ดั่งดาวคอยเดือน (หย่งคัง - เพียงจันทร์)

ตอนที่ 4 : คุณชายผู้อาภัพ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,066
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 37 ครั้ง
    18 เม.ย. 61

2

คุณชายผู้อาภัพ

สถานีวิทยุเพลงลูกทุ่งเปิดเพลงแปลกไปจากทุกวันเพราะมีผู้ฟังขอไว้เป็นกรณีพิเศษ เนื่องจากเป็นวันครบรอบวันเสียชีวิตของสามี แท็กซี่สูงวัยยิ้มเมื่อได้ยินเพลงดังที่เป็นอมตะ ขนาดเป็นคนอีสานขนานแท้ยังรู้จักเพลงและหนังอมตะเรื่องนี้เลย เจ้าของรถที่ถึงคิวรีบลงจากรถเมื่อเพื่อนตะโกนบอกว่ามีลูกค้า ก่อนจะเขม้นตามองลูกค้าซึ่งมุ่งหน้ามาที่รถ ชายหนุ่มมีดวงตาเรียว จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากบางเฉียบเป็นสีเรื่อจนสาวๆ หลายคนเห็นแล้วอาจอิจฉา ใบหน้ามีเหงื่อไหลย้อยลงเป็นทาง ซ้ำผิวเนื้อบริเวณแก้มยังแดงจากอากาศร้อน หน้าตาที่บ่งบอกว่ามีเชื้อสายจีนทำให้คนมองนึกถึงสวี่เหวินเฉียงในซีรีส์เจ้าพ่อเซี่ยงไฮ้ หากไม่มีพร็อพประกอบที่ เอ่อ มันขัดกับบุคลิกชายหนุ่มเอามากๆ

คนขับมองหากระเป๋าเดินทางของผู้โดยสารที่ยืนหิ้วถุงกระดาษพะรุงพะรังเต็มสองมือ ร่างสูงใหญ่หยุดยืนหอบหายใจบ่งบอกถึงความเหนื่อย เขาก้มตัวโยนบรรดาถุงเข้าไปในตอนหลังของรถหลังจากคนขับวิ่งอ้อมมาเปิดประตูให้ ก่อนจะปิดประตูหลังแล้วขึ้นไปนั่งด้านหน้าโดยไม่สนใจสีหน้าสงสัยของคนขับรถ มือที่ว่างแล้วปลดกระดุมเสื้อด้านบนสองเม็ดทันที ไอเย็นๆ จากเครื่องปรับอากาศบนรถแท็กซี่กลางเก่ากลางใหม่ช่วยบรรเทาความร้อนได้ไม่น้อย แต่นั่นก็ยังไม่มากพอสำหรับคนที่ทั้งเหนื่อยและร้อนจนต้องยกมือขึ้นโบกไปมา

ไม่มีกระเป๋าเหรอครับคนขับที่ยังไม่ออกรถหันมาถาม เอี้ยวใบหน้ามองบรรดาถุงกระดาษที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของฝาก เขากลัวลูกค้าลืมกระเป๋าแล้วต้องเสียเวลาวกรถกลับมาเอาอีกจึงถามอย่างหวังดี

ไม่ มีแค่นี้ภาษาไทยแปร่งๆ ดังจากปากผู้โดยสารที่เริ่มมีสีหน้าดีขึ้น ใบหน้าแดงจากความร้อนเริ่มจางลงเป็นปกติหลังจากได้รับความเย็น แท็กซี่สีชมพูกลางเก่ากลางใหม่แล่นออกจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปตามถนนทางหลวง

ดวงตาเรียวคมของคนที่นั่งตอนหน้าคู่คนขับมองออกไปด้านข้าง แอร์เย็นๆ ทำให้ร่างกายคลายความร้อนหากแต่ใจที่ร้อนรุ่มนั้นหาได้ลดทอนความร้อนลงสักนิด นึกถึงสาเหตุของความล่าช้าในการเดินทางแล้วก็ให้โมโห เขาจะจดจำไว้ว่าไม่ควรวางใจปล่อยให้น้องสาวเป็นธุระในการจัดการของใช้ส่วนตัวหรือจองตั๋วเดินทางให้

ปีนี้เป็นปีที่เขามีงานยุ่งมากจนแทบหาเวลาจัดการธุระส่วนตัวของตัวเองไม่ได้ จึงไหว้วานให้น้องสาวจัดการให้ แต่ก็นั่นแหละตอนนี้เขามีเสื้อผ้าแค่ชุดที่ใส่กับเสื้ออีกสองตัวในถุงสีดำที่น้องสาวตัวดีหาซื้อให้เป็นการชดเชยอย่างแก้ขัด ยิ่งนึกย้อนไปถึงสาเหตุที่ตนไม่มีกระเป๋าเสื้อผ้าก็ยิ่งขุ่นเคือง อีกทั้งเรื่องที่ต้องขึ้นสายการบินพาณิชย์ราคาประหยัดนั่นอีก

ลูกชายมาเฟียเจ้าของกาสิโนใหญ่ในฮ่องกงขึ้นสายการบินโลว์คอสต์รู้ถึงไหนอายถึงนั่น!

เกิดมาอั๊วยังไม่เคยนั่งเลย เฮียไปลองให้หน่อยแล้วอย่าลืมมาเล่าให้อั๊วฟังด้วยล่ะ นั่งชั้นประหยัดคนเยอะไม่แน่เฮียอาจเจอเนื้อคู่แล้วได้แต่งงานแต่งการเหมือนอั๊วก็ได้ จะมาอยู่เป็นหนุ่มเทื้อบนคานคนเดียวในบ้านไม่ได้นะ อายุเฮียไม่ใช่น้อยๆ แล้วเสียงเจื้อยแจ้วของน้องสาวดังขึ้นในหัว

ใช้บริการสายการบินโลว์คอสต์นั่งชั้นประหยัดแออัดเพื่อเปิดทางให้พรหมลิขิต

เดินหอบข้าวของพะรุงพะรังเหมือนเจ๊กตกยากเดินทางมาเพื่อตั้งรกรากบนแผ่นดินไทย

ถุยชีวิตลูกชายมาเฟีย!

มุมปากชายหนุ่มกดลึกชีวิตที่ไม่มีบอดีการ์ดคอยคุ้มกัน ไม่มีคนคอยเดินนำหน้าตามหลัง ถึงไม่ค่อยชินแต่ก็ไม่เกินความสามารถ มันก็สนุกดีอีกแบบที่ได้นั่งที่นั่งแคบๆ บนเครื่องบินโดยด้านซ้ายมีชายตัวโตที่เอาแต่ส่งเสียงกรนตลอดการเดินทาง ส่วนทางขวาก็เป็นหญิงสาวอายุยี่สิบปลายๆ ที่เอาแต่ชม้ายชายตาหวานฉ่ำให้บ่อยครั้ง จนเขาไม่กล้าหลับตาเพราะกลัวลืมตาขึ้นอีกทีจะลงไปอยู่ในท้องเจ้าหล่อนเสียแล้ว

เฉียนหย่งคังหันไปมองข้าวของซึ่งเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตเส็งเคร็งของเขาตอนนี้ เพ่ยหนิงลืมกระเป๋าเสื้อผ้าเขาแต่ไม่ลืมของฝาก! ทันทีที่เขาประชุมเสร็จก็ตรงไปรอน้องสาวที่สนามบิน แล้วก็ต้องพบกับความน่าผิดหวังปนน่าโมโห เสียงโทรศัพท์มือถือดังขัดภวังค์ขุ่นเคืองของชายหนุ่ม

อาเฮียถึงเมืองไทยแล้วเหรอคะเสียงหวานๆ ของเจ้าของถุงเยอะแยะเป็นพะเรอเกวียนในตอนหลังของแท็กซี่ดังขึ้นชายหนุ่มเกือบยิ้มออกมาอย่างผ่อนคลายด้วยคิดว่าน้องสาวโทร. มาเพราะเป็นห่วงแล้วเชียว หากประโยคถัดมาไม่ตามมาติดๆ

ของที่อั๊วฝากไปไม่ตกหล่นใช่ไหมคะ ตอนไปรับของเฮียเช็กดูดีแล้วหรือยัง อย่าให้หายเชียวนะเฮียคนฟังกัดฟันกรอด ปรายตามองไปยังข้าวของที่ทำให้เขาโดนผู้คนมองด้วยสายตากังขาว่าไอ้เจ๊กนี่มันอพยพมาจากไหน

ใจคอลื้อจะไม่ถามว่าอั๊วเป็นยังไงบ้างหรือไง ไอ้ของฝากนี่มันสำคัญกว่าอั๊วหรือไงภาษาจีนกวางตุ้งดังรัวออกจากปากผู้โดยสารหนุ่ม

แหมเฮียก็ อั๊วรู้น่าว่าเฮียสบายดี ไม่งั้นจะมีแรงตวาดอั๊วได้เหรอคนเป็นน้องที่เพิ่งนึกขึ้นได้ทำเสียงอุบอิบ

เฮอะหย่งคังทำเสียงขึ้นจมูกบอกความไม่พอใจ

อั๊วขอโทษที่ลืมกระเป๋าเฮีย แต่นั่นไม่ใช่ปัญหานะ เฮียเจิ้นบอกว่าเสื้อผ้าเฮียไปหาซื้อใหม่ที่เมืองไทยก็ได้

ไอ้เจิ้นมันสู่รู้!” เสียงทุ้มแดกดันผู้เป็นน้องเขย เจิ้นเทียน คืออดีตบอดีการ์ดของเพ่ยหนิงที่จับพลัดจับผลูมาตกล่องปล่องชิ้นกับน้องสาวเขา จะเรียกว่าเป็นความโชคดีเหมือนหนูตกถังข้าวสารก็พูดไม่เต็มปาก ด้วยรู้นิสัยเกินๆ ของน้องสาวเป็นอย่างดี

เอ๊ะเฮียนี่ก็ จนป่านนี้แล้วยังไม่เลิกด่าเฮียเจิ้นอีกคนที่เพิ่งแต่งงานได้ไม่ถึงเดือนกระเง้ากระงอด กางปีกปกป้องสามี

ทำไมจะด่าไม่ได้ ก็บอกแต่แรกแล้วไง ถึงมันจะเลื่อนขั้นมาเป็นน้องเขย สำหรับเฮียมันก็คือไอ้เจิ้นคนเดิมอาการปกป้องสามีป้ายแดงของน้องสาวทำให้คนเป็นพี่เกิดหมั่นไส้

อั๊วไม่ทะเลาะกับเฮียแล้ว อย่าลืมเอาของไปส่งให้ถึงมือพี่ดินนะเฮียคนเป็นน้องทำเสียงออดอ้อนเมื่อพี่ชายขึ้นเสียงอย่างโมโห มันก็คงมีสาเหตุมาจากที่เธอรีบจนลืมกระเป๋าเสื้อผ้านั่นแหละ เธอมาถึงสนามบินตอนที่สายการบินประกาศเรียกชื่อพี่ชายแล้ว เอ่อมาพร้อมถุงของฝากที่แค่เห็นแวบแรกคนเป็นพี่ก็ตีหน้ายักษ์แยกเขี้ยวใส่ทันที

รู้แล้วเมื่อน้องสาวทำเสียงอ่อนลงอารมณ์ที่พุ่งปรี๊ดก็เย็นลง หย่งคังนึกระอาตัวเองที่ไม่เคยใจแข็งกับเพ่ยหนิงได้สักครั้ง

แค่รู้เฉยๆ ไม่ได้นะเฮีย ต้องไปส่งให้ถึงมือด้วย

ก็บอกแล้วว่าเออๆ ผัวก็มีแล้วยังกล้าฝากของให้ผู้ชายอื่นอีกนะเราเขาได้แต่ค่อนเสียงไม่จริงจัง รู้สึกมันเขี้ยวน้องสาวที่ทำให้เขาต้องหอบหิ้วของฝากมาเป็นพะเรอเกวียนเพื่อเอาไปฝากไอ้พระเอกลิเกนั่น

เฮียอะหยาบคาย อั๊วจะฟ้องอาป๊าว่าเฮียพูดไม่เพราะกับน้องสาวตัวเล็กๆ ที่แสนจะน่ารักบอบบาง…”

พอๆ อั๊วรู้แล้วว่าลื้อน่ะอึดถึก เอ๊ย บอบบางขนาดไหน ชายหนุ่มขัดขึ้นด้วยสีหน้าขบขันยามนึกถึงรูปร่างบอบบางเหมือนตุ๊กตาจีนของน้องสาว เพ่ยหนิงตัวเล็กก็จริง แต่นิสัยเจ้าหล่อนนั้นแสบยิ่งกว่าเอาพริกขี้หนูทั้งสวนมาตำรวมกันเสียอีก

รู้ก็ดีแล้ว อาเฮียอย่าลืมบอกพี่ดินล่ะว่าอั๊วขอเป็นอีกหนึ่งกำลังใจให้พี่ดิน อกหักเรื่องเล็กอกเล็กเรื่องใหญ่ อุ๊ยไม่ใช่สิ พี่ดินอกโตไม่ได้นี่นา เอ…”

พอๆเขาพูดแทรกขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นว่าน้องสาวคงจะพล่ามอีกนานเอาเป็นว่าอั๊วจะเอาของฝากไปส่งให้ถึงมือไอ้พระเอกลิเกนั่น

 

บ่ายคล้อยรถโดยสารประจำทางสีแดงกระด่างกระดำบ่งบอกอายุการใช้งานก็แล่นมาจอดในตลาดสดประจำอำเภอแห่งหนึ่ง หย่งคังที่ต่อรถมาลงที่นี่เดินไปยังห้องแถวที่ใช้เป็นสำนักงานของคณะลิเกเคียงฟ้า มีชายหนุ่มรูปร่างสันทัดรอเขาอยู่ก่อนแล้ว ถึงตอนนี้ก็อดทำหน้าเบื่อหน่ายไม่ได้เพราะเขาต้องหอบหิ้วของฝากซ้อนมอเตอร์ไซค์อีกฝ่ายไปยังบ้านพักซึ่งอยู่ห่างออกไป

ดิน คุณชายสังคัง เอ๊ย คุณชายหย่งคังมาแล้ว

หึๆๆ เป็นเสียงของไอ้พี่คนขับนั่นแหละ หย่งคังแยกเขี้ยวให้คนที่เอี้ยวหน้าหันมาฉีกยิ้มล้อเลียนตน

มาแล้วเหรอครับ กำลังรออยู่พอดีเลย เข้ามาข้างในก่อนครับเจ้าบ้านที่มีรูปร่างสูงโปร่ง ใบหน้าเรียวสวยกว่าชายทั่วไปเชื้อเชิญแขกเข้าบ้าน ก่อนหันไปตำหนิลูกน้องของตนทีเล่นทีจริงพี่ตะขบอย่าไปแซวคุณชายสังคัง เอ๊ย คุณชายคังแบบนั้น เราไม่ใช่เพื่อนเล่นคุณชายเหมือนเหน่หรอกนะ

เคียงพสุธาอดเวทนาสภาพเพื่อนของคนที่มีศักดิ์เป็นน้องเขยตนไม่ได้ หย่งคังหรือคุณชายคังนั้นเป็นถึงลูกชายของหย่งเล่อเจ้าของกาสิโนยักษ์ใหญ่ในฮ่องกง

ชื่อเพื่อนกึ่งศัตรูดังออกจากปากพ่อพระเอกลิเกขวัญใจเพ่ยหนิงทำให้หย่งคังรู้สึกคันคะเยอไปทั้งตัว ความจริงพี่ชายของเคียงพสุธาที่เป็นผู้นำคณะอย่างเคียงธารานั้นมีใบหน้าหวานหยดย้อยกว่าเยอะ แต่น้องสาวเขากลับชอบนายดินหรือเคียงพสุธาผู้นี้มากกว่า ถึงกับพร่ำเพ้อว่าหล่อหยาดฟ้ามาดินฟังดูแปลกๆ แต่นั่นออกจากปากน้องสาวเขาจริงๆ ซึ่งเขาเห็นค้านกับน้องสาว ชายหนุ่มตรงหน้านี้ยามไม่แต่งหน้าก็มีรูปหน้าธรรมดาที่ถ้าตัดสินแบบยุติธรรมก็ค่อนไปทางหล่อเล็กน้อย หากมองด้วยอคติก็หน้าเหมือนหมาขี้เรื้อนดีๆ นี่เองเพราะมันหล่อน้อยกว่าเขาหลายขุม

น้องสาวฉันฝากของมาให้ เอ้ารับไปซะ ฉันจะได้รีบไป ชายหนุ่มไม่เดินเข้าบ้านตามที่แขกเชิญ ยื่นมือส่งถุงของฝากให้อีกฝ่าย ความจริงเขาฝากรถขนส่งมาก็ได้ ถ้าไม่เพราะรักน้องสาวมากจนยอมทำตามคำขอทุกอย่าง

ไม่กินน้ำกินท่าก่อนเหรอครับเคียงพสุธาถามแขกหนุ่มที่ยืนทำหน้าหงิก บ่งบอกอาการไม่เต็มใจหอบหิ้วของพวกนี้ พระเอกลิเกหนุ่มทำหน้าอิหลักอิเหลื่อเมื่อนึกถึงเจ้าของของฝาก คุณหนูเพ่ยหนิงเป็นแม่ยกเขามาได้สองปีแล้ว หญิงสาวมักจะส่งของฝากมาให้เสมอ

ไม่ล่ะ มีธุระต้องรีบไป

เดี๋ยวๆเจ้าบ้านเรียกแขกหนุ่มเอาไว้เหน่โทร. มาบอกว่าคุณชายรีบ เอารถผมไปใช้ก่อนดีไหม

คนรีบเดินทางต่อทำหน้าครุ่นคิดปนสงสัยว่าเหตุใดมหาเสน่ห์ถึงรู้ ครั้นพอนึกถึงน้องสาวหย่งคังก็พอเดาได้ เขารีบเอ่ยปฏิเสธ ชื่อของฟิลลิปเป้ มหาเสน่ห์ ฟาเบรกลาส วงศ์บุษบาทำให้คุณชายเฉียนรู้สึกระคายผิวหนังราวกับลมได้พัดหมามุ่ยมาต้องผิวเนื้อส่วนที่อยู่นอกร่มผ้า

ไม่ล่ะ ขอบใจ

น้ำใจไอ้เหน่ถือเป็นสิ่งอัปมงคล!

รับแล้วขี้เกียจไปอาบน้ำมนต์เก้าวัดเพื่อล้างซวย!

ไม่ต้องเกรงใจ ไหนๆ ก็อุตส่าห์เอาของฝากมาให้ คุณชายเอารถผมไปใช้ก่อนก็ได้

นั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะ!

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 37 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #92 noodao (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 เมษายน 2561 / 12:08
    น้ำใจของเหน่คือหายนะที่คุณชายคงเลี่ยงได้ยาก 555
    #92
    0
  2. #30 Jeaw (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กันยายน 2557 / 14:19
    สนุกคร้า มาอัพต่อไวๆน้าาาาา
    #30
    0