[ TaeTee | เต้ตี๋ ] Story in the song

ตอนที่ 6 : [TaeTee] รักแรกพบ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    25 พ.ย. 61

TaeTee | รักแรกพบ

Original song by : Tattoo color

Story by : AACH__ 

Character : Tae X Tee




          มือเรียวเคาะกับพวงมาลัยรถยนต์ที่กำลังแล่นไปตามเส้นทางขี้นเขาแห่งหนึ่ง เป้าหมายของวันนี้คือร้านอาหารสไตล์ยุโรปร้านหนึ่งท่ามกลางบรรยากาศธรรมชาติของทิวเขาที่โอบล้อมอยู่รอบๆร้าน ถามว่าร้านที่ไกลและยากต่อการเดินทางแบบนี้ทำไมตี๋ถึงได้มาหน่ะหรอ เพราะนักร้องที่นี่ยังไงหล่ะ

 

 

มีจริงหรือ รักแรกพบเพียงสบตาแค่หนึ่งครั้ง
แค่แรกเห็นเดินผ่านมาไม่พูดจา
ไม่ทักไม่ทาย ไม่รู้ว่าใคร เหตุใดจึงรักกัน

 


          ในครั้งแรก ตี๋มาร้านนี้ตามคำแนะนำของเพื่อนสนิทคนหนึ่งที่มาเล่าว่าขนมร้านนี้อร่อยมาก ถ้าได้ผ่านมาแนะนำให้ลองเข้าไปชิม มีหรือเจ้าพ่อขนมหวานอย่างเราจะพลาด บวกกับเส้นทางนี้เป็นเส้นทางขึ้นเขาที่ตี๋ชอบไปพักผ่อนเป็นประจำอยู่แล้วด้วยจึงเข้าไปที่ร้านตามที่เพื่อนแนะนำมา ไม่ผิดหวัง ขนมร้านนี้อร่อยสุดๆ กินที่ร้านไปมากแล้วยังติดใจถึงขนาดซื้อกลับไปกินที่บ้านอีกด้วย แถมพึ่งได้รู้ว่าที่นี่มีโซนร้านอาหารด้วย ไม่ได้ขายขนมอย่างเดียว เสียดายจังที่วันนั้นกินข้าวมาก่อนแล้ว แต่ก็แอบทดไว้ในใจว่าคราวหน้าจะต้องมาลองให้ได้

 


ไม่มีทาง เรื่องเพ้อฝันความผูกพันอย่างง่ายดาย
รักแรกพบมีอยู่จริงในนิยาย
หนังสือนิทาน เพลงรักแสนหวาน กับความฝัน

 


          ครั้งที่สองที่มาที่นี่ คราวนี้รู้ทาง กะเวลาเพื่อมากินมื้อเย็นที่นี่เลย ตี๋นั่งอยู่ตรงโซนระเบียงรับลมเย็นๆ เอ๊ะ มีลำโพง กับเก้าอี้ตั้งอยู่ น่าจะมีดนตรีสดแหะ จริงๆแล้วตี๋ชอบฟังเพลงมากครับ ดนตรีในร้านนั้นๆเป็นเหมือนหนึ่งปัจจัยที่จะทำให้ตี๋ชอบหรือไม่ชอบร้านนั้นได้เลย อย่างเช่น ถ้ามีร้านอาหารร้านหนึ่ง อาหารอร่อยมาก ดีมาก แต่วงดนตรีที่มาเล่นนั้นเล่นไม่ดี ตี๋ก็จะไม่ค่อยไปร้านนั้น นอกจากว่าจะอยากกินมากๆจริงๆ หรือไม่ก็จะหาร้านที่รสชาติใกล้เคียงกัน หรือถ้ามีร้านอาหารสองร้านที่รสชาติใกล้ๆกัน ตี๋ก็จะเลือกร้านที่วงดนตรีร้านนั้นเล่นดีกว่า นั่งกินไปได้ซักพักนักดนตรีก็ทยอยเดินเข้ามาซาวด์เช็คและเริ่มเล่น ดนตรีร้านนี้เล่นดีมากๆครับ เพลงยุค60ที่เล่นก็เข้ากับบรรยากาศสุดๆ 

 


แต่วันหนึ่งฉันผ่านมาพบเธอตรงนั้น
ดวงใจเป็นเดือดเป็นร้อนช่างทรมาน
ราวกับโดนมนตร์แม่มดสะกดพลัน

นาทีนั้น ฉันรักเธอทันใด

 

          เมื่อตี๋หันไปมองวงชัดๆแล้วก็ถึงกับตกอยู่ในภวังค์ มือกีต้าร์ที่เป็นนักร้องนำคนนั้นเขาน่าดึงดูดสุดๆเลยครับ ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่ที่ตี๋เผลอนั่งจ้องเขาอยู่แต่มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่เขาหันมายิ้มให้นี่แหละครับ เขินหน้าร้อนจนแทบไหม้แหนะ หลังจากนั้นตี๋ก็ชอบไปร้านนั้นบ่อยๆครับ แต่บ่อยได้มากที่สุดก็แค่3-4เดือนครั้งนึง เนื่องจากร้านอยู่ไกลมาก เวลามาก็เจอเขาบ้างไม่เจอเขาบ้าง 

          ครั้งหนึ่งตี๋เคยไปช่วงประมาณ4โมงเย็นเนื่องจากกะเวลาพลาดและเริ่มหิวแล้ว ก็เลยเข้าไปก่อนด้วยความคิดว่ายังไงก็คงไม่เจอเขาหรอก วงเริ่มเล่น6โมงครึ่ง นักดนตรีคงไม่ได้มาตั้งแต่4โมงเย็นหรอก แต่ตี๋คิดผิดครับ มือกีต้าร์คนนั้น เขานั่งเล่นเกมอยู่บนโซฟาข้างเคาท์เตอร์ของร้าน เขาเหลือบขึ้นมามองเล็กน้อยเมื่อตี๋เดินผ่านก่อนจะส่งยิ้มบางๆมาให้ราวกับจำเขาได้ แค่นั้นก็ทำเอาเขินหนักแล้ว ตี๋นั่งตรงโต๊ะเดี่ยวไม่ไกลจากโซฟามากนัก "เห้ยไอ้เต้ มึงไม่ไปวอร์มหน่อยหรอวะ" ชายหนุ่มท่าทางมีอายุมากกว่าที่ตี๋จำได้ว่าเป็นมือเบสเดินมาทักเมื่อเห็นมือกีต้าร์คนเก่งของวงนั่งเล่นเกมอย่างเมามัน เต้งั้นหรอ ตี๋แอบยิ้มกับตัวเองเล็กๆก่อนจะนั่งกินอาหารที่ถูกนำมาเสิร์ฟ ไม่นานนักตี๋ก็เรียกคิดเงินแต่เมื่อเหลือบไปก็ยังเห็นเต้....มือกีต้าร์คนนั้นที่พึ่งรู้ชื่อนั่งเล่นเกมอยู่ท่าเดิม เมื่อจ่ายเงินเสร็จตี๋ก็เดินอ้อมไปเข้าห้องน้ำด้านหลังก่อนจะขับรถยาวๆกลับบ้าน เมื่อเดินออกมาถึงบริเวณหน้าร้านก็ได้เจอเต้ที่สะพายกีต้าร์กำลังจะขึ้นมาพอดี เมื่อพ่อนักกีต้าร์เงยหน้าขึ้นมาเห็นก็มอบรอยยิ้มอบอุ่นพร้อมกับโบกมือทักทายเบาๆ ทำเอาตี๋เขินหน้าแดงจนไปไม่เป็นอีกรอบ และด้วยความเขินหนักทำให้ตี๋แค่ยิ้มรับน้อยๆก่อนจะรีบออกตัวเดินไปที่รถตัวเอง

 


รักแรกพบแท้จริงเป็นอย่างไร
เพราะเธอใช่หรือไม่ เปิดใจใครที่ฉันเป็น

 


          วันนี้ก็เช่นกัน ตี๋นั่งทานข้าวไปพร้อมกับนั่งมองมือกีต้าร์คนโปรดในใจที่กำลังขะมักเขม้นกับการเล่นเกมอยู่บนเก้าอี้ทรงสูงประจำตำแหน่งรอเพื่อนร่วมวงคนอื่นๆ สไตล์การแต่งตัวที่เปลี่ยนไปเมื่อเข้าสู่ช่วงฤดูหนาว ชายหนุ่มในชุดสเวทเชิ้ตที่มีลวดลายสไตล์คริสมาสต์กับกางเกงยีนส์สีเข้มทำให้เจ้าตัวดูน่ารักขึ้นหลายเท่า ไม่นานนักทั้งวงก็เริ่มเล่นดนตรีคลอไปกับบรรยากาศอบอุ่นของร้าน บ่อยครั้งที่ตี๋เหม่อมองเต้แต่ก็เป็นอันต้องสะดุ้งเมื่ออีกฝ่ายหันมามองหรือจ้องกลับมาบ้าง และอีกหลายๆครั้งที่ตี๋ยกโทรศัพท์ขึ้นหวังจะแอบถ่ายรูปแต่คุณมือกีต้าร์สุดหล่อก็รู้ทันและยิ้มให้ทุกครั้ง แถมถ้ามีเด็กๆเดินมาเต้ก็จะหันไปเล่นด้วยตลอดแม้ว่าตัวเองจะร้องเพลงอยู่ก็ตาม เป็นภาพที่มองตามแล้วอดยิ้มไม่ได้จริงๆ

 


จากวันนั้น หัวใจรู้สึกเอง ชัดเจนว่าทุกสิ่ง
เกิดขึ้นจริงใช่ฝันไปได้พบจึงเข้าใจ มีอยู่จริง

 


          เพลงรักแรกพบที่เจ้าตัวกำลังร้องอยู่ตอนนี้มันช่างเป็นเพลงที่แทนความรู้สึกของตี๋ตอนนี้ได้ดีมากจริงๆ ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกับผู้ชายคนนี้มันก็เหมือนรักแรกพบ ที่ไม่รู้ว่าเกิดจากอะไรเมื่อไหร่ด้วยซ้ำ แค่รู้ว่าเขาคือคนที่ทำให้ตี๋ยอมขับรถไกลๆเพื่อมานั่งฟังเขาร้องเพลงแค่ชั่วโมงกว่าแล้วก็ต้องขับรถยาวๆกลับถึงบ้านดึกๆดื่นๆ แต่ก็เป็นคนเดียวกันนั่นแหละที่ทำให้ตี๋มีความสุขทุกครั้งที่เจอ ทุกคนเชื่อมั้ย เวลาชั่วโมงกว่าไม่ได้ทำให้ตี๋รู้สึกเคยชินกับรอยยิ้มของเขาเลย กลับกัน มันทำให้ตี๋รู้สึกเขินมากขึ้นเรื่อยๆทุกครั้งที่เห็น มันทำให้ตี๋เข้าใจว่ารักแรกพบหน่ะ มันมีอยู่จริงๆ

          สุดท้ายก็ต้องยอมแพ้และออกมาก่อนวงจะเล่นจบด้วยเวลาที่ดึกพอสมควรแล้วไหนจะต้องขับรถอีกไกล ตี๋เดินออกมาจากห้องน้ำทางด้านหลังร้านเตรียมจะกลับบ้าน แต่เมื่อเดินผ่านโซนที่เต้นั่งร้องเพลง ตี๋จึงหันไปมองมือกีต้าร์คนโปรดอีกครั้งแต่พบว่าเต้นั้นมองอยู่ก่อนแล้ว เต้ส่งยิ้มกว้างให้ในขณะที่ตัวเองยังคงร้องเพลงอยู่ ตี๋ทำได้แค่ส่งรอยยิ้มขัดเขินกลับไปเมื่อรู้ตัวว่าเต้มองตนจนลับสายตา คิดแล้วก็พาลจะทำให้เขินเอาอีกรอบ ตี๋ขับรถกลับบ้านด้วยความสุขและรอยยิ้มที่แต่งแต้มอยู่บนใบหน้าหวาน คิดไปคิดมาก็มานั่งคิดคำถามเดิมๆกับตัวเองอีกครั้ง
.

.

.
"ไปฟังเต้อีกเมื่อไหร่ดีนะ"

 

 




----------------------------

ใครคนหนึ่งที่แม้จะไม่ได้รู้จัก

แต่กลับนึกถึงอยู่บ่อยๆ

ว่าแต่. . . . .

จะไปหาอีกเมื่อไหร่ดีหล่ะ

__AACH 

:)

T
B
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น