รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 4 : รูปหล่อ…มีสไตล์แต่ไร้สตางค์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,188
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

ความงกที่อัญชันแอบค่อนแคะชายหนุ่มในใจยังไม่สิ้นสุดเพียงแค่นั้น นอกจากเขาจะบังคับให้เธอพักที่บ้านเขาโดยยกเหตุผลอีกร้อยแปด บวกกับให้สัญญาอีกเป็นร้อยๆ ข้อตามที่เธอขอ เขายังไม่พาเธอไปซื้อหาเสื้อผ้าใหม่โดยให้เหตุผลว่ามันสิ้นเปลือง เขาทิ้งให้เธออยู่บ้านคนเดียวราวๆ ครึ่งชั่วโมงแล้วกลับมาพร้อมกับ เอ่อ เสื้อผ้าห้าชุดซึ่งมันไม่ใช่ของใหม่ทั้งหมด

ผ้าถุงนี่มีใหม่สองผืนนะอวบ ไว้เงินค่าจ้างคุณออกไปจ่ายด้วยล่ะ” ยังมีหน้ามาบอกให้เธอจ่ายเงินอีกด้วย

ฉันจ่ายให้เดี๋ยวนี้เลยก็ได้นะ ถ้าคุณจะกรุณาพาฉันไปซื้อเสื้อผ้าในเมือง” เธอบอกอย่างข่มกลั้นอารมณ์ ทั้งโกรธทั้งขำ เสื้อผ้าที่เขานำมาเป็นเสื้อผ้าฝ้ายแบบชาวเขา ผ้าถุงมีตั้งแต่ลายดอกยันสีน้ำตาลล้วน เห็นแล้วน่าเพลียจิต คุณหนูอย่างเธอน่ะเหรอต้องมาใส่เสื้อผ้าแบบนี้

อัญชันไม่ใช่คนเรื่องมากเย่อหยิ่ง เพียงแต่หญิงสาวเห็นว่ามันไม่มีความจำเป็นที่เธอต้องทำอย่างนั้น เงินทองเธอมีพอซื้อหาจับจ่ายเสื้อผ้าใหม่ได้และเธอก็ไม่จำเป็นต้องปลอมตัวเป็นคนงานในไร่นงพะงาอีกด้วย แรกเริ่มเจตนาของเธอคือมาเจอไออุ่น พิสูจน์ใจตัวเองว่าใช่หรือไม่ หากไม่ใช่เธอตั้งใจกลับบ้าน แต่ถ้ามันใช่ขึ้นมาค่อยคิดต่อทีหลัง

หญิงสาวยอมรับว่าตัวเองนั้นคิดอย่างนางเอกในละครตั้งแต่ทีแรก กระนั้นแล้วเหตุการณ์มันคงไม่บานปลายมาถึงจุดนี้ จุดที่เธอต้องไปปลอมตัวเป็นคนงานในไร่แถมยังเป็นเมียศิลปินไส้แห้ง

รวยจริ๊ง คิดตรองเยอะๆ หน่อยเถอะอวบ สู้คุณเก็บเงินไว้ยามฉุกเฉินไม่ดีกว่าหรือไง เกิดผมหรือคุณไม่สบายกะทันหัน เราสองคนจะได้มีเงินรักษา

แต่ฉันมีเงิน ไม่จำเป็นต้องประหยัด” หญิงสาวกดเสียงบอก

ย้ำจริงวุ้ย ผู้หญิงอะไรอวดรวย

ไม่ได้อวดย่ะ ฉันมีเงินจริงๆ แล้วคุณก็เลิกหาเรื่องต่อว่าฉันสักที ฉันอยากได้เสื้อผ้าใหม่ ไม่งั้นฉันไม่อยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย

อัญชันยอมรับว่าเธอเชื่อใจเขามาก แต่ก็ปรามตัวเองไว้ว่าอย่าไว้ใจทางอย่าวางใจคนปากจัด สมองหญิงสาวคิดหาทางป้องกันไว้ต่างๆ นานา หลังจากยอมรับอย่างปลงตกว่าเธอต้องอยู่ที่นี่ไปอีกสองสามวัน

เทียบศิขรรวบกองเสื้อผ้าใส่ถุงคืน ปากบ่นไปเรื่อย

หาให้ใส่ดีๆ ไม่ชอบก็แล้วไป คืนนี้ก็อยู่ในชุดเดิมเถอะแม่คุณ ผมคงไม่มีปัญญาพาคุณลงไปหาซื้อข้าวของใหม่วันนี้หรอก ถ้ายังมีสมองพอจดจำทาง คุณก็น่าจะรู้ว่ากว่าจะขึ้นมาถึงที่นี่ถนนหนทางมันเป็นยังไง

อัญชันรีบคว้าถุงเสื้อในมือเขาไว้ทันท่วงที ทำไมเธอจะจำทางมาไม่ได้ ระยะทางกว่าสี่สิบกิโลเมตรเป็นเส้นทางถนนสองเลนแคบๆ บางช่วงเป็นโค้งหักศอก ข้างทางบางครั้งก็ยังเป็นเหวแถมยังมีหมอกขาวคลุ้งบดบังทัศนียภาพอีกด้วย เรียกว่ารถรับจ้างนั้นค่อยๆ คืบคลานมาเพราะทัศนวิสัยไม่สู้ดี มองเห็นในระยะแค่ร้อยเมตรเท่านั้น นอกนั้นก็ขาวโพลนไปหมดอย่างกับติดอยู่ในความฝัน

ฉันใส่ไปก่อนก็ได้

ดี ห้องน้ำอยู่ติดกับครัวด้านนอกโน่น ตามสบายแล้วไม่ต้องถามหาเครื่องทำน้ำอุ่นนะอวบ แหกตาดูก่อนว่าไฟฟ้ามันมีไหม

 

ไฟฟ้ามีแต่เป็นไฟจากเครื่องปั่นไฟที่ต้องใช้อย่างประหยัด บรรยากาศไม่เงียบวังเวงนักเพราะเสียงเครื่องปั่นไฟด้านนอก อัญชันนั่งกอดเข่าอยู่มุมหนึ่งของกระท่อม หญิงสาวนึกถึงผู้ให้กำเนิด แม้จะโทร. หาและให้เหตุผลท่านทั้งสองทันทีที่ถึงเมืองไทย ถึงอย่างนั้นเธอก็รู้สึกไม่สบายใจ คุณป๋าถึงกับคร่ำครวญร้องขอให้เธอกลับบ้าน ให้สัญญาว่าท่านจะไม่บังคับเรื่องแต่งงานอีกต่อไป เธอเชื่อที่คุณป๋าพูดแต่ก็คิดแผลงๆ เดินหน้าแล้วไม่ควรหยุดจนกว่าจะได้คำตอบ เพราะความคิดบ้าๆ ชั่วแล่นนั่นแหละที่พาเธอมาที่นี่

คิดอะไรอยู่” เทียบศิขรที่ก้มๆ เงยๆ โดยมีดินสออยู่ในมือถาม

คิดถึงครอบครัว

ลูกแหง่

ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกน่า ฉันก็แค่ผูกพันกับครอบครัวมากไปหน่อย พวกเขาคอยอยู่ใกล้ฉันตั้งแต่เล็กจนโต แล้วคุณล่ะผูกพันกับครอบครัวไหม มีพี่น้องกี่คน

เทียบศิขรยังคงก้มหน้าจรดปลายดินสอลงบนกระดาษ

แม่ผมตายแล้ว ส่วนพ่อก็แต่งงานมีครอบครัวใหม่

พวกเขาไม่สนใจคุณงั้นเหรอ” ถามอย่างสนใจ สภาพเขาเหมือนคนตัวคนเดียว ทั้งต้องทำงานพาร์ทไทม์เพื่อต่อเติมความฝัน ทั้งต้องประหยัด นี่ไม่ใช่ไลฟ์สไตล์ของคนมีครอบครัวเป็นแน่

สนใจแต่ผมไม่ยุ่งกับพวกเขาเอง

คุณเป็นคนเย่อหยิ่ง ทิฐิ เจ้าอารมณ์ เอาแต่ใจ” หญิงสาววิจารณ์เขาไปตรงๆ ตอนขึ้นเครื่องมาเมืองไทยใหม่ๆ เธอกลัวเขาไปสารพัด อีกทั้งพร่ำโทษตัวเองที่กล้าไว้ใจคนแปลกหน้า แม้จะตั้งใจมาไม่กี่วันก็ตามเถอะ

ชายหนุ่มเงยหน้าขึ้น ยิ้มกว้างโชว์ฟันขาว

คุณพูดเหมือนปู่ผมเปี๊ยบเลย

มีปู่ด้วยเหรอคะ

มีสิคุณ ผมไม่ได้เกิดจากกระบอกไม้ไผ่นะ ถึงได้ไม่มีพ่อแม่วงศาคณาญาติ

ก็คุณทำตัวเหมือนคนจรจัดไม่มีญาติ แถมยังงกถึงขนาดให้ฉันออกค่าใช้จ่ายทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่ลูกอม” กล่าวหาเขาอย่างกระแทกกระทั้น เธอไม่ได้งกเงินแต่เสียหน้าไม่น้อยยามเขาทำตัวไร้ยางอายต่อหน้าผู้คน

มันถูกแล้วนี่ คุณเป็นคนอยากมาคุณก็ต้องจ่าย ผมไม่คิดค่าเสียเวลาก็บุญแล้ว

แต่คุณเอาเงินฉันไปสามหมื่น

ปั๊ดโธ่ บอกแล้วไงว่าขอยื้มก่อน เดี๋ยวขายรูปแล้วจะคืนให้ หน้าตาก็ดีไม่น่าโง่เลย แค่นี้ยังแยกแยะไม่ออก

คุณด่าฉันอีกแล้วนะ” สาวดอกไม้แหว

ก็เออสิ คุณคิดว่าผมจะชมคุณหรือไง” เทียบศิขรวางดินสอ มุมปากยกยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างชอบใจที่เห็นอีกฝ่ายหัวฟัดหัวเหวี่ยงเถียงไม่ทัน

คนบ้า ปากเสีย

ขอบคุณที่ชม

ฉันด่า

อ้าวเหรอ ผมคิดว่าผมออกจะบ้าๆ อยู่หน่อย ส่วนปากเสียเนี่ยชัวร์เลยแม่คุณ

โอ๊ยคุณพระคุณเจ้า อะไรดลใจให้เธอมากับเขากัน’ สาวดอกไม้ได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจ จะโทษว่าหลงลมปากเขาก็ไม่น่าใช่ ปากเสียๆ อย่างนี้ไม่มีอะไรให้หลง

ฉันไม่เถียงกับคุณแล้ว ฉันจะนอน ส่วนคุณก็นอนตรงนั้น ห้ามข้ามเขตมาเด็ดขาด

เรื่องมีอยู่ว่าเมื่อตอนเย็นเธอกับเขาแบ่งเขตแดนกัน โดยที่เธอยึดครองครึ่งหลังส่วนเขาอยู่ด้านหน้าใกล้ประตู เสื่อที่นอนหมอนมุ้งที่เขาหามามีสองชุดก็แบ่งให้เท่ากัน เสียแต่ตรงผ้าห่มที่บางไปหน่อยไม่เข้ากับอากาศหนาวเย็น เขาบอกพรุ่งนี้จะพาเข้าเมืองไปซื้อใหม่

อัญชันคลานเข้ามุ้งด้วยท่าทีหวาดระแวง เธอยังไม่เชื่อใจเขาร้อยเปอร์เซ็นต์ แม้ก่อนหน้านี้ได้โทร. ไปถามเพื่อนสนิทอย่างอแมนด้า ฝ่ายนั้นบอกเป็นมั่นเป็นเหมาะว่าเขาไว้ใจได้ อีกทั้งยังให้พี่ชายมาช่วยคอนเฟิร์มด้วยอีกคน นี่อาจเป็นสิ่งดลใจให้เธอมากับเขาก็ได้ ใครจะรู้

เทียบศิขรมองคนนอนตะแคงข้างมาทางเขาด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม ชายหนุ่มยังก้มหน้าบรรจงขีดเขียนลายเส้นบนกระดาษอย่างตั้งใจ ภาพหญิงสาวนั่งกอดเข่าอิงฝาผนังเป็นรูปเป็นร่างขึ้น เขาค่อยๆ วาดส่วนเปลือกตาที่หลุบต่ำ ขนตางอนยาวส่งให้เธอน่าทะนุถนอม ใบหน้าหญิงสาวในภาพให้อารมณ์ครุ่นคิด เทียบศิขรรู้แก่ใจดีว่าหญิงสาวกำลังคิดอะไร

นอนเถอะ ผมขอรับรองว่าผมจะไม่ทำอะไรคุณ คำพูดผู้ชายเวลาอยู่สองต่อสองกับผู้หญิงสวยส่วนใหญ่มักเชื่อไม่ได้ แต่ขอให้คุณเชื่อเถอะ ผู้ชายอย่างผมหากคุณไม่เต็มใจ ผมไม่มีวันขืนใจคุณเด็ดขาด” เขาเงยหน้าพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังเสียจนอัญชันโล่งใจ หญิงสาวเกือบจะยิ้มหากไม่มีอีกประโยคหลุดออกมาตบท้าย

บอกแล้วไง คุณไม่ใช่สเป็กผม

ถ้าไม่มีประโยคสุดท้ายนี่ก็ดีหรอก ไม่แน่บางทีคืนนี้เธออาจหลับสนิทแทนที่จะเอาแต่กรุ่นโกรธด่าทอเขาในใจจนนอนไม่หลับ!

 

fF

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น

  1. #2204 ao_majo (@ao_majo) (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 22:33

    ย้ำจริงนะ ไม่ใช่สเป็กน่ะ

    #2204
    0
  2. วันที่ 12 ธันวาคม 2561 / 16:00
    ทั้งรักทั้งเกลียดความปากร้ายของพี่จริงๆ อ่านวนไปค่ะ555
    #2201
    1
    • #2201-1 (@dogsabang1234) (จากตอนที่ 4)
      12 ธันวาคม 2561 / 22:12
      ขอบคุณมากจ้า
      #2201-1
  3. #679 พิชญา (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 08:47
    รักพี่เทียบบบบ
    #679
    0
  4. #678 asmph (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2558 / 08:40
    เค้าว่าเกลียดแบบไหนได้แบบนั้นนะจ๊ะอัญ 55555 เตรียมหัวเราะคำโตเลยค่าา พี่เทียบนี่ก็ชอบแหย่เค้าจริง ฮุ้ยยย น่ารักอะ ชอบเว่อ >///< แล้วสรุปว่านี่คือไรของใคร ทำไมถึงเป็นอีกไร่ ไรของลีโอรึเปล่านะ เชื่อว่านางไม่ได้จนแน่ๆค่ะ ฮ่าๆ รอต่อนะค้า
    #678
    0