[ TaeTee | เต้ตี๋ ] Story in the song

ตอนที่ 8 : [TaeTee] ดูดี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    31 มี.ค. 62

T
B

TaeTee | ดูดี

Original song by : Polycat

Story by : AACH__ 

Character : Tae X Tee


          ตั้งแต่เกิดมาผมก็เห็นใบหน้าอันหล่อเหลาของเต้มาตลอด แม่เราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่มัธยม พ่อของเราก็เป็นเพื่อนกันตอนมหาลัย ทั้งสองคู่แต่งงานพร้อมกัน เราเกิดปีเดียวกัน เราทั้งคู่โตมาด้วยกัน เราเรียนด้วยกันตั้งแต่อนุบาลจนจบมหาลัย จนตอนนี้เราก็ทำงานอยู่ที่เดียวกัน บ้านเราอยู่ติดกัน ทำให้เราไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด เอาเป็นว่า ทั้งชีวิตนี้ตั้งแต่ผมเกิดจนถึงตอนนี้อายุก็ปากันไปตั้งเท่าไหร่แล้ว ชีวิตผมมีเต้อยู่ด้วยมาตลอด และผมก็แอบชอบเขามาตลอดเช่นกัน

 

ได้ดูชุดที่สั่งตัดมาพิเศษ

ลมที่พัดปลายผมปลิวเป็นครั้งคราว

มีคำถามว่าดูโอเครึเปล่า

มันดูดีที่สุดเลยเว้ยแก 

 

          เมื่อสองสามวันก่อน หลังจากเลิกงานเต้ชวนผมไปห้างใกล้ๆบ้านก่อนกลับ "ซื้อทำไมวะ" ผมถามเต้อย่างสงสัย ปกติเต้ไม่ค่อยซื้อเสื้อผ้าแนวนี้เท่าไหร่ ต้องบอกว่าโดยปกติแล้วจะไม่ซื้อเองด้วยซ้ำ จะให้ผมซื้อให้ตลอด "เอาหน่าเลือกให้หน่อยดิ เอาหล่อๆนะ" แม้จะงงๆเล็กน้อยแต่ก็เดินไปหยิบเสื้อเชิ้ตขาวเรียบๆมาพร้อมกับกางเกงขายาวสีดำผ้าเดนิม เต้ไม่ชอบใส่กางเกงสแลค ข้อนี้ผมจำแม่น "บอกมาก่อนจะไปไหน" ผมยึดทั้งสองตัวไว้ก่อนจะถามออกไปอย่างเหลืออด บิดไปบิดมาไม่ตอบซักที "มีเดท" คำตอบทำเอาใจกระตุก มือไม้อ่อนกันเลยทีเดียว "แกไปคุยกับใครตอนไหน ไม่เห็นรู้เรื่อง" ผมมองหน้าเขาอย่างจับผิด "เอาหน่า เอาเป็นว่าสวยมาก" เต้พูดไปเขินไป น่าเตะ ผมดันมันไปจ่ายตังก่อนจะเตรียมกลับบ้านด้วยใจขุ่นๆ แถมเมื่อวานก็บอกให้ไปเลือกลิปให้หน่อยจะซื้อไปให้คุณเขาด้วย เหอะ แม้ใจจะไม่อยากแต่จะทำไงได้ เต้มันทำเองได้ที่ไหนหล่ะ ก็ต้องยอมไปเลือก จากรูปที่เต้เอาให้ดู เธอเป็นผู้หญิงที่สวยมาก ปฏิเสธไม่ได้ว่าเหมาะสมกันมากจริงๆ

 

LIPSTICK ฉันว่าแกเหมาะกับสีแดง

และน้ำหอมกลิ่นนี้เขาชอบแน่นอน

อย่าลืมส่งยิ้มแบบนี้ให้เขาทุกตอน

จะดูดีที่สุดเลยเว้ย

 

          วันนี้พ่อคุณตัวดีก็มาหาถึงบ้านเพื่อให้แต่งตัวให้ "แก มันโอเคป่ะวะ" อ้อ ทุกคนอาจจะสงสัยว่าพวกผมก็ผู้ชายทำไมคุยกันแก ตั้งแต่เด็กๆ แม่ๆของพวกเราสอนให้เรียกกันแบบนี้ครับ พอเข้ามัธยมทำเอาโดนเพื่อนล้อไปหมด เลยหันไปพูดกูมึงกันตามเพื่อนๆคนอื่น พอแม่ๆรู้เท่านั้นแหละครับ บ้านแทบแตก พวกผมเลยยอมโดนล้อกันดีกว่า ถ้ากลับไปพูดอีกมีหวังตายทั้งคู่แน่ๆ "อืม เลือกให้กับมือ จะไม่ดีได้ไง" ผมพูดปัดๆระหว่างจัดแต่งทรงผมให้คุณชาย เห้อ หล่ออะไรกันขนาดนี้ ไอ้คุณชายเอ๊ย "แกว่าเขาจะชอบป้ะ" เต้หยิบแท่งลิปสติกสีแดงสวยราคาแพงที่พึ่งซื้อมาหมุนไปมา "ชอบดิ มันเหมาะกับเขาแล้วหน่า" ผมพูดให้ความมั่นใจเต้ ก่อนจะหมุนตัวไปยังตู้น้ำหอมของตัวเอง เต้ไม่มีของอะไรพวกนี้หรอกครับ วันๆเอาแต่หาเวลาว่างเข้าป่า "ต้องฉีดด้วยหรอวะ" เต้ถดตัวหนีตอนที่ผมกำลังจะฉีด "เออ หอมดีออก ผู้หญิงชอบหน่า" ผมจับเต้มานั่งดีๆก่อนจะค่อยฉีดน้ำหอมไปยังที่ต่างๆบนร่างกาย ดูมันทำจมูกฟุดฟิดใส่น้ำหอมผม "กลิ่นคุ้นจัง" ผมส่ายหัวเอือมระอากับความไม่รู้เรื่องของเพื่อนรักตัวเอง "กลิ่นนี้ใช้ทุกวัน ไม่คุ้นก็บ้าละ" ดูมันทำหน้า ผมดีดหน้าผากมันไปทีนึงอย่างหมั่นไส้ "ไหนหันมาดูซิ" ผมจับตัวมันหันเข้าหาตัวเองเพื่อเช็คอีกครั้ง หล่อจังวะ หล่อจนไม่อยากให้ไปไหน ไม่อยากให้ใครเห็นเลย "มองอะไรนักหนา" เต้ส่งยิ้มแห้งๆมา มันเขินแหละ นานๆทีจะแต่งตัวดูดีกับเขาบ้าง "ยิ้มดีๆดิ ยิ้มหล่อๆ อย่าไปยิ้มโง่ๆแบบนี้ให้เขา ไหนทำดิ้ ยิ้ม" เชี้ย หล่อสัด ไม่ได้เห็นเต้หล่อๆแบบนี้นานแค่ไหนแล้ววะ น่าจะ . . . ตอนไปงานกับแม่หล่ะมั้ง

 

และถ้ากังวล ว่าเขามีใจบ้างมั้ย

วิธีดู ไม่ยากอะไร วันนี้เวลาได้เจอ

 

          "ไม่มั่นใจเลยหว่ะ" เต้ถูมือไปมาอย่างเป็นกังวลในขณะที่ผมทำหน้าที่สารถีขับรถไปส่งมัน "แกจะกลัวอะไรวะ" ผมถามมันติดตลก ทั้งที่รู้อยู่แล้วว่ามันเกิดจากอะไร "แก มันโอเคใช่มั้ยวะ" เต้จับผมไปมาและหันมาถามผมอีกครั้ง 'มันดูดีที่สุดเลยเว้ยแก' อ่า ดูเหมือนเพลงที่ดังจากวิทยุจะให้คำตอบแทนผมแล้วสินะ "ตามนั้น" ผมยักไหล่ตอบ "แกอ่ะ ดูดีที่สุดแล้วเว้ย มั่นใจหน่อย" ผมพูดให้กำลังใจแม้ว่าใจจะไม่อยากพูด แต่ความหวังดีในฐานะเพื่อนคนนึงต้องมาก่อนอยู่แล้ว ผมเลี้ยวเข้าที่จอดรถก่อนจะหันหน้าไปหามัน “ทำไงดีวะ เขาจะชอบมั้ย” เต้ยังคงดูลุกลี้ลุกลน จนผมต้องตบบ่าเพื่อนเบาๆให้ใจเย็นลงก่อน

 

ตอนเปิดเพลงกำลังกอดกันเต้นรำ

ให้ซบอกซ้ายและฟังเสียงของหัวใจ

กระซิบบอกไปว่ารักเขามากเท่าไหร่

จะดูดีที่สุดเลยเว้ย

 

          “ต้องทำไงบ้างวะ” เต้หันมาถามผม “ก็ทำแบบที่แกทำ เป็นตัวแก” ผมพูดออกไปตามจริง ความเป็นตัวเองของมันคือส่วนที่ผมหลงรัก ความใจดี ความเอาใจใส่ รอยยิ้มที่มีให้กันเสมอ มันคือสิ่งที่ทำให้ผมตกอยู่ในหลุมนั้น ตกลงไปซ้ำๆหนีไปไหนไม่ได้เสียที “มองเขาแบบที่แกอยากมอง บอกเขาถ้าแกรู้สึกรักเขา” ผมพูดไปเรื่อยๆ ให้คนข้างๆคิดตาม “กอดเขาบ้างตามโอกาส” เต้ชะงักแล้วหันมาหาผม “แล้วจะรู้ได้ไงว่าควรกอดมั้ย” ไอ้เพื่อนโง่เอ๊ย ผมไปรักคนโง่แบบนี้ได้ยังไงนะ “สมองอ่ะใช้บ้าง แกรู้ว่าแกต้องกอดชั้นตอนไหน แกก็ต้องรู้บ้างแหละว่าแกควรกอดเขาเวลาไหน” ผมแกล้งด่ามันเล่นๆ หวังให้มันคลายความกดดันลงบ้าง “นั่นมันแก เป็นเพื่อนกันมาตั้งเท่าไหร่ทำไมจะไม่รู้ แต่นี่มันคนที่ชอบเลยนะเว้ย” ประโยคที่เต้พูดมาทำเอาผมสะอึก ชั้นก็เป็นคนที่ชอบแกเหมือนกันเว้ย แต่แกมันไม่รู้เรื่องเอง ไปเพื่อนบ้าเอ๊ย นั่นแหละครับ ก็ได้แต่ต่อว่ามันในใจ จะพูดออกไปก็ไม่ได้ เฟรนด์โซนแม่งอึดอัดชิบหายเลยโว้ย

 

แกลองมองในตาเขา ถ้ามีสายตา แบบเดียวกับฉันที่มองแกตลอดมา

ก็แปลว่ารักหมดหัวใจ

แกลองประคองมือเขา ถ้ามีสัมผัส ไม่ต่างจากครั้งที่ฉันเคยได้จับไว้

แสดงว่าเขานั้นเฝ้ารอ

ทั้งชีวิตอยากกอดคนที่เขารักและห่วงใย

ที่สุดเลยเว้ยแก

 

          ผมตัดสินใจจับหน้าเต้หันมาหาตัวเอง “แกมองตาชั้น” แม้ว่ามันจะทรมานในใจแต่ก็อยากให้เต้มีความสุข “ทำไมวะ” ผมจ้องลึกลงไปในตาของเพื่อนรัก พร่ำบอกเขาในใจว่ารักเขามากแค่ไหน “ถ้าแกมองตาเขา แกเห็นเหมือนที่ชั้นมองแกอยู่ตอนนี้” จับมือเต้มากุมไว้เบาๆทั้งสองข้าง ก่อนจะค่อยๆกำมือให้แน่นขึ้น เพื่อส่งความรู้สึกไปถึงมัน “ถ้าแกจับมือเขา แล้วแกรู้สึกถึงสัมผัสแบบเดียวกันกับที่ชั้นจับมือแกอยู่ตอนนี้” ผมคลายมือออกก่อนจะสวมกอดเขาเบาๆ ส่งทอดความรู้สึกที่แท้จริงในใจออกไปให้เพื่อนรักคนนี้ได้รับรู้ “ถ้าแกกอดเขา แล้วแกรู้สึกแบบเดียวกับที่ชั้นกอดแกแบบนี้” ผมคลายอ้อมกอดแล้วเงยหน้าขึ้นมองเต้ “ถ้าแกรู้สึกแบบนั้น ก็รู้ไว้เลยว่าเขารักแกมาก เขาอยากอยู่ข้างๆแก กอดเขาไว้แน่นๆ อย่าปล่อยให้เขาหายไปนะ” ผมตบบ่าเป็นกำลังใจให้เพื่อนก่อนจะไล่มันลงไป ใจผมตอนนี้มันก็ไม่ค่อยดีเหมือนกัน “แก” ผมเปิดกระจกรถตะโกนเรียกเต้ มันหันกลับมามองผมอย่างงุนงง “ลุยเลย แกดูดีที่สุดเลยเว้ย” ผมชูกำปั้นเป็นสัญญาณบอกว่าสู้ๆก่อนจะถอยรถออกมา ถ้าแกไม่โอเค หันกลับมาแกจะยังมีชั้นอยู่เสมอนะ เพื่อนรัก






----------------------------

ยังเขียนอยู่เรื่อยๆนะ

พึ่งว่างกลับมาฟังเพลง

ตอนนี้อินกับเพลงนี้มากเลย

__AACH 

:)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

5 ความคิดเห็น

  1. #4 peach_spc (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 8 เมษายน 2562 / 15:07

    ซึ้งมาก ฮือ แกทำดีที่สุดแล้วตี๋
    #4
    0
  2. #3 hello_sosai (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 21:18
    เศร้าที่สุดเลยเว้ยเเก
    #3
    0
  3. #2 Darkness in mind you (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 เมษายน 2562 / 16:51

    แกดูดีที่สุด​
    #2
    0