บุญผลาพาฮัก (อ้อมกอด - ลัดดาวัลย์)

ตอนที่ 11 : บังเอิญฮัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,322
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 127 ครั้ง
    4 ก.ย. 61

บุญผลาพาฮัก
ลักษณะปรีชา
www.mebmarket.com
บุญผลานำพาให้ ‘ลัดดาวัลย์’ มาพบกับ ‘อ้อมกอด’น้ำใจของชายหนุ่มทำให้หญิงสาวและครอบครัวได้มาพักพิงที่พาฮักฟาร์มสาวดอกไม้ได้สานสบตาซึ้งๆ ผ่านหน้าต่างห้องนอนทุกค่ำคืนจึงแอบฝากหัวใจแนบกอดอุ่นๆ แต่เพราะบุญคุณที่ชายหนุ่มมีแก่ครอบครัว หญิงสาวจึงได้แต่เก็บความรักเอาไว้ในใจ“หนูดา... อย่าไปไหนอีกนะ อยู่เบิ่งแงงหัวใจอ้ายที่พาฮักเด้อนาง” ~อ้อมกอด วงศ์พฤทธิ์~






6

บังเอิญฮัก

ข่าวการตำรวจมาจับกุมคนร้ายที่ฆ่าตาอ๊อดถูกร่ำลือไปสามสี่หมู่บ้าน เพาพะงาที่ออกไปซื้อของตอนเช้าเล่าสู่ลูกสาวฟัง ลัดดาวัลย์รอให้คนไปส่งที่ร้านได้ฟังเรื่องฆาตกรรมอำพรางแล้วหญิงสาวห่อเหี่ยวใจ เพราะเงินทั้งนั้นจึงทำให้ถูกความโลภเข้าครอบงำจนเผลอพรากชีวิตผู้อื่น หญิงสาวจำได้ว่าตาอ๊อดเป็นชายใจดี แกรักที่ดินของแกมาก ตาอ๊อดทำสวนผักออแกนิก เป็นสวนที่เปิดให้นักเรียนนักศึกษาเข้าชมเพื่อศึกษาหาความรู้

“แล้วนายทุนที่มากว้านซื้อที่เขาจะเอาไปทำอะไรแม่”

“ได้ยินว่าจะทำโรงงานน้ำตาลอะไรเทือกนั้น ยังไม่แน่นอนหรอก แต่เขาลือกันแล้วลูก”

“ได้ไงแม่ มันไม่เหมาะ ที่นี่ประชากรทำการเกษตรทั้งนั้น” หญิงสาวท้วง ที่ดงรักนอกจากปลูกมันสำปะหลัง ปลูกอ้อย ยังมีฟาร์มโคนมนับสิบฟาร์ม แต่ละฟาร์มมีโคนับร้อยตัว

“ก็นั่นน่ะสิ ฟังหูไว้หูก่อนแล้วกันลูก อาจไม่ใช่เรื่องจริงก็ได้”

ลัดดาวัลย์กลับไม่คิดเหมือนผู้เป็นแม่ โรงงานน้ำตาลก็มีเค้าลางไม่น้อย เพราะหมู่บ้านข้างเคียงรอบๆ นี้ปลูกอ้อยเสียส่วนใหญ่

“ไม่เอาน่า อย่าทำหน้าเครียด”

“ไม่เครียดหรอกจ้ะ แค่ไม่สบายใจ” มีโรงงานมาสร้างย่อมกระทบถึงวิถีชีวิตของคนในชุมชนไม่มากกว่าน้อย

“เอาเถอะ เรื่องยังไม่เกิด เดี๋ยวพวกชาวบ้านเขาก็หารือกันเองล่ะลูก”

“จ้า ว่าแต่แม่ยังร้อยมาลัยไปส่งร้านป้าแป๋วอยู่ใช่ไหมจ๊ะ”

“อืม หารายได้เสริมน่ะ แม่ว่าง” เพาพะงากลัวลูกสาวต่อว่าเลยย้ำว่าว่าง

“อยากหาเงินก็ว่าเถอะจ้ะ” ลูกสาวผู้รู้ทันค้อนน้อยๆ ให้แม่ เธอกับล้วนธรรมต่างเคยขอร้องให้แม่เลิกทำงาน ตั้งแต่ย้ายมาอยู่ที่นี่ แม่ไม่ค่อยอยู่เฉยสักเท่าไหร่ นอกจากทำอาหารให้คนงานรวมถึงคนบ้านใหญ่ ยังชอบไปซักผ้า รีดผ้าให้ด้วย ก่อนวันพระแม่จะร้อยมาลัยกำดอกไม้ไปส่งที่ร้านป้าแป๋ว ซ้ำยังออกเงินดอกให้กับคนในหมู่บ้านด้วย แม้จำนวนไม่เยอะหากแต่ดอกเบี้ยก็พอได้เก็บได้ใช้

“ก็เงินมันสำคัญนี่ ไม่มีแล้วลำบาก”

“จ้า เดี๋ยวหนูดาช่วย” สาวที่เคยเป็นลูกมือของแม่ขันอาสา เธอไม่เคยรังเกียจรังงอนงานเล็กงานน้อยเพราะถูกฝึกมาตั้งแต่เด็ก

“ไม่ต้องหรอก เราช่วยนายกอดเขาทำงานไปเถอะ เห็นวิ่งไปวิ่งมาแบบนี้แม่ห่วง งานที่นี่ก็ยุ่งพอแล้ว นี่ต้องไปดูร้านด้วย” เพาพะงาห่วงอ้อมกอดเหมือนคนอื่น ร้านเพิ่งลงทุนทำไม่ถึงครึ่งปี แถมยังซื้อตึกข้างกันไว้เร็วๆ นี้อีก

“จ้ะ เดี๋ยวหนูดาช่วยดูร้านให้เอง ไว้อ้อนกลับมาเมื่อไหร่ ค่อยไปหาสมัครงาน”

“ถ้านายเขาชวนทำที่นี่ไม่ต้องทำนะหนูดา แค่พ่อกับธรรมก็พอแล้ว” เพาพะงาว่าด้วยสีหน้าไม่สบายใจ การมาอยู่ฟรีกินฟรีแม้ต้องทำงานแลกเงินหล่อนก็ยังเกรงใจอ้อมกอดอยู่ดี

“ไม่ทำแน่นอนจ้ะ หนูดาไม่เป็นภาระเฮียแน่นอน” สาวดอกไม้ยืนกราน รู้ดีว่านอกเหนือจากที่พักอาศัยแล้ว ครอบครัวไม่ได้เป็นภาระของอ้อมกอดแม้แต่นิดเดียว กลับช่วยกันทำงานอย่างขยันขันแข็งและซื่อสัตย์

“ดีแล้วล่ะลูก นั่นพ่อมาพอดี ไปเตรียมตัวเถอะ เดี๋ยวแม่จะไปเอาขนม ฝากให้อาม้ากับปองเขาด้วยแล้วกัน” ความมีน้ำใจของมารดาปองรักที่มีต่อลัดดาวัลย์ตั้งแต่เรียนมัธยม เพาพะงาไม่เคยลืม มีโอกาสเมื่อไหร่มักฝากกับขนมที่ตัวเองทำให้อีกฝ่ายเสมอ

“ลาภปากยัยปองไปอี๊ก”

“เถอะน่า ตอนหนูดาไม่อยู่แม่ก็ฝากไปบ่อยๆ แม่ห่อเผื่อหนูดากับเด็กในร้านด้วย กล้วยน้ำว้าต้นหลังบ้านสุก แม่เลยทำกล้วยบวชชีน่ะ ไปถึงแล้วอย่าลืมรีบเอาไปให้ล่ะ”

ลัดดาวัลย์มองตามแผ่นหลังผู้เป็นแม่ด้วยสีหน้าเปื้อนยิ้ม แม่เธอก็เป็นเสียอย่างนี้ รักใครชอบใครเข้าเป็นต้องทำของกินให้ตลอด

 

ปองรักโผเข้ากอดเพื่อนสนิทที่ไม่ยอมตอบข้อความมาหลายวันแถมโทรศัพท์หาเท่าไหร่ก็ไม่รับ ลัดดาวัลย์กอดตอบเพื่อนด้วยสีหน้าขบขัน รู้ล่ะว่าอีกฝ่ายห่วงเธอเหมือนคนอื่น แต่ทำอย่างไรได้ อยากเซอร์ไพร์สทุกคนเธอต้องทำในแข็ง

“มาเมื่อไหร่แก”

“มาตั้งแต่เมื่อวานก่อน ไม่ได้แวะมาหาแกเพราะที่ร้านยุ่งๆ”

“ห้ะ เมื่อวานฉันโทร. หาแกทำไมไม่รับ”

“ตั้งใจเซอร์ไพร์สแกไง เป็นไงล่ะ”

“ไม่เซอร์พ้งเซอร์ไพร์สอะไรทั้งนั้นแหละ ฉันห่วงแกแทบตายนะเว้ย” ปองรักโวยวาย ลัดดาวัลย์ลูบหลังปองรัก ก่อนจะหันไปไหว้แม่เพื่อน

“อาหนูดานี่เอง ม้าเห็นทีแรกเกือบจำไม่ได้ สวยวันสวยคืนจริงๆ เลยเรา ไม่เหมือนอาปองขี้เหร่วันขี้เหร่คืน”

“โธ่ม้าก็... รายนี้เขาสวยตั้งแต่เกิด ถ้าม้าให้เงินอั๊วไปโมหน้าที่เกาหลีสักห้าแสน รับรองเลย... หัวกะไดหน้าร้านม้าไม่แห้งแน่”

“เขาจะเอาน้ำมาสาดเรอะ”

“ม้าน่ะ พอล่ะไม่คุยแล้ว คุยกับหนูดาดีกว่า ไปแก... ไปคุยที่ร้าน”

“เดี๋ยวก่อน ม้าคะ แม่ฝากกล้วยบวชชีมาให้ค่ะ” ลัดดาวัลย์ยื่นถุงใส่กล้วยบวชชีให้

“ฝากขอบใจอาเพาอีด้วยนะ แหม...ใจดีกันจริงๆ”

“อย่าลืมเหลือให้อั๊วด้วยนะม้า ปะหนูดาไปคุยที่ร้าน”

ลัดดาวัลย์ยกมือไหว้แม่เพื่อนแล้วรีบเดินตามไปทันที ท่าทางรีบร้อนของปองรักอ่านง่ายนิดเดียว อีหรอบนี้ต้องชวนเธอคุยเรื่องอ้อนรักชัวร์ๆ สองสาวเดินเข้าร้าน โชคดีเป็นช่วงที่ไม่มีลูกค้า

“ยายอ้อนกลับบ้านยังวะแก” ปองรักรัวคำถามทันที

“ยัง”

“แล้วเขาว่าไงกันบ้างอ่ะ”

“ไม่รู้ ฉันเพิ่งมาถึงนะแก”

“ไม่รู้ได้ไง แกคนในนะเว้ยหนูดา”

“คนในบ้านแกสิ ไม่ได้เป็นญาติอะไรกับเขา ใครจะกล้ายุ่ง” สาวดอกไม้ค้อนให้ความช่างสอดรู้สอดเห็นของเพื่อน ปองรักนี่ไม่เสียชื่อเป็นลูกแม่ค้าจริงๆ นอกจากฝีปากจะจัดจ้านแล้วยังชอบขุดเผือกขุดมันเรื่องชาวบ้านเป็นที่สุด

“แกนี่ไม่ได้เรื่องเลย”

“ตอนเฮียกอดมา ทำไมแกไม่ถามล่ะ”

“บ้าเหรอ ใครจะกล้า” ปองรักทำตาโต

“ทีกับฉันกล้า”

“แกเพื่อนฉันนี่”

“เอาเป็นว่าฉันไม่รู้เรื่องอะไรมากไปกว่าแกหรอก ดีไม่ดีรู้ไม่เท่าแกด้วยซ้ำ” สาวดอกไม้ทำหน้าม่อย เป็นจริงอย่างที่เธอพูดทุกคำ เธออาจรู้น้อยกว่าปองรักด้วยซ้ำไป

“ทำหน้าอะไรแบบนั้นยะ แกอยากรู้อะไรถามฉันนี่ เดี๋ยวฉันจะตอบทุกคำถามเลย” กลายเป็นว่าคนอยากซักถามในทีแรกเกิดอยากเป็นคนตอบขึ้นมาซะงั้น

“อยากรู้ทุกเรื่องนั่นแหละ เฮ้อ... ฉันไม่น่าเลือกเรียนที่กรุงเทพเลย” สาวดอกไม้ใช้มือเท้าคาง ปองรักเห็นแล้วอดขำไม่ได้

“ฉันเคยได้ยินแกพูดประโยคนี้ไม่ต่ำกว่าสิบครั้ง กลับมาเยี่ยมบ้านทีไรก็พูด คุยโทรศัพท์กันก็พูดอยู่นั่นแหละ”

“แล้วมันจริงไหมล่ะ ถ้าเรียนต่อซะที่นี่ก็ได้รู้ทุกเรื่องแล้ว”

“เอาน่า มันเป็นโอกาสของแก”

“ฉันไม่น่าเชื่อแม่เลย เรียนในเมืองซะก็ดี อย่างน้อยๆ ก็ได้อยู่ใกล้ทุกคน”

“วุ้ย เรื่องมันผ่านมาแล้ว จนเรียนจบมีงานทำ เอ๊ะ แกมาแบบนี้เรื่องงานว่าไง ลางานมากี่วัน”

ลัดดาวัลย์ยิ้มแหย เล่าเรื่องลาออกจากงานให้เพื่อน ปองรักโวยวายตามสเต็ป บ่นเหมือนที่ทุกคนในบ้านบ่นเหมือนก็อปปี้กันมาเด๊ะๆ

“แกนี่มันร้ายยย”

“พอเลย อย่ามาซ้ำเติมฉันอีก”

“ซ้ำเติมที่ไหน สบโอกาสแล้วชิ่ง คบไม่ได้”

“ยายปอง! ชิ่งที่ไหน ฉันลาออกดีๆ เว้ย”

สาวที่ตกลงทำงานต่อกับบริษัทที่เคยไปฝึกงานบอกด้วยสีหน้าม่อย จริงๆ เธอก็เกรงใจทุกคน หากแต่คิดถึงบ้านจนทนไม่ไหว

“เฮอะ ไปหลอกคนอื่นเถอะ เข้าเรื่องยายอ้อนต่อเลย”

“อ้าว นึกว่าจบไปแล้ว”

“จบที่ไหน ไม่รู้อะไรสักอย่าง”

“ไม่รู้ก็เลิกอยากรู้เถอะ รออ้อนกลับมาก็รู้เอง”

“ไม่ได้สิ ฉันได้ยินข่าวลือไม่ดี” ปองรักทำท่ากระซิบกระซาบ

“ข่าวอะไรวะแก”

“เรื่องยายอ้อนนั่นแหละ เฮียกอดว่านางไปเชียงใหม่ใช่ป่ะ”

“อืม เห็นว่าไปอยู่กับเพื่อน”

“แต่ฉันได้ข่าวว่านางไม่ได้ไปไหนไกล”

“บ้าเหรอแก ถ้าอยู่แถวนี้ก็ต้องกลับบ้านหรือมาดูร้านสิ”

“ก็ใช่ แต่เขาว่ามา”

“เขาน่ะเขาไหน”

“เออน่า มีคนพูดแล้วกัน” ผู้คนในตลาดต่างลือเรื่องอ้อนรักให้แซด ปองรักยังไม่อยากเล่าเรื่องไม่สบายใจให้แก่เพื่อนฟังจึงบอกแค่นี้

“แปลกจริง คนไปอยู่ตั้งไกล ทำไมยังพูดถึง”

“อ๊อยยย เรื่องธรรมดา แม่คุณเล่นแจกการ์ด คุยฟุ้งไปทั่วขนาดนั้น ใครจะไม่พูดถึงวะแก ไหนจะเรื่องปล่อยให้พี่ชายมาเคลียร์ทุกอย่างให้ ก่อนหน้านี้เฮียวิ่งวุ่นยกเลิกนู่นนี่นั่นหัวหมุนทีเดียว เงินหมัดจำที่วางไว้เขาก็ยึดหมด ไหนจะไอ้ตึกข้างๆ นี่เพิ่งซื้อเงินสดด้วย มีหรือชาวบ้านร้านตลาดเขาจะไม่พูดถึง”

ลัดดาวัลย์ฟังแล้วพยักหน้าน้อยๆ อย่างเห็นด้วย ถึงขนาดนี้ก็คงต้องได้พูดถึงกันบ้างล่ะ เป็นธรรมดาของผู้คนที่จะสนใจเรื่องของคนอื่น ยิ่งในตลาดที่มีคนมากหน้าหลายตาด้วยแล้ว หญิงสาวคิดแล้วอดถอนหายใจไม่ได้ ภาวนาให้อ้อนรักกลับมาดูร้านเร็วๆ คนที่พาฮักจะได้สบายใจกันเสียที


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 127 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

614 ความคิดเห็น

  1. #404 fsn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2561 / 00:18

    ดูจะมีอะไรลึกๆ อยู่ นะเนี้ย เรื่องหนูอ้อน

    #404
    0
  2. #264 noodao (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2561 / 18:19

    สองสาวเม้าท์เรื่องอ้อนและเฮียกอด อ้อนไม่ได้อยู่เชียงใหม่หรอ

    #264
    0
  3. #253 moomai06 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 23:00

    สาว ๆ มีความเม้าท์มอย อิอิ

    #253
    0
  4. #252 ดอกแก้วจ้า (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:50

    เดาเรื่องยากจัง คงต้องค่อยๆดูนิสัยใจคอของแต่ล่ะคนว่าจะเป็นยังไง ความรักของเฮียกับหนูดาจะราบรื่นไหมน้อ

    #252
    0
  5. #251 KraTai_tttop (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 21:23
    อยากไปกอดปลอบเฮีย
    #251
    0
  6. #249 KimNanZa (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 18:07
    อ้อนไปไหนนร้าาาา
    #249
    0
  7. #248 rujida (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 16:45
    อยากเซอร์ไพร์สทุกคน เธอต้องทำในแข็ง=ใจแข็ง​
    #248
    0
  8. #247 gibbsfreeenergy (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 11:28

    น้องสาวอ้อมกอด เรื่องมันใหญ่มากเลยใช่มั้ยเนี่ย แค่ยกเลิกงานแต่งเอง อ่ะ คนไม่รักไม่พร้อมก็ไม่แต่งไง เคืองแทน ชาวบ้านชอบเม้าท์มอย

    #247
    0
  9. #246 pnui19 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 10:21

    ปองชอบเมาท์หรานี่


    แม่น้องดาแปลกๆ นะ กลัวอะไรพี่กอดรักน้องดาไปแล้วอย่าขัดขวางนะคะ 555


    ขอบคุณค่ะ

    #246
    0
  10. #245 ao_majo (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 09:33

    คำถามแรกเมื่อได้เจอเพื่อนที่หายหน้าหายตาไปนานนี่ต้องถามความเป็นอยู่เพื่อนก่อนมั๊ยอะปองรัก

    #245
    0
  11. #244 Pompom06 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 09:05
    คิดฮอดเฮียกอด
    #244
    0
  12. #243 uma18 (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2561 / 09:02
    เพื่อนอย่างปองรักนี่ถ้าหนูดาพลาดอะไรไปนางไม่ขุดสนุกเหรอ รู้สึกแปล่งๆกะนาง
    #243
    0