[ TaeTee | เต้ตี๋ ] Story in the song

ตอนที่ 7 : [TaeTee] เก๊ก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 99
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    1 มี.ค. 62

T
B

TaeTee | เก๊ก

Original song by : The Richmantoy

Story by : AACH__ 

Character : Tae X Tee


 

          เต้ ดาวิชญ์ ชายหนุ่มผู้เงียบขรึม เย็นชา และสันโดษ แต่ถึงแม้จะเงียบและเก็บตัวแค่ไหนก็ยังคงเป็นที่หมายปองของสาวๆทั่วทั้งมหาวิทยาลัย ด้วยความหล่อในระดับที่เดือนมหาวิทยาลัยยังต้องหลบทางให้

 

ไม่รู้มันเป็นอะไร อะไรนักหนา อยากไปก็ไปเลยเธออย่ามา อย่ามาตาหวาน

โทษทีฉันตามเธอทัน มาปั่นหัวใจจะโดนเฉิดใส่

 

          ตี๋ หนุ่มน้อยเฟรชชี่ปีหนึ่ง หน้าตาใสจนใครๆก็ต้องเป็นอันหลงใหลในความน่ารักที่มาพร้อมกับคาแรคเตอร์อ๊องๆอันเป็นเอกลักษณ์ที่ทำให้ผู้คนทั้งหญิงชายหลงใหลไปได้ไม่ยาก "พี่ครับๆ ห้องประชุมคณะไปทางไหนหรอครับ" ตี๋น้อยไม่รอช้าพุ่งตัวเข้าไปถามทาง ขอเถอะครับ อย่าหาว่าตี่ตี๋แจกอ้อยนะแต่ตอนนี้จะเข้ารับน้องสายแล้ว "ขึ้นบันไดฝั่งนู้นไป อยู่ชั้นสามประตูติดห้องน้ำ" น้ำเสียงทุ้มละมุนที่หลายคนเฝ้าฝันจะได้ยิน "ขอบคุณครับๆ" ตี๋น้อยยกมือไหว้ฉีกยิ้มกว้างเหมือนเด็กได้ของเล่นก่อนจะออกตัววิ่งอย่างรวดเร็วทำให้ไม่ทันรู้ตัวว่ามีอะไรร่วงลงจากกระเป๋าเป้ที่รูดซิปปิดไม่ได้สนิทดี เต้ก้มลงหยิบของที่ตกอยู่ขั้นมาดูก็พบว่ามันคือป้ายชื่อ ตี๋ 0××××××××× แจกเบอร์ซะด้วย...อะไรซักอย่างที่คิดว่าน่าจะเป็นไอ้เจ้ารอยยิ้มแก้มตุ่ยเมื่อกี้ ดลใจให้เต้เก็บป้ายนั้นในนั้นใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินไปทางเดียวกับที่บอกเจ้าเด็กยิ้มแป้นเมื่อกี้เงียบๆ สายตายังคงมองไปที่เด็กหนุ่มที่แจกรอยยิ้มสดใสให้ผู้คนรอบตัวที่ทั้งที่ตัวเองก็ใกล้สายเต็มแก่แล้ว

          "เชี้ยเต้ มากับเขาด้วยหรอวะ" คิมเพื่อนสนิทผู้รู้จักพี่เต้ผู้เงียบขรึมดีกว่าใคร เต้ชูป้ายคล้องคอในมือตัวเองขึ้นมา "เห้ย!! ของน้องตี๋นี่หว่า" ปฏิกิริยาอันรวดเร็วของคิมทำเอาเต้ถึงกับงง ไอ้น้องตี๋อะไรนี่มันดังขนาดนั้นเลยหรอวะ ก็พอจะได้ยินชื่อมาบ้าง "น้องมันมาถามทางกูแล้วทำตก กูเลย..." "กูขอ!!" เต้ยังไม่ทันอธิบายจบประโยคดีไอ้เพื่อนบ้านี่ก็ฉกป้ายนั้นไปจากมือและวิ่งไปหาเจ้าของป้ายอย่างรวดเร็ว

 

ให้เบอร์กันมาทำไมไม่มีความหมาย จะส่งสายตามาเพื่ออะไรไม่มีเหตุผล

แล้วยังมาเดินงงๆ อย่ามาร้อนรน ไม่เห็นรู้สึกอะไร

 

          หลังจากที่ไอ้คิมกลับมาจากการ...เต๊าะ...เด็กมันก็บอกไว้ว่าให้รอก่อน มานั่งดูการรับน้องข้างในให้น้องๆได้กระชุ่มกระชวยหัวใจ ไม่ใช่ว่าไม่รู้ว่ามีคนมองเวลาไปไหน แต่...ก็ไม่ได้สนใจนี่ เอาเถอะถือซะว่ามาร่วมกิจกรรมมหาลัยแล้วกัน "พี่เต้ มากับเขาด้วยหรอพี่" น้องรหัสตะโกนถามในขณะที่พวกเพื่อนๆมันพากันงงไปหมดว่ารุ่นพี่ที่วันๆเอาแต่ขลุกอยู่กับตัวเองจะโผล่มาในที่แบบนี้ได้ด้วยหรอ เต้เพียงแค่พยักหน้าตอบ "มาทำไมอ่ะพี่ มาดูเด็กหรอ" ไอ้น้องแสบพยายามแซวพี่ตัวเอง "เรื่องของกู" เต้หันไปตอบน้องรักก่อนจะลงนั่งอยู่ในโซนรุ่นพี่กับเพื่อนๆกลุ่มเดียวกัน และทุกคนล้วนรู้กันหมดว่าที่ไอ้เต้มันเป็นแบบนี้ไม่ใช่เพราะมันเป็นคนเงียบๆแต่มันหน่ะ "ขี้เก๊ก" ที่มาก็คงเพราะสนใจใครในรุ่นนี้อยู่แน่ๆ "อะไรไอ้เสือ คนไหนครับที่เล็งไว้" เหล่าเพื่อนสนิทได้ทีก็พากันแซวใหญ่ "กูก็แค่ผ่านมา ไอ้คิมมันบอกให้อยู่" เต้พูดหน้าตายก่อนจะหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมากดเล่น....เป็นตัวเลข10ตัวที่บังเอิญเห็นอยู่บนป้ายชื่อ มันผ่านตามาแล้วมันจำได้เฉยๆหน่า "ผ่านมาซะไกลเชียวนะมึง" เพื่อนอีกคนเอ่ยแซวก่อนจะหันไปมองน้องๆที่กำลังทำกิจกรรมกันอย่างสนุกสนาน รอยยิ้มสดใสบนใบหน้าขาวตี๋นั่นโดดเด่นออกมาจากกลุ่มคนหลายร้อยและกลายเป็นจุดโฟกัสสายตาของเต้ไปเสียแล้ว ช่วงที่เต้ออกไปห้องน้ำกิจกรรมก็ได้สิ้นสุดลงพอดี "เห้ยพวกมึง" เสียไอ้คิมตะโกนเรียกเพื่อนที่นั่งอยู่ "นี่น้องตี๋ พวกมึงรู้จักกันยัง" ตี๋ยิ้มแย้มทักทายพี่ๆอย่างน่ารักน่าเอ็นดู เต้ที่ยังไม่รู้ว่ามีคมมาใหม่เข้ามายังที่นั่งของกลุ่มเงยหน้ามาก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเดินหลบหลังเพื่อน

 

แต่ข้างในมันอิน เป็นอะไรไม่รู้หัวใจมันฟิน อยากตะโกนร้องให้ใครได้ยินแต่มันทำไม่ได้

 

          เมื่อเพื่อนๆเริ่มทะยอยเดินออกไปจะไปกินข้าวกันเหลือแต่เต้ที่ยังไม่ขยับไปไหน ทำให้เจ้ารุ่นน้องเห็นตัวเองอย่างชัดเจน ไม่ได้อยากคุยนะครับแค่ให้เพื่อนเดินออกไปก่อนเฉยๆ "อ้าว พี่คนนั้นนี่ เมื่อตอนเย็นขอบคุณมากนะครับ" เอ่อ..เรื่องบอกทางหรือเรื่องป้ายคล้องคอหล่ะ "ถ้าไม่ได้พี่ผมมาสายโดนทำโทษแน่ๆ" อ่อ เรื่องบอกทางสินะ เต้เงยหน้าขึ้นมาตั้งใจจะตอบรับคำขอบคุณ

 

แต่ข้างในฟูมฟาย เป็นอะไรไม่รู้หัวใจละลาย อยากจะบอกรัก รักเธอ รักเธอ

แต่มันทำไม่ได้

 

          เชี้ย!! น่ารักกก เต้สบถกับตัวเองในใจเป็นครั้งที่ล้าน ใครสั่งใครสอนให้ฉีกยิ้มน่ารักแบบนี้ใส่คนอื่นกัน รู้มั้ยคนเห็นใจมันสั่นนะโว้ย "พี่..พี่ครับ...พี่!!!" เมื่อเห็นรุ่นพี่ตัวสูงนิ่งไปจึงขยับเข้าไปตะโกนเรียกใกล้ๆ "อ๋อ อืม ไม่เป็นไร" เต้ที่พึ่งได้สติตอบออกไปล่กๆ "แล้วพี่...." ตี๋พยายามมองหา อ่าพี่คนนี้ไม่มีป้ายคล้องคอเหมือนพวกพี่ๆกิจกรรมเสียด้วยสิ "เต้ครับ พี่ชื่อเต้ ปีสี่ เป็นเพื่อนกับไอ้คิมที่เป็นพี่กิจกรรมเมื่อกี้แหละ" เต้แนะนำตัวยาวเหยียดอย่างไม่รู้ตัว จนตี๋ได้แต่มองตาปริบๆ เชี้ย!! น่ารักอีกแล้ว สายตาราวกับลูกแมวหิวนมนั่นทำเอาเต้ต้องสบถในใจอีกครั้ง "แล้วพี่ไม่ตามเพื่อนไปหรอครับ" รุ่นน้องถามตาซื่อ "ไม่อ่ะ จะกลับหอแล้ว แล้วเราอ่ะ" นอกจากจะตอบคำถามอย่างยาวยืดแล้วยังถามกลับอีก ผิดวิสัยของเต้อย่างแรงเพื่อนๆที่เกาะขอบหน้าต่างแอบฟังอยู่หันหน้ามองกันก่อนจะยิ้มอย่างมีเลศนัย "กำลังจะกลับหอเหมือนกันครับ พี่เต้อยู่หอไหนหรอ" ตี๋น้อยแสดงอาการผ่อนคลายลงอย่างเห็นได้ชัด มองไกลๆนึกว่าจะดุเสียอีก "หอA" ปกติให้ตายยังไงไอ้เต้มันก็ไม่ยอมบอกเรื่องส่วนตัวกับใครยิ่งเรื่องส่วนตั๊วส่วนตัวอย่างหอพักมันที่มีความลับอยู่มากมายเนี่ย ให้ตายก็ไม่บอก นอกจากว่ากำลังคิดจะอ่อยเด็ก "อ่า คนละที่กัน งั้น....ผมไปก่อนนะครับ แล้วเจอกันครับพี่" หน่ะ ชัดเลย สีหน้าเสียดายหลังจากที่ไอ้ตี๋น้อยบอกว่าอยู่คนละที่ ไอ้เต้ มึงไม่มีทางรอดจากสายตาพวกกูหรอก เต้กระชับกระเป๋าแล้วเดินออกมาจากห้อง "แหน่ะๆๆๆ ไอ้คุณเต้~ ไหนว่าไม่สนใจไง" เชี้ย ไอ้คิมเห็นจนได้ "น้องมันทัก" แถเลยแล้วกัน ไม่รู้มันได้ยินตั้งแต่ตอนไหน "อ๋อๆๆ" เสียงกวนๆถูกส่งออกมาไม่หยุดจนเต้เริ่มเสียหลัก "ชอบน้องมันอ่ะดิ" คำถามตัดเชือกที่เหมือนเป็นคำถามวัดใจไอ้คนขี้เก๊ก

.

.

อยากจะบอกรัก รักเธอ รักเธอ แต่มันทำไม่ได้

.

.

เก๊ก

.

.

.

ไอ้คำว่าเก๊กมันค้ำคอ

.

.

 

"ไม่ใช่โว้ย"

.

.

แต่พยักหน้าไปด้วย

 

ผมบอกแล้วไง ไอ้คุณเต้เพื่อนผมหน่ะ  มันขี้เก๊ก



----------------------------

หายไปนานมากเลยแหะ

เพลงนี้เป็นเพลงนึงที่เราชอบมาก

แต่อาจจะไม่ค่อยมีใครรู้จัก

ลองหาฟังกันได้นะ

__AACH 

:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น