my mistake (kaido & taeoh FT. chanbaek hunhan exo)

ตอนที่ 13 : (◕‿◕✿) ::12

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    23 มี.ค. 58





ยองจู


 

ครับ

 

เราจะไปไหนกันฮับ

 

ไปหาคุณปู่คุณย่าไงครับ

 

จงงิน

 

ครับ


 

เมื่อไหร่จะถึงหรอฮับ

 

ถ้าแทโอหลับ พอแทโอลืมตา ก็ถึงแล้วครับ
 

เด็กตัวเล็กขี้สงสัยกำลังมองออกไปนอกรถ แทโอนั่งตักคยองซูมานานแล้ว นานจนเริ่มเบื่อ แต่ก็ยังไม่ถึงสักที ทีแรกแทโอก็ดูจะตื่นเต้นแต่ถนนมันคล้ายกันทุกสาย มองมากๆก็เริ่มน่าเบื่อ  แล้วยิ่งตอนนี้ตอนที่.....

 

ยองจู

 

อ่าา.. นอนเถอะครับแทโอ เดี๋ยวถึงบ้านคุณปู่แล้วไม่มีแรงวิ่งเล่นนะ

 

แทโอ นอนไม่ได้หรอกฮับ

 

......

 

แทโอ......

 

......

 

แทโอหิว..

 

คยองซูหัวเราะกับความน่ารักของลูกชาย ก่อนออกมาพวกเขากินข้าวเช้ามาแล้ว จงอินกับคยองซูกินแค่ข้าวเช้าแล้วก็จบ มีแต่แทโอเนี้ยแหละที่กินมาตลอดทาง ระหว่างทางที่ผ่านมา แทโอกินแซนวิชที่คยองซูทำเผื่อรถติด จนหมดกล่อง แล้วนี่เพิ่งผ่านไปไม่ถึงสิบนาที แทโอหิวอีกแล้วหรอ..



เอาอันนี้
 

อันนี้ด้วย
 

แทโอ ชอบคุณเยลลี่ เอา2อันเลย

 

อันนี้แทโอ ก็ชอบ

 

ไอ้ลูกหมี กินขนาดนี้ เดี๋ยวก็เป็นหมูหรอก

 

ฮึก...แงงงงงง ยองจู แงงงง

 

สุดท้ายก็ทนฟังแทโอบ่นไม่ได้ ต้องพากันมาจอดซื้อขนมในปั๊มน้ำมัน  แทโอหยิบขนมเป็นสิบอย่างจนแทบทะลักตะกร้า จงอินเห็นว่ามันเริ่มเยอะไปแล้ว ยังไงก็ต้องไปกินข้าวกับคุณปู่คุณย่าอยู่ดี ถ้าไม่ห้ามแทโอคงหยิบหมดร้านแน่ๆ
 

โอ๋ แทโอ ไม่ร้องนะครับ โอ๋ๆๆ
 

แทโอ โป้งจงงินแล้ว โป้ง!’
 

จงงิน ก็งอนแทโอแล้วเหมือนกัน โป้ง!’
 

เล่นเป็นเด็กอีกแล้ว.....จงอินไปทำธุระเถอะ เดี๋ยวฉันจัดการเอง
 

จงอินพยักหน้าให้คยองซูแล้วก็เดินออกจากร้านสะดวกซื้อในปั้มน้ำมันไปโดยไม่ลืมจะยกนิ้วโป้งแล้วทำหน้างอนๆใส่แทโอที่ร้องไห้เพระโดนขัดใจ สองพ่อลูกก็เป็นแบบนี้เสมอ ชอบเล่นกันเป็นเด็กๆ ปกติจงอินจะตามใจแทโอมากกว่าคยองซู แต่วันนี้พอแทโอโดนจงอินขัดใจ ก็โผเข้าหาคยองซูที่เดินถือกะตร้าขนมอยู่ข้างๆ คยองซูวางตะกร้าแล้วรับแทโอมาอุ้มไว้แทน และคิดว่าตอนนี้แขนจะหักแล้ว
 


บ๊อก! บ๊อก!

 

มงกู มงกู

 

อ่า มันไม่ได้ชื่อมงกูหรอกครับ

 

มงกู นี่มงกูของแทโอนะ

 

มันไม่ได้ชื่อมงกูครับ มันชื่อ จังอา

 

จังอาหรอฮับ

 

ร่างสูงกำลังมองเด็กตัวเล็กๆที่วิ่งออกมาจากร้านสะดวกซื้อ เด็กตัวป้อมวิ่งมาทางเขาแล้วก็เอาแต่เรียกหมาพุดเดิ้ลสีขาวของเขาว่า มงกู เด็กผู้ชายตัวเล็กๆที่นั่งยองๆเพื่อลูบหัว จังอา ปกติจังอาจะไม่ค่อยให้ใครเข้าไกล้ง่ายๆ กว่าเขาจะสนิทกับมันได้ก็นานอยู่เหมือนกัน


แทโอ!!’

 

ยองจู....มงกู เปลี่ยนชื่อเป็น จังอาแล้ว

 

ไม่ใช่นะครับ มงกูอยู่บ้านคุณย่า แล้วมงกูตัวสีอะไร แทโอจำได้มั้ยครับ

 

น้ำตาล ฮับ


 

แล้ว นี่ตัวสีอะไรครับ


 

ขาว.... ไม่ใช่มงกู
 

เขากำลังยิ้ม ร่างเล็กที่วิ่งหอบถุงขนมออกมาจากร้านสะดวกซื้อ ดูแล้วถ้าไม่เป็นผู้ปกครองก็คงเป็นพี่ของเด็กคนนี้ แต่ร่างสูงรู้สึกชื่นชมในความเอาใจใส่ของคนตรงหน้าเหลือเกิน ร่างเล็กไม่ได้เลือกจะปฏิเสธเด็กน้อยว่าไม่ใช่แล้วปล่อยผ่าน แต่กลับเลือกที่จะสอนแล้วให้เด็กน้อยได้วิเคราะห์เองว่าใช่หรือไม่ใช่ ทั้งที่ดูอายุแล้วคงไม่ต่างจากเขามากแต่กลับเลี้ยงเด็กได้ดี แววตาที่มองดูอ่อนโยน ใจเย็น และเป็นประกายเมื่อเด็กน้อยตอบถูก...ในสายตาของเขา คนๆนี้ช่างดูอบอุ่นและใจดีจริงๆ 
 

ต้องขอโทษด้วยนะครับ พอดีเราเคยมีพุดเดิ้ลเหมือนกัน แต่ว่าเป็นสีน้ำตาล

 

ไม่เป็นไรครับ

 

แทโอคงไม่ได้มากวนคุณใช่มั้ยครับ


ไม่เลยครับ ผมชอบนะ ฮ่าๆๆ


คยองซูมองดูเด็กหนุ่มคนนั่งย่อตัวลงคุยกับลูกชายตัวเล็กของเขา ตอนจะจ่ายเงิน คยองซูวางแทโอลงให้ยืนเองเพื่อหยิบกระเป๋าเงิน แต่พอเงยหน้ามาแทโอก็วิ่งไปแล้ว คยองซูก็แอบใจหายแต่หูก็ได้ยินเสียงคนคุยกับเด็กเล็กๆ พอ ออกมาก็เจอชายหนุ่มคนนึง ผิวขาว เขาดูเป็นเด็กวัยรุ่นอาจจะประมาณม.ปลายแต่กลับดูดี ยิ่งพออยู่กับพุดเดิ้ลสีขาวแล้ว ถ้าสาวๆมาเห็นคงกริ๊ดคอแตกแน่ๆ


งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ


อ่า ครับ บะบายนะหนูน้อย


บะบายฮับ ....บะบายจังอา


เด้กน้อยโบกมือหยอยๆ ร่างสูงได้แต่มองให้สองร่างนั้นเดินห่างออกไปเรื่อยๆ คนตัวเล็กนั้นทั้งอุ้มเด็กชายตัวป้อมไปด้วย ถือถุงขนมไปด้วย มันดูทุลักทะเล แต่ก็ดูน่ารักดี ..น่ารัก... แต่บอกไม่ได้ว่าอะไรที่น่ารักมากกว่ากัน ระหว่าง เด็กตัวเล็กๆ หรือผู้ชายตากลมโตคนนั้น หรือท่าทางพลุงพลังเหมือนเพนกวินแบบนั้น.. เขาอาจจะยังเป็นแค่เด็กม.ปลายแต่ เขามีความฝันว่าสักวันหนึ่งเขาอยากมีครอบครัวที่อบอุ่น มีเด็กตัวเล็กๆให้อุ้มแบบนี้เหมือนกัน..
 

คุณเซฮุนค่ะ คุณท่านจะกลับแล้วค่ะ

 

ครับ...ไปกันเถอะจังอา

 

กระชับสายจูงแล้วหันหลังกลับไปที่รถตู้ที่กำลังจอดอยู่ โอ เซฮุน เป็นลูกเจ้าของปั้มน้ำมันที่ใหญ่ที่สุดของเกาหลี พ่อมักชวนเขามาด้วยเสมอเวลาไปตรวจคุณภาพปั้ม เซฮุนไม่ได้ชอบงานบริหารเท่าไหร่ เขาไม่ได้อยากจะรับช่วงต่อจากที่บ้าน แต่เพราะเป็นลูกคนเดียวเลยไม่มีทางเลือกมากนัก ปีนี้เป็นการเรียนม.ปลาย ปีสุดท้าย ปีหน้าพ่อจะส่งเขาไปเรียนต่อที่ต่างประเทศ เซฮุนไม่ได้อยากไป ไม่ใช่เพราะต่างประเทศไม่ดี แต่เพราะที่นั้นไม่มี ลู่หาน
 







อ่า แทโอ มาแล้วหรอ โอโห้ตัวโตขึ้นเยอะเลย

 

คุณย่า
 

โถ่ แม่ครับไม่คิดจะทักลูกก่อนเลยหรอ

 

ก็ย่าคิดถึงแทโอมากกว่า ฟอดดด เนอะแทโอเนอะ

 

แทโอก็คิดถึงฮับ


 

คืนนี้นอนกับย่านะ ห้องย่ามีขนมเต็มเลย

 

ฮับ คุณย่า

 

พอลงจากรถ เสียงคุณย่าก็ดังขึ้นต้อนรับหลานชายทันที  แทโอเห็นคุณย่าก็วิ่งกางแขนเข้าหา คุณย่ารับหลานชายตัวกลมขึ้นไปกอด หอมแก้มอย่างมันเขี้ยว เหลือแต่คยองซูที่ยืนลูบหลังจงอินเหมือนจะให้กำลังใจว่าอย่าน้อยใจไปเลย...

จองซู หลงหลานชายยิ่งกว่าอะไร สำหรับบ้านที่ไม่มีเด็กเล็กๆมานานพอไปเห็นเจ้าตัวน้อยวิ่งไปวิ่งมา มันทำให้เขามีชีวิตชีวาขึ้นเยอะ  ทุกวันนี้นอกจากเรื่องงาน จองซูก็แทบไม่ได้คุยเรื่องอื่นกับจองอุนผู้เป็นสามี นอกจากเรื่องของหลานชาย
 

พ่อละครับ ผมยังไม่เห็นพ่อเลย

 

พ่อไปดูงานที่รีสอร์ท คงกลับมาเย็นๆเลย...อร่อยมั้ยครับแทโอ

 

คยองซูดูดิ แม่เอาแต่สนใจแทโอ ฉันเป็นหมาหัวเน่าเลย



คุณย่าตอบส่งๆเพราะกำลังวุ่นวายอยู่กับการป้อนสตอเบอรี่ให้แทโออยู่ คยองซูพลักหัวจงอินที่กำลังทำท่าจะเอนมาซบ ได้แต่ส่ายหน้าให้กับความขี้ใจน้อยของจงอิน เขารู้จงอินไม่ได้น้อยใจจริงจังนักหรอกการที่ลูกของเขามีคนรักมีคนเอ็นดูเยอะๆก็เป็นเรื่องดี จงอินก็แค่เรียกร้องความสนใจ แค่อยากทำตัวเป็นเด็กใส่เขากับแม่ตัวเองเท่านั้นแหละ


 

---------

 

 

อากาศดีจังเลยเนอะ ทำไมอยู่ๆถึงอยากกลับบ้าน

 

ไม่รู้สิ เบื่อๆละมั้ง

 

จงอินกับคยองซูกำลังนั่งยืดขาอยู่บนพื้นหญ้าสีเขียวขจี ภาพตรงหน้าเป็นภาพหมู่บ้านคนและรีสอร์ท พวกเขากำลังนั่งอยู่บนเนินเขา จากตรงนี้อากาศเย็นกว่าข้างล่างนิดหน่อยแต่ก็ไม่ถึงกับหนาวจนทนไม่ไหว คยองซูชอบที่นี่ ชอบเวลาที่มองไปยังพื้นดินข้างล่างใกล้กับหมู่บ้านจะเห็นไร่สตอเบอรี่เป็นแนวยาวสุดลูกหูลูกตา  แต่ถ้ามองเลยรีสอร์ทไปก็จะเจอคนกลุ่มหนึ่งน่าจะเป็นพวกนักท่องเที่ยวกำลังก้มๆเงยเก็บสตอเบอรี่ บ้างกลุ่มก็กำลังขี้ม้า จากบนพื้นที่สูงจะเห็นม้าตัวเล็กนิดเดียวเป็นจุดเล็กๆเคลื่อนไหวช้าบ้างเร็วบ้างตามแต่ผู้บังคับ  คยองซูชอบชีวิตของคนทางเหนือ สตอเบอรี่เป็นผลไม้ที่ราคาสูงอากาศของที่นี่จะปลูกและเก็บเกี่ยวได้ตลอดปี คนที่นี่จะมีรายได้มากพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่ขนาดไหนก็ได้ แต่ทุกคนกลับใช้ชีวิตอย่างสมถะ เหมือนกับที่บ้านของจงอิน ที่จริงแค่ไร่สตอเบอรี่ก็สามารถทำให้ครอบครัวนี้สบายไปทั้งชาติ แต่พ่อของจงอนก็เลือกจะเปิดรีสอร์ทและฟาร์มม้าควบคู่ไปด้วย แต่ถึงจะมีรายได้มาก ทุกคนก็ยังใช้ชีวิตแบบคนธรรมดา สำหรับที่นี่ รถยนต์เป็นสัญลักษณ์ของผู้มาเยื่อนเท่านั้น..

 

ปกติถ้าพ่อกับแม่ไม่โทรตาม นายก็ไม่ค่อยจะมา..
 

มันต้องขับรถสามสี่ชั่วโมงนายก็รู้
 

.........
 

.........


จะ..จงอินทำอะไรเนี้ย
 

ขออยู่แบบนี้อีกสักพักนะคยองซู


 

อยู่จงอินก็ล้มตัวลงนอนเอาหัวหนุนตักคยองซู ป่านนี้แทโอคงกำลังทำให้อยู่กับคุณย่าปวดหัวอยู่ที่ไหนสักแห่ง พื้นหญ้าสีเขียวกับคนสองคนมันเป็นภาพที่ดูโรแมนติก ถ้าคยองซูไม่สังเกตได้ว่าจงอินดูเหนื่อยล้า
 

มีเรื่องอะไรไม่สบายใจหรือเปล่าจงอิน

 

เปล่าหรอก

 

พักนี้ดูเหนื่อยๆ มีอะไรที่ฉันช่วยได้หรือเปล่า

 

ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกคยองซู

 

ถ้าไม่ไหวก็อย่าเก็บไว้คนเดียว

 

.........

 

.....จงอินยังมีฉันอยู่ข้างๆเสมอนะ....

 

จงอินพยายามปฏิเสธคยองซูไปหลายครั้งแต่คยองซูก็ยังมีท่าทีเป็นห่วงอยู่ดี คยองซูไม่เหมือนคนอื่น เขาไม่เคยบังคับให้จงอินพูด ถ้าเรื่องไหนที่จงอินไม่อยากเล่าคยองซูก็จะไม่ถามต่อ เพียงแค่ย้ำคำเดิม คำที่เคยบอกกับจงอินมาตลอดว่าคยองซูจะอยู่ข้างๆจงอิน จะคอยรับฟังทุกเรื่องไม่ว่าสุขหรือทุกข์ จะไม่ต่อว่า จะไม่ตำหนิ จะมีแต่คำปลอบโยนให้จงอินเสมอ..
 

ฉัน ก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร....
 

ฉันไม่รู้แม้กระทั่งว่าฉันต้องรู้สึกยังไง
 

ฉันไม่รู้ว่าฉันอึดอัด หรือ ทรมารมากกว่ากัน..

 

ฉันอยากให้มันหายไปจากชีวิตตั้งแต่ตอนนี้...
 

แต่ฉันก็อยากเห็นตอนจบของมันเหมือนกัน...


ฉันไม่รู้อะไรเลยคยองซู...ไม่รู้จริงๆ

 

เหมือนเป็นคำแก้ตัว จงอินไม่รู้ว่าเขาควรเล่าเรื่องที่กำลังเผชิญอยู่ให้คยองซูฟังหรือเปล่า ถ้าเล่าให้จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง จงอินไม่รู้ ไม่รู้ว่า คยองซูจะยังปลอบโยนเขาเหมือนเดิมมั้ย เขาอยากให้มันเป็นแค่ฝันที่พอลืมตาตื่นในเช้าวันรุ่งขึ้นทุกอย่างจะเหมือนไม่เคยเกิดขึ้น แต่จงอินก็อยากรู้ว่าถ้าปล่อยให้เรื่องนี้มันดำเนินไป จะเกิดอะไรขึ้นบ้าง เหมือนเขากำลังอยู่กึ่งกลางระหว่างการรักษาสัญญาและการผิดสัญญา แล้วหากจงอินก้าวพลาดล่ะ ชีวิตของเขาจะเป็นยังไง การรอคอยที่แสนทรมารคือการรอคอยให้การรอคอยนั้นจบลง

 

ไม่เป็นไรนะ จงอิน


จงอินสูบเอาออกซิเจนเข้าไปเต็มปอด ก่อนจะปล่อยมันออกมาอย่างเหนื่อยล้า เวลานี้เขาแค่ต้องการที่สักแห่งที่ทำให้จิตใจสงบ หนีจากอะไรบางอย่างที่ดึงรั้งเขาไว้กับความสับสน  จงอินไม่ค่อยกลับบ้าน นอกจากพ่อแม่จะโทรตาม เขาถูกส่งไปเรียนโรงเรียนประจำที่ต่างประเทศตั้งแต่ประถมปลาย จริงๆพ่อต้องการให้เขาเรียนจนจบมหาวิทยาลัยแล้วค่อยกลับมาบริหารต่อ แต่เพราะอะไรบางอย่างทำให้จงอินกลับมาเกาหลีก่อนกำหนด  ถึงจะกลับบ้านไม่บ่อยแต่ทุกครั้งที่กลับมามันทำให้รู้สึกเหมือนตอนเขาเป็นเด็กๆ จงอินชอบอากาศทางเหนือ อากาศเย็นๆทำให้รู้สึกผ่อนคลาย

คยองซูลูบผมสีน้ำตาลเข้มนั้นอย่างแผ่วเบา ก้มมองใบหน้าคมบนตัก เปลือกตาที่ตอนนี้ปิดสนิท แต่คิ้วกับขมวดเข้าหากัน เขาไม่เข้าใจที่จงอินพูด คยองซูไม่รู้ว่าจงอินพูดถึงอะไร รู้แค่คยองซูจะอยู่ข้างๆจงอินเสมอ เว้นก็แต่ เรื่องนั้นจะเป็นเรื่องที่เขากับจงอินได้ตกลงกันไว้...

 

.

.

.


 


ในตอนกลางคืนอากาศที่นี่จะหนาวจนทำให้รู้สึกเหงา โคมไฟสีส้มกำลังกระทบกับแผ่นหลังเปลือกเปล่าของคยองซู จงอินอินจ้องมองอยู่แบบนั้น ตัวที่ห่างกันเพียงนิดเดียวมันทำให้ได้กลิ่นเฉพาะตัวของคยองซู เส้นผมสีน้ำตาลเข้มที่ประดับด้วยกลิ่นแชมพูหอมอ่อนๆ  จงอินคิดว่าทุกอย่างมันดูเข้ากันดีเหลือเกิน ถ้าหากถามว่าจงอินชอบมันตั้งแต่เมื่อไหร่เขาคงตอบไม่ได้ และจงอินก็ตอบไม่ได้ว่าจะเป็นยังไงถ้าไม่ได้เห็นสิ่งเหล่านี้อีก..


คยองซู..ถามอะไรหน่อยสิ

 

อือออ

 

ถ้าไม่เกิดเรื่องขึ้น..คิดว่าป่านนี้เราจะเป็นยังไงหรอ

 

เสียงที่ดูเรียบนิ่งระบุความรู้สึกผู้พูดไม่ได้ ดังขึ้นทำลายความเงียบ คยองซูไม่เข้าใจคำถามของจงอิน ไม่เข้าใจว่าจงอินจะสื่ออะไรกันแน่ หรืออยากให้เขาตอบว่าอะไร เอาเข้าจริงคยองซูก็ไม่ได้คิดเรื่องนี้มานานแล้วเหมือนกัน
 

ก็คงแยกย้ายกันไปหลังจากจบม.ปลาย

 

จงอินอาจจะเรียนที่นี่เหมือนเดิม ...ส่วนฉัน

 

ก็คงเรียนอยู่ที่ไหนสักแห่ง

 

พยายามตามหาแล้วคงกลับไปอยู่กับแม่

 

แต่จริงๆฉันไม่ได้คิดเรื่องนี้เอาไว้เลย

 

เพราะทุกวันนี้...ฉันไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว
 

คยองซูไม่ได้พูดอะไรต่อและจงอินก็ไม่ได้คิดจะพูดอะไรเช่นกัน เขาได้แต่กระชับกอดคยองซูจากด้านหลัง แต่สมองกลับไม่ประมวลผลอะไรอีกแล้ว จงอินไม่รู้ว่าคยองซูกำลังต้องการบอกอะไร เขาไม่ได้หมายความแบบนั้น ไม่ได้หมายความว่าเขาต้องการอะไรในชีวิตอีก เขาก็แต่คิดเล่นๆว่าถ้าไม่เกิดเรื่องขึ้น เราสองคนจะเป็นยังไง คนหลงทางกำลังต้องการที่พึ่ง จงอินก็แค่อยากรู้ แค่อยากได้ยินอะไรจากปากคยองซูบ้าง ประโยคอะไรก็ได้ที่สื่อความหมายว่า ทุกวันนี้เราอยู่ด้วยกันเพราะส่วนนึงมาจากความสมัครใจของคยองซู ไม่ใช่แค่หน้าที่และคำสัญญา...

 

คยองซูไม่รู้ว่าจงอินคิดอะไรอยู่ แต่คยองซูพูดจริงๆทุกวันนี้คยองซูไม่ได้ต้องการอะไรอีกบนโลก ทุกคืนขอแค่จงอินกอดคยองซูแบบนี้  ได้อยู่ด้วยกันพร้อมหน้ากันพ่อแม่ลูก มีแทโอ มีจงอิน มีคยองซู แค่นั้นก็พอแล้ว มันอาจมีบางเวลาที่เหนื่อย แต่ทุกวันนี้สำหรับคยองซูมันดีมากแล้วจริงๆ คยองซูคิดว่าตัวเองอาจเป็นคนนึงที่โชคดีมากๆในโลก คยองซูได้รับการเติมเต็มในสิ่งที่ขาดและในขณะเดียวกันก็ได้ทำหน้าที่ ที่ไม่เคยได้รับ... คำว่า ไม่ต้องการอะไรอีก ของคยองซู เขาใช้มันเพื่อสื่อความหมายว่า.. ขอบคุณ ..ขอบคุณสำหรับชีวิตใหม่นะคิมจงอิน













TBC.








 

สวัสดีค่าา เข้าสู่ยุดตอนสั้นอีกแล้ว แงงงง TT 
ฮุนซูไปเลยแล้วกัน(?)  
ขอบคุณทุกคนมากจริงๆนะคะ เราดีใจมากเลย ขอบคุณทุกๆยอดเลยนะคะ
ช่วงนี้ใกล้สอบแล้ว เดี๋ยวมีงานปัจฉิมอีก จะไม่ได้เป็น นร.แล้วรู้สึกใจหาย55
1 เม้น 1 กำลังใจนะคะ 

ตอนหน้ามีย้อนอดีตอีกแล้วววนะคะ
ฝันดีค่ะะ


 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,203 ความคิดเห็น

  1. #1191 070402 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 29 ธันวาคม 2561 / 02:08
    จงอินนายเป็นอะไรไป
    #1,191
    0
  2. #1177 ตะยงงี่ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 มีนาคม 2561 / 18:02
    จงงินคนเดิมไปไหน
    #1,177
    0
  3. #1141 ลำใย เซ'โย๊ะ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 1 เมษายน 2560 / 22:30
    กลัวใจหมีงินอ่าาาาา ฮืออออ
    #1,141
    0
  4. #1098 Pinkuplatong (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2559 / 15:12
    ตอนแรกมาแต่ยองอุน เพิ่งรู้จองซูก็มา ปลื้มเลย เมนทั้งเรื่อง
    #1,098
    0
  5. #1076 ディオー (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 8 มกราคม 2559 / 19:45
    ไม่ชอบโหมดนี้เลย ดูหม่นๆ ฮือแ ผ่านไปเร็วๆนะ
    #1,076
    0
  6. #1065 Harukim (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 21:56
    จะกลับไปหาลู่หานเหรอ
    #1,065
    0
  7. #1024 afteryoudo (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2558 / 04:25
    ทุกคนฮือฮากับเซฮุนแต่เราวอแวอยู่กับจงอินนะ
    ทำไม ทำไม ทำไม ตัดสินใจสิ เนี่ยเราเสียใจแทนคยองซูแล้วนะ
    #1,024
    0
  8. #1001 เบบี้'ยองจูว (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2558 / 11:34
    กลัวใจสั่นคลอนนนนน. สงสารยองจูลึกๆ. อยากให้ได้กับพี่ชานเลยยยย
    #1,001
    0
  9. #859 mamawiwi (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 เมษายน 2558 / 22:26
    จงอินไม่เอามาม่านะ
    #859
    0
  10. #783 canthee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 16:21
    ไคโด้ ไคโด้
    #783
    0
  11. #674 realpoy007 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 15:07
    จงอินบอกคยองซูเถอะอย่างน้อยถ้ามีปัญหาจะได้ช่วยกันแก้
    #674
    0
  12. #480 Aom Bh (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 มีนาคม 2558 / 10:57
    ไรท์ขาาาาา อยากได้ฉากตัด TT แปะเมล aomam33773@hotmail.com ขอค่ะไรทื TT
    #480
    0
  13. #412 maomakkkk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 มีนาคม 2558 / 16:33
    ทำไมจงอินถามอะไรแบบนั้นเล่าาาาาาา
    #412
    0
  14. #297 nnoonniinn (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 มีนาคม 2558 / 11:37
    แงงงงงงงงงงงงงงงง้ กลิ่นมาม่าเริ่มแรง
    #297
    0
  15. #197 popnc (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:49
    เซฮุนนายมาเก็บลูลู่ของนายไปสะที
    #197
    0
  16. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  17. #160 Deep-Down (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 18:35
    มันหน่วงละเกิน จงอินถามแบบนั้นเพื่ออะไร อยากกลับไปโสดเหมือนเดอมแล้วกลับไปหาลู่รึหรอ
    #160
    0
  18. #159 ★the_pine★ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:47
    แง้วววว กลัวว่าจงอินจะคิดไรอยู่
    #159
    0
  19. #158 dovy_bubble (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 09:10
    จงอินกำลังสับสน แต่จงอินกำลังผิดสัญญานะ ทำแบบนี้มันไม่ถูกนะ
    #158
    0
  20. #157 Chocolary (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2558 / 00:20
    แทโอน่าร๊ากกกกกกกกกกกกก
    อยากรู้จังเลยจงอินกะคยองซูสัญญาอะไรกันไว้
    #157
    0
  21. #154 Aha034 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:10
    มงกูเปลี่ยนชื่อเป็นจังอาแล้ว น่ารักไปไหมหละแทโอ อยากหยิกแก้ม
    #154
    0
  22. #153 Deep-Down (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:06
    ฮุนในใจในตัวคยองเหมือนกันชานยอลล่ะสิ นี่ถ้าจงอินหวั่นไหวกลับลู่หานเหมือนแต่ก่อน คยองคงไม่ทนแหละ
    #153
    0
  23. #152 normal curve (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:06
    เซฮุนน เปิดตัวเเล้ววววว
    #152
    0
  24. #151 dovy_bubble (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:38
    เซฮุนออกโรงแล้วคร่าาาาาาา
    #151
    0