รั ก พ ร า ง ใ จ (เทียบศิขร - อัญชัน)

ตอนที่ 6 : หนุ่มช่างยั่วกับสาวช่างบ่น

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6470
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

ถ้านึกถึงงานในไร่ชาอันดับแรกที่คิดถึงคงเป็นการเก็บใบชา อัญชันมองยอดชาในมือแล้วถอนหายใจ หัวหน้าคนงานส่งเธอมาทำงานในไร่ชา บริเวณนี้อยู่ห่างจากสำนักงานไร่นงพะงาค่อนข้างไกลแต่ใกล้กับกระท่อมที่พักพอสมควร เมื่อเช้าเขาพาเธอลงมาอีกทางซึ่งเป็นถนนลูกรัง เธอแทบจะขบหัวคนบ้านั่น ทางที่เขาพาเธอเดินเมื่อวานคงเพราะอยากแกล้งให้เหนื่อย ทั้งที่จริงๆ แล้วถนนหนทางก็ไม่ได้ดูแย่ สองข้างทางที่เป็นไร่ชาทอดยาวสุดลูกหูลูกตาทำให้หญิงสาวข่มใจยกโทษให้เขา อากาศที่ดีพร้อมกับวิวงดงามให้ความรู้สึกปลอดโปร่ง ไร่ชาที่ปลูกไปตามเนินเขาเตี้ยๆ ลดหลั่นไปตามพื้นที่ดูสวยจนยากแก่การพรรณนา

ค่อยทำไปเรื่อยๆ นะคุณ

หญิงสาวรีบจับวิกด้วยความประหม่าปนเคอะเขิน หันไปยิ้มให้เพื่อนร่วมงานซึ่งเป็นชาวเขาที่มาทำงานในไร่ ชายหนุ่มสวมเสื้อแขนยาวกับกางเกงยีนธรรมดา หาได้สวมใส่เสื้อผ้าเหมือนเธอไม่ ยุคสมัยเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนไปตามกระแสสังคม เปลี่ยนไปตามความเจริญในท้องถิ่นแต่ยังรักษาไว้ซึ่งความเชื่อตามประเพณี

ขอบคุณนะ ลองก่า” ลองก่าเป็นชายร่างเล็กชนเผ่าอาข่า อัธยาศัยดี ลีโอนาร์ดฝากเธอไว้กับเขา

ไม่เป็นไร ถ้าเหนื่อยก็หยุด ไม่ต้องฝืน

สาวดอกไม้นิ่วหน้า อย่างนี้ก็มีด้วย ถ้าเธอหยุดทำจริงๆ พวกเขาจะไม่หาว่าเธอกินแรงหรืออย่างไร หญิงสาวชะเง้อมองคนงานอีกหลายสิบคนที่กำลังเดินเก็บยอดชา แปดโมงเช้าหมอกยังลอยคลุ้ง อากาศค่อนข้างเย็นสบายทีเดียว อัญชันไม่อยากหลอกตัวเองว่าเธอไม่ชอบที่นี่ หญิงสาวรู้ตัวดีว่าชอบมากเลยทีเดียว

ไร่ชาหมอกขาวคลอเคล้าไปกับความเขียวขจีคือภาพที่เธอประทับใจ เหมือนครั้งหนึ่งเธอได้เห็นมันจากภาพวาดที่อแมนด้าเคยให้เป็นของขวัญ

เทียบมาลา’ คือชื่อจิตรกรเจ้าของภาพ อัญชันนึกถึงลายเซ็นที่ตวัดพลิ้วไหวมุมล่างของรูปแล้วอมยิ้ม เธอชอบรูปวาดของศิลปินคนนั้น เคยถามอแมนด้าว่าเป็นหญิงหรือชาย อแมนด้าบอกไม่แน่ใจเพราะชื่อเจ้าของภาพเป็นภาษาไทย เจ้าหล่อนไม่สันทัดภาษาไทย ผิดกับเธอที่อ่านออกเขียนได้ พูดค่อนข้างคล่องเลยรู้ว่าเทียบมาลานั้นเป็นผู้หญิงอย่างแน่นอน

พูดถึงภาษาไทยแล้วอดไพล่นึกถึงลีโอนาร์ดไม่ได้ ครั้งแรกที่รู้ว่าเขาเป็นลูกครึ่งไทย-อเมริกัน เธอไม่ยักดีใจที่ได้เจอลูกครึ่งไทยเหมือนกัน กลับขวางใส่กันตั้งแต่วันแรกที่เจอ แถมยังทุ่มเถียงกันเป็นภาษาไทยให้เพื่อนงงอยู่หลายครั้ง เขาชอบพูดยั่วให้เธออารมณ์เสีย ส่วนเธอก็ช่างโต้ตอบจนครั้งหนึ่งมีเพื่อนแซวให้เป็นแฟนกัน เหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้เธอถอยห่างพยายามเลิกต่อล้อต่อเถียงกับเขา

สาวดอกไม้อมยิ้ม เธอกับเขาคงทำกรรมต่อกันมาถึงได้วนเวียนมาพบกัน หญิงสาวสะบัดหน้าขับไล่ใบหน้าเปื้อนยิ้มที่ลอยเข้ามาแล้วตั้งใจทำงานต่อ การเก็บชาที่ไร่ทำสองแบบ คือเก็บเกี่ยวด้วยมือและใช้เครื่องจักร บริเวณที่เธออยู่คือการเก็บโดยใช้มือ ลองก่าบอกว่าพื้นที่ปลูกชาโดยรวมแล้วเกือบสองพันไร่ ชาส่วนใหญ่ในไร่เป็นชาอูหลง ที่ไร่เก็บทั้งสองแบบ การเก็บด้วยมือเป็นผลผลิตที่มีคุณภาพดีที่สุด เธอกำลังเก็บแบบหนึ่งยอดสองใบ

ไปพักก่อนไหมคุณ” เสียงลองก่าดังจากด้านหลัง

ไม่ละ ฉันเพิ่งทำได้ไม่กี่ชั่วโมงเอง คนอื่นๆ ยังไม่พักเลย” เธอหันไปตอบ

พักสักหน่อยก็ดีนะ

ยังไม่เหนื่อย เดี๋ยวเหนื่อยฉันจะพักเองน่า

กว่าอัญชันจะเหนื่อยก็ปาเข้าไปเกือบห้าโมงเช้า คนงานพักกินข้าว ช่วงเวลาเก็บชาที่นี่คือตีห้าถึงบ่ายสองโมงเท่านั้น หญิงสาวรู้สึกกินแรงคนอื่น เพราะกว่าเธอจะมาที่นี่ก็เจ็ดโมงเข้าไปแล้ว คนงานสาวๆ ต่างพูดคุยกับเธออย่างเป็นกันเอง แม้บางคนจะมีอาการเกรงๆ ซึ่งไม่รู้ว่าลีโอนาร์ดมีภาษีดีอะไรนักหนาทุกคนถึงได้เกรงใจ

คนงานกลุ่มเล็กซึ่งส่วนใหญ่เป็นชาวบ้านในพื้นที่ใกล้เคียงยังจับกลุ่มพูดคุยกัน บางครั้งหญิงสาวก็ฟังไม่เข้าใจเมื่อพวกเขาพูดภาษาถิ่น ผู้หญิงที่มีครอบครัวแล้วส่วนใหญ่สามีทำงานที่ไร่นี้ด้วย บางคนหอบลูกเล็กมาเลี้ยงด้วย จากที่สอบถามบ้านพวกเขาต่างมีไฟฟ้าใช้กันหมดแล้ว น้ำท่าก็สะดวกสบายไม่ได้ลำบากเหมือน วัง’ ของลีโอนาร์ดแต่อย่างใด

อัญชันตั้งใจพูดคุยเรื่องที่อยู่อาศัยสำหรับสองสามวันนี้กับชายหนุ่ม บอกตรงๆ ว่าเธอรู้สึกไม่สบายใจที่ต้องนอนกระท่อมเดียวกับเขา แม้เขาจะออกปากปาวๆ ว่าไม่ได้ชอบเธอก็ตามเถอะ นึกถึงมีดพกที่ซ่อนไว้ใต้หมอนแล้วหญิงสาวก็ยังไม่อุ่นใจ เห็นทีคืนนี้คงต้องย้ายที่อยู่เสียแล้ว

 

ความตั้งใจของหญิงสาวเป็นอันต้องเก็บพับ หลังจากกลับมาจากซื้อเสื้อผ้าตรงหมู่บ้านซึ่งมีตลาดสำหรับให้นักท่องเที่ยวจับจ่ายซื้อของ มีร้านเสื้อผ้าเล็กๆ สองสามร้าน ส่วนใหญ่เสื้อเป็นเสื้อชาวเขากับเสื้อยืดที่สกรีนชื่อแหล่งท่องเที่ยว ชายหนุ่มบอกว่าตอนนี้ไออุ่นได้กลับมาถึงไร่แล้ว เขาจะพาเธอไปพบเพื่อนพรุ่งนี้ เหนือไปกว่าความพอใจที่จะได้กลับบ้านเสียทีมีความรู้สึกแปลกๆ แทรกขึ้นมา ใยเธอถึงไม่รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เจอไออุ่นสักนิด แล้วเหตุใดถึงได้มีรอยอาลัยกรุ่นขึ้น ช่วงเวลาเพียงไม่กี่วันไม่น่าจะทำให้เธอเกิดความรู้สึกแบบนี้ได้

เหม่อเชียว ไม่ดีใจหรือไงคุณ” เทียบศิขรถามอย่างประชดประชัน

ไม่รู้สิ ฉันบอกแล้วไง ไม่ว่าจะเจอเพื่อนคุณหรือไม่ ฉันก็ได้รับคำตอบแล้ว

ลองไปเจอก่อนเถอะน่า เผื่อเห็นความหล่อของมันแล้วเกิดเปลี่ยนใจ

ฉันไม่คบคนเพราะหน้าตาหรอกย่ะ

ให้มันจริงเถอะ ไอ้อาร์ททั้งหล่อมีไร่มีกิจการเยอะแยะ ต้องมีเอนเอียงบ้างละน่า

ปากเรอะที่พูด จะบอกอะไรให้นะ ฉันมั่นใจว่าฉันรวยกว่าเพื่อนคุณ” ลูกสาวอภิมหาเศรษฐีเชิดหน้า คนอย่างเธอไม่เคยลำพองในความรวยความสวยแต่ไอ้ที่กำลังพูดอยู่เนี่ยคือความจริง

เทียบศิขรยิ้มมุมปาก ไม่ต้องย้ำ ผมรู้แล้วคุณรวย!” กระแทกเสียงหนักอย่างที่หญิงสาวอดคิดไม่ได้ว่าเขาอิจฉาในความรวยของเธอ

คุณเองก็เถอะ เลิกประชดประชันฉันเสียที คนอย่างฉันแม้จะเกิดมารวย ก็ไม่เคยคิดคบคนที่ฐานะ ผู้ชายที่ฉันเลือกเขาต้องรักที่ฉันเป็นฉัน ส่วนฉันก็รักที่เขาเป็นเขา” หญิงสาวบอกด้วยสีหน้าจริงจัง เธอไม่รู้หรอกกว่าผู้ชายคนนั้นจะมีอยู่ไหม คนที่รักเธอและเธอรัก แต่หากได้เจอเธอก็ขอให้เป็นอย่างนั้น ให้เราทั้งสองต่างรักซึ่งกันและกัน ดีกว่าความสัมพันธ์ที่ถูกบังคับให้คบหาดูใจอย่างที่เธอหนีมา

ให้มันจริงเถอะ กลัวว่าเจอไอ้อาร์ทพรุ่งนี้จะกลืนน้ำลายตัวเอง

พูดอย่างกับเพื่อนคุณหล่อนักนี่

หล่อไม่หล่อไม่รู้ รู้แต่ว่าสาวๆ แถวนี้เขาจ้องมันตาเป็นมัน ใครก็อยากเป็นแม่เลี้ยงไร่นงพะงากันทั้งนั้นแหละ

ก็คงต้องยกเว้นฉันไว้คนหนึ่งแหละค่ะ คุณก็รู้คนอย่างฉันเป็นได้มากกว่าแม่เลี้ยงไร่นงพะงา” วาจาดุเดือดเชือดเฉือนทำให้เทียบศิขรยิ้มกว้างกับความมั่นใจของหญิงสาว

แล้วผมจะคอยดู ว่าแต่ตอนนี้ไปเก็บยอดฟักแม้วหลังครัวมาให้ที เย็นนี้ผมจะผัดน้ำมันหอยให้กิน

เห็นฉันเป็นอะไรเนี่ย คำก็ว่าสองคำก็ใช้” คนโดนใช้บ่นอุบ

เห็นเป็นเมียสิ ลืมไปแล้วหรือไงว่าต้องเล่นให้เนียน

อี๋อยากเป็นตายล่ะ

พูดจบก็เดินปึงปังไปทางด้านหลังครัวซึ่งมีซุ้มฟักแม้วขึ้นอยู่ ยอดอ่อนของผักใบเขียวทำให้หญิงสาวคลายความขุ่นเคือง หญิงสาวค่อยๆ เด็ดไปอย่างเพลิดเพลิน อดเสียดายบรรยากาศรอบๆ ไม่ได้ หากกลับบ้านไปไม่รู้เธอจะมีโอกาสมาที่นี่อีกไหม ทอดมองต้นชาที่ปลูกลดหลั่นไปตามเนินแล้วถอนหายใจ

เก็บยอดฟักแม้วเสร็จอัญชันก็มายืนดูพ่อครัวหัวป่าทำกับข้าว มันคงจะดีกว่านั้นหากเขาสวมเสื้อ ตอนเห็นครั้งแรกเธอเกือบปาตะกร้าผักใส่เขา คนบ้ามาถอดเสื้อยิ้มอยู่หน้าประตูครัว คำพูดมั่นใจในหุ่นอันดีเวอร์ของเขาทำให้เธอยั้งปากเอาไว้ไม่ต่อล้อต่อเถียง ได้แต่ยืนมองแผ่นหลังสีทองที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อ

หิวข้าวยังอวบ” เขาหันมาถามในขณะทำกับข้าว เสียงซู่ซ่าพร้อมกับกลิ่นหอมของกระเทียมทำให้หญิงสาวลอบกลืนน้ำลาย

หิวแล้ว” เธอตอบไปตามตรง

ยกไปตั้งรอเสียสิ หมูทอดกระเทียมเสร็จแล้ว เสร็จแล้วมาละลายพริกให้ด้วย

ละลายพริกที่เขาบอกคือการใส่พริกป่นผงชูรสน้ำปลากับมะนาวลงไป สาวดอกไม้ทำตามอย่างไม่อิดออด ไม่นานทั้งสองก็นั่งประจันหน้ากันที่โต๊ะไม้ไผ่กลางเก่ากลางใหม่ หญิงสาวก้มหน้าก้มตากินโดยไม่ชวนคุย ในขณะที่ชายหนุ่มเอาแต่นั่งมองตาพราว ลูกเศรษฐีมานั่งกินกับข้าวบ้านๆ มองแล้วแปลกตาเป็นบ้า รอจนกระทั่งเธอใกล้อิ่มจึงเอ่ยปากแซว

กินเยอะอย่างนี้สิ ถึงได้อวบ

ปากเสีย อย่างฉันไม่เรียกว่าอวบหรอกย่ะ” เธอรวบช้อนลงเมื่ออิ่ม มองข้าวบนจานเขาที่พร่องไปนิดเดียวแล้วนิ่วหน้า

อวบ” เขาบอกอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะก้มหน้าพุ้ยข้าวโดยไม่สนใจตาเขียวเรืองรองของคนฝั่งตรงข้าม อัญชันนั่งรอจนเขาอิ่มแล้วลุกเก็บจานชามไปล้างด้านข้าง เสร็จแล้วจึงรีบไปอาบน้ำก่อนจะค่ำแล้วอากาศจะเย็นกว่านี้ การอาบน้ำสุดแสนจะเย็นเยียบไม่ได้ทรมานอีกต่อไป หลังจากที่ทำงานมาเกือบทั้งวันเธอก็พบว่าอาบน้ำเย็นๆ ทำให้สดชื่นดีเหมือนกัน

 

อย่างไรก็ตามสองหนุ่มสาวที่สงบศึกกันได้แค่ช่วงกินข้าวก็ต้องมาเปิดศึกน้ำลายกันก่อนนอน อัญชันสั่งห้ามไม่ให้ชายหนุ่มนอนแก้ผ้า ในขณะที่เทียบศิขรเถียงคอเป็นเอ็นว่าหากสวมเสื้อผ้าเขานอนไม่หลับ ฝ่ายหญิงสาวยืนกรานไม่ยอมท่าเดียว บอกถ้าอยากแก้ผ้านอนเขาต้องไปนอนที่ครัวข้างบ้าน

อุวะ! นี่บ้านผมนะแม่คุณ ฟินเกินไปหรือเปล่า คิดว่าเป็นเมียผมจริงๆ น่ะสิถึงได้กล้าไล่ผัว” คำพูดตรงๆ แรงๆ เล่นเอาหญิงสาวหน้าแดงก่ำ เธอทำอย่างที่เขากล่าวหาที่ไหน ไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นเมียเขาสักนิด เธอลืมเรื่องนั้นไปเสียสนิทด้วยซ้ำ

ฉันไม่ได้คิดอย่างนั้นซะหน่อย

ไม่คิดทำไมกล้าไล่ อย่ามาปากแข็ง จริงๆ ก็แอบปลื้มผมใช่ไหมชายหนุ่มทำเสียงกรุ้มกริ่ม

แหวะ หล่อกว่าคุณที่บ้านฉันมีตั้งสี่คน ฉันไม่เสียเวลามองคุณหรอก” เธอหมายถึงน้องชายทั้งสี่คนอย่างพุทธชาด มหาโชค มหาลาภและมหาเสน่ห์

นั่นน้องแท้ๆ มองแล้วจะฟินอะไร ผมนี่ไม่มีสายเลือดเดียวกัน ปุ๊บปั๊บ’ กันได้

อะไรคือ ปุ๊บปั๊บ’” เธอถามเสียงสูง แม้ไม่เข้าใจแต่เชื่อว่ามันกินความนัยอยู่แน่ๆ

อ้าวก็หมายถึงปุ๊บปั๊บได้เสียกันนั่นแหละ” เขาบอกทีเล่นทีจริง ชอบใจที่เห็นอีกฝ่ายหัวเสีย

อี๋น่าเกลียดที่สุด

น่าเกลียดอะไรกันคุณ เรื่องธรรมชาติของหนุ่มสาวน่า

เรื่องธรรมชาติก็จริง แต่ถ้าเป็นคุณกับฉันมันน่าเกลียดมากต่างหาก

น่าเกลียดยังไงวะอวบ” ฝ่ายคนชอบยั่วชักยัวะ

ก็ตรงที่ฉันเกลียดคุณอย่างไรล่ะ ไอ้คนปากเสีย

เทียบศิขรยักไหล่ ยิ้มยั่วไปหนึ่งที

ช่างหัวสิ ยังไงผมก็จะแก้ผ้านอน ถ้าไม่อยากเห็นก็รีบหันไปทางอื่นเดี๋ยวนี้” ออกคำสั่งอย่างเผด็จการ

อัญชันเบิกตากว้างเมื่ออีกฝ่ายเริ่มลุกขึ้นถอดเสื้อ หญิงสาวรีบล้มตัวลงนอน คว้าผ้าห่มมาคลุมถึงคอ ก่อนจะกรีดร้องออกมายามเขาเหวี่ยงกางเกงขายาวมาพาดไว้ที่มุ้งเธอ

ลีโอ ไอ้คนบ้า ลามกที่สุด!

ฝันดีนะอวบ” เขาหัวเราะในลำคอเป็นการตบท้าย

ท่ามกลางความมืดแม้มองไม่เห็นแต่เธอก็รู้สึกถึงการมีอยู่ของกางเกงที่พาดบนมุ้ง หญิงสาวได้แต่นอนเข่นเขี้ยว ผู้ชายอะไรมารยาททรามสุดๆ ปากเน่า น่าเกลียด นิสัยไม่ดี เกือบค่อนคืนที่เธอเอาแต่ก่นด่าปนบ่นในใจ ในขณะที่อีกคนหัวถึงหมอนปุ๊บก็หลับปั๊บไปอย่างสุขกายสบายใจ

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

2,225 ความคิดเห็น