OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 53 : ☆OK! I love U ★... 42. เหตุผล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 14,444
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    3 ส.ค. 56



 42. เหตุผล

 

ผ่านเรื่องราวและวันวุ่นวายมาเกือบครึ่งเดือนหลังจากที่ผมรับรู้ว่าไอ้ต็อปมันชอบพี่ปอมาจากปากของแม่ ผมยังจำได้เลยว่าวันนั้นผมร้องไห้ต่อหน้าพี่พายเพราะความเข้าใจผิดและความอัดอั้นตันใจที่มันถาโถมเข้ามาใส่ผม แต่ทุกอย่างมันก็ผ่านพ้นมาแล้ว ถึงแม้ว่ามันจะยังไม่เคลียร์ก็ตามที แต่ทว่าที่ผ่านมาเกือบครึ่งเดือนนี่มันก็ไม่มีอะไรผิดปกติไปจากเดิมเท่าไหร่

 

บางทีผู้หญิงคนนั้นอาจจะตัดใจไปแล้วก็ได้ ถูกพี่พายขู่ซะขนาดนั้น...

 

ชีวิตของผมก็เหมือนเดิม ทำอะไรเดิมๆ ใช้ชีวิตแบบเดิมๆ และมีแฟนคนเดิม แหมๆ อย่านะครับอย่า ผมรู้หรอกนะว่ามีคนอยากให้ผมกับไอ้พี่พายเลิกกันแล้วจะได้มาแย่งมันไป อย่าครับอย่า...ผู้ชายของผมนะคนนี้ ฮา พูดอะไรออกไปวะโคตรเขิน

 

จะว่าไปมีคนบอกว่าผมแรดมากขึ้น ไม่จริงครับไอ้เป็นต่อคนนี้ไม่แรดเพราะมันแมนมาก มันแค่แสดงออกอย่างชัดเจนว่ามันรักและหวงแหนคนของมันเท่านั้นเอง เข้าใจตรงกันนะครับว่ามันไม่ได้แรดอย่างที่มีคนมาด่ามัน

 

“เอาอีกแล้วต่อ มึงเริ่มเพ้อเจ้อในใจอีกแล้วใช่มั้ยเนี่ย หน้าตาฟ้องมาก” พี่พายมันเดินอ้อมมาทางด้านหลังของผมแล้วเอาหนังสือเรียนเคาะหัวของผมเบาๆ ผมทำหน้ายุ่งใส่มันแล้วส่งขวดน้ำเย็นฉ่ำให้กับมัน มันวางหนังสือลงบนโต๊ะหินอ่อนหน้าคณะ...หน้าคณะผมนี่แหล่ะครับไม่ใช่หน้าคณะมัน มันบอกว่าไม่ต้องไปหาเพราะมันจะมาหาเอง

 

“ขอพื้นที่เล็กๆ ให้กูได้คิดอะไรตามลำพังบ้างเถอะครับ ยุ่งจังเลยว่ะมึงเนี่ย” พี่พายมันขยี้หัวผมซะเละไปหมด มันนั่งลงข้างๆ ผมแล้วยกมือขึ้นมาพาดบ่า สายตาของมันไม่ได้มองไปที่ไหนเลยนอกจากหน้าของผม ปากมันงับหลอดคาเอาไว้แต่ก็ยังไม่วายส่งยิ้มมาให้

 

“คิดอะไรมากมาย เรียนหนักแล้วเพ้อเจ้อหรอวะต่อ...อ่ะ ไหนๆ มึงก็กำลังคิดอะไรเรื่อยเปื่อยอยู่ใช่ป่ะ งั้นมึงคิดดิว่าวันหยุดยาวสัปดาห์หน้าเราจะไปเที่ยวไหนกันดี” ว้าว!! เที่ยวๆ ได้ยินเรื่องเที่ยวแล้วหูตั้งหางกระดิกเลยกู อยากไปเที่ยวครับบอกตามตรง เบื่อการใช้ชีวิตป่วงๆ วุ่นวายในเมืองหลวงอันแสนโสภาไม่สถาพรนี่เหลือเกิน ก็รู้แหล่ะครับว่าไปเที่ยวแค่ไม่กี่วันเดี๋ยวก็ต้องกลับมาใช้ชีวิตแบบเดิมๆ อีกอยู่ดี แต่มันก็ยังได้พักแหล่ะน่า

 

“ไปกูไป ไปไหนก็ได้กูไปหมดอ่ะพี่พาย เบื่อจะนอนขลุกอยู่แต่ในห้องจะตายเหอะ...อะไร” ผมกำลังมีความสุขเพียงแค่คิดเรื่องที่ว่าจะไปเที่ยว แต่ไอ้หล่อวิศวะนี่มันมองหน้าผมแบบเคืองๆ สายตามันบ่งบอกมากๆ ว่ามันกำลังเคือง คืออะไรอีกวะเนี่ย

 

“เบื่อกูมากเลยสินะ...” อ้อ...กูเก็ทและว่ามันเป็นอะไร บางทีมึงกูดูเซนท์จนน่าโดนถีบนะพี่พาย

 

“เบื่ออะไร กูแค่ดีใจที่จะได้ไปเที่ยว...กับมึงไง” นี่ๆ มึงเจอกูอ้อนแบบเนียนๆ ฮ่าๆ น่ารักใช่มั้ยล่ะแฟนมึงเนี่ยพี่พาย กูไม่ได้เบื่อมึงเลย กับการที่ต้องขลุกอยู่ในห้องกับมึง อยู่ให้มึงทารุณร่างกายโขกสับและใช้งานเยี่ยงทาส กลางวันใช้งาน กลางคืนยังให้ทำนั่นนู่นนี่...จบๆ เปลี่ยนเรื่องๆ เดี๋ยวเข้าตัว ฮ่าๆ

 

“เนียนแล้วมึงน่ะ ช่างมันๆ ตอนนี้คิดมาก่อนว่าอยากไปไหน...ไปจันป่ะ หึ” หึอะไร แล้วทำไมต้องไปจัน แล้วไปจันทำไมต้องหัวเราะหึแล้วมองหน้ากูด้วยสายตาเจ้าเล่ห์แบบนี้ด้วยวะพี่พาย มึงเป็นคนที่กูไม่สามารถคาดเดาหรือว่าคาดคะเนอะไรด้วยได้เลย

 

“อะไรของมึงอีกพี่พาย ทำไมต้องไปจัน จะแซะกูเรื่องที่กูหนีเที่ยวล่ะสิ ไม่จบนะมึง...”

 

“เปล่า!! กูไม่ได้แซะเรื่องที่มึงหนีเที่ยว กูแค่คิดว่าบางทีมึงอาจจะอยากไปรำลึกความหลังวันชื่นคืนสุขที่ไม่ได้ลุกจากเตียงนอนเลย...ก็เท่านั้น” โอ้ว!! ชัดเลยแม่งล้อกูเรื่องนั้นนี่เอง คิดว่ากูอายมั้ยล่ะ ไม่เลย ไอ้เป็นต่อแม่งไม่เคยอายอะไรหรอก

 

“ไปไร่เลย์กันป่ะพี่พาย ลงใต้ไปกระบี่ หรือว่าจะเปลี่ยนบรรยากาศไปเหนือดีวะบางทีก็เบื่อทะเลบ้างอะไรบ้าง” เปลี่ยนเรื่องแบบเนียนๆ เลยครับ ไม่ได้เขินอะไรทั้งนั้นแหล่ะ อย่าเข้าใจผิดอะไร เรื่องอะไรกูต้องไปคิดถึงวันชื่นคืนสุขอะไร ในเมื่อทุกวันนี้กูก็แทบไม่ได้ลุกจากเตียงเหมือนกัน...

 

“ไม่เอากูจะไปทะเล...” เอ้า!! นี่ก็แปลกประหลาดอีกละ ถ้ามึงมีที่ที่อยากไปแล้วมึงจะมาถามหรือว่ามาบอกให้กูคิดทำอะไรวะ กวนตีนแล้วพี่พาย

 

“พี่พายมึงกำลังกวนส้นตีนกูอยู่ใช่ป่ะ ไหนว่าให้กูคิดแล้วนี่อะไร มีตัวเลือกอยู่แล้วจะมาถามทำซากอะไรวะ” ผมแย่งน้ำจากมือมันมากินอย่างหงุดหงิด พี่พายมันหัวเราะอย่างชอบใจ อารมณ์ดีอะไรของมึง แกล้งกูได้แค่นี้อารมณ์ดีเดี๋ยวกูจับเตะโชว์ต่อหน้าคนที่เดินไปเดินมาเลยดีมะ แค่นี้แม่งก็มองกันเหมือนกูเป็นตัวประหลาดไปและ

 

มึงยังไม่ชินกันอีกหรอวะ...

 

“กูก็แค่อยากรู้ว่ามึงอยากไปที่เดียวกับกูหรือเปล่า แบบเค้าว่ากันว่าคนรักกันมักจะใจตรงกัน...กูเชื่อแล้วหล่ะว่าเรารักกันจริงๆ เพราะกูให้คนจองที่พักที่ไร่เลย์เอาไว้แล้ว” โอ้ว มาทั้งรอยยิ้มทั้งตาทั้งปากแบบนี้ฆ่ากูทีดิ กูแพ้รอยยิ้มและสายตาแบบนี้ของมึงมากๆ มึงเคยรู้บ้างหรือเปล่า

 

“ยิ้มทำไมนักหนาน่ารำคาญ ทำหน้าบึ้งดิ ก็บอกว่าอย่ายิ้มไงเล่า” ผมว่าอย่างพาลๆ คือไม่ชอบเลยเวลาที่พี่พายมันยิ้มแล้วชอบมีคนมอง รอยยิ้มของมันเป็นของผมคนเดียวได้ป่ะ แบบบางทีผมก็อยากให้มันเป็นอะไรที่พิเศษของผมคนเดียว แบบกูของี่เง่าบ้างในบางโอกาสแล้วกันนะครับคุณแฟน

 

“หวงหรอต่อ...หวงกูอ่ะดิ หึ” พี่พายบีบแก้มผมไม่แรงเท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้เบาเลยสักนิด มากไปแล้วมึงอย่ามาล็อคคอกูแล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆ กูแบบนี้ ต่อหน้าคนตั้งมากมายคิดบ้างมั้ยว่ากูก็อายเป็น กูไม่ได้หน้าคอนกรีตเสริมใยเหล็กแบบมึงเหอะ

 

“ไม่ได้หวงเว้ยแค่ไม่ชอบให้คนมองเวลามึงยิ้ม มึงหล่อเกินไปเดี๋ยวเรตติ้งกูตก” นี่แหล่ะครับคือเหตุผลที่แท้จริงของผม อืม ความจริงมันก็คือหวงนั่นแหล่ะ ก็ดูเอาเองดิคนแม่งมองกันใหญ่ ปกติพี่พายมันยิ้มเป็นซะที่ไหน แม่งทำหน้าร็อตไวเลอร์อยู่ตลอดเวลานั่นแหล่ะ

 

“หวงก็บอกว่าหวงดิวะต่ออย่ามาทำซึน มึงนี่น่ารักฉิบหาย เห็นแล้วหมั่นเขี้ยวอยากลากมาฟัด” หน้าตามึงบ่งบอกมากว่ามึงอยากทำแบบนั้นจริงๆ ผมเอานิ้วจิ้มที่หน้าผากมันแล้วเฉดหัวมันให้ออกห่างจากผมสักหน่อย อย่ามาทำเป็นหน้าตาดีใส่กูเห็นแล้วอยากจะเอาส้นตีนยันหน้า

 

“เออหวง หยุดยิ้มดิใจกูเต้นมากเกินไปแล้วเนี่ย” เอ้าหลุดเลยกู ไปบอกมันทำไมว่าใจเต้น พี่พายมันยิ้มมุมปากเล็กน้อยก่อนจะหุบยิ้มไป เออไอ้นี่มันทำหน้านิ่งตามเดิมแบบนี้แหล่ะดีแล้ว อย่ายิ้มมากกูไม่อยากให้คนมาชอบมึงเยอะ

 

“ตกลงไปไร่เลย์ใช่ป่ะ แล้วใครไปบ้างวะพี่พาย พี่โก้กับไอ้ต็อปไปมั้ย...” ขอคิดวิเคราะห์ก่อนนะครับ ถ้ามีโอกาสพี่พายมันไม่น่าจะลากคนอื่นไปด้วยเพราะว่ามันจะรู้สึกแฮปปี้มากๆ เวลาที่มันได้ขยี้กดขี่ผมโดยการที่ไม่มีคนมาขัด แต่ถ้าคิดอีกทีไอ้นี่มันรักพี่โก้จะตาย มันอาจจะอยากชวนเพื่อนมันไปด้วย

 

“ต้องดูก่อนว่าไอ้โก้มันอยากไปหรือเปล่า วันนี้มันจะให้คำตอบ กูไม่รู้ว่ามันมีที่ที่อยากจะไปกับไอ้สั้นหรือเปล่า” พี่พายมันเริ่มต้นแย่งไอแพดผมไปเล่นอีกแล้วครับ ของมันมีมันไม่เล่นหรอกมันเอาไว้ให้ฝุ่นเกาะเล่น มันชอบแย่งไปนั่งดูรูปผม มันบอกว่าชัดดี เอ่อ...ที่เห็นอยู่ทุกวันนี่ยังไม่เบื่ออีกหรอวะ

 

“ว่าแต่ที่ถามเนี่ยอยากให้มันไปด้วยหรือว่าไม่อยากวะ...” ผมรู้ว่ามันกำลังจับผิดผม ผมไม่ได้อะไรนะ ยังไงก็ได้จะไปหรือไม่ไปก็ได้ เพราะยังไงแล้วผมก็รู้ดีว่าพี่พายมันก็จะขลุกอยู่แต่กับผมจนเหมือนว่าเรามากันแค่สองคนอยู่ดี

 

“ยังไงก็ได้กูไม่ใช่คนเรื่องมาก ว่าแต่มึงเถอะพี่พาย...ชวนกูไปเที่ยวแล้วช่วยให้กูได้เที่ยวหน่อยนะ ไม่ใช่แค่พากูไปทารุณนอกสถานที่ กูอยากเล่นน้ำ อยากขี่รถ ATV เลาะริมหาด หรือขี่เจ็ทสกี อะไรยังไงก็ได้ที่ไม่ใช่อยู่แค่ในห้องเท่านั้น” พี่พายมันยักคิ้วสองสามทีแล้วส่งยิ้มมาให้ผม

 

“เอาน่ากูให้มึงได้เล่นเต็มที่แน่นอนต่อ เตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้ได้เลย งานนี้มึงได้เหนื่อยทั้งวันทั้งคืนแน่” ฟังแล้วแลทะแม่งๆ นะครับกับประโยคที่หลุดออกมาจากปากของไอ้พี่พาย

 

“ฟังดูทะแม่งๆ นะพี่พาย แต่ก็เอาเถอะ กูอยากไปเที่ยวจะตายละตอนนี้ เบื่อจะเรียนฉิบหาย” ก็บ่นไปงั้นแหล่ะครับ บางช่วงมันก็ต้องการพักสมองบ้างอะไรบ้างแล้วค่อยกลับมาตั้งใจเรียนก็แล้วกัน

 

“จะว่าไปไอ้สั้นมันหายไปไหนวะเนี่ย กูมาตั้งนานแล้วยังไม่เห็นมันเลย” เออ จริงๆ ก่อนที่พี่พายมันจะมาเนี่ยไอ้ต็อปมันยังไลน์มาบอกเลยว่าเดี๋ยวจะมาหาไปจัดการธุระก่อน ก็ถามไปว่าธุระอะไรแต่มันก็เงียบหายไปเลย ผมก็ไม่ได้โทรไปหามันเดี๋ยวมันจะหาว่าตามจิกมัน หรือบางทีมันอาจจะติดธุระจริงๆ ก็ได้

 

“ไม่รู้เหมือนกันว่ะพี่...เอ้าๆ อะไรของมึงวะเฟีย วิ่งหน้าตั้งมาเลย” ผมกำลังตอบพี่พายแต่ทว่าไอ้เฟียมันวิ่งหน้าตั้งเข้ามาหาผมพร้อมกับพูดเร็วรัว

 

“แย่แล้วมึง...ไอ้ต็อปมีเรื่องอยู่ตรงหลังตึก มึงตามกูมาเร็ว” ได้ยินแบบนั้นผมกับไอ้พี่พายก็คว้าข้าวของแล้วรีบวิ่งตามไปเฟียไปทันที ไม่ทันได้ถามรายละเอียดอะไรหรอกครับ ตอนนี้กังวลใจและเป็นห่วงไอ้ต็อปมันมาก ไม่รู้ว่ามันมีเรื่องอะไรกับใคร

 

“ไอ้โฟนกับไอ้จั่นช่วยดูอยู่ แต่กูว่ามึงกับพี่พายน่าจะไปเพราะตอนนี้พี่โก้กำลังกระทืบไอ้นั่นอยู่” ไอ้เฟียมันหันมาบอก ตอนนี้ใครขวางพวกผมก็ชนแม่งหมดอ่ะ คนกำลังรีบแบบนี้ แต่ดูเหมือนว่าทุกคนจะหลบทางให้พวกเรา ก็นะ...ผู้ชายตัวโตๆ พากันวิ่งหน้าตั้งด้วยท่าทางเร่งรีบแบบนี้ เป็นผมผมก็หลบอ่ะ

 

“มีเรื่องอะไรกันวะ ถ้าไอ้โก้มันสติแตกขึ้นมาแม่งงานเข้าแน่ๆ” พี่พายมันเคยเล่าเหมือนกันนะว่าพี่โก้มันจะใจเย็นแต่ถ้าเมื่อไหร่ที่มันไม่ทนมันก็น่ากลัวไม่แพ้พี่พายเลย แล้วนี่เป็นเรื่องของไอ้ต็อปด้วยมึงเอ้ยกูไม่อยากจะคิด

 

.

.

.

 

ผมวิ่งตามไอ้เฟียมาทางด้านหลังตึก มีคนมุงอยู่ไม่มาก ตรงนี้แม่งมุมอับนักศึกษาชอบมามีเรื่องกัน เหมือนจะรู้กันกลายๆ ว่าสถานที่ตรงนี้มีเอาไว้นัดเคลียร์กัน...ในมหาลัยแท้ๆ ก็นะ คนมากหน้าหลายตาต่างจิตใจมาอยู่รวมตัวกัน มันย่อมมีปัญหาเป็นธรรมดา

 

“เฮ้ย!! ไรกันวะ...” ผมวิ่งเข้าไปหาไอ้ต็อป ฉิบหายละเพื่อนกู สภาพอย่างกับถูกรุมกระทืบมา คิ้วแตก ปากแตก เลอะไปทั้งตัว มึงมากเกินไปละไอ้ 
 

“มันลากไอ้ต็อปมา มันหาว่าไอ้ต็อปไปแย่งเมียมัน...” ประเด็นเดิมๆ เหมือนที่เคยมีมา แต่ทว่ามันไม่เคยมีเรื่องรุนแรงแบบนี้นี่หว่าแล้วทำไมครั้งนี้มันถึงเป็นแบบนี้วะ

 

“หรือไม่จริงวะ...ไอ้นี่มันเอาไม่เลือก เมียใครเมียใครแม่งก็ไม่เว้น...” มันตะโกนสวนกลับมา พี่โก้ที่ยืนกำหมัดอยู่อย่างสงบใจถึงขั้นพุ่งเข้าไปหาแล้วปล่อยหมัดใส่หน้ามันอย่างแรงจนมันแทบจะทรุดลงไป

 

“กูบอกแล้วไงว่ากูไม่ได้ยุ่งกับเมียมึง ทำไมมึงไม่ถามเมียมึงวะว่าเข้ามาอ่อยกูทำไร กูไม่ได้เอาสักครั้ง” ไอ้ต็อปแม่งปาดเลือดที่ปากแล้วถมน้ำลายลงพื้น หน้าแม่งเยินมาก เพราะว่ามันตัวเล็กมันเลยเสียเปรียบได้ง่าย ผมเห็นผู้หญิงคนนั้นที่คาดว่าน่าจะเป็นคู่กรณีของไอ้เวรนั่นยืนร้องห่มร้องไห้ปฏิเสธลูกเดียว

 

“มึงไม่ต้องมาใส่ความเมียกู...”

 

“โธ่...ไอ้โง่  มึงมันควายอย่างนี้ไงเมียมึงถึงได้สวมเขาให้ บอกเอาไว้เลยนะเผื่อว่ามึงจะฉลาดมากขึ้น เมียมึงไม่ได้อ่อยแค่กู ไปถามใครเค้าดูเลยก็ได้ว่าครั้งละเท่าไหร่...” ไอ้นี่แม่งก็แรงเกิน ผมล่ะหน่ายใจกับเรื่องพวกนี้จริงๆ มันสมควรจะเกิดขึ้นในรั้วมหาลัยมั้ยวะ พ่อแม่ส่งให้มาเรียนแล้วนี่มันอะไรวะเนี่ย ถ้าไอ้ต็อปมันไม่ใช่เพื่อนรักของผม ผมจะสมน้ำหน้ามันละที่สร้างเรื่องจนเดือดร้อนแบบนี้

 

“ไอ้XXX...” มันตะคอกก่นด่าแล้วพุ่งทะยานจะเข้ามาหาไอ้ต็อป แต่พี่โก้ก็กางปีกป้องไอ้ต็อปมันเอาไว้ ทำไมมันมีแต่เรื่องวะถามจริงๆ

 

“มึงกล้าทำอะไรมันอีกกูเอามึงตายแน่ มึงอยากเอาชีวิตมาทิ้งเพราะผู้หญิงที่เค้าไม่เคยรักมึงเลย...ก็ลองดู” พี่โก้โคตรน่ากลัว ผมดึงไอ้ต็อปเอาไว้ก่อน มันก็ใช่ย่อย มันใช่คนยอมใครที่ไหน แต่สรีระร่างกายมันไม่ให้ไง สู้ไปมันก็แพ้ ให้พี่โก้จัดการเองแหล่ะดีแล้ว ว่าแต่ว่าไอ้พี่พายมันไปไหนวะ ทำไมเงียบๆ แปลกๆ

 

ฉิบหายละ...

 

“มึงสองคนหยุดก่อนดิ...แล้วถามจากเจ้าตัวเค้าดีกว่ามั้ยว่าเรื่องจริงเป็นยังไง” พี่พายมันไปยืนทำหน้าโหดอยู่ข้างๆ ผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่เมื่อไหร่วะ มันมองหน้าผู้หญิงคนนั้นที่กำลังร้องไห้ ที่ร้องไห้นี่ไม่รู้ว่าเพราะกำลังกลัว รู้สึกผิด หรือว่ากำลังเสแสร้งเอาตัวรอดกันแน่

 

“ตอบมาว่ามันเป็นยังไง!!! พี่พายมันตะคอกเสียงดังจนพากันสะดุ้งเป็นแถบ โหยมึงน่ากลัวไปไอ้บ้า กูอ่ะชินแล้วแต่กับคนอื่นนี่มีสะดุ้งเพราะความน่ากลัวของมึงนี่แหล่ะ

 

“มึงได้ทำแบบที่เค้าว่ารึเปล่าต็อป...” ผมถามมันเบาๆ แอบหวั่นใจเหมือนกันก็อย่างที่รู้อยู่ว่าไอ้ต็อปน่ะมันเป็นคนแบบไหน ใครให้มันมันก็เอาหมดอ่ะ เรื่องยุ่งๆ แบบนี้ถึงได้เกิดขึ้นมายังไงล่ะ

 

“กูไม่ได้มีอะไรกับใครที่ไหนตั้งแต่กลับจากจันแล้วเว้ย” มันหันมาตะคอกใสหน้าผม แบบไอ้อย่ามาอารมณ์ค้างแล้วมาทางกูดิกูแค่ถามดีๆ แต่ก็เอาเหอะแม่งกำลังเดือดอย่าไปถือโทษโกรธเคืองมันเลย

 

“นี่ภูมิใจมากป่ะถามจริงที่เป็นต้นเหตุให้ผู้ชายมาทะเลาะกัน ตอบมาสักทีว่าความจริงมันเป็นยังไง มันเสียเวลา” พี่พายแม่งก็อีกคน ดูมันกดดันดิ มันเท้าแขนบนต้นไม้แล้วมองหน้าผู้หญิงคนนั้นด้วยสายตาที่แบบว่าผมคิดว่าเธอน่าจะทนได้อีกไม่นานหรอก

 

“ฉัน...ฉันเป็นคนเข้าหาพี่ต็อปเอง...ฉันแค่อยากได้เงิน” เธอรับสารภาพมาแล้ว เสียงสั่นเชียวเหมือนจะน่าสงสารนะ แต่ขอโทษเถอะผมไม่ได้รู้สึกสงสารเธอเลย ผู้หญิงอะไรทำไมถึงได้ทำตัวแบบนี้วะ น่าสงสารพ่อแม่ชิบหาย

 

“ไงล่ะ ทีนี้รู้รึยังว่าอะไรเป็นอะไร...” ไอ้ต็อปแม่งยิ้มเยาะได้ดูกวนส้นตีนมากๆ พี่โก้ผลักมันกลับไปหาผู้หญิงของมัน ส่วนไอ้พี่พายแม่งยิ้มแบบเลวๆ แล้วยักคิ้วให้กับไอ้พวกทางฝั่งนั้น คือมึงเลือกหาเรื่องผิดคนแล้ว พี่พายกับพี่โก้แม่งน่ากลัวเกินไป

 

“คราวหน้าคราวหลังก่อนจะหาเรื่องใครมึงควรดูก่อนนะว่าอีกฝ่ายน่ะพวกใคร ถ้ามึงยังมายุ่งกับไอ้นี่อีก มึงอย่าหวังว่าจะเดินผ่านวิดวะได้เลย กูไม่ปล่อยมึงไว้แน่ๆ” พี่พายหยุดตรงหน้าไอ้หน้าโง่นั้น แล้วมองมันด้วยสายตาดุเขม็ง แม่งแผ่ออร่าดำทะมึนออกมารอบตัวแบบโคตรน่ากลัวอ่ะ

 

“กราบตีนขอโทษกูยัง...” ไอ้ต็อปแม่งก็ไม่ยอมเลิกจริงๆ เว้ย พี่โก้แม่งก็ไม่ห้าม พี่พายก็ไม่ห้าม ผมว่ามันเกินไปนะเว้ย

 

“พอน่าต็อป ปล่อยแม่งไปเหอะมึงอย่าไปยุ่งกับมันเลย สองคนนี่ก็เหมือนกันพอได้แล้ว ไปทำแผลให้ไอ้ต็อปกันเหอะ” ผมพยายามดึงอารมณ์พวกมันให้ลงมา ซึ่งแต่ละคนเหมือนว่าไม่อยากจะลงเท่าไหร่ พี่โก้กับพี่พายน่ะชอบการมีเรื่องอยู่แล้ว มันไม่หวั่นหรอก เพราะมันมีคนตามเคลียร์ให้ไง แต่มันน่าจะดีกว่าถ้าไม่ต้องมามีเรื่องอะไร

 

“มันต่อยกูจนคิ้วแตกแบบนี้เลยนะต่อ มันใส่ความกูหาว่ากูไปยุ่งกับคนของมัน ทั้งๆ ที่กูไม่ได้ทำ ถ้าพี่โก้เข้าใจกูผิดขึ้นมาทำไง...กูไม่อยากให้แฟนกูเข้าใจกูผิดมึงเก็ทป่ะ..." อ้อ! นี่สินะสิ่งที่มึงต้องการสื่อ มันหันมายิ้มให้ผมพร้อมกับยักคิ้วให้ ผมส่ายหน้าอย่างระอาใจกับมัน แต่ก็กอดคอมันเอาไว้แล้วตบบ่ามันเบาๆ

 

“มึงไม่ต้องกลัวหรอกนะว่าไอ้ต็อปจะไปยุ่งกับคนของมึง เพราะคนของกูมันไม่เหมือนเดิมแล้ว...ไสหัวไปไกลๆ ไป ก่อนที่กูจะทนไม่ไหวอีกรอบ” พี่โก้มันรักและเชื่อใจไอ้ต็อปมากเลยสินะ ผมไม่เห็นว่ามันจะตะคอกถามหรือว่าซักไซ้อะไรไอ้ต็อปเลยสักนิด มีแต่ปกป้อง นี่ลองถ้าเกิดเรื่องแบบนี้กับผมบ้าง ผมอยากจะรู้เหมือนกันว่าพี่พายมันจะเข้าข้างผมเหมือนอย่างที่พี่โก้เข้าข้างไอ้ต็อปหรือเปล่า

 

ผมมองดูไอ้คู่กรณีของไอ้ต็อปกึ่งลากกึ่งดึงแขนของผู้หญิงคนนั้นไป มึงคงได้กลับไปเคลียร์กันแบบยาวๆ แน่นอนอ่ะเอาจริงๆ ผู้หญิงสมัยนี้ทำไมเป็นแบบนี้กันไปหมดแล้ววะผมไม่เข้าใจ

 

หรือนี่คือสาเหตุที่ผู้ชายมันหันมากินกันเองอีกข้อหนึ่ง?

 

..........

 

 

 

 

เฮ้อ.....ถอนหายใจยาวๆ แบบอออ่างล้านตัวเลยครับวันนี้ แม่งมีเรื่องบ้าบออะไรก็ไม่รู้ปวดประสาท กว่าพี่โก้จะลากไอ้ต็อปไปคลินิกเพื่อทำแผลที่หน้าของมันได้ก็หว่านล้อมกันอยู่นานสองนาน แม่งป็อดครับเพราะมันกลัวเข็ม แต่เวลามีเรื่องนี่กล้าได้กล้าเสียน่าดู

 

มันเคยบอกว่าเวลามีเรื่องก็อย่าเอาหน้าหล่อๆ ไปรับ แต่นี่ดูท่าจะรับมาเสียหลายหมัดจนเยินแบบนั้น แต่รักษาดีๆ เดี๋ยวก็หายครับ แม่งบำรุงหน้ามันแบบผู้หญิงอาย มันบอกว่ามันต้องใช้หน้าตาเป็นอาวุธต้องดูแลดีๆ

 

“พี่พายถ้ามีคนมาหาเรื่องกูแล้วบอกว่ากูไปเอาเมียเค้ามึงจะทำยังไงวะ...” ผมอยากรู้มากเลยว่าพี่พายมันคิดยังไง คือเรื่องแบบนี้มันคงไม่เกิดขึ้นกับผมหรอกครับเลยต้องสมมติสถานการณ์ขึ้นมาเพื่อถามพี่พายมันหน่อย

 

“กูจะต่อยแม่งให้คว่ำ...” อ่า....ปกป้องกูสินะพี่พาย มึงนี่ช่างเป็นคนรักที่น่ารักมาก ปกป้องกูแบบนี้แสดงว่ามึงเชื่อใจกูมากๆ

 

“มึงเชื่อใจกูใช่ป่ะพี่พาย...” พี่พายมันเดินเข้าไปทางด้านในแล้วรินน้ำเย็นๆ ใส่แก้วออกมาให้ มันยิ้มมุมปากเล็กน้อยแบบเจ้าเล่ห์แล้วยื่นแก้วน้ำมาแตะที่แก้มของผม ผมรับมาดื่มจนเกือบหมด พี่พายมันนั่งลงข้างๆ แล้วกอดคอผมเอาไว้

 

“จะบอกว่าไงดีวะต่อ เพราะกูรู้ว่าไอ้นั่นต้องโกหกแน่นอน จากแฟ้มประวัติอันยาวนานของมึง ตั้งแต่เกิดจนโตมาป่านนี้ไม่เคยมีอะไรกับผู้หญิงเลยสักคน แล้วกูจะเชื่อมันลงได้ยังไง” กูว่าแล้วนะว่ากูไม่ควรดีใจเก้อ แม่งไม่ได้เลยนะพี่พายประเด็นนี้มึงจิกกัดกูได้ตลอดเวลาจริงๆ เชียว การที่กูไม่เคยมีอะไรกับใครมันแปลกมากรึไง ใครเค้าจะเชี่ยวแบบมึงเล่า

 

“กูเบื่อมึงว่ะพี่พาย ย้ำจังเลยนะเรื่องที่กูไม่เคยมีอะไรกับใครมาก่อนเนี่ย ทำไม มันเป็นไงวะ ทำไมกูต้องมีอะไรกับคนที่กูไม่ได้รักด้วย...”

 

“ขอบใจนะที่บอกรักกู กูรู้สึกดีฉิบหาย” มันยื่นหน้ามากดจมูกลงบนแก้มของผมแรงๆ ผมกำลังเอ๋อแดกอยู่ครับเลยไม่ทันจะดันมันออกห่างๆ อะไรวะ ผมบอกรักมันตอนไหนจำไม่ได้ นี่กำลังด่ามันอยู่ต่างหาก

 

“กูไปบอกรักมึงตอนไหนวะพี่พาย” ผมพยายามนึกนะแต่ไม่เห็นจะนึกออกเลยว่าไปบอกรักมันตอนไหน

 

“ก็มึงบอกว่าทำไมมึงต้องมีอะไรกับคนที่ไม่ได้รัก งั้นแสดงว่าการที่มึงมีอะไรกับกูก็เพราะว่ามึงรักกู แถมยังรักมากๆ ด้วย เพราะว่ามึงมีอะไรกับกูโคตรจะบ่อย...” สลัดฟักแม้วเอ๊ย! ทำไมกูพลาดตลอดๆ เลยวะเนี่ย ขุดหลุมฝังตัวเองตลอดเวลามันคืออะไร

 

“ไม่อยากคุยแล้วพี่พายกูเหนื่อย วันนี้ทั้งมึงทั้งไอ้ต็อปทั้งพี่โก้นี่ทำเอากูเหนื่อยสุดอะไรสุด” ผมเอนหลังพิงโซฟาแล้วคว้าไอ้ตัวร้ายมากอดแน่นๆ แต่มันติดอยู่นิดเดียวครับ ติดตรงที่ว่าไอ้พี่พายมันกอดไอ้ตัวร้ายอยู่ ผลที่ตามมาเลยกลายเป็นมาไอ้พี่พายมันตามหมอนอิงมาด้วย มันกอดหมอนอิงแล้วยื่นมือมากอดผมด้วย เฮ้อๆๆ ขอโกรธมึงนานๆ เกินกว่านี้ได้ป่ะวะ อะไรเนี่ยต่อ แค่พี่พายมันยิ้มให้มึงก็หายโกรธมันแล้ว โด่!! ใจง่ายไปนะมึง

 

“มึงปล่อยหมอนดิพี่พาย นี่มันของกูนะเว้ย” ผมเริ่มทวงสิทธิ์อันชอบธรรมของผม ผมเป็นคนซื้อมาผมต้องมีสิทธิ์ที่จะกอดจะยึดครองดิ

 

“แต่มึงบอกว่าซื้อมาเพราะว่ามันเหมือนกู ถ้าอย่างนั้นมันก็เป็นของกูดิวะ กูก็กอดได้” มันยักคิ้วแล้วยิ้มแบบกวนประสาท พักนี้ยิ้มง่ายอารมณ์ดีอะไรนักหนาวะพี่พายกูเริ่มสงสัยแล้วนะ เมื่อก่อนนี่ทำหน้าเหมือนหมาโดนยาเบื่อ ทำหน้าหมาป่วย ทำหน้าหมาซึม ทำหน้าหมา...หมาอะไรอีกวะนึกไม่ออก

 

“งั้นมึงเอาไปเลย ปล่อยกูดิกอดหมอนมึงไปไม่ต้องมาเนียนกอดกู” ผมผลักมันออกห่างแต่มันไม่ปล่อยหรอกครับ พี่พายมันยื่นหน้าเข้ามาใกล้ๆ แล้วเอาหน้าผากซบลงมาบนไหล่ของผมเบาๆ

.

.

.

 

 

“อย่าขี้บ่นดิวะต่อ ยิ่งนับวันมึงยิ่งขี้บ่นมากขึ้นรู้ตัวป่ะ” มันตบหัวผมปุๆ แล้วกอดผมแบบหลวมๆ มีไอ้ตัวร้ายคั่นกลางระหว่างเราอยู่ ไม่ได้แนบชิดอะไรกันอย่างที่ใครเข้าใจนะครับ

 

“ที่มึงถามกูน่ะเรื่องที่ว่าถ้ามีคนมาบอกว่ามึงไปเอาเมียมัน กูไม่เชื่อหรอก เพราะกูรู้ว่ามึงเป็นคนยังไง แฟนกูไม่ใช่คนง่ายๆ ไม่ใช่คนที่จะทำอะไรกับเรื่องแบบนี้ได้ ขนาดมึงรักกูมึงยังอายที่จะมีอะไรกับกูเลย แล้วนั่นของคนอื่นมึงไม่มีทางเอาแน่ๆ กูเชื่อใจมึงนะต่อ...” ผมมองหน้าพี่พาย จากที่กำลังจะพยายามปั้นหน้านิ่งๆ ใส่มันอยู่ ผมหลุดยิ้มทันทีที่ได้ยิน ผมอยากรู้ว่าพี่พายมันคิดยังไงบ้าง แต่มันก็ชอบแกล้งผมอยู่เรื่อย ตอนนี้ผมได้ยินความรู้สึกของพี่พายแล้ว ก็ดีใจนะที่มันคิดแบบนั้น

 

“อืม...ถ้ามีคนมาบอกกูว่ามึงไปยุ่งกับเมียเค้ากูก็ไม่เชื่อเหมือนกัน...”

 

“ทำไมไม่เชื่อวะต่อ มึงก็รู้ว่ากูเคยเป็นคนยังไง ใครให้กูก็เอาหมด...” พี่พายมันพูดแย้งขึ้นมา ผมรู้ว่ามันแค่อยากจะแกล้งชั่งใจผม ผมยิ้มให้กับมันแล้วตบหัวมันเบาๆ ชอบจังเวลาที่ได้ตบหัวมันแบบนี้ มันไม่ยอมให้คนอื่นทำแบบนี้หรอก มันยอมให้ผมเล่นหัวมันได้คนเดียวเท่านั้น มันเป็นอะไรที่พิเศษไง แบบคนอื่นไม่มีสิทธิ์ได้ทำอะไรแบบนี้

 

“ก็นั่นมันเมื่อก่อนไงพี่พาย เมื่อก่อนมึงจะเป็นยังไง จะเลว จะร้าย จะมั่ว หรือจะเปลี่ยนคู่ควงไม่ซ้ำหน้ายังไงก็ช่าง เพราะว่ามันเป็นอดีตไปแล้ว ตั้งแต่ที่มึงมาชอบกู กูรู้ กูเห็นว่ามึงเปลี่ยนแปลงตัวเองไปแค่ไหน ขอบคุณมากนะพี่พายที่ทำเพื่อกู กูดีใจที่มึงรักกู” ผมยักคิ้วให้มัน พี่พายมันส่ายหน้าไปมาแล้วมือทั้งสองข้างของมันก็ยกขึ้นมาบีบแก้มผมเบาๆ เจ็บมากอ่ะไอ้โรคจิต มีแฟนซาดิสก์นี่ต้องทำใจสินะ

 

“กูยอมรับก็ได้ว่ากูเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อมึง เพราะฉะนั้นมึงควรจะรู้เอาไว้นะว่าเพราะมึงสำคัญกับกูมาก มากจนกูยอมเปลี่ยนอะไรหลายๆ อย่างเพื่อที่จะทำให้มึงภูมิใจกับการที่มีกูเป็นคนรัก” พี่พายมันดันผมให้นอนลงบนโซฟาแล้วมันก็นอนนาบทับผม มันเกลี่ยแก้มของผมไปมาแล้วยิ้มให้ คือเวลาที่พี่พายมันยิ้มนี่เป็นอะไรที่ทำให้ผมใจสั่นได้ดีมากเลยจริงๆ

 

“เล่นอะไรอีกเนี่ยพี่พาย ไม่เอากูหนัก...ลุกขึ้นดิ” ผมพยายามผลักพี่พายให้ลุกขึ้นแต่มีหรือที่มันจะเชื่อฟังผมแบบง่ายดาย มันทิ้งตัวนอนซบหน้าลงบนซอกคอของผม ไม่ได้เม้มหรืองับอะไรนะครับ มันแค่นอนหลับตานิ่งๆ เท่านั้น แต่กูหนักไงพี่พาย ใจกูก็เต้นอยู่ได้ เออก็รู้ว่าถ้าใจไม่เต้นคือตาย แต่นี่มันเต้นแบบแทงโก้เลยนะ

 

“นอนเงียบๆ ดิวะ กูกำลังฟังเสียงหัวใจของมึงอยู่ การมีชีวิตนี่มันก็ดีเหมือนกันนะ มันทำให้กูรักใครเป็นอีกครั้ง...” อืม กระแสเสียงมึงดูไม่ค่อยเศร้าแสดงว่ารักครั้งเก่าไม่มีผลอะไรกับมึงแล้วสินะพี่พาย ผมล่ะเกลียดฉิบหายเวลาที่ดูหนังดูละครหรือแม้แต่ชีวิตจริง เวลาที่เห็นรับรู้ว่าใครคนหนึ่งยังคงรักและไม่ลืมแฟนเก่าทั้งๆ ที่มีแฟนใหม่แล้ว

 

มันคือส้นตีนอะไรแล้วนึกถึงแฟนใหม่ที่คบอยู่ด้วยรึเปล่าว่าเค้าจะรู้สึกอย่างไร กับการที่คนรักยังคิดถึงแฟนเก่าไม่เคยลืมแบบนั้น มันเจ็บนะเว้ย...

 

กูอินมากไปและรู้สึก

 

“พี่พาย...ไหนๆ ก็ไหนๆ นะ วันนี้มึงดูอารมณ์ดีผิดปกติ งั้นกูขอถามอะไรหน่อย...” ผมมองมองขึ้นไปบนเพดาน พี่พายมันนอนซุกหน้าอยู่ที่คอของผม มันพยักหน้ารับเบาๆ เพื่อเป็นการบอกให้ผมรู้ว่าผมสามารถถามมันได้

 

“ทำไมมึงถึงรักกูวะ...” บางทีผมก็เหมือนรู้คำตอบแต่บางทีผมก็แอบอยากได้ยินคำตอบจากปากของพี่พายมันบ้าง มันบอกแต่ว่ารักผมมากมายแต่ผมก็ไม่เคยถามเหตุผลอย่างแท้จริงเลยว่ามันรักผมเพราะอะไร

 

“อยากรู้กูก็จะบอก...” พี่พายมันยังคงนอนอยู่ท่าเดิมแบบเดิมไม่ได้ขยับลุกนั่งดีๆ หรือว่าปรับท่านอนใหม่ ผมยกมือขึ้นกอดเอวพี่พายแล้วรอฟังคำตอบจากปากของมัน

 

“ความรักของกูมันเริ่มต้นจากความถูกใจ กูรู้สึกถูกใจมึงก่อนเป็นอันดับแรก ตอนที่ช่วยชีวิตมึงนั่นแหล่ะ กูถูกใจมึง อยากได้มึงก็เพราะว่ามึงไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ที่เข้ามาในชีวิตกู มึงดื้อ มึงรั้น มึงกวนตีน มึงต่อต้านกู มันยิ่งทำให้กูถูกใจมึง...”

 

“ความรู้สึกต่อมาคือกูอยากจะเอาชนะมึงให้ได้ ไม่เคยมีใครดื้อกับกูแบบนี้ มีแต่คนยอมให้กูทั้งนั้น กูเลยอยากเอาชนะมึงให้ได้” พี่พายมันเท้ายันร่างมันขึ้นเล็กน้อย มันมองหน้าผมนิ่ง ตอนนี้ผมมองเห็นเพียงแค่ใบหน้าและผมของพี่พายที่ปรกลงมาเท่านั้น

 

“แต่พอรู้จักกันนานวันเข้า มึงน่ารักมาก ทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นมึงมันทำให้กูรู้สึกชอบมากขึ้นเรื่อยๆ จนท้ายที่สุดแล้วมันกลายเป็นความรัก กูไม่รู้เหมือนกันว่ากูรักมึงตั้งแต่ตอนไหน กว่ากูจะรู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่กูไม่อาจจะหยุดคิดถึงมึง ไม่อาจจะละสายตาไปจากมึง ทุกสิ่งทุกอย่างในความรู้สึกนึกคิดของกูเป็นมึงเกือบทั้งหมด...” พี่พายมันก้มลงมาคลอเคลียที่ปากของผม จูบเบาๆ จูบหวานๆ หลังจากที่พี่พายบอกถึงเหตุผลที่มันรักผมให้ผมฟัง ผมรู้สึกว่าจูบนี้ช่างละมุนและทำให้ผมล่องลอยเสียจริงๆ

 

“ก็ไม่รู้นะว่ามันจะตรงกับใจหรือตรงกับที่มึงคาดหวังเอาไว้หรือเปล่า แต่ตอนแรกมันจะเริ่มต้นยังไงก็ไม่สำคัญหรอกต่อ เพราะท้ายที่สุดแล้วทั้งกูและมึงก็มีความรักมอบให้ต่อกัน ตอนนี้เรารู้ว่าเรารักกันมันก็เกินพอแล้ว” พี่พายจูบลงมาอีกครั้ง มือของพี่พายเลื่อนมากุมมือของผมทั้งสองข้างแล้วสอดประสานกันแนบแน่น จูบของเรามันช่างหวานชื่นจนผมแทบจะลอยละล่องไปกับอากาศแล้วจริงๆ

 

“กูก็ไม่ได้คาดหวังว่ามึงจะบอกกับกูว่ากูคือรักแรกพบอะไรหรอกนะ กูดีใจที่มึงค่อยๆ รู้สึกกับกูทีละเล็กทีละน้อยค่อยๆ เติมเต็มมันขึ้นไปเรื่อยๆ เพราะมันทำให้กูค่อนข้างมั่นใจว่ามึงรักกูเหมือนอย่างที่มึงพูดจริงๆ” ผมยิ้มให้กับพี่พาย รับรสจูบของมันซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่รู้เบื่อ แรกๆ ก็เขินมากมายที่ถูกแสดงความรัก แต่ไปๆ มานี่แทบจะไม่อายแล้วจริงๆ

 

หมายถึงไม่อายกันเองนะครับ กับคนอื่นยังมีอายอยู่บ้าง

 

“ครั้งก่อนกูเคยรักน้ำแบบทุ่มทีเดียวทั้งใจ เวลาเลิกกันกูรู้สึกเจ็บมากก็จริงแต่พอเวลาผ่านไปกูก็หาย แต่ก็กูไม่เคยลืมว่าใครทำให้กูเจ็บและกูจะไม่มีวันกลับไปรักคนที่ทำให้กูเจ็บ มึงไม่ต้องห่วงนะ ตอนนี้...” พี่พายมันกุมมือของผมขึ้นมานาบที่อกด้านซ้ายของมัน พี่พายก้มลงมากระซิบเบาๆ ด้วยน้ำเสียงที่ดูอบอุ่น

 

“ในนี้มันมีแค่มึงจนเต็มจนล้นหัวใจ ไม่มีพื้นที่เหลือเอาไว้ให้ใครแทรกเข้ามาได้หรอกต่อ แค่รับมือกับมึงคนเดียวกูก็เหนื่อยแล้ว ไม่รู้จะน่ารักทำส้นตีนอะไรนักหนา” จูบอีกแล้ว พี่พายแม่งเล่นอะไรวะทำให้หัวใจกูรัวเหมือนกลองรบแล้วตอนนี้

 

ผมได้แต่กำเสื้อของไอ้พี่พายแล้วขยุ้มมันเอาไว้จนยับไปหมด พี่พายมันทำตัวน่ารักไปนะวันนี้ มันอารมณ์ดีมากมาทั้งวันไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ทั้งๆ ที่ผมคิดว่าวันนี้ที่พี่โก้กับไอ้ต็อปมีเรื่องมันอาจจะทำให้ไอ้พี่พายอารมณ์เสีย แต่ก็ไม่นะ...

 

“ทำไมวันนี้อารมณ์ดีจังวะพี่พาย” ผมถามขณะที่มันยังคลอเคลียอยู่กับปากกับแก้มของผม ผมสูญเสียความเป็นตัวเองทุกครั้งที่พี่พายมันมอบความรู้สึกดีๆ ให้กับผม มองข้ามเรื่องเพศไปเถอะครับ ถ้าใจเรารักกันเรื่องเพศมันไม่สำคัญหรอก ผมคิดแบบนั้นนะ

 

“ไม่รู้ว่ะ ถามทำไมไม่ชอบที่กูอารมณ์ดีรึไง” พี่พายมันยิ้มมุมปากแบบนี้ทีไรแม่งโคตรแบดแบบสุดๆ กูว่ากูหล่อแล้วนะมาเจอไอ้พี่พายแม่งจะหล่อนรกไปไหนของมันวะ

 

“เปล่า...กูก็แค่สงสัยเท่านั้นแหล่ะ มึงลุกๆ ออกไปจากตัวกูได้แล้ว จูบอยู่ได้ปากกูจะเปื่อยแล้วพี่พาย” ผมดันพี่พายออกห่างแล้ว ครั้งนี้มันยอมลุกขึ้นง่ายๆ แต่มันก็ยังนั่งใกล้ๆ ผม นั่งเอนหัวมาพิงไหล่ผมแล้วกดเปิดทีวีดูเรื่อยเปื่อย

 

เหมือนว่างนะไอ้ต่อ งานกองท่วมหัวทำไมไม่ไปทำวะ...แต่เอาไว้ก่อนแล้วกันยังขี้เกียจอยู่ ขออยู่ซึมซับไอ้พี่พายในโหมดอารมณ์ดีก่อนก็แล้วกัน นานๆ มันถึงจะหลุดมาในโหมดนี้สักทีนึง

 

“ต่อ...กูเคยถามมึงไปแล้วใช่ป่ะว่าถ้ามีผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่กูมาจีบมึง มึงจะชอบหรือเปล่า...” ผมพยักหน้ารับเพราะว่าพี่พายมันเคยถามผมมาแล้วครั้งหนึ่ง ความจริงมันก็ถามมาเรื่อยๆ แต่ที่ถามแบบจริงๆ จังๆ ก็แค่ครั้งเดียวเท่านั้น

 

“กูดีใจนะที่กูได้มาเจอมึง ได้มารักมึง ก่อนที่คนอื่นจะมาได้หัวใจมึงไป เพราะมึงเป็นคนที่รักเดียวใจเดียวและคงมั่นกับคนที่มึงรักมาก ถ้าเกิดเป็นกูที่มาเจอมึงทีหลังคนอื่น กูว่ากูคงแย่งมึงมาไม่ได้แน่ๆ” ผมออกจะแปลกใจที่ได้ยินอะไรแบบนี้ออกจากปากของพี่พาย เพราะปกติมันจะชอบพูดทำนองว่า ถ้ามันอยากได้อะไรมันก็จะต้องแย่งมาให้ได้ แต่ครั้งนี้มันกลับพูดอีกแบบ

 

“บางทีการที่กูไม่เคยรักใครแบบจริงจังมาก่อน เป็นเพราะว่ากูอาจจะกำลังรอมึงอยู่ก็ได้...ใครจะไปรู้” ผมยักคิ้วให้กับพี่พาย มันยิ้มแบบขำๆ แต่พี่พายก็โอบคอผมเอาไว้แล้วเอนพิงมาตามเดิม

 

“กูรักมึงก็เพราะมึงน่ารักแบบนี้แหล่ะต่อ อยู่กับกูไปนานๆ นะ ถ้าครั้งนี้เป็นมึงที่ทิ้งกูไป กูคงตายแน่ๆ” ผมกุมมือพี่พายแล้วบีบแน่นๆ ผมจะไม่มีทางเป็นคนที่ทิ้งมันไปอย่างแน่นอน

 

เพราะไม่ใช่แค่พี่พายที่รักผมมาก ผมเองก็รักมันมาก รักครั้งแรกที่ผมตั้งใจเอาไว้แล้วว่าจะประคองมันไปให้ได้นานที่สุดเท่าที่ผมจะทำได้

 

การอยู่กับคนแบบพี่พายนั้น ถ้าคุณไม่รักมันมากจริงๆ คุณจะไม่สามารถอดทนกับนิสัยและอารมณ์ที่ขึ้นๆ ลงๆ ของมันได้เลย บางครั้งผมอาจจะไม่พอใจ อาจจะโมโห หรืออาจจะต้องเสียใจเพราะอารมณ์ที่มันไม่แน่นอนของผู้ชายคนนี้ แต่เพราะว่าความรักที่มีให้กับมัน ผมจะต้องพยายามไม่เก็บเรื่องพวกนั้นมาใส่ใจ ผมต้องพยายามเข้าใจในตัวตนของมัน

 

ผมว่ามันไม่ใช่เรื่องใหญ่เกินกว่าที่เราจะเข้าใจหรือรับมือกับมันได้ ถ้าเราใช้ความเข้าใจ ความรักอย่างจริงใจ ไม่รู้สิ...ผมว่าผมรักและสามารถยอมรับทั้งนิสัยและตัวตนของผู้ชายคนนี้ได้...

 

“กูจะทิ้งมึงได้ไง ไม่ใช่แค่มึงหรอกที่อาจจะตาย กูเองก็คงใกล้ตายเหมือนกัน” ผมเชื่อว่าผมคงไม่ตายหรอกถ้าพี่พายมันจะทิ้งผมไป ผมแค่อาจจะเหมือนคนใกล้ตาย และไม่รู้ว่านานแค่ไหนกว่าจะฟื้นฟูความรู้สึกและหัวใจของตัวเองขึ้นมาได้

 

การที่เรารักใครสักคนหนึ่งมากๆ มันก็ดีอยู่หรอกครับในช่วงเวลาที่เรารักกันน่ะ แต่ถ้าเมื่อไหร่ต้องเลิกกัน ที่มันเคยสุขมากๆก็จะแปรเปลี่ยนเป็นทุกข์มากๆ มากจนน่ากลัวว่าเราจะรับมือกับมันไม่ไหว

 

..........100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

 

เฮ้ออออ อีกที ฮืออออ เหนื่อยหัวใจเหลือเกินเจ้าค่ะ เจอกับการกดดันที่มันมากมายแบบนี้ รู้สึกว่ามันไม่มีความสุขเลย ถูกตีกรอบมากเกินไปนานๆ เข้าใครมันจะอดทนได้ล่ะคะ (บ่นๆๆๆๆๆ เรื่องแบนฟิคตามเคย)

พยายามเอาคำหยาบออกแล้วนะคะ หวังว่าจะไม่เจอสีแดงเด่นเป็นสง่าเนอะ

เจอกันตอนหน้าจ้า

 

 
 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15951 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 23:49
    ทำไมมันหวานขนาดเน้
    #15951
    0
  2. #15896 jong2509 (@jong2509) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 9 มกราคม 2561 / 19:28
    คู่นี้น่ารักมากๆๆ
    #15896
    0
  3. #15872 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2560 / 03:42
    หวานเกิ๊นนนนน
    #15872
    0
  4. #15819 Benyaphat (@Benyaphat) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 09:05
    คู่นี้ฟิน..แต่ไม่ชอบยัยน้ำเน่าเลย คงไม่มาทำอะไรนะ
    ไม่อยากให้มาม่า คนอ่านเส้า
    #15819
    0
  5. #15781 wcmychalie16 (@wcmychalie16) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 13 มีนาคม 2559 / 21:17
    พี่พายบอกรักได้ฮาร์ดคอมาก ซึ้งนะคู่นี้หวานใส่กันตลอด>///<
    #15781
    0
  6. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  7. #15442 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2558 / 21:31
    ถ้าครั้งหนึ่งในชีวิตกูเจอใครที่รักเราได้ แบบที่พี่พายรักต่อก็ดีอ่ะดิ
    #15442
    0
  8. #14548 วีว่า (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2557 / 08:19
    หวานอะ
    #14548
    0
  9. #14006 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 เมษายน 2557 / 10:00
    รักกันนนน
    #14006
    0
  10. #13417 โนว เนม : ] (@patchalita) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 10:40
    ฮ่องเต้ รู้ใจตัวเองซักทีเถอะ น้ำปั่นจะหนีไปแล้วน่าา คริคริ
    #13417
    0
  11. #13175 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 22 มีนาคม 2557 / 22:47
    ใครก็ได้ส่งฮ.มารับหน่อย มดท่วมบ้าน อร๊าย!!!!!!!!
    #13175
    0
  12. #12554 TheS (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 16 มกราคม 2557 / 13:59
    หวานกันเหลือเกินนนน~ เขินเลย-/-
    #12554
    0
  13. #11343 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2556 / 21:24
    ตอนนี้พี่พายมันทั้งน่ารัก ทั้งปากหวาน ตามใจ ยิ้มง่ายอีก จะฟินไปดาวอังคารล่ะนะ ><
    #11343
    0
  14. #10757 I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 3 พฤศจิกายน 2556 / 07:40
    จบจริงๆแล้วอ่ะ ใจหาย อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน พายต่อเขาบอกรักกันใช่ป่ะ แต่ทำไมเราเขินอ่ะ โหยยยยย รักนะครับ รักเหมือนกัน สุดยอดดดดด เขินระดับสิบไม่คิดว่าต่อจะพูด แต่สงสารต็อปโดนซะบ้างแต่คิดว่าคงไม่อายเท่าไหร่หรอก ต็อปของพวกเราหน้าไม่บางอยูู่แล้ว 55555 สุดท้ายนี้ขอบคุณพี่เกรทที่น่ารักที่แต่งเรื่องสนุกๆมาให้อ่าน ตอนแรกไม่คิดจะอ่านเพราะไม่ใช่ฟิคแบบที่เราชอบแต่พออ่านไปมันสนุกมาก เรื่องไม่หวือหวาและตื่นเต้นเกินไปมันเหมือนเรากำลังตามดูชีวิตรักของคนคู่หนึ่งอยู่ที่มีทั้งสุขทั้งเศร้าสมหวังและผิดหวังมันเป็นเรื่องที่คิดว่าน่าจะเกิดขึ้้นจริงได้ เค้าชอบตรงที่พี่บรรยายมันออกมาให้เข้าใจชัดเจนและเห็นภาพตามได้ มีไม่กี่คนหรอกนะที่จะแต่งออกมาได้ดีมากๆขนาดนี้ พี่สุดยอดมากจริงๆ ขอบคุณที่บางครั้งทำให้หนูมโนว่าตัวเองเป็นมายพี่เพียนะคะ 5555555555555555
    #10757
    0
  15. #10408 อั๊ยตัวป่วน (@buleeye) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2556 / 01:30
    ซึ้งเลย ซึ้งมากก  พี่พายคือหวานมาก อย่าหวานรู้สึกอิจฉาา><
    #10408
    0
  16. #10067 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 10 ตุลาคม 2556 / 13:56
    พี่พายพอจะพาซึ้งก็ซึ้งไปป่ะ อิจฉานะย่ะ
    ชอบบบ2คนนี้โมเม้นนี้มากกกก
    #10067
    0
  17. #9951 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 7 ตุลาคม 2556 / 21:24
    มดกัดโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

    555555555555

    หวานเกินนนนนนนนนนนน
    #9951
    0
  18. #9872 YoLoHolic :)) (@yoloholic) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 08:20
    หวานน้ำตาลหยด >< บอกรักกันทั้งตอนเบย
    #9872
    0
  19. #9834 mirchullove (@lovemirchul) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 5 ตุลาคม 2556 / 13:20
    พี่พายแบบอบอุ่นเว่อร์ 
    #9834
    0
  20. #9729 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 20:34
    รักกันปานโลกจะกลืนกินมากสองคนนี้

    พี่โก้ก็แบบทั้งหวงทั้งห่วงต็อปสุด ๆ อ่ะพี่
    #9729
    0
  21. #9331 I'm sone M.Seo >O< (@lovelymylonelyfk) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 กันยายน 2556 / 13:43
    อ่านแล้วละมุนหัวใจโคตรๆอ่ะตอนนี้ >///<
    #9331
    0
  22. #9041 nunyjan (@nunymind) (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 20 กันยายน 2556 / 00:45
    หวานละมุนจริง ๆๆ 



    สุดยอดกันทุกคนจริง ๆ 
    #9041
    0
  23. #8211 mama (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 22:50
    หวานจนมดขึ้นแล้วค่า หุหุ



    จิอยากเป็น 'เป็นต่อจัง' =D
    #8211
    0
  24. #8197 BabyU (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2556 / 14:57
    จ๊ะ หวานได้อีกนะ พากันหวานได้อีก นี่จะแข่งกันหวานใช่ไหมสองคู่นี้

    ไม่ปราณีปราศัยคนอ่านเลยนะจ๊ะ จะเป็นเบาหวานแล้วเนี่ย >///<

    แต่ก็ชอบนะ คึคึคึ ยิ่งหวานยิ่งชอบบบบบบ
    #8197
    0
  25. #7741 tee (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2556 / 21:55
    อื้มมม พาซึ้งอีกแล้วไงินยายเรื่องนี้ >////
    #7741
    0