รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 8 : รักต่างมุม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,461
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    17 ก.ย. 62

๔ 

รักต่างมุม

“เป็นไงบ้างมด” จงรักษ์ที่แวะมาร้านเหล้าของพี่รหัสคนสนิทเข้าไปทักทายมดหรือมินตราที่เธอเพิ่งทราบชื่อจริงอีกฝ่ายในตอนหลัง

“พี่เลิฟสวัสดีค่ะ มดสบายดีพี่เลิฟล่ะคะ ไม่เห็นมาที่ร้านเลย” ตั้งแต่มาทำงานที่นี่นับเป็นครั้งแรกที่ได้คุยกับจงรักษ์มินตราเลยรู้สึกตื่นเต้น

“พี่สบายดีแต่งานยิ่งนิดหน่อยจ้ะ งานที่มดทำโอเคใช่ไหม”

สาวที่ได้สอบถามกับรุ่นพี่ก่อนหน้านี้ยิ้ม ดนุชมว่ามินตราทำงานเก่งแถมยังขยันอีกด้วย เธอที่เป็นผู้ฝากงานให้เลยได้หน้าไปด้วย

“มดชอบมากค่ะ พี่มืดเล่าเรื่องพี่เลิฟจะชวนมดไปทำงานด้วยให้ฟังแล้วนะคะ”

“เฮ้ย อย่าเพิ่งรีบ ร้านยังไม่เริ่มสร้างเลย ต้องรอช่างอีกตั้งอาทิตย์แน่ะ”

“มดก็พูดเผื่อไว้ เดี๋ยวจะไม่ได้ไปทำงานกับพี่เลิฟไงคะ”

“เอาจริงดิ พี่ไม่ได้พูดเล่นนะมด”

ครั้งหนึ่งพี่มืดเคยนำอาหารที่มินตราทำมาฝาก จงรักษ์กินแล้วคิดว่าฝีมือใกล้เคียงแม่เธอมากเลยทีเดียว จึงได้เอ่ยปากบอกพี่มืดไปแบบนั้น

“มดก็ไม่ได้พูดเล่นค่ะ มดอยากกลับไปอยู่ใกล้ๆ บ้าน จะได้แวะไปเยี่ยมแม่ได้สะดวกกว่านี้”

จงรักษ์พยักหน้าอย่างรับรู้ พี่มืดเคยเล่าให้ฟังเหมือนกันว่าสองพี่น้องเข้าเมืองกรุงมาทำงานส่งเงินกลับบ้าน ทั้งสองคนต่างจบแค่มัธยมปลาย มินตราดีกว่าพี่ชายหน่อยตรงที่เข้ากรุงเทพมาก็มีใจขวานขวยจะเรียนต่อจึงได้วุฒิปวส. จากนั้นก็เข้าทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งเกือบสองปีแล้วจึงถูกรุ่นพี่ในที่ทำงานข่มเหง 

เรื่องข่มเหงกันนี่พี่มืดเล่าให้ฟังว่ามีตลอด แต่ไม่ได้หนักหนาเหมือนครั้งสุดท้ายที่อีกฝ่ายจะลวนลามมินตรา สองพี่น้องเอาเรื่องด้วยการไปฟ้องฝ่ายบุคคลแต่ถูกตรอกกลับหน้ามาว่าไม่มีหลักฐาน พี่มืดเลยให้น้องสาวออกจากงาน

“งั้นเดี๋ยวพี่คุยกับพี่นุไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ ว่ามดจะไปทำงานกับพี่”

“ขอบคุณพี่เลิฟมากนะคะ ถ้าไม่ได้พี่เลิฟมดคงตกงานอีกนาน”

“ไม่ต้องขอบคุณหรอก รู้จักกันก็ช่วยเหลือกันตามที่ช่วยได้”

“พี่เลิฟนี่สมเป็นนางฟ้าประจำวินพี่มืดจริงๆ เลยค่ะ”

“หา นางฟ้าประจำวินอะไรกันมด”

“อ้าว ก็ที่วินเขาชอบพูดถึงพี่เลิฟกันทั้งนั้น เอ่อ พูดในแง่ดีนะคะ บอกพี่เลิฟเป็นคนดี ไม่ถือตัวแล้วก็ชอบมีของมาฝากเสมอ”

“เรื่องของฝากตาพี่ฝากมาต่างหาก ผักผลไม้ที่บ้านทั้งนั้นแหละ”

เรื่องนี้จงรักษ์ไม่ได้บอกกับใครว่าที่ตาฝากของมาเยอะเพราะอยากซื้อใจพวกพี่วินให้เขาช่วยดูแลเธอระหว่างเธอพักอยู่ที่นี่

“เห็นผักผลไม้เยอะๆ นั่น มดแทบไม่ต้องตัดสินใจนานเลยค่ะ มดเบื่อกรุงเทพแล้ว”

“มาแค่ไม่กี่ปีทำไมเบื่อเร็วจัง” คนที่เริ่มเบื่อตารางงานการใช้ชีวิตแบบเร่งรัดแข่งกับเวลาเหมือนกันกระเซ้า

“คงไม่ใช่แนวมั้งคะ แต่ที่อยู่เพราะต้องอยู่ ไม่อย่างนั้นก็ไม่มีเงิน มดเลยลองกลับไปทำงานที่บ้านแล้วแต่มันไม่เวิร์กค่ะ อาจจะไม่ใช่ทางของเรา มดอาจกำลังรอพี่เลิฟก็ได้นะคะ”

“จ้ะๆ นี่ถ้าไม่ใช่ผู้หญิงจะคิดว่ามดจีบพี่แล้วนะ”

“โหยยย ใครจะกล้าจีบนางฟ้าประจำวินหน้าคอนโดกันล่ะ องครักษ์เพียบแบบนั้น ใครยื่นใบสมัครจีบพี่เลิฟคงต้องผ่านด่านพี่ๆ เขาก่อนมั้ง” มินตราบอกไปอย่างที่ใจคิด 

 

ถ้าไอ้เลิฟโผล่หน้ามาที่ร้านในคืนวันศุกร์ได้ แสดงว่าวันหยุดสุดสัปดาห์นี้มันถูกป้ากักขังอย่างแน่นอนธาวินีเอ่ยแซวน้องรักที่กำลังนั่งจิบเหล้าฟังเพลงโดนใจอยู่ในร้าน กลุ่มของพวกเธอเลือกนั่งบริเวณโต๊ะใต้ร่มไม้ที่ไม่ห่างจากครัวเท่าใดนัก มุมนี้เรียกว่ามุมอับไม่ค่อยมีลูกค้านั่งก็ว่าได้จึงกลายเป็นที่ประจำของพวกเธอ

“ใช่ปะวะแก” สุวารีเพื่อนสนิทของจงรักษ์ที่นานๆ จะได้มาร่วมแก๊งหันไปหาเพื่อน

“อืม เพื่อนป้าเขาจัดงานวันเกิดจันทร์นี้ ฉันเลยต้องอยู่จัดการอะไรให้นิดหน่อย”

“ป้าแกนี่จริงๆ เลยอะ เรื่องนี้แค่ก็ใช้หลาน เลขาก็มีไม่ใช่เหรอไงวะ”

“มีแต่ไม่ใช้ เห็นว่าลาไปพักผ่อน”

“พี่ว่าป้าบัวหาเรื่องให้แกโผล่หน้าไปหามากกว่า คงคิดถึงหลาน” ธาวินีบอกอย่างรู้ทัน 

ใครๆ ก็รักจงรักษ์ ทั้งแม่ทั้งตาทั้งป้าต่างพากันเอ็นดู รายนี้เลยต้องวิ่งรอกเหมือนดาราสุดฮอตที่ต้องรับอีเวนท์ในแต่ละสัปดาห์ และสุดสัปดาห์นี้เป็นจงกลที่ได้ไป

“ส้มคิดเหมือนพี่วิเลยค่ะ ตั้งแต่มอปลายยันหลานเรียนจบมีงานทำ ยายเลิฟยังต้องแบ่งเวลาช่วงเสาร์อาทิตย์ให้คนในบ้านอยู่เลย”

“โยว่าพี่เลิฟหนีไปแต่งงานแล้วมอบเวลาทั้งหมดให้ผัวพี่คนเดียวดีกว่า เผื่อจะได้สบายขึ้น” ชัยโยหัวเราะคิกยามหันไปแปะมือกับธาวินี

“เรื่องผัวมันไกลตัวไป พูดเรื่องไอ้เลิฟหาแฟนให้ได้ก่อนดีไหม” ดนุแทรกขึ้นสีหน้าไม่ต่างจากทุกคนนัก

“แหม... ทำเป็นแซวเป็นขำกัน ในนี้นอกจากยายส้มแล้วใครมีผัวมีเมียบ้าง” จงรักษ์ค้อนให้รอบวง

“คนอื่นไม่มีก็ไม่น่าห่วงหรอก ห่วงแต่แกนี่แหละ”

“จะห่วงเลิฟทำไมพี่นุ เลิฟไม่ได้อยากมีเสียหน่อย”

“แต่มีคนอยากจับคู่ให้ไม่ใช่เหรอไง”

จงรักษ์และคนอื่นๆ ต่างมองไปที่ธาวินีที่เสยกแก้วเครื่องดื่มขึ้นจิบ ข่าวลือในบริษัทดังถึงหูดนุโดยมีชัยโยเป็นโทรโขล่ง

“พี่วิเลิกสร้างข่าวด้วยการส่งดอกไม้มาให้เลิฟแล้ว อีกเดี๋ยวข่าวลือก็ซาลง นี่จริงๆ เลิฟอยากบอกว่าเจ้าของดอกไม้ที่แท้จริงเป็นพี่วินะ แต่กลัวจะสร้างข่าวใหม่อย่างพี่วิชอบเลิฟแบบชู้สาว ที่ไม่แต่งงานเพราะชอบเพศเดียวกันงี้ เลิฟเลยคิดว่าเงียบๆ ไว้ดีกว่า”

ธาวินียกตัวขึ้นเล็กน้อยก่อนเอื้อมไปยีหัวคนนั่งตรงข้ามอย่างมันเขี้ยว นี่แหละนิสัยดีๆ ของจงรักษ์ นอกจากไม่เจ้าคิดเจ้าแค้นแล้วยังรู้จักคิดเผื่อพี่เผื่อน้องอีกด้วย

“ไม่เคยเห็นไอ้เลิฟโกรธใครนานสักที” เป็นดนุที่ว่าอย่างอ่อนใจ

“นั่นสิ ส้มยังคิดเลยนะว่าถ้ามีใครในกลุ่มวางแผนฆ่าไอ้เลิฟ พอมันตายวิญญาณก็คงไปอย่างสงบสุขไม่คิดแค้น”

“ยายบ้าลองฆ่าฉันจริงๆ สิ ฉันจะมาหลอกผีให้” จงรักษ์ตีแขนเพื่อน

“ฉันก็แค่เปรียบเปรยเว้ย แกมันแสนดีจริงๆ”

“ฉันไม่ได้ดีเว้ย ก็แค่ไม่รู้จะโกรธไปทำไม อย่างเรื่องพี่วินี่มันไร้สาระมากจริงๆ นะ ฉันไม่ควรเสียเวลาใส่ใจปะวะ”

“ถ้ามันมองเรื่องหาผัวเป็นเรื่องไร้สาระก็ปล่อยมันไปเถอะพี่วิ มันคงอยากอยู่สวยๆ โสดๆ แบบพี่” สาวที่แต่งงานมีครอบครัวแล้วอย่างสุวารีบอกอย่างปลงๆ ความจริงเธอก็ห่วงเพื่อนไม่น้อยไปกว่าคนอื่น แต่ถ้ามองอีกมุมจงรักษ์อาจจะชอบแบบนี้ก็ได้

 

ตอนสายของวันเสาร์จงรักษ์หอบสารร่างที่แฮงก์เล็กน้อยไปบ้านป้า ความจริงหญิงสาวตั้งใจตื่นเกือบเที่ยงแล้วค่อยมาตอนบ่าย แต่ผู้เป็นป้าดันโทร. ปลุกตั้งแต่เจ็ดโมงเช้าเพื่อเร่งให้เธอไปพบเร็วๆ

“ตายแล้ว ทำไมหน้าตาซีดเซียวขนาดนั้นยายเลิฟ” จงกลเห็นหน้าไร้เลือดฝาดของหลานสาวอุทานขึ้น

“เมื่อคืนดึกไปหน่อยค่ะ ป้าเรียกเลิฟมาทำไมคะ”

“เรียกมากินลูกตาลลอยแก้ว ป้าทำไว้เมื่อวานน่ะ”

“หา เรียกมากินลูกตาลลอยแก้วเนี่ยนะคะ”

“อืม”

“ป้า~~~เลิฟนอนดึกมากแล้วก็แฮงก์ด้วย ทำไมไม่ให้เลิฟมาตอนบ่ายเหมือนทุกทีล่ะคะ” 

ขนาดไปกลับไปบ้านเธอยังใช้สิทธินอนตื่นเที่ยงได้เลย แม่ถึงกับยอมขวางตาไม่ให้ปลุกเธอแต่เช้า ยอมปล่อยให้เธอนอนมากเท่าที่อยากนอน แต่ป้าโทร. ไปปลุกเธอตั้งแต่เจ็ดโมงเพื่อมากินลูกตาลลอยแก้วเนี่ยนะ 

“ใครใช้ให้เราดื่มแล้วนอนดึกกันล่ะ มาๆ เดี๋ยวป้าให้คนไปยกมาให้ ไปนั่งกินตรงหลังบ้านดีกว่า”

จงรักษ์มองตามป้าน้ำตาคลอเบ้า เธอนึกว่าป้ารู้แล้วจะไล่เธอไปนอนต่อเสียอีก

“ยายเลิฟ มาเร็วเข้า”

เสียงเร่งทำให้หญิงสาวหอบร่างที่มึนๆ งงๆ ตามไปอย่างช้าๆ เธอต้องฝืนกินลูกตาลลอยแก้วไปหนึ่งถ้วยกว่าผู้เป็นป้าจะหยุดบ่น

“ที่ทำงานเป็นไงบ้าง”

ต่อจากเรื่องกินก็มาที่เรื่องงานตามสเต็ป

“ก็ดีค่ะป้า”

“ดียังไง เล่ามา”

“ก็เรื่อยๆ ยุ่งบ้างเป็นบางวันค่ะ”

“เจ้านาย”

“ก็ดีค่ะ”

“ดียังไง”

“โธ่ ก็ดีตามแบบของเขา ไม่มีเกินเลย ไม่ได้ออกจากโซนท่านรองเลขาแน่นอนค่า”

“อืม แบบนั้นก็ดี เขาเป็นลูกบ้านนั้น ยังไงก็ดองกันยาก”

“บ้านไหนคะ อ๋อ บ้านพี่วิน่ะเหรอคะ”

“ใช่ ถ้าเขารักชอบแกจริง ตาสันต์แกเอาตายแน่” คนที่ถูกสันต์เขม่นมาหลายปีบอก พวกแก่กะโหลกกะลาไม่รู้จักแยกแยะอย่างสันต์จงกลเกลียดที่สุด เกลียดน้องหล่อนดันเหมารวมหล่อนเข้าไปด้วย

“ไม่มีอะไรแบบนั้นหรอกค่ะ”

“ไม่มีก็ดี วานก่อนป้าไปเจอทิพที่งานคุณหญิงมาศ เห็นเข้ามาพูดเรื่องแม่แกไม่ยอมรับสาย ไม่ค่อยให้ติดต่อหากันนี่มันยังไง”

“ก็แม่แค่ไม่อยากคุยนั่นแหละค่ะ คือไม่อยากให้ตาไม่สบายใจ”

“พากันเอาใจใหญ่เลยนะ”

“โธ่ป้าคะ นั่นพ่อของแม่ ตาของเลิฟนะคะ” จงรักษ์ปรามคนที่ไม่ลงรอยกับตามาหลายปี

“ก็นั่นแหละ เขาควรจะปลงได้แล้ว เลิกกันมาจะยี่สิบปีแล้วทำไมยังจดยังจำไม่เลิก”

“ถ้าลืมได้ง่ายขนาดนั้น ตาก็คงเลือกที่จะลืมล่ะค่ะ”

จงกลถึงกับสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อได้ยินน้ำเสียงหงอยๆ ของหลาน

“แล้วเลิฟล่ะ ลืมไหม”

จงรักษ์ส่ายหน้าพร้อมกับยิ้มบาง

“ใครจะลืมได้ล่ะคะ”

“แค่เจ็ดขวบทำไมจำแม่น”

“รู้ความแล้วนี่คะ แต่ป้าอย่าห่วงเลย เลิฟไม่คิดมากเหมือนแม่กับตาหรอกค่ะ”

ได้ยินหลานบอกแบบนั้นจงกลเลยบ่นต่อ

“ให้มันจริงเถอะ กับพ่อเจอก็อ้อนเขาบ้างก็ได้ สมบัติเขาอย่างไรก็เป็นของเรา”

หลังจากชยุตหย่าขาดกับรังรองก็ไม่ได้แต่งงานใหม่อีกเลย และแม้จะมีผู้หญิงข้างกายไม่ห่างหาย แต่จงรักษ์ยังคงเป็นทายาทเพียงคนเดียว

“เลิฟไม่อยากได้หรอกค่ะ”

“ไม่อยากได้ก็ต้องรับอยู่ดี เขาเป็นพ่อ เป็นคนที่ให้กำเนิดเรามา ป้าไม่เคยสอนให้เราอกตัญญูนะ”

“ค่า เลิฟก็ไม่ได้ว่าจะไม่เอานี่คะ แค่บอกไม่อยากได้เท่านั้นเอง”

“เอาเถอะ เรื่องนี้ไว้ทีหลัง เราไปห้องทำงานป้าก่อน ป้าจะให้ช่วยดูอะไร” 

จงกลลุกเดินลิ่วๆ เข้าบ้านโดยไม่เห็นสีหน้าห่อเหี่ยวของหลานสาวผู้นอนยังไม่ถึงสี่ชั่วโมงดี เมื่อคืนนอกจากกินดื่มยังคุยกันติดลมกว่าจะถึงห้องก็ตีสาม 

“เฮ้อ...”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #252 noodao (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 23:04
    ปมอะไรนะที่ตาเกลียดฝังใจ
    #252
    0
  2. #122 vzavii (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:22
    เหมือนไม่เศร้าแต่ก็เศร้าอะ สงสารหนูเลฟ
    #122
    0
  3. #114 Ben Phoosap (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:54

    2 ครอบครัวต้องมีอะไรกันแน่ๆๆ..ติดตามต่อค่ะ สู้ๆๆนะเลิฟ

    #114
    0
  4. #103 บัวบาน (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:30

    ค้างงงงงงงงอย่างแรง

    #103
    0
  5. #102 บีบี (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:28

    รอลุ้นตอนต่อไป

    #102
    0
  6. #101 นกฮูก (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:27

    คุณตากับพี่วี แอบสงสัยต้องมีอะไรพิเศษ

    #101
    0
  7. #100 อนงค์ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:25

    อ๊ายๆๆๆๆน่ารักน่าเลิฟ

    #100
    0
  8. #99 มดและบอล (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:24

    รอตอนต่อไป

    #99
    0
  9. #98 pimladda (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 02:22

    แบบทดสอบความรัก ใชไหมพี่วิhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-07.png

    #98
    0
  10. #97 ao_majo (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 16:49

    พี่วิกับคุณตาผูกปมอะไรไว้หนอ?

    #97
    0
  11. #96 proud_wt (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 14:31
    ชื่อเลิฟเลยมีแต่คนรุมรัก อิอิ
    #96
    0
  12. #95 drn_ptk (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 08:43
    เอาอีกตอน. ค้างๆๆ รอจ้า
    #95
    0
  13. #94 king_bluestar (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 08:38
    น่ารักดีค่ะ
    #94
    0