(END) 7SINS/GOT7 ❉ ENVY&PRIDE ▫ #markbam #bnior

ตอนที่ 4 : ::7Sins:: 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,569
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    10 เม.ย. 58

SINS

ENVY & PRIDE

 



ปาร์คจินยอง..

 

อิมแจบอมกำลังสืบค้นประวัติของคนๆนี้ สายตากวาดอ่านข้างในจอสี่เหลี่ยมหรือสิ่งที่เรียกว่าคอมพิวเตอร์มานานจนเกือบจะชั่วโมงหนึ่งได้แล้ว อย่าเผลอคิดไปเองว่าเขาให้ความสนใจเด็กจนๆนั่นล่ะ ก็แค่เป็นคนชอบเก็บรายละเอียดข้อมูลของคนที่ผ่านเข้ามารอบข้าง เขาต้องการศึกษาเรื่องของคนที่จะมีความเกี่ยวข้องกับตัวเองให้มากที่สุด เพื่อป้องกันการลอบกัด หักหลัง หรืออะไรก็ได้ที่จะทำให้เดือดร้อนในภายภาคหน้า

 

ทุกย่างก้าวของแจบอมจะต้องระมัดระวังเสมอ เมื่อเส้นทางที่มั่นคง

 

ฝ่ามือใหญ่ลากเมาส์กดที่ปุ่มข้อมูลส่วนตัว หรือประวัติย่อๆในเฟซบุ้คของเด็กทุนคนนั้น ริมฝีปากหนาพึมพำชื่อในขณะที่สายตาไล่อ่านคำว่าปาร์ค จินยอง กำลังศึกษาอยู่ชั้นเดียวกันกับเขาที่โรงเรียนซง ดวงตาคมกริบมองอ่านข้อความเหล่านั้นไปเรื่อยๆ มันไม่มีอะไรมากนัก ก็แค่บอกพิกัดว่าบ้านตั้งอยู่ในแถบที่คนจนๆเขาอยู่กัน

 

แจบอมไม่เคยเยื้องกรายไปแถวนั้น แต่จากการที่เขาเป็นคนชอบค้นคว้าก็ทำให้หัวสมองอันชาญฉลาดจดจำได้แม้กระทั่งแผนผังของเมืองที่อาศัยอยู่ คนตัวสูงแค่นหัวเราะในใจด้วยความสมเพช นี่จินยองอาศัยอยู่ในหมู่บ้านจัดสรรที่แออัดและหลังเล็กยิ่งกว่าห้องน้ำบ้านของเขาเสียอีก อยู่ในหมู่บ้านที่มีคนเยอะและจน อากาศที่สูดหายใจเข้าไปจะสกปรกแค่ไหนกัน เพิ่งจะมารู้ก็ตอนนี้ว่าเขาเรียนห้องเดียวกับร่างเล็กมาตั้งสองปี มันน่าหงุดหงิดเป็นบ้า

 

คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันมุ่นในขณะที่ไล่ส่องเฟซบุ๊คของอีกฝ่ายไปจนทั่ว รูปถ่ายที่ร่างเล็กยิ้มให้นั้นทำให้เขาแค่นหัวเราะเป็นพักๆ คนจนๆมีสิทธิ์ที่จะยิ้มหน้าระรื่นอย่างนั้นเหรอไง? ไม่มีเงินแม้แต่จะจ่ายค่าเทอมเล่าเรียนแต่กลับยิ้มหน้าระรื่นอย่างนั้นเหรอ?

 

คำพูดก่นด่าในใจยังคงดังไปเรื่อยๆ จนกระทั่งสายตาไปสะดุดนิ่งอยู่ที่ช่องข้อมูลอาชีพ   

 

มันระบุเอาไว้อย่างชัดเจนว่า รับจ้างทำทุกอย่าง

 

“เหอะ!

 

ทุกอย่าง?!

 

ยอมก้มหัวทำตามคนสั่งคนอื่นได้ยังไง? นี่มันไม่ต่างอะไรกับพวกไร้ค่าในสังคม ไม่รู้ว่าจะเป็นประเภทอยากได้เงินจนตัวสั่นขนาดนี้ จะว่าแล้วไปคนแบบนี้ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยศักดิ์ศรีก็คงต้องยอมจำนนต่อคำสั่ง ดูอย่างตอนที่คุกเขาขอร้องให้ช่วยนั่นสิ

 

 แจบอมจิปากด้วยความขัดใจ เขาแทบจะยกมือขึ้นมาตบหน้าผากอยู่แล้ว แต่คิดได้ว่าการทำร้ายตัวเองนั่นคือสิ่งที่สังคมชนชั้นสูงไม่ควรจะทำ ว่าแต่นี่เขาหลวมตัวไปรับปากช่วยคนที่สังคมรังเกียจมากมายแบบนั้นมาได้ยังไงกัน?

 

 เคยคิดว่าเด็กทุนก็น่าจะมีสมองมากกว่านี้อีกสักนิดนะ.. ยิ่งเป็นเด็กทุนของโรงเรียนซงด้วย ต้องฉลาดหลักแหลมสิ

 

 เหอะ ลืมไปว่าเพชรกับถ่านมีต้นกำเนิดอย่างเดียวกัน หากแต่เพชรนั้นสามารถทนต่อแรงกดดันและความร้อนสูงได้มากกว่า จึงสามารถเจิดจรัดอยู่ท่ามกลางกองถ่านที่แสนงี่เง่าได้

 

 ปาร์ค จินยองก็เช่นกัน ยังไงแล้วคนต่ำต้อยก็คือคนต่ำต้อย ถึงแม้จะถูกส่งมาบ่มเพาะบีบอัดอยู่ในสถานที่เดียวกันอย่างเช่นโรงเรียนซง แต่ก็คงไม่มีทางเปลี่ยนค่าตัวเองให้กลายมาเป็นเพชรอย่างเขาได้หรอก

 

 เขายังจำใบหน้าที่น่าสมเพชนั่นได้อยู่เลย ตั้งแต่เขาลืมตาดูโลกมาต้องขอบอกเลยว่า

 

  จินยอง เป็นคนที่น่ารังเกียจที่สุด

 

 ถ้าให้เปรียบเป็นอะไรสักอย่าง ก็คงจะเป็น รองเท้า ที่ยอมรับการถูกเหยียบย่ำอย่างไม่มีข้อแม้ แต่มันก็เป็นเรื่องที่ดีอย่างหนึ่ง เพราะมันทำให้ผู้เหยียบกลายเป็นคนที่สูงส่งขึ้นและก้าวต่อไปข้างหน้าได้อย่างไม่ต้องเกรงกลัวต่ออะไร

 

 เพราะมีรองเท้าคอยรองรับยังไงละ  

 

 มันคงจะสนุกถ้าฉันได้เฉดหัวสั่งคนแบบนายนะ จินยอง J

 

 

 

 “มึงทำแบบนี้กับกูได้ไงวะ!!

 

 

 สองมือที่กำลังค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ตต้องชะงักลง อิมแจบอมขมวดคิ้วมุ่นเมื่อได้ยินเสียงคนโวยวายดังก้องขึ้นมาถึงชั้นสาม  คิดแล้วก็อดสงสัยไม่ได้ว่าใครกล้ามีปัญหาขัดแย้งต่อกันในบ้าน และโดยเฉพาะในเวลาที่พ่อใกล้จะกลับมาแล้วด้วย

 

 พ่อตั้งกฎเหล็กว่าห้ามให้พี่น้องตีกันเอง เขาก็รู้จักกฎนั่นดี แล้วมันมีจะมีอยู่สักกี่คนที่จะกล้าแหกกฎเหล่านั้นอย่างไม่เกรงกลัวคำสั่งของผู้เป็นพ่อ

 

 ถ้าให้เดา คงมีหนึ่งในสามคนนี้...

 

 กู จุนฮเว ,คัง ซึงยูน และ คิม จีวอน

 

 มันต้องไม่ผิดไปจากนี้แล้วล่ะ เพราะจุนฮเวเป็นพวกชอบใช้กำลังของตัวเอง แต่ซึงยูนนั้นใช้ลูกน้องลงมือแทน ถึงการแสดงออกจะแตกต่างกันแต่ก็หนีไม่พ้นคำว่าป่าเถื่อนอยู่ดี ส่วนจีวอนนั้นก็ชอบทำตัวไร้ค่า จัดปาร์ตี้เมาหัวราน้ำแล้วก็ไปหาเรื่องชาวบ้านเขาไปทั่ว แม้ว่ามันจะไม่บ่อยเท่าสองคนที่เอ่ยไปก่อนหน้านั้น แต่ก็ถือว่าไม่น่าคบเหมือนกันนั่นแหละ

 

ความจริงเขาไม่ค่อยอยากรู้หรอกยิ่งเป็นเรื่องใช้กำลัง บอกแล้วว่าไม่ชอบและทั้งชีวิตไม่คิดจะชอบด้วย 

 

 แต่ว่าคอมันแห้งนี่สิ...   

 

 อิม แจบอมยันกายออกจากเก้าอี้หน้าคอมพิวเตอร์ ก่อนจะพาร่างสูงของตนเองก้าวนำออกจากห้องนอนใหญ่ มุ่งหน้าตรงไปที่ห้องรับแขกชั้นล่าง  สองเท้านั่นก้าวลงบันไดตามขั้นไปเรื่อยๆ ยิ่งก้าวลงเท่าไหร่ เสียงโหวกเหวกโวยวายก็ชัดเจนในหูมากขึ้นเท่านั้น ก่อนที่เขาจะต้องเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจเมื่อการคาดหมายของตัวเองมันผิดไป

 

 คิมจีวอน กับไอ้น้องเล็กอย่าง จองชานอู..  อย่างนั้นเหรอ?

 

 “กูถามว่าฮันบินไปคบกับเพื่อนเหี้ยๆของมึงตอนไหน!

 

 “ผมไม่รู้จริงๆพี่ ผม..อุก!!

 

 บ้านแตกซะแล้วสิ..

 

 จีวอนซัดลูกชายคนเล็กของบ้านซะหน้าหน้าทิ่มพื้น คฤหาสน์ที่เคยสงบกำลังตกอยู่ในความวุ่นวาย แอบเห็นแม่บ้านคนหนึ่งจะเข้าไปห้ามพวกโง่ทั้งสองคน แต่คุณชายมาร์คต้วนผู้แสนดี  ก็ห้ามไม่ให้แม่บ้านเข้าไปยุ่งด้วย เพราะรู้ว่ายังไงก็ไม่มีทางจะห้ามพวกมันได้

 


 หึ..

 

 ถึงมันจะทำตัวเป็นคนดีแค่ไหน แต่ในใจมันก็ไม่พ้นคิดเรื่องชั่วๆอยู่ดีนั่นแหละ

 

 ก็ไม่ได้คิดจะฟังอะไรมาก แค่พอจับใจความได้ว่ากำลังผิดใจกันเรื่องชู้สาว ถือว่าเป็นเรื่องที่ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ มันก็ออกจะเหมาะสมกับจีวอนดีอยู่นะ ไอ้เด็กนี่มันก็เป็นแบบนี้ของมัน  มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว ผิดกลับน้องคนสุดท้องของบ้านนี่ไม่น่าจะมีเรื่องได้  ถ้าให้มองคร่าวๆ   จอง ชานอู น่าจะเป็นฝ่ายถูก คิม จีวอนหาเรื่องซะมากกว่า

 

 อิมแจบอมก็รู้อยู่หรอกว่าตัวเองก็เป็นพี่ ควรจะเข้าไปห้ามน้อง แต่มันไม่ใช่เรื่องเลยที่จะเข้าไปยุ่งยากด้วย ขืนห้ามไปก็เสียเวลาเปล่า ไอ้จีวอน มันเคยห้ามได้ด้วยหรอ ความดื้อด้านน่ะไม่เป็นรองใคร เพราะฉะนั้นไม่มีความจำเป็นเลยที่จะเอาเวลาอันมีค่าของตัวเองไปใช้ในทางผิดๆ

 

 พวกโง่ๆน่ะ  ปล่อยให้มันตีกันตายไปเถอะ

 

 ตระกูลจะเสื่อมเสียชื่อเสียงก็เพราะมีคนแบบนี้อยู่ในบ้าน  ไม่รู้ว่าพวกมันโง่หรือไร้สมองกันแน่ ถึงได้ใช้กำลังเป็นตัวตัดสินทุกอย่าง เขาชอบใช้ริมฝีปากที่กลั่นถ้อยคำออกมาจากหัวสมองโดยตรงมากกว่าจะใช้กำลังต่อสู้กับคนอื่น  เป็นเพราะอะไรน่ะหรอ?

 

 ก็นะ.. มีแต่คนฉลาดเท่านั้นที่จะเข้าใจความหมาย

 

 ชายหนุ่มเดินแยกไปทางห้องครัวเพื่อหาน้ำดื่ม กลับมาอีกทีก็ยังเห็นว่าจีวอนยังไม่เลิกบ้า ร่างสูงเอียงคอมองเล็กน้อย ก่อนจะสลัดความคิดไร้สาระออกไปจากหัว เขาควรขึ้นไปนอนหลับพักผ่อน มันไม่ใช่เรื่องเลยที่ต้องมาเจออะไรที่รกสมองชวนให้เสียสุขภาพจิตเช่นนี้

 

 ซึ่งมันไม่ได้มีความสำคัญต่อเขาเลยซักนิดเดียว..  

 

 อีกอย่างเขาไม่ชอบนอนดึก มันทั้งทำลายความแข็งแรงและส่งผลกระทบแย่ๆต่อด้านร่างกายทั้งภายในและภายนอก   ใครมันจะตายร้ายดียังไงก็ช่างหัวมันสิ  ปล่อยให้มันตายๆไปเถอะ เพราะยังไงเรื่องสุขภาพของอิมแจบอมต้องสำคัญเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้ว

 

 เก็บแรงเอาไว้ไปสู้รบกับเด็กทุนผู้ต่ำต้อยในวันพรุ่งนี้คงดีกว่า

 


  แล้วเราจะได้เห็นดีกัน.. ปาร์ค จินยอง J




 

 

 

ENVY & PRIDE

 

 

 

 

มาร์คต้วนเดินหัวฟัดหัวเหวี่ยงตั้งแต่ลงจากรถ หลังจากเจอเรื่องน่าหงุดหงิดที่โรงเรียนมาทั้งวัน พอเดินเข้ามาถึงบ้านร่างสูงก็ต้องรีบสวมบทบาทเป็นคุณชายผู้แสนดี พูดคุยและหยอกล้อกับแม่บ้าน ก่อนจะเหลียวมองน้องชายอีกคนที่นั่งหน้าบึ้งอยู่บนโซฟา

 

เป็นอะไรของมัน?

 

ผู้เป็นพี่ย่นคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นว่า คิม จีวอน กำลังนั่งรอใครบางคน  ไม่สิ ถ้าจะพูดให้ถูก.. ต้องบอกว่าน้องมันกำลังรอดักใครอยู่มากกว่า ทุกคนในบ้านก็ต่างมองออกว่ามันโคตรอารมณ์เสีย ถึงได้ไม่มีแม่บ้านคนไหนกล้าเดินผ่านหน้า แม้จะเอาน้ำไปให้ยังโดนเหวี่ยงกลับมา ยกเว้นเสียแต่ไอ้พี่ใหญ่ ซง มินโฮ ที่นอนหลับอยู่โซฟาใกล้ๆ

 

 

ไม่ขอยุ่งดีกว่า..

 

เนื่องจากมาร์คไม่มีอะไรตกถึงท้องเลยตั้งแต่เที่ยงขายาวๆจึงก้าวขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วกลับลงมาไปที่ห้องครัวอีกทีเพื่อหาอะไรทาน มันใช้เวลานานพอสมควร ร่างสูงชะงักฝีเท้าลงเมื่อเห็นว่าน้องเล็กเพิ่งกลับมาถึงบ้านเมื่อกี้ ตอนแรกเขาก็ไม่ได้นึกเอะใจอะไร กะจะเดินผ่านไปแล้วด้วยซ้ำถ้าไม่ติดว่าจีวอนไม่ลุกขึ้นไปใช้กำปั้นซัดหน้าจองชานอูอย่างแรงจนล้มหน้าหงาย

 

เสียงก่นด่าระคนเสียงฮือฮาดังไปทั่วบ้านในทันที หมู่แม่บ้านต่างตกใจและพากันเข้าไปห้าม แต่ก็ถูกจีวอนผลักออกแล้วพุ่งเข้าใส่ชานอูอย่างไม่รอช้า

 

“มึงทำแบบนี้กับกูได้ไงวะ!!

 

“เฮ้ยพี่ ผมไม่รู้จริงๆ”

 

จีวอนกระชากคอเสื้อของชานอูขึ้นมาถามเสียงดังไปทั้งคฤหาสน์  ฝ่ายผู้เป็นพี่อย่างมาร์คต้วนทอดสายตามองตามอย่างขุ่นเคืองเมื่อรู้ว่าตัวเองต้องถูกรบกวนเวลาอาหารมื้อค่ำ

 

ทั้งบ้าน ทั้งโรงเรียน

 

น่าเบื่อพอกัน..

 

ถึงขั้นลงมือทำร้ายร่างกายน้องตัวเองกลางบ้านขนาดนี้ มันก็ออกจะเกินไปหน่อย ควรจะเกรงใจคนอื่นในบ้านบ้างสิ กฎก็มีอยู่ ..ไม่ใช่ว่าเขาเห็นดีเห็นงามกับกฎที่ห้ามทะเลาะกันนี้นักหนาหรอก เขาไม่ได้เข้าข้างใครเลย ก็แค่คิดว่าถ้าจะมีปัญหากันจริงๆ ทำไมไม่ไปเคลียร์กันนอกบ้าน อยากจะเรียกร้องความสนใจจากคนอื่นนักหรือไง? คนที่เขาไม่รู้เรื่องต้องมาพลอยเดือดร้อนไปด้วย

 

“ผมไม่รู้จริงๆพี่ ผม...อุก!

 

 คนทั้งบ้านเริ่มมามุงดูกันแล้ว มาร์คเห็นว่ากลุ่มแม่กำลังเดินจะเข้าไปห้าม หากเขาไม่รั้งเอาไว้เลย ก็เกรงว่าจะหน้าเกลียดเกินไปในฐานะคนดี  อย่างน้อยก็ขอแค่ยื้อแขนของแม่บ้านไว้ไม่ให้เข้าไปยุ่มย่ามกับจีวอนที่กำลังอารมณ์เดือดพล่านได้ก็ยังดี 

 

“ผมว่าอย่าเข้าไปยุ่งเลยจะดีกว่าครับ เดี๋ยวคุณป้าจะโดนลูกหลงไปด้วยอีกคน”

 

จะแส่หาเรื่องให้ตัวเองทำไม..

 

อยู่ด้วยกันมาตั้งนานก็น่าจะรู้ว่าจีวอนมันเป็นคนยังไงสิ?

 

ใครจะรู้ว่าเขาก่นด่าอยู่ในใจ มาร์คลอบพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ด้วยความหงุดหงิด.. ช่างไม่เจียมสังขารตัวเองกันเลยว่ามันเปล่าประโยชน์  ยิ่งห้ามจีวอนก็เหมือนยิ่งเทน้ำมันราดเข้ากองไฟ ตัวเองก็เป็นพวกผู้หญิงที่อายุไม่ได้น้อยแล้วแท้ๆ คิดจะหยุดเด็กวัยรุ่นที่บ้าบิ่นแบบนี้ได้หรือไง เห็นแล้วมันรู้สึกขวางหูขวางตาชะมัด.. 

 

 “คุณชายคะ พอเถอะคะ เดี๋ยว..”

 

มีแม่บ้านอีกกลุ่มหนึ่งที่ไม่ยอมเชื่อฟังมาร์ค คิดจะเข้าไปแยกทั้งคู่ให้ได้ ถึงได้โดนจีวอนตะหวัดสายตาไปมองรอบๆ เพียงเท่านั้นกลุ่มแม่บ้านที่มีสีหน้าลำบากใจทำได้แค่เปรยมองดูเงียบๆ

 

โง่เง่ามันทุกคน..

 

เขาไม่อยากจะเอาตัวไปเกี่ยวข้องกับพวกบ้านี้หรอก ถึงแม้ว่าจะมีสายเลือดเดียวกันก็เถอะ  ขอเดินถอยห่างออกมาดีกว่า ไหนๆก็เห็นว่าหมดหน้าที่คนดีให้ทำแล้ว ที่เหลือคงต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่คนอื่นสานต่อไปตามระเบียบ 

 

มาร์คเดินแหวกกลุ่มสมาคมแม่บ้านเพื่อออกมาหาอะไรในห้องครัวกินรองท้อง ระหว่างนั่นเสียงกระทบกระทั่งก็ยังไม่เงียบลง  คาดว่าอีกนานกว่าทุกอย่างจะกลับเข้าสู่สภาวะปกติ 

 

“ตอบกู!

 

“ทำไมพี่ไม่เชื่อผมวะ ผมก็เพิ่งจะรู้วันนี้!!

 

โว้ะ ไอ้พวกน่ารำคาญ..

 

มาร์คถอนลมหายใจเฮือกใหญ่ เมื่อได้ยินจีวอนกับชานอูทะเลาะกันมันทำให้เขารู้สึกรำคาญใจ เมื่อร่างสูงพาสองเท้าตัวเองเดินไปล้างมือเสร็จ ก็เดินผ่านห้องโถงใหญ่ ในจังหวะที่ทุกคนกำลังให้ความสนใจพวกไม่มีอนาคต นิ้วเรียวยาวก็ล้วงเอากุญแจรถขึ้นมาควงบนนิ้วเล่น ก่อนจะมุ่งปลายเท้าไปทางโรงเก็บรถ

 

 

ไปหาไอ้แจ็คสันที่คอนโดดีกว่า..

 

 

 

 

ENVY & PRIDE

 

 

 

บุตรชายที่สามของตระกูลซงยืนอยู่หน้าห้องของเพื่อนซี้ที่มีอยู่เพียงคนเดียว มาร์คเคยนอนค้างคืนที่นี่บ่อยครั้ง ถึงได้มีคีย์การ์ดเป็นของตัวเองอีกหนึ่งใบ ร่างสูงบุกรุกเข้าไปในคอนโดเพื่อนสนิทอย่างไม่คิดอะไร แถมยังไม่ได้โทรบอกมันล่วงหน้าก่อนอีกด้วยเพราะที่ผ่านมาก็ทำแบบนั้น

 

ไม่เป็นไรหรอก

 

มันเองก็รู้ดีว่าเขาเป็นคนยังไง

 

 

“อ๊ะ!...”    

 

 

แต่ในตอนที่แง้มประตูเข้าไปเขาก็ต้องชะงัก

 

 

ไอ้แจ็คสันมันหิ้วเด็กมานอนกกที่ห้องอีกแล้วสินะ

 

เสียงร้องครางดังลอยมาทางห้องรับแขก เขาจำได้ว่าตรงนั่นมีทีวีกับโซฟาฟูกสีดำอยู่ด้วย   สองเท้าเปล่าก้าวตามเสียงไปเรื่อยๆ เผยให้เห็นเงาลางๆของสองร่างที่กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนโซฟาใหญ่ด้วยแรงอารมณ์ที่มีให้แก่กัน  

 

มันเป็นฉากที่ร้อนแรงเสียจนคนแอบมองอย่างมาร์คอยากจะเอ่ยถามทั้งคู่ว่าสนุกไหม?

 

แต่ก็กลัวว่าจะเป็นการเสนอหน้าเกินไปจึงยืนอยู่ที่เดิมซักพัก..

 

คราวนี้เป็นใครอีกละ?

 

คิ้วเข้มเห็นกระตุกเบาๆ เมื่อเห็นได้เสี้ยวหน้าของเจ้าของแขนเรียวที่โอบลำคอแจ็คสันเอาไว้แน่น  เขารู้สึกคุ้นหน้าอยู่ในหัวอย่างบอกไม่ถูกหรือต้องโทษว่าสายตาเขาไม่ดี ก็ในเมื่อห้องนี้ไม่ได้เปิดไฟทิ้งเอาไว้ ที่สามารถพอมองเห็นได้เล็กน้อย นั่นเป็นเพราะแสงไฟอ่อนๆจากประตูห้อง 

 

เขาอาจจะจำคนผิดไปเอง..

 

มาร์คแอบถกเถียงกับตัวเองอยู่ในใจ เพราะตัวเขาก็แทบไม่อยากจะเชื่อในสายตาตัวเอง   เด็กน้อยท่าทางใสซื่อเรียนห้องเอ เจ้าของรอยยิ้มน่ารักแสนบริสุทธ์ที่เขาเห็นเมื่อตอนกลางวันคนนั้นหายไปไหนแล้วล่ะ?

 

“พี่แจ็คสัน อ๊ะ!

คนตัวเล็กเชิดใบหน้าขึ้นสูง ริมฝีปากอวบเผยร้องครางเสียงหลงทุกครั้งที่ถูกฟ้อนเฟ้นตามส่วนอ่อนไหว ฝ่ามือบางสอดขึ้นหลังคอแล้วเลื่อนขึ้นขยำกลุ่มผมของอีกฝ่ายปลดปล่อยความรู้สึกรุ่มร้อนภายใน แถมยังจงใจใช้ขาเรียวทั้งสองข้างบดเบียดให้โดนส่วนนั่นเพื่อเร้าอารมณ์

 

จะใช่เด็กคนนั่นแน่หรอ?

 

เพราะความอยากรู้มันทำให้ติดค้างใจ ร่างสูงจึงเดินไปเปิดสวิตซ์คลายความสงสัยในที่สุด  

 

แบมแบม  เป็นตัวตอบโจทย์ปัญหาให้เขาได้เป็นอย่างดี

 

เห็นอยู่ในรั้วโรงเรียนก็เป็นเด็กน่ารักดีอยู่หรอก แต่พออยู่นอกรั้วนี้ทำเอาพูดไม่ออก..  เขาเข้าใจเลยว่าทำไมเพื่อนเขาถึงได้หลงรักหัวปักหัวปำขนาดนี้  ถ้าให้เป็นพวกเด็กเรียนห้อง A มีนิสัยจืดๆไร้รสชาติ สนใจแต่เรื่องการเรียน ให้ตายยังไงแจ็คสันมันก็ไม่มีทางคบด้วยหรอก

 

“พ..พี่มาร์ค”

พอแสงไฟที่ถูกเปิดขึ้นกะทันหันเรียกให้ทั้งสองผละออกจากกันอย่างตกใจ   ใบหน้าหวานก็เคลิ้มอยู่เพราะยังติดอยู่ในห้วงอารมณ์  โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่าเสื้อผ้าบางส่วนกำลังหลุดลุ่ย

 

คอเสื้อของแบมแบมถูกแหวกกว้างทำให้มาร์คเห็นผิวเนื้อช่วงต้นคอเป็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ ชิ้นส่วนของกางเกงและชั้นในก็ถูกกองทิ้งไว้ใกล้ๆพื้นโซฟา  เหลือแต่เสื้อนักเรียนขาวตัวเดียวที่ยาวพอจะคลุมเข่าได้  ซึ่งมาร์คก็แอบเห็นต้นขาเนียนขาวโผล่พ้นออกมาด้วย...

 

ถ้าจะให้เขามองแล้วไม่รู้สึกอะไรเลย คงเป็นเรื่องโกหก..

 

“จะมาทำไม ไม่บอกกูก่อนวะ”  แจ็คสันจิ๊ปากบ่นอย่างขัดใจเพราะความคั่งค้าง  ก่อนจะยันกายขึ้นเดินเปลือยท่อนบนไปทั่วห้องเพื่อเก็บก้มเก็บชิ้นส่วนเสื้อผ้าให้อยู่ในที่ๆ ควรจะอยู่

 

“โทษทีวะ ก็กูไม่รู้ว่าจะอยู่ด้วยกัน”  

 

“เอาเหอะ แต่มากะทันหันอย่างนี้กูก็พอรู้ว่ามึงจะมาค้างที่นี่ใช่มั้ย” เจ้าของห้องเอ่ยอย่างรู้ทัน มาร์คยิ้มขำและพยักหน้าเป็นเชิงว่าใช่

 

“แต่ถ้าอย่างนั้นมึงทนนอนโซฟาตรงนี้ไปก่อนได้ไหมวะ กูไม่ได้จัดเตรียมอะไรเลย พอดีว่าน้องเขาพึ่งย้ายมาอยู่คอนโดกับกูเมื่อเช้าไง  ของมันเยอะมากกูเลยเอาไปไว้ในห้องนอนอีกห้องก่อน รอจัดว่ะ ตอนนี้มันไม่มีที่ให้นอนเลย”

 

“เออไม่เป็นไร กูนอนได้”

 

ปากพูดออกไปแบบนั้น หากแต่สองมือที่ไขว้กันอยู่ด้านหลังกลับกำแน่น

 

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะความโกรธหรือความน้อยใจ แต่มันก็เคยมีเหตุการณ์อย่างนี้เกิดขึ้นมาก่อน

 

คอนโดที่แจ็คสันนอนอยู่มีสองห้องนอน สองห้องน้ำ หนึ่งห้องรับแขก และอีกหนึ่งห้องครัว ตอนนั้นอีกห้องถูกใช้เก็บข้าวของเครื่องใช้เนื่องจากเพิ่งย้ายมาอยู่ใหม่ๆ ไอ้แจ็คสันมันยังให้เขาเข้าไปนอนอีกห้องกับมันด้วยเหตุผลที่ว่า

 

โซฟามันแข็งว่ะ เดี๋ยวปวดหลัง เข้าไปนอนเตียงกับกูเหอะ เบียดหน่อยแต่ดีกว่า

 

แต่ไหงตอนนี้กลับผลักไสให้เขามานอนโซฟาซะงั้น.. ทั้งๆ ที่มันเพิ่งเปลี่ยนเตียงใหม่เป็นขนาดคิงไซส์แท้ๆ

 

อ้อ.. หรือนี่คือเหตุผลที่มันเปลี่ยน?

 

เพราะว่าแบมแบมจะมาอยู่ด้วยสินะ

 

“ตามสบายเลยเพื่อน ในตู้เย็นมีของกินอยู่ด้วย ถ้าไงกูขอตัวก่อนนะ คืนนี้คงยาวว่ะ..มึงทำกูกับน้องเขาค้างโคตร”  แจ็คสันว่าอย่างอารมณ์ดี พลางใช้แขนแกร่งโอบไหล่พาคนตัวเล็กที่กำลังมึนงงกับเหตุการณ์เมื่อสักครู่เข้าไปในห้องนอนตัวเองเพื่อสานต่อในเรื่องอย่างว่า

 

รู้สึกว่าตัวเองจะกลายเป็นก้างขว้างคอเพื่อน..

 

นั่นคือคำแรกที่โผล่เข้ามาในหัว

 

เขาผิดหรอ ก็แค่รู้สึกไม่ดีมาทั้งวัน เลยอยากจะอยู่กับคนที่ไว้วางใจ

 

เขาคิดว่าตอนเย็นแจ็คสันคงไม่ได้อยู่กับแบมแบมแล้ว เลยอยากจะมานอนค้าง อยากพูดคุยกันตามประสาเพื่อนสนิท ช่องว่างในตอนกลางวันจะได้หายไป เขาไม่อยากให้ความเป็นเพื่อนต้องค่อยๆห่างเหินเพราะอีกฝ่ายเดินเข้าหาคำว่า แฟน  มากกว่า แน่นอนว่ามาร์คต้องหวงเพื่อนอยู่แล้ว เพราะนอกจากแจ็คสันที่สนิทกันมาหลายปี

 

เขาก็ไม่มีใครอีกแล้ว.. 

 

 

บ้างคนอาจจะคิดว่ามาร์คต้วนโชคดีมากแค่ไหน ที่เกิดมาก็มีพ่อเป็นถึงมหาเศรษฐีร่ำรวย มีทั้งเงินเป็นพันๆล้าน มีบ้านหลังใหญ่โต และยังมีพี่น้องทั้งเจ็ดคนมาอาศัยอยู่ด้วยกัน  มีทาสบริวารมากมายมาคอยรับใช้คำสั่งอยู่ทุกๆวัน  เรียกได้ว่าเขามีทุกอย่าง.. แล้วชีวิตนี่ยังต้องการอะไรอีก?

 

แต่อย่าลืม.. ว่ามีเงินมากแค่ไหนก็ไม่สามารถซื้อคำว่า แม่.. ได้หรอก

 

นี่หรอ...ที่เรียกว่าโชคดีแล้ว? เขาไม่เห็นจะรู้สึกมีความสุขอย่างนั้นเลย ไม่เคยเลยสักนิด ถึงจะมีครอบครัวแต่..ก็เหมือนไม่มี  พ่อน่ะไม่ค่อยสนใจเขาหรอกเอาแต่อวยไอ้แจบอมเพียงคนเดียวแล้วก็บ้างาน ความจริงพี่น้องคนอื่นๆก็ไม่สนิทกับพ่อเหมือนกัน แต่ทุกคนก็ยังมีแม่คอยเป็นที่พักพิง

 

แล้วเขาล่ะ?

 

เขาจะไปหาแม่จากไหนกัน? แค่ความรักจากพวกแม่บ้านที่ได้อยู่ทุกวัน มันไม่สามารถทดแทนกันได้หรอกนะ

 

ถ้าให้เลือกเกิดได้เขาก็ไม่อยากจะเกิดมาโชคร้ายแบบนี้หรอก

 

ทรมานจะแย่..

 

มาร์คทิ้งตัวลงโซฟากว้างอย่างหมดแรง พอนอนนิ่งๆก็ทำให้คิดถึงเรื่องนี้ไม่รู้จักจบไม่รู้จักสิ้น เขาจึงต้องคว้ารีโมตขึ้นมาเปิดทีวีดูหรือหาอะไรสักอย่างทำ พยายามจะไม่ให้ตัวเองกลายเป็นคนว่างมากเกินไป เวลาอยู่คนเดียวจะได้ไม่คิดเรื่องฟุ้งซ่าน

 

แต่เรื่องหงุดหงิดมันก็ยังไม่หมด..

 

โธ่เว้ย ชู้ตสิวะ!!!

มาร์คกระแทกกำปั้นเข้ากับหมอนอิงโซฟาอย่างอารมณ์เสียเมื่อนักบาสที่วิ่งอยู่ในสนามไม่ยอมส่งลูกให้คนทีมทำแต้มสักที

 

(ฮื่อ..อื้อ อ๊ะ!)

 

ร่างสูงเปิดทีวีดูรายการบาสเกตบอลเพื่อกลบเกลื่อนเสียงอื้ออึงของคู่รักที่ลอยออกมาจากห้องด้านใน มีทั้งเสียงเตียงทั้งเสียงร้องคลากันไป  ไม่ได้มีความเกรงใจแก่แขกผู้มาเยือน เขาเองก็พอจะเข้าใจอยู่นะว่านี่คือพื้นที่ส่วนตัวอยากจะทำอะไร หรือทำเสียงดังแค่ไหนก็ได้

 

แต่ไม่คิดจะแบ่งปันความเป็นส่วนตัวให้คนอื่นเขาบ้างหรอหรือไง?

 

(อ๊ะ อื้อ! พี่แจ็คสันเบาหน่อย พรุ่งนี้เรามีเรียนนะ..อาา)

 

มาร์คกำลังหัวเสียมาก ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยหงุดหงิดอะไรขนาดนี้มาก่อน  เขาส่ายหน้าเบาๆก่อนจะหันไปมองประตูไม้ที่เป็นห้องของเพื่อนสนิท

 

ให้ตายเถอะพวกนาย..

 

กะจะให้รู้ทั้งตึกเลยใช่มั้ยว่าทำอะไรกันอยู่..?

 

 

เขาเองก็อยากจะหลับๆไปเลยเหมือนกัน..

 

 

(อื้อ อ๊ะ! แจ็คสัน อ๊า!)

 

 

 

แล้วแบบนี้จะให้เขาข่มตาหลับได้ยังไง?

 





                                    

  



































#เจบีบ้าอำนาจ #พี่มาร์คขี้อิจฉา  <3




 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,455 ความคิดเห็น

  1. #1448 ทำไมต้องไอค่อน' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 2 เมษายน 2563 / 19:41
    มาร์คน่าสงสารอ่ะ ส่วนแจบอม ปากคอเราะร้ายได้ใจมาก ชอบ 555555 อัตตากับริษยาก็เป็นบาปของเราเหมือนกัน แถมขี้เกียจกับตะกละด้วย เอ๊ะ จะว่าไปนี่มีเกือบทุกบาป 5555555
    #1,448
    0
  2. #1409 mAjjcs (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 เมษายน 2560 / 07:54
    ยอมใจทุกคน โอ้โนน สุดยอดมากแต่ละคนเนี่ยยยย นี่พี่แจบอมจะทำยังไงกับจินยองนะ
    #1,409
    0
  3. #1364 Aely (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2559 / 01:09
    อดทนไว้นะมาร์ค
    #1,364
    0
  4. #1322 Tam Jenjira (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2559 / 05:43
    นึกว่าแบมจะใสๆ ที่ไหนได้ร้อนแรงมาก เหมาะกับพี่มาร์คมากกว้าแจ็ค
    #1,322
    0
  5. #1206 benjman502 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 เมษายน 2559 / 18:14
    มาร์คมาหาเขามาาาา!! สงสาร
    #1,206
    0
  6. #1153 miku_blue (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 เมษายน 2559 / 22:39
    สงสารพี่มาร์ค ฮือออ
    #1,153
    0
  7. #1138 inin (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 27 มีนาคม 2559 / 19:52
    พอกันทั้งบ้านเลย
    #1,138
    0
  8. #1134 Sendou Nunny (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 มีนาคม 2559 / 17:10
    มาร์คหึงแจ็คสันใช่มั้ย เดี๋ยวๆนี่ฟิคมาร์คแบม
    #1,134
    0
  9. #1129 Kppn-5699 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 มีนาคม 2559 / 03:25
    สงสารพี่มาร์ค ถถถ
    #1,129
    0
  10. #1096 sweet-vanila-tea (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 14 มีนาคม 2559 / 14:22
    โถพี่มาร์ค ชีวิตดราม่าสุดอะไรสุดนี่พูดเลย
    #1,096
    0
  11. #1030 ทำไมต้องจินฮวาน' (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 มีนาคม 2559 / 15:18
    โถพี่มาร์ค เข้าใจละว่าทุกเรื่องมันเชื่อมกัน นี่ตามมาจาก #จุนฮเวขี้โมโห กับ #7sinsดบบ
    #1,030
    0
  12. #1008 opel_zuza (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2559 / 13:59
    ทำไมชอบพี่บี๋ 5555555 แจ็คแบมนี่แบบอื้อหือออออออ -..-
    พี่มาร์คน่าสงสารจริงๆว่ะ แง เดี๋ยวก็พีค
    #1,008
    0
  13. #979 Mspearl (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2559 / 02:11
    ใจเราอยากให้มาร์คร้าย ให้แย่งมาาา! -.,- ส่วนเจบี ชอบคาแร็กเตอร์มากกก แบบไม่เอาใครจริงๆ คือ ทุกคนควรจะตายๆไปให้หมด สงสัยว่า ตายหมดโลกเฮียแกน่าจะรู้สึกมีความสุขในชีวิตบ้าง..
    #979
    0
  14. #795 ก๊อตจิลั่ม (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2558 / 23:46
    เจบีบั่บว่า..น่าถืบมากโอ้ยยเกลีนดนาง ,แต่สงสารพี่มาร์คมั่กข่าา55555
    #795
    0
  15. #727 toki226 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 พฤศจิกายน 2558 / 10:57
    ยิ่งอ่านยิ่งหมั่นไส้เจบี กับมาร์คนี่หมั่นหน่อยๆเพราะเจ้าใจปมมากกว่า รู้สึกลำเอียง 555
    แต่ที่แน่ๆทั้งมาร์คทั้งเจบี ปากแข็งทั้งคู่ =_=
    #727
    0
  16. #706 ปุ้กก้าพิม╮(-3-)╭ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2558 / 21:33
    ยังคงสติบหมั่นไส้เจบีอยู่5555555555555

    แจ็คสันกับแบมนี่ร้อนแรงนะคะ พี่มาร์คเขาอิจฉา555

    แต่แอบสงสารนางอ่ะ เหมือนนางมีปมเรื่องแม่ ฮืออ มาซบอกเจ้มา
    #706
    0
  17. #691 Kat_ty_k (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 21:55
    โอ๊ยยยยย ใครจะหลับลงมานอนเฝ้าหน้าห้องแล้วฟังเสียแบบนี้ 555555
    #691
    0
  18. #678 ผักชีดอง (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2558 / 16:18
    จะพูดไงดี ถึงจะไม่ชอบมาร์ค แต่ก็สงสาร มีปมอยู่ในใจตลอดเวลา มีคนรักมาร์คเยอะนะ แค่มาร์คไม่เคยมองคนพวกนั้นเลย ปมเรื่องแม่ ปมเรื่องไม่มีใครสนใจทำให้มาร์คคิดอยู่ตลอดว่าตัวเองไม่มีใคร เออ มันก็น่าสงสาร คำพูดที่ว่า มีเงินมากแค่ไหนก็ซื้อคำว่าแม่ไม่ได้ มันแบบเจ็บมากอะ แค่เราอ่านยังรู้สึกแย่ แย่มากๆ แล้วมาร์คจะรู้สึกแย่แค่ไหน มาร์คไม่ใช่ขยะ แต่ชอบคิดว่าตัวเองเป็นขยะ ความจริงมันน่าสงสารนะ พอเราอ่านตอนนี้แล้วเข้าใจมาร์คเลย
    #678
    0
  19. #536 milkkmilk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2558 / 01:50
    คือนี่นึกว่าอ่านฟิคจาร์ค มาร์คหลงรักแจ็คสันใช่ไหมตอบ!!! 555555555555555555555555
    #536
    0
  20. #534 ปาร์คปาล์มพันเจ็ด (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2558 / 08:37
    จากพี่มาร์คขี้อิจฉา ต้องเปลี่ยนเป็นพี่มาร์คน่าสงสารมั้ยเนี่ย เจบีทำไมเป็นคนแบบเนนนนนนนนนน้
    #534
    0
  21. #502 ~GOT_PM~ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 00:45
    แม่มาร์คอยู่ไหนนนน ฮืออ อ่านแล้วจะร้อง
    จิตใจไอพี่น้อง7คนมันจะข้องเกี่ยวกันบ้างไหมนะ 5555555 ติดตามมม #รักก
    #502
    0
  22. #491 katt. (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 23:14
    ควรสงสารพี่มาร์คมั้ย5555 แต่ตอนนี้หมันไส้แจบอมแรงมาก
    #491
    0
  23. #461 kung (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 กันยายน 2558 / 14:30
    แจ็ค เพื่อนมาหา เข้าใจมั้น เพื่อน....มา....หา!!!
    #461
    0
  24. #410 KuKooKuk (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2558 / 03:21
    ทำไมพี่มาร์คแลดูน่าสงสารอย่างนี้ล่ะ... 5555555555555 คืนนี้จะได้นอนมั้ยเนี่ย~ แบมนี่.... อ่ะหืม.... ได้ใจพี่แจ็คไปเต็มๆ เลยสินะ ถึงขาดทิ้งเพื่อนผู้โดดเดี่ยวได้ลงคอ
    #410
    0
  25. #406 Plastic-bag (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 21:35
    บีเนียร์แบบว่า สงสารเนียร์ตั้งแต่บียังไม่เริ่ม ทำไมต้องเหยียดด้วยเนี่ย! เพลียค่ะ~
    #406
    0