ข้าเป็นตัวประกอบที่ไม่ได้อยู่อย่างสงบ

ตอนที่ 10 : กลุ่มคนชุดดำ(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,525
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 904 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

งานเลี้ยงภายในครอบครัวผ่านไป จางหลี่เฉียงก็เข้าวังเพื่อเข้าเฝ้าฮ่องเต้ หลังจากนั้นก็มุ่งหน้าสู่จวนอ๋องชิงหวิน เมื่อรถม้ามาจอดที่หน้าประตูจวน พ่อบ้านของจวนก็เดินมาเปิดผ้าม่านหน้ารถม้าให้

 

จางหลี่เฉียงก้าวลงจากรถม้า “ลำบากพ่อบ้านแล้ว”

 

พ่อบ้านค้อมศีรษะลงอย่างมีมารยาท “เชิญท่านแม่ทัพ ท่านอ๋องรออยู่ในห้องหนังสือแล้วขอรับ” กล่าวจบ พ่อบ้านก็เดินนำไป พอถึงหน้าห้องหนังสือพ่อบ้านก็รายงาน เมื่อได้รับอนุญาตจากเจ้าของจวนพ่อบ้านก็เปิดประตู แล้วเดินเข้าไปส่งผู้มาเยือนจนถึงเก้าอี้ หลังจากนั้นพ่อบ้านก็รินชาให้ ก่อนจะขอตัวออกไป

 

หย่งหยาชิงหวินหลุบตาลงมองจดหมายในมือ จดหมายฉบับนี้คือจดหมายรายงานอาการป่วยของจางหลี่เฉียง ซึ่งเหยียนปิงส่งมาก่อนที่จางหลี่เฉียงจะเดินทางมาถึงเมืองหลวง

 

“คารวะท่านอ๋อง” จางหลี่เฉียงประสานมือคำนับอนุชาของฮ่องเต้ด้วยความเคารพ

 

หย่งหยาชิงหวินพยักหน้า “เชิญผู้อาวุโสจางตามสบาย”

 

“ฝ่าบาททรงมีรับสั่งให้ท่านอ๋องกลับฐานทัพพร้อมเสบียง?” จางหลี่เฉียงเปรย

 

“เป็นเช่นนั้น”

 

“ข้าจะลองทูลขอฝ่าบาทอีกครั้ง หลี่เฉียงผู้นี้จะเดินทางแทนท่านอ๋องเอง”

 

หย่งหยาชิงหวินยิ้มน้อยๆ “อย่าเลย ตอนนี้ผู้อาวุโสจางก็กำลังป่วยอยู่ไม่ใช่หรือ”

 

จางหลี่เฉียงถอนใจยาว “อายุคนเรานั้นมีแต่จะมากขึ้นเรื่อยๆ ตัวข้าเองเห็นทีจะหนีไม่พ้นความตายแล้ว”

 

“เช่นนั้น ใยผู้อาวุโสจางจึงไม่วางมือ”

 

“หากข้าวางมือแล้วท่านอ๋องจะเป็นเช่นไร ฝ่าบาททรงหวาดระแวงพี่น้อง แม้แต่หรงเล่ออ๋อง ที่เป็นถึงพระเชษฐภาดาร่วมอุทร ฝ่าบาทยังทรงสั่งให้ประหาร”

 

แม้จางหลี่เฉียงจะจงรักภักดีต่อฮ่องเต้ ทว่าเขาก็เป็นผู้ที่ยึดมั่นในคุณธรรมผู้หนึ่ง เพื่อลดความหวาดระแวง อ๋องชิงหวินถึงกับเนรเทศตนเองไปอยู่ชายแดนตั้งแต่เป็นเด็กหนุ่ม และแม้จะกลับมายังอาณาจักรฉางซื่อ ก็ไม่ได้กลับมาเพื่อประโยชน์ส่วนตน แต่ฮ่องเต้กลับจะส่งอ๋องชิงหวินให้กลับไปอยู่ที่ชายแดนอันแร้นแค้น โดยไม่สนว่าข้าศึกที่ล่วงเข้ามาเหยียบในดินแดน จะแฝงกายอยู่ในเมืองหลวงกี่มากน้อยแล้ว

 

“ผู้อาวุโสจางคิดมากไปแล้ว ตอนที่เสด็จพ่อครองราชย์ก็ฆ่าพี่น้องตนเอง เสด็จพ่อฆ่าเสด็จลุง เสด็จลุงฆ่าเสด็จปู่ เช่นนั้นฝ่าบาทครองบัลลังก์แล้วฆ่าคนก็เป็นเรื่องธรรมดา นี่ล่ะคือราชวงศ์ ตัวข้าคุ้นชินเสียแล้ว”

 

จางหลี่เฉียงถอนใจเบาๆ

 

หย่งหยาชิงหวินกล่าวต่อ “ข้าอยากให้ผู้อาวุโสจาง เสนอจางจื่อเฉิงรับตำแหน่งแม่ทัพ”

 

“แต่ข้าว่ารองแม่ทัพเหยียนน่าจะเหมาะสมกว่า”

 

“รองแม่ทัพเหยียนเป็นคนของข้า หากเขารับตำแหน่งแม่ทัพ ฝ่าบาทอาจจะหาทางประหารเขาได้”

 

จางหลี่เฉียงเงียบไปครู่หนึ่ง หลังจากนั้นก็พยักหน้าเห็นด้วย

 

 

 

หลังจากวันปีใหม่ผ่านไปก็มาถึงเทศกาลหยวนเซียว ซึ่งวันนี้นับเป็นวันสุดท้ายในการฉลองเทศกาลปีใหม่ เด็กๆ และสตรีจะถือโคมกระดาษออกไปวัดในตอนกลางคืน ซึ่งคืนนี้จางจื่อรั่วได้พาหลีหมิ่นและชิวยวี่ออกมาด้วยกัน

 

“ว้าว” หลีหมิ่นถึงกับร้องออกมา เมื่อเห็นโคมไฟถูกทำให้เป็นรูปสัตว์ต่างๆ

 

ชิวยวี่กล่าว “ปีที่แล้วเจ้าก็มา ไม่เห็นจะตื่นเต้นขนาดนี้เลย”

 

หลีหมิ่นหันไปมองจางจื่อรั่ว เมื่อเห็นจางจื่อรั่วพยักหน้ายืนยัน หลีหมิ่นก็ยกมือเกาข้างแก้มอย่างขัดเขิน

 

“สงสัยปีนี้ เทศกาลหยวนเซียวจะยิ่งใหญ่กว่าปีที่แล้วกระมัง” กล่าวจบก็หันไปมองชิวยวี่ เห็นชิวยวี่ที่เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายค้อนขวักให้ก็ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจ ทันใดนั้นเอง บุรุษหนุ่มใบหน้าหล่อเหลาผู้หนึ่งก็เข้ามาขวางทางพวกนางไว้ เขาจ้องมองหลีหมิ่นยิ้มๆ ก่อนเอ่ย

 

“แม่นางหมั่นโถ”

 

หลีหมิ่นขมวดคิ้วมอง เมื่อนึกออกจึงคลี่ยิ้มตอบ “คุณชายหมั่นโถ”

 

“เจ้าเป็นใครน่ะ” ชิวยวี่รีบก้าวออกมาขวางพร้อมกับกางมือออก ราวกับจะปกป้องจางจื่อรั่วเอาไว้

 

หลีหมิ่นบอก “คุณหนู ชิวยวี่ นี่คือผู้ที่ช่วยไม่ให้ข้าถูกม้าชน”

 

ชิวยวี่ลดมือลงก่อนเดินกลับมายืนอยู่ที่เดิม

 

คุณชายหมั่นโถถาม “พวกเจ้ากำลังจะไปไหนหรือ”

 

หลีหมิ่นตอบ “ไปวัดน่ะ”

 

“ดีเลย ข้าก็กำลังจะไปวัดเช่นกัน เช่นนั้นข้าขอไปกับพวกเจ้าได้หรือไม่” คุณชายหมั่นโถมองจางจื่อรั่วเป็นเชิงขออนุญาต

 

จางจื่อรั่วไม่อาจปฏิเสธได้ ถึงอย่างไรเขาก็คือผู้ที่เคยช่วยเหลือหลีหมิ่นเอาไว้ “เชิญคุณชาย”

 

 

 

ระหว่างเส้นทางไปวัดมีไอหมอกจางๆ สองข้างทางเต็มไปด้วยต้นสน และเนื่องจากเส้นทางนี้ไม่ได้มีอยู่ในนิยาย หลีหมิ่นจึงต้องเอ่ยถามจางจื่อรั่ว “ทางนี้ไปวัดหรือเจ้าคะ”

 

“นั่นสิเจ้าคะ” ครั้งนี้ชิวยวี่เห็นด้วยกับหลีหมิ่น

 

“ข้าคิดว่าพวกเราน่าจะหลงทางแล้ว” จางจื่อรั่วบอก ก่อนหันไปถามคุณชายหมั่นโถ “คุณชายจำเส้นทางได้หรือไม่”

 

คุณชายหมั่นโถครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนกล่าว “ข้าก็ไม่แน่ใจ หรือว่าจะผ่านป่าสนนี้ไปอีก”

 

หลีหมิ่นรู้สึกใจคอไม่ดี ก่อนหน้านี้พวกนางยังเดินตามผู้คนอยู่เลย เหตุใดพอไอหมอกปรากฏ ผู้คนที่เดินอยู่เบื้องหน้ากลับหายไป ทันใดนั้นเอง ลมหอบหนึ่งได้พัดมา คนชุดดำซึ่งอำพรางใบหน้ากลุ่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้น แต่ละคนล้วนมีกระบี่อยู่ในมือ มองแล้วให้ความรู้สึกอันตรายยิ่งนัก

 

“คุณหนูจางอยู่นั่น จับนาง!” สิ้นเสียงเหี้ยมเกรียม พวกมันต่างก็กรูกันเข้ามา

 

หลีหมิ่นได้ยินเช่นนั้นก็พอจะรู้แล้วว่าพวกมันต้องการจับเป็น “คุณหนู วิ่ง!” หลีหมิ่นบอก แต่กลับทำให้คนชุดดำผู้หนึ่งชี้ปลายกระบี่มาทางนาง เพียงชั่วพริบตา กระบี่ยาวก็พาดอยู่ที่คอของนางแล้ว

 

ขณะนั้นจางจื่อรั่วและชิวยวี่ถูกคุณชายหมั่นโถกันให้ถอยออกไป

 

“เหตุใดคุณหนูจางจึงมีบ่าวปากมากเช่นนี้” คนชุดดำที่ถือกระบี่จ่อคอหลีหมิ่นว่า

 

“เจ้าอย่าทำอะไรบ่าวของข้านะ” จางจื่อรั่วบอกเสียงสั่น

 

“เช่นนั้นคุณหนูก็ไปกับพวกข้าดีๆ”

 

“อย่านะเจ้าคะ ชิวยวี่ พาคุณหนูหนีไป”

 

“งั้นบ่าวน้อยเช่นเจ้าก็ตายเสียเถิด”

 

สิ้นเสียงคนชุดดำ หลีหมิ่นก็หลับตาลง นี่ข้าจะต้องตายอยู่ที่นี่เช่นนั้นหรือ...

 

หลีหมิ่นสัมผัสได้ถึงกระบี่ที่จ่อคอละออกเล็กน้อย ก่อนผู้ที่ถือมันเตรียมตวัดมือเพื่อปลิดชีพ ทว่าชั่ววูบหนึ่งกลับมีลมพัดแรง พลันหูของนางก็ได้ยินเสียงเคร้งดังขึ้น เมื่อลืมตาขึ้นมาก็เห็นกระบี่ยาวอีกเล่มทานกระบี่ของคนชุดดำไว้ เจ้าของกระบี่ตวัดมือเพียงเล็กน้อย แต่เพียงเล็กน้อยกลับปลิดชีวิตคนชุดดำแล้ว

 

หลีหมิ่นตกตะลึง นางครางออกมาเบาๆ “คุณชายหมั่นโถ”

 

“รีบหนีไป” คุณชายหมั่นโถบอกเสียงเย็น ต่างจากมาดของคุณชายคนเดิมอย่างสิ้นเชิง

 

“หลีหมิ่น มานี่!”

 

เสียงของจางจื่อรั่วเรียกสติหลีหมิ่นให้กลับมา แต่พอตั้งท่าเตรียมจะวิ่งไปหาเจ้าของเสียง คนชุดดำอีกคนก็เข้ามาขวางหน้าหลีหมิ่นไว้ แต่ยังไม่ทันที่คนชุดดำจะได้ทำอะไร บนลำคอของมันก็มีเลือดสดๆ ไหลทะลักออกมา

 

“แยกกันไป ข้าจะต้านพวกมันไม่ไหวแล้ว” คุณชายหมั่นโถร้องบอก มือก็แกว่งไกวกระบี่ไม่หยุด

 

จางจื่อรั่วมองหลีหมิ่นด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความกังวล แต่พอเห็นหลีหมิ่นพยักหน้า นางกับชิวยวี่จึงวิ่งไปอีกทาง

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 904 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

216 ความคิดเห็น

  1. #193 1988yongsi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:54
    คุณชายหมั่นโถว
    #193
    0
  2. #158 orn2515 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 12:12
    เอาชีวิตให้รอดเถอาะหนา
    #158
    0
  3. #54 554910140 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2563 / 20:18
    หลีหมินคือองค์ต่างแคว้นนนนน เดา5555555
    #54
    1
    • #54-1 554910140(จากตอนที่ 10)
      19 มกราคม 2563 / 20:18
      *อวค์หญิง
      #54-1
  4. #36 Woraphan kanokhong (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 09:46

    😍😍😍😍😍😍😍
    #36
    0
  5. #35 mirurai (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มกราคม 2563 / 02:26
    ขอบคุณค้าา
    #35
    0
  6. #34 รัณฌา (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 23:11

    ขออีกๆ

    #34
    0
  7. #33 Around_Me (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:44

    ค้างงงจ้าาา

    #33
    0
  8. #32 คนที่รอมานาน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 22:06
    รอต่อค่ะ
    #32
    0
  9. #31 yummy11 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:53
    ชอบอย่างแรง ค้างทากๆ
    #31
    0
  10. #30 sotaiyin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:48

    คุณชายมั่นโถ เป็นองค์ชายเมืองอื่นไหมนั้น??

    #30
    0
  11. #29 sotaiyin (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 21:47

    มาต่อด่วนๆๆๆ ค้างมากมายยยยยย

    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-11.png

    #29
    0