รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 9 : รักต่างมุม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,289
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 144 ครั้ง
    18 ก.ย. 62

ช่วยป้านั่งเลือกชุดเพชรที่จะใส่ไปร่วมงานวันเกิดเพื่อนในวันจันทร์แล้วจงรักษ์จึงมีเวลาแอบงีบในห้องสำหรับดูหนังของบ้าน แต่ดูเหมือนวันนี้จะไม่ใช่วันพักผ่อนของเธอเพราะโชคชะตาหรือกรรมก็ไม่รู้ได้ที่ส่งพ่อมา

“จะนอนกินบ้านกินเมืองไปไหนเลิฟ”

ฮื้อออ สาวที่งีบหลับยังไม่ถึงชั่วโมงได้แต่คร่ำครวญอยู่ในใจ 

“เลิฟนอนดึกค่ะ ป้าโทร. ไปปลุกเลิฟแต่เช้าด้วย”

หญิงสาวลุกนั่ง หัวที่คิดว่าสมองคงหายไปแล้วส่ายไปมาเล็กน้อย

“สวัสดีค่ะพ่อ” ยกมือไหว้ทั้งที่ยังหลับตา

“ฉันอยู่ทางนี้”

“อ้าว” คราวนี้เธอลืมตาขึ้นได้แล้ว หันไปไหว้ใหม่อีกครั้ง

“เมื่อคืนกินเหล้าหรือเปล่า” ชยุตเห็นสีหน้าซีดของลูกจึงถาม

“ค่ะ”

“บอกกี่ครั้งแล้วว่าเราเป็นผู้หญิง เรื่องกินดื่มให้มันเพลาๆ หน่อย”

“ก็กินแต่กับเพื่อน ไม่ได้เมามากมาย ที่เห็นซีดๆ อยู่นี่เพราะไม่ได้นอนค่ะ”

หญิงสาวตอบพร้อมนึกถึงเตียงนอนในคอนโดไปด้วย เธออยากกลับไปที่นั่นเหลือเกิน แต่ยังไปไม่ได้เพราะคืนนี้ป้ายืนกรานให้เธอค้างที่บ้านด้วย

“คราวหน้าอย่าให้มีอีกนะ อายุอานามก็มากแล้วให้รู้จักคิดเสียบ้าง แล้วปีนี้อายุเท่าไหร่ทำไมถึงไม่คิดเรื่องมีครอบครัวเหมือนคนอื่นบ้าง นี่เพื่อนพ่อเขามีหลานให้อุ้มกันหมดแล้วนะ”

จงรักษ์เงยหน้าขึ้น “พ่ออยากอุ้มหลานเหรอคะ”

“ไม่เท่าอยากให้แกแต่งงานหรอก”

“เพราะอะไรคะ พ่อคิดว่าเลิฟไม่สามารถดูแลตัวเองได้เหรอคะ”

“เฮอะ แกมันลูกแม่ ดูแลตัวเองได้อยู่แล้วล่ะ ที่อยากให้แต่งเพราะไม่อยากเห็นแกเป็นสาวเทื้อ”

“พ่ออย่าห่วงเลยค่ะ เสร็จจากเรื่องรีสอร์ตเลิฟจะค่อยๆ คิดเรื่องนี้อีกที” หญิงสาวตอบปัดๆ 

“นี่แกยังคิดจะกลับไปทำรีสอร์ตที่บ้านแม่แกอีกเหรอ”

“มันเป็นความใฝ่ฝันของเลิฟนี่คะ”

“เหนื่อยเปล่า แกนี่โง่จริง หันมาทำธุรกิจแบบฉันดีกว่า แก่ตัวไปจะได้สบาย” คนที่เป็นนักลงทุนและตอนนี้เกษียณตัวเองออกมาใช้เงินท่องเที่ยวซื้อความสุขบอกอย่างทะนงตัว

“เลิฟคิดๆ ดูแล้ว ถ้ากิจการไปได้สวยเลิฟก็จะอยู่ได้อย่างสบายไปตลอดชีวิตแน่ๆ ค่ะพ่อ”

“ได้เงินนิดเดียวแถมยังต้องบริการลูกค้า จะไม่เหนื่อยหรือไง แกจะไม่ทำอะไรตลอดชีวิตก็ได้นะ ฉันเลี้ยงแกได้แลกกับการที่แกไม่ต้องไปตกระกำลำบากแบบนั้น อยู่เสียที่นี่คอยออกงานออกการกับป้าแกไปวันๆ”

“บ่นอะไรหลานฉัน เสียงดังไปถึงข้างนอก”

ฮึบ... สาวที่เกือบร้องไห้สูดหายใจเข้าปอดลึกเพื่อกักกั้นทัพน้ำตา ดีเหลือเกินที่ป้าเข้ามาทันเวลาพอดี

“บ่นเรื่องงานนี่แหละพี่ หลานพี่ยังอยากจะไปทำรีสอร์ตเหมือนเดิมเลย บอกกี่ทีแล้วว่ามันลำบาก คนบ้านนั้นหรือก็อะไร ไม่มีปัญญาเลี้ยงแม้กระทั่งลูกหลานคนเดียว”

“หลานมันอยากทำก็ปล่อยไปสิ”

“เงินทองมีตั้งเยอะไม่รู้จะขวานขวายความลำบากไปทำไม”

“เอ นายยุตแกจะให้เลิฟมันงอมืองอเท้าได้ไง”

“ก็ไม่ได้ไม่ให้ทำอะไร แค่บอกให้มาอยู่กับพี่ คอยออกงานสังคมกับพี่ ช่วยงานพี่ อีกหน่อยก็แต่งงานมีครอบครัว”

“ได้แบบนั้นก็ดีสิ” 

พอได้ยินว่าน้องชายอยากให้หลานมาอยู่เป็นเพื่อน คอยออกงานด้วยกันจงกลจึงเสียงอ่อนลง 

“ยังไงพี่ก็พูดกันเองเถอะ ผมแวะเอาของมาให้ พอดีไปเพิ่งกลับจากฝรั่งเศสเลยซื้อของมาฝาก ของยายเลิฟก็มี”

“อ้าว ไปฝรั่งเศสมานี่เอง มิน่าล่ะหายเงียบไปตั้งสองอาทิตย์” คนที่ไม่ค่อยรู้ความเคลื่อนไหวของน้องเดินไปนั่งข้างหลานสาวจมูกแดงตาแดงไปหมดแล้ว

“อืม เดี๋ยวเดือนหน้ามีออกทริปกับเพื่อนต่ออีก”

“ไปกับเพื่อนหรือไปกับผู้หญิง”

ชยุตขึงตาใส่พี่สาวก่อนมองไปทางลูก จงกลเห็นดังนั้นจึงเงียบ

“ผมไปล่ะ พี่อย่าลืมเกลี้ยกล่อมหลานสาวของพี่ล่ะ ถ้ายอมมาอยู่กับพี่ผมจะโอนสมบัติครึ่งหนึ่งให้เลย ชาตินี้ไม่ต้องทำงานทั้งชีวิตก็มีใช้จ่ายสบาย”

ว่าแค่นั้นก็เดินออกจากห้องโดยไม่รอให้ลูกสาวไหว้ลา จงรักษ์มองแผ่นหลังของพ่อผ่านม่านน้ำตา

“อย่าร้อง... เขาพูดเพราะเขารัก ไม่อยากให้เราลำบาก” จงกลกอดหลานสาว

“ค่ะ”

“เรื่องที่พ่อเขาพูดเก็บไปคิดด้วยนะ ความจริงเราไม่ต้องทำอะไรตลอดชีวิตก็มีกินมีใช้เหลือเฟือเลยล่ะ สมบัติของป้าเองก็ไม่น้อยนะเลิฟ”

“เลิฟ...อยากทำงานหาเงินเองค่ะป้า”

“เฮ้อ เรานี่หัวดื้อตาไม่มีผิด ยายรองนี่ก็อีกคนนะ ถ้ายังไม่หย่าป่านนี้ก็ได้อยู่สุขสบายบนกองเงินกองทอง ไม่ต้องไปลำบากทำไร่ทำสวนอย่างทุกวันนี้” 

คนที่ช่วยน้องสะใภ้ฟ้องหย่าเรียกทรัพย์สินจากน้องชายบ่นไปอย่างนั้นเอง บ่นโดยที่ไม่รู้ว่าคำพูดที่ออกจากปากนั้นส่งผลกระทบต่อคนฟังแค่ไหน

จงรักษ์กะพริบตาถี่เพื่อขับไล่น้ำตา หญิงสาวอดนึกถึงคำว่า น้ำตาตกในไม่ได้ หากเป็นอย่างนั้นจริงภายในตัวเธอก็มีน้ำเอ่อล้นไปหมดแล้ว

หญิงสาวได้แต่บอกตัวเองว่าที่ทุกคนไม่ว่าจะเป็นป้า พ่อ ตาหรือแม่ทำไปเพราะ รัก’ เธอ

รักคำเดียวที่ทำให้เธอตกอยู่ท่ามกลางสถานการณ์นี้

และเป็นรักที่ต่างคนต่างรัก ต่างมุมมอง ต่างความคิด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 144 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #253 noodao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:07
    รักแบบพ่อลูกถึงกับน้ำตาตกใน
    #253
    0
  2. #128 pimladda (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กันยายน 2562 / 02:26
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-08.png อึดอัด
    #128
    0
  3. #121 vzavii (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:19
    แงสถานการณ์น่าอึดอัดอะ
    #121
    0
  4. #118 proud_wt (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 20:32
    มีปมอะไรมากกว่านี้กันแน่น้า
    #118
    0
  5. #117 ao_majo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 19:51

    ไม่มีที่พักใจที่แท้จริงเลยเนาะนู๋เลิฟ....พี่วินเอาไหล่มาให้น้องเลิฟซบหน่อยเร้ววววว

    #117
    0
  6. #116 Ben Phoosap (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 13:04

    สงสารเลิฟจังน้ำตาตกใน..ใครเห็นบ้างนะ

    #116
    0
  7. #115 ManGvi (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 13:00
    เป็นสถานการณที่อึดอัดมาก
    #115
    0
  8. #109 pnui19 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 10:37

    สงสารเลิฟจัง รักในมุมของตัวเอง เคยฟังที่เลิฟบอกกันบ้างไหม


    เลิฟสู้ๆ ไรท์สู้ๆ นะคะ


    รอ Ebooks ค่ะ

    #109
    0
  9. #108 drn_ptk (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 10:10
    สงสารเลิฟ ไม่รู้จะทำยังไง ถ้าเป็นตัวเราก็คงน้ำตาตกในเหมือนกัน.

    รอจ้า. กำลังสนุก
    #108
    0