หากจะรัก(เพิ่ม)อีกสักนิด

ตอนที่ 13 : ๑๓...มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,505
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 29 ครั้ง
    3 ก.พ. 58

สาวๆ ผู้โชคดีจากตอนที่ 12

 หนึ่งความทรงจำ (@love-memory)

Limpidjoy

ส่งที่อยู่มาที่ Taksawaree_writer@hotmail.com นะคะ

ส่วนท่านที่ไม่ได้ ลุ้นกันยาวๆ อีก 8 ตอนค่ะ
สรุปว่าแจกมากกว่า 10 เล่มหราเนี่ย ตอนที่แล้วคนเล่นเยอะ เลยให้สองนะคะ เดี๋ยวมาดูตอนนี้กัน
โชคดีนะคะพี่ยกน้องยก


ปล. อย่าลืมไปเล่นเกมในนิยาย เมื่อรักบังเกิด นะคะ ^^

หนังสือยังจองกันได้เด้อค่ะ จองกันเยอะๆ น้า จะได้พิมพ์ไวๆ 555





13

มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน

ความอุ่นวาบที่โอบล้อมจากด้านหลังทำให้หญิงสาวสะท้าน ตั้งแต่กลับมานับว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาถึงเนื้อถึงตัวเธอ หญิงสาวเพิ่งตระหนักว่าตัวเองโหยหาอ้อมกอดอบอุ่นนี้มากแค่ไหน ...มากพอที่จะไม่ยอมสูญเสียเขาไปเลยทีเดียว หญิงสาวเลือกทางเดินตามที่หัวใจตัวเองสั่ง ในเมื่อตอนนี้เขาบอกจะยังไม่ขอเป็นแฟนจนกว่าเธอจะพร้อม การเป็นมากกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่แฟนคงดีที่สุดสำหรับเธอและเขา

“คุณขอรักลดาเพิ่ม แต่ไม่ขอเป็นแฟน งั้นตอนนี้สถานะของเราก็คงเป็น...มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน ใช่หรือเปล่าคะ” เธออุบอิบถามถึงความสัมพันธ์อันคลุมเครือระหว่างเขากับเธอ

“มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟน” อิลฟรานพึมพำพร้อมรอยยิ้ม ชายหนุ่มเกยคางบนบ่าบอบบาง ลมหายใจร้อนของเขาเป่ารดซอกคอขาวผ่องจนเจ้าตัวต้องหดคอเล็กน้อย

“ใช่ ระหว่างเรากำลังจะเป็นมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนค่ะ มันฟังดูน่าสับสนคุณว่าไหมคะ” เธอพูดพร้อมกับเอียงหน้าหนีลมหายใจร้อนของเขา จมูกโด่งคมชักจะมีตำแหน่งตรงกับแก้มเธอมากเกินไปล่ะ

“ไม่สับสนหรอก ออกจะน่าแปลก แต่พิกัดก็ชัดเจนกว่าแต่ก่อน” เขาพึมพำตอบ ฉกจมูกหาซอกคอขาวหอมกรุ่นเพราะสาวเจ้าไม่ยอมให้หอมแก้ม

“พิกัด?” หญิงสาวสงสัยเกินกว่าจะต่อว่าเขาเรื่องทำตัวลุ่มล่าม

“ใช่ครับ อย่างน้อยๆ ผมก็รู้ล่ะว่าตอนนี้ผมยืนอยู่ตรงไหน เมื่อก่อนผมไม่อยากเป็นเพื่อน แต่คุณก็ดึงดันให้ผมเป็นเพื่อน ผลักดันให้ผมอยู่ในเส้นวงกลมที่มีคำว่าเพื่อนตัวโตๆ แปะอยู่ นั่นมันฝืนใจผมมากเลยนะลดา” ว่าแล้วเขาก็หอมแก้มหญิงสาวเป็นการลงโทษโดยไม่สนใจว่าเธอจะโกรธ “แต่ตอนนี้ผมขยับตำแหน่งย้ายพิกัดมาแล้ว ผมก้าวข้ามความเป็นเพื่อนมาครึ่งทางแล้ว ตอนนี้กำลังยืนอยู่ระหว่างคำว่า เพื่อน กับ แฟน

เพื่อน à ___อิลฟรานปักหมุด___  à แฟน

แม้จะขุ่นเคืองที่เขาหอมแก้ม หญิงสาวก็อดยิ้มไม่ได้

“ตกลงตอนนี้เราเป็นมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนอย่างนั้นสิคะ”

“ใช่ครับ” คนตอบหัวใจพองโตเมื่อเห็นรอยยิ้มสดใสที่เจือรอยเอียงอาย

“แล้ว...เราต้องทำตัวยังไง นอกจากงงกับสถานะแล้ว ลดายังสับสนว่าจะปฏิบัติตัวยังไง เอ่อ...ลดายังไม่เคยมีแฟน”

“เรื่องนั้นไม่ต้องเป็นห่วง เดี๋ยวผมจะทำให้คุณเห็นเอง คุณก็แค่เออออไปกับผม อย่างเช่นตอนนี้...” เขาก้มหน้าลงมาหาอย่างช้าๆ โดยที่ยังกอดเธอจากด้านหลัง หญิงสาวเอียงศีรษะหนี

“เรามาจูบราตรีสวัสดิ์กันก่อนเถอะเป็ดน้อย” เขาบอกเสียงพร่าต่ำจนคนฟังขนลุก

“บ้าสิ! เป็นแค่เพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนยังมีจูบราตรีสวัสดิ์ ขืนเป็นแฟนกันแล้วไม่ลากขึ้นห้องไปเลยล่ะ” เธอต่อว่าแกมประชดประชัน

“แน่นอนสิ เป็นแฟนแล้วจะนอนใครนอนมันได้ยังไง” เขาอันเออออห่อหมกไปด้วยนี่สิ หญิงสาวย่นหน้าใส่ หน้ามึนล่ะไม่มีใครเกินพี่ปื๊ดเขาล่ะ

“แค่...แฟน อย่ามาโอเวอร์เหมารวมว่าฉันจะยอมนอนด้วย แล้วก็ปล่อยได้แล้วค่ะ ฉันจะไปนอนแล้ว ง่วง!

“ทีอย่างนี้ล่ะทำง่วง เฮอะ” เขาทำเสียงขึ้นจมูกแต่ก็ยอมปล่อยแต่โดยดี วันนี้ได้แค่นี้ก็บุญโขแล้ว “ว่าแต่ไม่จูบราตรีสวัสดิ์กันจริงๆ เหรอลดา”

“ไปจูบเอาในฝันเถอะย่ะ” เธอว่าแค่นั้นก็ไขประตูร้าน ก่อนปิดประตูยังหันมาค้อนให้อีกที

อิลฟรานจำไม่ได้ว่ายืนยิ้มอยู่อย่างนั้นนานแค่ไหน รู้อย่างเดียวว่าตอนขึ้นมานั่งบนรถหัวใจเขามันยังเต้นโครมครามไม่หยุด ให้ไปจูบเอาในฝันงั้นเหรอ ...ได้ เดี๋ยวเขาจะจูบให้ปากเจ่อเลยคอยดู ฮึ่ม!

 

“กรี๊ดดด...” เสียงกรี๊ดร้องดังลั่นห้อง จังหวะที่กำลังก้มหน้าลงตั้งใจขโมยจูบหญิงสาว อิลฟรานก็พบว่าเธอลืมตาตื่นขึ้นมาพอดี๊พอดี ผลั่ก! เต็มๆ เท้า ร่างหนาหงายตกเตียงลงไปนั่งจุกแอกอยู่กับพื้นห้อง คราวนี้เขาหลบไม่ทันจริงๆ เพราะมัวแต่ตกใจที่เธอดันตื่นขึ้นมาเสียก่อนจะได้จูบ

“ไอ้ปื๊ดบ้าคิดจะทำอะไร” ปึก! เสียงหมอนกระทบใบหน้าเขาอย่างจัง คนกำลังจุกที่โดนสาวถีบท้องทำหน้าเหยเก แม่คุณเอ๊ย...ตัวเท่ามด กลับมีเรี่ยวแรงประหนึ่งช้างสาร

“กะจะลักหลับ แพน เสียหน่อย รีบตื่นขึ้นมาทำไม” เขาบอก ใช้มือลูบท้องที่จุกป้อยๆ

“บ้าสิ!” หญิงสาวแหว ดึงผ้าห่มขึ้นมาถึงคอ ก่อนจะนิ่วหน้า “ว่าแต่อะไรคือแพน หรือว่าฉันฟังผิดคะ” เมื่อกี้เธอได้ยินเขาพูดว่า แพน เอ...หรือแฟน

“ไม่ผิด เมื่อคืนผมไปนอนคิดทั้งคืนเลยนะ ว่าความสัมพันธ์ของเรามันเรียกว่าอะไร” เขายิ้มภูมิใจ ราวกับสิ่งที่คิดได้นั้นมันอัศจรรย์หนักหนา “มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนมันยาวไป ดังนั้นผมว่าเรียกสั้นๆ ว่า แพน แหละดีแล้ว”

พิมพ์ลดาเบ้หน้า “อะไรคือแพน ภาษาดาวอังคารหรือไงคะ”

ชายหนุ่มทำเสียงจึ้กจั้กในลำคอ เป็นการต่อว่าที่หญิงสาวไม่โรแมนติกเอาซะเลย

“ภาษาดอกไม้นี่แหละ ผมคิดค้นขึ้นมาเอง แพน เป็นญาติกับ แฟน นั่นแหละ เพียงแต่ พอพานหางมันยังไม่งอกเป็นฟอฟัน เลยเป็นได้แค่แพน” เขาบอกหน้าตาย พิมพ์ลดางี้อยากจะบ้องหูเขาเต็มแก่ คิดได้ยังไง แพน กับ แฟน เป็นญาติกัน

“อี๋...ตรรกะบ้าอะไรละเนี่ย สมองคุณผิดปกติหรือเปล่า”

เขาใช้นิ้วเคาะที่ขมับ “เขาเรียกว่าอัจฉริยะต่างหากล่ะเป็ดน้อย” สีหน้าไร้สำนึกทำให้หญิงสาวคร้านจะเถียง

“เลิกเรียกฉันว่าเป็ดน้อยเลยนะ ฉันไม่ใช่เด็ก” เธอว่าเสียงเขียว ออกจะเขินไม่น้อยที่เขาเรียกแบบนี้ น้ำเสียงเอ็นดูเกิ๊น!

“รู้แล้วน่า...ว่าไม่ใช่เด็ก” ทำทีกวาดตาสำรวจสัดส่วน ก่อนจะโยกตัวหลบหมอนอีกใบ “ผมสำรวจมาแล้วทุกซอกทุกมุม ฟันธงเลยว่าไม่เด็กแล้ว ยกเว้นหน้าตาอะนะ ผู้หญิงอาร้ายยย... หน้าอ่อนอกใหญ่

“อร้ายยย...ไอ้คนทุเรศ ตายซะเถอะ” ร่างบางโถมตัวเข้าหาคนตัวโตกว่า กำปั้นน้อยทุบรัวที่อกแกร่งอย่างไม่สนใจว่าเนื้อตัวเธอตอนนี้ถูกเขารวบเอาไว้แล้ว

“อื้อหือ...ใหญ่จัง” เขาครางเมื่ออกอวบเสียดสีกับอกแข็งแกร่งของตน

ผลัวะ... มือบางตบเข้าที่กกหูคนทะลึ่ง เป็นเหตุให้อีกคนโซเซแต่ก็ไม่ยอมปล่อยร่างน้อย

“โอ๊ย หูอื้อเลยอะลดา คนอะไรมือหนักชะมัดเลย”

“สมน้ำหน้า คราวนี้จะพูดทะลึ่งอีกไหม”

“ไม่ได้ทะลึ่งนะ แต่นมคุณใหญ่จริงๆ ผมชม...”

“จ้า...งั้นฉันจะให้รางวัล” มือบางตบเข้าไปที่เดิมอีกครั้ง คราวนี้เขาปล่อยเธอเป็นอิสระ แต่แทนที่เขาจะร้องโอดโอยกลับยืนกุมใบหูทำตากรุ้มกริ่ม

“คุ้มที่สุด ผมต้องเก็บภาพนี้ไปเพ้อฝันอีกหลายวันแน่”

อะไร?!

“เห็นไหม...บอกแล้วว่าใหญ่”

หญิงสาวก้มหน้าลง วินาทีต่อมาเธอก็ร้องกรี๊ดลั่นห้อง พร้อมกับหันไปหยิบข้าวของใกล้มือขึ้นมาปาใส่ผนังห้อง เนื่องจากตัวต้นเหตุหลบลี้ออกไปเรียบร้อยแล้ว พิมพ์ลดารีบจับสาปเสื้อทบเข้าหากัน กระดุมมันหลุดไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าไอ้คนที่เพิ่งหนีไปมีส่วนแน่ๆ หญิงสาวขมวดคิ้ว ก่อนหน้านี้มันก็เคยหลุดบ่อยๆ ยามเขาเข้ามาบุกประชิดเตียง เธอเป็นคนนอนไม่ดิ้น อีกทั้งกระดุมมักจะหลุดวันที่เขามาเสียด้วย ใบหน้าสวยหวานแดงซ่าน... ขออย่าให้เป็นอย่างที่เธอคิดเลย ไม่งั้นเธอฆ่าเขาแน่!

 

            การฆ่าคนนั้นยากนัก โดยเฉพาะเมื่อคนที่เราอยากฆ่าหนีทัน พิมพ์ลดานั่งจ้องอาหารเช้าตาเขม็ง ก่อนจะตักมันเข้าปากเคี้ยวกร้วมๆ ราวกับจินตนาการว่ากำลังเคี้ยวคนทำอาหาร เขาทำอาหารเช้าทิ้งไว้ให้ แล้วก็หายตัวไป มีโน๊ตทิ้งไว้สั้นแสนสั้น

ผมตั้งใจทำให้คุณ กินเยอะๆ จะได้โต...ไวๆ นะเป็ดน้อย

ไม่ต้องขยายความว่าเขาอยากให้อะไร...โต! คนบ้าลามกที่สุด กล้าพูดมาได้ว่าหน้าเธออ่อนแต่หน้าอกใหญ่ ทุเรศศศ เธอละอยากเกลียดเขาจริงๆ

“โหย...วันนี้มีอาหารเยอะแยะ แสดงว่าพี่ปื๊ดมาละสิ” เชวงเดินเข้ามาร่วมโต๊ะอาหาร

“อือ” เธอตอบสั้นๆ อย่างไม่สบอารมณ์

“อารมณ์ไม่ดีเรอะ ว่าแต่เขาไปไหนละ ปกติอยู่กินข้าวเช้าด้วยกันนี่” ส่ายหน้าเลิ่กลั่กมองหาคนทำ

“กลับไปแล้ว กินๆ กันเถอะ อย่าไปพูดถึงเขามากนัก”

“ทำไม พี่ปื๊ดทำอะไรแกอีก ว่าแต่เมื่อคืนเป็นไงบ้าง สรุปแล้วแกกับเขาเป็นแฟนกันยัง”

“ยัง เป็นแค่ แพน กันอยู่”

“หะ...อะไรคือแพนวะแก” เชวงนิ่วหน้า หรือว่าเธอหูฝาด

“แพนที่ยังไม่แฟนนั่นแหละ” สีหน้าฉงนทำให้พิมพ์ลดาต้องอธิบายถึงเถือกเถาเหล่ากอรากศัพท์ที่อิลฟรานคิดค้นขึ้นมาได้อย่างน่าอัศจรรย์

“เป็นมากกว่าเพื่อนแล้ว กรี๊ดดด...” หลังจากฟังจบมื้อเช้าอันแสนสงบสุขถูกรบกวนด้วยเสียงกรีดร้องของชะนีลูกครึ่งชื่อเชวง เอ่อ ครึ่งหญิงครึ่งชายอ่านะ

“มากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนย่ะ แพนอะแพน!” เธอย้ำ หมั่นไส้ท่าทางดีอกดีใจแบบโอเวอร์แอกติงของเพื่อน จะดีใจอะไรหนักหนา แค่เป็นมากกว่าเพื่อน

“เชอะ อีกหน่อยก็ใช่ย่ะ ไม่เกินสองเดือนเชื่อฉันสิ” เชวงกรีดร้องขึ้นอีกครั้ง แม้จะห่วงความสัมพันธ์ของทั้งสอง แต่ก็อดดีใจไม่ได้ อย่างน้อยๆ ก็ให้สองคนลองเรียนรู้กัน เผื่อว่าอิลฟรานอาจจะยอมบอกเล่าเรื่องครอบครัวแก่เพื่อนเธอ

“ไวขนาดนั้นเชียว”

“ไวกว่านั้นอีก  ไม่เชื่อคอยดูสิ”

พิมพ์ลดายักไหล่ ทำหน้าเบ้อย่างไม่อยากเชื่อว่าเธอจะใจอ่อนได้เร็วขนาดนั้น หญิงสาวก้มหน้ากินข้าวต่อ จากนั้นจึงหยิบหนังสือพิมพ์ขึ้นมาเปิดอ่าน แน่นอนหน้าที่เธอเปิดต้องเป็นคอลัมน์ซุบซิบที่เธอเคยตกเป็นข่าว

“อะไรกันเนี่ย จนป่านนี้ยังไม่เลิกลงข่าวอีก นี่กะจะรอให้ฉันประกาศแต่งงานกับอิลก่อนหรือไงกันถึงจะเลิกลงข่าวเสียที” นักข่าวยังเล่นข่าวเธอและอิลฟรานไม่เลิก แม้ไม่ออกชื่อเสียงเรียงนาม แต่คนใกล้ชิดก็เดาได้ทั้งนั้นว่าผู้หญิงที่หักอกอิลฟรานคือใคร

“ก็ลองดูสิแก เผื่อเขาจะเลิกลงข่าวจริงๆ” เชวงพูดแล้วหัวเราะร่วนอย่างชอบใจที่เห็นสีหน้าแดงแจ๊ด

“ฝันไปเถอะย่ะ”

 

อย่างไรก็ตามการเป็น แพน กันตามศัพท์ภาษาดอกไม้ที่อิลฟรานคิดค้นขึ้นก็หาได้โรแมนติกหวานแหววเช่นที่ชายหนุ่มปรารถนา อิลฟรานเริ่มวางแผนการทำธุรกิจใหม่กับเลขานุการส่วนตัว ส่วนพิมพ์ลดาก็มัวแต่ยุ่งกับงานที่ร้าน สองหนุ่มสาวมีเวลาเจอกันสัปดาห์ละหนึ่งถึงสองวัน เนื่องจากชายหนุ่มบินออกนอกประเทศบ่อยครั้ง เส้นความสัมพันธ์ที่ขยับเข้ามาทำให้พิมพ์ลดาวนเวียนคิดถึงเขามากกว่าแต่ก่อน กลายเป็นว่าเธอเป็นฝ่ายอยากเจอเขา คิดถึงเขา แต่ก็ไม่ยอมเป็นฝ่ายโทร. หาเขาก่อน เนื่องจากยังเขินอาย

เช่นเดียวกับคืนนี้ที่เธอรอสายเขาอย่างกระวนกระวายใจ เมื่อวานเขาไม่ได้โทร. หา เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นแค่ครั้งเดียวหญิงสาวก็กดรับด้วยสีหน้าชื่นบาน

“ฮัลโหล”

“กดรับไวจัง คิดถึงผมใช่ไหมเป็ดน้อย”

“บ้าสิ” หญิงสาวแหวกลบเกลื่อนความอาย เพิ่งรู้ว่าตัวเองพลาดไป พลาดให้เขาจับได้ว่าคิดถึง

“ไม่เอาน่า คิดถึงก็บอกมาตรงๆ” น้ำเสียงเขารื่นเริงแต่เจือความเหนื่อยล้าจนหญิงสาวรู้สึกได้

“งานยุ่งเหรอคะอิล พักนี้คุณทำงานหนักไปนะ ตกลงว่าธุรกิจใหม่ของคุณคืออะไรคะ” เรื่องธุรกิจใหม่เขาไม่ยอมบอกใครแม้แต่เลโอเน่ ชายหนุ่มบอกต้องการเซอร์ไพร์สทุกคน

“ยุ่งนิดหน่อยครับ ต้องไปดูโรงงานผลิต แล้วก็คุยเรื่องสินค้า อีกเดี๋ยวคงหายยุ่งหากทำสัญญากันเรียบร้อย”

“ก็คงอีกหลายเดือน ยังไงก็พักผ่อนบ้างนะคะ” ไม่มีทางที่เขาจะหายยุ่งง่ายๆ หากทำสัญญาแล้วก็ต้องวางแผนการตลาดกันต่อไป ไหนจะเปิดตัวบริษัทอะไรอีกจิปาถะ หญิงสาวคิด

“ขอบคุณครับ ช่วงนี้ผมไม่ค่อยได้ไปหา ลดาอย่าน้อยใจผมนะ ผมรีบสร้างเนื้อสร้างตัวเก็บเงินไปขอสาว” เสียงห้าวทุ้มเย้ามาตามสาย

“ใครเขาจะยอมให้ของ่ายๆ แฟนกันก็ยังไม่ใช่” เธองอดแงดกลับ จะว่าไปก็อยากงอนเขาเหมือนกัน เล่นไม่มาให้เห็นหน้าเกือบสัปดาห์แล้ว

“ก็คุณมัวแต่เล่นตัวนี่ ลองตกลงเป็นแฟนกันสิ จะไปให้นอนกอดทุกคืนเลย”

“เชอะ ฝันไปเถอะย่ะ แล้วนี่คุณอาบน้ำหรือยัง เลิกทำงานแล้วก็อาบน้ำเข้านอนเลยนะคะอิล” เมื่อรู้สึกว่าเรื่องชักจะวนมาบรรจบที่เดิมเธอจึงเปลี่ยนเรื่อง เอะอะก็จะขอเป็นแฟน คนอะไรยิ่งพูดกันก็ยิ่งเหมือนพายเรืออยู่ในอ่าง

“คร้าบบบ คุณแม่...ว่าแต่คุณเถอะ งานที่ร้านยุ่งไหม น้ำเข้ามาช่วยดูหรือเปล่า” เชวงมีงานเปิดตัวเสื้อผ้ากับเพื่อนที่เป็นเจ้าของเสื้ออีกแบรนด์ นั่นแปลว่าที่ร้านพิมพ์ลดาต้องเป็นคนดูแล อิลฟรานกลัวว่าเธอจะเหนื่อย

“เข้ามาทุกวันแหละค่ะ มาทีไรคุณเลโอก็โทร. มาบ่นทุกที” หญิงสาวบอกเสียงกลั้วหัวเราะ

“น้ำเลี้ยงลูกแล้วยังต้องทำงาน เลโอมันก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา ถ้าลดาแต่งงานกับผมแล้ว ผมก็ตั้งใจให้ลดาเลิกทำงานเหมือนกัน คุณน่ะอยู่บ้านดูแลผมกับลูกก็พอ”

“โอ๊ย นี่กะวกเข้าเรื่องเดิมอีกแล้วใช่ไหมเนี่ย คุณนี่เหลือเกินจริงๆ”

“เรื่องเดิมอะไร” เขาหัวเราะมาตามสาย “นั่นเรื่องอนาคตเราล้วนๆ”

เรื่องอนาคตทำให้พิมพ์ลดากรอกตา แก้มป่องพองขึ้นเพราะกำลังอมยิ้ม

“ฉันง่วงแล้ว” เธอตัดบท

“อะไรกัน คุยแค่แป๊บเดียวเอง ผมยังไม่หายคิดถึงลดาเลยนะ”

“คุณเหนื่อยแล้วค่ะ อาบน้ำแล้วเข้านอนนะคะ เสียงคุณเหนื่อยมากเลยนะอิลฟราน”

“แต่ได้คุยกับลดา ผมก็หายเหนื่อยนะ”

“ไม่หายค่ะ อยากหายเหนื่อยต้องนอนพักผ่อน แล้วก็รีบกลับมาล่ะ ฉันตั้งใจจะยำหมูยอให้คุณกิน ป้าเพิ่งส่งมาให้ ถ้ามาช้าอดไม่รู้ด้วยนะ” เธอแกล้งขู่ จริงๆ แล้วเธออยากให้เขากลับมาไวๆ

“ถ้างั้นพรุ่งนี้บ่ายๆ คุณมาทำให้ผมกินที่ห้องนะ”

“หือ คุณจะกลับมาถึงคืนนี้เหรอคะ” น้ำเสียงเธอปกปิดความดีใจไว้ไม่มิด

อิลฟรานยิ้ม แหงนหน้าขึ้นมองหน้าต่างชั้นสี่ของตึก เสียงของเขาเงียบไป... หญิงสาวจึงฉุกใจคิด กระเด้งตัวลุกจากที่นอนวิ่งไปยังหน้าต่างห้อง ตาหวานเบิกกว้างเมื่อเห็นว่าใครยืนอยู่ข้างล่าง เขากำลังยกโทรศัพท์แนบใบหู อิงสะโพกไว้ที่กระโปรงรถคันงาม

“คนบ้า! กลับมาแล้วทำไมไม่บอก รออยู่ตรงนั้นนะ เดี๋ยวลดาลงไปหา”

“อย่า!” เขาห้ามเอาไว้ หญิงสาวชะงักหันมาที่หน้าต่างเหมือนเดิม

“อย่าลงมานะลดา เพราะถ้าคุณลงมา...ผมไม่รับรองว่าคุณจะกลับขึ้นไปอีกได้” น้ำเสียงเขาจริงจังจนเธอสะท้าน

“อิล...”

“ผมคิดถึงลดานะ คิดถึงมากกก... อยากกอด อยากจูบ อยากพาคุณกลับไปที่ห้อง” เสียงสั่นพร่าทำให้หญิงสาวหน้าร้อน เรื่องพูดตรงไม่มีใครเกินเขา

“พูดเว่อร์ไปแล้ว” อุบอิบท้วง

“จากใจเลยละ ถ้าคุณลงมาตอนนี้ ผมจะพาคุณกลับห้อง แล้วจะไม่มาส่งอีกสามวันเลยทีเดียว”

“เชวงคงด่าคุณเปิง ยายน้ำได้บุกไปทุบประตูห้อง”

“ไม่! ผมจะให้สมิธกับอธิคมถือปืนเฝ้าหน้าห้อง ใครกวนผมจะสั่งให้ยิงทิ้ง”

โอ๊ย...เสียงเขาอย่างกับมาเฟีย หญิงสาวคิด

“พูดอย่างกับเรื่องคอขาดบาดตาย ถึงกับจะฆ่าแกงกัน” เธอต่อว่า

“นอนเถอะเป็ดน้อย เดี๋ยวผมจะกลับแล้ว” เขาเป็นฝ่ายตัดบทบ้าง เมื่อสำเหนียกได้ว่าความอดทนกำลังสิ้นสุดลง ขืนอยู่ต่ออีกห้านาทีเขาได้บุกขึ้นไปชิงตัวเธอมาแน่ อิลฟรานยอมรับว่าเขากำลังคลั่ง อยากกอด อยากจูบพิมพ์ลดามากกว่าสิ่งใดในโลก

“งั้นพรุ่งนี้บ่ายๆ เจอกันนะคะ” เหมือนหญิงสาวจะรับรู้ถึงความต้องการของเขา เธอจึงไม่เซ้าซี้ ยอมกดวางแล้วมองท้ายรถที่ค่อยๆ แล่นหายไปจากครรลองสายตา

หัวใจที่เต้นตึกตักอย่างรัวเร็วทำให้หญิงสาวตระหนักได้ว่าไม่ใช่แค่เขาหรอกที่คิดถึงจนแทบบ้า เธอเองก็เช่นกัน หากลงไปเจอเขาข้างล่าง เธอก็คิดว่าคงกลับขึ้นห้องได้ยากเช่นเดียวกัน หญิงสาวกลับไปนอนลืมตาโพรงบนเตียง ในหัวจดจ่อรอคอยเวลา อยากให้ถึงพรุ่งนี้เร็ว ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 29 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

885 ความคิดเห็น

  1. #506 Love Have (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:52
    พี่ปื๊ดคิดได้ไงค่ะว่า  เป็น  แพน   กันนะคะ  น่ารักน่าหยิกมากมายค่ะ  แต่ที่ต้องขอบคุณคือ  ต้องขอบคุณไรเตอร์มากมายค่ะที่มาอัพนิยายเรื่องนี้ให้อ่านกันนะคะ  และทำให้คนพบศัพท์ใหม่  นั้นก็คือคำว่า  แพน  ที่แผลงมาจากคำว่าแฟนนะคะ ขอบคุณค่ะ
    #506
    0
  2. วันที่ 6 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:48
    แพน....น่ารักจังพี่ปี๊ด
    #414
    0
  3. #378 pimpim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:56
    อิอิ...แพน เป็นญาติกับ แฟน น่าร้ากกกก...อะ พี่ปื้ด
    #378
    0
  4. #377 Ratchanok Nooknik (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:26
    ชอบทีสุดเลยค่าาาา
    #377
    0
  5. #376 Kwan Mooyong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 20:08
    น่ารักจริงจริงงงงงงงงงงงง







    #376
    0
  6. #375 pinnaja (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:24
    แหม  แพนคู่นี้ ช่างน่ารักซะจริง จริ๊ง  อิจฉาง่ะ
    #375
    0
  7. #374 ผู้หญิง ปากหวาน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:05
    อ่านละเขินแทน ฮิ้ววววววววววว
    #374
    0
  8. #372 Wimonjira (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:11
    หน้าอ่อนอกใหญ่555555
    #372
    0
  9. #371 ธีระนัส (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:51
    เค้าก็อยากให้ถึงเร็วๆ เหมือนกัน อยากอ่านต่อแล้วววว
    #371
    0
  10. #370 vzavii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:28
    เป็ดน้อยอะเมื่อไหร่จะยอมพี่ปื้ดสักที ผู้ชายแบบนี้อยากได้มาเก็บไว้สักคนจริงเชียว
    #370
    0
  11. #369 rmuay151 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:54
    ปื๊ดดดมากกกกกกกก
    #369
    0
  12. #367 ภาวนา ยะถาเทศ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 17:00
    รอตอนต่อไปนะค้าาาาาา
    #367
    0
  13. #366 snowclick (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:35
    พี่แกน่ารักน่าหยิก แถมรุกได้ทุกทีซิน่า..แบบนี้ให้เลยทั้งใจ
    #366
    0
  14. #365 jurai (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:46
    รักพี่ปื๊ด
    #365
    0
  15. #364 ViVi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 15:39
    ^^ รอๆๆค่าา ขอบคุณค่ะไรเตอร์
    #364
    0
  16. #363 rungrudee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 13:23
    พี่ปี๊ดเก่งจัง คิดได้งัย... แพนเป็นญาติกับแฟน

    #363
    0
  17. #362 Moiy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:57
    พี่ปื้ดน่ารักมวากๆๆๆเลยอ่ะ
    #362
    0
  18. #361 nomcakeP'khim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:42
    น่ารักแบบไม่มีลิมิตจริงๆ  ผู้ชายคนนี้.... รักพี่ปื๊ดสุดๆ..
    #361
    0
  19. #360 Moiy (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 11:39
    พี่ปื้ดน่ารักมวากๆๆๆ
    #360
    0
  20. #359 ป้าภา (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:54
    แหมๆ ตอนแรกป้าตกใจเลยนะมากกว่าเพื่อนแต่ไม่ใช่แฟนนึกว่าจะกลายเป็นกิ๊ก พ่อปื๊ดของป้าช่างสรรหาคำมาจริงๆ เลย แพนเป็นญาติกับแฟน ป้าอยากได้แบบนี้บ้างอะ ในตลาดสด ห้างสรรพสินค้า สถานีรถไฟ มีจำหน่ายมั้ย ป้าอยากได้ อิจฉาหนูลดาที่สุด
    #359
    0
  21. #358 ornprapha (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 07:01
    รักพี่ปื๊ด ล้วอ่ะ ยิ่งอ่านยิ่งฟิน
    #358
    0
  22. #357 นินิน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 4 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:03
    พอพานยืดหางเร็วๆน้า จะได้เป็นเต็มขั้นสมใจพี่ปื๊ดซะที
    #357
    0
  23. #356 Kwanta Lorliam (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:03
    จะฟินไปหนายพี่ปื๊ด
    #356
    0
  24. #355 Manpoon Boon (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:47
    ตอนนี้อ่านแล้วยิ้มเลย ชอบๆ
    #355
    0
  25. #354 วรศรัณย์ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:36
    แหม๋ๆๆๆๆๆพี่ปื๊ดทำเนียนนะจร๊าาาาา เป็นแค่"แพน"เค้าม่ายหอมแก้มกันล่ะม้างงงง อิอิ
    #354
    0