หากจะรัก(เพิ่ม)อีกสักนิด

ตอนที่ 12 : ๑๒...ขอรัก (เพิ่ม) อีกสักนิด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 38 ครั้ง
    3 ก.พ. 58

สาวๆ ผู้โชคดีจากตอนที่ 11

นางฟ้า XoXo

Fairy-koizii

ส่งที่อยู่มาที่ Taksawaree_writer@hotmail.com นะคะ

ส่วนท่านที่ไม่ได้ ลุ้นกันยาวๆ อีก 9 ตอนค่ะ
สรุปว่าแจกมากกว่า 10 เล่มหราเนี่ย ตอนที่แล้วคนเล่นเยอะ เลยให้สองนะคะ เดี๋ยวมาดูตอนนี้กัน
โชคดีนะคะพี่ยกน้องยก



12

ขอรัก (เพิ่ม) อีกสักนิด

เพราะข่าวที่ลงทำให้พิมพ์ลดาไม่ไปตามง้ออิลฟรานเหมือนอย่างเคย เดือดร้อนชายหนุ่มให้นั่งไม่ติด กลัวว่าหญิงสาวจะโกรธจริงๆ แต่เชวงและชลาลัยโทร. รายงานชายหนุ่มอยู่ตลอด ว่าหญิงสาวต้องการเวลาทำความเข้าใจกับความรู้สึกของตนเองสักพัก อิลฟรานที่ตอนนี้กำลังมองหาธุรกิจใหม่มาขลุกอยู่ที่บ้านของเลโอเน่แทน ชายหนุ่มมีบ้านบนเนินมองเห็นวิวชนบท อิลฟรานเองก็เคยนึกอยากซื้อที่ดินแถบนี้ปลูกบ้านเหมือนกัน แต่ตอนนั้นเขาหาคนอยู่ด้วยไม่ได้ ครั้นพอเจอแล้วก็ไม่แน่ใจว่าหญิงสาวชอบอยู่ที่นี่หรือเปล่า

ห้องทำงานของเลโอเน่ติดกระจกบานใหญ่เพื่อเปิดให้เห็นทิวทัศน์รอบนอก ราฟาเอเล่ดีใจที่คุณลุงมาเล่นด้วย เลโอเน่เห็นชายหนุ่มเล่นกับลูกชายก็ได้แต่โคลงศีรษะอย่างอ่อนใจ ความปัญญาอ่อนไม่มีใครเกินมันจริงๆ น่าแปลกที่เด็กมีปัญหาอย่างอิลฟรานเข้ากับเด็กๆ ได้ดี เลโอเน่พอรู้เรื่องครอบครัวอิลฟรานมาบ้างเหมือนกัน บางครั้งเขาก็แอบคิดว่าอิลฟรานอิจฉาลูกชายเขาหรือเปล่าที่มีครอบครัวอบอุ่นพร้อมหน้าพร้อมตา หากแต่นานไปกลับไม่ใช่อย่างที่คิด อิลฟรานอยากสร้างความครอบครัวของตนเองบ้างและเขาเชื่อว่าชายหนุ่มทำได้อย่างแน่นอน หากพิมพ์ลดายอมตกลงปลงใจ

“คิดไว้หรือยังว่าจะทำธุรกิจอะไร ให้ฉันช่วยดูไหม” เขาถามขึ้น เมื่อเห็นลูกชายก้มหน้าก้มตาสนใจรถแข่งในมือ

“ยังเลย ตอนนี้อยากพักผ่อน”

“อืม ฉันว่าอย่างแกไม่ต้องทำธุรกิจก็มีเงินใช้ไปยันชาติหน้า กิจการที่แกไปซื้อหุ้นเอาไว้กำไรดีทั้งนั้น นั่งๆ นอนๆ กินเงินปันผลอย่างเดียวก็น่าจะพอแล้ว” เลโอเน่แนะ

“ไม่ได้หรอก ทำเผื่อวันข้างหน้า ฉันตั้งใจมีลูกหลายๆ คน”

“ถุยยย...ให้ผู้หญิงยอมตกลงเป็นแฟนให้ได้ก่อนเถอะ ค่อยคิดเรื่องลูก”

“เฮอะ มันก็ต้องวางแผนอนาคตกันบ้างเว้ย ฉันไม่อยากให้ลูกเมียลำบาก” คนมีแผนการต่างๆ ในอนาคตนับร้อยบอกด้วยสีหน้าเปี่ยมด้วยความหวัง เลโอเน่เห็นเข้าจึงกรอกตาอย่างระอา

“ถ้ายายลดาตกลงแต่งงานกับอิล ไม่ลำบากแน่นอนค่ะ น้ำรับรองอีกคน อิลน่ะรวยจะตาย” ชลาลัยที่อุ้มลูกสาวเข้ามาแทรกขึ้น ความรวยของอิลฟรานไม่ธรรมดาทีเดียว ใครได้ไปเป็นสามีก็เหมือนหนูตกถังข้าวสาร นี่เธอก็กำลังลุ้นเพื่อนหน้าโง่ของเธอให้ทำใจได้เสียที

“เมื่อไหร่เพื่อนน้ำจะตอบตกลงเสียทีล่ะ ผมจะได้ยกขันหมากไปขอกับป้าเขา”

“ไม่ได้ๆ พ่อยายลดาเพิ่งเสีย คนไทยเขาถือ จะแต่งก็คงต้องแต่งปีหน้า”

“หา...ปีหน้าเชียวเหรอ นานไปอะ”

“น้อยๆ หน่อยไอ้อิล เพ้อเจ้อพูดเรื่องแต่งงานกันทำไม เขายังไม่ตอบตกลงเป็นแฟนกับมึงเลย” คำพูดของเลโอเน่เหมือนคมหอกทิ่มแทงใจอิลฟราน ชลาลัยเห็นท่าทางเขาเข้าจึงหัวเราะร่วน

“วันนี้น้ำชวนยายลดากับเชวงมากินข้าวเย็นด้วย คุณไม่ต้องรีบกลับนะคะอิลฟราน” หน้าเหี่ยวๆ บานขึ้นมาทันใด ชายหนุ่มยิ้มรับ เขาอยู่ด้วยแน่นอน ไม่ได้เห็นหน้ามาหลายวันเขาคิดถึง เป็ดน้อย มากๆ

 

หลังจากนั่งรอนอนรอมาทั้งวัน ในที่สุด เป็ดน้อยก็มาให้เห็นหน้าจนได้ Alfa Romeo แล่นเข้ามาจอดหน้าบ้าน อิลฟรานยืนมองจากห้องทำงานของเลโอเน่ที่กุกระจกสามด้านทำให้เห็นวิวหน้าบ้านด้านข้างด้านหลังอย่างชัดเจน บ้านของเลโอเน่ตั้งอยู่บนเนินเล็กๆ บันไดทางขึ้นมีกุหลาบสีสวยแข่งกันออกดอกสวยงาม ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่สวยเท่าผู้หญิงที่กำลังเดินขึ้นบันไดมา วันนี้เธอสวมกระโปรงสีพีชกับเสื้อสีขาวลายเป็ดน้อย ...น่าร้ากกก

อิลฟรานเคยสงสัยเหตุใดหญิงสาวจึงชอบเจ้าเป็ดพวกนี้มากจัง เชวงบอกว่าหญิงสาวชอบมาตั้งแต่สมัยมัธยมปลาย ความชอบของเธอเริ่มจากไปเห็นและถูกใจเป็ดอาบน้ำสีเหลืองที่วางขายในร้านขายกิ๊ฟชอปหน้าโรงเรียน หลังจากนั้นเธอก็เริ่มสะสม เรียกว่ากรี๊ดมากเลยทีเดียว หวีกระจกยันกางเกงในเคยเป็นลายเป็ดน้อยมาแล้ว พอโตขึ้นหญิงสาวก็ยังชอบอยู่ หากแต่เปลี่ยนจากชั้นในเป็ดน้อยมาเป็นแบบอื่น เอิ่ม...ตรงนี้เขาถามเชวงเหมือนกันว่าเปลี่ยนเป็นแบบไหน แต่รายนั้นทำหน้ากรุ้มกริ่มก่อนตอบปฏิเสธ บอกอยากรู้ให้เขาไปถามพิมพ์ลดาเอง ซึ่งนั่นก็เหมือนบอกให้ไปตายดีๆ นี่เอง

เป็ดที่พิมพ์ลดาชอบหาใช่ โดนัลด์ ดั๊ก (Donald Duck) กับหลานๆ ดิวอี้ ฮิวอี้ ลูอี้ (Blue-Deway, Red-Huay, Green-Louie) ตัวการ์ตูนเป็ดของดิสนีย์ (Disney) หรือ โกดั๊ก ในการ์ตูนโปเกมอนแต่อย่างใด กลับเป็นเป็ดอาบน้ำสีเหลืองตัวเล็กๆ เท่านั้น แรกๆ อิลฟรานตะขิดตะขวางใจแทบแย่ แต่พอนานวันชายหนุ่มกลับชื่นชอบและสรรหามาเอาใจเธอ ทุกวันนี้เสื้อยืดในตู้เสื้อผ้ากว่าครึ่งของเขาเป็นลายเป็ดน้อยน่ารัก มิหนำซ้ำพิมพ์ลดายังเคยชมว่าเขาช่างน่ารักสมกับมัน

นั่นเป็นแรงบันดาลใจอันยิ่งใหญ่ผลักดันให้เขาสวมใส่เสื้อยืดลายเป็ดโดยไม่อินังขังขอบต่อสายตาใคร!

“อ้าว อิลก็อยู่ด้วย” เห็นได้ชัดว่าคนทักเสแสร้งสุดๆ อิลฟรานส่งยิ้มน้อยๆ เป็นการทักทายเชวง และตั้งใจมองเมินอีกคน พิมพ์ลดาตวัดค้อนส่งให้แล้วเดินเลี่ยงไปหาหลานๆ ที่ยิ้มแป้นแล้นรอท่าอยู่ก่อนแล้ว

“ป้าล้าดาจวยอีกแล้ว” ราฟาเอเล่หัวเราะคิกเมื่อคุณป้าคนสวยหอมแก้มหลายฟอดติดกัน

“บอกให้เรียกพี่ก็ไม่เรียก เด็กอะไรเกรียน” หญิงสาวต่อว่าเสียงไม่จริงจัง

“เรื่องอะไร แกจะมาอ่อนไปกว่าฉันไม่ได้ ป้าน่ะถูกแล้ว” คุณแม่ของเด็กชายที่ไม่ยอมแก่ไปคนเดียวบอก

“น้าก็ยังดีนะ” อีกคนยังไม่วายต่อรองทั้งที่รู้ว่ามันสายไปเสียแล้ว

“ไม่ได้ย่ะ แกอายุเท่าฉัน  ฉันไม่ให้ลูกเรียกแกว่าแม่ก็บุญแล้ว”

“อรึ๋ย...แม่เลยเหรอ” น้ำเสียงกับหน้าตาคนพูดขัดกันมาก เสียงนั้นดูแหยๆ หากแต่สีหน้ากับแช่มชื่นเพราะพิมพ์ลดารักลูกของเพื่อนเหมือนลูกของตัวเอง

“แม่ล้าดา”

“สมกับเป็นลูกยายน้ำจริงๆ” เชวงที่ยืนอยู่ใกล้กันบอกพรางส่ายหน้า พิมพ์ลดาอุ้มหลานไปที่โซฟา  ชลาลัยขอตัวเข้าครัวอีกครู่หนึ่งโดยมีอิลฟรานเข้าไปช่วย ภาพพ่อครัวหัวป่าห์ที่สวมผ้ากันเปื้อนสีขาวมีรูปเป็ดสีเหลืองทำให้พิมพ์ลดาอดยิ้มไม่ได้

“น่าร้ากกก...อีกแล้วสิแก” เชวงเอ่ยแซว

“อื้อ” หญิงสาวยอมรับออกมาตรงๆ ตาพร่าไปกับความน่ารักจนลืมเรื่องข่าวระหว่างเธอกับเขาไปเลย

“ฉันประชดย่ะ น่ารักกับผีสิ ตัวโตยังกับควายถึกยังกล้าใส่”

“ควายถึกอะไร นั่นพี่ปื๊ดน่ารักจะตาย” คนพูดหัวเราะร่วนเมื่อเห็นสีหน้าคัดค้านของเพื่อน ลับหลังอิลฟรานเธอมักเรียกเขาว่าพี่ปื๊ด เขาอายุมากกว่าเธอถึงหกปี “แกก็...อิลน่ารักจริงๆ นะ ลองตัดอคติแล้วมองดีๆ”

“โอ๊ย...ฉันไม่มีอคติอะไรกับผู้ชายปัญญาอ่อน ชอบเอาใจสาวหรอกย่ะ เพียงแต่ขัดหูขัดตาไปบ้าง พี่ปื๊ดของแกเหมาะกับสูทอามานีสีเข้ม ไม่ก็แจ็กเก็ตหนังสีดำกับกางเกงยีนส์เซอร์ๆ ย่ะ” อิลฟรานเหมาะกับลุคนั้นจริงๆ ด้วยรูปร่างหน้าตาและบุคลิก ถึงอย่างนั้นแม้จะสวมผ้ากันเปื้อนลายหน่อมแน้มก็ไม่ได้ดูน่าเกลียดแต่อย่างใด เพราะรอยยิ้มและเสน่ห์ของชายหนุ่มเอาอยู่

 

เสร็จสิ้นจากอาหารเย็นพิมพ์ลดาก็ขอตัวกลับโดยมีอิลฟรานรับหน้าที่ไปส่ง นั่นเพราะเชวงขอตัวไปทำธุระขึ้นกลางคันเลยไม่ได้อยู่ร่วมรับประทานอาหารเย็นด้วยกัน แรกทีเดียวพิมพ์ลดาแอบคิดว่าเพื่อนๆ วางแผนกันเอาไว้ แต่เห็นท่าทางรีบร้อนของเชวงแล้วเธอเชื่ออย่างสนิทใจ ขามาเธอนั่งรถยนต์คันเล็ก ขากลับนั่งรถหรูทำให้เธอกระดากเล็กน้อย แม้จะไม่ใช่ครั้งแรกที่นั่งรถกับเขาสองต่อสอง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่อยู่กันสองคนนับตั้งแต่มีข่าวอกหักอย่างเอิกเกริกของเขา

เขาไม่ได้ขับรถตรงไปส่งเธอถึงร้าน หากแต่แวะจอดที่สวนสาธารณะแห่งหนึ่ง ภายในรถเงียบจนได้ยินเสียงแอร์และแทบจะได้ยินเสียงลมหายใจของอีกฝ่าย หญิงสาวขยับตัวอย่างอึดอัด ปรายตาไปยังเสี้ยวหน้าคมคร้ามที่ยังมีหนวดเครารุงรัง

เขาหันมาสบตาเธอ

นานกว่าทั้งสองจะถอนสายตาจากกัน...

“ลดาไม่คิดถึงผมบ้างหรือไง” เป็นเขาที่ถอนสายตาไปก่อน ซ้ำยังเอ่ยตัดพ้อโดยไม่มองหน้าเธอ พิมพ์ลดาเห็นเขาซบหน้ากับพวงมาลัย

“แล้วอิลล่ะ ไม่คิดถึงกันบ้างเหรอ” ผีอะไรเจาะปากเธอ นั่นมันคำพูดที่คนเป็นแฟนเขาใช้พูดกันไม่ใช่หรือไง

“...” อิลฟรานนิ่งงัน นี่ไม่ใช่คำตอบที่เขาคาดไว้ เธอต้องตอบว่าคิดถึงสิ ก็อิลเป็นเพื่อนลดานี่ หรือไม่ก็...ไม่คิดถึง

“ขออีกรอบได้ป่ะ ผมได้ยินไม่ชัด”

“เรื่องอะไร” คนที่คิดว่าตนโดนผีเจาะปากมาพูดปฏิเสธ “ไม่ได้ยินก็ถือว่าแล้วกันไป ไม่ต้องตอบก็ได้”

“ผมคิดถึงลดา คิดถึงมากๆ ด้วย คิดถึงทุกลมหายใจเข้าออก...”

“เวอร์ไปล่ะ ไหนบอกไม่ได้ยิน” เธอแทรกขึ้น หน้าแดงก่ำ

“ก็แกล้งไปงั้น” ชายหนุ่มยิ้มกว้าง “ผมคิดถึงลดาจริงๆ นะ” ออดเสียงอ่อนเหมือนมอดกัดไม้ ทำให้หญิงสาวอดค้อนเป็นรางวัลไม่ได้

“คิดถึงแต่ไม่โผล่หน้าไปหา ใจคอจะให้ลดาง้อคุณไปอีกนานแค่ไหน”

“ก็นานพอที่คุณจะยอมรับใจตัวเอง...ว่ารักผมมากกว่าเพื่อน”

“อี๋...ไม่ต้องพูดตรงขนานนั้นก็ได้” คนที่ยังขัดเขินบอก ความจริงแล้วเธอยังรับใจตัวเองไม่ค่อยได้อยู่ดี เป็นเพื่อนกันมาจู่ๆ จะมาเป็นแฟน เธอทำตัวไม่ถูก อีกทั้งยังไม่เคยมีแฟนเลยไม่รู้ว่าชายหญิงเขาปฏิบัติต่อกันอย่างไร

“แล้วมันใช่ไหมล่ะ”

“ไม่” คนปากแข็งปฏิเสธ ทั้งๆ ที่ในเต้นรัวอย่างยอมรับถ้อยคำของชายหนุ่ม แต่มันจะไปรอดแน่หรือ การเปลี่ยนความสัมพันธ์จากความเป็นเพื่อนไปสู่แฟน แม้ไม่เคยมีแฟนแต่ก็เคยเห็นหลายคู่ที่เริ่มจากความเป็นเพื่อนและลงท้ายด้วยการเลิกรา บางคู่กลับไปเป็นเพื่อนกันได้เหมือนเดิม แต่ก็มีอีกเยอะที่ตัดขาดกันไป พิมพ์ลดากลัวการลาจาก เธอสูญเสียพ่อไปถึงวันนี้ก็ยังมิอาจทำใจได้ แม้ตลอดระยะเวลาห้าปีเธอไม่ได้พูดคุยกับพ่อ แต่ก็ติดตามถามไถ่จากเพื่อนหรือป้าอยู่ตลอด หากในอนาคตอันใกล้นี้เธอต้องสูญเสียอิลฟรานไปอีกคน เธอคงทำใจไม่ได้ แม้จะเป็นการจากเป็นก็ตาม

ดวงตาที่ฉายแววลังเลทำให้อิลฟรานแอบถอนหายใจ

“ถ้าลดายังไม่พร้อม ผมก็จะไม่พูดเรื่องนี้อีก เอาเป็นว่าผมคิดถึงคุณก็แล้วกัน” เขาว่าแค่นั้น โดยไม่ต้องการให้หญิงสาวกดดันจนถอยหนีเขาในที่สุด ชายหนุ่มออกรถ ตลอดทางเขาไม่พูดคุยกับหญิงสาวอีก นั่นทำให้อีกคนใจหาย รู้สึกเหมือนจะพลาดตั๋วรถไฟเที่ยวสุดท้ายอย่างไรอย่างนั้น

 

ฟากฝ่ายกองเชียร์ที่วางแผนให้หนุ่มสาวมีเวลาอยู่กันสองต่อสองกำลังลุ้นตัวโก่ง เชวงที่แกล้งมีธุระขับรถย้อนกลับมาที่บ้านชลาลัย มีเอริคที่เพิ่งกลับจากพาคู่ควงคนล่าสุดไปรับประทานอาหารมาสมทบด้วย ชลาลัยนึกขำท่าทางชายหนุ่ม ปากแช่งให้อิลฟรานอกหักเหมือนตน แต่การกระทำนี่สวนทางสุดๆ ถึงขนาดทิ้งคู่ควงมากลางคันอย่างนี้ ไม่เรียกว่าเชียร์ก็ไม่รู้จะเรียกอะไรแล้ว

“คุณนี่ทุ่มทุนจังเลยนะคะ” หญิงสาวเอ่ยแซว

“อะไร ผมก็แค่เบื่อๆ เลยมาช่วยลุ้น” เจ้าของผับหนุ่มบอกอย่างตีมึน เรื่องอะไรเขาจะยอมรับว่าเชียร์ฝ่ายตรงข้าม ทั้งที่ลึกๆ แล้วยอมยกธงขาวให้แก่อิลฟราน ฝ่ายนั้นทั้งเอาอกเอาใจ ลดละเลิกเรื่องผู้หญิง หันมารักเดียวใจเดียวจนเขายอม เอริคคิดว่าวันหนึ่งเขาก็ต้องทำได้เหมือนอิลฟราน หากแต่ไม่ใช่ในเร็วๆ นี้ และไม่ใช่กับพิมพ์ลดา เขารู้ตัวดีว่ายังรักหญิงสาวได้ไม่มากพอ หรือพูดง่ายๆ ว่ารักเธออย่างเพื่อนเสียมากกว่า

“หรา...น่าเชื่อตายล่ะค้า” เจ้าของบ้านสาวยังไม่ยอมลดราวาศอก

“เออน่า ตกลงว่าสองคนนั้นจะลงเอยกันคืนนี้ใช่ไหม” แขกหนุ่มบอกปัดเมื่อถึงทางตัน

“ก็ลุ้นๆ อยู่ เลโอบอกว่าปื๊ดจะพูดกับลดาคืนนี้แหละค่ะ” ลับหลังอิลฟราน ชลาลัยชอบเรียกชายหนุ่มว่าปื๊ด ส่วนสามีเธอจะเรียก ไอ้เด็กปั๊ม ก็ต่อเมื่อโมโหเท่านั้น

“น่าห่วงอยู่นะยายน้ำ ถ้ายายลดามันปากแข็งอีก ฉันกลัวพี่ปื๊ดจะถอดใจแล้วเพื่อนฉันมันจะใจสลายว่ะ”

“นั่นสิ” ชลาลัยเห็นด้วย เธอรู้จักพิมพ์ลดาดี เห็นเงียบๆ หงิมๆ แต่เป็นคนคิดเยอะ การไม่เปิดใจรับใคร ส่วนหนึ่งคงเกิดจากปัญหาครอบครัว พิมพ์ลดามาจากครอบครัวที่อบอุ่นมาก จนกระทั่งผู้เป็นแม่ได้เสียไป ทุกอย่างสูญหายแตกร้าว มีแต่จะเลวร้ายขึ้นทุกวัน กระทั่งหญิงสาวหนีมารักษาแผลใจที่อิตาลี

ความเจ็บปวดนั้นชลาลัยรับรู้ผ่านสายตาเพื่อนหลายครั้งยามมองเธอที่มีครอบครัวสมบูรณ์ เปล่าเลย...พิมพ์ลดาไม่ได้มองด้วยแววตาอิจฉา หากแต่มีรอยเป็นกังวลปนห่วงอยู่กลายๆ คงกลัวว่าสักวันครอบครัวเธอจะเป็นเหมือนตน ทั้งที่รับรู้ความจริงที่ไกรสุขผู้เป็นพ่อพยายามปกป้องความรู้สึกแล้ว แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายยังยอมรับได้ไม่ทั้งหมด คงเพราะบาดแผลในใจนั้นมันเรื้อรังมาหลายปี จู่ๆ จะสลัดให้หลุดไปเลย ไม่คิดถึงก็คงยาก

“ฉันล่ะภาวนาให้ยายลดายอมรับใจตัวเองสักที สงสารพี่ปื๊ดมากบอกตรงๆ” เชวงบอก

“ไม่ว่าจบแบบไหนก็น่าเป็นห่วงทั้งสองทาง” เลโอเน่ที่เงียบอยู่นานบอกขึ้น

“ยังไงคะเลโอ” ชลาลัยหันไปถามสามี

“ถ้าลงเอยกัน สองคนก็ต้องศึกษากัน ทีนี้เรื่องที่ต้องศึกษารองจากนิสัยใจคอที่ทั้งสองรู้กันดีอยู่แล้วก็คงเป็นเรื่องครอบครัว” แน่นอนว่าคนรักกันย่อมเรียนรู้นิสัยใจคอกันเป็นอันดับแรก จากนั้นความสัมพันธ์ทุกอย่างจะลงลึก ซึ่งอิลฟรานไม่เหมือนคนอื่นๆ ทั่วไป ประวัติของชายหนุ่มคลุมเครือ มีเพียงไม่กี่คนที่รู้ คนส่วนใหญ่รู้จักชายหนุ่มในฐานะลูกชายของเศรษฐีนีม่าย แม้จะเคยเข้าไปทำงานที่บริษัทของผู้เป็นพ่อและได้ตำแหน่งใหญ่โต ก็ไม่มีใครทราบว่าแท้จริงแล้วชายหนุ่มเป็นหนึ่งในทายาท เพราะอิลฟรานใช้นามสกุลของแม่

“คุณคิดว่าอิลจะยอมเปิดเผยเรื่องนี้ให้ลดารู้หรือเปล่าคะ”

“ไม่” เลโอเน่ส่ายหน้า บางอย่างแม้ไม่ใช่ความลับแต่มันก็เจ็บปวดเกินกว่าจะพูดถึงหรือให้ใครรับรู้

“เรื่องใหญ่เลยน่ะนั่น หากอิลไม่ยอมให้ลดารับรู้ ฉันว่าสองคนนั้นไปกันไม่รอดหรอกค่ะ เพราะยายลดาคงไม่ยอมแน่ๆ” ความไว้เนื้อเชื่อใจ ไม่มีความลับปกปิดต่อกัน ไว้วางใจกันเป็นรากฐานแห่งความสัมพันธ์อันมั่นคงและยืนยาว หากเป็นอย่างที่เลโอเน่พูด อย่างไรเสียทั้งสองคงได้เลิกรากันสักวัน

“ใช่ ใครจะอยากใช้ชีวิตร่วมกับผู้ชายที่มีความลับกับตัวเอง แถมยังเป็นเรื่องครอบครัวอีกด้วย แบบนี้ผู้หญิงคนไหนก็ย่อมคิดว่าตัวเองไม่สำคัญ จนพาลคิดไปว่าผู้ชายไม่รักจริง” ที่เหลือต่างพยักหน้าเห็นด้วยกับสิ่งที่ชลาลัยพูด ต่อให้รักให้ตาย หากยังมีความลับต่อกันก็ไม่สามารถคบหากันต่อไปได้

“โอ๊ย...ทำไมมันยุ่งยากซับซ้อนอย่างนี้” เชวงทำหน้าม่อย หลังจากลุ้นจนหืดขึ้นคอ ตอนนี้เธอชักลังเล บางทีก็ไม่อยากให้เพื่อนทั้งสองเสียใจ แน่นอน...ไม่ว่าทางไหนก็ต้องเสียใจ เพียงแต่จะมากหรือน้อยก็เท่านั้น ซึ่งเธอว่าทางหลังดูหนักหนากว่าตัดใจไม่คบหาเป็นแฟน

“ป่านนี้ไม่รู้สองคนนั้นคุยกับถึงไหน ดูจากสีหน้าปื๊ดแล้ว ฉันว่าคงไม่ปล่อยเวลาคืนนี้ให้ผ่านเลยหรอก โอกาสมาให้คว้าขนาดนั้น ส่วนยายลดาฉันว่าอ่อนลงมากแล้ว ไม่แน่ว่าอาจโอเค”

“หรืออาจโนเค” เอริคออกความเห็น เขาชักขยาดขึ้นมานิดๆ บอกตรงๆ ว่าไม่อยากให้สองคนนั้นต้องเสียใจ ไม่ว่าจะเลือกทางไหนก็ตาม และเขาก็หวังว่าทางที่ทั้งสองเลือกมันจะเจ็บน้อยที่สุด

 

ส่วนสองหนุ่มสาวที่บรรดากองเชียร์ต่างเป็นห่วงบัดนี้นั่งเงียบอยู่ในรถ อิลฟรานนำรถมาจอดหน้าร้านได้สักสิบนาทีแล้ว แต่ชายหนุ่มยังไม่ลงไปเปิดประตูให้หญิงสาว พิมพ์ลดาเองก็ไม่มีท่าทางจะขยับเขยื้อนตัว ท่าทางล่นถอยของเขาทำให้เธอหวาดหวั่นขึ้นมาเสียเฉยๆ กลัวว่าเขาจะถอดใจ และอีกใจก็กลัวการคบหาเป็นแฟน หญิงสาวรู้สึกเหมือนกำลังยืนอยู่บนทางแยก เธอลังเลอีกทั้งไม่แน่ใจว่าต้องเลือกเดินไปทางไหน

...หรือในตอนนี้เธอควรฟังเสียงหัวใจของตัวเอง

“อิล” รถจอดนิ่งมากกว่ายี่สิบนาทีกว่าหญิงสาวจะเป็นฝ่ายพูดขึ้นก่อน ความเงียบทำให้เธออึดอัด

“หือ” เขาตอบรับสั้นจนน่าใจหาย

“คุณไม่มีอะไรจะพูดกับลดาเหรอคะ” เปิดทางให้เขาแล้วต้องก้มหน้างุดซ่อนสีหน้าแดงเรื่อ เกิดมาเธอเพิ่งเคยให้ท่าผู้ชาย แถมยังเป็นผู้ชายที่เป็นเพื่อนกันมาก่อนเสียด้วยสิ

“ราตรีสวัสดิ์ครับเป็ดน้อย อย่าลืมฝันถึงผมนะ”

“ห๊ะ! แค่นี้เหรอคะ” คราวนี้เธอเงยหน้าสบตาเขา ตกลงว่าเขาจะไม่พูดเรื่องขอเป็นแฟนอีกจริงๆ เหรอเนี่ย ในหัวหญิงสาวเหมือนได้ยินเสียงปู๊นๆ ของรถไฟเที่ยวสุดท้ายที่กำลังจะออกตัว

“ครับ ขึ้นห้องเถอะ” รับสั้นแถมยังไล่ส่งกันอีก หญิงสาวค้อนให้ ทำหน้าง้ำไม่ยอมลงจากรถ

“บทจะซื่อก็ซื่อเกิ้น” บ่นพึมพำอย่างหัวเสียเล็กน้อย เพราะมัวแต่ทำหน้างอง้ำเลยไม่ทันได้เห็นรอยยิ้มสว่างไสวของอีกคน อิลฟรานใจเต้นแรงจนแทบกระดอนออกมาด้านนอก ไม่บ่อยหรอกที่เธอจะทอดสะพานมาให้เขา แทบจะเรียกได้ว่าไม่เคยเลยมากกว่า

“ลดาอยากให้ผมพูดอะไร” เขาถามตรงๆ ซึ่งก็รู้ดีว่าอีกฝ่ายจะไม่ยอมพูดเรื่องนี้ตรงๆ กับตนอย่างแน่นอน

“เอ๊ะ ถามอย่างนี้ได้ยังไงคะ ลดาจะกล้าบอกเหรอ” เธอแหว รู้ดีว่าเขาไม่ได้ซื่ออย่างที่แสดงออก

“ก็ลองบอกมาสิครับ เผื่อผมไม่รู้จริงๆ”

“เผื่อ? งั้นคุณก็รู้สิคะว่าลดาหมายถึงเรื่องอะไร” ออกตัวแร้ง... หญิงสาวต่อว่าตัวเองในใจ “ไม่ใช่เรื่องราตรีสวัสดิ์ให้นอนฝันดีถึงคุณแน่นอน” รีบดักทางเอาไว้อีก เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเฉไฉ

“ถ้าลดาหมายถึงเรื่องที่ผมจะขอเป็นแฟน” อิลฟรานเห็นหญิงสาวพ่นลมหายใจออกทางปากแล้วนึกขำ ถึงอย่างนั้นก็ต้องกลั้นยิ้มเอาไว้ “ผมบอกลดาแล้วไงว่าผมจะไม่พูดเรื่องนี้อีก” ท่าทางโล่งใจกินเวลานานเท่าที่เขาพูดจบ เห็นสีหน้าซีดเผือดแล้วชายหนุ่มนึกสงสาร อยากดึงเธอเข้ามากอดปลอบ

พิมพ์ลดาไม่ได้ยินเสียงหวูดของรถไฟ น่ากลัวเธอจะพลาดรถด่วนขบวนสุดท้าย หัวตาหญิงสาวร้อนผ่าวขึ้น ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ยามเขาเฝ้าถามพร่ำขอเป็นแฟนทำไมถึงไม่เคยนึกกลัวว่าเขาจะล่าถอย พอมาวันนี้ วันที่เขาบอกจะไม่พูดอีก ใจเธอหายเลยทีเดียว

“งั้น...ราตรีสวัสดิ์ค่ะ” นานกว่าเธอจะหาเสียงตัวเองเจอ รีบลงจากรถก่อนที่น้ำตาจะไหลประจานความรู้สึก

“ลดา”

หญิงสาวชะงักเท้า หากแต่ยังยืนหันหลังให้เขา

“ที่ผมบอกจะไม่ขอคุณเป็นแฟนอีกจนกว่าคุณจะพร้อม นั่นคือสิ่งที่ผมตั้งใจทำ” หญิงสาวได้ยินแล้วเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามสกัดกั้นน้ำตาที่รื้นปริ่มขอบตาไม่ให้ไหล “แต่ผมมีอีกอย่างอยากจะขอคุณ” เสียงประตูรถเปิดปิดทำให้หญิงสาวรีบก้มหน้ากะพริบตาไล่หยาดน้ำตา ผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าถูกควักออกมาเช็ดไม่ทัน เมื่ออีกคนก้าวมายืนช้อนหลัง

“ผมอยากจะขอรักคุณ เพิ่ม อีกสักนิดได้ไหม”

 



ทำหน้าแบบนี้แล...ปื๊ดขึ้นมาเชียว

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 38 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

885 ความคิดเห็น

  1. #505 Love Have (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:42
    พี่ปื๊ดน่ารักสุด ๆ ไปเลยค่ะ  นึกว่าจะบอกว่ารักลดาเสียแล้วอีกค่ะ  ลุ้นแทบแย่นะคะ  ลดาก็ใจอ่อนแล้วยอมบอกรัก  ยอมทำตามเสียงเรียกร้องของหัวใจเถอะนะคะ  อย่าลังเลเลยนะคะ  มาถึงขนาดนี้แล้ว  บอกรักไปเลยค่ะ
    #505
    0
  2. #451 ตะบองเพชรจิ๋ว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:22
    น่ารักที่สุด
    #451
    0
  3. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:42
    พี่ปี๊ดน่ารักที่สุดลุ้นๆ
    #412
    0
  4. #411 tuinui (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:22
    ซึ้งอ่ะ....น้ำตาจิไหล...ชอบๆๆๆๆ
    #411
    0
  5. #322 Wimon (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:05
    รักเพิ่มอีกนิดได้ด้วยหรือพี่ปื้ด
    #322
    0
  6. #321 หมูหวาน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:58
    "ผมอยากจะขอรักคุณ เพิ่ม อีกสักนิดได้ไหม"



    ตอบเลยว่าได้ มากกว่านิดก็ไดจ้า (รักไรเตอร์มากกว่านิดแล้วจ้า)
    #321
    0
  7. #320 pinnaja (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 19:02
    ลดา น่าตีมากๆ  เมื่อไหร่จะรับพี่ปี๊ดเป็นแฟนสักที ลุ้นจนตัวจะซีดแล้วจ้า 
    #320
    0
  8. #319 ViVi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:52
    รอต่อนะค่าาไรเตอร์ ขอบคุณค่ะ
    #319
    0
  9. #318 remark (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:32
    นู่ลดาน่าสงสารพอๆกับที่น่าอิจฉา ที่น่าสงสารเพราะยังไงพี่ปิ๊ดของเราก็ไม่ยอมให้แตะเรื่องครอบครัวแน่นอนและที่น่าอิจฉาคือยังไงพี่ปิ๊ดก็รักลดามากกกกจนจะไม่ทำให้นู๋ลดาเสียใจแน่นอนสู้ๆนะพี่ปิ๊ด
    #318
    0
  10. #317 คิดถึงกับรัก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:03
    คนอารั๊ยยยยยยยยยยยยยยน่ารักฝุดๆ
    #317
    0
  11. #316 คิดถึงกับรัก (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:48
    จะน่ารักไปถึงไหนนะพี่ปิ๊ด ชอบอ่ะ
    #316
    0
  12. #315 wow_bigass (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:27
    อยากเป็นลดาๆๆๆ อิจฉามากขอบอก
    อยากรู้ประวัติพี่ปื้ดมากกว่านี้ๆๆๆๆ
    #315
    0
  13. #314 pok (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:22
    หากจะรักพี่ปื๊ด(เพิ่ม)อีกมากจะว่าอะไรมั้ย.......
    #314
    0
  14. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:10
    ชอบมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกรักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
    #313
    0
  15. #312 suchadaampong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 10:01
    รักพี่ปิ๊ด รักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #312
    0
  16. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:51
    หลงรักพี่ปิ๊ดมากมาย
    #311
    0
  17. วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:31
    พี่ปิ๊ดน่ารักมากมายๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #309
    0
  18. #308 Bunthita Tarn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:11
    พี่ปี๊ดน่ารักที่สุดหลงรักเลยอยากเป็นเป็ดน้อยของพี่ปี๊ด 555
    #308
    0
  19. #307 nhamtoey121 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:58
    พี่ปื๊ด น่ารักเฟ้อ
    #307
    0
  20. #306 bluecomsc (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:39
    ผมอยากจะขอ รักคุณ เพิ่มอีกสักนิด อยากให้มีผู้ชายแบบพี่ปิ๊ด มั่งง่ะ
    #306
    0
  21. #305 Nulek (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:30
    โอ๊ย ๆๆๆ ลุ้นจนหยดสุดท้ายจริง ๆ แม่เป็ดน้อยจะว่ายังไงน๊าาาา
    #305
    0
  22. #304 cattycall (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:00

    อยากได้ยินอีกนะ จะบอกว่า ได้เลยหิๆๆๆ รักมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆเลย
    #304
    0
  23. #303 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:59
    พี่ปื้ดปื้ดมากกกกกค่า5555ชอบที่สุดเลยอ่ะ
    #303
    0
  24. #302 วรศรัณย์ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:56
    กรี๊สสสสส
    ถ้าไม่ยอมรักเพิ่มนะลดาปื๊ดมากกกกกขอบอก
    #302
    0
  25. #301 jurai (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:55
    รักพี่ปื๊ดเพิ่มมากกกกกกกกกกกกก
    #301
    0