ดั่งดาวคอยเดือน (หย่งคัง - เพียงจันทร์)

ตอนที่ 3 : ...พระจันทร์หรือดาวพระศุกร์ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,153
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 30 ครั้ง
    10 เม.ย. 61

กว่าทุกอย่างจะพร้อมเสร็จเพียงจันทร์แทบหมดแรง กระนั้นแล้วเธอก็เกือบทรุดลงไปจริงๆ ยามรับรู้ว่าพูนนั้นถูกเริงไหว้วานให้เข้าไปทำธุระในเมืองให้ พร้อมจิตกับวรดาออกมายืนหัวร่อต่อกระซิกกันหน้าบ้านยามเธอจะกลับ ทำให้อดคิดว่าเป็นแผนการของสองแม่ลูกไม่ได้ แหม่มันทำให้เธออดเปรียบเทียบตัวเองเป็นนางเอกในนิทานอมตะอีกไม่ได้ หรือไม่ก็เป็นนางเอกละครหลังข่าวที่นางเอกมีชีวิตรันทดสุดๆ ทั้งนี้ทั้งนั้นชีวิตเธอมันคงแผกไปจากนิทานและละครน้ำเน่าก็ตรงที่ไม่มี ‘พระเอก’ ขี่ม้าขาวหรือซิ่งรถยนต์คันหรูมาช่วย

ซินเดอเรลลามีเจ้าชายขี่ม้าขาว

ดาวพระศุกร์มีคุณภาคย์คอยช่วยเหลือ

แต่พระจันทร์อย่างเธอกลับไม่มีใคร

ความร้ายกาจขนาดว่ามาหยารัศมีแม่เลี้ยงของดาวพระศุกร์ยังเป็นรองทำให้เพียงจันทร์ไม่อยากต่อปากต่อคำกับสองแม่ลูก หญิงสาวเดินเลี่ยงกลับไปยังที่พักซึ่งอยู่ลึกเข้าไปในสวนอีกราวๆ หนึ่งกิโลเมตร สตาร์ตเจ้ากระบะรูปทรงคลาสสิกคันเก่งมุ่งหน้าไปตามถนนโรยกรวด หญิงสาวเปิดกระจกรถทั้งสองด้านเพื่อรับลม

ตลอดทางหญิงสาวหวนคิดถึงอดีตที่เรียกได้ว่าขมขื่นมากทีเดียว สวนลำไยแห่งนี้มีชื่อว่า ‘จันทัปปภา’ แต่เดิมนั้นเป็นของครอบครัวเธอ พูนเล่าให้ฟังว่าพ่อแม่ของเธอได้ขายมันต่อให้ลุงกับป้าและย้ายครอบครัวเข้าไปอยู่ในเมืองหลวง แต่ไม่นานครอบครัวเธอก็ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิต พ่อแม่และพี่ชายจากไปพร้อมกัน เธอที่รอดชีวิตถูกส่งมาให้ลุงดูแลอย่างที่คนรับไม่ค่อยจะเต็มใจมากนัก

หญิงสาวสะบัดหน้าไปมาเมื่อกระบอกตาเริ่มร้อนผ่าวจากการนึกถึงปมในอดีต

วันนี้วันดีอย่านึกถึงเรื่องไม่ดีสิจันทร์เจ้า ต้องนึกถึงแต่สิ่งดีๆ เข้าไว้” หญิงสาวบอกตัวเอง

หญิงสาวเพิ่งเรียนจบปริญญาตรีในมหาวิทยาลัยของรัฐพร้อมด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งซึ่งนำความปลาบปลื้มมาสู่พูน เธอตั้งใจว่าจะหางานหาเงินมาเลี้ยงพูนเพื่อเป็นการตอบแทนบ้าง เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ส่วนใหญ่หรือแม้แต่ค่าใช้จ่ายต่างๆ เกี่ยวกับเธอ พูนเป็นคนรับผิดชอบเองทั้งหมด นึกถึงวันที่กลับมาบอกพูนว่าเธอจบด้วยเกียรตินิยมอันดับหนึ่งแล้วรอยยิ้มก็เปื้อนใบหน้าน่ารัก ท่าทางดีอกดีใจจนต้องวิ่งไปซื้อเหล้ายามาดื่มฉลองกับคนงานนั้นน่าขำนัก

ชีวิตเธอมีแค่พูนก็ดีมากแล้ว

จู่ๆ ใบหน้าของใครบางคนก็โผล่ขึ้นมาทับซ้อนใบหน้าของพูน ‘เขา’ คนนั้นก็คอยวนเวียนอยู่ใกล้ความคิดของเธอเหมือนกัน เขาที่เธอไม่ต้องการเห็นหน้า แต่คิดถึงทุกครั้งยามที่มีความทุกข์หรือมีความสุข

เฮ้ย บอกให้คิดถึงแต่เรื่องดีๆ” หญิงสาวย้ำกับตัวเองอีกครั้ง โดยที่สมองยังลบภาพเขาผู้นั้นออกไปไม่ได้

 

งานเลี้ยงฉลองวันเกิดครบรอบยี่สิบสองปีที่จัดประหนึ่งงานมงคลสมรสเริ่มขึ้นในช่วงหกโมงเย็น คนงานหลายคนในสวนถูกเกณฑ์มาช่วยงาน เรียกว่ามากันหมดสวนเลยก็ว่าได้ ไล่ตั้งแต่อายุเยอะๆ หน่อยก็เป็นแม่ครัว สาวรุ่นๆ ก็ไปเสิร์ฟอาหาร หนุ่มๆ แก่ๆ ส่วนใหญ่จะใช้แรงงานและถูกสั่งห้ามออกมาด้านหน้าให้เกะกะหูตาแขกเหรื่อที่มาร่วมงาน ข้อนี้เพียงจันทร์แอบขุ่นเคืองผู้เป็นป้าเป็นอย่างมาก จัดงานหรูหราโอเวอร์แต่เค็มไม่กล้าจ้างพวกบริษัทรับจัดงานแล้วยังมีหน้าออกปากสั่งห้าม

วรดาเจ้าของงานวันเกิดในคืนนี้สวมชุดสีขาวฟูฟ่องยาวแค่หัวเข่า มองไกลๆ เหมือนเจ้าสาวยืนรับแขกอยู่หน้าซุ้มที่ประดับด้วยดอกไม้และลูกโป่งหลากสี หญิงสาวยิ้มเยื้อนเอื้อนเอ่ยทักทายแขกเสียงหวานจ๋อย สำหรับเพียงจันทร์นั้นมันจึกกะดึ๋ยมากทีเดียว เพราะเธอคุ้นชินแต่เสียงหวีดแหลมและสายตาจิกกัดของอีกฝ่าย

ทิวลิปสีขาวดอกใหญ่ปักแซมอยู่ด้านหลังศีรษะเจ้าของงานวันเกิด ดูเข้ากั๊นเข้ากันกับทรงผมโมเดิร์น เอ๊ย โมฮอกอะไรนั่น เพียงจันทร์คิดว่าตนนั้นเชยแหลกแจกระเบิดเลยทีเดียวที่ตามแฟชั่นของวรดาไม่ทัน ท่าทางยอบตัวไหว้อย่างอ่อนช้อยทำให้เธอขนลุกขนพอง พอตั้งใจหันไปมองทางอื่นเสียงผู้เป็นป้าก็รั้งไว้เสียก่อน

ไปเอาน้ำมาให้หน่อยสิ ลูกดายิ้มจนเหงือกแห้งหมดแล้ว” จะเหงือกแห้งปากแห้งแล้วมันเกี่ยวอะไรกับเธอด้วย คนถูกใช้คิดในใจแต่ก็ยอมเดินไปหยิบแก้วน้ำหวานส่งให้แต่โดยดี

ขอบใจ แล้วก็ยืนอยู่แถวๆ นี้ล่ะ เผื่อฉันจะเรียกใช้สอย

หญิงสาวแอบกลอกตา ไม่ใช่เผื่อเรียกใช้สอยหรอก แต่ป้าคงอยากให้เธอช้ำใจเสียมากกว่า กวาดตามองรอบงานอีกครั้งแล้วนึกแหยงๆ ให้เธอจัดงานวันเกิดแบบนี้เธอไม่จัดเด็ดขาด สู้กินเค้กกับลุงพูนสองคนก็ไม่ได้ การแต่งตัวที่เพียบไปด้วยพร็อพอย่างเครื่องทองหยองแบบจัดเต็มของผู้เป็นป้าทำให้เกิดกังขา

ตกลงว่าจัดงานวันเกิดหรืองานจำอวดกันแน่!

พี่ยศมาแล้วค่ะ” วรดาหันมาบอกผู้เป็นแม่ ยิ่งยศคือแฟนหนุ่มของหญิงสาว ชายหนุ่มเป็นลูกชายกำนันคนดังของที่นี่

ไหว้พระเถอะจ้ะพ่อคุณ” พร้อมจิตรับไหว้เสียงอ่อนหวาน ส่วนเริงเข้าไปตบบ่าชายหนุ่มรุ่นลูกที่มาผูกสมัครรักใคร่กับลูกสาว ดันให้ชายหนุ่มไปยืนเคียงคู่กับลูกตนเพื่อถ่ายรูป

เพียงจันทร์มองภาพนั้นแล้วถึงกับกลั้นยิ้ม เอิ่ม เหมือนคู่บ่าวสาวยืนเคียงกันเลย ยิ่งยศสวมสูทสีดำ ส่วนวรดาสวมชุดสีขาว แลอย่างไรมองมุมไหนก็เหมือนคู่บ่าวสาว

ตกลงเขาแต่งงานกันบ้อ?” เสียงมาลัยดังจากด้านหลัง ยังให้เธอเกือบหลุดขำออกมา

บ้าสิ จัดงานวันเกิดย่ะ” เธอหันไปแก้เสียงขลุกขลัก “ดูเค้กบนโต๊ะนั่นสิ” บุ้ยปากไปยังเค้กวันเกิดหลายชั้นที่มองยังไงก็เห็นเป็นเค้กแต่งงาน

เค้กแต่งงาน บ้านข่อยบ่มีก็ยังฮู้

ก็เออ มองให้เป็นเค้กวันเกิดก็แล้ว” เพียงจันทร์บอกกลั้วขำ

มองจังได๋ นั่นมันเค้กแต่งงานในละครทีวีมีออกเกลื่อน” สาวอีสานยังไม่เลิกเถียง ใบหน้ายิ้มๆ ของเพียงจันทร์พลอยทำให้เธอสบายใจ ใครๆ ต่างรู้ว่าวันนี้นอกจากเป็นวันเกิดของวรดาแล้วยังเป็นวันเกิดของเพียงจันทร์อีกด้วย

เออน่า ไว้ดูตอนตัดเค้กเถอะว่าเขาจะตัดสองคนไหม

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมามันก็เป็นจริงอย่างที่เธอพูด พร้อมจิตกับเริงยุให้ยิ่งยศตัดเค้กวันเกิดพร้อมลูกสาว บรรยากาศประหนึ่งงานเลี้ยงฉลองสมรสทำให้แขกหลายคนเอ่ยปากแซว วรดาอายม้วนต้วน ส่วนยิ่งยศได้แต่ยิ้มรับหน้าบานเป็นกระด้งที่ได้ยืนเคียงคู่ลูกสาวเจ้าของสวนลำไยที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัด

เอาไว้ตกล่องปล่องชิ้นกันเมื่อไหร่จะจัดให้ใหญ่กว่านี้ร้อยเท่า” พร้อมจิตประกาศ ยิ้มให้ลูกชายกำนันคนดังที่มีที่ทางนับร้อยไร่ แถมยังมีฟาร์มเลี้ยงโคนมที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆ ของจังหวัดอีกด้วย

คนภายนอกมองอาจคิดว่าการที่สองหนุ่มสาวรักกันนั้นเหมือน ‘เงินต่อเงิน’ หรือ ‘เรือล่มในหนอง ทองจะไปไหน’ แต่ใครบ้างเล่าจะรู้ว่าภายใต้สิ่งสวยงามนั้นอาจมีบางอย่างแอบแฝง อาจจะเป็น… ‘หนี้ต่อหนี้’ หรือ ‘หนี้ล่มในหนองเดียวกัน แล้วเจ้าหนี้จะไปไหน’ ก็ได้

เพียงจันทร์ถูกตามตัวให้ไปถ่ายรูปหมู่ หญิงสาวเดินไปยืนข้างๆ ผู้เป็นป้าท่ามกลางสายตาจิกกัดและเสียงหัวเราะคิกๆ ของเพื่อนวรดา เชื้อร้ายที่บ่มเพาะจากผู้เป็นมารดาวรดาถ่ายทอดมันให้เพื่อนสนิททุกคน เพียงจันทร์พาตัวเองเดินออกจากงานทันทีที่ถ่ายรูปหมู่เสร็จ เพื่อไปรอพูนอยู่ที่บ้านพร้อมทั้ง… ‘แอบรอ’ ใครบางคนที่หิ้วเค้กมาให้ทุกปี!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 30 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

117 ความคิดเห็น

  1. #91 noodao (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 เมษายน 2561 / 09:06
    จันทร์จะมีคนคอยช่วยเหมือนนางเอกในละครไหมนะ
    #91
    0
  2. #16 Neat Pasa (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 22:50
    เฮียน่าสงสารเนอะ

    แต่

    เฮียสังค้งก็เท่โพดๆๆๆๆๆ
    #16
    0