เธอน่ะตัวร้าย แล้วนายก็ปากแข็ง

ตอนที่ 27 : เกือบไปแล้ว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,133
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    24 มี.ค. 49

เรื่องของฉัน...แล้วอย่าเรียกฉันว่าเฮอร์ไมนี่ด้วยเฮอร์ไมโอนี่พูดต่อพลางลุกขึ้นนั่งจ้องหน้ามัลฟอย

เธอนี่มันเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายจริงๆมัลฟอยพูดพลางสั่นหัวเบาๆ

นายก็พอกันน่ะแหละเฮอร์ไมโอนี่พูดพลางมองค้อนมัลฟอย

ยัยตัวร้ายเอ้ย...ชอบย้อนฉันจังเลยมัลฟอยพูดพึมพำ

บ่นอะไรเฮอร์ไมโอนี่พูด แต่ยังไม่ทันที่มัลฟอยจะได้ตอบอะไร เดนนิสก็พูดขึ้นมาก่อน

บ้านเลขที่ 12 กริมโมลด์เพลซ ครับรถเมล์อัศวินจอดลงตรงหน้าบ้านของแฮร์รี่เดนนิสผายมือให้คนทั้งสองลงจากรถก่อนจะโค้งคำนับเป็นการขอบคุณ ออกรถได้เลยเออร์นี่เดนนิสตะโกนก่อนที่รถเมล์อัศวินราตรีจะแล่นออกไปอย่างเร็วจนลับสายตา

เกรนเจอร์...มัลฟอยเรียกอย่างอ่อนโยน เฮอร์ไมโอนี่หันมามองค้อนเล็กน้อย

อะไรอีกล่ะเฮอร์ไมโอนี่ถามเสียงขุ่น มัลฟอยเดินเข้ามาใกล้แล้วโน้มใบหน้าลงช้าๆ เฮอร์ไมโอนี่มองนิ่งอึ้งอย่างทำอะไรไม่ถูก เสียงหัวใจของเธอเต้นตึกตักไม่เป็นจังหวะ มัลฟอยยื่นหน้าเข้ามาใกล้ก่อนจะเม้มริมฝีปากเล็กน้อย แต่ก็หยุดชะงักเหมือนคิดอะไรบางอย่าง เขาค่อยๆถอยออกห่างเฮอร์ไมโอนี่อย่างเขินๆ

รักษาเอาไว้ให้ดีนะ...ของขวัญชิ้นแรกที่ฉันให้เธอน่ะมัลฟอยพูดพึมพำก่อนจะเดินเข้าบ้านไป เฮอร์ไมโอนี่ถอนหายใจอย่างโล่งอก

เกือบไปแล้วเฮอร์ไมโอนี่พูดเบาๆก่อนจะเดินตามมัลฟอยเข้าไป

  ภายในห้องนั่งเล่น แฮร์รี่กับรอนกำลังนั่งเล่นหมากรุกกันเหมือนตอนที่อยู่ในฮอกวอร์ต ส่วนครีเชอร์กำลังง่วนอยู่กับการถูพื้นห้อง ส่วนมัลฟอยเดินเข้าห้องของเขาไปเรียบร้อยแล้ว

หวัดดี แฮร์รี่เฮอร์ไมโอนี่ร้องทัก ส่วนรอน เรียกได้ว่า เธอไม่อยากจะใช้สายตามองเขาเลย

อืมส์...หวัดดีเฮอร์ไมโอนี่...อย่าเพิ่งพูดอะไรตอนนี้ฉันต้องการสมาธิแฮร์รี่พูดในขณะที่ตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่กระดานหมากรุก รอนเงยหน้ามองดูเฮอร์ไมโอนี่อย่างน้อยใจเล็กน้อยก่อนจะก้มหน้าลงดูกระดานหมากรุกต่อ

รอน...อ่อนให้ฉันสักตาไม่ได้เหรอแฮร์รี่พูดขึ้น แต่รอนยังคงนิ่งเงียบ

รอน...รอนนายเป็นอะไรหรือเปล่าแฮร์รี่สะกิดรอนนิดๆ เขายังคงนิ่งก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ

ตานายแล้วรอนแฮร์รี่เชิงเตือน เฮอร์ไมโอนี่นั่งจ้องไปทางเตาผิงเพื่อที่จะไม่สนใจรอนมากนัก

ฟู่.........แฮร์รี่และรอนหันไปมองทางเตาผิงอย่างสงสัย พร้อมกับที่มีหัวของนางวิสลีย์โผล่ออกมา

หวัดดีจ้ะแฮร์รี่พ่อหนุ่มน้อย โอ้เฮอร์ไมโอนี่ก็อยู่ด้วย ไงรอนสบายดีใช่ไหมลูกทั้งสามมองนางวิสลีย์อย่างทึ่งๆก่อนที่เสียงคนอีกหลายคนจะดังขึ้น

โอ้ยจอร์ชนายเหยียบเท้าฉันเสียงของเฟร็ดครางอย่างเจ็บปวด

โธ่เฟร็ด...ใครใช้ให้นายวางเท้าไว้ตรงนั้นล่ะเสียงจอร์ชตอบกลับ

พี่สองคนเงียบๆหน่อยได้ไหม...แม่กำลังคุยอยู่กับพี่รอนนะเสียงหวานใสของจินนี่ดังขึ้นอีก แฮร์รี่เผลอเอามือไปปัดเอาตัวหมากรุกล้มลง เฮ้ฉันเจ็บนะไอ้บื้อเสียงตัวหมากรุกตะโกนอย่างไม่พอใจ

หา...จริงเหรอไหนขอเราดูเจ้าหนูรอนตัวกะเปี๊ยกหน่อยสิเสียงจอร์ชพูด

โอ้ยจอร์ชอย่าดันแม่นางวิสลีย์พูดก่อนที่หัวของนางจะพลุบกลับลงไปกลายเป็นจอร์ช

เอามาลงต่อแล้วค่ะ/สายธารแห่งราตรี
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

226 ความคิดเห็น

  1. #164 l!i:.นู๋ นิ้ ง.:i!l (@ninko) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 14 สิงหาคม 2560 / 10:37
    เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายทั้งคู่แหละ
    #164
    0
  2. #61 —★EmoMelody™ (@emo_melody) (จากตอนที่ 27)
    วันที่ 4 กันยายน 2553 / 16:39
    รอนก็ยังคงเป็น
    เจ้าหนูรอนตัวกระเปี๊ยก
    ของสองแฝดเหมือนเดิม
    อิอิ
    #61
    0