A Cinderella Story (Hermione~~Draco)

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 10 กักบริเวณคืนสำคัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,707
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    23 ต.ค. 52

“โธ่เอ้ย...แล้วทำไมเธอพึ่งจะเล่าให้ฉันฟังล่ะ”จินนี่พูดขึ้นหลังจากที่เฮอร์ไมโอนี่เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อวานทั้งหมดให้จินนี่ฟัง ในห้องลองเสื้อ ทั้งสองกำลังช่วยกันลองชุดราตรีกันอยู่ในร้านเล็กๆร้านหนึ่งที่ชื่อ “ร้อยพันราตรี” เนื่องจากเป็นร้านเดียวที่ดูคนไม่แน่นมากเกินไป เฮอร์ไมโอนี่จึงตัดสินใจที่จะมาซื้อชุดที่ร้านนี้กับจินนี่

 

“ก็เพราะฉันไม่เจอเธอเลยน่ะสิ เช้าก็มีประชุมพรีเฟ็ค กลางวันก็ทำรายงาน เย็นก็...”

“ดอดไปคุยกับบีชของเธอ”เฮอร์ไมโอนี่ตีจินนี่เบาๆ จินนี่หัวเราะเสียงใส

“แต่จะว่าไปแล้วนะ มัลฟอยนั่นร้ายกาจจริงๆ”จินนี่พูด เธอกำลังรูดซิปหลังของชุดเฮอร์ไมโอนี่ให้

 

“นั่นน่ะสิ แต่คำว่าร้ายกาจ มันก็เป็นคำจำกัดความที่ถูกต้องแล้วล่ะกับมัลฟอย”เธอบอก พลางสำรวจตัวเองในกระจกกับชุดที่เธอกำลังลอง

“แล้วถ้าสมมุตินะว่า คนที่เป็นเจ้าชายอสูรของเธอ เกิดเป็นมัลฟอยขึ้นมา เธอจะทำยังไง”จินนี่ถามเล่นๆ เฮอร์ไมโอนี่มีสีหน้าตื่นตระหนก

“ฉันจะวิ่งหนี แล้วก็หันกลับไปด่าเขาว่าไอ้ทุเรศอีกหนน่ะสิ แต่พูดก็พูดเถอะจินนี่ อย่าทำให้ฉันกลัวได้ไหม เธอพูดเองนะว่าไม่มีทางเป็นพวกสริธีริน”จินนี่หัวเราะให้กับสีหน้าที่ดูเครียดขึ้นมาถนัดตาของเฮอร์ไมโอนี่

“นี่อย่าทำหน้าแบบนั้นสิเฮอร์ไมโอนี่ ฉันแค่ล้อเล่น ยังไงฉันก็ยังยืนยันคำเดิมว่าไม่ใช่พวกบ้านสริธีริน”เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า เธอหันกลับไปมองดูตัวเองในกระจกอีกครั้งเพื่อจะเรียกความมั่นใจ

 

บีชไม่มีทางเป็นคนในสริธีริน เธอพูดย้ำกับตัวเองในใจ ในเวลาต่อมาไม่นานเฮอร์ไมโอนี่กับจินนี่ก็ได้ชุดที่ถูกใจเพื่อจะใส่ไปในงานเต้นรำคืนนี้

 

เฮอร์ไมโอนี่ฝากให้จินนี่เอาข้าวของที่เธอซื้อมาทั้งหมดไปเก็บไว้ที่หอนอนทันทีที่กลับมาถึงฮอกวอร์ต เพราะเธอจะต้องไปที่ห้องโถงใหญ่เพื่อไปช่วยจัดงานเต้นรำในคืนนี้พร้อมกับพรีเฟ็คคนอื่นๆ รอนมารอเธออยู่ก่อนแล้ว เท่าที่เฮอร์ไมโอนี่รู้เขาไปซื้อชุดไปงานเต้นรำกับแฮร์รี่ในตอนเช้า และคงจะเพิ่งกลับมาได้ก่อนเธอไม่นานแน่นอน

 

“เกรนเจอร์เธอไปจัดซุ้มประตูตรงทางเข้านะ วิสลีย์เธอไปช่วยฉันประดับต้นคริสมาสต์” เฮอร์ไมโอนี่กับรอนแยกย้ายไปทำตามคำสั่งของพรีเฟ็ครุ่นพี่ ซุ้มประตูที่เธอได้รับมอบหมาย ไม่ได้มีอะไรต้องทำมาก เพียงแค่จัดการให้มันดูสวยงามสะดุดตาเท่านั้นเอง เฮอร์ไมโอนี่ร่ายคาถาจัดเถาไอวี่ให้พันรอบซุ้มไม้สนอย่างชำนาญ พรีเฟ็คหลายๆคนที่เดินถือกล่องลูกบอลประดับต้นคริสมาสต์มองดูซุ้มประตูอย่างชื่นชม

 

“เฮ้ เฮอร์ไมโอนี่เธอช่วยหลบสักนิดนะ คือฉันมองทางไม่ค่อยเห็น” เออร์นี่ มักมิลลัน พรีเฟ็คบ้านฮัฟเฟิลพัฟ ที่กระตือรือร้นจะช่วยงานมากเกินไป อุ้มลังกระดาษมาถึงสองกล่อง ทำให้บดบังทางข้างหน้าไปโดยปริยาย เฮอร์ไมโอนี่ลดไม้กายสิทธิ์และเดินถอยหลังหลบทางให้ แต่...

 

พรืด!

“ว้าย!” เฮอร์ไมโอนี่อุทานอย่างตกใจเมื่อเธอถอยหลังหลบให้เออร์นี่ ไปสะดุดเข้ากับลูกบอลประดับที่มีคนทำร่วงไว้ ทำให้ลื่น และจะล้มในทันใด เพียงแค่ว่า มีอ้อมแขนที่แข็งแรงมารองรับเธอได้ทันท่วงที

 

ดวงตาสีเทาอ่อนสบตากับดวงตากลมโตสีน้ำตาลของเฮอร์ไมโอนี่ วงแขนของเธอโอบรอบคอของเด็กหนุ่มตามสัญชาตญาณ โดยที่ไม่ได้ตั้งใจ เขาเองก็ประคองร่างบางไว้เพื่อไม่ให้ล้มลงกับพื้นเช่นกัน  ลมหายใจถี่รัวของทั้งคู่ ทำให้รู้ว่าตกใจกับอุบัติเหตุเล็กๆน้อยๆที่เกิดขึ้น แต่อุบัติเหตุเล็กๆน้อยๆนี้ ก็ทำให้พวกเขาตกใจจนชนิดที่แทบจะลืมไปเลยว่า เป็นศัตรูกัน

 

“ปล่อย...”เฮอร์ไมโอนี่พูดขึ้นทันทีหลังจากที่ตั้งสติได้ เขายังไม่ยอมปล่อย

“ปล่อย”เธอพูดซ้ำ ดวงตายังคงสบกัน มัลฟอยเหยียดยิ้ม

“เธอตั้งหาก ปล่อยมือสกปรกของเธอออกจากคอฉัน เดี๋ยวนี้”เธอปล่อยมือที่โอบคอมัลฟอยทันควันตามที่เขาพูด เขาเองก็ปล่อยเธอทันทีเช่นกัน

 

“ขอบคุณ”เธอพูดอย่างไม่เต็มใจเท่าไรนัก

“กองไว้ตรงนั้นแหละ”มัลฟอยเองก็ย้อนเธอได้อย่างเจ็บแสบ เขาปัดเสื้อคลุมของเขาราวกับมีฝุ่นมาเกาะอยู่ เฮอร์ไมโอนี่มองอย่างหมั่นไส้ เขาละสายตาขึ้นมาจากเสื้อคลุมและมองหน้าเฮอร์ไมโอนี่

 

“เธอนี่ซุ่มซ่ามจริงๆเลยนะ”เขาพูดเยาะๆ “สมแล้วที่มีเลือดมักเกิ้ล”เฮอร์ไมโอนี่กัดริมฝีปาก เธอมองลูกบอลประดับต้นเหตุที่ทำให้เธอหกล้มอย่างเอาเป็นเอาตาย

“ฉันอยากจะรู้จริงๆว่าพวกมักเกิ้ล โง่เง่าเต่าตุ่นเหมือนเธอทุกคนหรือเปล่า”

“มัลฟอย”เธอร้องเสียงดัง และก้มเก็บลูกบอลประดับปาใส่เขาทันทีด้วยความโกรธ มัลฟอยหลบได้ทันอย่างฉิวเฉียด แต่คนที่หลบไม่ทันคือ

 

“กักบริเวณ เกรนเจอร์...”เสียงเสนปพูดเสียงเย็น ในมือของเขามีลูกบอลประดับที่เฮอร์ไมโอนี่ปาใส่มัลฟอยถืออยู่ เธอปามันโดนเข้าที่จมูกของเสนปอย่างจัง ทำให้จมูกงองุ้มเหมือนตะขอของเสนปมีรอยแดง เสนปมีสีหน้าราวกับจะฆ่าคน “...กับการประทุษร้ายอย่างไม่น่าให้อภัย คืนนี้ทุ่มตรงที่ห้องทำงานฉัน” เสนปพูดจบ เขาก็เดินหน้าบูด ผ่านซุ้มประตูเข้าไปในห้องโถงใหญ่ทันที เฮอร์ไมโอนี่แทบทรุดตัวนั่งลงกับพื้นอย่างสิ้นหวัง ใจหนึ่งมัลฟอยก็รู้สึกเห็นใจนิดๆที่เธอต้องโดนกักบริเวณในวันที่มีงานสำคัญอย่างงานเต้นรำ แต่อีกใจหนึ่งเขาก็นึกขึ้นได้ว่าเธอตั้งใจจะปาลูกบอลอันนั้นใส่หน้า (อันหล่อเหลา) ของเขาอยู่แล้ว ทำให้ความรู้สึกเห็นใจถูกบดบังหายไปหมด

 

“เสียใจด้วยนะเกรนเจอร์ วันนี้เธอคงได้ไปเต้นรำกับพอตเตอร์ในคุกใต้ดิน” เขาพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินตามเสนปเข้าไปในห้องโถงใหญ่

 

หลังจากที่พวกพรีเฟ็คจัดการเนรมิตห้องโถงให้กลายเป็นฟลอร์เต้นรำอย่างสวยงามตระการตาแล้ว ต่างก็แยกย้ายกันกลับหอพักของแต่ละคนเพื่อจะได้เตรียมตัวไปงานเต้นรำ แต่...

 

“หา!...กักบริเวณ”รอนร้องเสียงดัง เมื่อเฮอร์ไมโอนี่เล่าว่าเธอโดนเสนปกักบริเวณค่ำนี้ ด้วยข้อหาประทุษร้ายอย่างไม่น่าให้อภัย “เธอไปทำอะไรเข้าเฮอร์ไมโอนี่ ก็รู้นี่ว่าเสนปหงุดหงิดเรื่องงานเต้นรำวันคริสมาสต์ แล้วอยากจะหาเรื่องกักบริเวณพวกเรา”เฮอร์ไมโอนี่หน้ามุ่ย

 

“ฉันไม่ได้ทำเขานะ ฉันจะทำมัลฟอยต่างหาก”เฮอร์ไมโอนี่ตอบอย่างโมโห ที่เป็นเพราะมัลฟอยอีกแล้ว ทำให้เธอพลาดโอกาสสำคัญที่สุดในค่ำนี้ บีชต้องโกรธเธอแน่ๆ เพราะเขาบอกกับเธอไว้ว่า

ห้ามผิดนัดผมเด็ดขาด

 

เฮอร์ไมโอนี่กลับมานั่งซึมอยู่บนเตียงสี่เสา ไว้อาลัยให้กับชะตากรรมของตัวเอง จินนี่แต่งชุดราตรีเรียบร้อยแล้ว เดินเข้ามาหาเฮอร์ไมโอนี่ในห้อง เธอจับบ่าเฮอร์ไมโอนี่เบาๆ

 

“ทำไมถึงยังไม่แต่งตัวอีกล่ะ เฮอร์ไมโอนี่”จินนี่ถาม เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า

“ฉันไม่ไปแล้วล่ะจินนี่”เธอตอบ น้ำเสียงหมดอาลัยตายอยาก “ฉันโดนกักบริเวณกับเสนป”จินนี่ตาเบิกกว้างด้วยความตกใจ

“ล้อเล่นน่า...”แต่เมื่อจินนี่เห็นสีหน้าเศร้าซึมของเฮอร์ไมโอนี่ก็รู้ว่าเธอพูดจริง จึงนั่งลงข้างๆและโอบไหล่ปลอบใจเธอ

“ไม่เอาน่าจินนี่ ฉันไม่เป็นไรหรอก แค่ไม่ได้เจอกับเขาวันนี้เท่านั้นเอง”เฮอร์ไมโอนี่พูด เธอฝืนยิ้ม จินนี่รู้ว่าใจจริงเธออยากไปพบกับบีชมากแค่ไหน ดูจากอาการเสียใจของเฮอร์ไมโอนี่ก็รู้ว่านี่เป็นคืนสำคัญจริงๆที่เขาและเธอจะได้พบกัน

 

“เธอต้องได้ไปงานเต้นรำคืนนี้เฮอร์ไมโอนี่”จินนี่บอกอย่างมุ่งมัน เฮอร์ไมโอนี่มองหน้าจินนี่ เธอคิดว่าจินนี่พูดอะไรที่ฟังดูไม่น่าจะเป็นไปได้ออกมา “ฉันจะทำให้เธอได้ไปงานเต้นรำ ไปพบกับเจ้าชายอสูร ของเธอ


.........................................................................................................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

207 ความคิดเห็น

  1. #201 IsVeola (@IsVeola) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 31 มกราคม 2562 / 10:49
    กำลังคิดเลยถ้าเป็นเราก็จะปาบอลใส่มัลฟอย แล้วเฮอร์ก็ปาจริงๆ
    #201
    1
  2. #184 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:06
    อ.สเนปปปปป
    #184
    0
  3. #161 Diary Me (@mook7202) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2559 / 14:10
    จินนี่เราคือ นางฟ้าแม่ทูลหัวนี้เอง อิอิ
    #161
    1
  4. #157 อินเทล (@e_right) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2559 / 20:43
    ชอบมัลฟอยลุคแบบนี้มากจริงๆ หยิ่ง ปากร้าย นี่แหละมัลฟอย555555
    #157
    1
  5. #130 —★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 00:52
    อู๊ย..มันชักจะเข้มข้น!
    จินนี่จะใช้วิธีไหนกันนะ..
    #130
    0
  6. #4 nugfat (@nugfat) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 01:20

    สนุกค่ะคุณสายธาร โฮ้ยๆอยากจะเบิร์ดกระโหลกเดรโกจริงๆหลบทำไมนะเนี่ยนู๋เฮอรืของเราเลยโดนป๋าเนปกักบริเวณเลยไงไปอ่านตอนต่อไปก่อนนะค่ะ

    #4
    0