Review Light Novel โดยอคติล้วนๆ

  • 90% Rating

  • 2 Vote(s)

  • 313,421 Views

  • 2,851 Comments

  • 1,007 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    2,656

    Overall
    313,421

ตอนที่ 311 : ราชันโทคาเงะ เล่ม 3 เปลี่ยนตัวเอกเป็นนาเมคุจิจังเถอะ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 484
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 มี.ค. 60



สำนักพิมพ์: Zenshu

 

ราคาปก160 บาท

 

แนวเรื่อง: Action, Super Power, Suspense

 

แต่งเรื่อง: Hitoma Iruma

 

Illustration: Buriki

 

แปลSONIC

 

สถานะปัจจุบันตีพิมพ์ออกมา เล่มยังไม่จบ ดูรูปปกเล่มอื่น   CLICK   รีวิวเล่มแรก ๆที่นี่  เล่ม 1  เล่ม 2

 

เรื่องย่อ 

 บุคลิกแห่งการล้างแค้น <ภาคปลาย

 

ระหว่างที่ยังมีชีวิตอยู่ จะไม่ขอข้องเกี่ยวกับโลกคัลท์ใต้ดินแน่ ๆ ไม่รู้ทำยังไงผมถึงหนีออกมาจาก สถานที่จัดงาน’ ได้ แต่ว่าความยากลำบากของผมก็ยังดำเนินต่อไป ถูกกักขังอีกครั้ง กลายเป็นว่าครั้งนี้ต้องหาทางหนีกับเด็กสาวผมทองปริศนา พลังของผม รีเพนท์’ ก็ไร้ประโยชน์อีกเช่นเคย

 

ระหว่างที่ผมไม่รู้เรื่องรู้ราวแบบนั้น ผู้ใช้ความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดก็จับคู่กันกับสึกาโมะ นาเมะคุจินักฆ่าคนสวยก็อยู่ด้วยกันกับชิคางาวะ นารุมิ แล้วก็มีการเคลื่อนไหวของชิโรยางิ บุคลิกที่เรียกว่าการล้างแค้นเป็นน็อตที่เข้ามาอยู่ในจุดตรงกลาง

 

ระหว่างนี้ คนที่มีชีวิตเหลืออยู่จะเป็นใครกันนะ นั่นแน่นอนว่า อยากให้เป็น ผม

 

จุดหมายซึ่งวังวนนั้นที่ดึงคำขอของผมเข้าไปพัวพันมุ่งไปคือ สถานที่จัดงานวัฒนธรรมของโรงเรียนที่ผมและสึกาโมะอยู่ สถานที่ซึ่งจะถูกจัด งานพิธี’ โดยศาสดาที่ควบคุมโลกคัลท์ใต้ดิน

 

ผมได้รับประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืมไปตลอดชีวิตที่เทิดทูนบูชาท่านศาสดาให้กับ พระเจ้า

 

หลอกลวงแม้แต่ พระเจ้า’ กลายเป็น ราชา’ ก้าวแรกได้เริ่มขึ้นแล้ว

 

ความคิดเห็นหลังจากอ่านจบ:

                เรื่องนี้ปัจจุบันออกมา เล่มแล้วยังไม่ระบุว่าจบ แต่คนเขียนก็มาแต่งเรื่องอื่นอยู่หลายปีแล้ว จึงไม่แน่ใจว่าจะกลับมาแต่งต่อเมื่อไหร่ แต่ถ้าเล่ม จบแบบไม่เหลือประเด็นค้างคาก็โอเคมั้ง ถ้าจบค้างคาแบบเล่ม ก็คงไม่ไหว ยิ่งเรื่องนี้มีตัวละครเยอะ และมีเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยซุกซ่อนพอสมควร พอจะอ่านเล่ม ผมก็ต้องเอาเล่ม มาอ่านทวนอีกรอบจนเสียเวลาเลย

 

                เล่มนี้เผยตัวละครใหม่มากมายพอสมควร แถมตัวละครก็มักจะมีชื่อเป็นสัตว์อบ่าง “คาเงะ” “กาเมะ” แถมมีการบรรยายการเล่นโปเกม่อนประกอบอีก ทำคิดไปว่าเล่มนี้มันแฝงโฆษณาโปเกม่อนหรือไงฟะ ซึ่งเนื้อเรื่องยังดำเนินผ่านการสลับมุมองของตัวเอกสามคนเช่นเดิม

 

                โทคาเงะ ทัศนคติที่ผมมีต่อตัวเอกคนนี้ค่อนข้างดีขึ้นเรื่อยๆนะ

                เล่มแรกคิดว่าหมั่นไส้ฟ่ะช่วยใครก็ได้จัดหนักหมอนี่ทีสิ แล้วก็ได้ตามที่ขอเลยแฮะ

            เล่มสองอืมก็น่าสงสารนะ ชีวิตโดนสาปเพราะไปเห็นโลลิเปลี่ยนเสื้อผ้าละมั้ง ทั้งโดนลักพาตัว ทั้งต้องไปเกี่ยวข้องกับองค์กรใต้ดิน แต่ตรูหมั่นไส้เอ็งดังนั้นจงตกระกำลำบากต่อไปเถอะ

                 มาเล่มนี้โดนทรมานเหรอ โดนหักนิ้วเหรอ ได้เป็นราชาเหรอ เรื่องของตัวประกอบจืดจางอย่างเอ็งใครจะไปสนกัน ตัวเอกของเรื่องนี้คือนาเมคุจิจังต่างหาก ไม่ต้องโผล่มาบ่อยได้ไหมตรูอยากดูสาวๆเขาบู๊กันมากกว่าเฟ้ย

                ก็ประมาณนี้ล่ะกับพระเอกตาเดียวที่ผมไม่อยากเชียร์สักนิด

 

                สึกาโมะ ร้ายตัวแม่จริงๆ น่าจะเรียกลาสต์บอสมากกว่าตัวเอก ทุกการกระทำของทุกตัวละครเหมือนกับเต้นอยู่บนฝ่ามือของเธอเท่านั้น เป็นสาวอันตรายที่ติดอันดับสาวสวยที่ผมไม่กล้าเอาเป็นแฟนแน่นอน

 

                นาเมคุจิ ขอยกตำแหน่งตัวเอกให้เลยกับแม่นักฆ่าแขนเดียวคนนี้ ไม่คิดว่าตัวละครที่เหมือนตัวประกอบจากเล่มแรก จะเท่ได้ขนาดนี้ เรียกว่าโผล่มาตอนไหนนี่เลือดสาดเกือบทุกครั้ง และด้วยเสน่ห์แบบดิบเถื่อนดูพึ่งพาได้ของเธอ ทำให้ตัวละครในเรื่องมักจะเข้าหาเธอเพื่อขอความคุ้มครอง เชื่อว่าคนอ่านส่วนใหญ่ก็น่าจะหลงเสน่ห์เธอเช่นกัน

 


                พออ่านเล่มนี้ผมคิดว่าคนวาดภาพประกอบนี่วาดภาพไม่เข้ากับเรื่องเลยฟ่ะ บางฉากบรรยายตัวละครอยู่ในสภาพคลุ้มคลั่งน้ำลายฟุมปาก หรือเลือดโชกโทรมกายแต่คนวาดกลับวาดออกมาน่ารักตลอดเลย แถมเรื่องนี้เฉือดตัวละครตามน่ารักอีกต่างหาก ถ้าตัวไหนหน้าตาไม่ดีอายุไม่ยืนแน่

 

                แต่จุดที่ขอติงเล่มนี้คือการแปลที่มีคำผิด คำสลับ คำหาย บางจุดที่ทำให้อ่านแล้วสะดุดอ่ะ น่าจะเกิดจากการเปลี่ยนคนแปลนะ แม้ว่าโดยรวมจะอ่านได้รู้เรื่องแต่ก็เสียอารมณ์พอสมควร

 

ระดับความพึงพอใจ4/5 ตัดคะแนนเนื่องจากอ่านสะดุดเสียอารมณ์

 

2 ความคิดเห็น

  1. #1233 กวิน (จากตอนที่ 311)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 17:12


    ชักเริ่มเห็นด้วยกับพี่หมีแล้วว่าอยากให้พระเอกโดนทรมานเยอะๆ จะได้เลิกเพ้อแล้วตั้งใจทำอะไรจริงซะที พูดถึงหักนิ้วแล้วมักนึกถึงประโยคนี้เลย 'รู้ไหมว่าส่วนข้อนิ้วมือนี่ในแง่ของศัพท์ทางวิชาการเขาเรียกว่าอะไรเอย' .... (ตื่นเต้น หัวใจเต้นตุบๆ เลย)



    สึกาโมะ ผมไม่ค่อยเชียร์นาง ....รอให้ถึงเล่มจบจะได้รู้ไปเลยว่าใครจะเป็นคนฆ่าระหว่าง นาเมคุจิ(ตัวเอกฝ่ายหญิง) กับ โทคาเงะ หรือใครอื่น หรือสึกาโมะจะเก็บหมดนั้น



    นาเมคุจิ ชักเริ่มอยากให้เธอทรมาน แล้วหาทางสะสางปมอดีตจบๆ เถอะ สงสารเจ๊แกชิบหาย ว่าแต่ว่าคุณเธออายุเท่าไร ผมเดาว่า 23



    เล่มหน้า จงดราม่ายิ่งขึ้นอีกๆๆ



    ป.ล ภาพหน้าปกนิยาย บางทีก็คิดนะว่า นั้นคือภาพมโนของพระเอก



    ป.ล 2 โทคาเงะนี่มันโทคาเงะสมชื่อเลย จะเปลี่ยนเป็นมังกรนี่คง เฮ้อ



    #1233
    3
    • #1233-2 กวิน (จากตอนที่ 311)
      1 มีนาคม 2560 / 23:04
      เรื่องใครมีอคตินี่ผมไม่คิดมากหรอก ถ้าเพื่อนมีอคติอะไรผมไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องไม่ดีหรอก แต่อาจเจ็บใจนิดหน่อยที่บางครั้งเราคิดว่าเขาหรือเธอจะเข้าข้างเราบ้างแต่กลับไม่ใช่ .... ซึ่งมันเรื่องปกติคร้าบบ
      #1233-2
    • #1233-3 กวิน (จากตอนที่ 311)
      1 มีนาคม 2560 / 23:06
      เอาจริง ผมก็ยังยึดคำเดิม ผมอยากเห็นฉากวอร์กันของสามตัวเอกนี่ครับ
      #1233-3
  2. #1232 ballaz2 (@Ballaz) (จากตอนที่ 311)
    วันที่ 1 มีนาคม 2560 / 16:31
    ทำไมพอพูดถึงฉากทรมานหักนิ้วทีไร นึกถึงแต่คาเนกิทุกทีเลย
    #1232
    1
    • #1232-1 Dr.Boring (@dr-boring) (จากตอนที่ 311)
      1 มีนาคม 2560 / 16:53
      นับเลขลบไปทีเจ็ดนะ
      #1232-1