fic Haikyuu!! One Short All Hinata [Yaoi]

ตอนที่ 18 : STORY 17 : Rainy night [KenmaHina]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,538
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 104 ครั้ง
    31 มี.ค. 63

 

แก้ไขคำผิดแล้วคะมีการเพิ่มคำเล็กน้อย

 

#KenmaHina

 

STORY 17

 

________________

 

 

ซ่าาาาาาาาาาาาา

 

 

เม็ดฝนจำนวนมากกำลังเทลงมาไม่มีทีท่าว่าจะยอมหยุด ท่ามกลางสายฝนยังมีคนตัวเล็กยืนหลบฝนตัวเปียกอยู่ใต้หลังคากันสาดที่ยื่นออกมาตรงหน้าต่างร้านอาหารร้านหนึ่ง เนื้อตัวสั่นเท่าราวกับลูกแมว จะเดินต่อก็ไปไม่ได้จะหาที่พักแถวนั้นก็ไม่มีโรงแรมอีก

 

 

ในระหว่างที่ยืนมองซ้ายมองขวาหาที่พักของคืนนี้ก็มีเสียงประตูเปิดออก

 

 

แอ๊ดดด

 

 

คนตัวเล็กหันไปมองทางต้นเสียงก็เห็นชายคนหนึ่งหันหน้ามามองเขาพร้อมกับพูดว่า "เข้ามาข้างในก่อนสิ ข้างนอกมันหนาว"

 

 

คนตัวเล็กหันมองไปข้างหลังตัวเองแล้วหันกลับไปมองเขาอีกรอบ "คุณพูดกับผมเหรอ"คนตัวเล็กถาม

 

 

"ก็ยืนอยู่คนเดียวจะให้ฉันพูดกับใคร รีบเข้ามาสิแถวนี้ไม่มีที่พักหรอกนะ พ้นซอยนี้ไปที่เปิดอยู่มีแต่ร้านเหล้า เดินออกไปตอนนี้มันอันตราย เข้ามาก่อนสิฝนหยุดแล้วค่อยไป"เขาพูดแล้วก็ยืนเปิดประตูรอค้างไปอย่างนั้น

 

 

คนตัวเล็กลังเลอยู่แปบนึงก่อนที่จะเดินไปหาชายคนนั้นอย่างเลือกไม่ได้ "ขอรบกวนหน่อยนะครับ"ฮินาตะพูดก่อนจะเดินเข้ามาข้างใน

 

 

ทุกอย่างในร้านถูกจัดเก็บเรียบร้อย ไม่มีคนอื่นอยู่เลยข้างในเงียบสงัดได้ยินแต่เพียงฝนที่กำลังตกอยู่ด้านนอกร่างเล็กกวาดตามองภายในร้านอยู่พักนึง

 

 

"ฉันโควซึเมะ เคนมะ เรียกเคนมะเฉยๆ ก็ได้ ฉันเป็นเจ้าของร้านนี้ บ้านฉันอยู่ข้างบนตามมาสิอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก็น่าจะดีถ้าอยู่อย่างนี้น่าจะเป็นหวัดได้นะ..."เคนมะหยุดพูดแล้วหันมามองคนตัวเล็ก

 

 

"ผมฮินาตะ โชวโยครับ"ฮินาตะพูดก่อนจะเหมือบมองคนตรงหน้า เคนมะกำลังยิ้มแล้วมองเขาอยู่ "ฮั้ดชิ่ว!!"คนตัวเล็กจากขึ้นมา

 

 

"ตามมาสิเดี๋ยวจะพาไป"เคนมะรีบพาฮินาตะขึ้นไปข้างบนทันทีก่อนจะหยุดเดินแล้วหันมาพูดว่า "เข้าไปรอในห้องน้ำก่อนน้ำในอ่างน่าจะยังอุ่นอยู่ เดี๋ยวฉันไปเอาเสื้อผ้ากับผ้าเช็ดตัวมาให้เข้าไปรอในห้องน้ำก่อนนะ"พูดจบเคนมะก็เดินเข้าไปในห้องส่วนฮินาตะก็วางของไว้หน้าห้องน้ำแล้วเดินเข้ามารอในห้องน้ำ ห้องน้ำกับห้องอาบน้ำมีฉากกลั้นเป็นสัดส่วนดูเป็นระเบียบมาก

 

 

ก๊อกๆ

 

 

ในระหว่างที่ฮินาตะกำลังสำรวจห้องน้ำก็มีเสียงเคาะประตู

 

 

"ครับ"คนตัวเล็กเปิดประตูออกไปมองก็เห็นเจ้าของบ้านยืนถือชุดที่จะเอามาให้เปลี่ยนกับผ้าเช็ดตัวมาให้

 

 

"เอาไปสิ"เคนมะพูดพรางของที่ถืออยู่ให้คนตัวเล็ก "รีบอาบน้ำเปลี่ยนชุดซะเดี๋ยวจะไม่สบาย"แล้วเขาก็เดินเข้าห้องไปพร้อมกับหยิบของที่วางอยู่หน้าห้องน้ำไปด้วย พอฮินาตะได้ชุดกับผ้าเช็ดตัวก็กลับเข้ามาในห้องน้ำ

 

 

ฮินาตะค่อยๆ หย่อนตัวลงนั่งในอ่างก่อนจะหลับไป

 

 

".....น นี้"เสียงก็ค่อยๆ เลือนหายไปเบาๆ

 

 

. . . . . . .

 

 

"...โย โชวโย โชวโยตื่นได้แล้ว"เสียงเรียกทำให้คนตัวเล็กหลุดจากผวัง

 

 

"แปบ นึง"ฮินาตะพูดด้วยน้ำเสียงงัวเงียดวงตากลมปรือมองคนเรียก "ผมยังง่วงอยู่เลย"น้ำเสียงออดอ้อนเล่นเอาคนปลุกมองคนตัวเล็กด้วยสายตาเอ็นดู

 

 

"ไหนบอกว่าอยากไปเที่ยวไม่ใช่เหรอ ถ้าไม่ลุกเดี๋ยวจะสายนะ"

 

 

"...ก็ได้ฮะ"แล้วคนตัวเล็กก็ค่อยๆ ยันตัวลุกลงจากเตียงเดินโงยเงนไปเข้าห้องน้ำไปสักพักฮินาตะก็ออกมา

 

 

"อะ ใส่นี้ด้วย ข้างนอกหนาว เดี๋ยวจะเป็นหวัด"

 

 

คนตัวเล็กเงยมองหน้าของเขาเล็กน้อยก่อนจะพูดว่า "เคนมะคุณเป็นแบบนี้ตลอดเลย ตอนนั้นคุณก็เป็นแบบนี้"ฮินาตะพูด

 

 

"ตอนไหน"คนตัวสูงถามพร้อมกับมองด้วยสีหน้าสงสัย

 

 

"วันแรกที่เราเจอกันไงฮะ วันที่ฝนตกทั้งที่เคยเจอกันครั้งแรกกลับให้ผมเข้าบ้านคุณนี้ใจดีเกินไปรึเปล่า คุณทำแบบนี้กับทุกคนรึเปล่า"ฮินาตะนึกสงสัยขึ้นมา

 

 

"ฉันไม่ได้ทำแบบนี้กับทุกคนหรอกนะ"เคนมะพูดพร้อมกับใส่ผ้าพันคอให้ "ฉันทำแค่กับคนที่ฉันชอบ..."ว่าแล้วเคนมาก็ลูบหัวฮินาตะเบาๆ "...แค่นายโชวโย"

 

 

พอได้ยินเคนมะพูด ฮินาตะก็รีบเบือนหน้าหนีคนตัวสูงทันทีเคนมะก็ยังไม่หยุดมอง หน้าฮินาตะแดงลามไปถึงหูลงมาจนถึงคอ

 

 

"ร่างกายนายนี้ซื่อตรงดีจังเลย"เคนมะว่าแล้วก็ดึงฮินาตะเข้ามากอด

 

 

"ซื่อตรงอะไรฮะ"

 

 

"ก็นี้ไง"เคนมาใช้มือสัมผัสแก้มของคนตัวเล็กก่อนจะลากนิ้วไปที่หูแล้วก็ลงมาตรงต้นคอ ทำเอาฮินาตะสะท้านไปทั้งตัว คนตัวเล็กพยามมาเอี้ยวคอหลบแต่ก็ทำได้ไม่สำเร็จ

 

 

จุ๊บ

 

 

ฮินาตะไม่ทันได้ตั้งตัวก็มีอะไรอุ่นๆ สัมผัสที่ต้นคอของเขาอีกครั้ง มือเล็กยกขึ้นจับตรงที่โดนสัมผัสอัตโนมัติพร้อมกับหันกลับไปมองเคนมะพรางทำหน้าดุใส่แต่ดูเหมือนมันจะไม่ได้ผลร่างสูงยิ้มอย่างพอใจก่อนจะจูบทับริมฝีปากเรียวเล็กแบบที่ฮินาตะยังไม่ทันได้ตั้งรับ

 

 

"อื้อ..."แล้วเสียงของคนตัวเล็กก็ถูกกลืนหายไปในลำคอ

 

 

จ๊วบ

 

 

เคนมะถอนริมฝีปากออกก่อนจะลืมตามองคนรักของเขาที่กำลังเอาหน้ามุดอกเขาด้วยความเขินอายแต่อย่างไรก็ตามหูกับคอก็ไม่สามารถปกปิดมันได้ การได้หยอกล้อคนตัวเล็กแบบนี้ทุกครั้งที่เขาทั้ง 2 คนได้อยู่ด้วยกัน มันทำให้เคนมะยังคงรู้สึกเหมือนกับวันแรกวันที่เขาตัดสินใจขอฮินาตะเป็นแฟน

 

 

"โชวโย จริงๆ แล้วฉันเคยเห็นนายมาก่อนหน้านั้นอีกนะ เคยเห็นนายมานานมากแล้วก่อนที่เราจะได้รู้จักกัน"เคนมะพูด

 

 

"ตอนไหน"ฮินาตะเงยหน้ามองเคนมะ

 

 

"มั้นแต่สมัยที่เราทั้ง 2 คนเรียนอยู่มัธยม เรา 2 คนเรียนอยู่คนละโรงเรียนกันนายเรียนที่ U ส่วนฉันเรียนอยู่ที่ Q ฉันนั่งมองนายทุกเย็นเลยนะหลังเลิกเรียน"

 

 

"หลังเลิกเรียน ผมกลับทางลัดนะจะมีคนเห็นได้ยังไงแล้วกำแพงโรงเรียน Q ก็สูง"ฮินาตะถาม

 

 

"ห้องสมุดโรงเรียน Q มันอยู่ชั้น 2 ไง ฉันชอบดูนายเล่นกับแมว น่ารักดี"พอได้ยินฮินาตะก็เม้มปากแน่ทำหน้างอใส่ "เป็นอะไร น่ารักดีออก ฉันชอบนะเวลานายนั่งเล่นกับแมว อยากเลี้ยงแมวรึเปล่า"

 

 

"อยากครับ"ฮินาตะตอบทันที

 

 

"งั้นไปรับกันมั้ย"เคนมะพูดจบก็หยิบมือถือเปิดรูปให้ฮินาตะดู มันคือรูปของลูกแมวตัวนึงที่มีสีส้มทั้งตัวในประกาศรับเลี้ยง

 

 

"เลี้ยงได้เหรอครับ"ฮินาตะหันมาถามเคนมะ

 

 

"ได้สิ เอามั้ยฉันจะได้บอกเขาว่าจะเข้าไปรับลูกแมวมาเลี้ยง"เคนมะถามอีกรอบ

 

 

"ครับ"ฮินาตะพยักหน้าก่อนที่ทั้งคู่จะเดินออกจากห้อง แผนการเที่ยวของวันก็เลยเปลี่ยน

 

 

 

เย็นวันนั้น

 

 

หลังจากที่ไปรับลูกแมวมาเคนมาก็พาฮินาตะไปซื้อของใช้สำหรับลูกแมวแล้วก็อาหารลูกแมวกว่าจะมาถึงบ้านก็เย็นพอดี

 

 

"โชวโยตั้งชื่อว่าอะไรดี"เคนมะอุ้มลูกแมวขึ้นมาด้วย 2 มือ

 

 

"อื้ออออ ชื่ออริส ดีมั้ย"

 

 

"ก็ดีนะ น่ารักดี"เคนมะพูดพรางมองที่ลูกแมวแล้วยิ้มพอฮินาตะเห็นแบบนั้นก็แก้มแดงขึ้นมาซะเฉยๆ

 

 

"อ่า ผมไปชงนมให้อริสก่อนนะ"ฮินาตะพูดก่อนจะหยิบของใช้ของอริสเจ้าลูกแมวตัวสีส้มไปวางไว้บนโต๊ะจัดการต้มน้ำร้อนชงนมอย่างคล่องแคล่ว

 

 

"ไหนบอกว่าไม่เคยเลี้ยงทำไมทำคล่องจัง"เสียงเคนมะดังมาจากข้างหลัง

 

 

"ผมเคยช่วยแม่เลี้ยงน้องครับเลยพอทำเป็นอยู่บ้าง"พอชงเสร็จฮินาตะก็เปิดตูเย็นเอาน้ำเย็นมาเทผสมกับนมในขวดที่ชงไว้

 

 

"ต้องใส่น้ำเย็นด้วยเหรอ"เคนมะถาม

 

 

"มันจะได้อุ่นขึ้นไงครับ อริสจะได้กินได้เลยไม่ต้องรอ"ฮินาตะตอบ

 

 

"อย่างนี้นี่เอง ฉันจะจำเอาไว้"เคนมะนั่งมองหลังฮินาตะหยิบนู้นจับนี้มันดูเป็นธรรมชาติมาก

 

 

"นี้เคนมะ เลิกมองผมแบบนั้นได้มั้ยครับ"ฮินาตะพูด

 

 

"แบบไหนละ"เคนมะถามในขณะที่มือก็เกาท้องเจ้าอริสไปพรางๆ

 

 

"ก็แบบที่กำลังมองผมอยู่นั้นไง"ฮินาตะเหล่ตามามองแวบนึงก่อนจะหันถึงแม้จะเป็นแค่แวบเดียวแต่คนตัวสูงก็สังเกตเห็นว่าฮินาตะกำลังอาย

 

 

"เลิกไม่ได้หรอก"เคนมะตอบเสียงอ่อนโยน

 

 

"...."ฮินาตะหันมามองก่อนจะหันกลับเพราะไม่กล้าสบตากับเคนมะ เคมมะหยิบของเล่นให้เจ้าอริสก่อนจะลุกเดินอ้อมมายืนซ้อนหลังฮินาตะ

 

 

"ฉันมองนานแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วจะให้เลิกมันคงสายไปแล้วละ"เคนมะกระซิบข้างหูฮินาตะเบาๆ ทำเอาคนตัวเล็กสะดุ้งด้วยความประหม่าหน้าร้อนฉ่าขึ้นมีอีกรอบ

 

 

"เลิกแกล้มผมสักทีเถอะครับ"ฮินาตะพูดเสียงอ่อน

 

 

"เลิกไม่ได้หรอก วันไหนฉันไม่ได้ทำฉันอาจจะลงแดงตายก็ได้นะ"เคนมะกอดฮินาตะจากข้างหลังแล้วเอาคางเกยไหล่คนตัวเล็กไว้

 

 

"พูดเป็นเล่นไป"ฮินาตะพูดพรางจับขวดนมดูว่ามันโอเครึยัง "นี้ครับนมให้อริส"ฮินาตะชูขึ้นมาสูงระดับสายตาของเขา

 

 

"ไม่ให้เองเหรอ"เคนมะถาม

 

 

"ผมว่าจะไปเตรียมข้าวเย็นต่อ"คนตัวเล็กว่างั้นเคนมะก็รับขวดนมมาจัดการให้เจ้าอริสกินนม ดูเป็นแมวเลี้ยงง่ายไม่ค่อยซนเท่าไร

 

 

หลังจากที่กินอาหารเย็นเสร็จฮินาตะกำลังล้างจานอยู่ในครัวส่วนเคนมะก็กำลังดูทีวีโดยมีเจ้าอริสนอนหลับอยู่ใต้โต๊ะโดยนอนอยู่ในบ้านแมวที่ฮินาตะเลือกให้เป็นบ้านลายไม้ข้างในปูด้วยฟูกนิ้มๆ

 

 

"ดูอะไรอยู่ฮะ"ฮินาตะเดินมาทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ เคนมะ

 

 

"ข่าวกีฬา มานั่งนี้มา"เคนมะพูดก่อนจะยกตัวฮินาตะขึ้นมานั่งบนตักแล้วกอดไว้แน่น "อุ่นจัง"เคนมะพึมพำเบาๆ

 

 

"ผมไม่ใช่ถุงร้อนนะครับ"ฮินาตะพูด

 

 

"ไม่เห็นเกี่ยวกันเลย"เคนมะว่าแล้วเอาหน้าซุกไปตามซอคอของฮินาตะ ส่วนคนตัวเล็กด้วยความที่เป็นคนบ้าจี้ก็หัวเราะอย่างเสียไม่ได้แต่หลังๆ เกิดความเสียวขึ้นมาจนหดตัวเป็นกุ้งอย่างเลี่ยงไม่ได้กอดแน่นจนลุกหรือขยับไม่ได้เลย

 

 

"อือออ ม ไม่ เอาเคนมะ อ อย่า ก แกล้ง อื้อ อ๊า"ฮินาตะพยายามกลั้นเสียงครางของเขาเอาไว้

 

 

"อยากให้หยุดมั้ย"เคนมะถามด้วยน้ำเสียงมีเลศนัย ฮินาตะส่ายหัวเป็นเบาๆ

 

 

"ม ไม่เอาตรงนี้"ฮินาตะหันหน้าไปกอดคอเคนมะ

 

 

"งั้นในห้องโอเคมั้ย"เคนมะถาม

 

 

"อื้อ"ฮินาตะพยักหน้าก่อนที่เคนมะจะจัดท่าทางของฮินาตะแล้วอุ้มโดยที่ให้ฮินาตะหันหน้าเข้าหาตัวเคนมะขาของฮินาตะหนีบตัวเคนมะไว้แล้วอุ้มขึ้นมาแขนทั้ง 2 ข้างกอดคอคนตัวสูงไว้ใบหน้าซบลงไหล่ของเคนมะ

 

 

จุ๊บ

 

 

เคนมะจูบต้นคอฮินาตะเบาๆ ระหว่างทางที่เดินเข้าไปในห้อง พอถึงเตียงก็ค่อยๆ วางคนตัวเล็กลงอย่างเบามือ มือทั้ง 2 ข้างของฮินาตะปิดหน้าของตัวเองไว้

 

 

"เป็นอะไรโชวโย"เคนมะถาม

 

 

"อายอะ"

 

 

เคนมะฉีกยิ้มอย่างเอ็นดูก่อนจะคานขึ้นไปค้อมตัวฮินาตะแล้วจูบลงบนหลังมือของอีกฝ่าย ด้วยความตกใจฮินาตะก็เผลอเปิดมือออกแค่เสี้ยววิเคนมะก็จบมือทั้ง 2 ข้างของคนตัวเล็กกดลงกับเตียงพร้อมกับกดจูบลงบนริมฝีปากของฮินาตะก่อนจะค่อยๆ ถอนริมฝีปากออก แววตาเว้าวอนมองมาที่เขาสายตาของฮินาตะทำให้เคนมะหมดความอดทน เขาถอดเสื้อของตัวเองออก ปลดเข็มขัด ฮินาตะตั้งสติได้แล้วยันตัวขึ้นเสื้อผ้าหลุดลุ่ยไม่เรียบร้อย

 

 

"มานี้มา"เคนมะดึงฮินาตะขึ้นค้อมเขาก่อนจะดึงเขามาจูบอีกรอบจากริมฝีปากก็ค่อยๆ เลื่อนลงต่ำมาเลื่อยๆ ไม่นานฮินาตะก็กลับลงไปนอนราบกับเตียงเช่นเดิมเสื้อผ้าทุกชิ้นถูกปลดออกจนหมด

 

 

"ค เคนมะ"ฮินาตะเรียกร่างสูงเสียงกระเส่า

 

 

"หือ"เคนมะขานรับในขณะที่กำลังทำให้เข้าไปข้างในตัวของคนรักได้

 

 

"อื้อ ฉ ฉันไม่ไหว แล้ว อ๊ะ!!"

 

 

"อีกนิดเดียว"เคนมะเอื้อมมือข้างที่ว่างไปลูบหัวฮินาตะเบาๆ มือเล็กคว้ามือเขาไว้แน่น "ปล่อยออกมาครั้งนึงก่อนมั้ยจะได้ไม่อึดอัด"เคนมะถาม

 

 

ฮินาตะส่ายหน้า "อยากเสร็จพร้อมกัน"ฮินาตะพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อน

 

 

"รู้มั้ยว่าตอนนี้นายทำหน้าแบบไหนอยู่"เคนมะขยับเข้าไปแทรกกลางระหว่างขาทั้ง 2 ข้างของฮินาตะก่อนจะดันแกนกลางของเขาเข้าไปในตัวของฮินาตะ เรียวนิ้วของฮินาตะจิกลงบนผ้าปูเตียงจนยับไปหมด "ไหวมั้ย"เคนมะถามพรางจูบขมับฮินาตะเบาๆ

 

 

"อื้อ"ฮินาตะพยักหน้าดวงตาคลอเต็มไปด้วยน้ำตาก่อนจะค่อยไหลลงหางตา เคนมะค่อยๆ จูบซับน้ำตาพร้อมกับขยับตัวเข้าและออกช้าๆ เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายเจ็บ ก่อนจะค่อยๆ เพิ่มความเร็วทีละน้อยเพื่อให้อีกฝ่ายชิน ฮินาตะไม่สามารถทนกับการเร้าของเคนมะได้ ยิ่งเคนมะขยับเร็วขึ้นฮินาตะก็ยิ่งรู้สึกดี

 

 

"ดีมั้ย"เคนมะถาม

 

 

"อื้อ อ๊ะ ดี ดีมาก อ๊ะ อ๊ะ อ๊า อ๊ะ อ๊าง อ๊า ค เคนมะ ม ไม่ ไม่ไหว ฉ ฉันจะ เสร็จ แล้ว"ฮินาตะพยายามพูด

 

 

"อื้อ ฉันก็ เหมือนกัน"เคนมะกระแทกตัวเขาไปจนสุด

 

 

"อ๊า อ๊างงงงงงงงงงงง"น้ำสีขาวขุ่นพุ่งทะลักออกมาจากส่วนปลายแกนกลางของฮินาตะ ในตัวก็รู้สึกได้ถึงของเหลวอุ่นๆ ที่ถูกปล่อยเข้าไปข้างใน เคนมะล้มตัวลงนอนพิงกับหัวเตียงโดยพลิกตัวฮินาตะขึ้นไปอยู่ข้างบน

 

 

"เคนมะของนายยัง...อยู่เลย"ฮินาตะหน้าร้อนฉ่าขึ้นมาทันเมื่อขึ้นไปนั่งอยู่ขนเคนมะแถมยังรู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่กำลังแข็งตัวอยู่ข้างในตัวเขาอีกมันร้อนและกระตุกอยู่ตลอดเวลา

 

 

"ขยับให้หย่อนสิ"เคนมะพูดด้วยน้ำเสียงกรุ้มกริ่มก่อนจะเอื้อมมือไปจับสะโพกฮินาตะอีกมือนึงก็ดึงให้คนตัวเล็กโน้มเข้ามาหา ถึงแม้จะเป็นเรื่องที่น่าอายแต่ฮินาตะก็ค่อยๆ ขยับสะโพกขึ้นลงตามคำขอของเคนมะโดยมีเจ้าตัวช่วยด้วยเล็กน้อย ยิ่งถูกจ้องมองคนตัวเล็กยิ่งเขินอาย หน้ายิ่งแดงเข้าไปใหญ่ลามไปถึงหู ถึงคอ เนื้อตัวมีแต่ลอยคิสมาร์ค ยิ่งผิวฮินาตะขาวมากเท่าไรลอยจ้ำแดงยิ่งชัดมากเท่านั้น นอกจากลอยคิสมากยังมีลอยฟันที่ถูกเคนมากัดอยู่หลายจุด

 

 

เช้าวันต่อมา

 

 

แสงอาทิตย์สาดเข้ามาในห้องนอนฮินาตะที่กำลังนอนซุกอยู่ในผ้าห่มอุ่นๆ ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้นมาก็เห็นคนรักของตัวเองกำลังอุ้มเจ้าอริสแมวน้อยสีส้มที่รับมาเลี้ยงมื่อวาน

 

 

"ตื่นแล้วเหรอ ร่างกายเป็นไงบ้างโอเครึเปล่า"เคนมะนั่งลงขอบเตียงพร้อมกับมอนิ่งคิส ก่อนปล่อยให้เจ้าอริสลงเดินบนเตียงนุ่ม แมวตัวน้อยค่อยๆ เดินไปหาฮินาตะ

 

 

"เมี๊ยววว!!"อริสส่งเสียงร้องพรางมองหน้าฮินาตะ

 

 

"ฉันไม่เป็นอะไรหรอก ฉันสบายดี"ฮินาตะเอื้อมมือไปลูบหัวเจ้าตัวเล็ก แมวน้อยหลับตาพริ้มก่อนจะค่อยๆ หมอบลงกับเตียงแล้วทิ้งตัวนอน

 

 

"เหมือนกันเลย"เคนมะพึมพำขึ้นมาเบาๆ

 

 

"อะไรเหมือน"ฮินาตะเงยหน้ามอง

 

 

"อริสไง เหมือนนายเลย น่ารักเหมือนกันตาก็เหมือนนายนิสัยก็คล้ายนาย อย่างกับเป็นแม่ลูกกัน"เคนมะพูด

 

 

"ก็ดีนะสิถ้าผมเป็นแม่ คุณก็เป็นพ่อ"ฮินาตะพูดยิ้มๆ

 

 

"ก็ดีนะ มีลูกเป็นแมว"เคนมะยิ้มก่อนจะเอนตัวลงไปจุ๊บหน้าฝากฮินาตะ

 

 

_______________________

 

 

จบแล้วจ้าาาาา

 

 

คิดพอร์ตเรื่องไม่อออกจริงๆ คะ ถ้ามันน่าเบื่อไปก็ขอโทษด้วยนะคะ

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 104 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

224 ความคิดเห็น

  1. #212 Muiimiu (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2563 / 12:10
    เคนมะเป็นรูกรักใช่มั้ยสารภาพมาค่ะ5555
    #212
    0
  2. #207 DEVILPRINCESS (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2563 / 15:17

    เลือดหมดตัวแล้วอะเฮือก!~
    #207
    1
    • #207-1 EclairLove(จากตอนที่ 18)
      30 มีนาคม 2564 / 15:03

      ⊂(◉‿◉)つ
      #207-1
  3. #179 Jitlada_Jakthong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2563 / 01:09

    งั้นมาเล่นบทพ่อ-แม่ลูกไหมละ555

    #179
    0
  4. #150 ernernii (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 เมษายน 2563 / 11:34

    เขินง่าา
    #150
    0
  5. #149 chocolatte1025 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 15:45
    งือออออออ น่ารักไปหมดดดดดด
    #149
    0
  6. #145 Creator Happy Invulnerable (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 11:39

    ละลายหายไปเลยจ้าาา
    #145
    0
  7. #144 AriyaJittungtong (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 11:15

    งื้ออ~ ละมุนมากคร้าาา
    #144
    0
  8. #143 emphaTy (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 11:02
    เขินไม่ไหว โฮรก
    #143
    0
  9. #142 THARA I.N.K. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 07:57

    คือปกติไม่ได้อยู่เรือนี้นะแต่.... ขอทิชชูด่วนๆไม่ไหวแล้ววววว
    #142
    0
  10. #141 Areana176 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 31 มีนาคม 2563 / 00:32
    เคนมะ น-นายมัน! ร้ายกาจ! //กระอักเลือดเนื่องจากความฟินนี้
    #141
    0
  11. #140 satvibes (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 23:12
    โอ๊ยคิดถึงเรื่องนี้มาก ได้อ่านคือจมูกบานมากไม่ไหว เขิน แง
    #140
    0
  12. #139 Montira9967 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 มีนาคม 2563 / 22:33
    เลือดหมดตัวเเล้วจ้าาาาา
    #139
    0