ตอนที่ 20 : CHAPTER 17 : แผนของใคร

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 249 ครั้ง
    12 ส.ค. 61








CHAPTER 17 : แผนของใคร









              กลางดึกในคืนนั้นขบวนรถของประธานและรองประธานคิมเอ็นเตอร์ไพรส์กลับคฤหาสน์อย่างเร่งด่วน จีซูเข่นเขี้ยวในใจที่ปล่อยให้น้องถูกฉกไปได้ง่ายๆ จะว่าง่ายเลยทีเดียวก็คงไม่ได้ การคุ้มครองแน่นหนา ถ้าไม่มีคนปูทางให้ทุกอย่างจะง่ายดายขนาดนี้ไหม ไหนจะการรู้ความเคลื่อนไหวของพวกเธอ รู้ได้ยังไงว่าเธอกับน้องอยู่ตรงนั้น ไหนจะเรือที่มารออีก ทุกอย่างลงจังหวะลงตัวไปเสียหมด จนถึงตอนนี้จีซูมั่นใจว่ามีคนในให้การช่วยเหลือคนพวกนั้นอยู่แน่นอน เมื่อมาถึงบ้านทั้งสามพบว่าชางอุคมายืนรออยู่แล้ว ทั่วบริเวณคฤหาสน์มีการเพิ่มเวรยามหนาแน่นขึ้น เขาเดินตามทั้งสามเข้ามาภายในตัวบ้าน จีซูสอดส่ายสายตามองหาตัวบอดี้การ์ดหญิงคนนั้น


“หายไปแล้ว” จีซูหันซ้ายหันขวาเพื่อมองหา


“อะไรหายคะ” เจนนี่กอดปลอบโรเซ่อยู่บนโซฟาหันไปถามพี่สาว อีกคนคล้ายกำลังมองหาอะไรสักอย่างอยู่ เธอรู้ว่าพี่สาวกักเก็บความไม่พอใจเอาไว้ขนาดไหน เพราะเธอเองก็ไม่ต่างกัน


“คุณชางอุค ลากหนอนออกมากำจัดซะ!


“ครับท่านประธาน”


จีซูกอดอกมองชางอุคที่เดินออกไปสั่งการคนของเขา เธอไม่รู้ว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้น แต่เธอรู้ว่าควรไว้ใจใครได้บ้าง จีซูมองน้องอีกสองคนที่กำลังกอดกันกลม เด็กพวกนี้กำลังหวาดกลัว กลัวประวัติศาสตร์จะซ้ำรอยเหตุการณ์ของบิดามารดา เธอเดินอ้อมไปด้านหลังโซฟาเพื่อโอบไหล่น้องทั้งสอง


“ไม่เป็นไรค่ะ ทุกอย่างจะไม่เป็นไร”


แม้จะปลอบน้องไปแบบนั้น จีซูก็ยังหาเหตุผลของเรื่องราวทั้งหมดไม่ได้อยู่ดี เท่าที่เธอทราบแผนของคุณอาจะเกิดขึ้นเร็วๆนี้ แต่ก็ยังไม่ลงมือไม่ใช่เหรอ แล้วนี่มันเกิดอะไรกัน เธอระวังตัวอย่างมากในการคบหาผู้คน หรือข่าวสารในมือก็มีไม่น้อย แล้วเธอพลาดตรงไหน มองหารอบๆตัวก็แทบไม่มีใครทำแบบนี้ได้เลย




ไม่สิ




มีไม่ใช่เหรอ คนที่ทำได้น่ะ















              เกาะที่อยู่ห่างจากชายฝั่งประมาณหนึ่งชั่วโมงมีเรือเร็วลำหนึ่งจอดอยู่ ซึ่งมองเห็นจากหน้าต่างของห้องที่ลิซ่ายืนอยู่ หลังจากอาบน้ำเธอก็มายืนมองทุกอย่างที่มองเห็นจากบานหน้าต่างนี้ด้วยสีหน้าอ่อนอกอ่อนใจ แสงแดดที่ส่องมาทำให้เธอรู้ว่าตอนนี้น่าจะเป็นเวลาตอนบ่ายแล้ว ด้านในห้องมีเครื่องอำนวยความสะดวกครบครัน เธอรู้สึกว่าทุกอย่างถูกเตรียมเอาไว้อย่างดี สักพักเสียงเคาะประตูทำให้เธอเร่งฝีเท้าเพื่อไปเปิดประตู เมื่อเปิดออกลิซ่าได้เจอกับหญิงวัยกลางคนท่าทางใจดีคนหนึ่ง อีกฝ่ายผายมือเชื้อเชิญให้เธอไปด้วยกัน


“อาหารเที่ยงค่ะคุณหนู ถ้าอยากทานอะไรเพิ่มบอกได้เลยนะคะ”


หญิงท่าทางใจดีคนนั้นกล่าวแค่นี้และเดินจากไปทิ้งลิซ่าให้อยู่กับโต๊ะที่เต็มไปด้วยของโปรดของเธอ ลิซ่ากวาดตามองไปรอบๆ บ้านหลังนี้คงจะเป็นบ้านพักตาอากาศของคนที่พาเธอมา ตอนนั่งเรือมาก็ไม่ได้คิดว่าอีกฝ่ายถึงขั้นมีเกาะส่วนตัวในประเทศที่มักจะมีปัญหาข้อพิพาทระหว่างน่านน้ำเช่นนี้ แต่ก็นะ ถ้าเป็นคนๆนี้คงทำได้ง่ายๆมั้ง ไม่รู้ป่านนี้พวกพี่สาวจะเป็นยังไงกันบ้าง จะร้องไห้น้ำตาท่วมบ้านไปหรือยัง คิดแล้วเหนื่อยใจกับความเล่นใหญ่ของพ่อทูนหัวจริงๆ


“มายืนเล่นอะไรแถวนี้คะ เดี๋ยวก็ไม่สบายเอานะคะ”


ลิซ่าหันไปเจอกับผู้หญิงคนหนึ่ง อีกฝ่ายคือบอดี้การ์ดที่คนๆนั้นส่งมานั่นเอง เจ้าตัวยิ้มและผายมือให้เธอตามเข้าไปในบ้าน ลิซ่ากำลังครุ่นคิดว่าดีแล้วหรือเปล่าที่ทำแบบนี้ ถ้ารู้ทุกอย่างพวกพี่สาวคงโกรธกันน่าดู แต่ทำยังไงได้ในเมื่อเธอเป็นคนร้องขอให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้เอง อีกคนยื่นกระเป๋าเอกสารกับเครื่องมือสื่อสารให้เธอ เจ้าตัวเดินไปเปิดโทรทัศน์ข่าวที่ปรากฏทำให้เธอสำลักอากาศ  เธอหันไปหาอีกคนคล้ายกับขอคำอธิบาย


“เทพพิทักษ์ของคุณกำลังจะแสดงอภินิหารให้เห็นค่ะ”















              อีกฟากหนึ่งของเมือง ตึกใหญ่ที่ตั้งของบริษัทส่งออกขนาดใหญ่ ซึ่งมีฉากหลังอันฉาวโฉ่เป็นบริษัทที่รวบรวมแก็งค์มาเฟียต่างๆเอาไว้มากมาย อูบินเดินไปมาภายในห้องประชุมอย่างกระวนกระวาย จู่ๆเป้าหมายก็โดนใครไม่รู้ตัดหน้าลักพาตัวไปก่อนที่เขาจะลงมือแค่วันเดียวตามแผนของเขา ผู้ร่วมขบวนการซึ่งเป็นเจ้าของที่แห่งนี้กำลังกอดอกครุ่นคิดว่าแผนของพวกเขาบกพร่องตรงไหน ตอนแรกจะลงมือตอนที่ทั้งสี่คุณหนูตระกูลคิมกลับจากทะเล โดยเฉพาะถ้าได้ตัวคุณหนูสี่มา ประธานกับรองประธานจะต้องยอมโอนทุกอย่างให้เพื่อแลกกับความปลอดภัยทั้งร่างกายและจิตใจของน้องแน่ๆ แต่เขาทราบจากคนของเขาที่แฝงตัวอยู่ในบอดี้การ์ดของฝั่งนั้นว่าคุณหนูสี่ถูกลักพาตัวไปอย่างอุกอาจต่อหน้าพี่น้องคนอื่นๆในขณะที่กำลังเดินเล่นอยู่หาดส่วนตัว


“ตกลงมันยังไงกัน”


“อาจจะเป็นใครสักคนที่หวังเงิน ตำแหน่งใหญ่โต หรืออาจะเหมือนเรา หวังตำแหน่งประธานของคิมเอ็นเตอร์ไพรส์”


“จะเป็นแบบนั้นเหรอ”


“ใช่สิ นายไม่รู้เหรอว่าค่าชีวิตของเด็กคนมีเยอะขนาดไหน ทั้งที่มีต่อคิมเอ็นเตอร์ไพรส์และออสบอร์น”


“นายคิดดีแล้วใช่ไหมที่จะประโยชน์จากเด็กคนนี้เพื่อต่อรองกับออสบอร์น”


“ใช่ คิมเอ็นเตอร์ไพรส์ก็แค่สะพาน เป้าหมายของพวกเราคือส่วนหนึ่งในออสบอร์น แค่เซ็นต์อะไรนิดหน่อย เราก็จะได้ทุกอย่างยิ่งกว่าคิมเอ็นเตอร์ไพรส์มี ตอนนี้คงต้องรอดูว่าใครเป็นคนลงมือในคราวนี้” อูบินพยายามกดโทรศัพท์หาคนของเขาที่แฝงตัวอยู่กับชางอุค แต่กดเท่าไหร่ก็กลายเป็นว่าติดต่อไม่ได้


สักพักเลขาของอีกคนก็พุ่งพรวดเข้ามาภายในพร้อมกับใบหน้าไม่ค่อยสู้ดี เลขาสาวเดินไปเปิดโทรทัศน์ที่อยู่ภายในห้องประชุมให้ทั้งคู่ได้ดู สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอทำให้พวกเขาแทบล้มทั้งยืน ข่าวการบุกตรวจค้นท่าเรือของบริษัทโดยเจ้าหน้าที่เฉพาะกิจกำลังถูกรายงานอย่างเร่งด่วน และทั้งสองก็จำได้ว่านั่นเป็นท่าเรือที่บริษัทนี้ได้รับสัมปทาน และสิ่งที่นักข่าวกำลังรายงานทำให้พวกเขาต้องสะดุ้ง เมื่อเจ้าหน้าที่เจอทั้งยาเสพติด แรงงานหลบหนีเข้าเมือง และหญิงสาวที่ถูกปิดตามัดมือ ไม่ต้องขยายความก็รู้ว่าเป็นกระบวนการค้ามนุษย์ โทรศัพท์ดังระงมทั่วทั้งบริษัท อูบินเข่นเคี้ยว เขารู้ว่าเพื่อนของเขาแม้จะซ่องสุมมาเฟีย แต่เขาแน่ใจว่าไม่มีเรื่องค้ามนุษย์หรือยาเสพติดเข้ามาเกี่ยวแน่นอน พอหันไปมองสบตากัน ทั้งคู่พลันเข้าใจแล้วว่า พวกเขากำลังโดนโต้กลับจากใครสักคน




ใครกัน?















              ผ่านไปหนึ่งวันแล้วที่น้องน้อยของพวกเธอโดนจับตัวไป จีซูได้รับข้อความจากผู้เป็นปู่ว่าตอนนี้เขาอยู่ที่บ้านของอูบิน  และจะเข้าไปคิมเอ็นเตอร์ไพรส์ในวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างประจวบเหมาะเกินไป เหมาะมากจริงๆ เธอรู้ว่าปู่ของเธอยังมีอำนาจของพวกคนเก่าแก่อยู่ในมือและพร้อมจะสนับสนุนอูบินให้ขึ้นมานั่งแท่นประธานแทนที่เธอเสมอ แม้หุ่นส่วนใหญ่จะอยู่ในมือของพวกเธอ หรือทีมบริหารชุดใหม่จะรับคำสั่งจากเธอโดยตรงก็ตาม มองเห็นน้องสาวคนรองเดินลงมาจากด้านบน


“คนกลางหลับไปแล้วเหรอคะ”


“ร้องไห้จนหลับไปเลยค่ะ มีใครติดต่อมาหรือยังคะ” เจนนี่ถามพลางมองสำรวจพี่สาว ตั้งแต่น้องถูกฉกไป พี่สาวคนโตก็มีเรื่องให้คิดไม่หยุดหย่อน พรุ่งนี้ยังต้องเข้าบริษัทไปเจอกับอีกฝั่งด้วย


“ยังค่ะ” จีซุเลิกคิ้วเมื่อน้องสาวเดินไปนั่งบนโซฟาแล้วตบตักของตัวเอง


“มาพักบ้างเถอะค่ะ ตักคนรองนุ่มนะคะ”


จีซูยิ้มในขณะที่เดินไปนั่งข้างๆน้อง เธอเอนตัวนอนหนุนตักของน้องสาวที่กำลังยิ้มให้เธอ


“คนรองมองออกใช่ไหมคะ” จีซูถามขณะที่หลับตาลง  โรเซ่นั่นร้องไห้น้ำตาแทบจะเป็นสายเลือด แต่เจนนี่หลังกลับมาจากทะเล น้องไม่ร้องเลยสักครั้ง นั่นทำให้เธอสงสัยและค่อนข้างมั่นใจในสิ่งที่คิด


เจนนี่ยิ้มให้อีกคนแม้ว่าเจ้าตัวจะปิดตาไปแล้วก็ตาม เธอเริ่มแปลกใจตั้งแต่จู่ๆน้องเป็นฝ่ายชวนไปทะเล ไหนอยากจะออกไปเดินชายหาดคนเดียว เธอคิดว่านี่เป็นก้าวหนึ่งที่ทำให้น้องเติบโตขึ้นเป็นจระเข้ที่ดุร้าย ในอนาคตจะไม่มีใครกล้าทำอันตรายน้องอีก สำหรับคุณอาผู้นั้น ในสายตาของเธอไม่แตกต่างไปจากมดปลวกตัวหนึ่ง ในเมื่อน้องอยากบดขยี้ให้แหลกคามือ เธอจะไปขัดขว้างน้องทำไม นานๆครั้งปล่อยให้น้องได้ทำตามใจบ้าง ก็ดีเหมือนกัน ในฐานะผู้ชม เธออยากรู้จริงๆว่าสุดท้ายแล้ว คุณอาจะมีจุดจบอย่างไร


“น้องโตขึ้นค่ะ โตขึ้นมากจริงๆ”


“พี่ยังจำวันแรกที่น้องไปโรงเรียนได้อยู่เลยนะคะ คนเล็กในชุดอนุบาล ยังจำตอนน้องงอแงเพราะติดขวดนมได้อยู่เลยนะคะ หรือตอนที่น้องป่วยแต่ไม่ยอมกินยาแล้ววิ่งหนีไปแอบที่สวนหลังบ้าน เฮ้อ โตไวจริงๆ” จีซูหัวเราะหลังจากพูดจบ เสียงหัวเราะค่อยๆเบาและถูกแทนที่ด้วยเสียงถอนหายใจ เธอลืมตาขึ้นมองออกไปด้านนอกอย่างไร้จุดหมาย กับเจนนี่ที่แทบจะโตมาด้วยกัน เธอไม่มีอะไรต้องปกปิด


“บางทีการสวมหน้ากากคนดีก็น่าอึดอัดนะคะ แต่จะให้น้องเติบโตขึ้นด้วยความแค้นก็ไม่ได้ด้วยสิคะ น่าเสียดายนะคะที่เมื่อห้าปีก่อนเราไม่กำจัดคุณอาไป พี่ถามตัวเองตลอดมาว่าให้โอกาสผิดคนหรือเปล่า หรือดีแล้วเหรอที่ปล่อยให้เป็นแบบนี้ โดยที่ไม่ได้ทำอะไรเลย” จีซูหลับตาลงเมื่อน้องสาวเลื่อนมือมาปิดดวงตาของเธอ


“ที่เป็นแบบนี้ ก็ดีแล้วไม่ใช่เหรอคะ น้องจะได้เติบโตขึ้นอย่างเหมาะสม พวกเราในฐานะพี่สาวทำได้เพียงแค่เฝ้ามองเท่านั้นแหละค่ะ ให้น้องโตในแบบที่น้องต้องการดีกว่านะคะ คนโตก็เลี้ยงคนรองกับคนกลางมาก็แบบนั้นไม่ใช่เหรอคะ พวกเรายังโตมาในแบบที่พวกเราอยากเป็นได้เลย”


“ยังไงน้องๆก็ยังเป็นเด็กน้อยของพี่ค่ะ”


เจนนี่หัวเราะในขณะที่ลูบศีรษะของพี่สาวไปด้วย เธอรู้ดีว่าผู้เป็นพี่กำลังกังวลเรื่องอะไร แต่นั่นให้เป็นสิ่งที่น้องตัดสินใจเองดีกว่า ว่าจะไล่ต้อนคุณอาจนสุดทางหรือเปล่า หรือจะปราณีอย่างที่เธอกับพี่สาวเคยทำ ไม่ว่าจะทางไหน เธอก็ล้วนแต่เห็นดีด้วยทั้งนั้น หมายมั่นว่าต่อให้ได้รับเสียงห้ามปราม เธอก็จะเข้าข้างน้อง เพราะนี่เป็นครั้งแรกเลย ที่เด็กคนนั้นลงมือทำอะไรแบบนี้โดยไม่ปรึกษาพวกเธอ เป็นความดื้อรั้นที่นานๆครั้งจะได้เห็น การประชุมในวันพรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร...น่าสนใจจริงๆ















              ณ บ้านบนเกาะกลางทะเลลิซ่ายืนกอดอกมองเอกสารที่ถูกกางวางอยู่เต็มโต๊ะด้วยใบหน้าเรียบตึง ทุกฉบับเป็นเอกสารการถ่ายโอนอำนาจฉบับจริงที่ลงชื่อโดยพี่สาวทั้งสองของเธอ ถ้าเอกสารเหล่านี้หลุดไป เธอไม่อยากคิดถึงผลลัพธ์เลย ทำได้อย่างไรกัน เป็นคำถามที่วนเวียนอยู่ในศีรษะของเธอตั้งแต่เห็นเอกสารพวกนี้ และที่สำคัญชื่อของคนที่รับอำนาจเป็นชื่อของผู้เป็นปู่ที่อยู่ต่างประเทศ ทุกอย่างดำเนินภายใต้จมูกของพี่สาวมาโดยตลอด ยิ่งคิด ความโกรธก็เหมือนจะทะลุติดเพดาน


“เคยได้ยินเรื่องนักก็อปปี้ลายเซ็นไหมคะ คนพวกนี้มันจะมีค่าตัวที่สูงมาก เป็นที่ต้องการตัวของซีไอเออย่างมาก แต่ส่วนใหญ่จะถูกฆ่าหลังจากใช้งานเสร็จค่ะ ทีมของฉันสับเปลี่ยนเอกสารทันทีที่นักก็อปปี้ทำเสร็จ ไม่มีใครรู้เห็นแน่นอนค่ะ ป่านนี้คงกำลังลำพองใจอยู่แน่ๆค่ะ คุณหนูสี่มีอะไรสงสัยเพิ่มเติมไหมคะ” บอดี้การ์ดสาวหัวเราะเมื่อโดนคุณหนูสี่ที่ว่าย่นจมูกใส่ อีกคนทำหน้าครุ่นคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะเอ่ยปากถามให้เธอหัวเราะดังกว่าเดิมหลังจากได้ยิน


“คุณเป็นใคร แล้วมีความสัมพันธ์ยังไงกับประธานออสบอร์น” ลิซ่าเห็นอีกคนกระแอมไอหลายครั้งกว่าใบหน้าจะกลับมาสงบนิ่งได้อย่างเคย


“จริงๆ ฐานะของฉันต้องเป็นความลับ แต่จะเฉลยให้ฟังก็ได้ค่ะ ไม่อย่างนั้นอาจจะโดนคนที่คุณก็รู้ว่าใครสั่งเก็บเอาได้”


ลิซ่าหัวเราะเล็กน้อยเมื่อได้ยินอีกคนเรียกขานใครคนนั้น


“ฉันเป็นสายลับค่ะ เป็นสายลับที่แฝงอยู่ประเทศนี้ รับงานนี้เพราะถูกซื้อตัว ล้อเล่นค่ะ เพราะได้รับคำสั่งโดยตรงมาจากผู้บัญชาการค่ะ อำนาจที่คนๆนั้นมีอยู่ ไม่สามารถคาดคะเนได้ค่ะ คุณหนูสี่เหมือนลูกสาวของพวกเขาเลยนะคะ ตามใจทุกอย่างแบบนี้”


“อืม พ่อกับแม่ทูนหัวน่ะ” ว่าแล้วก็หัวเราะอีกครั้ง เธอเก็บเอกสารทั้งหมดลงในกระเป๋าแล้วเดินไปหน้าบ้าน แม่บ้านยื่นน้ำมันกับไฟแช็คให้เธออย่างรู้งาน ลิซ่าจัดการเผากระเป๋าเอกสาระสำคัญ เธอยืนมองไฟที่กำลังแผดเผาเอกสารเพียงไม่กี่ฉบับที่สามารถพลิกชะตาชีวิตของคนนับร้อยๆคนได้ หรือเธอควรจะเผาคนพวกนั้นไปด้วยเลย อยากเห็นสีหน้าของคนพวกนั้นตอนที่ได้รู้ทุกอย่างจริงๆ อ่า รอให้ถึงวันพรุ่งนี้แทบไม่ไหวเสียแล้วสิ ลิซ่าไม่รู้ว่าตัวเองมาถึงจุดนี้ได้ยังไง




จุดที่เก็บรอยยิ้มแปลกๆเอาไว้ไม่อยู่





















To be continued.








ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 249 ครั้ง

828 ความคิดเห็น

  1. #824 Thankyou3time (@Thankyou3time) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2562 / 23:41
    ร้ายมากแม่จ๋าาา
    #824
    0
  2. #799 Super Bear (@superbear) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2562 / 17:14

    คนเล็กกกกก!!! คนเก่งของพี่ จัดการมันเลยลูกกก

    #799
    0
  3. #766 Jonepod (@Jonepod) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2561 / 23:40
    คนเล็กร้ายจังรู้กกกก
    #766
    0
  4. #685 Jenniee (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 1 เมษายน 2561 / 16:15
    ออสบอร์นครอบงำตะลิซแล้ว5555
    #685
    0
  5. #653 Praew Narak (@kjhfguheruhaohyp) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 13:38
    งงนิดๆแต่ว่าโดยรวมก็พอเข้าใจอยู่ รอไรท์นะะะ
    #653
    0
  6. #652 gifzyTNT (@gifzyTNT) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 25 มีนาคม 2561 / 12:35
    รอไรท์อยู่นะ
    #652
    0
  7. #651 NokZaNaruk (@NokZaNaruk) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 22:12
    เสือลิซจัดหนักๆๆรีบๆไปหาคุงพี่นะ
    #651
    0
  8. #648 MDnatt_ (@MDnatt_) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 24 มีนาคม 2561 / 02:35
    หึหึ อยากเห็นรอยยิ้มนั้นของคนเล็กเหมือนกันค่ะ.
    #648
    0
  9. #647 dnsine418 (@dnsine418) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 22:11
    โหย น้องน้อยเก่งมากเลยค่ะ อยากรู้แล้วสิคะ ว่าจะเป็นไงต่อไป
    #647
    0
  10. #646 Panida Ketkaew (@panifern1234) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 21:56
    รู้สึกถึงความร้ายกาจอย่างที่สุด
    ผลที่คนพวกนั้นควรได้รับ
    รอดูได้เลย
    #646
    0
  11. #645 data_tik (@data_tik) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 21:49
    อยากอ่านตอนหน้าไวๆแล้ว ร้ายมากคุณหนูสี่ แต่ก็มีพ่อแม่ทูนนินา
    #645
    0
  12. #644 fersela (@fersela) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 19:32
    อยากอ่านต่อไวไวละเนี่ย ร้ายนักน่ะคุณหนู4
    #644
    0
  13. #643 ผ้าห่มซาตาน (@dimonnan135) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 18:48
    รอยยิ้มชั่วร้ายชัดๆ ฮ่าๆ ลิซ่าอยากรู้ว่าเป็นไงเราก็อยากรู้เร็วๆเหมือนกัน รอต่อไป
    #643
    0
  14. #642 jill_valentine04 (@jill_valentine04) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 18:32
    นึกว่าใครบังอาจขโมยตัวแมวน้อยไปมีเงิบเลย 555
    #642
    0
  15. #641 mindzalovelove76 (@mindzalovelove76) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 18:30
    ต่อน่ะ
    #641
    0
  16. #640 jennongpo (@MintNamsod) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 16:11
    อ่านเรื่องนี้แต่ดันไปเขินอีกเรื่องนึง 55555 พ่อแม่ทูนหัว
    #640
    0
  17. #639 shimpy (@shimpy) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 15:10
    ความเล่นใหญ่ของพ่อทูนหัว55555
    คนกลางไม่ร้องนะลูก หนูยังไม่ได้รู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของคนเล็ก
    นี่มองคนกลางเป็นน้องเล็กไปแล้ว555
    #639
    0
  18. #638 คุณหลวงลลิส (@racthannee2293) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 15:05
    รอนะไรท์
    #638
    0
  19. #637 INGMJES (@uneling79) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:56
    โอ้ยอยากจะวาดแฟนอาร์ตน้องสี่กับพ่อและแม่ทูนหัวของเค้าจังเลยครับฮื้ออออ อยากอ่านต่อแล้วอะ แต่ไรท์ก็เพิ่งลงไง จะรอจะร๊ออออ //รักนะครับส่งใจไปเป็นกำลังใจงิ
    #637
    0
  20. #636 KINDNESSTALENTED (@KINDNESSTALENTED) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:52
    เนี่ยยยย พระเอกมากกก
    #636
    0
  21. #635 TaTRV (@taorvv44) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:44
    คนเล็กจิแบดดด โอ้ยย กร้าวใจเหลือเกินน
    #635
    0
  22. #634 AyamaSinosan (@AyamaSinosan) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 14:13
    หึ อยากให้คนเล็กต้องร้ายเองนะ//คนเล็กไม่ได้กล่าว
    #634
    0
  23. #633 Sskxjs (@Sskxjs) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 13:45
    can't wait....
    #633
    0
  24. #632 CHERTAM23 (@CHERTAM23) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 13:35
    ตื่นเต้นทุกตอนเลยย><
    #632
    0
  25. #631 PorPa160197 (@PorPor2533) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 23 มีนาคม 2561 / 13:28
    ยิ้มแปลกๆ 55555
    #631
    0