ข้าเป็นตัวประกอบที่ไม่ได้อยู่อย่างสงบ

ตอนที่ 9 : ต้อนรับแม่ทัพจาง(รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,513
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 882 ครั้ง
    31 ม.ค. 63

หลายวันผ่านไป เส้าผิงก็กลับมารายงานเรื่องที่ตนถูกสั่งให้ไปสืบ “เรียนท่านอ๋อง”

 

“ได้ความว่าอย่างไร” หย่งหยาชิงหวินหรี่ตามององครักษ์ประจำกายอย่างรอคอยคำตอบ

 

“ข้าไม่สามารถสืบให้ลึกไปจนถึงบิดามารดาของบ่าวน้อยได้เลยขอรับ” เส้าผิงรายงานด้วยสีหน้าลำบากใจ ตั้งแต่ได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้บัญชาการองครักษ์ของหน่วยสี่ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เขาทำงานพลาด

 

“เช่นนั้นก็เชื่อได้ว่านางมีที่มาที่ไม่ธรรมดา”

 

“ยิ่งมีที่มาไม่ธรรมดา ยิ่งไม่น่าปล่อยไว้นะขอรับ” เส้าผิงไม่อาจละความหวาดระแวงต่อผู้ที่ล่วงรู้หน้าที่ลับของตนได้ เช่นนั้นเส้าผิงจึงกลัวว่าในอนาคตข้างหน้า บ่าวน้อยนางนั้นจะกลายเป็นสตรีที่อันตรายต่ออาณาจักรฉางซื่อ

 

“เรื่องนี้ข้าจะตัดสินใจเอง เจ้าไปได้”

 

สิ้นเสียงสั่ง เส้าผิงก็ค้อมกายคำนับ ก่อนจะเร้นกายจากไป

 

คล้อยหลังเส้าผิงได้ไม่นาน ราชโองการให้เข้าเฝ้าฮ่องเต้ก็ถูกส่งมายังจวนอ๋อง หลังจากหย่งหยาชิงหวินรับราชโองการ ก็ห้อตะบึงม้ามุ่งหน้าเข้าสู่วังหลวงทันที

 

 

 

ภายในห้องทรงพระอักษร ฮ่องเต้กำลังนั่งอ่านฎีกา เมื่อเสียงกงกงรายงานว่าอ๋องชิงหวินมาเข้าเฝ้า ฮ่องเต้ก็ละสายพระเนตรจากฎีกาในพระหัตถ์ก่อนตรัสอนุญาต

 

หย่งหยาชิงหวินเดินเข้ามาถวายความเคารพด้วยการคุกเข่า “ถวายบังคมฝ่าบาท”

 

ฮ่องเต้วางฎีกาลง “ไม่ต้องมากพิธี...น้องเจ็ด”

 

สิ้นเสียงฮ่องเต้ หย่งหยาชิงหวินก็ลุกขึ้น “ฝ่าบาทเรียกกระหม่อมเข้าเฝ้าด้วยเรื่องใดพะย่ะค่ะ”

 

“นี่ก็ใกล้จะถึงวันปีใหม่แล้ว ข้าคิดว่าแม่ทัพจางควรจะกลับเมืองหลวงเสียที”

 

หย่งหยาชิงหวินค้อมกายลง “พะย่ะค่ะ”

 

ฮ่องเต้เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตรัส “น้องเจ็ดอยู่ที่เมืองหลวงมานานแล้ว หลังจากวันปีใหม่ ข้าจะให้เจ้าเดินทางกลับชายแดนพร้อมกับรถขนเสบียง”

 

“ฝ่าบาท แต่เรื่องสายลับที่แฝงกายอยู่ในเมืองหลวง...”

 

ฮ่องเต้เอ่ยขัด “เจ้าอย่าห่วงไปเลย เรื่องนี้ข้าได้ให้องค์ชายสามจัดการแล้ว”

 

เมื่อเป็นรับสั่งของฮ่องเต้ หย่งหยาชิงหวินก็ไม่อาจปฏิเสธได้ “กระหม่อมน้อมรับพระบัญชาฝ่าบาท”

 

 

 

ช่วงใกล้วันปีใหม่ของอาณาจักรฉางซื่อ ราษฎรต่างเทเงินของตนเพื่อซื้อของขวัญ ทุกครอบครัวทำความสะอาดที่อยู่อาศัยอย่างละเอียดลออ เพื่อปัดกวาดโชคร้ายด้วยหวังว่าจะเป็นการเปิดทางให้โชคดี จางจื่อรั่วที่ได้รับข่าวว่าบิดาจะเดินทางกลับเมืองหลวง สั่งให้บ่าวรับใช้เตรียมการเฉลิมฉลอง นางทุ่มจ่ายเงินซื้อของประดับตกแต่ง เตรียมต้อนรับการกลับมาของแม่ทัพผู้ยิ่งใหญ่อย่างเอิกเกริก

 

หลายวันผ่านไป ในที่สุดแม่ทัพจางก็เดินทางมาถึงเมืองหลวง ประชาชนที่รู้ข่าวต่างออกมาให้การต้อนรับ เพื่อเป็นการยกย่องแม่ทัพผู้เกรียงไกร

 

หน้าจวนสกุลจาง จางจื่อรั่วจ้องมองบิดาด้วยดวงตาเปี่ยมความยินดี เช่นเดียวกับจางหลี่เฉียง เขาจ้องมองบุตรีเพียงคนเดียวที่ตนเฝ้าห่วงหามาตลอดหลายปี ตอนนี้นางเติบโตขึ้นมากแล้ว ทั้งยังมีความสง่างามไม่ต่างจากมารดาเลย

 

“จื่อรั่ว พ่อกลับมาแล้ว”

 

คำๆ นี้ทำให้ขอบตาของจางจื่อรั่วร้อนผ่าว “ท่านพ่อ”

 

ชิวยวี่ที่มองภาพเบื้องหน้าถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ส่วนหลีหมิ่น แม้จะยืนอยู่เงียบๆ แต่ภาพความประทับใจกลับตรึงอยู่ในอก

 

“เข้าข้างในกันเถิดเจ้าค่ะ ท่านพ่อมาเหนื่อยๆ ควรจะพักผ่อนเยอะๆ นะเจ้าคะ”

 

เมื่อจางจื่อรั่วประคองบิดาเข้าไปในจวน บ่าวรับใช้ชายหญิงก็ตามเข้าไป หลังจากนั้นต่างฝ่ายต่างก็กลับไปทำหน้าที่ตน จะเหลือก็เพียงชิวยวี่กับหลีหมิ่นที่ต้องคอยปรนนิบัติเจ้าของจวน

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 882 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

216 ความคิดเห็น

  1. #192 1988yongsi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2563 / 20:45
    โดนไล่กลับชายแดนแล้วทำไงล่ะทีนี้
    #192
    0
  2. #157 orn2515 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2563 / 12:06
    แม่ทัพจางผู้ยิ่งใหญ่
    #157
    0
  3. #28 รัณฌา (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 02:10

    ติดตามๆ

    #28
    0
  4. #27 sotaiyin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 00:52

    รอๆ ตอนต่อไปค่าา

    #27
    0
  5. #26 sotaiyin (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มกราคม 2563 / 00:52

    อยากรู้จักองค์ชายสามเป็นไงบ้าง

    กลับมาคราวนี้ มีเรื่องตื่นเต้น ให้หลีหมิ่น ทำไรบ้าง ลุ้นๆ

    #26
    0