my mistake (kaido & taeoh FT. chanbaek hunhan exo)

ตอนที่ 12 : (◕‿◕✿) ::11

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,229
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    23 มี.ค. 58






once upon a time

 






甜蜜蜜 Luhan Tian Mi Mi 



 






มันจะดีหรอไค


ถ้ากลัวก็กลับห้องไป


........


ทีสู้กับซงมินโฮยังกล้าเลย ทำไมเรื่องแค่นี้ทำเป็นกลัว


........


ตลาดตอนกลางคืนน่ะสุดยอดไปเลย


........


มีแต่พวกอ่อนหัดเท่านั้นแหละที่ไม่เคยไป


เออ! ไปก็ไป พูดมาก!’

คยองซูยู้ปากอย่างขัดใจ เขาเป็นพวกไม่ชอบให้ใครมาดูถูก คยองซูไม่ใช่พวกอ่อนหัดแต่เพราะสามอาทิตย์ที่แล้วเพิ่งมีเรื่องชกต่อยเขาแค่ไม่อยากมีปัญหากับฝ่ายปกครองไปมากกว่านี้ - เขากับจงอินกำลังจะไปเที่ยวตลาดนัดหลังโรงเรียนกัน ตอนนี้เป็นเวลาสามทุ่มกว่าๆ หอพักปิดตั้งแต่สองทุ่มแล้ว ถ้าจะออกไปมีทางเดียวก็คือ ประตูเล็ก


ต้องเบาที่สุดเลย เข้าใจมั้ย


รู้แล้วน่า

จงอินกลับคยองซูกำลังย่องไปที่ประตูเล็กหลังโรงเรียน ช่องระหว่างตึกค่อนข้างแคบ ทำให้ต้องตะแคงตัวเดิน ตอนนี้ช่องว่างระหว่างคยองซูกับจงอินเหลือแค่ไม่กี่เซน ความคะนองทำให้ไม่มีใครคิดสนใจมันสักนิด

แอ๊ดดดดดดดด

กว่าจะออกมาได้จงอินต้องค่อยๆเปิดประตูให้เบาที่สุด ไม่ใช่แค่คยองซูหรอกที่โล่งอก จงอินก็เช่นกัน จริงๆจงอินไม่คิดว่าคยองซูจะยอมมาทำเรื่องบ้าๆแบบนี้ด้วย ถึงจะดูไม่ใช่คนเรียบร้อยแต่สำหรับจงอิน คยองซูก็ดูไม่ใช่พวกชอบแหกกฎ

ฟู้ว~ ฉันตื่นเต้นแทบแย่

แต่ก็สนุกดีใช่มั้ยล่ะ

ที่สุดในชีวิต


คยองซูถอนหายใจแล้วยิ้มจนตาหยี จากตรงนี้ไม่มีแสงไฟมากนัก จงอินเห็นหน้าคนตัวเล็กนี้แค่ลางๆแต่ก็พอจะมองเห็นรอยยิ้มรูปหัวใจ มันทำให้หัวใจเขาเต้นผิดจังหวะไปนิดหน่อย ตั้งแต่อยู่ด้วยกันมา คยองซูไม่เคยยิ้มให้กับอะไรรอบตัวเลย คยองซูจะมีสีหน้าเรียบนิ่งตลอดเวลา แต่ตอนนี้คยองซูกำลังยิ้มให้เขา ยิ้มแรกในสายตาจงอิน และยิ้มแรกในรอบหลาบปีของคยองซู...



甜蜜蜜 你笑得甜蜜

tián mì mì nǐ xiào de tián mì mì

หวานปานน้ำผึ้ง รอยยิ้มเธอช่างหวานปานน้ำผึ้ง



.
.
.
.




คยองซูอยากทำอะไรเป็นพิเศษมั้ย
 

ฉัน ...ตามใจไคเลย

 

พวกเขากำลังเดินไปเรื่อยๆท่ามกลางผู้คนและแสงไฟประดับสองข้างทาง ถึงจะเป็นยามค่ำคืนและอากาศก็ค่อนข้างเย็นแต่ผู้คนก็ยังเดินกันมากหน้าหลายตา คยองซูมองไปรอบๆตัว เขาหลงรักแสงไฟสีส้มๆจากหลอดไฟกลมเล็กที่ติดอยู่ตามต้นไม้พวกนั้น หลงรักเสียงของผู้คนรอบๆตัว คยองซูชอบสถานที่ ที่มีผู้คนเยอะๆมันทำให้เขาไม่รู้สึกโดดเดี่ยว เหมือนในตอนนี้ สองมือที่จับกันไว้หลวมๆ ใน ฐานะเพื่อน เพื่อไม่ให้อีกคนหลงทางจากผู้คนที่บีดเสียด  สำหรับคยองซูการตัดสินใจลองเสี่ยงออกมาเที่ยวกับจงอินสักครั้งถือว่าเขาคิดไม่ผิดจริงๆ
 

เขากับจงอินสนิทกันมาขึ้น ที่คยองซูตัดสินใจออกมากับจงอินนั้นเพราะว่า คยองซูคงนอนไม่หลับถ้าไม่มีจงอินอยู่ในห้อง.

 

.

 

.


----

 

ไค

 

........

ไค

 

‘ ........


ไค

 

มีอะไร คยองซู


ฉันนอนไม่หลับ


........

ไปนอนเตียงเดียวกับไคได้มั้ย


........


นายมันวุ่นวายที่สุดเลย คยองซู


แหะๆๆ ขอบใจนะไค

----




คยองซูมักจะนอนไม่หลับไม่ก็ฝันร้ายอยู่บ่ายๆ ทุกครั้งคยองซูจะขอร้องให้จงอินมานอนเตียงเดียวเขา คยองซูเคยขอไปนอนเตียงเดียวกับจงอินเพื่อที่จงอินจะได้ไม่ต้องลุกมาเตียงเขาให้ลำบาก แต่สุดท้ายกลับเป็นจงอินที่ย้ายตัวมานอนกับคยองซูแทนทุกครั้ง บ่อยครั้งที่เตียงฝั่งนึงจะว่างเปล่า และอีกเตียงนึงจะมีสองร่างนอนกอดกันโดยมีคนตัวเล็กกว่าซุกตัวอยู่ที่อกแกร่งนั้น มันไม่ใช่ความสัมพันธ์ที่เป็นไปในรูปแบบคนรัก คยองซูก็แค่เด็กคนนึงที่หลงใหลในอ้อมกอดที่ไม่เคยได้รับ และจงอินคิดว่าเขาอาจเป็นเพียงคนขี้รำคาญที่ไม่อยากได้ยินเสียงพลิกตัวหรือร้องไห้กลางดึก


.

.

.

 
 

ทำไมถึงรู้จักที่แบบนี้ได้ละ
 

ไคมาบ่อยหรือเปล่า


 

จริงๆ ฉันเพิ่งเคยมาครั้งแรกกับนาย....

 

จงอินเพิ่งเคยมาที่นี่เป็นครั้งแรก แม้จะเคยชวนใครบางคนออกมาด้วยกันอยู่บ่อยครั้งก็ตามแต่จงอินก็จะถูกปฏิเสธเสมอ... คยองซูไม่ได้พูดอะไรต่อ เขาแค่เพียงเอื้อมมือไปเช็ดน้ำมูกที่ปลายจมูกของคนตัวสูง เพราะพวกเขาลืมคิดไปว่าอากาศตอนกลางคืนจะหนาวขึ้นจากเดิมประมาณสองถึงสามองศาเลยไม่มีใครใส่เสื้อผ้าที่กันความหนาวได้เลย...

กลับกันเถอะ นายเริ่มไม่สบายแล้ว

ฉะ...ฉันแค่เป็นภูมิแพ้

 

在哪里 在哪里见过你 你的笑容这样熟

zài nǎ lǐ zài nǎ lǐ jiàn guò nǐ nǐ de xiào róng zhè yàng shú xī

ที่ไหนน่ะที่ไหนน่ะที่พบเธอมาก่อน ยิ้มของเธอช่างคุ้นเคย




เสียงของจงอินสั่น จงอินไม่รู้ว่าสั่นเพราะอากาศที่หนาวหรือเพราะเขากำลังจ้องตากับคยองซูกันแน่ ยามเมื่อต้องแสงไฟสีส้มนัตย์ตากลมโตนั้นจะเป็นสีน้ำตาลใส ริมฝีปากรูปหัวใจที่ขยับพูดเยอะขึ้นจากแต่ก่อน คยองซูเปลี่ยนไปมากจากทีเจอกันครั้งแรก คยองซูพูดเยอะขึ้นเวลาอยู่กับเขาแม้กับคนอื่นๆยังมีท่าทีเกร็งอยู่บ้างแต่นั้นก็ถึงว่าดีขึ้นมากจริงๆ เหมือนกับจงอิน ตั้งแต่คืนนั้นที่คยองซูละเมอร้องไห้ขึ้นมาจงอินก็ไม่ได้ส่งMSNเหมือนที่ทำเป็นประจำอีกเลย เขาไม่อยากละเลยคยองซูอีก  จงอินแค่ไม่อยากปล่อยให้คยองซูสะอื้นจนตัวโยนแบบนั้น เขาไม่ชอบน้ำตาของคยองซูเลยจริงๆ แม้จะมีบางทีที่จงอินนอนดูรูปใครบางคนในโทรศัทพ์แต่เพียงแค่คยองซูเอ่ยชื่อเขาจงอินก็จะละความสนใจมาที่คนตัวเล็กทันที


ก่อนกลับแวะซื้ออะไรบางอย่างก่อนได้มั้ย
 

 

.

.

.

 

 

คอแข็งเหมือนกันนิ
 

คยองซูแต่หัวเราะในลำคอ เขาเจอกับผู้ชายที่เป็นคนรักของแม่มาหลายรูปแบบ บางคนดี บางคนก็ขี้เมา คยองซูถูกใช้ให้เป็นเพื่อนดื่มอยู่บ่อยครั้ง อะไรก็ตามที่ทำให้แม่ไม่ไล่เขาไปจากชีวิตคยองซูทำได้ทกอย่าง ขาที่ขนาดต่างกันยืดยาวออกไปนอกระเบียง จงอินแวะซื้อเครื่องดื่มแอลกอฮอล์มาสองสามขวด ร่างสูงอ้างว่ามันช่วยทำให้หายหนาวได้ แต่จริงๆจงอินก็แค่คนโกหก เขาแค่อยากดื่ม... ดื่มให้ลืมความสับสนในตัวเอง วันนี้เขารู้สึกแปลกไปตอนอยู่ใกล้คยองซู มันไม่เหมือนเดิม จงอินบอกไม่ได้ว่ามันเกิดขึ้นมานานแค่ไหน บอกไม่ได้ว่าเขาเรียกมาว่าอะไร จงอินรู้แค่ว่าเขาไม่ได้หัวใจเต้นแรงเฉพาะกับคนๆนั้นอีกแล้ว
 


ฉันว่าฉันไปนอนดีกว่า

........

อื้อออ  ฝันดีนะไค


คยองซูเดินกลับไปที่เตียงล้มตัวลงนอนซุกหน้าเล็กๆนั้นลงกับหมอน  คยองซูไม่ได้ขอร้องให้เขาไปนอนด้วยเหมือนทุกวัน จงอินยืนมองคยองซูอยู่อย่างนั้น เปลือกตาสีสวยปิดสนิท คยองซูคิดว่าเขาเริ่มเมานิดหน่อยเลยกลับเข้าไปนอนดีกว่าไม่งั้นพรุ่งนี้เช้าคงตื่นไปเรียนไม่ไหวแน่ๆ

จงอินรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อย คยองซูที่เคยเรียกเขา วันนี้กลับไม่มีแม้แต่เสียงชวนเล็ดลอดออกมาจากปากรูปหัวใจนั้น จงอินไม่เข้าใจว่าเขารออะไรอยู่กันแน่ แต่ถ้าคยองซูไม่พูดเขาคงตัวเป็นฝ่ายพูดเอง...

นอนด้วยนะคยองซู

อื้ออออ

คยองซูแค่ครางกลับมาแล้วขยับตัวนิดหน่อยให้พอมีที่ให้จงอินมานอนด้วยได้ คยองซูกำลังนอนหันหลังให้จงอิน เขามึนหัวและต้องการจะรีบนอนให้หลับเผื่อว่าพรุ่งนี้อาการมึนจะหายไป


...คะ...ไค


คยองซูเบิกตากว้าง จงอินกอดเขาจากด้านหลัง วางคางลงกับไหล่แคบๆของเขา คยองซูไม่รู้ว่าเพราะแอลกอฮอล์กำลังเล่นงานร่างสูงหรือเปล่า จงอินกระชับกอดจนหลังเล็กๆแนบชิดกับแผ่นอก ลมหายใจร้อนๆกำลังรดที่ต้นคอขาว สติที่หายไปกว่าครึ่งทำให้คยองซูไม่ได้พยายามหลบหนี ปล่อยให้จมูกโด่งนั้นสัมผัสกับใบหูของเขาอยู่อย่างนั้น

จงอินกำลังรู้สึกว่าเขาต้องเป็นบ้าไปแล้วแน่ๆ เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไรถึงได้อยากกอดคยองซูมากขนาดนี้ จงอินไม่ใช่คนคออ่อน ถึงจะพูดได้ไม่เต็มปากว่าไม่เมา..แต่จงอินก้ไม่ได้ทำมันเพราะขาดสติเพียงอย่างเดียว ส่วนนึงมันก็เกิดจากความตั้งใจของเขา

 ‘อื้อออออ

คยองซูส่งเสียงครางเมื่อลิ้นสากเริ่มแตะที่ใบหูเล็ก มันเป็นความรู้สึกที่แปลกประหลาดทั้งตื่นเต้นและชวนให้หวาดกลัวในเวลาเดียวกัน จงอินไม่รู้ว่าเขากำลังทำอะไรอยู่แต่กลิ่นสบู่อ่อนๆผสมกับกลิ่นของแอลกอฮอล์จากตัวคยองซูกำลังทำให้เขากำลังจะเป็นบ้า สติที่เหลือน้อยทำให้จงอินประมวลผลว่าคยองซุหอมแล้วก็นุ่มนิ่มอย่างกับขนม.. ลืม..จงอินลืมหมดแล้ว ลืมว่าเขาไม่ควรทำแบบนี้กับคยองซู ลืมว่าคยองซูเป็นเพื่อนของเขา

 

คะ..ไค  อ๊ะ!’


คยองซูสะดุ้งตัวเล็กน้อย จงอินเปลี่ยนเป็นคร่อมเขาไว้ ดวงตาคมจ้องเขาอย่างไม่กระพริบ สายตาที่คยองซูไม่เคยเห็นมาก่อนมันดูเจ้าเลห์แต่ก็แฝงด้วยความรู้สึกที่เขาก็บอกไม่ได้ว่ามันคืออะไร แต่ที่คยองซูรู้ตอนนี้เขาหัวใจเต้นแรง..แรงเสียจนหายใจถี่รัว จากมุมนี้คยองซูเหมือนกำลังมองใครสักคนที่ไม่ใช่จงอิน..จริงๆก็เป็นจงอินนั้นแหละ..แค่เป็นจงอินในแบบที่เขาไม่เคยเห็น..หล่อมาก จงอินหล่อมากเกินไปแล้ว


อื้ออ อื้ม

คยองซูครางผะแผ่วในลำคอ ริมฝีปากถูกช่วงชิงด้วยริมฝีปากของร่างสูงที่โน้มกายลงมา ก่อนปลายลิ้นสากจะรุกไล่เข้ามากวาดต้อนความหวานภายใน จูบแรกของคยองซู จูบแรกของเขากับจงอิน..


จากสัมผัสอ่อนโยนเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นเผ็ดร้อนและรุนแรง คยองซูไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงรับสัมผัสนั้นพร้อมทั้งยังตอบรับมันอย่างดี อาจเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ หรือคยองซูแค่ทำตามหัวใจของตัวเอง


 

Cut


 

ตอนนี้สติของจงอินกลับคืนมา เขาจัดการใส่เสื้อผ้าให้เข้าที่ เขามองดูคยองซูที่ตัวสั่นเทา คนตัวเล็กในตอนนี้ดูน่าสงสารมากจนใจของจงอินกระตุกวูบและรู้สึกผิดในเวลาเดียวกัน คยองซูพยายามยกผ้าห่มมาคลุมกาย เขาตั้งใจจะบอกให้จงอินหยุด  เพราะคยองซูรู้ ว่าพวกเขาเป็นเพื่อนกัน คยองซูรู้ดีว่าจงอินยังลืมคนนั้นไม่ได้ และคยองซูรู้ดีว่าจงอินไม่ได้รู้สึกอะไรกับเขา...



ฉะ...ฉันขอโทษนะคยองซู


ฮึก...ฮึก

คยองซูที่ร่างกายเปลือกเปล่ายกผ้าห่มคุมตัวยันถึงคอ ไม่น่าเลย เพราะเขาเองแท้ๆที่ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับสัมผัสของจงอิน คยองซูจะโทษใครได้ นอกจากตัวเอง...

ขอ...ขอโทษนะคยองซู

ฮึก...ฮึก..ฮือออ

อย่า..อย่าร้องไห้เลยนะ


ไปให้พ้น!!


คะ..คยองซู


ไม่ต้องมายุ่งกับฉันอีก!!


จงอินพยายามจะเอื้อมมือไปแตะตัวคยองซูแต่คยองซูก็เอาแต่ถอยหนีจนหลังเปลือกเปล่าแนบกับหัวเตียง..สุดท้ายจงอินก็ทำอะไรไม่ได้ ยอมย้ายกลับไปนอนเตียงของตัวเอง แต่ก็ได้แค่นอนลืมตาอยู่แบบนั้นทั้งคืน คืนนั้นผ่านไปอย่างทรมาร จงอินต้องนอนฟังเสียงสะอื้นของคยองซูทั้งคืน เสียงสะอื้นที่จงอินเป็นคนสร้างมันขึ้นมาเอง...
 

คยองซูกำลังเกลียดตัวเอง สองมือยกขึ้นลูบผิวกายที่จงอินทิ้งสัมผัสเอาไว้จนแสบแดง เหมือนอยากจะลบมันให้ออกไปจากความทรงจำ เขามันแย่ ทั้งๆที่รู้อยู่แก่ใจ ทำไมถึงไม่ควบคุมตัวเอง ไม่มีการโทษจงอินใดๆทั้งสิ้นหากจะมีคนผิด..คยองซูก็คิดว่าคงเป็นตัวเขาเอง คำที่ใช้ขับไล่ร่างสูงความจริงคยองซูใช้มันเพื่อขับไล่ตัวเอง เสียงที่ตวาดเหมือนด่าทอความจริงคยองซูแค่อยากจะต่อว่าตัวเขาเอง... ออกมาให้พ้น..อย่าไปยุ่งกับเขาอีก... ทำไมถึงไม่รู้จักจำ จงอินแค่เป็นคนดี จงอินแค่สงสารเขา  มันไม่ใช่ความรู้สึกแบบที่คยองซูรู้สึก น้ำตาที่ไหลออกมานั้นจากความเสียใจ แต่ลึกๆแล้วมันก็มีความน้อยใจซ่อนอยู่ จงอินเป็นความอบอุ่นเดียวที่คยองซูมี แล้วคยองซูล่ะเป็นอะไรสำหรับจงอิน?...

 

จงอินไม่รู้ว่าเขาต้องทำยังไง เสียงร้องไห้ของคยองซูมันเต็มไปด้วยความเจ็บปวดปนน้อยใจ มันต่างจากทุกครั้ง อยากจะเข้าไปกอดแต่สำหรับครั้งนี้จงอินรู้..เขาเข้าไปกอดคยองซูไม่ได้ หมายถึง อาจจะไม่มีโอกาสได้กอดคยองซูอีกแล้ว จงอินรู้สึกจุกที่อก..มันมากกว่าเสียดายแต่ไม่ได้เศร้าจนร้องไห้ ออกจะทำให้กระวนกระวายใจมากกว่า..จงอินกำลังสับสน.. แผ่นหลังที่สั่นเทาจากการร้องไห้สะอึ้นสะอืน  ยิ่งมองมันเท่าไหร่เหมือนมันยิ่งกลับมาทำร้ายหัวใจเขามากเท่านั้น
คยองซูไม่เคยไว้ใจใครเท่าจงอิน แต่ก็เป็นจงอินที่ทำลายความเชื่อใจของคยองซู ...



 

是你 是你 见的就是

shì nǐ shì nǐ mèng jiàn de jiù shì nǐ

คือเธอ คือเธอ.. ในความฝันที่พบก็คือเธอนั่นเอง



 

 

ลูลู่


ฉันชื่อ...ลู่หาน


เรียก..ลู่หาน  ก็ได้


พี่ลู่หาน


พี่เรื่องมากจัง เรียกอะไรก็แฟนผมเหมือนกันนั้นแหละ


โอ เซฮุน! ฉันโตกว่านะ..แล้วก็ไม่ใช่แฟนนายด้วย!’


ผมเป็นแฟนพี่...ก็รอแค่พี่จะมาเป็นแฟนผม


การบ้านเสร็จแล้ว..ก็กลับบ้านไปซะ


 

这样熟

nǐ de xiào róng zhè yàng shú xī

ยิ้มของเธอช่างคุ้นเคย

 

 

 

 

ลู่หานกำลังรู้สึกรำคาญเด็กร่างสูงคนนี้จริงๆ โอ เซฮุน ในชุดนักเรียนม.ปลายกำลังนั่งเล่นกับจังอาอย่างสนิทสนม  เพราะวันนั้นที่มีเด็กทำหน้าซื่อๆมาขอให้เขาสอนพิเศษให้แท้ๆ การตอบตกลงครั้งนั้นถือว่าเป็นความผิดพลาดอันใหญ่หลวง เซฮุนเป็นเด็กกระล่อน พอรู้จุดอ่อนของเขา เซฮุนก็จะใช้มันเป็นเครื่องต่อรองเสมอ
 

กลับก็ได้

..........
 

ลู่หาน

 

..........

 

ผมดีใจนะ

 

..........

 

ที่พี่ยังไม่เปลี่ยนชื่อไลน์ที่ผมตั้งให้

 

ฉันเปลี่ยนไม่เป็นต่างหาก

 

ก็ดี..ผมจะใช้คู่กับพี่ไปนานๆ


 

我一时想不起

wǒ yì shí xiǎng bù qǐ

ฉันคิดเท่าไรก็คิดไม่ออก 


 

เซฮุนยักไหล่แล้วค่อยๆเดินออกจากห้อง เด็กคนนี้ร้ายกาจ วันนี้พอลู่หานเข้าห้องมาก็เจอเซฮุนนั่งเล่นกับจังอาอยู่ก่อนแล้ว เซฮุนมีคีร์การ์ดห้องของเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ลู่หานเคยคิดว่าพอเขาย้ายวิทยาเขตเซฮุนก็คงเลิกตามไปเองเพราะระยะที่ไกลจากบ้าน จริงๆเซฮุนเป็นเด็กเรียนเก่ง การบ้านบางข้อลู่หานคิดหลายต่อหลายนาทีแต่เซฮุนมองมันแปปเดียวก็ตอบได้  เรื่องเรียนพิเศษมันก็แค่ข้ออ้าง ไหนจะที่เซฮุนแอบเอาโทรศัพท์ของเขาไปเปลี่ยนชื่อไลน์  แต่คุณคิดจริงๆหรอว่าคนอย่างลู่หานจะเปลี่ยนชื่อไลน์ไม่เป็น...

คืนนี้ผมจะคุยกับพี่จนกว่าพี่จะหลับ!’

 

กลับไปเถอะน่า เสียงดังอยู่ได้
 

นิ้วชี้เรียวยกขึ้นแตะริมฝีปากเชิงบอกให้ลดระดับเสียง เซฮุนตะโกนมาจากทางบันไดในขณะที่เดินไปด้วย ยิ้มให้ลู่หานจนตาหยีเหมือนสระอิ... ริมฝีปากสวยยกขึ้นโดยไม่รู้ตัว ลู่หานไม่ชอบตอนกลางคืน เกลียดเสียงดังแต่ไม่ได้หมายความว่าชอบความเงียบสงบจนเหมือนโดดเดี่ยว ไม่ชอบที่ๆคนเยอะ แต่ไม่ได้หมายความว่าชอบอยู่คนเดียว เขาแค่ต้องการใครสักคนที่อยู่ด้วยกันจนกว่าจะหลับ อยู่ด้วยกันโดยที่ไม่หวังผลอะไรจากตัวของเขา ลู่หานเคยคิดว่าชีวิตนี้คงไม่เจอคนที่จะฟังเขาบ่นงืมงำจนกระทั่งหลับตั้งแต่เขาทิ้งคนๆนึงไป เพราะนั้นคือเรื่องผิดพลดที่สุดในชีวิต แต่อย่างน้อยตอนนี้เขาก็มีเซฮุน ถึงรู้ว่าคงอีกไม่นานเซฮุนก็ต้องหายไปจากชีวิต แต่อย่างน้อยก็ดีกว่าคืนนี้เขาไม่มีใคร...
 

นายจะคุยกับฉันไปอีกนานสักแค่ไหนกัน โอ เซฮุน

 

เซฮุนลับสายตาไปแล้ว แววตาของลู่หานดูเศร้าลงนิดหน่อย เซฮุนก็แค่เด็กคนหนึ่ง ที่ยังคอยมาตามตื้อเขาก็อาจเป็นเพราะเซฮุนยังไม่เคยได้เจอกับคนอื่น เซฮุนไม่มีตัวเปรียบเทียบ ลู่หานรู้และเข้าใจดีหากวันนึงเซฮุนได้เจอคนที่ทำให้รู้สึกดีได้มากกว่าเขา เด็กนี่ก็จะเริ่มลังเล แล้วสุดท้ายเซฮุนจะตัดสินใจได้ว่าควรเลือกใคร และเขาจะขอเอาใจช่วยให้เซฮุนเลือกคนที่ใช่สำหรับเซฮุนจริงๆ อย่าได้ต้องมาเลือกคนผิดจนอาจจะไม่มีโอกาสกลับไปแก้ตัวเหมือนเขาในตอนนี้เลย...


SeHan : ผมก็แค่อยากให้พี่อยู่กับผมเป็นคนสุดท้าย..ของทุกวัน

 

ก็อย่างที่เขาที่บอกนั้นแหละ อย่างน้อยก็ดีกว่าคืนนี้ไม่เหลือใคร...รอยยิ้มน้อยๆปรากฏขึ้น แอปพิเคชั่นไลน์ที่ดังจากการได้รับข้อความของคนที่เพิ่งกลับไปไม่กี่นาทีที่แล้ว ลู่หานยกมือขึ้นลูบแก้มราวกับสีแดงๆบนนั้นจะหายไป เขาโตแล้วพอสมควรแล้วไม่ใช่เด็กน้อยที่เพิ่งมีคนมาจีบครั้งแรก คำหวานพวกนี้มันไม่ได้ทำให้รู้สึกเขินจนตัวจะแตกแต่ก็ไม่ได้ทำให้รู้สึกแย่จนเสียความรู้สึก ลู่หานแค่คิดว่า....

 

ทำไมมุขนายเสี่ยวขนาดนี้เนี้ย...โอ เซฮุน.


 

是你 是你 见的就是

shì nǐ shì nǐ mèng jiàn de jiù shì nǐ

คือเธอ คือเธอ ในความฝันที่พบก็คือเธอนั่นเอง


























TBC.










 

ขอบคุณทุกคนมากจริงๆนะคะ ตอนนี้ยอดแฟน375แล้วค่ะ(14/2/15 21.31)
เราดีใจมากจริงๆค่ะ เราขอบคุณทุกยอดจริงๆนะคะ ทุกคนทำให้เราดีใจเสมอเวลาที่เห็นยอดเพิ่มขึ้นต่อเนื่อง

เพลงเวอร์ชั่นนี้มันหวานนะ แต่ทำไมมันรู้สึกหนักๆแปลกๆ งงมั้ย เราก็งง 555

ฉากCut มันกากมาก ต้องขอโทษล่วงหน้าเลย ฮือออ *คำนับร้อยครั้ง*
@denydayks นะคะ หรือโปรยเมลล์เอาไว้ก็ได้ค่ะ555

1 เม้น 1 กำลังใจ



happy valentine's day นะคะ เราไม่มีฟิคสเปเชียลเลย ขนาดเรื่องนี้ยังแต่งล่วงหน้าไปได้2ตอน ฮือออ 

ฝันดีนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,203 ความคิดเห็น

  1. #1190 070402 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 01:54
    จีบลู่หานให้ติดแล้วเอากลับบ้านไปเลยยย
    #1,190
    0
  2. #1176 ตะยงงี่ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 14:16
    เซฮุนพาเจ๊ลู่กลับหลุมอวกาศไปเหอะ555555
    #1,176
    0
  3. #1129 xxxJ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 19 มกราคม 2560 / 00:34
    ฉันมั่นใจในตัวไตได้ใช่มะ555555
    #1,129
    0
  4. #1097 Pinkuplatong (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 15:01
    หานก็มีฮุนอยุแล้ว จงงินก็เลิกสับสนเถอะ สงสารจูวบ้าง
    #1,097
    0
  5. #1075 ディオー (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 19:35
    เซฮุนเต๊าะสาวได้แบบ55555555
    #1,075
    0
  6. #1064 Harukim (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 21:51
    อย่าทิ้งแทโอกัยคยองนะ
    #1,064
    0
  7. #1051 kuri999 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2558 / 01:53
    darunee .dd49@gmail.com ยังทันอยู่ใช่ไหม เราพึ่งเข้ามาอ่าน!!~T_T~
    ยังทัน....ใช่ไหมค่ะไรท์!!
    #1,051
    0
  8. #1049 cheekky1 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 22:50
    คือเราพึ่งเจอฟิคเรื่องนี้อาะ 555554อ่านสองตอนแรกก็ติดเลยย บันเทิงมาดก นี่ขำแบคค แต่ก็ปบบบหน่วงๆไคซูววว โฮ
    เราขอแปะเมลม่างง หาเอ็นซีนานมากค่ะ เราไปขุดเฟฟทวิตด้วย โฮ 55555555
    nu_gamiiz@hotmail.com
    #1,049
    1
  9. #1041 Aoty (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 12:34
    aot.bordin5@gmail.com
    #1,041
    1
  10. #1033 Parexo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 2 ตุลาคม 2558 / 01:20
    ตามมาจาก #ฟิคมันพูดยาก ชอบเรื่องนั้นมาก ก็เลยมาตามอ่านเรื่องอื่นของไรท์

    ปกติไม่ชอบให้เคะท้องได้ แต่เราชอบที่คนเรามันมีค ลังเลได้ ชอบบทน้องไคนะ



    พีเอส* มาช้า แต่แบมือ ขอฉาก cut แปะเมลล์ tathcharee@gmail.com
    #1,033
    1
  11. #1023 afteryoudo (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 04:11
    งืออออ ฮุนฮาน พี่ลู่อย่ามาแย้งจงอินไปจากคยองเลยนะ
    #1,023
    0
  12. #1009 Sii-Pear Zii (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2558 / 15:50
    แง่ๆๆๆ อยากได้ฉากcut smilesri66@gmail.com
    #1,009
    0
  13. #1000 เบบี้'ยองจูว (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 11:18
    ดิ้นๆ. ฉากคัทแอบซ่อนอยู่ใดกัน. 5555. คลานเข่า. แง... จงอินแกมีเมียมีลูกแล้วนะ. เมียน่ะเมีย. ท่องไว้!!
    #1,000
    0
  14. #857 mamawiwi (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:06
    ลู่ใจร้ายยยยอ่าาาาา
    #857
    0
  15. #782 canthee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 16:00
    จงงินแกอย่าทิ้งยองจูน่ะะะ !!
    #782
    0
  16. #781 canthee (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 15:59
    มันต้องฮุนฮานเนี่ยแหละถูกแล้ว ไม่ใช่ไคลู่ --"
    #781
    0
  17. #693 ฝานฝาน (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 เมษายน 2558 / 10:53
    ลู่หานอาาาา อย่าทำแบบนี้เลยนะ สงสารเซฮุนมัน นะๆๆๆ
    #693
    0
  18. #486 BEE MILK (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 21:34
    รู้สึกดราม่า สงสารทุกคนยกเว้นลู่อะ ฮือออออออออ
    #486
    0
  19. #441 pongispink (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 20 มีนาคม 2558 / 00:50
    ฮืออออออ จงอินอ่ะ
    #441
    0
  20. #411 maomakkkk (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:29
    จงอินอาาาาาาาา ทำยองจูเราทะมอยยยยยยยยย
    #411
    0
  21. #399 L9493 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 11:39
    สงสารเซฮุนงะ อะฮึกกก
    #399
    0
  22. #296 nnoonniinn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 11:15
    จงอินใจร้ายยยยย ทำงี้ได้ไง
    #296
    0
  23. #214 รัก3ลี(เอสเจ) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 16:05
    อ่าว นี่แทโอเกิดจากความผิดพลาดของทั้งคู่เหรอ
    #214
    0
  24. #195 popnc (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:45
    จงอินแม่งงง
    #195
    0
  25. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(