OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 54 : ☆OK! I love U ★... 43. รู้อยู่แก่ใจ (Pentor & Stop)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,841
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 61 ครั้ง
    3 ส.ค. 56


 43. รู้อยู่แก่ใจ (Pentor & Stop)

 

ผ่านไปเกือบสองชั่วโมงหลังจากที่เราแยกกันกับพี่โก้ พี่โก้ถึงพาไอ้ต็อปมาที่ห้อง จนผมคิดว่าสองคนนี้อาจจะไม่มาแล้วก็ได้ แต่มันก็ยังมาแหล่ะครับ ตอนนี้พวกเรานั่งล้อมวงกินข้าวด้วยกันอยู่ พี่โก้มันแวะไปซื้อของกินมาให้

 

ไอ้ต็อปนี่ล่อเบียร์คนแรกเลยครับ มันไม่กินข้าวกินแต่เบียร์แล้วสบถด่าไอ้คู่กรณีของมันเหมือนคนเก็บกดอ่ะ แบบมันด่าทั้งผู้หญิงผู้ชาย ขอเซ็นเซอร์คำด่าของมันเอาไว้แล้วกันครับแรงเกินไปเดี๋ยวมันจะถูกแบน...เหอะๆ  

 

“ทำไมมึงเชื่อใจมันวะโก้ ไม่กลัวว่ามันจะทำแบบที่เค้าว่าจริงๆ รึไง” พี่พายมันเอ่ยถามขึ้นมา ไอ้ต็อปกระดกเบียร์เข้าปากพร้อมกับปรายตามามองพี่พายแบบมึนๆ

 

“มึงจะไม่ให้กูเชื่อมันได้ยังไง ก็ในเมื่อกูนอนค้างด้วยกันทุกคืน มันจะเอาเวลาที่ไหนไปเอาใครวะ” อ้อ...อ๋อ...มันเป็นแบบนี้นี่เอง แหมๆ แต่ก็ไม่แปลกหรอกก็ในเมื่อเค้าเปิดตัวว่าเป็นแฟนกันแล้วนี่หว่า

 

“ว่าแต่ว่าพี่โก้ได้ไอ้ต็อปยัง...” พะ...พรวด ไอ้ต็อปมึงจงใจพ่นเบียร์ใส่หน้ากูหรอวะ หรือว่ามึงสำลักจริงๆ วะเนี่ย พี่พายแม่งก็เอาแต่ขำแต่มันก็ยังอุตส่าห์ดึงทิชชู่มาโปะหน้าให้กู ขอบคุณนะ...กูซาบซึ้งมากอ่ะ

 

“เพ้อเจ้อไรต่อ นี่กูเหมือนคนอารมณ์ดีมากป่ะ กูไม่ใช่มึงนะที่จะยอมพี่พายได้ทุกที่ทุกท่า แม่แต่โซฟายังไม่เว้น...” แม่งเอ๊ย เมาแล้วมึงอ่ะไอ้ต็อป คออ่อนฉิบหายแล้วกระแดะแดกแต่หัววัน

 

“มึงก็อย่าเอาเรื่องจริงมาพูดดิวะสั้น ไอ้ต่อมันเขิน...” นี่ก็เป็นไปกับมันอีก จะรุมกูว่างั้น ก่อนหน้านี้ที่ทำเป็นมาออเซาะกอดรัดปล้ำจูบกูนี่ลืมไปแล้วใช่มั้ย ไอ้พี่พายมึงนี่มันกวนตีนจริงๆ

 

“หนังหน้าด้านๆ แบบมันจะเขินอะไรเป็นวะพี่พาย ร้อนๆ ออกไปยืนที่ระเบียงก่อนดีกว่า” ร้อนอะไรวะต็อป เปิดแอร์แบบกูนึกว่ากูอยู่ขั้วโลกอ่ะ แล้วมึงเดินโซเซหน้าปูดออกไปนอกห้องแบบนั้น ตกระเบียงลงไปตายพี่โก้มันจะหาเมียที่ไหนวะเนี่ย

 

“เดี๋ยวออกไปดูมันให้...” ผมเดินตามมันออกไป ทิ้งให้พี่โก้กับพี่พายมันจีบกันตามลำพัง พูดแล้วฮาสีหน้าไอ้พี่พายเวลาที่แกล้งแซวมันกับพี่โก้ มันแทบตบหัวผมทิ่มโทษฐานที่ทำให้มันขนลุกขนพอง มันบอกว่าถ้าไม่เลิกพูดประเด็นนี้มันจะปล้ำผมจนขาลาก...โหดไปมั้ยมึง
 

“อย่าไปนานนะกูคิดถึง...” ถุย!! กูอยู่ตรงระเบียงเนี่ยไอ้คุณแฟน คิดถึงมากมั้ย เอาอะไรมาล่ามกูติดเอาไว้กับมึงเลยดีกว่ามั้ยครับพี่พาย ไปไหนมาไหนด้วยกันมันตลอดเวลานั่นแหล่ะ แต่อย่าไปท้าหรือว่าไปบอกมันเลยทีเดียวเชียว เพราะพี่พายมันอาจจะเห็นด้วยและรีบเอาอะไรมาล่ามผมเอาไว้ เพราะทุกวันนี้ก็ฮึ่มๆ อยากจะหาอะไรมาตีตราจองผมเหลือเกิน

 

“มึงอย่ามาเพ้อเจ้อพี่พาย เหงามากก็จีบกับพี่โก้ไปก่อนแล้วกัน กูไปดูไอ้ต็อปก่อนดีกว่า” แกล้งพี่พายให้มันทำท่าขนลุกได้แล้วอารมณ์ดีแบบสุดๆ พี่โก้นี่ส่ายหน้าระอาใส่ผม คิดว่าคนอย่างไอ้เป็นต่อมันจะรู้สึกมั้ย ไม่เลย ไม่มีซะละ

 

“ปากดีจังเมียใครวะ น่าจับมาตบปากด้วยปากซะให้เข็ด...” หื่นกับกูตลอดๆ ผมละความสนใจจากคำพูดของพี่พายแล้วเดินตามไอ้ต็อปไปที่ระเบียงโดยไม่ลืมหยิบเบียร์ติดมือมาด้วย

 

ผมเดินมาหยุดมองดูไอ้เพื่อนรักของผม ตัวมันเล็กมันเลยเสียเปรียบเวลาที่มันมีเรื่อง แต่มันเป็นคนที่ใจกล้าไม่กลัวใคร มันเอาเรื่องเหมือนกันนะครับเห็นดูขี้อ้อน ตัวเล็กๆ น่ารักแบบนี้ก็เหอะ

 

ครั้งนี้มันเจ็บเอาเรื่องเหมือนกัน สภาพนี้กลับบ้านไม่ได้หรอกครับ ใช่ว่าพ่อกับแม่ของไอ้ต็อปท่านจะว่ามันนะครับ แต่ถ้าพ่อกับแม่ของไอ้ต็อปเห็นเค้าจะไม่ยอม เค้าต้องตามเอาเรื่องแน่ๆ ลูกชายสุดที่รัก ลูกชายคนเดียว ลูกชายหัวแก้วหัวแหวนโดนทำร้ายมาขนาดนี้

 

“เป็นไงวะไหนหันหน้ามาดูแผลดิ” ผมเดินมาเท้าระเบียงแล้วมองไอ้ต็อปเพื่อนยาก มันหันมามองด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเบื่อหน่าย ความเซ็งโลก ก่อนที่มันจะทำหน้าตางอแงใส่ผม

 

“มึงดูหน้ากูดิวะต่อ แล้วอย่างนี้กูจะไปเรียนได้ไงวะแม่ง ไอ้นั่นน่าถูกกระทืบให้ตาย ผู้หญิงนั่นก็อีกคนมาใส่ความกู ถ้ากูเอากูจะไม่พูดเลย นี่ไม่ได้เจอกันเลยด้วยซ้ำ” มันใส่อีกรอบ แต่ดูท่าอารมณ์มันจะสงบลงบ้างแล้วหล่ะ เพราะเมื่อกี้ตอนที่อยู่ทางด้านในไอ้ต็อปมันใส่หนักกว่านี้อีกครับ

 

“เอาจริงๆ มันก็ผิดที่มึงเคยทำแบบนั้นมาก่อนไงต็อป อย่ามาด่ากูเพราะกูพูดเรื่องจริง กูเตือนมึงมาตั้งนานแล้วว่าให้เลิกซะ เดี๋ยวจะเป็นเรื่องซะเปล่าๆ แล้วนี่ไงเรื่องที่กูว่า มันมาแล้วไง...” ผมแตะลงบนรอยช้ำที่หน้ามันเบาๆ ต้องใช้เวลานานแค่ไหนวะมันถึงจะหาย รอยช้ำไม่น่าห่วงเท่าไหร่ ไอ้ที่มันเย็บที่คิ้วนี่ดิ

 

“กูเจ็บ!!” มันสะดุ้งแล้วปัดมือผมออก ผมส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ เลื่อนมือไปตบปุๆ ที่ไหล่ของมันแล้วบีบเบาๆ อย่างปลอบใจ

 

“เอาน่ามึงเดี๋ยวก็หาย กินยาทายาตามที่หมอเค้าบอกจะได้ไม่อักเสบ พี่โก้เค้าดูแลมึงได้กูรู้ ดูแลดีกว่าที่กูดูแลอีก” ผมยิ้มให้กับมัน มันยิ้มจางๆ แล้วหันหน้าออกไปยังวิวเบื้องหน้าอีกครั้ง

 

“กูก็ดีใจที่มีพี่โก้คอยดูแล เพราะพี่โก้ดีกับกูมากๆ พอกูเริ่มรู้ใจตัวเองว่ากูเองก็ชอบพี่โก้ กูเลยเพลาๆ และหยุดเรื่องผู้หญิงไปไง เพราะพี่โก้ดีกับกูมากกูเลยไม่อยากให้พี่โก้ต้องมาเสียใจเพราะกู” มันหันมายักคิ้วให้ผม แล้วก็ทำหน้าเหยเกคงเพราะความเจ็บ มึงนี่ก็ไม่เจียมสังขารตัวเองเลย
 

“ดีแล้วว่ะต็อป ทุกวันนี้กูห่วงมึงอยู่แค่เรื่องผู้หญิงเรื่องเดียวนั่นแหล่ะ มึงเลิกได้กูก็ดีใจ กูไม่อยากเห็นมึงติดเอดส์ตายก่อนวัยอันควรนะ” แอบจิกกัดกันตามประสาเพื่อนรักแหล่ะครับอย่าใส่ใจ

 

“ขอบใจว่ะที่อุตส่าห์ห่วงกู กูเองก็ห่วงมึงเหมือนกันนะต่อ เรื่องผู้หญิงคนนั้นน่ะมึงอย่าเพิ่งวางใจมากนัก ถึงเค้าจะห่างๆ ไปในช่วงนี้ แต่เราก็ไม่สามารถรู้ได้เลยว่าเค้ากำลังคิดทำอะไรอยู่...” ก็จริงอย่างที่ไอ้ต็อปว่า เธอเงียบหายไปก็จริง แต่คนที่จนตรอกมาแบบนั้นจะยอมตัดใจไปง่ายหรอ

 

“มึงรู้ป่ะว่าทำไมเค้าถึงย้อนกลับมาพี่พาย...” ผมก็พอรู้แหล่ะว่าทำไม แต่ที่แน่ๆ ไม่ใช่เพราะความรักหรอก เพราะถ้าเธอรักพี่พายจริงเธอจะไม่มีทางทิ้งพี่พายไปแน่นอน แต่ถ้ารักเงิน รักความสุขสบายที่พี่พายสามารถมอบให้ได้...อันนั้นมันก็ไม่แน่

 

“ก็พอรู้แหล่ะ คนเราสมัยนี้รักเงินทองมากกว่าตัวตนของใครคนนั้นหรอวะ ถ้าเกิดว่าที่เลิกกันไปเป็นเพราะความเข้าใจผิดแล้วกลับมาเคลียร์กันทีหลัง ถ้าเป็นกูที่ต้องเป็นฝ่ายก้าวออกไปกูก็ยังพอจะทำใจรับกับมันได้...” ผมถอนหายใจน้อยๆ เมื่อต้องมานั่งคิดถึงเรื่องพวกนี้

 

“แต่ถ้าเกิดว่าเลิกกันเพราะหวังเกาะคนใหม่ที่ดีกว่า แล้วพอถูกทิ้งจะย้อนกลับมาแบบนี้ ยังไงกูก็ไม่ยอม และมันก็โชคดีมากที่พี่พายไม่เหลือเยื่อใยกับผู้หญิงคนนั้นแล้ว ไม่อย่างนั้นกูว่ากูคงต้องเป็นคนที่เดินจากไป” มันใช่เรื่องที่จะมาพูดอะไรแบบนี้กับคนอื่นเปล่าวะ แต่ก็อย่างว่าอีกแหล่ะ ไอ้ต็อปมันไม่ใช่คนอื่นสำหรับผม มันเป็นทั้งเพื่อน ทั้งน้องชายของผม ถ้าเป็นมันเราสามารถคุยกันได้ทุกเรื่องจริงๆ

 

“อย่าทำตัวเป็นคนดีเกินไปต่อ การที่มึงเป็นคนดีมากเกินไปมันจะทำร้ายตัวมึงเอง” ไอ้ต็อปมันหมุนตัวหันหน้าเข้าไปทางด้านในห้อง เอนหลังพิงระเบียงแล้วอัดบุหรี่เข้าปอด มันส่งให้กับผมแต่ผมส่ายหน้าปฏิเสธ ผมจิบเบียร์ไปพลางรอฟังเหตุผลของมันไปด้วย

 

“กูรู้ว่ามึงเป็นคนดี เป็นคนที่ดีมากๆ แต่ถ้ามึงดีกับคนเลวมึงจะกลายเป็นแค่เหยื่อให้คนเลวๆ พวกนั้นทำร้าย กูไม่ได้มองโลกในแง่ร้ายนะต่อ แต่กูเชื่อว่าคนเราแม่งสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อเอาตัวรอด” เพื่อนต็อปเข้าโหมดจริงจังจนผมรู้สึกซาบซึ้งใจที่เพื่อนรักของผมยังคงห่วงใยผมเสมอ

 

“กูก็จะพยายามดูแลตัวเองแล้วกัน มึงเองก็เหมือนกันว่ะต็อป ดูแลตัวเองดีๆ อย่ากลับไปทำอะไรแบบนั้นอีก กูเชื่อว่าถ้ามึงทำพี่โก้คงให้อภัยมึงได้ แต่เชื่อกูเถอะ อย่าทำร้ายจิตใจคนที่เค้ารักมึงมากๆ แบบนั้นเลย...” นี่เราสองคนดูจริงจังกันมากๆ นะครับตอนนี้ ปกติต้องด่ากันวิ่งไล่เตะกัน แต่นี่เรากำลังเตือนกันและกันด้วยความห่วงใยในฐานะเพื่อนรักที่คบกันมานาน

 

“กูรู้...กูไขว่คว้าวิ่งไล่ตามหาความรักมานาน นานมากจนกูตัดใจจากมันไปแล้ว แต่อยู่ดีๆ ความรักก็เข้ามาหากูเองถึงที่ แถมยังเป็นความรักที่กูไม่คิดมาก่อนเลยว่าเค้าจะมีให้กูได้มากมายขนาดนี้” ผมฟังเงียบๆ ผมรู้ว่ามันหมายถึงใคร ผมจะไม่ขุดประเด็นนั้นขึ้นมาในเมื่อมันผ่านไปแล้วก็ปล่อยให้มันผ่านไป ไอ้ต็อปมันยังทำใจไม่ได้เท่าไหร่ที่จะไปเจอกับพี่ปอหรือกับแม่ ถ้าผมดันพูดเรื่องนั้นหรือถามกับมันขึ้นมาอีก จะเป็นการสะกิดแผลมันซะเปล่าๆ

 

แค่นี้แม่ก็คิดถึงมันมากพอแล้ว คุณนายบ่นแต่ว่าเจ้าต็อปไม่มาหาบ้างเลย อยากเจอ อยากกอด...แต่พวกเราก็เข้าใจมันดีเลยไม่ไปเร่งเร้าอะไรมัน ถ้าวันหนึ่งมันทำใจได้มันก็จะกลับเข้ามาหาพวกเราเอง...ผมเชื่อแบบนั้น

 

“บางทีกูก็อิจฉามึงนะที่พี่โก้ทั้งรัก ทั้งโอ๋ ทั้งตามใจ เอาใจมึงสารพัด ในขณะที่กูเจอแต่อะไรแบบแม่งโคตรงี่เง่า เอาแต่ใจตัวเอง เอะอะก็พาลใส่กูตลอดๆ...” อาจจะดูเหมือนว่าผมกำลังไม่พอใจกับสิ่งที่ผมได้รับจากพี่พายใช่มั้ยครับ มันก็จริง บางอารมณ์ผมก็รู้สึกว่าทำไมพี่พายมันไม่ทำตัวดีๆ เหมือนอย่างที่พี่โก้ทำกับไอ้ต็อป

 

แต่เพราะผมรู้อยู่แก่ใจว่าผู้ชายที่ผมรักคือไอ้พี่พาย ผมรักที่ตัวตนของมัน ผมรักมันและยอมรับในสิ่งที่มันเป็นได้ ผมเลยสามารถอยู่กับพี่พายได้ มันไม่ตามใจผม งี่เง่าใส่ หรือเอาแต่ใจตัวเองแค่ไหนก็ตาม แต่ผมก็รู้ว่าพี่พายมันรักผมมากแค่ไหน

 

“แต่กูก็รักของกูอ่ะนะ บางทีคนเราการแสดงออกมันอาจจะสวนทางกับความรู้สึกในใจ ที่พี่พายเอาแต่ใจก็เพราะอยากให้กูตามใจ บางทีมันก็ทำตัวเหมือนเด็กที่ขาดความรัก กูก็เข้าใจมันนะก็เลยอดทนและมองข้ามเรื่องพวกนั้นไป” ผมว่าคนเราถ้าอยากจะไปด้วยกันนานๆ คบกันแบบยืดๆ ต้องรู้จักผ่อนหนักผ่อนเบา ต้องเอาใจเค้ามาใส่ใจเรา ต้องรู้จักปรับนั่นเพิ่มนี่ลดนู่น ความรักมันไม่มีอะไรตายตัวหรอกผมว่า

 

“เออ...มึงคิดได้แบบนี้ก็ดีแล้วต่อ กูรู้ว่าพี่พายอ่ะรักมึง และกูก็เชื่อว่าพี่พายจะปกป้องเพื่อนกูได้ พี่พายไม่มีทางยอมให้ใครมาทำอะไรมึงหรอก ออกจะรักมากขนาดนี้...โว้ย...แม่งเจ็บ” มันยิ้มให้ผมแต่ก็สบถด่าตามหลังมาแบบติดๆ เพราะว่ามันเจ็บแผลนั่นแหล่ะ

 

“มึงใจเย็นๆ ต็อป อย่าเพิ่งขยับมากอีกอย่างอย่าลืมกินยาให้มันตรงตามที่หมอสั่งนะเว้ยจะได้หายเร็วๆ แล้วอย่างนี้มึงจะไปไร่เลย์กับกูกับพี่พายป่ะ...” เออ ดูเหมือนพี่พายบอกว่าพี่โก้จะให้คำตอบวันนี้นี่หว่า พี่โก้กับไอ้ต็อปจะยังอยากไปเที่ยวอยู่หรือเปล่าวะเนี่ยเจอเรื่องวันนี้เข้าไปไม่รู้เซ็งมากแค่ไหน

 

“มึงก็มาถามอะไรตอนนี้วะ คิดว่ากูจะมีอารมณ์ไปเที่ยวมั้ยสภาพแบบนี้ กูมีหน้าตาเป็นอาวุธนะมึง แล้วนี่สภาพกูเป็นแบบนี้กูอยากจะฆ่าแม่งทิ้งทั้งคู่อีกรอบละเนี่ย” เอ้าๆ มึงกลับมาก่อนครับต็อป อย่าของขึ้นง่ายนักดิวะ เศรษฐกิจแบบนี้มันเดือดร้อนชาวบ้านตาดำๆ...

 

ให้ทายมันใช่เวลาเล่นมั้ยครับต่อ

 

“ก็แล้วแต่มึงแล้วกัน กูก็อยากให้ไปพักผ่อนด้วยกัน แต่ก็ตามแต่ใจมึงเลย กูจะไปส่องสาวๆ นุ่งบิกินี่...”

 

“ถุย!!” ไอ้ต็อป...แม่งน้ำลายมึงฝอยเต็มหน้ากูมั้ยเนี่ย ถุยไรกูแค่พูดถึงสิ่งที่กูอยากทำ ซึ่งกูก็รู้อีกนั่นแหล่ะว่ากูทำได้แค่คิด แต่ทำไมวะแค่ความคิดกูก็คิดไม่ได้หรอวะ มึงอย่าทำตัวเหมือนพี่พายได้ป่ะที่ห้ามกูทุกอย่างแม้กระทั่งความคิดเนี่ย

 

“กูว่าไปถึงมึงโดนจับแก้ผ้าอยู่กันสองต่อสองกับพี่พายไม่ได้ออกไปเห็นเดือนเห็นตะวันหรอกต่อ...” แม่งชอบเอาเรื่องจริงมาพูด กูก็รู้หรอกว่าพี่พายมันก็แค่อยากจะพากูไปออกรอบนอกสถานที่ แต่แหม....มึงไม่ต้องพูดตรงแบบนั้นก็ได้มั้ง ให้กูหลอกตัวเองสร้างวิมานให้ตัวเองบ้างอะไรบ้างไม่ได้หรอวะ

 

“อย่าเยอะต็อปเดี๋ยวกูโบก มึงก็ไปถามพี่โก้ดูแล้วกันว่าจะไปหรือว่าไม่ไปยังไง...อะไรของมึงเนี่ยพี่พาย” ผมกำลังคุยกับไอ้ต็อปอยู่ดีๆ ไอ้พี่พายมันเดินโผล่มาจากทางด้านในแล้วกอดผมจากทางด้านหลัง แถมมันยังพยักพเยิดไล่ไอ้ต็อปเข้าไปในห้องอีกต่างหาก เพื่อนกูนี่ก็ว่าง่ายกับทุกคนยกเว้นกูใช่ป่ะต็อป

 

“ก็ไม่ได้อะไรแค่ไอ้โก้มันให้มาตามไอ้สั้นไปกินข้าวจะได้กินยาไง...” อันนั้นไม่ใช่ประเด็นว่ะพี่ ประเด็นคือที่มึงกำลังกอดกูอยู่เนี่ยคืออะไร...

 

“พี่พายกินยาหรือยัง...” ยาที่ว่าคือยาโรคกระเพาะครับ กว่าจะบังคับมันไปหาหมอรักษาอย่างจริงจังได้ก็เล่นเอาปวดประสาทไปหลายตลบ เถียงกันไปเถียงกันมาผมจับใจความได้ว่าพี่พายมันเกลียดโรงพยาบาล

 

“กินแล้วเว้ย มึงเองเหอะเข้าไปกินข้าวต่อไป เพิ่งกินไปได้แค่นิดเดียวเองไม่ใช่หรือไง” พี่พายมันเอาคางเกยบนหัวของผม คางแหลมไปไอ้บ้ามันเจ็บนะเว้ย

 

“ไม่กินแล้วกูอิ่มเบียร์แล้วเหอะพี่พาย ว่าแต่พี่โก้ว่าไงตกลงไปเที่ยวด้วยกันหรือเปล่า” ผมก็แค่อยากให้เพื่อนผมกับพี่โก้ไปด้วยกันเท่านั้นแหล่ะ ไม่ได้หวังจะเลี่ยงอะไรเลยสักนิด เอาจริงๆ นะ ต่อให้มีคนไปเป็นสิบพี่พายแม่งก็ไม่แคร์หรอก ก็รู้อยู่วานิสัยมันเป็นยังไง สุดท้ายคนที่ซวยก็ไอ้เป็นต่อ ผู้ชายที่เดินอยู่บนความซวยเนี่ยแหล่ะ

 

“มึงก็น่าจะรู้คำตอบนะ มันก็ต้องถามเพื่อนมึงก่อนว่าจะเอายังไง มันไม่ทำอะไรตามใจตัวเอง แต่มันตามใจแฟนมัน...” พี่พายมันหยุดพูดแล้วมองหน้าผมด้วยสายตาที่ดูจะรู้ทัน เพราะว่าผมแกล้งมองหน้ามันแบบกวนตีน

 

กวนตีนเรื่องอะไรน่ะหรอครับ ก็เรื่องที่มันบอกว่าพี่โก้ทำอะไรตามใจแฟน แล้วมันล่ะทำไมให้แฟนตามใจอย่างเดียว ความยุติธรรมมันอยู่ที่ไหนวะกูอยากรู้

 

“ถ้ากูตามใจมึง...แล้วใครจะตามใจกูวะต่อ มึงก็น่าจะรู้ว่ากูชอบให้คนตามใจ ยิ่งกับคนรักนี่ยิ่งแล้วใหญ่ มึงเป็นคนรักของกูมั้ยล่ะ ถ้าไม่ใช่ก็ไม่ต้องมานั่งตามใจกูก็ได้นะ” เห็นมั้ย!! ผมบอกแล้วว่าอย่าไปเล่นแง่กับมัน เพราะสุดท้ายแล้วมันก็จะกลายเป็นว่าคนที่ผิดน่ะคือผมตลอดนั่นแหล่ะ

 

“ถามจริงเหอะพี่พาย ถ้าไม่ใช่กู...ถ้าเป็นคนอื่นเค้าจะทนอยู่กับมึงได้ป่ะวะ” ผมถูกดันไปพิงระเบียง พี่พายมันเท้าแขนทั้งสองข้างลงบนระเบียงเป็นการกักอิสรภาพของผมไปในตัว พร้อมกับไอ้หน้าหล่อๆ ที่แสนจะน่าหมั่นไส้ที่ยื่นเข้ามาใกล้ๆ ผมเอนตัวไปทางด้านหลังเท่าไหร่ พี่พายมันก็ยิ่งยื่นหน้ามาเท่านั้น

 

“ต่อ...มึงรู้ป่ะว่าทำไมกูถึงเอาแต่ใจกับมึงมากขนาดนี้...” ผมส่ายหน้าเพราะว่าผมไม่รู้ไง มันถามผมก็ตอบและคำตอบของผมก็คือไม่รู้หรอกว่าเพราะอะไร แต่ผมก็ไม่ได้เบื่อหน่ายอะไรมากมายหรอก ที่บ่นก็แค่บางอารมณ์เท่านั้นเอง

 

“เพราะกูรักมึงมากไง กูต้องการความรักจากมึง กูอยากให้มึงเอาใจกู รักกูมากๆ ถ้าเป็นคนอื่นกูจะไม่สนใจ ไม่ใส่ใจ ไม่ต้องมายุ่งวุ่นวายอะไรกับกู เพราะกูไม่ได้รักเค้า ไม่ได้ต้องการสิ่งเหล่านั้นจากเค้า...” อ้อ!! ก็พอจะเข้าใจอยู่หรอกครับ โปรดเข้าใจเอาไว้ว่ามุมมองของพี่พายมันต่างจากคนอื่นมากๆ แบบมากโข คุณต้องพยายามเข้าใจมันให้ได้

 

“ครั้งนึงกูเคยเอาใจเค้ามากเพราะกูหวังว่าจะได้ใจจากเค้า เค้าจะรักกู แต่มันก็เปล่าประโยชน์ เค้าก็ทิ้งกูไป กูเจ็บ กูจำ...แต่กูรู้ว่ามันจะไม่มีทางเกิดขึ้นกับมึง มึงจะไม่ทิ้งกูไป...ใช่มั้ย?” เหมือนพี่พายมันจะคาดหวังกับผมมาก มากจนผมกลัวว่าถ้าวันนึงผมต้องจากพี่พายไปแล้วมันจะทำอย่างไร

 

การลาจากกันมันไม่ได้มีอยู่สาเหตุเดียวคือ เลิกกัน แต่มันยังมีปัจจัยหลายๆ อย่างจากคนรอบข้างอยู่อีกมากมาย ส่วนตัวผมแล้วผมไม่มีทางปล่อยมือจากพี่พายมันอย่างแน่นอน ผมรักมันไปแล้วนี่นา ยากจะหยุดรักมันแล้ว ต่อให้มันงี่เง่าหรือว่าเอาแต่ใจแค่ไหนก็ไม่เป็นไร เพราะความรักของผมคือความเข้าใจ

 

แต่สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือปัจจัยต่างๆ จากคนรอบข้าง บางเหตุผลของคนบางคนมันก็สามารถทำลายความสัมพันธ์ของเราสองคนได้ โดยเฉพาะถ้าใครคนนั้นคือคนที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูผมมาจนถึงทุกวันนี้

 

“กูฟังแล้วรู้สึกดีจังเลยเนอะ กับแฟนเก่าเอาใจเค้า แต่กับกูเอาแต่ใจ” ผมพูดตามที่ผมรู้สึก รู้ว่ามันอาจจะขัดใจพี่พายแต่พี่พายมันต้องรับฟังความรู้สึกที่แท้จริงของผมบ้าง ผมยกมือขึ้นมาลูบหัวพี่พายเบาๆ แล้ววางเอาไว้แบบนั้น

 

“แต่ก็ช่างมันเหอะกูไม่สนใจหรอกว่าที่ผ่านมามึงจะอะไรยังไงกับใคร แค่กูรู้ว่าตอนนี้มึงมีแค่กู รักแค่กู...กูจะไม่มีทางทิ้งมึงพี่พาย กูสัญญา” ผมยักคิ้วให้มันแล้วลูบหัวพี่พายมันเบาๆ มันอยู่ในอารมณ์ไหนนะ จะเคืองผมหรือเปล่าที่ผมว่ามันแบบนั้น หรือจะเชื่อในสิ่งที่ผมพูดออกไปมั้ย หรือว่าอะไรยังไง

 

พี่พายก้มหน้าลงเอาหน้าผากวางบนไหล่ของผม มันเลื่อนมือมากอดเอวของผมเอาไว้ ผู้ชายอะไรอารมณ์เปลี่ยนไวไปมาจนตั้งรับมือยาก แต่ก็เพราะว่ารักเลยต้องพยายามทำความเข้าใจกับผู้ชายประหลาดๆ คนนี้ให้ได้

 

“กูรู้ว่ากูนิสัยไม่ดี คนนิสัยไม่ดีแบบกูไม่สมควรได้รับความรักจากใคร...ทุกคนเค้าบอกกับกูแบบนั้น” ดราม่าอีกแล้วผู้ชายของกู มึงมีปมอยู่ในใจมากแค่ไหนวะพี่พาย มึงจะผูกปมเอาไว้ทำไม ผูกแล้วก็ไม่เสือกแก้ไอ้คนขี้เกียจ

 

“แต่ไม่รู้ทำไมคนหล่อๆ ใจดีๆ แบบกูถึงได้มีความรักตั้งมากมายไว้ให้ผู้ชายนิสัยไม่ดีแบบมึงก็ไม่รู้สิ” มันเงยหน้าขึ้นมามองหน้าผม ผมยักคิ้วให้พี่พายแล้วตบหลังมันเบาๆ

 

“อย่าฟังคำพูดของคนอื่นมากเลยพี่พาย มึงเชื่อใจกูเถอะ กูรักแค่มึง แค่รักมึงคนเดียวกูก็ไม่มีเวลาไปสนใจใครที่ไหนอีกแล้ว ผู้ชายเลวๆ อย่างมึงก็เหมาะกับคนนิสัยดีๆ แบบกูไง...มึงเคยบอกเอาไว้แบบนั้นไม่ใช่หรอวะ” ใครว่าไอ้หล่อเลวนี่มันอ่อนไหวไม่เป็น มันนี่แหล่ะผู้ชายที่อ่อนไหวและคิดมากสุดๆ คนหนึ่ง มันไม่ได้ต่างจากผมหรอก มันคิดมาก มันคิดเยอะ เพียงแค่มันไม่ได้แสดงออกมาเท่านั้นเอง

 

“กูไม่สัญญานะต่อ แต่กูจะพยายามทำตัวให้ดีกว่านี้ เอาใจมึงมากกว่านี้ แต่ก็อย่าคาดหวังอะไรมากนะ...” ผมส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ ตกลงแล้วมันจะเอายังไงของมัน แต่ก็เอาเถอะ แค่พี่พายมันพูดแบบนี้กับผม ผมก็ดีใจแล้ว

 

“ตั้งแต่ที่กูรักมึง กูก็เลิกคาดหวังอะไรแล้วพี่พาย ให้มันเป็นแบบที่เราเป็นแบบนี้ดีแล้ว...”

 

………..........

 

 

 

 

ผมนั่งหมดอารมณ์อยู่บนเตียงนอนของพี่โก้ ผมเจ็บที่หน้ามากที่สุดตอนนี้ ผมโมโหนะแบบโคตรโมโหมากๆ จนอยากจะฆ่าคนทิ้งด้วยซ้ำ เรื่องที่เกิดขึ้นมันไม่ใช่ความผิดอะไรของผมเลย ผมไม่ได้เป็นคนผิด ผมไม่ได้เป็นคนทำตามที่พวกมันมาใส่ร้าย ถ้าเป็นเมื่อก่อนผมไม่เถียงว่าผมเป็นแบบนั้น แฟนใคร เมียใคร เด็กใครก็ช่างแม่ง ใครให้ผมก็เอาหมด

 

แต่ตอนนี้มันไม่ใช่ไง สาบานอย่างสัตย์จริงเลยว่าตั้งแต่ที่กลับมาจากจันผมก็ไม่ยุ่งกับผู้หญิงที่ไหน ยุ่งในที่นี่คือการมีเซ็กส์แบบที่เคยมีมา ผมรู้สึกได้ถึงความจริงจังและจริงใจของพี่โก้ ผมบอกกับตัวเองว่าผมจะไม่ทำให้พี่โก้เสียใจ

 

แต่ผมก็ดีใจนะที่พี่โก้เชื่อใจผม อาจจะเพราะว่าพี่โก้เองก็รู้ดีเหมือนอย่างที่ผมรู้ว่าระยะหลังๆ มานี่เราสองคนจะนอนค้างด้วยกันแทบทุกคืน แล้วผมก็บอกกับพี่โก้ตลอดว่าผมไปไหนมาไหนหรือว่าทำอะไร ผมอยากจะจริงจังกับพี่โก้ให้มากเท่าที่พี่โก้จริงจังกับผม

 

“ทำไมทำหน้ายุ่งแบบนั้นวะต็อป เดี๋ยวก็ปวดแผลหรอก” พี่โก้เดินออกมาจากห้องน้ำด้วยการนุ่งผ้าเช็ดตัวแบบต่ำๆ เห็นรอยสักของพี่โก้อย่างชัดเจน ถึงจะดูเหมือนว่าเราสองคนน่าจะมีความสัมพันธ์ที่มันลึกซึ้งกันแล้ว แต่เอาจริงๆ เราสองคนยังไม่ได้มีอะไรกันเลยด้วยซ้ำ พี่โก้หลีกเลี่ยงผมตลอด...

 

ซึ่งผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าด้วยเหตุผลอะไร

 

“หน้าตาต็อปเยินขนาดนี้ ดูไม่ได้เลยว่ะพี่โก้ ขนาดน่ารักๆ พี่โก้ยังเมินเลย แล้วนี่เยินขนาดนี้ พี่โก้จะไม่ยิ่งเมินต็อปหรอ...” ผมแกล้งเหน็บพี่โก้ไปแบบนั้นแหล่ะ รู้ว่าพี่โก้น่ะรักผมมาก แต่ก็คาใจว่าทำไมไม่ยอมทำอะไรผมเลย ทั้งๆ ที่ก่อนจะคบกันแบบจริงจังยังเคยทำกันจนเกือบจะถึงขั้นมีอะไรกันแล้วแท้ๆ

 

“ใครเค้าจะเมินมึงลงวะต็อป กูไม่ได้เมินมึงสักหน่อย...” พี่โก้มันหันมามองหน้าผมพร้อมกับยกมือขึ้นเช็ดหัวไปมา ผมลุกขึ้นจากเตียงแล้วเดินตรงไปหาพี่โก้

 

“ไม่รู้ดิ...ก็พี่โก้ทำไมไม่เอาต็อปสักที” นี่ถามแบบตรงๆ เลยนะ พี่โก้มันไม่รู้รึไงว่าผมเป็นคนที่ไวต่อความรู้สึก ผมเคยได้ระบายได้ปลดปล่อยมาตลอด แล้วนี่การที่ไม่ได้มีเซ็กส์มันทรมานนะเว้ย เออ...ก็คนมันหมกมุ่นอ่ะผิดรึไง มันเป็นเรื่องความต้องการของอารมณ์ใครจะไปห้ามมันได้

 

“ต็อป...มึงจะตรงไปไหน ไม่คิดจะอ้อมค้อมหรือว่าแย้บๆ ถามกูหน่อยหรอวะ...” พี่โก้ถามผมด้วยสีหน้าแบบมึนๆ จะตีมึนไปไหนวะพี่ ไหนว่ารักกูนักหนาแล้วทำไมตอนนี้ไม่อยากสัมผัสกูวะ ความจริงนอกจากเรื่องความอยากเนี่ย มันมีความสงสัยที่แทรกอยู่ด้วย

 

“ก็ที่ผ่านมาพยายามหาคำตอบแต่มันไม่เจอ เลยถามแบบตรงๆ ดูไง ว่าทำไมพี่โก้ไม่ทำอะไรต็อปเลย เห็นพี่พายมันหาเรื่องกินไอ้ต่อได้ตลอดเวลา...” นี่แหล่ะที่สงสัย ว่าทำไมมันถึงได้เป็นแบบนั้น เพราะว่าก่อนหน้าที่จะคบกันจริงจัง พี่โก้มันหื่นใส่ผมออกจะบ่อยนี่นา

 

“เอาจริงๆ เลยมั้ยต็อป กูกลัวเจ็บว่ะ” พี่โก้มันเอียงคอมองหน้าผม ผมมองดูหุ่นของพี่โก้อย่างอิจฉา มันแมนมากๆ มากจนผมรู้สึกหมั่นเขี้ยวอยากจะกัดแพคมันแรงๆ ผมมองหน้าพี่โก้หลังจากที่ได้ฟัง

 

“ต็อปยังไม่เห็นจะกลัวเลย มันจะเจ็บอะไรมากขนาดนั้น...” เหตุผลพี่โก้ทำเอาผมมึนไปหลายนาที ก็เข้าใจแหล่ะว่ามันต้องเจ็บ แต่ถามกูหน่อยดิพี่ว่ากูยินดีเจ็บมั้ย?

 

ถ้ามันทำให้เรามีความสุขผมก็ยินดีนะเว้ย

 

“กูถามมาจากไอ้พาย ถามมาจากพวกไอ้ต้น มันบอกว่าครั้งแรกเจ็บ...” ผมว่าพี่โก้มันอาจจะเข้าใจอะไรผิดๆ มันถามมาจากพี่พายเนี่ยนะ ซึ่งพี่พายมันเป็นฝ่ายทำเพื่อนกูเจ็บป่ะวะ แล้วมันจะมารู้ดีได้ไงว่าภายในความเจ็บมันมีความรู้สึกอย่างอื่นซ่อนอยู่รึเปล่า

 

“พี่โก้...กลัวต็อปเจ็บหรือกลัวตัวเองจะเจ็บวะ” นี่ถามอย่างมึนมากๆ ครับ เพราะว่าบางสถานการณ์พี่โก้มันชอบมึนจนพาผมเมา

 

“ต็อป!! กูเอามึงมึงก็ต้องเป็นฝ่ายเจ็บสิวะ กูจะเจ็บได้ยังไงเล่า อีกอย่างมึงก็รู้นี่นาว่ากูน่ะ...ถ้าเริ่มแล้วหยุดยาก” เออมันก็จริง ถ้าพี่โก้อารมณ์พุ่งแล้วยากจะหยุดแต่พี่โก้ก็หยุดด้วยมือตัวเองแหล่ะครับ ไม่ยอมให้ผมเป็นคนหยุดมันหรอก

 

ผมอาจจะดูเหมือนคนหมกมุ่น ถ้าคุณคิดแบบนั้น...ถูกแล้วครับ ผมยอมรับแบบไม่มีการหมกเม็ดเลยว่าผมต้องการสัมผัสจากพี่โก้ คนเราคบกันเป็นคนรักกัน ถ้าไม่อยากมีอะไรกัน ไม่ควรมานอนเตียงเดียวกันครับ นั่นคือความคิดผม เพราะการนอนร่วมเตียงกันมันตีค่าได้ว่าคุณพร้อมที่จะพากันก้าวผ่านความสัมพันธ์ไปแล้ว

 

“พี่โก้...ต็อปก็ไม่ได้อยากจะเร่งเร้าหรอกนะ แต่ต็อปอยากมีอะไรกับพี่ว่ะ...” พี่โก้ถึงขั้นมองหน้าผมทันที ผมแค่แสดงความรู้สึกของผมออกไปก็เท่านั้น ก็พี่โก้เป็นคนบอกเองว่าอยากให้ผมพูดในสิ่งที่คิดออกมาให้หมด ผมก็พูดก็บอกแล้วนี่ไง

 

“ไว้รอมึงหายก่อนแล้วกันนะต็อป เดี๋ยวมึงจะปวดแผล” ผมเข้าไปกอดพี่โก้ ซุกหน้าอยู่กับอกของพี่โก้มันเอาไว้ พี่โก้มันคงชินกับความตรงไปตรงมาของผมแล้วหล่ะ คือถ้าไม่ชินก็ต้องชินเพราะผมค่อนข้างที่จะเปิดเผยความรู้สึกแบบชัดเจน

 

“อยากตอนนี้นี่พี่โก้...แต่รอก็ได้” ผมส่ายหน้าไปมาที่อกของพี่โก้ แกล้งงับนั่นงับนี่ไปมาอย่างหมั่นเขี้ยว พี่โก้โคตรหุ่นดีอ่ะ หลังๆ นี่ผมถูกลากไปเข้าฟิตเนสด้วยประจำ แต่มันก็ไม่ได้ทำให้หุ่นผมดุเฟิร์มขึ้นเลย ก็ยังดูตัวเล็กๆ บอบบาง เหมือนเดิม แม่งโคตรเซ็ง

 

“ไหนมานั่งนี่ดิ” พี่โก้ดึงผมให้เดินไปนั่งด้วยกันที่เตียงนอน ผมนั่งตักพี่โก้โดยที่แผ่นหลังแนบชิดกับอกแกร่งของพี่โก้ พี่โก้สอดมือเข้าที่เอวของผมแล้วแหวกเสื้อชุดนอนของผมไปมา

 

“ใช่ว่ากูไม่ต้องการมึงนะต็อป แต่กูไม่อยากให้มึงรู้สึกว่ากูจ้องจะเอามึงอย่างเดียว...”

 

“คิดเหอะ...ต็อปอยากให้คิด” พี่โก้มันเอาคางเคาะหัวผม คงจะหมั่นเขี้ยวที่ผมพูดอะไรแบบตรงไปตรงมาแบบนี้มั้ง

 

“มึงนี่มันยังไงวะต็อป อย่าทำให้กูรู้สึกอยากเอามึงมากไปกว่านี้เลย กูกำลังพยายามหักห้ามใจตัวเองอยู่ มึงไม่รู้หรอว่าการอยู่กับคนน่ารักๆ แบบมึงเนี่ย มันต้องพยายามห้ามตัวห้ามใจแค่ไหน” ผมไม่เข้าใจว่ะว่าพี่โก้มันจะอดทนทำไมวะ ถ้าผมไม่เล่นด้วยหรือว่างอแงไม่อยากให้พี่โก้ทำก็ว่าไปอย่าง นี่ถ้าไม่เกรงใจผมจะมอมเหล้าพี่โก้แล้ว เพราะผมรู้ว่าเวลาที่พี่โก้เมาพี่โก้มันหื่นแตก แต่ก็ยังยั้งๆ ตัวเองอยู่

 

“ตามใจพี่โก้ก็แล้วกัน...แต่ตอนนี้พี่โก้ทำต็อปรู้สึกแล้วนะ จะรับผิดชอบมั้ย” ผมรู้สึกหวั่นไหวตลอดแหล่ะเวลาที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับพี่โก้สองต่อสองแบบนี้ พี่โก้มีเสน่ห์ที่ผมรู้สึกว่ายิ่งนานวันยิ่งต้านไม่ไหว ใจมันจะละลายตายไปกับเสน่ห์ที่มันมากเกินไปของผู้ชายคนนี้

 

“กูไปทำอะไรตอนไหนวะต็อป แต่รับผิดชอบให้ก็ได้” พี่โกก้มลงมากระซิบถาม ผมเชิดหน้าขึ้นยามที่ปากของพี่โก้เลื่อนจากใบหูลงมาซุกที่ซอกคอของผม จูบหนักๆ ที่เม้มผิวของผมอยู่นั่นคงกำลังสร้างตราประทับตีตราจองผมเอาไว้

 

“หนวดขึ้นเยอะแล้วเหอะพี่โก้ โคตรสยิว” ผมถูกพี่โก้รั้งเอวให้ขยับมานั่งตักแบบเต็มที่และแนบชิดมากยิ่งขึ้น พี่โก้ใช้ขาข้างหนึ่งแทรกอยู่ที่ระหว่างขาของผม ผมเอนหลังพิงอกของพี่โก้เอาไว้

 

“ไม่ชอบหรอวะ พรุ่งนี้ค่อยโกนแล้วกัน” เรายังคงคุยกันเหมือนว่าเรากำลังนั่งสนทนากันธรรมดา แต่ทว่าตอนนี้เรากำลังเริ่มต้นนัวเนียต่อกัน เราทำแบบนี้กันบ่อยนะ แต่มันก็ไปไม่ถึงขั้นที่ผมต้องการสักที ผมอยากรู้ว่ามันจะรู้สึกอย่างไร ผมอยากลองดูว่ามันให้ความรู้สึกแบบไหนกันแน่ มันจะเหมือนเวลาที่ไปทำคนอื่นหรือเปล่า...ผมอยากจะรู้
 

 

++++++++++

 

เหตุเกิด ณ สนามหลวง

 

++++++++++

 


 

“ทีนี้ก็นอนได้แล้วนะไอ้ตัวแสบ...” พี่โก้จัดการใส่เสื้อผ้าให้ผมตามเดิมพร้อมกับจับผมให้นั่งลงบนเตียงนอน ผมมองหน้าพี่โก้ด้วยความข้องใจ ทำไมพี่โก้ต้องทน ทำไมไม่ให้ผมทำให้...ทำไมกัน

 

“พี่โก้รังเกียจต็อปหรอ...” ผมถามด้วยความไม่เข้าใจ ผมแอบน้อยใจแล้วนะที่พี่โก้ไม่ยอมให้ผมทำให้แบบนี้ ทั้งๆ ที่พี่โก้ยังทำมันให้ผมเลย ผมเต็มใจและยินดีที่จะทำให้พี่โก้ทุกอย่างเท่าที่พี่โก้ต้องการเลยด้วยซ้ำ

 

“ถ้ากูรังเกียจมึงแล้วใครในโลกใบนี้จะรักมึงวะต็อป กูไม่อยากให้มึงทำเพราะว่ามึงยังเจ็บอยู่ อีกอย่าง...” พี่โก้มันยืนอยู่ที่หน้าห้องน้ำ มันหันมามองหน้าผมที่กำลังนั่งมองไปทางมันอย่างตัดพ้อ

 

“อีกอย่างอะไร...”

 

“ข้างในปากมึงเป็นแผล มันไม่ดีหรอกถ้ามึงจะทำอย่างที่มึงอยากทำ มันจะติดเชื้อเอาง่ายๆ ไว้วันที่ไปไร่เลย์ก่อนนะ รอให้มึงหายดีก่อน กูจะไม่ขัดมึงเลยสักอย่าง...รู้นะว่ากูรักมึง” พี่โก้ยิ้มให้กับผม ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องน้ำ ผมควรจะรู้สึกอย่างไรกับผู้ชายที่ดีโคตรๆ คนนี้ล่ะ ถ้าไม่ใช่ความรู้สึกรักแบบมากๆ มากให้เท่ากับที่พี่โก้รู้สึกกับผม

 

“รู้สิ รู้ว่ารัก เพราะว่าความรักของพี่โก้ทำให้ต็อปเข้มแข็งขึ้นมาได้ยังไง ขอบคุณนะที่รักต็อป” ผมพูดกับตัวเองเบาๆ ก้มลงยิ้มกับตัวเองตามลำพัง พี่โก้ดีเกินไป ดีจนไม่คิดว่าในโลกใบนี้มันจะยังหลงเหลือคนดีๆ แบบนี้อยู่

 

รอก่อนเถอะพี่โก้ ทริปไร่เลย์ที่จะไปกัน เราสองคนจะมีความสุขไม่แพ้คู่ไอ้ต่อกับพี่พายหรอก...

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

มันมีส่วนที่ไม่สามารถลงที่นี่ได้ มันไม่ใช่ NC แต่มันเป็นฉากที่ไม่เหมาะสม ไม่ยาวค่ะ สั้นๆ แค่สถานการณ์หนึ่งเท่านั้น ไปตามหากันที่เดิมแล้วกันนะเคอะ

ประกาศตัวโตๆ เกรทจะหนีเที่ยว ตั้งแต่วันเสาร์ถึงวันจันทร์ เพราะฉะนั้นกลับมาเจอกันอีกทีวันอังคารเลยนะคะ ขอพักแบบพักจริงๆ อาจจะไม่ได้อัพ แต่จะรีบปั่นให้จบๆ โดยเร็ววัน

เจอกันค่า ><

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 61 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15952 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:56
    ต็อปต้องใจนะ5555
    #15952
    0
  2. #15873 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:45
    แลดูจะเป็นทริป 18+  
    #15873
    0
  3. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  4. #15443 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 กุมภาพันธ์ 2558 / 22:03
    ทริปไร่เลย์นี่จะไปพักผ่อนหรือจะเอาไปทำเรื่อง ... คะ ?? -0-
    #15443
    0
  5. #15131 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 21 กันยายน 2557 / 13:46
    ทริปไร่เลย์ -.,-
    #15131
    0
  6. #14549 วีว่า (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 12:01
    รอทริปไร่เลย์
    #14549
    0
  7. #14007 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 10:55
    อือหือออพี่โก้คนดีี
    #14007
    0
  8. #13194 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 มีนาคม 2557 / 18:46
    ไม่อยากจะบอกว่า อิจฉาสองคู่นี้เว่ย โอยจะบ้าตายน่ารักเงิบเถอะ >3<~
    #13194
    0
  9. #12555 TheS (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 14:20
    ต็อปนี่ไม่เคยจะอายเล้ยยยยย -/-
    #12555
    0
  10. #11910 นิว (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2556 / 05:46
    น่ารักจริงๆเลย stop อยากมีแบบนี้บ้าง
    #11910
    0
  11. #11347 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 22:52
    พี่พายมุมิมากกกกกกกกกก 5555 พี่โก้ต็อปนี่คืออะไร 55555555 ต็อปชั่งเป็นคนตรงไปตรงมามากอ่าาา พี่โก้ก็น่ารักเกินนนนนนน น่ารักไปนะ ><
    #11347
    0
  12. #11263 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 / 06:48
    ต็อปตรงดีมากลูก พี่ชายคนเปิดเผย(แต่บางทีแกก็เปิดเผยป๊ายยยย)
    #11263
    0
  13. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  14. #10069 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 16:32
    ต๊อปแกจะแรงไปไหนน
    ต่อได้ครึ่งนึงของต๊อปบ้างสิ555555
    พี่โก้โคตขิงโคตคนดีเลย
    รู้สึกกลัวอิน้ำเน่า
    #10069
    0
  15. #9953 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 22:05
    ต๊อปปปปปป



    แรงได้ใจมากมายอ่าาาา



    พี่โก้ก็คนดีที่สุดดดดดดดด
    #9953
    0
  16. #9873 YoLoHolic :)) (@yoloholic) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 08:32
    ต๊อปแกรนะตรงไปไหนเนี่ย? อายบ้างเถอะ >< #คนอ่านยังอายแทน5555 พี่โก้แกโครตแมนอ่ะ (y)
    #9873
    0
  17. #9837 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 13:44
    พี่โก้นี่แบบสุภาพบุรุษอ่ะ 

    ไม่เหมือนพี่พาย หื่นนนน 
    #9837
    0
  18. #9731 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 20:53
    ฉากนี้โก้ต็อปทำฟินยิ่งกว่าพายต่ออีกนะหนิ่ !
    #9731
    0
  19. #9336 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 16:25
    โก้ ต็อปน่ารักเนอะ >///<
    #9336
    0
  20. #8856 Pat Patty (@kimjisun) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 00:27
    สมใจแล้วนะต็อบ พี่โก้เสร็จต็อบแล้วนะ 555
    #8856
    0
  21. #8424 Iamhotfriend (@iamhotfriend) (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 4 กันยายน 2556 / 22:23
    ไม่อยากจะคิดว่าถ้าเป็นโก้ต่อจะเป็นยังไง ทั้งชาติคงไม่ได้กันหรอก ดีทั้งคู่ ><
    #8424
    0
  22. #8284 mama (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 1 กันยายน 2556 / 21:39
    อั้ย -/////- พี่โก้ก็จัดให้ต้อปหน่อยสิ อิอิ

    #8284
    0
  23. #8238 BabyU (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2556 / 22:12
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

    อื้อหืออออ >////< ทำไมพี่โก้เป็นแบบนี้เนี่ย เสน่ห์เหลือร้ายจริงๆ

    แอบฮาต็อปนะ ความรู้สึกไวไปไหนเนี่ย จริงๆแล้วอยากให้พี่โก้ต่อเลยนะเนี่ย 5555
    #8238
    0
  24. #8198 BabyU (จากตอนที่ 54)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 15:07
    55555555555555 ทำไมต็อปกลายเป็นฝ่ายต้องการเสียมากมายไปได้นะเนี่ย คึคึคึ รักพี่โก้มากแล้วใช่ไหมล่ะ

    พี่โก้ก็ไม่รู้จะแสนดีไปไหน ต็อปก็รอให้ท๊ำ..ทำ พี่โก้ก็ไม่ทำซะที 555555 ความอดทนเป็นเลิศนะคะ

    คู่นี้ก็ไม่เบานะคะ น่ารักดี สวีทมาก >.
    #8198
    0
  25. วันที่ 10 สิงหาคม 2556 / 15:50
    ถ้าจะตรงขนาดนั้นจัดเองเลยมั๊ยต๊อปขอดีๆไม่ได้ข่มขืนเลยจร้าา 5555 +
    #7637
    0