บุญผลาพาฮัก (อ้อมกอด - ลัดดาวัลย์)

ตอนที่ 10 : สาวพิวี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,302
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 137 ครั้ง
    24 ส.ค. 61

 

ตกค่ำลัดดาวัลย์ก็ยังไม่ได้เจออ้อมกอด กระทั่งหญิงสาวถูกอังสนาโทรศัพท์ตามวานให้รีดเสื้อให้ชายหนุ่ม กระบะสีส้มจอดในโรงจอดรถบ่งบอกว่าเจ้าของบ้านอยู่ที่นี่ ส่วนอังสนาบอกตั้งแต่คุยโทรศัพท์แล้วว่าจะขึ้นนอนเลย น้ำเสียงที่ไม่สู้ดีนักทำให้เธอไม่กล้าซักถามต่อ สาวดอกไม้เดินขึ้นบ้านเพื่อมุ่งหน้าไปยังด้านมุมหนึ่งของบ้านซึ่งมีโต๊ะรีดผ้า ชั้นสำหรับห้อยและวางเสื้อผ้า

เห็นเสื้อเก่าแถมขาดแล้วอดขำไม่ได้ ตอนรับสายอังสนาเธอได้ยินแม่พูดว่าเสื้อเขาแม่เขาไปชุนยังไม่ได้เอามาคืน แถมยังบ่นอีกว่าเขาไม่ชอบซื้อเสื้อผ้า สาวดอกไม้ถอนหายใจ... ไม่ใช่แค่เสื้อผ้า แต่เขาไม่ชอบซื้อของตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่ น้อยครั้งที่หญิงสาวจะเห็นชายหนุ่มจับจ่ายซื้อของที่ไม่จำเป็น เขาไม่ได้ประหยัดหรือขี้เหนียว แค่ไม่ใช่คนฟุ่มเฟือย หญิงสาวลูบรอยขาดตรงแขนเสื้อลายสก็อต แม่เอาไปชุนหลายตัวแต่ก็ยังมีอีกหลายตัวที่ขาด

กว่าจะรีดผ้าเสร็จสาวดอกไม้ก็พบว่าไม่ใช่แค่เสื้อเชิ้ตที่เก่าและขาด มันรวมไปถึงเสื้อยืด กางเกงยีน ถุงเท้าใส่ทำงาน กางเกงนอน ไม่เว้นแม้แต่กางเกงชั้นใน!

“ให้ตายเถอะ” หญิงสาวสบถตอนจับเจ้ากางเกงในสีแดงออกมากาง เธอไม่ได้จะรีดหากต้องการพิศรอยขาดชัดๆ ...กี่รูเข้าไปแล้ว!

ขอบกางเกงชั้นในทุกตัวล้วนขอบย้วยไปหมด ขนาดกางเกงบ็อกเซอร์ยังซีดแล้วซีดอีก เสื้อผ้าทุกชิ้นไม่ได้สกปรกหากแต่มันเก่า เก่าจนน่าจับทำผ้าขี้ริ้ว หญิงสาวส่ายหน้ามองไปรอบกาย บ้านรึก็ใหญ่ ฐานะก็พอมี แต่ทำไมถึงไม่รู้จักดูแลการแต่งตัวของตัวเองแบบนี้

หญิงสาวได้ยินเสียงน้ำกระทบตอนที่ถือเสื้อกางเกงรีดแล้วเข้ามาให้ห้องนอน บ้านหลังนี้มีสามห้องนอนทุกห้องมีห้องน้ำในตัว สาวดอกไม้ตรงไปยังตู้เสื้อผ้าข้างประตูห้องน้ำ ยังเป็นตู้เสื้อผ้าใบเดิมเมื่อเจ็ดปีที่แล้ว ตู้ใบนี้เธอเป็นคนไปช่วยเลือกด้วยตัวเอง รอยยิ้มหม่นปรากฏบนใบหน้างาม

สีเข้มๆ นี่แหละดี มันจะได้ไม่เก่าเร็วไงคะเฮีย

ตามใจหนูดาเลย เฮียยังไงก็ได้

เปิดประตูออกเอาผ้าแขวนแล้วต้องพบว่าตรงขอบมีรอยซ่อมแซม บานประตูตู้คงทรุดเจ้าของมันเลยนำจับยึดมาติดไว้อีกอัน ลัดดาวัลย์เดินลงไปเอาผ้าในตะกร้ามาจัดใส่ตู้ แยกกางเกงเสื้อใส่นอน กางเกงชั้นในใส่ชั้นอย่างเป็นระเบียบ ไม่ลืมคัดถุงเท้าที่ขาดจนน่าเกลียดออกอีกด้วย ตั้งใจว่าพรุ่งนี้จะเข้าไปซื้อที่ร้านค้าในหมู่บ้านมาแทนสักสี่ห้าคู่

อ้อมกอดที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินผิวปากออกจากห้องน้ำชะงัก หัวใจแทบร่วงไปอยู่ตาตุ่ม กะพริบตาอยู่หลายครั้งก็พบว่าตัวเองไม่ได้ฝันไป 

...เป็นเธอจริงๆ ไม่ใช่นางฟ้า นางไม้ที่ไหน!

สาวงามที่กำลังนั่งพับเพียบอยู่หน้าตู้เสื้อผ้าที่เปิดค้างไว้หันมาค้อนให้ชายหนุ่ม แก้มสาวร้อนผะผ่าวขึ้น ใช่ว่าไม่เคยเห็นเขานุ่งผ้าขนหนูผืนเดียวเสียเมื่อไหร่ 

เมื่อก่อน...บังเอิญเห็นบ่อยไป

“หนูดา...” เจ้าของห้องเรียกเสียงแผ่ว สีหน้าราวกับไม่เชื่อสิ่งที่ตาเห็น เขาเพิ่งเผลอพิมพ์บอกคิดถึงเธอไปเมื่อตอนบ่ายเองนะเว้ย โชคชะตาเล่นตลกอะไรกับเขาอีกเนี่ย

ลัดดาวัลย์ยกมือไหว้ชายหนุ่ม ซ่อนสีหน้าแดงก่ำยากนักก็หันไปเผชิญหน้าตรงๆ ให้หมดเรื่องเสีย หญิงสาวพบว่านั่นเป็นการตัดสินใจผิด เมื่อเห็นชายหนุ่มใช้มือกุมกล่องดวงใจเอาไว้

“อี๋! ใส่เสื้อผ้าให้เร็วเลยนะคะ” สาวที่เผลอมองตามมือแหวหน้าแดงก่ำ

“กางเกงในกับกางนอนเฮียอยู่ในมือหนูดานั่นไง”

หญิงสาวปากางเกงชั้นในสีแดงที่มีรอยขาดกับกางเกงนอนขายาวเก่าแล้วเก่าอีกให้เขาโดยไม่มอง ตาจะเป็นกุ้งยิงไหมก็ไม่รู้ ปมผ้าขนหนูเขามันอยู่ต่ำเหลือเกิน ต่ำจนเห็นเส้นขนรำไร หญิงสาวกัดปากกลั้นเสียงกรีดร้อง... ที่เคยคิดว่าเขาหุ่นดีน่ะไม่ใช่เรื่องโม้มโนไปเอง ซิกแพ็คเป็นลอนตรงหน้าท้องตามหลอกหลอนเธอมาหลายปีแล้ว เห็นผู้ชายคนไหนถอดเสื้อก็เฉยๆ เพราะไม่มีใครแซบเท่าเฮียกอด ผิวคร้ามแดดไม่ได้ดูคล้ำน่าเกลียดแต่กลับมีเสน่ห์น่าลูบไล้...

ปึง! หญิงสาวปิดประตูตู้ ดึงสติตัวเองกลับมาเมื่อเพ้อถึงตอนได้ลูบไล้กล้ามท้องอีกฝ่าย

“เฮ้ย ปิดแรงจังหนูดา เดี๋ยวมันพัง” คนที่สวมกางเกงเรียบร้อยบอกเสียงอ่อย จับผ้าขนหนูขึ้นมาเช็ดผมที่เปียกลู่

“ทำไมเฮียไม่ใช้ผ้าขนหนูผืนเล็ก” สาวที่ขัดตาท้วง

“เออลืม” เจ้าของห้องรีบเดินเอาผ้าขนหนูผืนใหญ่ตากตรงราวไม้หน้าห้องน้ำ หยิบผืนเล็กที่พาดอยู่ก่อนขึ้นมาเช็ดผมต่อ

“ลืมหรือว่าทำแบบนี้จนเคยชินกันแน่ ถ้าจะเช็ดหัวก็เช็ดให้เสร็จก่อนค่อยมาเช็ดตัวสิคะ ไม่ใช่พันข้างล่างแล้วเอามาเช็ดข้างบน” สาวดอกไม้บ่นแล้วต้องหน้าแดงเมื่อคิดว่าข้างล่างที่เธอพูดถึงน่ะ ...ล่างไหน

“โอเค คราวหน้าเฮียจะทำตามที่หนูดาบอก” ชายหนุ่มรับฟังแต่โดยดี “ว่าแต่เรามาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมเฮียไม่เห็นรู้เลย”

“มาตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ”

อ้อมกอดเลิกคิ้ว มิน่าล่ะ... ไอ้เงาะมันถึงมองเขาแปลกๆ ตั้งแต่เมื่อวาน ชายหนุ่มเดินไปนั่งตรงขอบเตียง ตบพื้นเตียงข้างตัวเพื่อตัวบอกให้สาวมานั่งด้วย หญิงสาวทำตามแต่โดยดี ทว่าเธอเลือกนั่งพับเพียบกับพื้น ท่านั่งเหมือนบ่าวสาวกับนายหนุ่มไม่ผิดเพี้ยน

“ขึ้นมานั่งนี่”

“ไม่ค่ะ พื้นเย็นดี หนูดาสะดวกแบบนี้” สาวที่ไม่กล้านั่งข้างเขาบอก

“เอาล่ะๆ งั้นตามสบาย บอกเฮียสิว่าจะมาอยู่กี่วัน”

“ยังไม่ทราบเลยค่ะ”

“อะไรคือยังไม่ทราบ” ชายหนุ่มโน้มตัวลงเล็กน้อย 

“ก็ไม่ทราบจริงๆ นี่คะ เพราะหนูดาลาออกจากงานแล้ว” สาวดอกไม้บอกตาใสทั้งที่ใจเต้นรัว กังวลเรื่องจะถูกเขาต่อว่า

“ลาออก!

“เฮียจะเสียงดังทำไมเนี่ย”

“ไม่ดังได้ไง ลาออกทำไม”

ลัดดาวัลย์เล่าเรื่องที่ทำงานให้ชายหนุ่ม เห็นสีหน้าเคร่งเครียดแล้วได้แต่ห่อไหล่ เธอคิดผิดคิดถูกกันเนี่ยที่เล่าให้เขาฟัง

“เป็นแผนเราใช่ไหม เฮียว่าเราอยากออกงานอยู่แล้ว”

ราวกับมีลูกธนูดอกแล้วดอกเล่าพุ่งปักหน้าผาก สาวดอกไม้เบะปากให้คนรู้ทัน

“หนูดา...”

“ใช่ไหม”

“ใช่ค่ะ หนูดาอยากกลับบ้านนี่คะ”

ประโยคที่ดังออกจากปากหญิงสาวเสมือนหมัดน็อกอ้อมกอด ในหัวชายหนุ่มมีแต่คำว่า... เธออยากกลับบ้านเว้ยยย เธอเห็นที่นี่เป็นบ้านนน 

“อะแฮ่ม เรื่องงานให้มันแล้วไปเถอะ เราไปช่วยดูร้านให้เฮียแล้วกัน” เจ้าของพาฮักรีบตีหน้าขรึมดึงสติตัวเองในทันที ก่อนที่จะเผลอหลุดยิ้มดีใจให้สาวเห็น

“ได้เหรอคะ หนูดาตั้งใจจะขอเฮียพอดี ไว้อ้อน... กลับมาหนูดาค่อยหางานทำ” หญิงสาวพูดถึงอ้อนรักเสียงแผ่ว

“อืม เรื่องอ้อนไม่ต้องคิดมากด้วยหรอก มันผ่านมาแล้ว รอให้เขาทำใจได้ก็เท่านั้น”

“เฮียไม่เครียดใช่ไหม”

ลัดดาวัลย์ไม่รู้เลยว่าความห่วงใยเล็กๆ ของเธอกำลังก่อการร้ายด้วยการเข้ายึดพื้นที่ในหัวใจแกร่งของคนฟังมากขึ้นเรื่อยๆ อ้อมกอดนึกว่าเธอยึดไว้หมดแล้ว ที่ไหนได้... หัวใจเขามันพองเป็นอึ่งอ่างได้อีก

“ไม่ ยายอ้อนดันทุรังเอง บ้านผู้ชายเขาแสดงออกโจ่งแจ้งว่าไม่รับสะใภ้จนๆ ตั้งแต่แรกแล้ว”

“ค่ะ” หญิงสาวก้มหน้าซ่อนสายตาวูบไหว

“อ้อ หนูดาออกไปพร้อมน้าทานต์หรือใครที่ไปส่งนมนะ ให้เขาแวะไปส่ง ตอนเย็นเฮียไปรับ”

“ค่ะ งั้นหนูดากลับบ้านก่อนนะเฮีย”

“เดี๋ยวเฮียไปส่ง”

 

 

สาวดอกไม้เดินกลับบ้านโดยมีหนุ่มเจ้าของบ้านเดินมาส่ง จากตรงนี้สามารถมองเห็นบ้านหลังที่ลัดดาวัลย์อาศัย ตลอดทางทั้งสองไม่ได้พูดคุยกัน อ้อมกอดมองเสี้ยวหน้าครุ่นคิดของสาวดอกไม้จนใกล้ถึงบ้านจึงเอ่ยปากถาม

“คิดอะไรอยู่”

ใบหน้าสวยหวานที่มีคิ้ว ตา จมูก ปาก คางรับกันไปหมดบวกกับทรงผมปะบ่ายิ่งทำให้คนมองใจเต้น เธอจะรู้ไหมหนอว่าตัวเองนั้นหน้าเด็กลงทุกวัน อ้อมกอดเหลือบมองริมฝีปากอิ่มสีกุหลาบแล้วลอบกลืนน้ำลาย จู่ๆ ก็รู้สึกคอแห้งขึ้นมาเฉยเลย

“คิดว่าหลายปีที่ผ่านมาหนูดาพลาดอะไรไปบ้าง” การได้กลับมาเห็นพาฮักเติบโตกว่าเมื่อก่อนเป็นเรื่องน่ายินดี หากแต่ลึกๆ เธอแอบเสียดายที่ไม่ได้มีส่วนร่วม

“หือ... พลาดอะไร”

“พลาดสิ่งที่เกิดขึ้นในพาฮักไงคะ”

คำตอบตรงๆ ทำให้อ้อมกอดยิ้มเอ็นดู

“พลาดเรื่องอะไรบ้าง ไหนบอกเฮียหน่อย”

“เรื่องขยายฟาร์มที่หนูดาไม่มีส่วนช่วย แล้วก็สงสัยเรื่องที่แม่ยุยงให้หนูดาไปเรียนต่อที่กรุงเทพทั้งที่รู้ว่าหนูดาคิดถึงบ้านใจแทบขาด”

คำว่า ‘บ้าน’ ยังให้หัวใจอ้อมกอดเต้นรัวอีกครั้ง เธอเรียกที่นี่ว่าบ้านได้เต็มปากเต็มคำ ชายหนุ่มมองเสี้ยวหน้างามที่ฉายแววครุ่นคิดไม่เลิกแล้วยิ้มบางบนใบหน้า มือหนาเอื้อมไปลูบศีรษะทุยเบา เรือนผมที่นุ่มลื่นยังให้ชายหนุ่มนึกอยากก้มลงไปดอมดม ...อยากรู้ว่าจะหอมสักแค่ไหน

“เรื่องเรียนของเราน้าเพาแกแนะนำเพราะหวังดี ไม่ต้องคิดให้ยุ่งยาก” หนุ่มเจ้าของฟาร์มบอก “ส่วนเรื่องอยากมีส่วนร่วมทำให้พาฮักเติบโตขึ้นอีก เราก็...ลงมือทำเสียตั้งแต่วันนี้สิ”

“ลงมือทำเสียตั้งแต่วันนี้” หญิงสาวทวน รู้สึกแปลกๆ กับสายตายิ้มได้ของอีกฝ่าย ไหนจะสัมผัสอ่อนโยนของเขาอีก แค่เขาลูบหัวทำไมใจเธอมันถึงเต้นแรงเหมือนถูกกอดก็ไม่ปาน

“อือฮึ ไม่ต้องเสียดายเวลาที่ผ่านมา”

“อ้อ คงยากค่ะ” หญิงสาวอุบอิบทั้งที่ไม่เข้าใจความหมายของอีกฝ่ายนักแต่ทำไมเธอเขินก็ไม่รู้

“ปล่อยวางเสียบ้าง สาวพิวี่” อ้อมกอดกระเซ้า ดึงมือกลับอย่างเสียดาย

“เฮียยย ห้ามเรียกหนูดาแบบนั้นนะ” สาวดอกไม้งอดแงด 

สาวพิวี่ เป็นคำที่ชายหนุ่มใช้เรียกเพื่อหยอกล้อว่าเธอนั้นขี้เหร่ ใบหน้างามหงิกงอ เมื่อก่อนเขาหยอกล้อเธอแบบนี้ประจำ เคยไปถามหาความหมายกับเงาะ รายนั้นตอบด้วยสีหน้ายิ้มๆ ว่าเฮียเรียกเธอแบบนี้เพราะเอ็นดู ...เอ็นดูตายล่ะ 

“น่าฮักจะตาย สาวพิวี่” แทนที่จะฟัง อ้อมกอดกลับแหย่ให้สาวโมโห น่าแปลก... ไม่ว่าเธอจะทำหน้าตาแบบไหน เขาก็เอ็นดูทั้งนั้น

“เฮียอย่ายั่วโมโหนะ เดี๋ยวหนูดานอนไม่หลับ คิดอยากฆ่าเฮียทั้งคืน” เพราะเขินหนักจึงทำให้หญิงสาวหลุดพูดออกไปแบบนั้น

อ้อมกอดหัวเราะชอบใจ ดวงตาชายหนุ่มมีประกายระยิบระยับ ขนในกายลุกชันขึ้นทันทีที่ได้ยินว่าสาวอยาก ฆ่าทั้งคืน

“อ๊ะ เฮียจะทำอะไร” หญิงสาวอุทานเมื่อถูกดึงมือแกร่งคว้าต้นแขน ใบหน้างามเบี่ยงหลบเมื่อชายหนุ่มโน้มตัวลง

“อยากรู้วิธีฆ่าเฮียให้ตายทั้งคืนไหม”

สาวดอกไม้นิ่วหน้า สบตาคมกริบซึ่งมีประกายระยิบระยับแล้วใจสั่นชอบกล

“แค่ถือมีดมาเสียบพุงก็ฆ่าได้แล้ว” แม้จะงงๆ แต่สาวเจ้าก็ตอบไปตามประสาสาวมั่น เรื่องเถียงเธอไม่เป็นลองใครอยู่แล้ว

“มีวิธีที่ดีกว่านั้นอีก”

“หา นี่เฮียพูดเหมือนกำลังชวนเชิญให้หนูดาฆ่าเฮียอย่างนั้นแหละ” 

“แล้วอยากฆ่าไหม” เสียงห้าวแหบเล่นเอาใจสาวใจเต้นแรง ลัดดาวัลย์สบตาคมกริบก่อนสายหน้า ไม่เข้าใจว่าเขาทำไมต้องกระซิบด้วย ไม่รู้หรือไงว่าทำเสียงแบบนี้มันชวนให้สยิวๆ ชอบกล

“จะเชิญชวนให้คนฆ่าก็ช่วยทำเสียงให้เข้มกว่านี้หน่อยค่ะ”

อ้อมกอดหลุดหัวเราะ ชายหนุ่มขยี้เรือนผมสลวยเบาๆ ก่อนบอกราตรีสวัสดิ์

 

ล้วนธรรมเป็นคนเปิดประตูให้ ชายหนุ่มนั่งดูทีวีรอพี่สาว ได้เห็นสีหน้างงสุดขีดกับแววตาครุ่นคิดแล้วอดห่วงไม่ได้ ต้องเจอความสับสนเบอร์ไหนถึงได้ทำหน้าแบบนั้น

“เป็นอะไรน่ะพี่ดา”

“ธรรม เวลานายอยากให้คนฆ่าต้องพูดประมาณไหน”

“หา ให้ใครฆ่า”

“ใครก็ได้” ลัดดาวัลย์ทำไม้ทำมือประกอบอย่างคนไม่รู้จะอธิบายอย่างไร ที่รู้คือเธอเขินมากกก...

“ไม่เข้าใจ ทำไมต้องอยากให้คนมาฆ่า”

“เออน่า สมมุตินะ... ถ้านายอยากท้าให้ใครมาฆ่าทั้งคืน นายจะพูดแบบไหน”

“ฆ่า-ทั้ง-คืน” ล้วนธรรมเลิกคิ้วย้ำทีละคำ

“อื้อ ว่าไงล่ะ” สาวที่โคตรข้องใจเร่ง

ล้วนธรรมส่ายหน้า เม้มริมฝีปากแน่น

“ใครพูดประโยคนี้กับพี่”

“เฮียกอดน่ะสิ แถมยังพูดด้วยน้ำเสียงชวนจั๊กจี้ชอบกล นึกแล้วยังขนลุก”

คนเป็นน้องอ้าปากค้างมองพี่สาวทำท่าขนลุก เฮียกอดแม่งร้ายยย...ขี้อ่อยสุดๆ รู้ว่าพี่เขาซื่อบื้อเรื่องแบบนี้ยังหยอกมาได้ น่าต่อยชะมัด

“ว่าไงล่ะ”

“ไม่ว่าไง”

“อ้าว ทำไมเป็นงั้น”

“ก็ผมยังไม่เจอคนที่อยากให้ฆ่าทั้งคืน”

“หา นายก็มีความคิดอยากถูกคนฆ่าทั้งคืนด้วยเหรอ” ลัดดาวัลย์ทำหน้าตกใจ โลกมันจะแตกแล้วหรือไง น้องเธอกับเฮียกอดถึงได้คิดอะไรบ้าๆ แบบนี้

ล้วนธรรมทำไม้ทำมืออย่างคนที่อธิบายไม่ถูกคืนบ้าง รู้อุปนิสัยพี่สาวเป็นอย่างดี ลองว่าอยากรู้คือต้องรู้ให้ได้ 

“คืออย่างนี้นะพี่ดา ผู้ชายเราน่ะอยากถูกฆ่าทั้งคืนด้วยคนพิเศษ”

พูดจบชายหนุ่มก็เผ่นขึ้นบ้านไปโดยไม่รอให้พี่สาวตั้งสติได้

“ผู้ชายอยากถูกฆ่าทั้งคืนด้วยคนพิเศษ คืออะไรวะคะ”

นับเป็นโชคดีที่สาวสวยยังแปลความหมายกินนัยลึกนั้นไม่ออก พาฮักฟาร์มจึงผ่านค่ำคืนร้อนรุ่มสำหรับบางคนไปได้อย่างสงบสุข

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 137 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

614 ความคิดเห็น

  1. #401 fsn (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2561 / 20:28

    เขินแทนอะคะ

    #401
    0
  2. #242 Wanna (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 11:10

    เฮียกอดหน้านิ่งปากร้าย กับ เฮียกอดตาหวานขี้อ่อยนี่มันใช่คนเดียวกันหรือเปล่าเฮียย อยากเป็นหนูดาอ่ะ จะจับเฮียฆ่าทั้งคืน


    #242
    0
  3. #241 ดอกแก้วจ้า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2561 / 10:29

    ถ้าจะทำให้เฮียกอดถึงขนาดนั้น แต่งงานกันเลยเหอะ^[]^

    อิจฉาา อยากพับกางเกงในขาดๆของเฮียบ้างอ่ะ

    #241
    0
  4. #239 Angangkana (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 23:08
    เฮียกอดนี่ไม่ใช่ย่อยนะ.....อ่อยสุดตัวออกตัวแรงมากเฮีย
    #239
    0
  5. #238 neenoonnoonns29 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 23:01
    โอ้ยยย ถึงกับต้องไปหาคำแปลในกูเกิ้ล555 ชอบๆๆ
    #238
    0
  6. #237 KraTai_tttop (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 19:54
    เฮียกอดอยากโดนหนูดาฆ่าทั้งคืน 55555
    #237
    0
  7. #236 moomai06 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 18:59

    ซื่อเกินไปนะหนูดา 555

    #236
    0
  8. #235 noodao (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 18:27

    เฮียอยากโดนฆ่าทั้งคืนจริงหรอคะ ว่างนะสนใจไหมคะ ระหว่างที่หนูดายังซื่อไม่เข้าใจความหมาย

    #235
    0
  9. #233 Kungnoi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 17:16

    ตายๆ วันทั้งวัน มีแต่คำว่า โดนฆ่าทั้งคืนแน่ๆ555

    #233
    0
  10. #232 aprilfuday (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 16:49
    เอากับเขาสิ. ฆ่าทั้งคืนเฮียกอดคนขี้อ่อย
    #232
    0
  11. #231 ต้นหญ้า ญาญ่า (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 16:42

    โอ๊ยเฮียกอด........อ่อยซะ........... (ทำไมต้องเขินประหนึ่งว่าเป็นหนูดาด้วยนะฮ่าๆๆ)

    #231
    0
  12. #230 gibbsfreeenergy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 16:33

    อ่อยเบอร์แรงมาก ชอบบรรยากาศละมุนๆ แบบนี้ แบบปากางเกงใน555

    #230
    0
  13. #227 ปันปัน (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 15:23

    เฮียกอดคงอยากให้นู๋ดามาดูแล...

    #227
    0
  14. #226 ManGvi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 13:38
    อ่อยจุงง
    #226
    0
  15. #225 Pompom06 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 12:36
    5555อยากโดนฆ่าทั้งคืนจังอิอิ
    #225
    0
  16. #224 nuchjira (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 12:35

    เฮียกอดขี้อ่อย อยากโดนฆ่าทั้งคืน 555

    #224
    0
  17. #223 Lovemefilmme (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 12:18
    เฮียยถ้าจะอ่อยกันขนาดนี้อ่ะนะคะ จับหนูดากินซะเถ๊อะะะ
    #223
    0
  18. #222 ao_majo (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 11:29

    น้องดากลับมาแล้ว ต่อจากนี้เฮียกอดจะต้องได้รับการปฏิวัติสภาพเสื้อผ้าแน่ๆ

    #222
    0
  19. #221 uma18 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 11:11
    เฮียกางเกงย้วยๆน่ะทิ้งเหอะ เป็นรูด้วย อยากผลักน้องดาทิ้ง แล้วโดนอ่อยแทน น้องคนนี้เขินแทนบิดไปหมดแล้ว พี่กอดต้องรับผิดชอบด้วย #วิ่งไปฟ้องผญ.มิ่ง
    #221
    0
  20. #220 pnui19 (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 11:10
    เฮียอ่อยแรงงงงง น่ารักกก
    #220
    0
  21. #219 winniewi (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2561 / 11:06
    เฮียกอดน่ารัเ
    #219
    0