รักจงรัก(ษ์)

ตอนที่ 7 : ช่อดอกไม้ที่หายไป 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 150 ครั้ง
    16 ก.ย. 62

นอนพักผ่อนอ่านหนังสือนิยายจบไปสองเล่มพูดคุยกับคนที่รักอย่างเต็มอิ่มจงรักษ์ก็เดินทางกลับกรุงเทพในเย็นวันอาทิตย์ หญิงสาวออกมาทำงานเวลาเดิมเพิ่มเติมคือการให้พี่มืดดูลาดเลาให้ก่อน ผักผลไม้ที่หอบมาจากบ้านถูกหอบหิ้วลงมาด้วย ไม่ได้นำมาฝากแค่พี่มืดคนเดียว แต่นำมาเผื่อแจกจ่ายพี่วินคนอื่นอีกด้วย

“โห... คนหรือนางฟ้าทำไมถึงใจดีแบบนี้น้า” เสียงขอบคุณดังสลับเสียงแซวดังขึ้น

“คนสิคะพี่ น่ารักด้วยนะคะ” หญิงสาวหยอกกลับไปอีก

“อันนี้ไม่เถียงเลยครับน้องเลิฟ น่ารักอีหลีเด้อ” หนุ่มคนหนึ่งบอกด้วยสำเนียงบ้านเกิด

“ขอบคุณหลายๆ ค่า เดี๋ยวเลิฟขอตัวก่อนนะพี่ๆ ไปถึงที่ทำงานช้ากว่าเจ้านายเดี๋ยวถูกไล่ออก”

“ไม่ต้องกลัวตกงานนะน้องเลิฟ ถ้าหางานไม่ได้มาขับวินกับพวกพี่”

จงรักษ์หลุดหัวเราะก่อนจะตอบรับ หญิงสาวเดินไปซ้อนท้ายพี่มืดที่รออยู่ หลังๆ ไม่ค่อยมีใครว่าอะไรแล้วถ้าพี่มืดจะเป็นคนไปส่งเองโดยไม่ต้องรอต่อคิว

“มดเป็นไงบ้างคะพี่มืด” สาวที่ซ้อนท้ายชะโงกหน้าไปถาม

“ดีเลยล่ะ มดชอบงานใหม่มาก นี่สองสามวันนี้ก็ได้ขยับไปทำอาหารแล้วนะน้องเลิฟ ไอ้มดมันดีใจใหญ่”

จงรักษ์พยักหน้า พี่มืดเคยบอกเหมือนกันว่าน้องสาวชอบทำอาหาร

“ไว้ร้านอาหารแม่เลิฟสร้างเสร็จ เลิฟจะถามมดดูว่าสนใจไปทำงานต่างจังหวัดไหม”

“ถ้าน้องเลิฟชวน ยังไงไอ้มดมันก็ไป แต่ต้องบอกคุณนุเจ้าของร้านเขาล่วงหน้าหน่อยนะ” 

จงรักษ์ยิ้มยามได้สัมผัสถึงความจริงใจของพี่มืด เธอไม่รู้เบื้องหลังเบื้องลึกของสองพี่น้องมากนักหรอก แค่ได้คุยกับถูกใจก็เพียงพอสำหรับการคบหาฉันเพื่อนฉันพี่น้อง

 

นับเป็นวันจันทร์แรกของสัปดาห์ที่จงรักษ์ยิ้มแย้มแจ่มใส่เมื่อไม่เห็นช่อดอกไม้วางบนโต๊ะทำงาน เธอเชื่อว่าธาวินีคงรู้สึกสำนึกขึ้นมาบ้างแล้ว การเล่นกับความรู้สึกและหัวใจคนนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ควร คนจะรักกันบางคู่แค่มองตาแวบแรกก็รัก บางคู่ต้องใช้เวลาคบหา ซึ่งเธอกับท่านรองไม่เข้าข่ายทั้งสองอย่างเลยมั้ง เขากับเธอไม่ได้คลิกกันเสียหน่อย

“ดอกไม้ล่ะเจ้” คำทักทายแรกที่ควรมีแปรเปลี่ยนเป็นคำถามซะงั้น

“ดอกไม้อะไร”

“เอ๊า ก็ช่อดอกไม้ของท่านรองไง”

“เลิกมโนได้แล้วยะ ของพี่วิส่งมาต่างหาก”

“แล้ว... ไม่มีเหรอ” ชัยโยยิ้มแหยให้คนที่ทำตาเขียวปั๊ด

“ต่อไปนี้ไม่มีแล้ว แกเองก็เลิกไปเต้าข่าวหรือช่วยกระพือข่าวที่ไม่เป็นจริงของฉันกับท่านรองซะที”

“โยเปล่า!

“ฮึ เสียงสูงเชียวนะ”

“แค่ผสมโรงไปกับเขานิดหน่อยเท่านั้น”

“ต่อจากนี้ก็เลิกซะ เก็บปากไว้กินข้าวดีกว่า”

“โหดอะ”

“สวยด้วย”

“ค่ะๆ สวยโหดโสดสนิท”

จงรักษ์หัวเราะคิกอย่างถูกใจ ชัยโยค้อนอย่างไม่เข้าใจ ผู้หญิงอายุเท่าจงรักษ์กับธาวินีควรคิดเรื่องคู่ครองได้แล้ว แต่ทั้งสองคนกลับไม่คิดไม่มีใจไขว่คว้า ช่างเหมาะกับคำว่าสวยโหดโสดสนิทจริงๆ

 

สาทิสนิ่วหน้ายามเห็นผู้เป็นนายทำหน้าเคร่งสลับกับมองผ่านกระจกห้องไปยังโต๊ะเลขา เช้านี้เขาว่าบรรยากาศในที่ทำงานมันแปลกๆ ตั้งแต่เดินผ่านหน้าห้องท่านรองแล้ว ปกติวันแรกของสัปดาห์จะมีช่อดอกไม้ช่อใหญ่วางบนโต๊ะคุณเลิฟที่เป็นเลขาและเจ้าตัวก็จะหน้านิ่วคิ้วขมวดทำหน้าไม่สบอารมณ์ไปตลอดครึ่งวัน นี่เป็นภาพที่คุ้นตาสาทิสไปเสียแล้ว

หรือท่านรองกับคุณเลิฟจะเปลี่ยนโหมดกัน

ตอนนี้กลายเป็นเจ้านายของเขาที่ทำให้แบบนั้นแทน แถมยังขยันมองออกไปนอกห้องด้วย สาทิสหันไปหวังจะขอความเห็นจากเพื่อนร่วมงาน พบว่าหวังเหว่ยกำลังยืนก้มหน้าซ่อนยิ้ม เป็นเพราะยืนใกล้กันจนสามารถเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย

เฮ้อ...วันนี้ช่างเป็นวันที่ไม่ปกติเสียจริง

“เรียกเลิฟเข้ามาให้หน่อย”

สองหนุ่มเงยหน้าขึ้นพร้อมกัน ก่อนทั้งสองจะก้าวถอยออกจากห้องอย่างรู้งาน ทั้งสองรู้งานว่าถ้าคุณเลิฟเข้ามาในห้องพวกเขาจะต้องออกไปรอด้านนอก

ไม่ถึงนาทีคนที่ถูกตามก็เดินเข้ามาในห้อง หญิงสาวเห็นโต๊ะทำงานที่ยังโล่งแล้วจึงแอบสงสัยเล็กน้อยว่าเจ้านายเรียกหาเธอแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่า

“ท่านรองให้เลิฟเข้ามาพบมีอะไรหรือเปล่าคะ”

“วันนี้คุณอารมณ์ดี”

“หา” จงรักษ์ถึงกับทำหน้าไม่ถูก จู่ๆ มาทักว่าเธออารมณ์ดีเนี่ยนะ

“ผมเห็นคุณยิ้ม”

“อ้าว เลิฟยิ้มไม่ได้เหรอคะ”

“ปกติไม่เป็นนี่ครับ”

“หือ เลิฟก็ยิ้มออกบ่อยไปค่ะ” หญิงสาวยิ้มแหยให้อีกฝ่าย ไม่เข้าใจว่าเขาจะชวนคุยเรื่องนี้ทำไม

“ไม่ เช้าวันจันทร์คุณไม่ยิ้ม”

!!!

จงรักษ์ถึงกับไปต่อไม่ถูก เช้าวันจันทร์เธอไม่ยิ้มแล้วยังไง

“วันนี้คุณยิ้ม”

“อ่า เลิฟก็แค่อยากยิ้มค่ะ”

“แล้วทุกทีทำไมคุณไม่อยากยิ้ม”

“คะ”

เลขาสาวที่ไม่เข้าใจวัตถุประสงค์ของการเรียกมาสอบถามหน้านิ่วคิ้วขมวด ประเด็นคือเธอยิ้มสินะ แล้วยังไงอะ เธอแค่มีความสุขที่พี่วิเลิกส่งดอกไม้มา แม้จะเห็นว่าหลายคนแอบมองมาที่โต๊ะเธอ บางคนถึงขนาดทำทีเดินหลงมาฝั่งนี้ก็ยังมี แหม... ทำเหมือนหน้าห้องท่านรองเป็นทางผ่าน

“ท่านรองไม่สบายหรือเปล่าคะ เมื่อเช้าทานข้าวมาหรือยัง” หญิงสาวถามเพราะเห็นเขาแปลกๆ เธอเดาไปเรื่อยว่าเขาไม่สบาย

“ยังครับ”

“เอ่อ แล้วอยากกินอะไรไหมคะ เดี๋ยวเลิฟสั่งให้”

“ถ้าได้ข้าวไข่เจียวฝีมือคุณสักจานคงดีขึ้น”

“หา เอ่อ... งั้นรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวเลิฟไปทำให้เลย”

หญิงสาวยิ้มให้คนที่นั่งหน้าเครียดหลังโต๊ะทำงาน แหม... โมโหหิวก็ไม่บอก ไม่เห็นต้องเรียกมาพูดอ้อมๆ แบบนี้เลย หิวบอกเธอคำเดียวเธอก็ไปหาข้าวมาให้กินแล้ว

 

ไม่นานข้าวไข่เจียวร้อนๆ ก็ถูกเสิร์ฟท่ามกลางสายตาสอดรู้สอดเห็นของพนักงานบางคนซึ่งทำงานบนชั้นเดียวกัน มีเพียงคนเดียวที่ถึงกับมุดหัวปิดปากกลั้นเสียงกรี๊ดอยู่ใต้โต๊ะทำงาน 

Yoyo:พี่วิ... ท่านรองให้เจ้เลิฟทอดไข่เจียวให้

Tavinee: เมื่อเช้านายวินกินข้าวจากที่บ้านแล้ว

Yoyo:อ้าว... แล้วทำไมสั่งให้เจ้เลิฟทำอีกล่ะ

Tavinee:นั่นสิ ว่าแต่ทางนั้นเป็นไงบ้าง วันนี้พี่ไม่ได้ให้คนไปส่งดอกไม้แล้ว

Yoyo:เจ้เลิฟยิ้มแฉ่งหน้าเป็นจานดาวเทียมแค่เช้าแหละ

Tavinee:หมายถึงน้องชายฉัน

Yoyo:ท่านรองก็ไม่ได้ว่าอะไร แค่เรียกพี่เลิฟเข้าไปหาแล้วสั่งให้ทอดไข่เจียว

Tavinee:แกไม่ได้เข้าไปในห้องล่ะสิ เลยไม่รู้

Yoyo:รู้อะไร

Tavinee:เออน่า ถ้ามีไรคืบหน้าส่งข้อความมาบอกด้วย

ชัยโยเบ้หน้าไม่เข้าใจว่าพี่วิถามแบบนั้นทำไม เธอรู้แต่ว่าตอนนี้เธอฟินตัวจะแตก ท่านรองที่กินข้าวเช้าจากที่บ้านมาแล้วเกิดอยากกินไข่ทอดฝีมือเจ้เลิฟอีก 

“ไปนั่งทำอะไรตรงนั้นไอ้โย” สาวที่เพิ่งนั่งเป็นเพื่อนเจ้านายกินข้าวจนเสร็จแล้วค่อยเก็บจานออกมาด้านนอกค้อมตัวเล็กน้อย อีกนิดเธอจะคิดว่าชัยโยเป็นบ้าแล้วนะ คนอะไรนั่งยองๆ อยู่ใต้โต๊ะแล้วซบหน้าเหมือนอยากจะกรี๊ดอยู่รอมร่อ

“ฟินอะเจ้”

“ฟิน”

อีหยังของมันวะ จงรักษ์ส่ายหน้าพร้อมกับยื่นถาดอาหารให้อีกฝ่ายเอาไปเก็บ

“ระงับอาการไว้ก่อน เอาไปเก็บแล้วกลับมาทำงานเร็วๆ”

ชัยโยรีบออกจากใต้โต๊ะ ก่อนจะยกมือปิดปากเมื่อเห็นจานข้าวที่ว่างเปล่า

“ฮื้อออ...ท่านรองกินหมดเลย”

“เห็นคนกินข้าวหมดจานแกก็ฟินเหรอ ชักจะบ้าไปใหญ่แล้ว”

“ถ้าคนคนนั้นไม่ใช่ท่านรองก็ไม่ฟินหรอก”

“ทำไมวันนี้มีแต่คนแปลกๆ กันเนี่ย”

จงรักษ์ถอนหายใจพร้อมส่ายหน้า หมดกัน... เช้าวันจันทร์ที่แสนสุขของเธอ

มองเข้าไปในห้องก่อนจะหันไปค้อนใส่หลังชัยโยที่เดินก้นบิดก้นเบี้ยวอย่างหลงลืมตัว หญิงสาวไม่ล่วงรู้เลยว่าตอนนี้ทั้งบริษัทมีเรื่องซุบซิบเกิดขึ้น แม้ไม่มีดอกไม้ช่อโตเหมือนทุกทีแต่เรื่องท่านรองให้เลขาคนเก่งทำอาหารเช้าให้กินก็พอกระตุ้นให้ขาเมาท์ทั้งหลายกระเหี้ยนกระหือรืออยากจะพูดถึง และต้นตอของเรื่องก็คือคนที่นำถาดใส่จานข้าวไปเก็บนั่นเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 150 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

267 ความคิดเห็น

  1. #251 noodao (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 22:57
    ท่ารองเริ่มแล้วใช่ไหม
    #251
    0
  2. #127 vzavii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 21:39
    ท่านรองเริ่มจีบแล้ววววว
    #127
    0
  3. #113 Ben Phoosap (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 กันยายน 2562 / 11:38

    จีบแบจะๆกันไปเลยค่ะท่านรอง รอไรอยู่ค่ะะะะะะะะะะ

    #113
    0
  4. #93 มดและบอล (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 01:40

    อร่อยใช่ไหมละท่านรอง

    #93
    0
  5. #90 Racha (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 01:36

    อ๊ายๆๆๆๆๆๆเขินหลบในมากๆๆๆ

    55555

    #90
    0
  6. #89 ManGvi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 กันยายน 2562 / 00:21
    จีบเลยๆๆๆๆ อิอิ
    #89
    0
  7. #87 pimladda (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:50
    https://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/jj-big-09.png อยากกินฝีมือสาว สมใจแล้วซินะท่านรองประธาน555555
    #87
    0
  8. #86 นกฮูก (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:49

    อิอิ สมใจท่านรองประธานจริงๆๆๆ

    #86
    0
  9. #83 บัวบาน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:44

    55555555

    จงรักเอ๋ย สายซึนจริงๆๆๆๆๆ

    #83
    0
  10. #82 ployarthittaya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 23:42
    ท่านรองเหมือนหมอน้ำอ่ะอันนั้นกะเพราสื่อรัก อันนี้ไข่เจียวสื่อรัก
    #82
    0
  11. #60 ปันปัน (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 20:30

    ..ข้าวไข่เจียว..by..love..love..

    #60
    0
  12. #59 ao_majo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 09:09

    ข้าวไข่เจียวฟินกว่าช่อดอกไม้ล่ะสินะเหล่าออฟฟิศกอสซิป หุหุ

    #59
    0
  13. #57 drn_ptk (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 08:26
    ฟินจริงๆๆๆๆรอเล่ม
    #57
    0
  14. #55 Pompom06 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 06:27

    ขอสักจานสิเลิฟ555
    #55
    0
  15. #54 proud_wt (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 กันยายน 2562 / 02:24
    ข้าวไข่เจียวสื่อรัก อิอิ
    #54
    0