รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 5 : หนุ่มช่างยั่วกับสาวช่างบ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,529
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

3

หนุ่มช่างยั่วกับสาวช่างบ่น

 

แม้ว่าการทำงานในไร่ชาจะไม่โหดร้าย ถึงอย่างนั้นลูกสาวอภิมหาเศรษฐีก็ยังอดคิดไม่ได้ว่าเธอกำลังบ้าไปแล้ว จู่ๆ เธอก็ยอมมาเป็นคนงานในไร่นงพะงาในฐานะภรรยาเพื่อนสนิทเจ้าของไร่ ความสัมพันธ์ฉันเพื่อนระหว่างทั้งสองดูน่าประหลาด คนหนึ่งเป็นถึงเจ้าของไร่มีฐานะดี ส่วนอีกคนตรงกันข้ามกันแทบทุกอย่าง ไร้ยางอายถึงขนาดยอมลดตัวมาเป็นคนสวน ขอผ่อนที่ดินพร้อมกระท่อมอีกหนึ่งหลัง ไม่บ้าก็ไม่รู้จะว่าอย่างไร!

หะแรกที่คิดหนีออกจากบ้าน เธอตั้งใจใช้เวลาแค่หนึ่งสัปดาห์ ไม่นึกเลยว่าเพื่อนร่วมทางจะทำให้มันยืดออกไปอย่างไม่มีกำหนด ไออุ่นยังไม่กลับมาที่ไร่ อย่างช้าสุดก็คงอีกสองสามวัน อัญชันคิดว่าเธอไม่จำเป็นต้องพบเขาแล้วเพราะไม่ว่าจะเจอหน้าหรือไม่เจอ ตอนนี้เธอไม่ยินดียินร้ายสักนิด

อากาศในตอนเช้าเย็นจัดจนหญิงสาวซุกตัวใต้ผ้าห่ม เรื่องอาบน้ำตอนเช้าน่ะทิ้งไปเลย อาบแค่ตอนเย็นยังแทบแย่ น้ำที่เย็นจัดเกือบทำให้เธอร้องกรี๊ด ห้องน้ำกั้นด้วยไม้ไผ่ผ่าซีกไม่ได้สร้างความอุ่นใจให้เธอสักนิด ชายหนุ่มเจ้าของบ้านกระแทกเบาๆ ทีเดียวมันคงพร้อมจะพังลงทันที นับเป็นประสบการณ์ครั้งแรกในชีวิตที่เธออาบน้ำรวดเร็วที่สุด

ตีห้าแล้ว ตื่นเถอะอวบ” เสียงงัวเงียดังขึ้นอีกด้านหลังเสียงนาฬิกาปลุก สาวร่างไม่อวบลืมตาขึ้นมาตวัดค้อน

ฉันหนาว” การตื่นเช้าไม่ใช่ปัญหาสำหรับเธอ แต่อากาศที่เย็นจัดต่างหากเล่าที่ทำให้ไม่อยากลุก

มาซุกอ้อมกอดผมสิ เดี๋ยวได้อุ่นแน่” เขาเย้าทีเล่นทีจริงอยู่ในมุ้งอีกหลัง

บ้าสิ! ฉันยอมหนาวตายดีกว่า” เธอตอบโต้ทันควันทว่าหน้าร้อนเห่อ

อะไรกัน ไม่บ้าสักหน่อย ไม่เคยได้ยินหรือไง หนาวเนื้อห่มเนื้อถึงหายหนาว” เทียบศิขรลุกขึ้นจุดตะเกียงเจ้าพายุ แสงสว่างทำให้ชายหนุ่มมองเห็นร่างบอบบางที่ขดตัวเป็นดักแด้

ฉันไม่เคยได้ยิน แล้วก็ไม่เชื่อด้วยว่าอกคุณจะอุ่นกว่าผ้าห่ม

เคยได้ยินคำนี้ไหม สิบปากว่าไม่เท่าตาเห็น สิบตาเห็นไม่เท่ามือคลำ ดังนั้นคุณต้องลองมาอยู่ในอ้อมกอดผมสักครั้งแล้วจะรู้

แหวะ ใครเขาอยากได้ไออุ่นแบบนั้น” สาวดอกไม้ต่อปากต่อคำทั้งที่ยังนอนตะแคงหันหลังให้เขา

ระวังไว้เถอะ เกลียดอะไรได้อย่างนั้น สักวันจะแง้วๆ ขอให้ผมกอด

อัญชันนิ่วหน้า คำพูดเขาจิกกัดบางครั้งก็เหมือนหยอดหลอกให้หลง คงเป็นลักษณะของพวกกะล่อนปลิ้นปล้อน หญิงสาวพลิกตัวกลับในจังหวะที่ชายหนุ่มลอดมุ้งออกมายืนพอดิบพอดี

กรี๊ดดด…” อัญชันกรีดร้องลั่นพร้อมกับลุกขึ้นถอยกรูดไปชิดฝา

เฮ้ย! หันมาตอนนี้ทำไมเนี่ย” เจ้าของร่างสูงสมส่วนที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อโวยวาย คว้าผ้าขาวม้ามาพันท่อนล่างอย่างเร่งรีบ

ไอ้คนลามก ฉันนอนอยู่ในบ้านทั้งคน ยังมีหน้ามาแก้ผ้านอน

ก็มันชินนี่นา

ชินบ้าชินบออะไร อากาศเย็นจะแย่อยู่แล้ว” สาวดอกไม้หลับตาปี๋ ภาพล่อนจ้อนท่ามกลางแสงเทียนยังตามมาหลอกหลอน ยอมรับอย่างหน้าไม่อายว่าเขามีเรือนร่างสมบูรณ์ชนิดที่นายแบบหลายคนยังอาย

เอาน่า มันก็ไม่ได้น่าเกลียดสักหน่อย คุณออกจะได้กำไร

คนได้กำไรเม้มปากแน่น ถ้าเลือกได้เธอจะไม่หันกลับไปจนกว่าเขาจะออกจากบ้าน สาวดอกไม้คิดอย่างท้อแท้ ลางสังหรณ์บอกว่าเธอจะไม่มีวันลืมภาพนั้นไปอีกชั่วชีวิต

คนลามก!” เธอได้แต่ก่นด่าอย่างขุ่นเคือง

ลามกที่ไหน เรื่องธรรมชาติของผู้ชายน่า เช้าๆ อากาศดีมันก็มีปึ๋งปั๋งกันบ้าง แต่ไม่ต้องคิดเข้าข้างตัวเองว่าผมพิศวาสคุณหรอกนะ บอกแล้วไงอวบๆ อย่างคุณไม่ใช่สเป็กผม

โดนกล่าวหาว่าอวบอีกครั้ง สาวดอกไม้ยิ่งโกรธมากขึ้น มันใช่เรื่องที่เธอต้องมาพบเจอไหม หรือทั้งหมดเป็นเขาที่วางแผนเอาไว้ เขาต้องการแก้แค้นเธอใช่หรือเปล่า ค่าที่ตอนเรียนเธอโต้คารมกับเขาทุกครั้งที่พบหน้า ไม่ยอมอ่อนข้อใจละลายไปกับความหล่อของเขาเหมือนสาวคนอื่น

ไม่ต้องห่วง จิ้งจก’ ของคุณไม่สามารถทำร้ายจิตใจของฉันได้หรอก” หญิงสาวกดเสียงบอก

เทียบศิขรเบิกตากว้าง ก้มมองจิ้งจก เอ๊ย แก่นกายท่อนล่างของตัวเอง

ทั้งใหญ่ทั้งยาวอย่างนี้บ้านคุณเรียกจิ้งจกเหรอ นี่มัน ตุ๊กแกตัวพ่อ’ ต่างหากเล่า” คนโดนดูถูกแก้อย่างดุเดือด ตั้งแต่โตเป็นหนุ่มเพิ่งมีสาวพูดเป็นเชิงว่าน้องชายของเขาเล็ก

จิ้งจก” อัญชันยืนกรานพลางเบะปาก ทว่าไม่ได้หันไปมองจิ้งจก เอ๊ย ชายหนุ่มแม้แต่หางตา

ตุ๊กแกตัวพ่อ ใหญ่มากยาวมากด้วย!

 

ทุ่มเถียงกันพอหอมปากหอมคอเทียบศิขรก็เป็นฝ่ายเดินปึงปังออกไป อากาศเย็นพร้อมกับมีหมอกจัดทำให้กายหนุ่มสะท้าน แม้จะเคยชินกับอากาศหนาวเย็น แต่นับเป็นครั้งแรกที่เขานุ่งผ้าขาวม้าผืนเดียวเดินโทงๆ ออกมานอกบ้าน กระท่อมหลังนี้เขาปลูกสร้างเมื่อห้าปีก่อน เพราะอยากมีสถานที่สงบไว้สำหรับนั่งวาดภาพ ด้านข้างกระท่อมมีครัวเล็กๆ กับห้องน้ำ

หลังจากล้างหน้าแปรงฟันสวมเสื้อผ้าเรียบร้อย ชายหนุ่มจึงหุงข้าวโดยใช้เตาถ่าน อาหารเช้าวันนี้คงหนีไม่พ้นเมนูไข่กับปลากระป๋องที่แสนสะดวกและอร่อย

ข้าวสุกไม่นานเจ้าของร่างบอบบางก็เดินมาเข้าห้องน้ำ ก่อนปิดประตูเธอยังไม่วายหันมาส่งค้อนให้ เสียงหวีดร้องเล็กๆ ดังหลังเสียงน้ำกระทบพื้นทำให้ชายหนุ่มยิ้มกว้าง สิบสององศาเซลเซียสไม่สะท้านก็ไม่ใช่คนแล้ว เทียบศิขรชอบอากาศเย็นจัดแบบนี้ แต่ก็ยังติดนิสัยส่วนตัวที่เวลานอนต้องไม่สวมเสื้อผ้า เขากับอัญชันมีผ้าห่มคนละสองผืน ผืนเล็กเป็นผ้านาโนส่วนผืนใหญ่เป็นผ้าห่มหนาขึ้นมาหน่อย

ไม่นานหญิงสาวก็ออกจากห้องน้ำพร้อมชุดใหม่ เดรสที่ตัดจากผ้าชาวเขาปักรูปดอกไม้ ด้านหน้ามีสายรูดดูเข้ากับหญิงสาว เรือนผมสลวยสีดำขัดกับนัยน์ตาสีฟ้าถูกรวบสูงเป็นหางม้า เจ้าของใบหน้างอเป็นจวักค้อนให้คนมองตาพราว

ฉันว่าชุดนี้มันไม่เข้ากับวิกผมที่คุณหาให้ฉันใส่” บอกอย่างปั้นปึ่ง ทั้งๆ ที่เธอเพิ่งเห็นเขาเปลือยกายแต่ทำไมอีตานี่ถึงได้ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น แก้มสาวร้อนผะผ่าวขึ้นยามนึกถึงภาพที่เธอไม่อยากจดจำแต่ดันติดตาซะงั้น

เอาน่า เดี๋ยวบ่ายๆ ผมจะลางานพาไปซื้อ เช้านี้ใส่ชุดนี้แล้วสวมกางเกงขายาวเอาไว้ก่อนแล้วกัน ย้ำใส่กางเกงขายาวด้วย” เหลือบมองเรียวขาขาวเนียน ผมไม่อยากให้พวกคนงานมันจ้องคุณ อ้อแล้วก็ไม่ต้องแต่งหน้าแต่งตาให้สวยหรอกนะ บอกแล้วไงว่าเราจะไม่ทำตัวเด่น

รับทราบค่าเจ้านาย มีอะไรจะสั่งอีกไหมคะ” เธอตอบรับอย่างประชดประชัน ปลอบใจตัวเองว่าทนอีกแค่วันสองวันเท่านั้นแหละ หลังจากนั้นเธอจะกลับบ้านหรือไม่ก็ไปเยี่ยมน้องสาว

เทียบศิขรยิ้ม ผายมือไปยังโต๊ะกินข้าวที่ทำจากไม้ไผ่

มี มากินข้าวซะสิ จะได้ออกไปทำงาน

ไข่เจียวสีเหลืองมีควันลอยกรุ่นส่งกลิ่นหอม ข้างกันเป็นยำปลากระป๋องที่ซอยหอมแดงหั่นพริกสดชวนให้น้ำลายสอ สาวดอกไม้ไม่พิรี้พิไรเล่นตัวตรงไปตักข้าวทันที

ไม่น่าเชื่อว่าคุณหุงข้าวกับเตาถ่านเป็นด้วย” เธอชวนคุยขณะที่กินข้าว ใจอยากชมเขาว่าหุงข้าวได้พอดี เม็ดข้าวไม่แฉะ ไม่แข็งจนเกินไปส่วนไข่เจียวก็อร่อยเหาะ

ก็ต้องหัดไว้ ผมกำลังเก็บเงินซื้อเตาแก๊ส

แค่กๆ” อัญชันสำลักยำปลาประป๋อง

เอ้าช้าๆ สิคุณ ข้าวติดคอหมดแล้ว” เทียบศิขรยื่นแก้วน้ำให้หญิงสาว

บ้าสิ ฉันไม่ได้รีบกินแต่สำลักเพราะคุณบอกกำลังเก็บเงินซื้อเตาแก๊ส” หญิงสาวแหวหน้าดำหน้าแดง ส่วนหนึ่งมาจากพริกที่มันเผ็ดมาก

สำลักทำไม ไม่เคยเห็นคนรู้จักอดออมหรือไง แน่ละสิเกิดมาบนกองเงินกองทองอย่างคุณคงไม่เคยเห็นจริงๆ นั่นแหละ” เขาถามเองตอบเองซะงั้น

ไม่ใช่ไม่เคยเห็นย่ะ แต่ฉันทึ่งคุณมากกว่า งกขนาดนี้ ประหยัดขนาดนี้ น่าจะมีที่ดินสักห้าพันไร่ เงินในธนาคารสักหมื่นล้าน นี่อะไรยังผ่อนกระท่อมอยู่เลย” สาวดอกไม้ไม่ได้ดูถูกเขาแต่พูดไปตามเนื้อผ้า

เทียบศิขรยิ้มตาพราว ถ้ามีขนาดนั้นจะมาเป็นลูกจ้างเขาทำไมกันเล่า

ก็นั่นน่ะสิ ที่ทำแบบนี้ก็คงไม่มีจริงๆ ขนาดต้องยืมเงินฉันตั้งสามหมื่น

อุวะ ทวงเงินอีกแล้ว

ทำไม คุณไม่พอใจแล้วจะคืนเงินฉันตอนนี้หรือไง ดีสิ… คืนมาเลยฉันจะได้กลับบ้านเสียที ไม่หย่งไม่อยู่มันแล้ว อีกอย่างฉันมั่นใจว่าไม่ได้คิดอะไรกับเพื่อนคุณ ฉันมันบ้าไปเองที่เชื่อแผนการของคุณ

แผนของผมคนเดียวที่ไหน ก็คุณเป็นคนมาปรึกษาผมเองไม่ใช่หรือไง ว่าอยากลองมาเจอไอ้อาร์ทดูสักครั้ง คุณอยากรู้ใจตัวเอง ผมก็แค่ช่วยเสนอแนะนิดหน่อย

นิดหน่อยมาก ให้ฉันปลอมตัวแล้วสุดท้ายก็แนะนำว่าฉันเป็นเมียคุณเนี่ยนะ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ ฉันจะไม่มากับคุณเลยคนบ้า

งั้นก็ย้อนเวลาไปสิ ถ้าย้อนไม่ได้ก็รีบกินข้าว เดี๋ยวไปทำงานสาย!

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2205 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2561 / 10:36

    จิ้งจก 555

    #2205
    0
  2. #827 Onpreeya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 ตุลาคม 2558 / 11:31
    พี่เทียบดูอบอุ่นมั่กๆ😍😍😍
    #827
    0