ล้ น ใ จ รั ก ชุดรักคือเธอ (บุษบา + คาวี)

ตอนที่ 50 : จู่ๆ ‘ความกลัว’ ก็มาปรากฏตัวในหัวใจ ...[2]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 323
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    13 ก.พ. 64

มะยมนำรถมาจอดริมบาทวิถีไม่ห่างจากตลาด บุษบาเดินลงไปซูเปอร์มาร์เกตกับแต้วคาวีหลับไปจริงๆ หญิงสาวคิดว่าชายหนุ่มคงเหนื่อยจากการทำงานเลยไม่ปลุก สองสาวเข้าไปซื้อหาของใช้ แต้วถือโอกาสเลือกซื้อของใช้ส่วนตัวด้วย

“เอามาจ่ายรวมกันเลยนะแต้ว” สาวดอกไม้หันไปบอก

“จะดีเหรอคะ เดี๋ยวแต้วแยกจ่ายได้ค่ะ ตั้งใจจะซื้อหลายอย่าง ของพ่อแต้วด้วยน่ะค่ะคุณเดหลี” เด็กสาวบอกอย่างเกรงใจ

“ไม่เป็นไรจ้ะ เอามารวมกันเถอะ แต่เดี๋ยวเวลาจ่ายเงินจะให้เขาแยกใส่ถุงต่างหาก”

เด็กสาวโดนย้ำอีกทีเลยต้องทำตามแต่โดยดี ในใจนึกชื่นชมหญิงสาว ไม่ใช่เพราะซื้อของให้แต่บุษบามักจะมีน้ำใจให้คนรอบข้างเสมอ

“อืม…ฉันเห็นในตู้เย็นมีเบียร์เหลืออยู่กระป๋องหนึ่ง ปกตินายของแต้วเขาดื่มประจำหรือเปล่า” บุษบาหันมาถามเด็กสาว

“ไม่บ่อยหรอกค่ะ แต่พี่ยมแกจะบอกให้ป้าสมหามาไว้ไม่ให้ขาด บางทีนายเครียดๆเหนื่อยๆ ก็ดื่มบ้างค่ะ นี่พักนี้คงพากันยุ่งๆ พี่ยมแกเลยไม่ได้เช็กของในตู้เย็น”

บุษบาพยักหน้า สรุปมะยมเป็นคนตรวจดูรายการเครื่องดื่มให้เจ้านายว่าอย่างนั้นเถอะหญิงสาวหยิบกระป๋องเบียร์ใส่รถเข็น เลยไปหยิบเครื่องดื่มชูกำลังไปแช่ไว้ด้วย กระทั่งถึงตอนจ่ายเงินเธอก็ได้พบกับบุคคลที่ไม่คาดคิด นวธรยิ้มกว้างให้หญิงสาว จากนั้นหันไปมองหญิงสาวข้างตัวด้วยสีหน้าลำบากใจ

“ไม่คิดว่าจะเจอคุณเดหลีที่นี่” ชายหนุ่มรีบปรับสีหน้าอย่างรวดเร็ว โดยไม่คิดจะแนะนำคนข้างกาย

บุษบายิ้มฝืดเฝื่อน โล่งใจที่คาวีหลับ ขืนเขาลงมาซื้อของด้วยมีหวังได้วางมวยกับอีตาขี้หลีนี่แน่ๆ สายตาล่อกแล่กที่มองมาทำให้หญิงสาวอึดอัด นวธรมองอย่างสำรวจ ดวงตากวาดขึ้นลงตั้งแต่หัวจดเท้าอย่างเคยชิน นั่นทำให้สาวดอกไม้อดเคืองไม่ได้ ช่างเป็นการมองที่เสียมารยาทที่สุด

“ผมดีใจที่เจอเดหลีนะครับ” ลูกนายห้างทองคนดังก้าวประชิด ถือโอกาสเรียกอย่างสนิทชิดใกล้ บุษบาถอยกรูด อากัปกิริยาของสองหนุ่มสาวทำให้หญิงสาวอีกคนไม่พอใจ

“ใครกันคะธร”

เสียงแหลมๆ ทำให้นวธรสะดุ้ง ชายหนุ่มเอี้ยวมองลูกสาวนายอำเภอ ในใจคิดว่าไม่น่าไปรับเธอออกจากบ้านก่อนเลย

“คุณเดหลีเป็นว่าที่นายหญิงของมากบารมีฟาร์ม” แต้วที่ออกมายืนขวางบอก

“ไม่เอาน่าแต้ว” บุษบาปราม เธอไม่อยากมีเรื่องในสถานที่ซึ่งมีคนพลุกพล่าน

“เป็นแค่คนใช้อย่ามาสะเออะเรื่องเจ้านาย” นวธรเหยียดสายตามองเด็กสาว “ลูกสาวมหาเศรษฐีอย่างเดหลีหรือจะมาหลงรักไอ้เถื่อนเจ้านายแก เธอเป็นแขกพักที่ฟาร์มก็จริง แต่แกอย่าเหมารวมว่าเดหลีจะเป็นแฟนไอ้คาวี”

ก่อนที่แต้วจะได้โต้กลับ เสียงกัมปนาทก็ดังขึ้นจากประตูทางเข้า

“เป็นแฟนกูแล้วมันยังไงวะ!” คาวียืนอยู่ที่นั่น สีหน้าท่าทางพร้อมกระโจนใส่อีกฝ่ายทุกเมื่อ บุษบาเห็นท่าไม่ดีรีบวิ่งเข้าไปหา แต่โดนนวธรคว้าต้นแขนเอาไว้ก่อน ดวงตาคมของคาวีลุกวาบด้วยประกายไฟ

“ปล่อยค่ะ” สาวดอกไม้บอกคนที่กุมต้นแขนเธอไว้แน่น

“ไม่ครับ ถ้าคุณไม่เต็มใจไปกับมัน บ้านผมยินดีต้อนรับคุณเสมอ” ความเถื่อน สกปรก ซกมกที่นวธรดูถูกทำให้พูดไปแบบนั้น และหวังว่าสาวเจ้าจะยินดีไปกับเขา

คนโดนยึดต้นแขนเอาไว้เริ่มฉุน…ขนาดนี้แล้วยังมองไม่ออกหรือว่าเธอยิ่งกว่าเต็มใจเสียอีก

“มึง…” คาวีคำราม กระโจนเข้าใส่อีกฝ่าย โดยไม่คิดจะฟังอีร้าค่าอีรม มีเสียงโครมบวกกับเสียงร้องกรี๊ดดังขึ้นกอปรกับที่มะยมวิ่งหน้าตื่นเข้ามา

“พี่ยมรีบดึงคาวีออกมาก่อนค่ะ” บุษบาร้องสั่ง พร้อมกับวิ่งไปช่วยมะยมแยกคาวีออกมา

เลือดที่ไหลซิบๆ ออกจากมุมปากทำให้หญิงสาวนิ่วหน้า นวธรนั้นมีผิวขาวจัด สะกิดนิดก็เป็นรอย โดนหมัดหนักเข้าไปเต็มๆ แบบนี้ไม่ต้องพูดถึง

“มึงไอ้คาวี!” คนเจ็บคำรามอย่างอาฆาต คาวีได้ยินดังนั้นจึงพุ่งตัวเข้าไปหานวธรอีก กระนั้นก็มีเสียงแหวคั่นขึ้นก่อน

“หยุดนะ!” บุษบาแหว ดึงตัวคาวีให้เดินตาม พอเขาทำท่าฝืนๆ หญิงสาวก็ระดมทุบต้นแขนแกร่ง แถมหยิกเนื้อแน่นขณะลากชายหนุ่มไปที่รถอีกด้วย “ใจร้อน ทำตัวเป็นอันธพาล นิสัยเสีย”

กว่าจะถึงรถ หญิงสาวต่อว่าชายหนุ่มอีกหลายคำ ท่ามกลางไทยมุงที่มามุงดูคนดังของอำเภอ คาวีเห็นดังนั้นจึงรีบสาวเท้าเดินตามไปอย่างเร็ว

ก็เธอทั้งด่า ทั้งทุบ โดยที่เขาไม่กล้าตอบโต้!

ภายในซูเปอร์มาร์เกตลูกสาวนายอำเภอคู่ควงคนล่าสุดของนวธรกำลังพยุงชายหนุ่ม ปากเจ้าหล่อนสรรเสริญเจ้าของฟาร์มมากบารมีในทางร้าย จนแต้วร่ำร่ำจะวางมวยกับหญิงสาวอีกคู่ หากไม่ได้มะยมห้ามไว้ก่อน มะยมจ่ายเงินค่าของแล้วหอบหิ้วถุงออกจากซูเปอร์มาร์เกต

“คุณจะต้องเอาเรื่องมันนะคะ อย่ายอมเจ็บตัวฟรีๆ ไอ้อันธพาลนั่นมันต้องได้รับบทเรียน ถ่อยสถุลที่สุด จู่ๆ ก็โถมตัวเข้ามาชกคุณแบบนี้…”

นวธรใช้หลังมือเช็ดเลือด “ไม่เป็นไรหรอก เรื่องนี้ผมจะคิดบัญชีกับมันเอง”

ดวงตาคุมแค้นมองออกไปหน้าร้าน เป็นช่วงจังหวะที่รถยนต์ของคาวีแล่นผ่านไปพอดี

 

ภายในรถอบอวลไปด้วยบรรยากาศมาคุ เสียงต่อว่าต่อขานยังดังไม่หยุด คาวีกอดอกทำหน้าบึ้งกลบเกลื่อนความกลัว ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องกลัวเสียงตวาดของบุษบาด้วยก็ไม่รู้ทั้งที่ก่อนหน้านี้เขาไม่เคยกลัวใคร แล้วใครหน้าไหนก็ออกคำสั่งกับเขาไม่ได้ นอกจากพ่อบังเกิดเกล้าคนเดียว

“คุณมันคนทุเรศ ไม่รู้จักอาย ขาดสติ คนเยอะแยะ กล้าก่อเรื่องได้ยังไง…” สาวดอกไม้ต่อว่าอย่างหัวเสีย ใช่ว่าจะเคยเห็นผู้ชายต่อยตีกันครั้งแรก แต่เพิ่งเคยเห็นคนไร้สติอย่างเขา

“ก็มันหาเรื่องผมก่อน” นานๆ ชายหนุ่มจะได้พูดแก้ตัว

“หาเรื่อง! หาเรื่องอะไร เขายังไม่ได้ทำอะไรเลย” บุษบาแหวเข้าใส่

“ก็มันหาว่าคุณไม่เต็มใจอยู่บ้านผม”

“แล้วยังไง คุณไม่พอใจเลยวิ่งไปต่อยเขางั้นสิ”

“ผมไม่พอใจ” ชายหนุ่มยังเถียงไม่หยุด

“ไม่พอใจอะไร เขาพูดถูกแล้ว ตอนแรกฉันมาอยู่แบบไม่เต็มใจ”

“เดหลี!” คาวีกดเสียงต่ำ

“อย่ามาเรียกชื่อฉันด้วยน้ำเสียงแบบนี้” คนกำลังฉุนขาดชี้หน้า “ฉันจะเต็มใจอยู่หรือไม่เต็มใจมันก็เรื่องของฉัน มันไม่ใช่เรื่องที่คุณจะวิ่งไปต่อยเขา”

คาวีกัดฟันกรอด กระนั้นก็ไม่กล้าตอบโต้ เขาโมโหแต่เธอโมโหยิ่งกว่า ขืนพูดไปก็รังแต่จะพาให้ทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง คิดได้ดังนั้นชายหนุ่มเลยเลือกที่จะเงียบ ปล่อยให้เธอต่อว่าต่อขานปนสอนสั่งไปจนถึงบ้าน

ที่ทำแบบนี้…ไม่ได้กลัวหรอกนะโว้ย เขาแค่รักสงบ!


ฝากอีบุ๊คพี่ถึกด้วยจ้า


Thumbnail Seller Link
ล้นใจรัก
ลักษณะปรีชา
www.mebmarket.com
เพราะชื่อหมู่บ้านที่คล้ายกันอย่างหมู่บ้าน "ดงมะไฟ" กับ "ดงมะเฟือง"ทำให้ชีวิตสาวดอกไม้อย่าง "บุษบา ฟาเบรกลาส วงศ์บุษบา"...
Get it now
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,631 ความคิดเห็น