{fic exo} คนแมน (kaihun)

ตอนที่ 26 : one - (๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,240
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    8 ต.ค. 57




บทหนึ่ง

 

                เซฮุนนั่งเหลาดินสอตัวเองอยู่ที่โต๊ะม้าหินระหว่างรอจื่อเทาไปซื้อกระดาษวาดรูป วันนี้จงอินบอกว่าจะมารับตอนเย็นแล้วพากินไปกินข้าวด้วยกันที่ร้านประจำ ตั้งแต่ที่ป๊าย้ายไปอยู่จีนกับพ่อแม่ของเขาร้านบะหมี่ก็ปิดลงชั่วคราว เซฮุนตั้งใจไว้ว่าถ้าผ่านการรับน้องไปจะกลับมาเปิดร้านบะหมี่เหมือนเดิม

                “โอ๊ยเชี่ย !

            เพราะมัวแต่คิดอะไรไปไกลก็เลยเผลอทำคัตเตอร์บาดนิ้วตัวเอง เลือดสีแดงสดไหลหยดลงมาตามนิ้ว เซฮุนพยายามหาผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าแต่ก็ไม่พบ

                “เห้ยพี่นิ้วพี่เลือดออก !

            เสียงใสดังขึ้นจากนั้นนิ้วมือของเขาก็ถูกใครบางคนดึงไปก่อนจะใช้ผ้าเช็ดหน้าครอบนิ้วห้ามเลือดเอาไว้ เซฮุนส่งยิ้มให้มาร์คแทนคำขอบคุณก่อนจะดึงนิ้วตัวเองออกเพราะกลัวคนมาเห็นแล้วมันจะดูไม่ดี อีกอย่างเขาไม่ต้องการตกเป็นหัวข้อในการสนทนาของคนในมหาวิทยาลัย

                “ไว้พี่จะซักมาคืนให้นะ”

                “ผมว่าพี่ไปทำแผลที่ห้องพยาบาลก่อนดีกว่านะครับ” มาร์คพูดขึ้นและแบมแบมก็พยักหน้าเห็นด้วย

                “แผลแค่นี้เองเดี๋ยวก็หาย เออแล้วนี่เรียนกี่โมง ?”

                “ไม่มีเรียนแต่ไอ้มาร์คมันอยากเจอ...เอ้ยมันจะมาเอาใบสมัครลงประกวดดาวเดือนกับพี่อ่ะ”

                “อ่อได้เดี๋ยวพี่ไปหยิบให้มันอยู่ข้างบน”

                “งั้นมึงไปกับพี่เขาแล้วกันเดี๋ยวกูอยู่เฝ้าของให้”

                มาร์คไม่ได้พูดอะไรเลยตลอดทางที่เดินขึ้นมาด้านบน ดูเหมือนว่าความอึดอัดจะยิ่งเพิ่มมากขึ้นเมื่อทั้งสองคนมาอยู่ในห้องวาดเขียนด้วยกันสองต่อสอง เซฮุนพยายามหาเอกสารให้เจอโดยเร็วที่สุดจะได้ลงไปหาแบมแบม เขารู้สึกได้ว่าถ้ามีแบมแบมอยู่ด้วยความอึดอัดพวกนี้จะลดน้อยลง

                “หาไม่เจอหรอครับ ?”

                “อืม..ไม่รู้ไอ้เทามันเอาไปไว้ไหนอ่ะ”

                เซฮุนหยิบเก้าอี้ตัวเล็กมาเหยียบเอาไว้แล้วหาข้างบนตู้ ไม่นานเขาก็พบกล่องเก็บเอกสารทั้งหมดเอาไว้ นึกด่าเพื่อนตัวเองที่รู้ทั้งรู้ว่าเขาเตี้ยกว่ายังจะเอาเก็บไว้บนที่สูงอีก..

                “อ่ะนี่เขียนแล้วเอามาให้พี่”

                ร่างสูงตรงหน้าไม่ได้รับกระดาษที่เขายื่นให้ เซฮุนรู้สึกแปลกที่โดนมองหน้าด้วยสายตาแบบนั้น ถึงจะไม่ได้โง่จนดูไม่ออกว่าไอ้รุ่นน้องคนนี้มันรู้สึกยังไงแต่การทำเป็นไม่รู้อะไรคือการเอาตัวรอดได้ดีที่สุด

                “มองทำไมล่ะเอาไปสิ”

                “พี่น่ารักจังเลยครับ...ตั้งแต่วันแรกที่เราเจอกัน”

                “ไม่ต้องมาพูดจาแบบนี้เลยถึงกูจะมีแฟนเป็นผู้ชายแต่กูไม่ได้น่อมแน้มนะเว้ย”

                พูดพร้อมกับทำหน้าประหลาดใส่รุ่นน้อง มาร์คไม่ได้รู้สึกกลัวเลยสักนิดตรงกันข้ามเขายิ่งหลงรักเซฮุนเข้าไปอีกหนึ่งขั้น การที่เซฮุนพูดจาแบบนี้มันดีกว่าต้องมาพูดเพราะใส่กันซะอีก พอเห็นว่าคนร่างสูงไม่ยอมถอยเซฮุนก็เลยผลักอีกคนออกแล้วโดดลงจากเก้าอี้แต่ไม่ทันระวังก็เลยเหยียบขวดน้ำเกือบลื่นแต่โชคดีที่อีกคนรับเอาไว้ได้ทัน

                “ใจหายว้าบเลย”

                “ฮ่าๆ พี่นี่ตลกอ่ะ”

                “ขำไรวะ ปล่อยได้แล้ว !

            “ไม่ปล่อยได้แมะ ตัวนิ่มจัง..”

                “เดี๋ยวกูโบก ...”

            “ทำไรกันวะ !!!

                เสียงที่เซฮุนอยากได้ยินมาตลอดทั้งวันแต่ไม่ใช่ตอนนี้ดังขึ้น เขาผละตัวเองออกจากอ้อมแขนของรุ่นน้องแล้วเดินเขาไปหาจงอิน ทั้งสองคนมองหน้ากันนานหลายนาทีจนสุดท้ายจงอินก็ต้องยื่นมือไปกุมมืออีกคนเอาไว้แล้วพาเดินออกมาจากที่ตรงนั้น เซฮุนโดนจงอินพามาที่โต๊ะม้าหินตัวเดิมแล้ว จงอินหยิบกระเป๋าพร้อมกระดานวาดรูปของเขามาถือเอาไว้ แบมแบมมองตามด้วยความงงงวยแต่ก็ไม่ได้รับคำตอบอะไรเพราะพี่เซฮุนของเขาไม่ได้มองไปทางไหนเลยนอกจากใบหน้าเรียบเฉยของแฟนตัวเอง

                “อย่าเอาแต่เงียบแบบนี้ได้ไหม...”

                เสียงของเซฮุนหยุดจงอินเอาไว้ได้ มือที่ยังกุมกันอยู่กระชับให้แน่นกว่าเดิมแต่จงอินไม่ได้ทำให้เขารู้สึกเจ็บเลยสักนิด ไม่ว่าเราจะทะเลาะกันแรงแค่ไหนสิ่งหนึ่งที่จงอินไม่เคยทำเลยคือการทำให้เขาเจ็บตัว

            “ขอโทษที่ทำตัวงี่เง่า”

                “ยังไม่ได้ว่าอะไรเลย เมื่อกี้มันไม่มีอะไรจริงๆนะ”

                “เห้อ .... กูไม่ชอบหน้ามันเลยว่ะ” จงอินหลุบตามองพื้นพยายามข่มอารมณ์ตัวเองเอาไว้

                “เชื่อใจเค้าหน่อยดิ”

                “ก็เชื่อไงแต่ไม่ไว้ใจมัน”

                “หวงก็บอกดิ”

                “มันมากกว่าหวงก็เลยไม่รู้จะบอกยังไงอ่ะดิ”

                “วุ้ว จงอินคนเสี่ยวกลับมาแล้ว”

                เซฮุนยิ้มหวานก่อนจะยื่นหน้าเข้าไปใกล้แล้วย่นจมูกใส่เพื่อล้อเลียน จงอินยีผมแฟนตัวแล้วดันให้มาซบลงตรงไหล่ ที่เขาพูดไปว่ามันมากกว่าหวงน่ะคือเขารู้สึกแบบนั้นจริงๆ ยิ่งเห็นสายตาที่ไอ้เด็กนั่นมันมองเซฮุนเขาก็ยิ่งหงุดหงิด

                “อย่าทำตัวน่ารักแบบนี้กับคนอื่น”

                “ก็ทำแค่กับไคคนเดียวไง หายนอยด์ยัง ?”

                “อย่ามาจิ้มแก้มหน่า...แล้วมือไปโดนอะไรมา”

                “อ่อ..คัตเตอร์บาดตอนเหลาดินสออ่ะ”

                “ระวังตัวหน่อย...กลับห้องก่อนแล้วกันเดี๋ยวกูทำแผลให้”

                “แล้วไม่มีเรียนอ่อ ?”

                “ไม่มี วันนี้แบคฮยอนมันนัดน้องในคณะซ้อมบูมขี้เกียจอยู่”

                “สาววิศวะปีนี้น่ารักป่ะ ?”

                “มึงน่ารักที่สุดในสายตากูแล้ว”

                “ปากดีจังเลยครับ จำคำพูดตัวเองไว้ด้วยนะครับ”

                จงอินยกแขนขึ้นโอบไหล่เซฮุนแล้วดึงให้อีกคนเข้ามาใกล้ ทั้งสองคนยังคงทะเลาะกันเป็นเด็กเหมือนเดิมและก็ยังเป็นจงอินที่ยอมเซฮุนทุกครั้ง










 

                บยอนแบคฮยอนสวมเสื้อช็อปคณะก่อนจะออกไปดูรุ่นน้องที่ได้นัดหมายเอาไว้ คนตัวเล็กส่งยิ้มหวานเพื่อความเป็นมิตรและแน่นอนว่ารอยยิ้มนี้สามารถฆ่าผู้พบเห็นได้ในเวลาไม่กี่วินาที โดคยองซูเองก็เช่นกันถึงแม้ว่าจะอยู่ปีสามแล้วแต่คนตัวเล็กก็ยังคงความน่ารักสดใสเอาไว้เขย่าหัวใจรุ่นเล็กรุ่นใหญ่ทั้งในคณะและคณะอื่นได้เป็นอย่างดี

                “เอาล่ะครับวันนี้ผมจะมาดูแลพวกคุณแทนปีสอง”

                แบคฮยอนขยับแว่นสายตาที่ตัวเองใส่เอาไว้แล้วปัดผมหน้าม้าออกถึงแม้ว่าจะทำตัวเองให้ดูเท่แต่ในสายตารุ่นน้องทุกคนไม่ได้เป็นเช่นนั้น

                “น่ารักจังเลยยยยย ขอเบอร์ได้พี่หน่อยครับ”

                “กินเด็กเขาว่าจะเป็นอัมตะนะพี่”

                “พี่ตาโตมีแฟนยังครับ”

                ปังปังปัง !!!

            เสียงไม้เคาะกับโต๊ะดังขึ้นสามทีจากนั้นลู่หานก็เดินมาหยุดอยู่ข้างแบคฮยอนแล้วโอบเอวคนตัวเล็กให้เข้ามาหา หันไปจิกตาใส่รุ่นน้องที่กำลังมองค้างอยู่

                “ใครแซวแฟนกูเดี๋ยวมึงรู้เลย”

                “โห่ไรอ่ะมีแฟนซะแล้ว งั้นผมจีบพี่คยองซูนะ”

                “ตลกมากอ่อ ....” คยองซูพูดเสียงเรียบทำเอาแบคฮยอนเกือบหลุดขำถ้าลู่หานไม่ห้ามเอาไว้

                “โห่ว สายโหด....”

                การล้อเล่นจบแต่เพียงเท่านี้เพราะทั้งแบคฮยอนและคยองซุต่างก็มีนัดเดทของตัวเอง จึงรีบจัดการเช็คชื่อน้องและนัดสถานที่สำหรับกิจกรรมในวันพรุ่งนี้ก่อนจะแยกย้ายไปทำหน้าที่ส่วนตัวของตัวเอง
















 

               วันนี้เป็นวันรับน้องในสาขาของคณะวิศวะ จงอิน แบคฮยอนและคยองซูเป็นรุ่นพี่ปีสามที่ต้องเข้าร่วมการรับน้องในครั้งนี้ นี่ถือเป็นการพบรุ่นน้องครั้งแรกของคิมจงอินเพราะส่วนใหญ่เขาจะหมดเวลาไปกับการดูเซฮุนรับน้องซะมากกว่า อุปกรณ์ทุกอย่างถูกจัดเตรียมจนเสร็จเรียบร้อยและเมื่อปีหนึ่งทุกคนมารวมกันงานก็จะเริ่มขึ้น

                จงอินเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้ารุ่นน้องที่อยู่สีชมพูจากนั้นก็ยื่นผ้าปิดตาให้กับทุกคน กิจกรรมแรกรุ่นพี่ต้องพาน้องไปยังสถานที่ที่เตรียมไว้ในขณะที่กำลังปิดตาอยู่

                “รุ่นพี่ช่วยจับมือน้องแล้วพาเดินไปทีละคนด้วยครับ”

                ไม่นานก็ถึงคิวของจงอิน เขาเดินไปหารุ่นน้องผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังยืนปิดตารออยู่ ขออนุญาติแล้วจับมือรุ่นน้องคนนั้นพาเดินไปยังที่หมาย มีคนส่งเสียงเอ่ยแซวเนื่องจากน้องคนนี้หน้าตาน่ารักและมีหลายคนรู้สึกอิจฉาจงอินที่ได้จับมือน้องเขาทั้งที่เพิ่งมาวันแรก

                “ก้าวขึ้นบันไดนะ ระวังสะดุด”

                “พี่จะพาหนูไปไหนอ่ะ”

                “ไม่บอกหรอก ฮ่าๆ”

                รอจนครบก็ได้เวลาเปิดตา เขาไม่รู้ว่าพวกปีสองมันต้องการจะแกล้งปีสามด้วยหรือเปล่าเพราะนอกจากจะไม่ปล่อยให้ไปอยู่ตรงอื่นแล้วยังบังคับให้เล่นเกมด้วยกันกับรุ่นน้องอีก ถ้าคนที่ยืนอยู่ข้างเขาตอนนี้เป็นโอเซฮุนก็คงดี ...

                “เกมแรกเป็นเกมกินแหลก เราจะเลือกตัวแทนสีละสามคู่มาประจำที่ตรงนี้นะ จากนั้นก็กินขนมที่เราเตรียมไว้ให้จนหมดสีไหนกินหมดก่อนสีนั้นชนะ”

                “แล้วทีมชนะจะได้อะไรวะ” จงอินตะโกนถามขึ้น

                “ได้ชนะไงครับพี่จงอิน”

                “เออถูกของมึง”

                “มาครับพี่อ่ะออกมาเลย พาน้องไอรีนคนน่ารักออกมาด้วยไม่ต้องแกะผ้าปิดตาออกนะครับสำหรับผู้เข้าแข่งขัน”

                คนเป็นพี่ชี้หน้ารุ่นน้องอย่างคาดโทษก่อนจะจูงมือไอรีนออกไปด้านหน้า รอจนผู้เข้าแข่งขันครบทุกคนเข้าประจำที่และเสียงนกหวีดก็ดังขึ้นเพื่อเริ่มเกมการแข่งขัน

                กติกาสำหรับการแข่งขันอีกข้อหนึ่งคืออีกฝ่ายจะต้องป้อนขนมให้อีกฝ่ายกินด้วยมือของตัวเอง เพราะไอรีนถูกปิดตาอยู่เธอจึงจิ้มขนมเข้าที่แก้มและตาของจงอินจนเลอะไปหมด ร่างสูงจึงตัดสินใจจับมืออีกคนให้ป้อนตรงปากส่วนมืออีกข้างก็ป้อนขนมให้ไอรีนที่ถูกปิดตาอยู่ตรงหน้า ทำแบบนี้จนกว่าขนมจะหมด มัวแต่ตั้งใจเล่นเกมคิมจงอินก็เลยไม่ได้สังเกตเลยว่าตัวเองถูกถ่ายภาพเก็บเอาไว้

                ดำเนินกิจกรรมมาจนถึงกิจกรรมสุดท้ายคือการเปิดตารุ่นน้องออกเพื่อต้อนรับทุกคนเข้าสู่สาขานี้ ไอรีนยืนนิ่งให้จงอินแกะผ้าปิดตาออก ดวงตาคู่สวยลืมขึ้นหลังจากที่ผ้าหลุดออก เธอจ้องมองคนตรงหน้านิ่งด้วยรอยยิ้มน่ารัก แน่นอนว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ใครเห็นก็ต้องตกหลุมรักเพราะขนาดตัวเขาเองก็ยังเผลอสบตาซะนาน

                “ยินดีต้อนรับสู่วิศวะนะครับ”

                “เอ่อ....สวัสดีค่ะรุ่นพี่  ฉันเบจูฮยอนค่ะหรือเรียกไอรีนก็ได้”

                “พี่คิมจงอินหรือเรียกพี่ไคก็ได้ครับ”

                พูดคุยกันไม่นานก็ได้เวลากลับบ้าน ไอรีนโบกมือลาจงอินก่อนจะส่งยิ้มให้เขาอีกครั้งแล้ววิ่งหายออกไปทางประตู เขาเคยได้ยินคนในคณะพูดถึงไอรีนมาได้สักพักแล้วแต่เพิ่งได้เจอตัวจริงก็วันนี้

                “กูจะฟ้องเซฮุน”

                เสียงแบคฮยอนดังขึ้นจากด้านหลัง คิมจงอินขมวดคิ้วแล้วหันกลับไปหาเพื่อนสนิทที่ยืนไขว้ขาเอาแขนเท้าไหล่คยองซูพร้อมทำหน้าตากวนประสาทใส่

                “ไม่มีอะไรให้ฟ้อง”

                “ทำพูดดีไปเถอะ ดูจากสายตาน้องเขากูมองออกเลยว่าปิ๊งมึง”

                “แต่กูไม่ได้คิดอะไรกับน้องเขานี่”

                “จริงเหรอวะ ? น่ารักขนาดนั้นมึงไม่รู้สึกเลย...”

                “เออใช่น่ารักเว้ย”

                “น้าน....”

                “แต่ก็ไม่ใช่สำหรับกูอยู่ดี เห็นแบบนี้กูก็รักแฟนกูนะเว้ยเรื่องเจ้าชู้อ่ะกูตัดไปนานแล้ว”

                “เออกูเชื่อมึงเพื่อนรัก ไปหาแฟนมึงได้ละปีนี้รู้สึกแฟนมึงจะฮอต”

               

 

 

 

 

 

                เซฮุนมั่กจะเป็นคนสุดท้ายเสมอที่ได้กลับบ้านเพราะเขาต้องดูแลทั้งเรื่องระเบียบและการประกวดดาวเดือน หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเตรียมจะกดโทรหาคนรักเพื่อถามว่าจะกลับกี่โมงจะได้ซื้อข้าวรอไว้ สัมผัสจากด้านหลังทำให้เซฮุนสะดุ้งและคนที่กล้าทำแบบนี้ก็คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากคนรกของเขาเอง

                “เลิกแล้วเหรอ ?”

                “อืม..คิดถึงจังขอหอมทีดิ”

                “อื้อ...ไปไกลๆเลยเดี๋ยวมีคนมาเห็น”

                “เขากลับไปกันหมดแล้ว หนหน้ามาให้กูหอมหน่อยดิ”

                “ก็บอกว่าเดี๋ยวคนมาเห็น”

                จงอินเชยคางอีกคนให้หันกลับมามองหน้า เซฮุนไม่ได้ขัดขืนเพราะเผลอสบตาอีกคนเข้าทุกอย่างมันก็เลยโอนอ่อนไปตามบรรยากาศ คนเป็นพี่จูบลงที่แก้มทั้งลงข้างแล้วจบลงด้วยริมฝีปากคู่สวย ทุกสัมผัสอ่อนโยนและอบอุ่น เป็นจูบที่เต็มไปด้วยความรู้สึกคิดถึงที่สื่ออกมาแทนคำพูด ร่างกายทั้งสองคนแนบชิดเมื่อแขนแข็งแรงรั้งเอวอีกคนให้เข้าหาตัว

                “อื้ม...ม..”

                ภายในห้องมีเพียงเสียงของพวกเขาสองคนเท่านั้น จงอินจับมือเซฮุนให้มาวางลงบนหน้าอกด้านซ้ายทั้งที่ยังจูบกันอยู่ หัวใจของงจงอินเต้นแรงมากจากมือที่ได้สัมผัสและถ้าอีกฝ่ายฟังดีๆก็จะได้ยินเสียงหัวใจของเขาเต้นแรงไม่แพ้กัน

        “กูชอบเวลามึงหน้าแดงเพราะกูจัง มันดูเซ็กซี่นะรู้ยัง ?”

 

 



 

                “กูบอกมึงแล้วว่าให้ตัดใจ เขารักกันแค่ไหนมึงก็เห็น”

                “แล้วไงวะก็กูชอบพี่เขาไปแล้ว”

                “ชอบได้ก็เลิกชอบได้เหมือนกัน”

                “มึงก็รู้ว่ามันไม่ง่าย”

                มาร์คพูดทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้นแล้วเดินหนีไปทางอื่นด้วยท่าทางหงุดหงิด ทั้งที่ตั้งใจจะไปเอากระดานวาดรูปแต่ดันไปเจอฉากเด็ดเข้า ก็รู้ว่าไม่มีทางเข้าไปแทรกกลางระหว่างสองคนนั้นได้แต่จะให้ทำไงในเมื่อที่เขาเลือกเรียนคณะนี้ก็เพราะอยากเจอพี่เซฮุน ขอแค่ไหนทำอะไรบ้างมันก็ดีกว่าอยู่เฉยต่อให้ต้องเป็นคนเลวก็ตาม

                “เออแล้วแต่มึงเลย ..”











 

_____________________________________________________

เริ่มละนะ ฮิ้วววว !

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

858 ความคิดเห็น

  1. #848 mook (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 15:25
    ไม่เอาดราม่าๆๆๆมาม่าไม่ได้อร่อยไปทุกรสหรอกนะไรต์😢😢😢😢😢😢😢😢
    #848
    0
  2. #772 nmkty (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2558 / 06:09
    ต่างคนต่างฮอต 555555555
    #772
    0
  3. #731 Praew Vajirakaphan (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2557 / 23:47
    ชะนีมาชีวิตจบ
    #731
    0
  4. #652 •Seoraemon• (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 02:21
    ได้กลื่นเครื่องปรุงมาม่าละ... ไม่อร่อยแน่เลยรสนี้ ฮือออออออออออออออออ T^T
    #652
    0
  5. #628 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2557 / 02:34
    หืมมม จะมีรักกี่เส้า เซฮุนก็ฮอต จงอินก็หล่อ
    รักแฟนนะ แต่เผลอสบตากับไอรีนตั้งนาน แน่ะ

    #628
    0
  6. #619 ฟางฟิ้ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 10:11
    ถถถถถถถถ ดราม่าต้องเยอะแน่ๆ รึเปล่า อย่าดราม่าเยอะนะไรท์ ปล่อยให้ไคฮุนสวีทกันนานๆ ปล่อยให้มาร์คกลับไปหาแบมๆเถอะนะ ส่วนไอรีนหาคู่ให้น้องเค้าสักคน (?)
    #619
    0
  7. #618 ฟางฟิ้ง (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2557 / 10:10
    ถถถถถถถถ ดราม่าต้องเยอะแน่ๆ รึเปล่า อย่าดราม่าเยอะนะไรท์ ปล่อยให้ไคฮุนสวีทกันนานๆ ปล่อยให้มาร์คกลับไปหาแบมๆเถอะนะ ส่วนไอรีนหาคู่ให้น้องเค้าสักคน (?)
    #618
    0
  8. #617 TMcrazily (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 23:50
    เขินอ่าาา ต่างคนต่างมีคนใหม่เข้ามา เอาแล้วๆๆๆๆๆ ดราม่าอย่าเยอะนะค้าาา ขอเถอะ จุ้บๆ5555
    #617
    0
  9. #616 kikkim (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 17:08
    อ่า ใจนึงอยากได้ดราม่าจัดเต็ม อีกใจก็ขอเถอะงดดราม่า(แต่คงไม่ทัน) 555555555

    คือจะหึงจงอินแทนเซฮุนอยู่ละเนี่ยยย

    แล้วมาร์คกลับไปหาแบมแบมไป

    สู้ๆค่าไรท์

    #616
    0
  10. #615 Chanisara Noodome (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 12:35
    กลิ่นดร่ามามาแต่ไกลเลย5555ไคฮุนก้หวานกันจ้างงงงง
    #615
    0
  11. #614 Pim"Hun (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2557 / 10:42
    มาร์คมันไม่ดีนะลูกกก ต่อให้หล่อเเค่ไหนเเต่ถ้าจะมาเเทรกกลางระหว่างไคฮุน เดี๊ยวมีโบก55555555 ไอรีนด้วยย เดี๊ยวตบบบ จงอินมีเจ้าของเเล้วเว้ยยย
    #614
    0
  12. #610 OhSEN 'iissue :)) (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 02:01
    เมะพวกนี้ขี้หึงอ่าาา อิอิ
    แบมแบมก็เชียร์มาร์คอ่อแบมแบม ฝืนใจรึป่าว
    มาร์คก็รุกอ่ะ วัยรุ่นใจร้อน
    แต่ชอบที่เซฮุนแทนตัวเองว่าเค้ากับจงอินอ่ะ น่ารัก ><
    #610
    0
  13. #609 •Seoraemon• (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2557 / 01:10
    บ๊ะะะะะะะะะ มีแต่คนมีความรักอ่ะ หมั่นไส้ 55555555555555555555555555

    ไคฮุนคนแมนนี่คือไม่แคร์สายตาใครเลยช้ะ หวานละเกิน มุ้งมิ้งละเกิน โห่ววววววว ><
    #609
    0
  14. #608 jukaree (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 23:39
    ดีงามมมมมม ฟิคคนแมนซีซั่นสองกลิ่นค.โมโหหึงเริ่มโชยมา ซีซั่นนี้มีดราม่ามั้ย กรี๊สสสส เจ้มจ้น เราชอบบบ คนแมนทำไมน่ารัก มาร์คดูเอาจริงนะเนี่ย ขนาดเค้าแมนๆละมีแฟนด้วยแล้วนะ อยากลองเสี่ยงดูใช่ม้ายย ไอ่หมีเตรียมหึง!!!!
    #608
    0
  15. #606 Luhan~ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 20:53
    แค่นี้หรอ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดด ไรท์ได้โปรดอัพเร็ว
    #606
    0
  16. #605 มินจงเอีย (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 20:39
    สนุกอ่ะ ชอบไคฮุนนน แต่พอนึกเนื้อเรื่องที่คิดไว้แล้วกลัวดราม่าจัง

    จงอินเชื่อใจน้องนะ เซฮุนก็เชื่อใจพีาเขามากๆด้วย -///////-



    รีบๆมาอัพนะค้า แฟนพันธุ์แท้เลย 💕
    #605
    0
  17. #603 frenz puntang (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2557 / 14:51
    รู้สึกเขินอายยยย -////////- 5555555555555
    #ข้ามไปปป
    #603
    0