A Cinderella Story (Hermione~~Draco)

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 11 คนที่คาดไม่ถึง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,775
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 53 ครั้ง
    24 ต.ค. 52

“เชิญ”เสียงห้วนๆของเสนปตอบกลับมาทันที ที่เฮอร์ไมโอนี่เคาะประตู เธอเดินเข้าไปภายในห้องทำงานของเขา และพบกับถังใส่หนอนฟลอบเบอร์ 2 ถังใหญ่เต็มๆ เสนปส่งยิ้มเยือกเย็นมาให้

“รู้หน้าที่ของเธอแล้วใช่มั้ย”เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าหงึกหงัก และเดินไปตรงไปนั่งจัดการทำงานทันที เสนปมองดูอย่างสะใจก่อนจะบอกกับเธอว่า

“ทำให้เสร็จนะ มิสเกรนเจอร์ ฉันจะกลับมาที่นี่ตอนเที่ยงคืน ห้ามใช้เวทมนต์เด็ดขาด”เสนปทิ้งท้ายแล้วสะบัดผ้าคลุมเดินออกไปข้างนอก เฮอร์ไมโอนี่แอบเห็นรอยยิ้มสะใจของเสนปแว่บหนึ่งก่อนที่ประตูห้องของเขาจะปิดลง

 

เฮอร์ไมโอนี่ต้องนั่งแยกหนอนเน่าๆ ออกจากหนอนดีๆใส่ในถังที่ว่างเปล่าด้วยความเบื่อหน่าย เสียงเพลงจากในงานเต้นรำ ดังแว่วออกมาถึงคุกใต้ดิน ทำให้เธอรู้สึกอยากจะคลื่นไส้จริงๆจังๆ ที่ต้องมานั่งอยู่กับหนอนฟลอบเบอร์ในค่ำคืนที่คนอื่นๆจะได้เต้นรำกันอย่างมีความสุข อีกอย่าง จินนี่ไม่ยอมให้เธอเขียนหาบีชว่าจะไม่ไปงานเต้นรำกับเขา เธอบอกว่าเธอมีวิธีจะช่วย ให้เฮอร์ไมโอนี่ไปงานเต้นรำกับบีชได้ในคืนนี้

 

ไม่นานนักเสียงประตูห้องทำงานของเสนปถูกเปิดออก เฮอร์ไมโอนี่หันไปมองดูว่าใครเป็นคนเดินเข้ามา หรือว่าจะเป็นเสนปที่เปลี่ยนใจไม่ไปร่วมงานเต้นรำ กลับมานั่งเฝ้าดูความหดหู่ของเธอแทน แต่เมื่อเธอเห็นชัดๆว่าเป็นใคร เธอก็ยิ้มออกมาทันที

 

“จินนี่”จินนี่ส่งยิ้มให้เฮอร์ไมโอนี่ ในมือหอบถุงใส่ชุดราตรีมาด้วย

“มาแต่งตัวเร็วเข้า”จินนี่บอก เฮอร์ไมโอนี่สีหน้าสลดลง พลางส่ายหน้า

“ไม่ ฉันไปไม่ได้”เธอพูด จินนี่ขมวดคิ้ว

“ทำไม...”

“เสนปอยู่ในงานเต้นรำด้วยนะจินนี่ เขาต้องฆ่าฉันแน่ๆถ้าเกิดว่าเขาเห็นฉันเข้าไปอยู่ในงานเต้นรำ แทนที่จะเป็นห้องทำงานของเขา แล้วอีกอย่างเขาก็ทิ้งงานแยกหนอนเน่าๆไว้ให้ฉันทำตั้ง 2 ถัง เขาจะกลับมาตรวจดูตอนเที่ยงคืน”เธอพูดอย่างรวดเร็ว จินนี่พร่นลมหายใจพรืด

“เธอลืมไปแล้วหรือไงว่าเธอเป็นแม่มด ฉันเป็นแม่มด”จินนี่พูดจบเธอก็สะบัดไม้กายสิทธิ์ไปทางถังหนอนฟลอบเบอร์ แล้วจัดการให้หนอนเน่าๆทั้งสองถัง ลอยไปอยู่ในถังว่างเปล่าอีกใบหนึ่งจนเต็มถึงทันที เธอยิ้มอย่างพอใจก่อนจะหันกลับมามองเฮอร์ไมโอนี่

“ส่วนเรื่องเสนป ไม่ต้องเป็นห่วงฉันมีวิธี”เฮอร์ไมโอนี่มองอย่างซึ้งใจ

“ขอบใจนะจินนี่”เธอยิ้มกว้าง ก่อนจะยื่นชุดให้เฮอร์ไมโอนี่

“ไม่เป็นไรหรอก ไปเถอะเปลี่ยนชุดเถอะฉันจะช่วยเธอแต่งตัว”จินนี่ส่งชุดให้เฮอร์ไมโอนี่ไปใส่ เธอรีบเปลี่ยนมันทันที ไม่นานนักเฮอร์ไมโอนี่ก็นั่งลงให้จินนี่ทำผมให้

 

“ฉันว่าถ้ามันเหยียดตรงเกินไปมันจะทำให้เธอดูจืดชืด”เธอบอกกับเฮอร์ไมโอนี่ ก่อนจะจัดการใช้เวทมนต์ เสกผมอันฟูฟ่องของเฮอร์ไมโอนี่ให้คลายกลายเป็นลอนเล็กๆ และมัดรวบสูง ทำให้ดูพลิ้วและดูเก๋มากทีเดียว

 

เฮอร์ไมโอนี่ในชุดราตรีเกาะอกสีชมพูอ่อนยืนส่งยิ้มมาให้กับจินนี่ ผมที่เคยฟูฟ่องเมื่อ 1 ชั่วโมงที่แล้ว กลายเป็นลอนพริ้วสะบัดอยู่ทางด้านหลัง ชุดที่ยาวกรอมเท้าละพื้นทำให้เธอดูสวยงามสง่า ราวกับเป็นเจ้าหญิง จินนี่ตกตะลึงน้อยๆกับความสวยของเธอ

 

“สวย...เธอสวยมาก”จินนี่ชื่นชม ก่อนจะหยิบเครื่องประดับชิ้นสุดท้าย นั่นคือหน้ากากขนนกสีชมพูที่เธอขอให้เฟร็ดกับจอร์ช่วยหามาให้ ตอนก่อนที่เธอจะมาหาเฮอร์ไมโอนี่ จินนี่ตั้งใจจะให้เฮอร์ไมโอนี่ใส่ไปในงาน เพื่อไม่ให้เสนปรู้ว่า เฮอร์ไมโอนี่หนีการกักบริเวณ ไปในงานเต้นรำ

 

“ขอบใจจินนี่”เฮอร์ไมโอนี่พูด หลังจากใส่หน้ากากขนนกไปแล้ว เธอก็พบว่าคงจะไม่มีใครจดจำเธอได้แน่ แม้แต่แฮร์รี่และรอนก็เถอะ เพราะเธอดูไม่เหมือนตัวเธอเองเลย

“จำไว้นะจินนี่ ฉันจะต้องกลับมาที่นี่ก่อนเที่ยงคืน”เธอหันมาพูดกับจินนี่ จินนี่พยักหน้ารับรู้

“อืม...ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าใกล้จะถึงเวลาเที่ยงคืน ฉันจะบอกเธอเอง”เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าอย่างเบาใจ

 

“งั้นก็โอเค ตกลง...เราไปกันเถอะ” เฮอร์ไมโอนี่และจินนี่พากันเดินออกไปจากห้องทำงานของเสนป และตรงไปยังงานเลี้ยงเต้นรำที่ห้องโถงใหญ่ทันที

 

“อย่าตื่นเต้นล่ะเฮอร์ไมโอนี่”จินนี่พูดกับเฮอร์ไมโอนี่เมื่อเดินมาถึงซุ้มประตูหน้าห้องโถงใหญ่

“ฉันรู้ ฉันพยายามอยู่”เฮอร์ไมโอนี่บอก หน้าห้องโถงใหญ่มีเธอกับจินนี่ยืนกันอยู่เพียงสองคนเท่านั้น คนส่วนใหญ่เข้าไปในงานกันหมดแล้ว จินนี่ยิ้มให้กำลังใจ

“ฉันเข้าไปหาไมเคิลในงานก่อนนะ เธออยู่คนเดียวได้ใช่มั้ย”เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า

“อืมเธอไปเถอะ”จินนี่กำลังจะผละเข้าไปในงาน แต่ก็หันกลับมาพูดกับเฮอร์ไทโอนี่อีกว่า

“เฮอร์ไมโอนี่ คืนนี้เธอจะต้องมีความสุขมากแน่ๆ”เธอพูด “ฉันจะคอยดูเธอกับบีชไปเต้นรำด้วยกันนะ”เฮอร์ไมโอนี่สบตาจินนี่แล้วยิ้มกว้าง จากนั้นจินนี่ก็เดินเข้าไปภายในงานเต้นรำ ตอนนี้ที่หน้าห้องโถงใหญ่เหลือเพียงแต่เฮอร์ไมโอนี่คนเดียว

 

ไม่นานนักมีผู้ชายผมดำคนหนึ่งเดินมายืนอยู่ข้างหน้าซุ้มประตูเหมือนกับเธอ และทำท่าเหมือนจะรอใครอยู่ เฮอร์ไมโอนี่ใจเต้นแรง หรือว่าผู้ชายคนนี้คือบีช

                เธอสูดหัวใจเรียกความมั่นใจเต็มที่ ก่อนจะตัดสันใจเดินอย่างประหม่าเข้าไปหาผู้ชายคนนั้น เขาหันมามองเธออย่างตกตะลึงเพราะเฮอร์ไมโอนี่ดูสวยมากจริงๆ ดูจากหน้าตาและรูปร่างของผู้ชายคนนี้แล้วเขาน่าจะอยู่ประมาณปี 7 เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มให้เขาอย่างประหม่า

 

“คุณคือ บีชใช่หรือเปล่า”เธอทักทาย ดูเหมือนเขาจะถูกสาปให้กลายเป็นหินไปเสียแล้ว

“ครับ คือ ผม...ยวนครับ”เขาตอบรับตะกุกตะกักหน้าแดงก่ำ เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มอย่างดีใจเพราะนึกว่าเขาตอบว่าเขาคือบีช

“นี่บีช ฉันคือหนอนหนังสือ คนที่คุณ...”

“ยวน...”เสียงห้วนๆ ที่ดูไม่พอใจอย่างมาก มาจากมิลลิเซนต์ บัลสโตรด เธอเรียกแฟนหนุ่มด้วยความไม่พอใจอย่างมากที่ยืนพูดคุยกับคนอื่น มิลลิเซนต์เดินตรงเข้ามาเกาะแขนเขาแสดงความเป็นเจ้าของทันที “แม่นี่ใครกัน” มิลลิเซนต์จำเฮอร์ไมโอนี่ไม่ได้  เธอมองเฮอร์ไมโอนี่ด้วยสายตาประเมินค่าและเหยียดหยาม

 

“ฟังฉันก่อนนะ คือเธอมาถามฉันว่า ฉันคือบีชหรือเปล่า”ยวนอธิบาย มิลลิเซนต์มองอย่างไม่เชื่อ “จริงๆนะ ฉันเพิ่งจะบอกเธอไปว่าฉันชื่อยวน ใช่มั้ย”เขาหันไปขอร้องให้เฮอร์ไมโอนี่ช่วยพูดอีกแรง เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้าอย่างงุนงงตามน้ำ ก่อนจะเข้าใจว่า เธอเข้าใจผิด ผู้ชายคนนี้ไม่ใช่บีช

 

“คิดว่าฉันจะเชื่อหรือไง”มิลลิเซนต์ ปล่อยมือที่เกาะแขนยวน และเดินกระทืบเท้าเข้าไปในงานเต้นรำ เขารีบเดินตามเข้าไปง้อเธอทันที เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจ ไม่มีใครอยู่ตรงหน้าห้องโถงใหญ่แล้ว เหลือเพียงเธอคนเดียวเช่นเดิม นาฬิกาในห้องโถงใหญ่ตีบอกเวลาว่านี่คือเวลา 3 ทุ่มตรง แต่บีชก็ยังไม่ปรากฎตัว

 

“หรือว่าทุกอย่างมันจะเป็นแค่เรื่องตลก”เฮอร์ไมโอนี่พูดกับตัวเอง ด้วยความรู้สึกท้อนิดๆพลางเหม่อมองเข้าไปในงานเต้นรำ ที่ชายหญิงหลายๆคู่เริ่มออกไปเต้นเปิดฟลอร์กันแล้ว บางทีเธออาจจะทันได้เห็นรอน และแฮร์รี่ ควงลาเวนเดอร์กับปัทมาไปเต้นรำที่กลางฟลอร์เต้นรำ หรือบางทีเธออาจจะกลับไปอยู่ที่ห้องทำงานของเสนปก่อนที่จะได้เห็นเพื่อนทั้งสอง เพราะว่าบีชอาจจะไม่มา เธอคิดอย่างเซ็งๆ

 

“หนอนหนังสือ ใช่หรือเปล่าครับ”เสียงที่เรียกชื่อ หนอนหนังสือทำให้เฮอร์ไมโอนี่แทบสะดุ้งโหยง เธอยิ้มกว้างเมื่อรู้ว่าบีช (เจ้าชายอสูร)มาแล้ว และเธอกำลังจะได้พบเขาในนาทีที่เธอหันหลังกลับไป เฮอร์ไมโอนี่รีบหันหลังกลับไปอย่างยินดีและ...

 

ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ รอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าหายวับไปทันที

 

บุคคลตรงหน้าไม่ได้เหมือนกับคนที่วาดฝันไว้แต่น้อย แต่มันกลับตรงกันข้ามอย่างโหดร้าย เมื่อเธอพบว่าตัวจริงของบีช ก็คือ เดรโก มัลฟอย คนที่เธอคาดคิดว่าไม่น่าจะใช่เจ้าชายอสูรของเธอมากที่สุด


...................................................................................................................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 53 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

207 ความคิดเห็น

  1. #185 kuychai (@kuychai) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2561 / 13:11
    ตะลึง ตะลึง ๆๆๆๆๆ
    #185
    0
  2. #146 { มนิสบุย' (@blue_sweet) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 มีนาคม 2559 / 11:49
    ขำมาก 55555555
    ถึงเดรโกจะไม่รู้ว่าหนอนหนังสือคือใคร
    แต่เฮอร์รู้แล้วนะ เฮอร์จะทำไงต่อไป
    โอ๊ยยย ลุ้นนน 55555555
    #146
    0
  3. #131 —★EmoMelody™ϟHP (@emo_melody) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 มกราคม 2559 / 00:56
    เป็นไงล่ะเฮอร์ไมโอนี่ จินนี่เสียพนันแล้ว 5555
    #131
    0
  4. #73 สายรุ้ง (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2554 / 17:30
    ตื่นเต้นนนนน
    #73
    0
  5. #7 Caloth_Blackheart (@zealoth) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 11:14
    อ้ากกกกกกกกก!!

    รีบอัพด่วนเลย

    ลุ้นๆๆๆๆ!
    #7
    0
  6. #5 nugfat (@nugfat) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 01:27

    อ๊ากกกก กำลังถึงตอนมันเลย รออ่านตอนต่อไป แล้วเดรโกจะรู้ไหมเนี่ยว่าหนอนหนังสือคือเฮอร์ไมโอนี่น่ะ กรี๊ดดดดด เอามาต่อเร็วๆนะใจจะขาดแร้ว 

    #5
    0