จอมใจ | kaisoo kaido

ตอนที่ 7 : บทที่ ๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,508
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 241 ครั้ง
    30 พ.ย. 62

“คุณควรจะรู้เอาไว้ว่าคนที่นี่เขาเรียกผมว่านายหัว ตอนนี้คุณเป็นคนในปกครองของผมเต็มตัวแล้วเพราะฉะนั้นคุณเองก็ต้องเรียกผมอย่างที่คนอื่น ๆ เรียกกัน เข้าใจหรือเปล่า”



คำพูดของนายหัวเจ้าของเกาะทำเอาคนฟังใจกระตุก จริงอยู่ที่คำพูดนั้นอาจฟังดูธรรมดาสำหรับใครคนอื่นแต่กับเขามันต่างออกไป….


อาจเป็นเพราะดวงตาคมคู่นั้นที่มองมานั้นทำให้เขารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง




“เข้าใจไหม?” เจ้าของร่างสูงโปร่งก้าวขยับเข้าใกล้ก่อนจะก้มหน้ามองคนตัวเล็กกว่าเพื่อคาดคั้นเอาคำตอบหลังจากเห็นว่าบรรณาธิการตัวเล็กนั้นนิ่งไป



“ค..ครับ นายหัว”


“ว่าง่ายแบบนี้ก็ดี ค่อยน่าเอ็นดูขึ้นมาหน่อย” แม้ว่าท้ายประโยคนั้นนายหัวหนุ่มจะเบือนหน้ามองไปยังทิศทางอื่นและเอ่ยมันอย่างแผ่วเบาแต่เพราะระยะห่างที่ไม่มากนักทำให้ดินได้ยินทุกอย่างชัดเจน ดลวัฒน์ก้มหน้ามองพื้นนิ่งความรู้สึกแปลกประหลาดบางอย่างเข้าโจมตีเข้าทั้งร่างกายราวกับมีกระแสไฟฟ้าวิ่งไปทั่วร่าง


ตลอดเวลาที่เริ่มชีวิตวัยทำงานคำชมที่มักได้ยินบ่อย ๆ ก็มีเพียงการชื่นชมว่าเขาทำงานเก่ง หัวไว และตั้งแต่เล็กจนโตมีเพียงผู้เป็นบิดาเท่านั้นที่เอ่ยชมเขาด้วยคำว่า ‘น่าเอ็นดู’ พอได้ยินคำพูดแบบนั้นจากปากของคนอื่นจึงทำให้เขารู้สึกประหลาด และยิ่งคำนั้นออกจากปากของนายหัวคเณศแห่งเกาะไพลินที่ดูท่าว่าตอนแรกนั้นดูดุดันจนเขาไม่เคยคิดว่าจะได้ยินคำประเภทนี้จากนายเจ้าของเกาะคนนี้


“ตอนนี้สายแล้ว เริ่มทำงานได้เลย เรื่องอาหารการกิน หรือขาดเหลืออะไรก็ลองถามนายช่างดูแล้วกัน” นายหัวคเณศว่าพลางเปิดสมุดบันทึกในมือขึ้นอ่านคล้ายกับกำลังตรวจสอบอะไรบางอย่าง คิ้วเข้มนั้นขมวดเข้าหากันเล็กน้อยบ่งบอกว่าอีกคนกำลังใช้ความคิด


ดลวัฒน์กลืนน้ำลายอึกใหญ่ลงคอเขามองนายเจ้าของเกาะสลับกับอู่เรืออย่างไม่มั่นใจนัก อย่าต้องถึงขั้นจินตนาการถึงเรื่องงานช่าง ตลอดชีวิตที่ผ่านมาเขาเคยหยิบจับแค่พวกงานในบ้านเท่านั้นเพราะต้องดูแลน้องชายคนเดียว ทุกอย่างในบ้านไม่ว่าจะซักผ้า ถูพื้น เก็บกวาดต่าง ๆ หรือแม้กระทั่งการทำอาหาร ดินก็ต้องเป็นคนรับผิดชอบอาจจะมีบ้างบางครั้งที่น้องชายตัวยุ่งจะกลับจากเรียนพิเศษเร็วและได้กลับมาช่วยงานแต่ก็น้อยครั้งที่จะเป็นแบบนั้นจึงสรุปได้ว่า บรรณาธิการนิตยสารที่ต้องดูแลน้องชายด้วยตัวคนเดียวอย่างเขาทำเป็นแค่พวกงานบ้าน และเปลี่ยนหลอดไฟก็นั้น ส่วนเรื่องงานช่างที่ดูจะใหญ่โตอย่างการทำงานในอู่เรือแบบนี้คงไม่ต้องกล่าวถึง เขาไม่มีความรู้ด้านนี้แม้แต่น้อย แค่ความรู้เชิงวิศวกรรมเขาก็ทิ้งมันไปตั้งแต่มัธยมต้นเพราะช่วงมัธยมปลายเขาเรียนด้านศิลป์ภาษา


“นี่แค่งานแรก หวังว่าจะไม่ยอมแพ้หนีกลับก่อนจะที่ผมจะตกลง”


ดลวัฒน์ยืนนิ่งอย่างใช้ความคิด การที่อีกฝ่ายยกเรื่องสัญญาขึ้นมาพูดแบบนี้ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่น บรรณาธิการนิตยสารที่กำลังจะผันตัวเป็นช่างในอู่เรือสูดหายใจเขาปอดลึก ๆ ก่อนจะผ่อนลมหายใจช้า ๆ เป็นการเรียกสติ มือเล็กจัดการม้วนแขนเสื้อของตัวเองขึ้นหมายจะทำให้ดูทะมัดทะแมงสมกับเป็นคนทำงานในอู่เรือ ทว่าในสายตาของผู้เป็นนาย คเณศกลับไม่ได้มองว่ามันดูทะมัดทะแมงขึ้นอย่างที่เจ้าตัวหมายให้เป็น ทั้งไหล่แคบส่วนสูงที่น้อยกว่าเขามาก ไม่ต้องไปเทียบไกลถึงนายช่างที่ตัวสูงกว่าคเณศหลายเซนติเมตร คนตัวเล็กตรงหน้าดูคล้ายกับหนูตัวน้อยที่กำลังจะต้องไปทำงานใหญ่เกินตัวเรียกความสนใจจากผู้เป็นเจ้าของเกาะได้ไม่น้อย เขาอยากจะเห็นตอนที่ใบหน้าของอีกคนต้องเลอะน้ำมันคงน่าดูไม่น้อย


“ครับ ผมจะทำเต็มที่”


คเณศพยักหน้ารับก่อนจะมองเจ้าของแผ่นหลังบางที่ค่อย ๆ เดินเข้าไปในอู่ คเณศก้มมองนาฬิกาข้อมือก่อนจะพบว่าอีกไม่ถึงครึ่งชั่วโมงจะถึงเวลาที่เขาได้นัดกับนักตรวจบัญชีฝีมือดีจากต่างประเทศเอาไว้ นายหัวหนุ่มเร่งฝีเท้าในการเดินกลับไปยังบ้านหลังใหญ่และมุ่งตรงไปยังห้องทำงานในทันทีและเริ่มพูดคุยงานที่นัดหมายเอาไว้


“ตามผมมาเลยครับพี่ พี่ชาญเขาอยู่ด้านในครับ” เด็กหนุ่มที่ดูว่าคงจะรุ่นราวคราวเดียวกับน้องชายเขาเอ่ยอย่างเป็นมิตร ตั้งแต่มาถึงเกาะไพลินสำหรับดินทุกคนดูเป็นมิตรและใจดีทั้งหมด จะมีก็แต่เจ้าของเกาะหน้ายักษ์คนนั้นที่ดูจะนิสัยไม่ดีเท่าไหร่

“อ่า ผมลืมแนะนำตัว ผมชื่อหยางครับ แล้วพี่ชื่ออะไรเหรอ”

“พี่ชื่อดิน ยังไงก็ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะ คือ…พี่ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับงานพวกนี้เลย” ดินกล่าวอย่างเกรงใจก่อนจะส่งยิ้มแหย ๆ ให้กับคนอายุน้อยกว่า

“ไม่เป็นไรหรอกพี่ อยู่ที่นี่พี่ชาญก็ใจดี อยากรู้อะไรก็ถามเลย เดี๋ยวเข้าไปก็เจอผู้ช่วยอีกสามสี่คนครับ สงสัยอะไรก็ถามเลย” เด็กหนุ่มกล่าวอธิบายทั้งยังส่งยิ้มเขาเป็นระยะดูจากภายนอกดินขอเดาว่าอีกคนคงกำลังตื่นเต้นแม้จะไม่เข้าใจสาเหตุว่าเด็กหนุ่มกำลังตื่นเต้นเรื่องอะไรแต่ก็รู้สึกดีที่อย่างน้อยเด็กหนุ่มก็ดูเป็นมิตรกับเขามากกว่านายหัวคเณศ

“แต่ว่านะ…พี่จะปรึกษาหรือถามอะไรพวกผมก็ได้แต่…” ดินมองหน้าเด็กหนุ่มที่ดูว่าจะมีท่าทางลังเลเล็กน้อยแต่สุดท้ายเจ้าตัวก็พูดออกมา “..นอกจากพี่ชาญก็มีพี่ต้นเขาเป็นผู้ช่วยนายช่าง ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ พี่ก็อย่าไปคุยกับเขานะครับ”

“ทำอะไรของมึงวะหยาง” ผู้มาใหม่กล่าวเสียงดังทำเอาเด็กหนุ่มนั้นสะดุ้ง ดินเองก็ไม่ต่างกัน เสียงใหญ่นั้นคล้ายว่ากำลังไม่พอใจอะไรบางอย่าง ดินหมุนตัวกลับไปยังทิศทางต้นเสียงก่อนจะพบกับผู้ชายตัวโตที่น่าจะมีอายุราว ๆ สี่สิบปีเห็นจะได้ กลิ่นสุราอ่อน ๆ นั้นโชยมาเตะจมูกทำเอาดินต้องก้มหน้าหมายจะหลบเลี่ยงกลิ่นไม่พึงประสงค์นั้น

“ไม่มีอะไรพี่ แล้วนี่ ไปกินเหล้าก่อนทำงานอีกแล้วเหรอวะ”

“นิดหน่อย แทนกาแฟ” ชายตัวโตว่าพลางจับผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดหน้าก่อนจะพาดมันเอาไว้ที่บ่า กลิ่นสุรานั้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อผู้มาใหม่อย่างก้าวเข้ามาใกล้ ดลวัฒน์ขยับถอยออกรักษาระยะห่างโดยอัตโนมัติเพราะความรู้สึกบางอย่างบอกกับเขาว่าคน ๆ นี้ไม่น่าผูกมิตรด้วยเท่าใดนัก

“นี่ใครวะ ใช่คนของนายหัวที่เขาลือ ๆ กันที่โรงครัวเมื่อคืนหรือเปล่า”

“ผมไม่ใช่แบบนั้นนะครับ!” ดินหลุดกล่าวออกมาเสียงดังอย่างลืมตัวเพราะสถานะที่ถูกแต่งตั้งให้โดยคนในเกาะที่ไม่รู้ความจริงอะไรแม้แต่น้อยนั้นทำให้เขารู้สึกโกรธขึ้นมานิด ๆ

คนของนายหัว เมียของนายหัวเป็นครั้งที่สองของวันที่เขาได้ยินคำพูดทำนองนี้ น่าประหลาดใจจนดินนึกสงสัย ทำไมคนที่นี่ถึงทึกทักกันไปเองทั้งหมดว่าเขามีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับนายหัวคเณศไปเสียหมด อยากจะบอกออกไปให้ทุกคนได้รับรู้ในคราวเดียวว่า ไม่ว่าจะหัวเด็ดตีนขาดอย่างไรให้ตายเขาก็ไม่ยอมเป็นคนของนายหัวคเณศแบบนั้น จบงานของวันนี้สงสัยว่าเขาจะต้องไปตามหาคำตอบจากนายหัวคเณศ เพราะสถานะที่อาจจะมีอีกหลายคนเข้าใจผิดนั้นทำให้ดินรู้สึกเสียศักดิ์ศรี

“ไม่ใช่ก็ดีไป อย่าให้เป็นจริง ๆ แล้วกัน ไม่งั้นพวกคนงานสาว ๆ ท้ายเกาะได้แหกอกมึงตาย” ชายตัวโตกว่าก่อนจะหัวเราะออกมาเสียงดัง สรรพนามที่ถึงขั้นขึ้นคำว่ากูมึงกับดลวัฒน์ทั้งที่ยังไม่สนิททำเอาคนฟังขมวดคิ้วด้วยความไม่พอใจ

“ผมว่าพี่ดินเข้าไปหาพี่ชาญเถอะนะครับ เดี๋ยวผมจะไปดูเรือฝั่งโน่นกับพี่ต้นสักหน่อย” เด็กหนุ่มว่าพลางดันแผ่นหลังของคนงานใหม่ให้เขาไปด้านในอู่เรือก่อนจะหันหลังกลับมาเรียกให้ชายที่คล้ายกำลังเมาสุราคนนั้นให้ออกไป ดลวัฒน์เก็บความรู้สึกหงุดหงิดนั้นเอาไว้ในใจก่อนจะตัดสินใจเดินเข้าไปด้านในเพราะรู้ว่าตัวเองนั้นเสียเวลากับเรื่องไม่เป็นเรื่องอยู่นานเกินไป หากไม่เข้าไปเริ่มงานตอนนี้เกิดนายเจ้าของเกาะเขาส่งคนมาแอบดูการทำงานของเขา คงเป็นเรื่องว่าเขาอู้งาน และอาจเป็นเหตุว่าฝ่ายนั้นจะไม่ยอมตกลงทำงานกับเขาได้

“ไอ้หยาง โทร. หาร้านเหล็กอุปกรณ์เรือสิ อ้าว คุณ…”

นายช่างที่ตอนนี้เนื้อตัวดูมอมแมมชะงักลงเมื่อเห็นว่าคนที่อยู่ในห้องซ่อมเรือไม่ใช่ลูกมือแต่คือคนที่ได้ชื่อว่าเป็นแขกของเกาะ “คุณมาทำอะไรตรงนี้ล่ะครับ เอ๊ะ หรือเมื่อกี้ที่นายหัวเขาพูด…”

“ครับ ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ” เชี่ยวชาญมองสำรวจคนตรงหน้าเพียงเสี้ยววินาทีสมองก็เต็มไปด้วยความสงสัยในการตัดสินใจของนายหัว เขาพอจะทราบเรื่องข้อตกลงของนายหัวและแขกพิเศษตั้งแต่ไปร่วมโต๊ะอาหารกับนายหัวที่บ้านใหญ่เมื่อคืนแต่เขาไม่คิดว่านายหัวคเณศจะกล้าส่งคุณบอกอมาทำงานที่อู่ซ่อมเรือแบบนี้

“นายช่างอยากให้ผมทำอะไรก็บอกได้เลยนะครับ ผมช่วยอะไรได้ก็จะช่วยเต็มที่”

หนุ่มผิวขาวจากเมืองกรุงว่าพลางส่งยิ้มจริงใจมาให้กับเขา มาถึงตรงนี้เชี่ยวชาญพอจะมองออกแล้วว่าเพราะอะไรนายหัวถึงตัดสินใจส่งคนตัวแค่นี้มาทำงานที่อู่ ผิวพรรณของคนตรงหน้าขาวจัด รอยยิ้มกว้าง ๆ ที่ดูใสซื่อไม่เหมือนกับคนวัยสามสิบ ความจริงใจที่ส่งผ่านดวงตากลมคู่นั้นทำให้อีกคนดูน่ากลั่นแกล้งให้ร้องไห้…

ถึงจะรู้สึกแบบนั้นแต่เชี่ยวชาญไม่ใช่คนใจร้ายอย่างคุณคเณศ “แล้วนี่ เจ้าหยางมันไปไหนครับ”

“น้องหยาง เดินพาช่างอีกคนไปดูเรือตรงนั้นน่ะครับ” ดลวัฒน์ชี้นิ้วบอกทิศทางแม้จะยังงงงวยอยู่ว่าตอนนี้เขาควรจะทำอะไร ควรจะเข้าไปหยิบจับเครื่องมือช่วยนายช่าง หรือเก็บกวาดอู่ที่ดูจะรกไปด้วยของมากมายแบบนี้

นายช่างพยักหน้ารับพลางคว้าเอาขวดน้ำขึ้นมาดื่มจนค่อนขวดพร้อมกับราดน้ำลงบนใบหน้าจนหมดขวดทำเอาคนที่กลัวว่าจะอยู่ในรัศมีการกระเด็นของน้ำต้องถอยออกมาเล็กน้อย

“เอ่อ แล้วนายช่างมีอะไรจะให้ผมทำไหมครับ” เขามองไปรอบ ๆ ไม่มีผู้ช่วยอีกสามสี่คนอย่างที่เด็กหนุ่มคนนั้นบอกจึงเลือกจะถามออกไปด้วยท่าทางไม่แน่ใจไม่ต่างกับหัวหน้าอู่เรือที่ดูลังเลไม่น้อยก่อนที่เจ้าตัวจะคว้าเอากระดาษโน้ตสีขาวขึ้นมาเขียนอะไรบางอย่าง

“เดี๋ยวผมจะเขียนโน้ตให้ครับ โทรสั่งร้านเหล็กเรือ เบอร์ติดอยู่ที่ผนังตรงนั้น” ดินหันมองไปยังทิศทางที่นายช่างบอกก่อนจะพยักหน้ารับอย่างว่าง่าย “ถ้าของหมด หรือมีปัญหาอะไรก็บอกไปว่าเดี๋ยวนายช่างโทร. กลับ ผมจะไปอาบน้ำสักหน่อย เดี๋ยวกลับมา”

นายช่างตัวโตกล่าวอย่างรวดเร็วจนคนฟังแทบจะพยักหน้ารับไม่ทัน กระดาษสีขาวแผ่นเล็กถูกยัดใส่ในมือโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวก่อนที่นายช่างจะเดินหายเข้าไปทางด้านหลังอู่ทิ้งให้ดินต้องยืนทำอะไรไม่ถูกอยู่กลางอู่กับเรือหลายลำและพัดลมตัวเก่าของนายช่างที่ดูจะทำงานได้บ้างไม่ได้บ้าง

.






.


ทินกรวิ่งหน้าตั้งจากบ้านพักกลับมาที่ห้องทำงานของเจ้านายหน้าโหดพร้อมกับแฟ้มเอกสารขนาดใหญ่ เลขาคนเก่งวางเอกสารลงบนโต๊ะรับแขกด้านนอกก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาขนาดใหญ่ตั้งใจจะพักช่วงขาที่พาร่างของเขาวิ่งมาตั้งไกลแต่ยังไม่ทันที่จะได้หยุดเหนื่อยหอบนายหัวคเณศก็เดินลงมาจากชั้นสองของบ้านพร้อมกับแก้วกาแฟในมือ ใบหน้าดุ ๆ นั่นไม่ได้ฉายแววเห็นใจหรือสงสารคนเป็นลูกน้องอย่างตะวันแม้แต่น้อย แถมเจ้าตัวยังเดินมาหยุดยืนตรงหน้าพร้อมกับถามหางานที่สั่งไปด้วยใบหน้าเรียบนิ่ง

“ไหน เอกสารที่ให้เอามา” ทินกรมองหน้าเจ้านายตาเขียวก่อนจะยื่นซองเอกสารพิเศษให้ พร้อมกับแฟ้มรายงานประจำวันที่ต้องรายงานเป็นประจำ

“นี่ครับ ผมหามาให้เยอะที่สุดเท่าที่จะหาได้เลย หนากว่านี้ต้องเข้าเล่มกระดูกงูแล้วนะครับ ส่วนอีกอันเป็นสรุปของวันนี้ครับ”

คเณศเลือกที่จะวางเอกสารสรุปประจำวันนั้นลงก่อนและเปิดเอกสารพิเศษแทนทำเอาคนเป็นเลขาได้แต่มองการกระทำนั้นด้วยความสงสัย โดยปรกติแล้วคนอย่างนายหัวคเณศมักจะตรวจงานก่อนเสมอทว่าครั้งนี้ต่างออกไป เอกสารพิเศษที่ไม่ได้มีเรื่องงานเข้ามาเกี่ยวข้องแม้แต่น้อยเป็นสิ่งที่เจ้านายของตะวันเลือกที่จะสำรวจมันก่อน ตะวันไม่ได้อยากรู้อยากเห็นเรื่องเจ้านายนักแต่การกระทำแปลก ๆ ช่วงสองสามวันมานี้ของนายหัวคเณศทำให้คนใกล้ชิดมาตลอดอย่างทินกรนึกสงสัย

คนหาข้อมูลอย่างเขาย่อมรู้ดีว่าภายในซองเอกสารหนา ๆ นั่นบรรจุอะไรอยู่ด้านใน….

ปากบอกไม่สนใจแต่กลับโทรศัพท์หาเขาตั้งแต่เช้าตรู่เพื่อให้หาข้อมูลของบรรณาธิการนิตยสารให้ แถมยังกำชับนักหนาว่าให้หามาให้ได้มากที่สุด ทั้งการศึกษา ครอบครัว และข่าวสารบนหน้าหนังสือพิมพ์ และวงการบันเทิง เขาใช้เวลาอยู่ร่วมหลายชั่วโมงกว่าจะหาหัวข้อที่เกี่ยวข้องกับคุณดลวัฒน์ให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ตามที่ผู้เป็นนายสั่ง

“ผมหาได้มากสุดก็แค่นี้แหละครับ นายจะเอาอะไรอีกไหมครับ นี่ผมรีบทำให้จนไม่ได้ทานมื้อเที่ยงเลยนะครับ”

“ไม่ได้ทานเหรอ แล้วพี่ชาญเขาปั่นจักรยานเอาปิ่นโตไปส่งใครกันล่ะ”

นายหัวหนุ่มกล่าวออกมานิ่ง ๆ โดยที่สายตายังกวาดมองหน้ากระดาษ คเณศพูดออกมาราวกับว่านั่นเป็นเรื่องทั่วไปที่จะพูดก็พูดได้ แต่สำหรับทินกรมันไม่ใช่แบบนั้น เลขาคนสนิทกระสับกระส่ายไม่รู้จะพูดคำแก้ตัวว่าอย่างไร เขาพูดอะไรไม่ออกเหมือนคนสำลักอากาศ ทั้งตกใจที่ผู้เป็นนายดันรู้เรื่องที่เขาไม่อยากให้รู้แถมยังเอามาพูดถามกันหน้าตาเฉย

“ก..ก็ ไม่รู้สิครับ นายช่างเขาไม่ได้เอาไปให้ผมนี่” ตะวันเงยหน้าชมผนังชมเพดานก่อนจะตอบออกมาเบา ๆ มือไม้ที่รู้สึกว่าเกะกะนั้นกำลังกำหมอนอิงแน่นโดยไม่รู้ตัวเลยว่าการกระทำเหล่านั้นตกอยู่ในสายตาผู้เป็นเจ้านายทั้งหมด นายหัวหนุ่มส่ายหน้าให้กับเลขาคนสนิทอย่างเอือมระอา

หากเป็นสองสามปีก่อนเขาคงจะไม่ได้ระแคะระคายอะไรเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างเลขาของเขาและหัวหน้าช่างประจำเกาะ ทว่าช่วงหลัง ๆ มานี้ดูว่าทั้งสองคนดูจะมีท่าทีแปลก ๆ ต่อกัน นายช่างชาญหน้านิ่งและเก็บอารมณ์เก่ง แต่กับทินกรเจ้าตัวคงไม่รู้ตัวว่าโกหกไม่เก่งแค่ไหน คเณศพอจะมองความสัมพันธ์นั้นออกมานานหลายปีแล้ว

“ช่างเถอะ…ถ้าคุณตะวันยังไม่ได้พัก ก็ไปพักได้แล้ววันนี้คงไม่มีอะไรแล้ว ขอบใจสำหรับงานถ้ามีอะไรเดี๋ยวจะส่งเมลไปแล้วกัน”

“ครับ” เลขาตัวเล็กดีดตัวขึ้นจากที่นั่งอย่างรวดเร็วก่อนจะกระพุ่มมือไหว้ผู้เป็นนายเร็ว ๆ แล้วจึงรีบวิ่งออกไป นายหัวหนุ่มได้แต่มองตามหลังคนเป็นลูกน้องไปนิ่ง ๆ ท่าทางไม่เป็นธรรมชาติของอีกคนนั้นน่าตลกเสียจนอยากจะหลุดหัวเราะออกมาแต่ก็คงจะดูเสียมารยาทไปเสียหน่อย

ดวงตาคมกลับมาให้ความสนใจกับหน้ากระดาษในมือต่อ ข้อมูลที่ได้มาไม่ได้ต่างจากที่เขาเคยได้อ่านเมื่อวันก่อนมากทุกอย่างยังเหมือนเดิมแต่เขากลับไม่ได้รู้สึกเบื่อหน่ายที่จะอ่านมันซ้ำ ๆ รูปมากมายของดลวัฒน์ในงานสังคมต่าง ๆ ทำให้เขาได้รู้ว่าหลายครั้งนายหัวแห่งเกาะไพลินและบรรณาธิการนิตยสารชื่อดังคลาดกันมานับครั้งไม่ถ้วน คเณศเคยไปร่วมงานพวกนั้นหลายต่อหลายครั้งแต่ไม่ได้เปิดเผยกับสาธารณะเพราะเขาเห็นว่ามันไม่ได้มีประโยชน์ที่จะป่าวประกาศ

เรียวนิ้วกรีดหน้ากระดาษผ่านไปหน้าแล้วหน้าเล่าใช้เวลาอยู่นานเพื่อเก็บข้อมูลของอีกฝ่ายมาให้ได้มากที่สุดจนกระทั่งมาถึงส่วนที่เป็นข่าวสาระบันเทิงที่เกี่ยวข้องกับคุณบรรณาธิการ พาดหัวข่าวเป็นเรื่องงานเกี่ยวกับแฟชั่นเป็นส่วนใหญ่ทว่ามีเพียงพาดหัวข่าวอีกสองถึงสามเว็บไซส์เท่านั้นที่เล่นข่าวความสัมพันธ์ระหว่างบรรณาธิการและนักแสดงสาวดาวรุ่งคนหนึ่ง

ยาหยี รินลดา

ชื่อของสาวเจ้าไม่ได้คุ้นหูของคเณศเท่าใดนักแต่เมื่อได้เห็นชัด ๆ เขาก็พอจะจำได้ขึ้นมา


พาดหัวข่าวระบุว่าคนทั้งคู่นั้นคบหากันมาหลายปีแต่ต้องเลิกกันเพราะมือที่สามเมื่อไม่นานมานี้ ริมฝีปากได้รูปกรีดยิ้มบาง ๆ เพราะความสิ่งที่นึกขึ้นได้ในหัว ได้แต่ภาวนาไม่ให้เจ้าหล่อนหรือใครก็ตามทึกทักว่ามือที่สามที่อยู่บนพาดหัวข่าวนั่นคือเขา เพราะแม้ว่าหญิงสาวคนนี้คือคน ๆ เดียวกับที่เขาเพิ่งจะขึ้นเตียงด้วยเมื่อไม่นานมานี้แต่ความสัมพันธ์ของเขาและเธอเกิดขึ้นเพียงชั่วข้ามคืนและมันจะไม่มีวันเกิดขึ้นอีก เพราะสำหรับคเณศการร่วมเตียงกับหญิงหรือชายที่ไม่ได้รักใคร่หมายจะให้เป็นคู่ชีวิต แค่หนึ่งคืนก็ดูจะมากเกินพอเสียด้วยซ้ำ




#จอมใจไคซู

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 241 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

882 ความคิดเห็น

  1. #868 maka_long (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 17:58
    เนื้อเรื่องสนุกมากเลยค่ะ กำลังดี บรรยายสนุกไม่ติดขัดอะไรเลย ทำไมถึงเราเพิ่งมาเจอฟิคเรื่องนี้ทั้งที่มันสนุกมากๆๆๆๆๆ

    จริงๆนายหัวต้องการแกล้งน้องดินเพื่อลองใจหรืออยากหาเรื่องให้น้องดินอยู่ที่เกาะนานๆคะเลยไม่ตกลงสักที;-; สนใจก็บอกมาว่าสนใจเถอะค่าาาา
    #868
    0
  2. #760 mobic (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2562 / 16:22
    อ่าาาาา นายหัวพบจุดใต้ตำตอแล้วสิ ยาหยีเคยเป็นคนรักเก่าของน้องดิน แล้วถ้าน้องดินรู้ว่านายหัวกับแฟนเก่าตัวเองเคยวันไนท์นี่ น้องจะรู้สึกไงเนี่ย เฮ้อ!!! นายหัวอย่าแกล้งน้องเนอะนะ
    #760
    0
  3. #739 meawai (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2562 / 00:15
    ตอนแรกกำลังจะขึ้นเรือนายช่างกับน้อง แต่พอมาเจอคุณเลขากับคุณนายช่างก็เลยต้องเบรคไว้ก่อน แงงงง ส่วนคนที่ชื่อว่สต้นนี่จะมีอันตรายในภายภาคหน้ามั้ยคะเนี่ย แอบไม่ชอบใจพากล แต่น้องก็น่าแกล้งจริงๆ ยิ่งอ่านมุมมองของนายหัวที่มองน้อง ไหล่แคบๆ ตัวเล็กๆ คือจบแล้ว ไม่นานนักนายหัวจะต้องเป็นทาสน้องแน่นอน5555555555555 บอกน้องอีกว่าเอ็นดู เอออ ก็เอาเซซซซ่ ((ในใจกรี้ดไป 8812 ครั้ง)) แต่มาพารากราฟท้ายก็คือสะอึก นายหัวเปงมือที่ 3 งดงามแจ่มใส........ อมก
    #739
    0
  4. #612 _tangkwajiya (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 1 ตุลาคม 2562 / 00:04

    เริ่มสนใจน้องขึ้นเรื่อยๆแล้วใช่มั้ยล่า นายหัวว

    #612
    0
  5. #561 KaDi_Yoong (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กันยายน 2562 / 14:39
    โอ้โห! แฟนเก่าที่เคยนอนกับนายหัวไปอีก

    จ้าาาา พัวพันกันสุดๆ
    #561
    0
  6. #449 ppdo-24 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 5 กันยายน 2562 / 21:14
    นายหัวของเราร้ายนะคะ คูณ~~~~!!!
    #449
    0
  7. #389 BBBP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 สิงหาคม 2562 / 18:48
    ทำไมรู้สึกว่า นายหัวจะพาหญิงมาที่เกาะ ฮือ จะแกล้งน้องอะไร
    #389
    0
  8. #370 เด็กไข่ ม๊วงม่วง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 19 สิงหาคม 2562 / 09:08
    สนุกมากกกก นายหัวก็ดุเก่งงง น้องก็น่ารักกก
    #370
    0
  9. #336 pikakaka (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2562 / 23:33
    นายหัวยูอาโซร้ายกาจมาก
    #336
    0
  10. #182 Almastohii (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2562 / 17:52
    นายหัวนี่ร้ายไปแล้วเด้อออ5555555 ระวังจะหลงเด็กนะคะ เนื้อเรื่องคือสนุกเว่อออ ส่วนนายช่างกับคุณเลขานี่พอจะเดาออกแล้วว่าเป็นใคร5555555555
    #182
    0
  11. #181 My_Queen ของท่านโอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 17:18
    ระวังหลงเด็กนะคะนายหวั
    #181
    0
  12. #180 Czz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 16:37

    หลายคดีนะคุณนายหัว!!

    #180
    0
  13. #179 graphitesky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 10:58
    อะโหว นายหัวคนไม่ยี่หระกับความสัมพันธ์อยากรู้จริงๆว่าตอนเขารักใครสักคนจะรักอย่างหัวปักหัวปำขนาดไหนเลยอะ แต่นายช่างคนนั้นแอบน่ากลัว ฮือ ไม่รู้จะทำไรน้องมั้ย หรือจะเป็นตัวแปรอะไรในความสัมพันธ์หรือเปล่า แต่ฮือ เขินความพูดน้อยต่อยหนักที่ทำคนฟังอย่างดินเขินจนก้มหน้างุดอย่างงั้นเลยค่ะ แง ไม่แปลกใจทำไมถึงน่าแกล้งขนาดนี้ 5555555 นายหัวร้ายยย แต่เราเขินสถานการณ์ที่เกิดขึ้นยังไงก็ไม่รู้ จะน้วยลงไปกองกับพื้นแล้ว ;-; เขินคำพูดคำจาที่ปนเอ็นดูแบบนั้น คุณคเณศดูโตกว่า สุขุมกว่า แล้วก็นุ่มลึกกว่ามากๆ เขินลุคแบบนี้มากมาย ชอบมากเลยค่ะ ส่วนทินกรถ้ามีประกวดพนักงานดีเด่นของเกาะคือควรได้รับโล่เลยนะ 55555555 ชอบมู้ดแอนโทนแล้วก็การบรรยายมากมายจริงๆ เป็นกำลังใจให้นะคะ~ /ปาใจปิ้วๆ
    #179
    0
  14. #178 lomamee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 10:37
    หาประวัติเค้า ชอบเค้าเหรออออ
    #178
    0
  15. #176 DYO_fugurrrrr (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2562 / 01:26
    โอ้โหนายหัวนี่แสนร้ายกาจใช่เล่นเลยนะเราอ่ะ แหมมแต่ก็ชอบแกล้งน้องอ่ะเนาะ แต่ก็สนอกสนใจเรื่องราวของน้อง ระวังหลงเค้าจนโงหัวไม่ขึ้นน๊าาาาาาา แต่เหนือสิ่งอื่นใดควรมอบรางวัลพนักงานดีเด่นแห่งชาติให้คุณตะวัน555555555555
    #176
    0
  16. #175 mami yayi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 22:43
    โหร้ายกาจมาก
    #175
    0
  17. #174 คุณโดดีโอ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:40
    เอ็นดูตะวันจังละ ที่แท้ก็แอบกุ๊กกิ๊กกับนายช่างนิเอง น่ารักกกก ชอบการเขินแล้วมีอาการ งุ้ยๆๆ แต่เจ้านายของตะวันนี้นะสนใจเขาเข้าอย่างจังแล้วนะนั้น หาข้อมูลแล้วหาข้อมูลอีก ข้อมูลคล้ายเดิมก็ยังอ่านแถมอ่านแต่ละอันใช้เวลานานอีก ดูไม่ค่อยออกเลยนะว่าสนใจเขามากอะ ชมเขาว่าน่าเอ็นดูก็มา มันแบบแพ้ทางปะคะนายหัว บุคคลแบบเหนือกว่าใครๆอะค่ะ รอดูวันอดทนกับความน่ารักของดินไม่ไหวเลยอะ ดูท่าทางนายหัวนี้จะออกอาการก่อนใคร 5555 ส่วนเจ้าดินน่ารักชอบที่เป็นคนยอมรับอะไรได้ไวอะ ไม่ต้องมานั่งฟูมฟายเสียใจ น้อยอกน้อยใจโชคชะตา แต่น้องแบบสู้จริง เอาความจริงใจเข้าสู้มากๆ
    #174
    0
  18. #173 kksssp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:29
    ดินน่าแกล้งขนาดไหนเนี่ย นายช่างยังคิดว่าน่าแกล้งให้ร้องไห้แล้วกับนายหัวล่ะ 5555555 เอ็นดูน้องที่สุด
    #173
    0
  19. #172 loveshot_6 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:27
    เดี๋ยวคุณดินต้องมีปัญหาอะไรกับคนงานชื่อต้นแน่ๆ แล้วนายหัวก็คงมาช่วย *เดาล้วนๆ แต่คาดหวังความฟินนะคะ*
    #172
    0
  20. #171 loveshot_6 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:21
    โอ๊ะ ยังไงนะ
    #171
    0
  21. #170 underwater369 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 21:15

    น้องดินสู้เขาลูก เอาความน่ารักสู้ไว้ นายหัวกำลังเริ่มสนใจหนูแล้ว สืบประวัติหมดเลย 55

    #170
    0
  22. #169 gfernzz (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2562 / 01:20
    สู้เค้าค่ะน้องงงดล
    #169
    0
  23. #168 lomamee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 15:34
    มะไหร่จะได้ดูเอ็นอะคะ อุ๊ปส์ 😉
    #168
    1
    • #168-1 loveshot_6(จากตอนที่ 7)
      9 กรกฎาคม 2562 / 21:25
      กี๊ดดดดด โดนใจมากค่ะ
      #168-1
  24. #167 jirapapa333 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 08:29
    น่าเอ็นดูก็บอกกกกก
    #167
    0
  25. #166 Mmmmpsd_1411 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 8 กรกฎาคม 2562 / 06:35
    แหมมมมม น่าเอ็นดูนะคะ😏😏
    #166
    0