กราบิเอลยกสองมือขึ้นกอดอก “ได้ เจ้าอธิบายมาซิ”

                ผมเบะปากแสยะยิ้ม “ถอนก็ถอนสิ ถึงยังไงฉันก็ไม่ได้อยากแสดงอยู่แล้ว ขู่ไปก็ไม่มีประโยชน์”

                ราฟาเอลเบิกตาค้าง กราบิเอลยิ้มเย็น “ได้ยินแล้วใช่มั้ย? เจ้านี่พูดออกมาเองว่าไม่อยากแสดง ที่พวกเรารอมาตั้ง 1 เดือนก็เปล่าประโยชน์ซะแล้ว” ราฟาเอลดึงมือผมลากไปอีกด้าน “อิสเรียล อย่าใช้อารมณ์แก้ปัญหาสิ” เดิมทีความโกรธผมลดลงมาหน่อยแล้ว เขากลับสุมไฟเพิ่มอีก 1 ประโยค “คาลอสเองก็เคยมาขอลาหยุดให้เจ้า พวกข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องมีธุระบางอย่างแน่” กราบิเอลแทรกขึ้นว่า “เฮอะ... คนแบบไหนก็มีเพื่อนแบบนั้น เพื่อนของเจ้าร้ายกาจไม่เบาเลยทีเดียว”

                “ใช่ เพื่อนของฉันร้ายกาจ! พวกนายเป็นถึงอัครเทวทูต เพราะงั้นพวกนายอยากได้อะไรก็ได้ กราบิเอล เธอมันคนพาล ฉันทำอะไรเธอไม่ได้ แต่ไม่ช้าก็เร็วต้องมีซักวันที่เธอจะได้รู้ซึ้งว่าอะไรที่เรียกว่ากรรมตามสนอง! มีปากแบบนั้นต่อให้ใหญ่มาจากไหนก็ไปไม่รอดหรอก!

                ภาพลักษณ์สาวงามเลิศล้ำของกราบิเอลถูกทำลายย่อยยับ เธอจ้องมาที่ผมอย่างโกรธแค้นจนพูดไม่ออก

                เทวดาที่เหลือต่างไม่มีใครกล้าเปิดปาก

 

                “อา... อิสเรียลพูดมาก็ไม่ผิด กราบิเอลพูดมากจริงๆนั่นแหละ ทำผู้ชายตกใจวิ่งหนีไปก็เยอะ”

                เสียงนี้มัน......

                หันกลับไปมองก็เป็นเมตาตรอนอย่างที่คิด เขายิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางดึงผมเข้าไปตรงหน้าเขาก่อนจะปัดมือราฟาเอลทิ้ง “ข้าก็บอกแล้วว่าหญิงพรหมจรรย์น่ารำคาญจะตายไป ดูอย่างกราบิเอลสิ โตขนาดนี้แล้วยังจะไปรังแกเด็กน้อยอยู่อีก”

                เทวดาที่ยืนอยู่ด้านหลังพากันก้มหน้าหัวเราะ บางคนถึงกับร้องถามอย่างตกใจ “เอ๋เอ๋... ที่แท้มหาเทพกราบิเอลก็เป็น......”

                ใบหน้าของกราบิเอลเปลี่ยนจากซีดขาวเป็นแดงก่ำ จากแดงก่ำเป็นซีดขาว หันไปมองราฟาเอลทีหนึ่ง จากนั้นก็หันร่างวิ่งจากไป ราฟาเอลหันมาจ้องเมตาตรอน ส่ายหัวไปมา ยิ้มอย่างหมดคำพูด

                เมตาตรอนเขี่ยจมูกผมเบาๆ จุ๊บที่ริมฝีปากผมทีหนึ่ง “เด็กดี ไปซ้อมซะ มีอะไรค่อยว่ากันทีหลัง”

 

                เมตาตรอนยัดบทละครใส่มือของผม ผมถอยออกมาสองก้าวก่อนจะกลายร่างเป็นหิน

                เมื่อกี้......เขา......ทำอะไรกับผม?

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น

  1. #1623 Ddd (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 02:39

    ว่าคนอื่น แต่ไม่ดูตัวเองเลยนะอิสเรียล ปากตัวเองน่ะ คุมให้อยู่ก่อนดีไหม5555

    #1,623
    0
  2. #1578 palm4588 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 พฤษภาคม 2562 / 19:52
    เมตราตรอนออกตัวแรงมาก
    #1,578
    0
  3. #1548 did-you-know (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2562 / 03:16
    งงเเรงมาก 555
    #1,548
    0
  4. #1545 fonchayaporn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 ธันวาคม 2561 / 20:30
    งง แต่เหมือนไม่งง เห้อ
    #1,545
    0
  5. #1518 prussiazand (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 13:02
    งงเเหะ....
    #1,518
    0
  6. #1470 neaumn_sm (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 17 มกราคม 2561 / 23:11
    งงไปหมดนิ
    #1,470
    0
  7. #1419 Pinocchio-fate (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2560 / 21:47
    อิสเรียลคนเก่านี่คงไม่ได้ชอบเมตตราตอนแฮะ แต่ดูเทิดทูนลูซิเฟอร์มากกว่า แล้วตอนนั้นนี่วางแผนจะทำอะไรถึงไปที่อโคจร? จะไต่เต้าเพื่อไปหาลูซิเฟอร์หรือเปล่า โว้ยไม่รู้แล้ว งงกับชื่อเรื่อง5555555
    #1,419
    0
  8. #1090 sodade (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กันยายน 2559 / 21:20
    อิสเรียลในอดีตชอบใครกันแน่น้า
    #1,090
    0
  9. #675 Par_dao (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2559 / 14:13
    อีสเรียลในอดีตดูน่าสงสารจัง ดูคลุมเครืออึดอัด เดาทางไม่ถูกเลยว่าเรื่องจะเดิินไปทางไหน
    #675
    0
  10. #354 benjarath (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2559 / 23:52
    ไม่หน้ารอดเเล้วหละอีสเรียล
    #354
    0
  11. #146 kiriyu25 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 11:36
    อิสเรียลความรู้สึกช้าไปนะครับ โดนเขาขโมยจูบไปแล้ว! #ฮา ขอบคุณครับ
    #146
    0
  12. #132 p-i-n-e (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 13:01
    น้องอิสเรียลน่าสงสารมากกกก แต่ฟินเมตาตรอนสุดๆ ตั้งแต่อดีตยันล่าสุด ฮือ น่ารักไปแล้ว บ้าจริง ฉันไม่รู้จักนายแล้วเฮียลู
    #132
    0
  13. #131 xxxx-xxxxx-x (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2559 / 07:28
    อ๊ายยยยยยยย รอยุนะ
    #131
    0
  14. #130 relis (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 23:11
    เริ่มกลับมาสนใจเพราะไม่บริสุทธิ์และเริ่มมีคนอื่นต้องการตัว(ลูซิเฟอร์)ต้องการแล้ว เลยสนุกที่จะแย่งชิงใช่มั้ยเนี่ย



    กราบิเอลเป็นหญิงพรมจรรย์?อ่านแล้วแอบงง



    หรือที่จริงอิสเรียลจะชอบเมตราตรอนแต่กับลูซิเฟอร์คือวางแผนอะไรกันซักอย่างไว้
    #130
    0
  15. #128 tonhom_ka (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 22:13
    เมตราตรอนนนน นายคือพระเอกกก หยางลู่ ลูซิเฟอร์ ใครไม่รู้วจากกก
    #128
    0
  16. #127 gyugyu (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:55
    ตอนฉากอดีตเราเฉยมาก มาอายม้วนเอาตอนจุ๊บปากตอนจบ
    คู่รักหวานแหววนี้โผล่มาได้ไง
    #โดดลงแม่น้ำ
    #127
    0
  17. #126 akerah (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 21:21
    กริ๊สสสสสส พระเอกของอิชั้นมาแล้วค่ะ ตกหลุมรักเพลย์บอยมุกแป้กคนนั้นอย่างจัง มีความรู้สึกว่าเมตาตรอนจริงจังกับอิสเรียลพอสมควร เพราะได้เปิดซิงน้องเขาใช่มั้ยถึงได้ติดใจเห็นได้ชัดว่าไม่ยอมปล่อยอิสเรียลแน่ๆท่าทางจะชอบมากด้วย โผล่มาหยอดให้ได้กรี๊ดอีกบ่อยๆนะคะมหาเทพเมตาตรอน
    #126
    0
  18. #125 --noon-- (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:54
    โอ้ เมตราตอนช่างO///O
    #125
    0
  19. #124 pramotdplo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 19:11
    -_- บ้านไรท์อยู่ที่ไหนอยากรู้จัก ตัดเก่งมาก ค้างทุกตอน ต้องตาม!!
    #124
    0
  20. #123 narinnakin (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:43
    เมตราตอน คุณทำอะไรกัน
    #123
    0
  21. #122 letsdance12 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:22
    อดีตเข้มข้นมากกก โอ้ยยยย 
    #122
    0
  22. #121 alfhind (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 18:00
    จุ๊บ จุ๊บ? จุ๊บ!!!! ตายแล้ว หนูหลี่ปินเสียจูบให้ผู้ชายไปแล้ว กรีดร้อง สถานะแบบนี้ยิ่งคลุมเครือไปอีก โอ่ย >_< (สะเทือนใจกับอดีตของอิสเรียล อะไรจะขื่นขมปานนั้น ฮือ น่าสงสาร แล้วคิดยังไงถึงไปยอมทำเรื่องแบบนั้นหืออิสเรียล มีเหตุผลอะไร หรือเพราะความอยากรู้อยากเห็น? เฮ้อ อยากดูอดีตต่อจัง อยากรู้จักหนูอิสเรียล)
    #121
    0
  23. #120 memorie30114 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2559 / 17:48
    เมตราตอน//-//
    #120
    0