OK!! I love U ♥ ยุ่งนัก...กูรักมึงก็ได้ [Yaoi][Boy's love]

ตอนที่ 30 : ☆OK! I love U ★... 22. หนีเที่ยว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 17,745
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 47 ครั้ง
    3 ส.ค. 56




22. หนีเที่ยว

 

กดดันกว่านี้มีอีกไหม...

 

ผมรู้สึกว่าผมกำลังถูกพี่พายกดดันทั้งด้วยสายตาและด้วยการกระทำ พี่พายมันนั่งกอดหมอนอิงที่ผมซื้อมาผมเรียกมันว่าไอ้ตัวร้ายแล้วกันจะได้ไม่งงเนอะ พี่พายมันกอดไอ้ตัวร้ายเอาคางเกยบนนั้นแล้วมองตามผมแทบจะทุกฝีก้าว ผมเดินไปเดินมาเพื่อหาของจำเป็นที่ผมไม่รู้ว่าผมเอาไปวางทิ้งไว้ตรงส่วนไหนของห้องบ้าง

 

“พี่พายเห็นที่ชาร์ตแบตมั้ย” ผมว่าผมวางเอาไว้ที่โต๊ะข้างๆ โซฟานะแต่ทำไมหาไม่เจอวะ บรรดาแอคเซสเซอรี่ต่างๆ ที่มันจำเป็นอย่างหูฟังที่สำรองแบตเนี่ย ไปหลายๆ วันถ้าไม่พกไปด้วยซวยเช็ดเลยนะครับ บรรดาไอทั้งหลายมันแดกแบตจะตาย

 

“ถ้าไม่เอาไปแล้วแบตหมด โทรหาไม่ติดอย่ามาพาลแล้วกัน...”

 

“อยู่ในลิ้นชักข้างเตียงนอน กุญแจอยู่ในกระเป๋าเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวที่สองในตู้เสื้อผ้าฝั่งซ้าย...” นี่กูกำลังเล่นถอดรหัสอะไรอยู่รึเปล่าวะพี่พาย กูงงตั้งแต่กุญแจอยู่ในเสื้อในตู้อะไรนั่นแล้ว

 

“พี่พายไปเอากุญแจมาดิ อย่ามาทำตัวเป็นเด็กๆ งี่เง่าไม่มีเหตุผลได้ป่ะวะ กูไปแค่สามวันสามคืนเอง...”

 

“แค่ชั่วโมงเดียวกูก็เซ็งแล้วเหอะ มึงทำให้กูชินกับการที่มีมึงอยู่ด้วยแล้วอยู่ดีๆ จะมาทิ้งให้กูนอนหง่าวอยู่ห้องคนเดียวแบบนี้ มึงผิดนะต่อ” เอ้า!! โยนความผิดให้กูอีก กูทำอะไรผิดวะแค่โกหกว่าจะไปทำงานที่บ้านไอ้ต็อป ทั้งๆ ที่จริงแล้วแค่จะหนีไปเที่ยวจันกับเด็กสินกำแค่นั้นเอง...

 

กูผิดหรอ?

 

“กูว่าเราคุยกันเข้าใจแล้วนะพี่พายอย่างี่เง่าน่า กูอยู่กับไอ้ต็อปไม่ได้อยู่กับคนอื่นจะกังวลอะไรวะ คนที่น่ากังวลนี่กูมากกว่าพี่ ไม่รู้มึงจะลากใครมาเอาด้วยรึเปล่า...”

 

“เห็นกูเป็นคนแบบนั้น...” ผมพยักหน้ารับ พี่พายมันจ้องหน้าผมเขม็ง ทำหน้าดุใส่อีกแล้ว มึงรู้มั้ยว่าเวลามึงทำหน้าตาแบบนี้นี่โคตรเลวเลย...กูชอบมาก

 

ผมว่าผมมีอาการทางจิตเบาๆ แล้วครับ

 

“งั้นรู้เอาไว้เลยว่าคนเดียวที่กูอยากจะเอามากที่สุดในตอนนี้ก็คือมึง...กูเสร็จเพราะมึงมานับครั้งไม่ถ้วนแล้วต่อ” พี่พายมันลุกขึ้นยืนแล้วเดินมาตรงหน้าผม มันยื่นหน้ามากระซิบด้วยน้ำเสียงโรคจิตแถมยังเลียหูผมอีกด้วย

 

โอย!! ขนลุกตั้งแต่หัวยันตีนอ่ะ

 

“ไอ้โรคจิต...” ผมดันพี่พายออกห่างก่อนที่มันจะทำตามที่ผมพูดจริงๆ ผมเชื่อว่าที่มันพูดเนี่ยเรื่องจริง เรื่องแบบนี้มันเป็นเรื่องธรรมดาของผู้ชายอย่างเราแหล่ะครับ โลกสวยด้วยมือเราเนี่ย

 

“ก็มึงไม่ยอมกูสักที เป็นแฟนกันแล้วยังจะเล่นตัว...” พูดซะกูรู้สึกผิดเลยที่ไม่ยอมให้มันทำอะไรนอกจากจูบเนี่ย มึงช่วยให้เวลากูหน่อยเหอะพี่พาย กว่ากูจะยอมรับว่าชอบมึงก็เป็นเดือนๆ แล้วกว่าจะยอมให้มึงทำอะไรกูเนี่ย รอไปสักอีกปีไม่ได้รึไงวะ

 

“สมองมึงมีแต่เรื่องอย่างว่ารึไงวะ หลบๆ กูจะรีบเก็บของ” ผมดันไอ้พี่พายมันออกห่างเดินออกมาได้แค่ก้าวเดียวเท่านั้นแหล่ะครับ พี่พายมันกระชาก...เน้นย้ำขีดเส้นใต้หนาๆ ว่ากระชาก แขนกูแทบหลุดแล้วแม่งเอ๊ย มีแฟนเป็นพวกซาดิสต์รึไงวะกู

 

“สมองกูไม่ได้มีแต่เรื่องอย่างว่า...แต่สมองกูมีแต่เรื่องของมึง” พี่พายมันพูดอย่างจริงจังพร้อมกับดันผมให้ล้มลงนอนบนโซฟา ยังไม่ทันที่ผมจะพลิกตัวหรือว่าลุกขึ้นหนี มันก็ขึ้นมาคร่อมร่างของผมเอาไว้ เอาแหล่ว...เอาแล้ว กูไม่น่าหาเรื่องใส่ตัวเลยเว้ย
 

“พี่พาย...มึงจะทำอะไร” พี่พายมึงถอดเสื้อออกทำไม ทำหน้าตาหื่นใส่กูอีกแม่งไอ้บ้าเอ๊ย สาบานเลยถ้ามึงทำอะไรกูโดยที่กูไม่เต็มใจ มึงกับกูโกรธกันไปร้อยชาติ

 

“กูมีอะไรจะให้มึงดู...” พี่พายมันเอี้ยวตัวเพื่อให้ผมมองเห็นรอยสักที่มันไปสักมา ที่ผ่านมาผมขอดูแต่มันก็หวงครับไม่ยอมให้ดู แล้ววันนี้จะมาให้ดูทำสากอะไร...แต่ผมก็ดูแหล่ะ มันเป็นตัวอักษรภาษาอังกฤษแบบตัวเขียนที่ตรงต้นคอของไอ้พี่พาย

 

 

 

 

Soulmate….PPT อย่างนั้นหรอ...ถ้าคิดแบบไม่เข้าข้างตัวเอง PPT น่าจะย่อมาจากชื่อของพี่พายกับชื่อของผม Pie กับ Pentor สินะ...

 

“พี่พายมึงไม่เจ็บรึไงวะ ไหนบอกว่ากลัวเข็มแล้วไปสักมาทำบ้าอะไร” ผมก็ซึ้งเหมือนกันแหล่ะครับ ซึ้งไปล่วงหน้าโดยที่ยังไม่ได้ถามและพี่พายมันก็ยังไม่ได้บอกว่าไอ้ PPT นี่คืออะไร ถ้าไม่ใช่ขึ้นมานี่ฮานามิเลยครับ

 

“มันแทนความรู้สึกของกูที่มีต่อมึง เจ็บ...แต่กูก็ทน เพื่อมึง...” ย้ำจังเลยว่าเพื่อกู นี่มันกำลังเล่นจิตวิทยากล่อมให้กูยอมให้มันตีประตูเมืองรึเปล่าวะ ไม่นะไม่ กูยังไม่พร้อมจริงๆ พี่พาย ขืนมึงสุ่มสี่สุ่มห้าเอากูในห้องแล้วไอ้พี่โก้มันโผล่เข้ามา แค่กูยอมมีอะไรกับผู้ชายด้วยกันกูโคตรของโคตรๆ อายแล้ว ยังต้องมาให้คนอื่นดูหนังสดที่กูเล่นเองอีกหรอวะ

 

ไม่มีทาง!! กูไม่ยอมแน่ๆ

 

“ถ้าพี่ไม่ชอบเข็มก็อย่าฝืนใจไปสักมันเลย” ผมว่าท่าที่เรากำลังทำกันอยู่นี่มันล่อแหลมและชวนเข้าใจผิดแบบโคตรๆ พี่พายมันคร่อมทับตัวผมอยู่บนโซฟา ผมนี่นอนนิ่งไม่กล้าขยับไปไหนเลยสักนิด นอนกระพริบตาปริบๆ มองไอ้พี่พายที่จ้องมองหน้าผมอย่างจริงจัง

 

“ต่อรับรู้ความรู้สึกของพี่ได้...ด้วยใจ” ผมเองก็พูดและมองหน้าพี่พายอย่างจริงจัง ผมไม่อยากให้ใครสักคนต้องฝืนทำในสิ่งที่ไม่ชอบ หรือว่าสิ่งที่กลัว...เพื่อตัวผมแบบนี้ มันดูเหมือนว่าผมเป็นฝ่ายที่ได้รับโดยที่อีกฝ่ายต้องเสียสละหรือฝืนใจทำในสิ่งที่ไม่ชอบ

 

“พี่แค่อยากให้ทุกคนรับรู้...เพราะคนอื่นก็คือคนอื่น เค้าไม่ได้มารับรู้ความรู้สึกของพี่ที่มีต่อต่อ ทุกคนจะได้รับรู้ว่าพี่จริงจังกับต่อมากแค่ไหน ต่อไม่เหมือนกับทุกๆ คนที่เคยเข้ามาในชีวิตพี่...” ตอนนี้เราสองคนกำลังอยู่ในโหมดจริงจัง และพอเวลาที่เข้าโหมดจริงจังทีไรสรรพนามที่ใช้เรียกกันมันจะสุภาพและลื่นหูฉิบหาย กูๆ มึงๆ ที่เคยใช้เรียกจิกหัวกันเนี่ย...ไม่มีหรอกครับ

 

“ต่อเองก็คงเคยได้ยินประวัติของพี่มาบ้าง มันอาจจะทำให้ต่อไม่มั่นใจว่าที่พี่รู้สึกกับต่อน่ะมันจริงแท้แค่ไหน...” พี่พายมันเท้าแขนทั้งสองข้างลงบนโซฟาข้างๆ ลำตัวของผม แล้วก้มหน้าลงมาใกล้มากยิ่งขึ้น ผมไม่เคยมีประสบการณ์แบบนี้มาก่อน ไม่ว่าจะกับผู้หญิงหรือว่าผู้ชาย ผมไม่รู้ว่าผมควรที่จะทำตัวอย่างไร

 

หรือว่าจะยอมปล่อยให้มันเป็นไปตามที่ใจและสัญชาตญาณมันสั่ง

 

“เรื่องที่มันผ่านไปแล้วต่อไม่สนใจหรอก ต่อสนแค่ว่าปัจจุบันมันเป็นยังไง แล้วต่อก็รู้ว่าพี่พายรู้สึกยังไง...” ปากนุ่มๆ ของพี่พายจุมพิตลงมาที่หน้าผากของผม ลมหายใจผมเริ่มติดขัดแบบแปลกๆ พี่พายเลื่อนมือมาจับมือทั้งสองข้างของผมแบบสอดประสาน แล้วค่อยๆ เลื่อนริมฝีปากลงมาที่แก้มทั้งสองข้างของผมแผ่ว บอกตามตรงเลยว่าผมไม่กล้าที่จะลืมตามองสบกับพี่พายเลย

 

"ต่อ...มองตาพี่” พี่พายพูดด้วยน้ำเสียงที่แสนอ่อนโยน คุณอาจจะคิดไม่ออกว่าไอ้ผู้ชายบ้าอำนาจ เอาแต่ใจตัวเองและแสนงี่เง่าคนนี้เวลาที่อ่อนโยนมันจะเป็นอย่างไร บอกได้เลยว่ามันจะทำให้คุณหลงไปกับผู้ชายคนนี้จนแทบถอนตัวถอนใจ ถอนความรู้สึกไม่ขึ้น

 

เพราะตอนนี้ผมเองก็กำลังประสบพบเจอกับตัวเองอยู่...

 

“พี่รักต่อ...” เป็นคำบอกรักที่ผมรู้สึกว่าอันตรายกับหัวใจของผมเป็นอย่างมาก หัวใจของผมมันยิ่งไม่ค่อยแข็งแรงและใจง่ายพร้อมที่จะรับความรู้สึกของพี่พายเข้ามาอย่างเต็มใจเสียด้วย

 

“ต่อ...ชอบพี่พาย” ความรู้สึกของผมอาจจะยังไม่มากพอที่จะเรียกว่าความรักได้ แต่ผมก็ชอบพี่พายและพี่พายก็เป็นเพียงคนเดียวที่เข้ามามีอิทธิพล มีความสำคัญกับผมได้มากถึงเพียงนี้

 

มือของเราประสานกันแน่น ปากหยักๆ จูบเน้นลงมาที่ริมฝีปากของผมอย่างอ่อนโยนที่สุด ริมฝีปากของเราสองคนคลอเคลียกันอยู่อย่างนั้น สายตาของเราสองคนไม่อาจจะละไปจากกันได้ มือที่สอดประสานกระชับแนบแน่น

 

มันจะเกิดอะไรต่อจากนี้ไป ผมควรจะหักห้ามใจหรือว่าให้มันเป็นไปตามที่หัวใจของเราต้องการ

 

จูบของพี่พายเริ่มหนักหน่วงมากขึ้น เร่งเร้าและรุกล้ำมากขึ้นเรื่อยๆ มือที่สอดประสานกันอยู่นั้นค่อยๆ คลายออกจากกัน พี่พายสอดมือเข้าไปทางด้านในเสื้อของผม ผมไม่สามารถขัดขืนหรือว่าปัดป้องตัวเองได้

 

แต่ขอโทษเถอะครับ อารมณ์ผมมันเตลิดตามพี่พายไปแล้ว จะยกมือขึ้นยังไม่มีแรงเลย ได้แต่จิกโซฟาอยู่อย่างนั้น...หมดกันความแมนของไอ้เป็นต่อ จะมาเสียประตูเอาวันนี้แถมยังที่โซฟาอีกหรอวะพี่ เลือกที่กว้างๆ ให้กูมีโอกาสดิ้นบ้าง เปลี่ยนท่าบ้างอะไรบ้างไม่ได้รึไง

 

คิดอะไรไอ้ควายต่อ!!!!

 

“พะ...พี่พาย” พี่พายมันถอนปากขึ้นเพื่อให้ผมได้หายใจ และเพื่อที่มันได้แวะไปฝากร่องรอยบางอย่างเอาไว้ที่ซอกคอของผม ผมเกร็งเล็กน้อยที่ถูกจูบแรงๆ ครั้งแล้วครั้งเล่า มือที่สอดเข้าไปทางด้านในเสื้อ
 

กูจะตายแล้วไอ้พี่พาย...มึงทำอะไรกับXXกู!!

 

ถ้าผมรู้ว่าไอ้พี่พายมันจ้องจะเผด็จศึกผมก่อนที่ผมจะไปเที่ยวจัน วันนี้ผมจะไม่ใส่เสื้อกล้ามเด็ดขาด ไอ้พี่พายมันถกแขนเสื้อของผมลงไปเพื่อเปิดไหล่ของผมให้มันขยำได้เต็มที มันขบฟันลงมาเบาๆ แล้วไล่จูบตั้งแต่ซอกคอไล่ไปที่หัวไหล่ ถามสิครับว่ากูทนไหวมั้ยไม่ไหวก็ต้องไหว จะตายก็ต้องทนเอาไว้...ทรมานสุด!!

 

“พี่พาย...เอาจริงดิ” ผมถามเอาฮา กะว่าจะหยุดพี่พายมันได้ มันเลยหน้าขึ้นมามองหน้าผม คือไม่ต้องรอคำตอบจากปากมันเพราะว่าสายตาพี่พายมันฟ้องทุกสิ่ง

 

ผมว่าผมพลาดที่ถาม เพราะว่าถ้าผมถามแบบนั้นก็เท่ากับว่าถ้าพี่พายมันจะเอาจริงๆ ผมก็จะยอมตามใจ และเชื่อเถอะว่าพี่พายมันคิดแบบนั้นจริงๆ มันถกเสื้อกล้ามที่ผมใส่ขึ้นไปที่อก ถกเลยขึ้นไปที่หัวแล้วจับมันพันข้อมือของผมเอาไว้ที่เหนือหัว พันธนาการผมเอาไว้ไม่ให้มีโอกาสที่จะขัดขืนหรือว่าปกป้องตัวเองได้

 

 

“พี่พาย...อย่าแกล้งต่อดิวะพี่” ผมพยายามจะบิดมือเพื่อให้เสื้อกล้ามของผมมันหลุดจากข้อมือทั้งสองข้าง แต่มันไม่หลุดว่ะ แล้วอย่างนี้ผมจะปัดป้องตัวเองได้ยังไง เกิดมาไม่เคยมีอะไรกับใครสักที นี่พอจะมามีก็ดันเป็นผู้ชายด้วยกัน แล้วดูท่าคนที่จะเจ็บหนักจะเป็นกูอีก

 

เริ่มคิดหนักแล้วไอ้เป็นต่อ

 

“พี่รู้ว่าต่อจะขัดขืน...อย่าคิดเลยเพราะพี่ไม่ยอมปล่อยให้ต่อรอดไปหรอก...” จำเลยรักมากพี่พาย มึงโหดร้ายทารุณกับกูได้ไง ไม่คิดจะให้กูทำใจหน่อยหรอวะคนมันไม่เคยนะเว้ย

 

“พะ...พี่พายอย่าเพิ่ง” ผมพยายามที่จะให้พี่พายมันหยุดทำรอยบนตัวผม คือทั้งที่คอ ที่ไหล่ ที่หน้าอก ที่หน้าท้อง ที่เอว เออ เอาง่ายๆ แม่งทำแทบจะทุกที่ กูไม่ได้อยากลายพร้อยทั้งตัวแบบตุ๊กแกว่ะพี่พาย มึงเลิกจูบสักทีได้มั้ย มันอิ่มมั้ย มันชื่นใจป่ะได้กินกูเนี่ย
 

ผมว่าผมรู้แล้วว่าทำไมคู่ขาพี่พายถึงติดใจมัน ผมรับรู้ได้ด้วยความรู้สึกบางอย่างที่วิ่งแล่นไปทั่วตัวผม ทุกครั้งที่ปากของพี่พายสัมผัสลงมาหัวใจของผมเต้นระรัว ทุกครั้งที่ลิ้นสากๆ ของพี่พายลากไล้บนผิวกายผม ผมใจสั่นและรู้สึกได้ถึงความต้องการที่เด่นชัดขึ้นมา

 

ก่อนที่มันจะชัดเจนจนมากเกินไปกว่านี้ ผมว่าผมต้องหยุดพี่พายให้ได้

 

“เฮ้ยๆ อื้อ...” เฮ้ยได้แค่สองเฮ้ยเท่านั้นเองครับ พี่พายมันปิดปากของผมด้วยปากมันอีกครั้ง กันไม่ให้ผมร้อง ไม่ให้ร้องได้ไงก็มือมันเลื่อนลงไปปลดกระดุมกางเกงของผมออกแล้ว ท่าทางผมจะไม่รอดแน่ๆ แล้วใช่มั้ย

 

“ต่อ...พี่รักต่อนะ” บอกรักอีกแล้ว บอกเบาๆ เสียงแผ่วๆ จมูกโด่งๆ ฝังลงบนแก้มของผมแล้วไล้ไปมาเบาๆ แบบนั้น ผมบอกตามตรงเลยว่าผมไปไหนไม่รอดแล้วจริงๆ ถ้าจะขัดขืนก็ทำได้แต่ที่ไม่ขัดขืนนี่เพราะว่าผมคงเต็มใจยอมที่จะเป็นของไอ้พี่พายมันแล้วหล่ะมั้ง

 

เออ!! มาๆ จะเอาก็เอาเลยกูยอมก็ได้ กูมันใจง่ายกับมึงอยู่แล้วนี่

 

ผมยกมือที่ถูกเสื้อกล้ามพันธนาการเอาไว้ที่ข้อมือขึ้นมาคล้องคอของไอ้พี่พายไว้ สีหน้า แววตา และท่าทางของผมมันตอบทุกๆ คำถามที่ถูกส่งผ่านมาจากดวงตาของพี่พายจนหมดแล้ว พี่พายยิ้มจางๆ แล้วก้มลงจูบผมอีกครั้ง

 

กระดุมเม็ดที่สองและเม็ดที่สามถูกปลดออก เรายังคงจูบกันอยู่ราวกับว่าโหยหารสจูบของกันและกันอย่างไม่รู้จักพอ พี่พายมันสร้างความรู้สึกแปลกใหม่ให้กับผมเรื่อยๆ ผมไม่รังเกียจสัมผัสของพี่พายเลยแม้แต่น้อย อาจจะเพราะว่าคนตรงหน้าผมคือพี่พาย เพราะว่าผมมีความรู้สึกดีๆ ให้กับผู้ชายคนนี้ มันจึงไม่รู้สึกรังเกียจหากจะถูกสัมผัส

 

พี่พายยังคงไล่จูบไปทั่วใบหน้าและซอกคอของผม ผมกอดพี่พายเอาไว้ด้วยความรู้สึกที่หวั่นไหวไปทั้งหัวใจ มันโอนเอนตามพี่พายไปทุกๆ การชักจูง ไม่มีต่อต้านหรือว่าปฏิเสธเลยสักนิด นี่สินะความรู้สึกของคนที่ตกลงสู่ห้วงอารมณ์รัก มันยากจะขัดขืนและหักห้ามใจมากจริงๆ

 

มือของพี่พายค่อยๆ สอดเข้ามาทางด้านในกางเกงของผม ผมหลับตาแน่นแต่ทว่ายังคงรับรสจูบของพี่พายอย่างไม่ขัดขืน

 

พี่พาย...กู...กูรู้สึก...มัน...สยิว....อ๊ากกกกกกกก

 
.
.
.
.

 

“ไอ้ต่อกูมารับแล้ว....” พระเจ้า!!! เสียงของใครใคร่อยากถาม มันคือเสียงของเพื่อนต็อปสุดที่รักของผมเอง มันคือเสียงสวรรค์หรือว่านรกส่งมันมาขัดขวางกันแน่วะผมสับสน

 

“ไอ้ต็อป...” ไม่ใช่เสียงผมนะครับ เสียงของไอ้พี่พายมันลอดไรฟันอย่างแค้นๆ สติกูกลับมาแล้วเว้ย ถ้าไอ้ต็อปมันเข้ามาเห็นภาพที่ผมกับไอ้พี่พายกำลังคร่อมกันอยู่บนโซฟาแบบนี้ ผมว่าผมถูกมันล้อไปจนลูกบวชอ่ะ...ถ้าอนาคตผมจะมีโอกาสเป็นพ่อคนอ่ะนะ

 

พลัก!!

 

โครม!!

 

“ไอ้ต่อ...กูเจ็บ” ผมยกตีนขึ้นถีบไอ้พี่พายจนมันหงายตกโซฟาลงไปนอนเงิบที่พื้น ก่อนที่จะรีบวิ่งแบบใส่ตีนหมาโกยอ้าวเข้าไปตั้งหลักที่ห้องนอนทันที ตอนนี้ผมกลายพันธุ์เป็นตุ๊กแกแล้วครับ ผิวผมมันก็ขาวแล้วไอ้พี่พายมันสร้างรอยเอาไว้ท่วมแบบไอ้พี่พายแม่งต้องแอบจิตแน่ๆ

 

“โอว!! ไอ้ต่อไอ้เวรเอ๊ย มึงแม่งใจง่ายไอ้ส้นตีน สภาพแบบนี้กูก็ใส่เสื้อกล้ามไปเที่ยวทะเลไม่ได้ดิวะ ลายพร้อยทั้งตัวแบบนี้” ผมมองดูตัวเองแบบโคตรอนาถใจ มือก็ถูกมัดด้วยเสื้อกล้าม กางเกงนี่ก็จะหลุดอยู่รอมล่อ กูแม่งเหมือนโดนรุมโทรมมาเลย 
 

“พี่พายไอ้ต่ออ่ะพี่ แล้วนี่เป็นอะไรทำไมทำหน้าเครียดแบบนี้...เหวอ!! พี่เป็นอะไรวะเนี่ย วิ่งไล่เตะผมทำไมอ่า ไอ้ต่อช่วยกูด้วย....” ผมได้ยินเสียงวิ่งปึงปัง กับเสียงของไอ้ต็อปที่แหกปากร้องลั่นๆ ก็อยากจะออกไปช่วยมันหรอกนะครับเพราะว่ามันมาขัดตราทัพไม่ให้ผมถูกตีประตูเมืองแตก

 

แต่ถ้าผมออกไปตอนนี้มันก็เห็นสภาพของผมน่ะสิว่ายับเยินมากแค่ไหน ไม่อยากจะคิดเลยว่าไอ้ต็อปมันจะสะใจมากแค่ไหนที่ผมกลายเป็นแบบนี้

 

“ไอ้สั้น...มึงตายแน่วันนี้” พี่พายแม่งแหกปากเสียงดังมันคงอัดอั้นมากสินะ โถ...มือมึงมีมึงก็ทำเองสิครับพี่จะเก็บกดเอาไว้ทำไมเล่า

 

“เฮ้ยๆ ใจเย็นๆ สิวะพายมีอะไรกัน โมโหอะไรถึงได้มาลงกับต็อปมันแบบนี้” ผมก็ว่าแล้วว่าไอ้ต็อปมันไม่น่าจะเข้ามาได้ถ้าพี่โก้ไม่เป็นคนเปิดประตูเข้ามาให้ เพราะว่าไอ้ต็อปมันไม่ม่คีย์การ์ด

 

“ก็มันเข้ามาขัดจังหวะ กูกำลังจะ...”

 

“เสร็จแล้วๆ กูเก็บของเสร็จแล้ว” ผมรีบพุ่งออกมาทันทีโดยไม่ลืมที่จะคว้ากระเป๋าที่จัดเตรียมเอาไว้ตั้งแต่เมื่อคืนติดมือมาด้วย ที่ชาร์ตอะไรช่างแม่งและ ไม่ทันการแล้วหล่ะขืนช้ากว่านี้พี่พายมันคงบอกทุกคนหมดว่ามันกำลังจะอะไร...

 

“ไอ้ต่อ...ไปบ้านกูนะไม่ได้ไปเมืองนอก มึงจะใส่เสื้อคอเต่าแขนยาวเพื่ออะไรร้อนจะตาย...” ไต็อปครับมันใช่เวลาที่มึงจะมาถามกูมั้ยเล่า ไม่ต้องมาสังเกตอะไรทั้งนั้นช่วยพากูออกไปจากที่นี่ก่อน คือแบบว่าพอสติมาความอายมันก็กลับมาด้วย เมื่อกี้กูเข้าข่ายสมยอมที่จะเสียตัวเลยนะเว้ย อับอายแบบโคตรพ่อโคตรแม่

 

“กูว่าวันนี้อากาศมันเย็นกว่าปกติ แล้วเราจะไปกันเลยเปล่าวะกูจะแวะไปเอาของที่บ้านด้วย...” ผมเลี่ยงมาอยู่หลังไอ้ต็อป ตอนนี้พี่โก้ยืนกันๆ ไอ้พี่พายให้ออกห่างๆ จากไอ้ต็อป ท่าทางแม่งเหมือนหมาบ้าเลยว่ะ น่ากลัวฉิบหาย ไอ้หน้าโหดนี่มันคนเดียวกับไอ้หล่อๆ ดีๆ อ่อนโยนๆ ที่จะหลอกกูไปล่อ...เอ๊ย!! หลอกล่อกูรึเปล่าวะ

 

“กูว่าบรรยากาศมันแลแปลกๆ นะ” พี่โก้พูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าพี่พายที มองหน้าผมที อย่าเพิ่งมาทักท้วงอะไรกันตอนนี้ได้เปล่าวะ ให้กูกับไอ้ต็อปไปก่อนแล้วมึงสองคนจะซักจะอะไรกันก็เอาเล้ย ตามสบาย กูไม่รู้กูไม่อาย...

 

“สั่งสอนเด็กมึงบ้างนะว่าจะเข้าจะออกเนี่ยหัดกดออดบ้าง...”

 

“กูเป็นคนเปิดประตูให้มันเข้ามาเอง ก็ปกติกูเข้าออกแบบนี้ทุกที มึงมีอะไรรึเปล่าวะพาย อย่าบอกนะว่ากำลังจะ...”

 

“ต็อป!! กูว่าเราไปกันเลยดีกว่ามั้ยวะ เดี๋ยวงานไม่เสร็จขึ้นมาซวยนะเว้ย...นี่ก็ใกล้เวลาที่พวกสินกำมันนัดกันแล้วนะมึง” อันหลังนี่ต้องกระซิบแบบโคตรเบาๆ ไอ้ต็อปมันพยักหน้ารับมันเองก็คงไม่อยากอยู่ที่นี่นานเท่าไหร่หรอกครับ พี่พายแม่งน่ากลัว
 

“เออๆ กูเองก็ยังไม่อยากตาย ไปแล้วคร้าบ...” ไอ้ต็อปรีบวิ่งหนีพี่พายออกไปนอกห้อง ผมแบกเป้ขึ้นมาสะพายแล้วตั้งท่าจะเดินตามไป แต่เป้ผมถูกดึงจากทางด้านหลัง คาดว่าคงเป็นไอ้พี่พายแหล่ะครับไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก

 

“กูโทรไปมึงต้องรับ เฟสไทม์ทุกคืนก่อนนอน หรือทุกครั้งที่กูอยากเห็นหน้ามึง ถ้ากูติดต่อมึงไม่ได้กูตามถึงบ้านไอ้ต็อปแน่...รู้นะว่ากูทำได้” มันจ้องหน้าผม ผมก็ได้แต่พยักหน้ารับแบบว่าง่าย คือผมไม่กล้ามองหน้าพี่พาย เมื่อกี้นี้ยอมให้มันเล่นกับร่างกายผมไปตั้งมากมายขนาดนั้น ผมก็อายเป็นนะครับ อายโคตรๆ อายมากๆ ด้วยตอนนี้

 

“อื้อ...กูไปนะพี่ ฝากดูแลพี่พายด้วยนะพี่โก้” ผมหันไปฝากมันกับพี่โก้ ผมค่อนข้างกังวลว่าไอ้พี่พายมันอาจจะเป็นบ้าตาย เพราะดูแล้วมันไม่อยากให้ผมห่างจากมันเลย ผมไม่ได้อยากให้พี่พายยึดติดกับผมมากขนาดนั้น ไม่ใช่เพราะว่าผมไม่ชอบพี่พายนะ ผมชอบพี่พายและชอบมากขึ้นทุกวัน แต่เรื่องของอนาคตไม่มีใครรู้แน่ชัดว่ามันจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ผมกลัวว่าถ้าวันหนึ่งเราต้องแยกจากกันแล้วพี่พายมันจะทำยังไง

 

ผมไม่อยากให้ตัวเองสำคัญกับพี่พายมากเกินไป อยากให้ต่างคนต่างรู้สึกต่อกันแบบพอดีๆ มากกว่า...

 

“มึงก็ดูไอ้ต็อปให้กูด้วยแล้วกัน ส่วนไอ้พายน่ะไม่ต้องห่วง มันไม่ตายหรอก...” พี่โก้โบกมือไล่ผมให้เดินออกมาจากห้อง ผมเดินมาที่ประตูแล้วหันมามองหน้าพี่พายอีกครั้ง ก่อนที่จะเดินออกมาจากห้อง พอก้าวพ้นประตูมาแทนที่ผมจะรู้สึกโล่งใจ ทำไมมันถึงได้รู้สึกอึดอัดและกังวลแบบแปลกๆ วะ หรือเพราะว่าผมโกหกพี่พายมันแบบนั้น เลยกลัวว่าถ้ามันรู้ความจริงเข้ามันอาจจะโกรธมากก็ได้

 

“ขอสามวันแล้วกันนะพี่พาย กลับมากูจะทำตัวดีๆ กับมึง...” ผมอาจจะคิดมากไป ไม่น่าจะมีอะไรหรอก ก็แค่ไปเที่ยวแค่สามวัน ขอแค่สามวันที่ผมจะได้เป็นอิสระจากพี่พาย ใช่ว่าอึดอัดนะเวลาที่อยู่กับพี่พาย แค่ขอเวลาคิดทบทวนบางสิ่งบางอย่างที่วิ่งวุ่นในหัวสมองของผมให้มันเข้าที่เข้าทางเสียก่อน

 

..........

 

 

 

 

ตอนแรกผมว่าจะกลับมาเอาของที่บ้าน แต่พอมองเวลาแล้วคงไม่ทันเพราะวันนี้รถค่อนข้างติด โชคดีที่ไอ้ต็อปมันให้คนขับรถมาส่งเพราะจะได้เอารถกลับไปเก็บที่บ้านเลยทีเดียว อะไรขาดอะไรเหลือก็ไปหาเอาข้างหน้าแล้วกัน เพราะฉะนั้นจุดมุ่งหมายของพวกเราก็คือบ้านของไอ้หยี

 

ถามว่าทำไมต้องบ้านของไอ้หยี...เพราะว่าไอ้หยีมันเป็นคนรับผิดชอบเรื่องการจัดทริปนี้ และหลายๆ คนก็จะรวมตัวกันเอารถไปจอดที่บ้านของมัน เนื่องจากว่าหมู่บ้านที่มันอยู่ระบบรักษาความปลอดภัยเป็นเลิศ

 

และที่สำคัญเป็นหมู่บ้านของบ้านไอ้เวสป้ามันด้วย...รถจึงแยกกันจอดที่บ้านของไอ้เวสป้าและบ้านของไอ้หยีนั่นเอง

 

“โหยเพื่อนกู...กว่าจะมากันได้รู้รึเปล่าว่าเค้ารอมึงสองคนกันอยู่...แล้วนี่มึงหนาวมากรึไงวะต่อล่อแขนยาวมาเลย” ไอ้เฟียมันร่ายยาวเป็นหางว่าวคงจะบ่นแทนผัว...เอ่อ..เพื่อนมันนั่นแหล่ะครับ แล้วมันก็หันมาทักเรื่องเสื้อของผมผมยักไหล่แล้วโคลงหัวไปมาอย่างไม่สนใจ ไอ้ต็อปเดินตามเข้ามาหลังจากที่มันคุยกับลุงยศคนขับรถของมันอยู่

 

“มันนำเทรนไง อีกไม่กี่เดือนก็จะเข้าหน้าหนาวเพื่อนต่อเลยอยากนำแฟชั่น ฮ่าๆ” ไอ้นี่แม่งกวนตีนไม่เลิก มันพยายามซักถามกับผมว่าก่อนหน้าที่มันจะเข้าไปในห้องเกิดอะไรขึ้น แล้วคิดว่าผมจะตอบมันมั้ย...ในเมื่อไม่ได้อยู่กันตามลำพังยังมีลุงยศนั่งขับรถอยู่ด้วยแบบนั้น

 

“นี่ไปนิมิบัสสองคันหรอวะ มึงได้เอารถส่วนตัวไปรึเปล่าเผื่อออกไปซื้อข้าวซื้อของ...” ไอ้ต็อปมันถามอย่างจริงจัง ผมว่ามันไม่ได้ห่วงเรื่องไปซื้อข้าวซื้อของอะไรหรอก บางทีมันอาจจะอยากขับรถตระเวนราตรีก็ได้มั้ง รู้ๆ กันอยู่ว่ามันชอบไปนั่นมานี่ออกล่าเหยื่อตามประสามัน

 

“กูกับไอ้เฟียจะขับรถตามไป...” ไอ้หยีมันตอบขึ้นมาเพราะมันเดินมารวมกลุ่มพอดี

 

“แหน่ะ!! กลัวหลุดหรอวะครับเพื่อน ไปกันสองคนแบบนั้นสวีทกันเพลินล่ะสิ” ไอ้ไม้เดินเข้ามาแซะเพื่อนมันด้วยความเคยชิน ไอ้หยีทำเพียงแค่กลอกตามองเท่านั้นก่อนที่จะยกตีนขึ้นเตะไอ้ไม้หนึ่งทีด้วยความรัก

 

“ใครว่าพี่หยีกับพี่เฟียนั่งไปแค่สองคน พี่ไม้ก็ต้องไปกับดีโน่ด้วยเหมือนกัน...เนอะพี่เฟีย” น้องดีโน่หันมายิ้มน่ารักๆ ให้กับไอ้เฟีย ไอ้ไม้เหล่ตามองหน้าน้องอย่างปลงๆ คือมึงไม่ชอบน้องหรือมึงแอ๊บวะไม้ น้องมันโคตรน่ารักเลยนะ

 

“ไม่เอาพี่จะไปกับพวกไอ้ป้าไอ้เมา...”

 

“มึงไม่คิดจะให้พี่เค้ามีอิสระกับชีวิตเลยหรอวะดีโน่ ทำไมกูเลี้ยงลูกได้แรดแบบนี้วะเนี่ย...” ไอ้เมามันชอบอุปทานว่าตัวมันคือพ่อของดีโน่ มันจะทำตัวเหมือนพ่อของดีโน่แล้วพรากน้องออกมาจากอกไอ้ไม้ตลอดๆ

 

“ถ้ามีพ่อแบบมึงกูเลือกพี่ไม้ที่เป็นผัวไม่ดีกว่าหรอครับเมา...ไม่เอาอ่ะพี่ไม้ดีโน่จะให้พี่ไม้มาด้วยกันกับรถพี่หยีนะ...นะ” เจอตากลมๆ ที่กระพริบปริบๆ อย่างอ้อนๆ เข้าไปทีเดียวไอ้ไม้ก็ตายแล้วครับ

 

“ดีโน่น่ารักว่ะกูอยากได้” อยู่ดีๆ ไอ้ต็อปก็มากระซิบเบาๆ กับผม เออน้องน่ารักจริงแต่ได้ข่าวว่ามึงเองก็น่ารัก มึงไม่เหมาะที่จะเป็นผัวน้องดีโน่หรอก มึงเหมาะที่จะเป็นเมียพี่โก้แหล่ะเพื่อน

 

ช่วยมาอยู่ในสถานะเดียวกับกูเหอะต็อป เวลาที่กูมีอะไรจะได้คุยกับมึงได้แบบเปิดอกเลยยังไงล่ะ

 

“มึงไม่ตายเพราะไอ้ไม้กระทืบ มึงก็โดนพ่อของน้องเค้าส่องหัวเอา มึงลืมรึเปล่าว่าน้องเค้าลูกใคร ลูกนักการเมืองนะเว้ย อีกอย่างไอ้ไม้แม่งก็ทำเป็นไม่สนใจแต่เห็นทีไรไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด” เห็นน่ารักๆ แบบนั้นอย่าคิดว่าเล่นด้วยง่ายๆ นะครับ ลูกนักการเมืองใหญ่เชียวนะเว้ย เป็นกูกูก็เกรงว่ะ

 

“โอ๊ะ!! คนน่ารักๆ ที่นั่งอยู่ข้างๆ ไอ้ฮะเก๋านั่นใครวะ น่ารักมาก เหมาะกับกูสุด” ไอ้นี่มันเปลี่ยนเรื่องโคตรเร็ว เปลี่ยนเป้าหมายโคตรไวสมกับเป็นไอ้ต็อปเพื่อนผมที่เจ้าชู้สุดตรีน ผมหันไปมองตามที่มันบอกก็เห็นว่าผู้หญิงน่ารักๆ คนนั้นที่มันพูดถึงไม่ใช่ใครที่ไหน น้องลูกแก้วนั่นเอง

 

“อ้อ!! นั่นลูกแก้วน้องไอ้หินมันไง” ผมยิ้มพร้อมกับโบกมือให้กับลูกแก้ว ดูเหมือนว่าตอนนี้ทุกคนกำลังวุ่นวายกับการขนข้าวของขึ้นมินิบัสขนาด 16 ที่นั่ง ทั้งสองคันอย่างขันแข็ง

 

“กูอยากได้...น่ารักอ่ะ” ผมหันไปมองหน้าไอ้ต็อปอย่างจริงจัง คนอื่นผมไม่ว่าเลยนะถ้ามันจะไปจีบหรือไปอะไรด้วย แต่กับน้องคนนี้ผมคงต้องขอสักคนแล้วหล่ะ

 

“ขอเหอะต็อป ลูกแก้วมันน้องไอ้หินนะเว้ย คนอื่นมีตั้งเยอะแยะมึงก็เล่นไปสิ อย่าไปทำให้น้องมันเสียใจเลย” นี่จริงจังมากนะขอบอก ไอ้ต็อปมันมองหน้าผมด้วยสีหน้าและสายตาที่บ่งบอกว่ามันกำลังจับผิดผมอยู่

 

“ที่หวงเนี่ยเพราะว่าสงสารน้องหรือเพราะว่าเป็นน้องไอ้ฮะเก๋าสุดที่รักของมึง...” มาอีกแล้วอาการแบบนี้ มึงโตแล้วนะต็อปอย่ามาทำเป็นหวงกูหน่อยเลย ที่เมื่อก่อนมันไม่ยอมไปเยี่ยมผมที่โรงพยาบาลก็เพราะว่ามันไม่ชอบหน้าไอ้หินนี่แหล่ะ โตขนาดนี้แล้วมึงยังไม่เลิกอีกหรอวะ

 

“ต็อปมึงโตยังวะกูถามจริง ไอ้หินมันก็เพื่อนกู แต่เพื่อนที่กูสนิทมากที่สุดคือมึง ชัดนะ โอนะ เลิกทำหน้าหมาหงอยใส่กูสักทีกูไม่ใช่พี่โก้สุดที่รักของมึงนะจะได้หลงกลใจอ่อนสงสารน่ะ” ผมเตะไอ้ต็อปมันหนึ่งทีด้วยความรักอย่างสุดซึ้ง ก่อนที่จะเดินไปรวมกลุ่มกับพวกไอ้เฟียที่นั่งมองพวกสินกำเค้าจัดข้าวของอยู่

 

“เช็คอินตอนกี่โมงวะ...” ไอ้เฟียมันถามย้ำกับไอ้หยีที่เดินวุ่นไปมา มันยื่นน้ำให้กับไอ้หยีพร้อมกับยื่นผ้าเช็ดหน้าให้ เห็นไอ้หยีมันส่งยิ้มให้ไอ้เฟียแล้วรับผ้ามาซับหน้ากับรับน้ำมากินแบบไม่เกี่ยงงอน ไม่บ่อยครั้งหรอกครับที่จะเห็นมันยิ้มให้กับคนอื่นนอกจากไอ้เฟียแล้วคนที่สนิทกันมากจริงๆ

 

“ราวๆ บ่ายโมงแต่ก็เลทได้ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวตอนที่ใกล้ๆ จะถึงกูโทรไปเช็คกับทางรีสอร์ทอีกรอบ มึงหายปวดท้องรึยังวะ กินยาให้เรียบร้อยนะไอ้ดื้อ...” โอ๊ะๆ เค้าเรียกกันน่ารักเหมือนกันเว้ย เพื่อนกันครับเพื่อนกัน สายตาที่ใช้มองกันเนี่ยแทบจะแดกกันได้ทั้งตัวแล้ว

 

ผมก็ไม่ได้จะอยากเสือกเรื่องชาวบ้านหรอกนะครับ แต่บังเอิญมานั่ง บังเอิญมาได้ยิน บังเอิญมาเห็นเข้าก็เท่านั้นเอง

 

“มึงไปเช็คของเหอะกูไม่เป็นอะไร จะเดินทางเมื่อไหร่ก็บอกกูด้วยแล้วกันกูขอนอนนิ่งๆ แป๊บนึง” ไอ้หยีมันตบลงบนหัวไอ้เฟียเบาๆ แล้วยิ้มให้ แต่พอมันหันมามองหน้าผมรอยยิ้มที่เมื่อครู่มันยิ้มให้ไอ้เฟียหายไปแบบทันที มันมองหน้าผมนิ่งๆ แบบกวนตีนหน่อยๆ ก่อนที่จะเดินไปหาพวกไอ้เมา ไอ้ป้าที่ตอนนี้กำลังยกลังเบียร์ขึ้นรถ

 

พ่อมึงตาย!! นี่มึงจะไปเปิดโกดังเก็บเบียร์ที่จันหรอวะทำไมเอาไปเยอะขนาดนั้น งานนี้แม่งได้มีคนเรื้อนริมหาดทรายแน่ๆ กูแอบสงสารน้องๆ ผู้หญิงเบาๆ เว้ย

 

“พี่ต่อคะ...” เสียงใสๆ ที่ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังเรียกให้ผมหันไปยิ้มให้ คนน่ารักที่ยืนอยู่ตรงหน้าผมคือน้องซันคนที่ผมเคยอยากจะจีบเพื่อบอกกับตัวเองว่าผมน่ะแมน ชอบผู้หญิงไม่ได้ชอบผู้ชาย แต่ขอโทษเถอะครับ พอดีน้องเค้าก็ชอบผู้หญิง(หล่อๆ)ไม่ได้ชอบผู้ชายเหมือนกัน

 

อ้าวน้องซันก็ไปด้วยหรอครับ...แต่พี่ก็ไม่น่าถามเลยเนอะเพราะว่าน้องวันก็มีเพื่อนสนิทเรียนที่สินกำด้วยนี่นา” อยากจะพูดว่าแฟนแต่อย่าดีกว่ามันไม่ใช่เรื่องอะไรของผมนี่นา

 

“น้องซันคิดว่าพี่ต่อจะพาพี่พายมาด้วยซะอีก...ทำไมไม่ชวนพี่พายมาเที่ยวด้วยกันล่ะคะ” น้องซันยิ้มให้อย่างไร้เดียงสาแต่ผมน่ะอยากตายฉิบหายแค่ได้ยินชื่อไอ้พี่พายเนี่ย

 

น้องซันอย่าโลกสวยครับ อย่าคิดว่าถ้าไอ้พี่พายมันมาแล้วมันจะมาหวานแหววกับพี่ พี่กลัวว่ามันจะมาทำให้หมดสนุกกันมากกว่าน่ะสิครับ พี่พายมันไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปนะครับ มันโหดยิ่งกว่าหมาสิบตัวมัดรวมกันอีก

 

“พี่พายมันงานยุ่งน่ะครับ อีกอย่างมันคงไม่ชอบเที่ยวอะไรแบบนี้ด้วยแถมเจ้าตัวก็ไม่ได้สนิทกับใครในนี้เลย...ไม่มาน่ะดีแล้วครับ” ผมยิ้มให้น้องซันแล้วมองไปยังร่างเล็กๆ ของลูกแก้วที่เดินยิ้มอย่างอารมณ์ดีเข้ามาหาผม

 

“พี่ต่อคะ ลูกแก้วดีใจจังเลยได้มาเที่ยวกับพี่ต่อกับพี่ฮะเก๋าแบบนี้...” คนนี้ก็น่ารัก คนนั้นก็น่ารัก โอย...ผู้ชายหัวใจสะออนอย่างผมละลายแทบไหลลงไปกองที่พื้น แต่ความเป็นจริงมันบอกกับผมว่าต่อให้สองคนนี้น่ารักมากขนาดไหน ผมก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะจีบหรือคิดหวังอะไร

 

คนนึงก็รุ่นน้องที่คณะ น่ารัก สดใส แต่ดันมีแฟนแล้ว...ผมคงไม่ใช่สเป็กน้องเค้าหรอกครับ

ส่วนอีกคนที่เกาะแขนผมอยู่นี่ก็โคตรน่ารัก สดใสไร้การปรุงแต่ง น่ารักมากๆจนผมแทบเคลิ้ม แทบเพ้อ แต่ไอ้ตัวที่มันเดินตามมาไม่ห่างนี่แหล่ะที่ตอกย้ำให้ผมรู้ว่า น้องของเพื่อนนี่ไม่ควรแตะต้อง

 

และประเด็นที่สำคัญที่สุดจริงๆ ผมมีไอ้พี่พายอยู่แล้ว ผมไม่ใช่คนเลวที่จะนอกใจคนที่รักผมได้มากขนาดนั้นหรอกครับ

 

เพราะฉะนั้นทริปนี้เพ้อได้ เคลิ้มได้ แต่ไม่มีทางหวั่นไหวหรือว่าคล้อยตามเสียงเล็กๆ ในมุมลึกๆ ของหัวใจได้อย่างแน่นอน

 

ทรมานกูมากอ่ะเอาจริงๆ กูยังรู้สึกได้ถึงความหลงใหลในความน่ารักของสาวๆ พวกนี้อยู่เลยนะ แต่พอนึกถึงหน้าโหดๆ แต่ก็อ้อนสุดตรีนนั่น กูก็ไปไหนไม่รอดแล้ว...

 

“ลูกแก้วโตแล้วนะไม่ใช่เด็กๆ ไปเกาะไปกอดแขนไอ้ต่อมันแบบนี้ได้ที่ไหนกันล่ะ” เสียงไอ้หินดึงผมให้กลับมาสู่สถานการณ์ปัจจุบันทันด่วนก่อนที่ผมจะคิดนั่นนู่นนี่ไปมากกว่านี้

 

“ไม่เป็นไรกูไม่ถือ...พี่ไม่หวงตัวนะครับลูกแก้ว ฮ่าๆ” ผมก็พูดเอาฮาไปอย่างนั้นเองแหล่ะครับ ท่าทางไอ้หินมันจะหวงน้องมันพอตัว แต่ก็นะผมก็เข้าใจเพราะถ้าเป็นผมมีน้องสาวแล้วน่ารักขนาดนี้ผมก็หวงแหล่ะครับ

 

“หึง...อุ๊ย หวงหรอคะพี่ชาย” ลูกแก้วหัวเราะคิกคักส่วนไอ้หินก็ทำหน้าดุๆ ใส่น้องก่อนที่จะเขกหัวลูกแก้วเบาๆ เสียหนึ่งที ลูกแก้วรีบหลบข้างหลังผมพัลวัน

 

“พูดมาน่าลูกแก้ว ไปอยู่กับพี่ใหญ่ทางด้านนั้นไป พี่มีเรื่องจะคุยกับไอ้ต่อมันหน่อย” ลูกแก้วยิ้มๆ แล้วเดินกลับไปรวมกลุ่มกับพวกสาวๆ ที่มีอยู่แค่ไม่ถึงสิบคน นอกนั้นมีแต่พวกทโมนทั้งนั้น

 

“กูคิดว่ามึงจะไม่มาซะแล้ว...” มันยิ้มให้ผมผมก็ยักคิ้วกลับไปแล้วตบบ่ามันเบาๆ

 

“กูบอกว่าจะมาก็คือมาดิวะ มึงอยากไปเที่ยวกับกูมากเลยรึไงวะไอ้หิน คิดถึงกูล่ะสิ...” ผมแกล้งล้อเลียนใส่มันแบบเล่นๆ เอาฮา มันกลับมองหน้าผมอย่างจริงจัง ถึงปากมันจะยิ้มแต่ผมก็รู้สึกได้ว่ามันดูจริงจังกับบทสทนาครั้งนี้มาก

 

“กูรอเวลานี้มานานเหมือนกันนะ รอเวลาที่จะได้ไปเที่ยวกับมึง...โดยไม่ต้องกังวลว่าจะมีคนมาพามึงกลับไปอีกรึเปล่า...ไม่ต้องกลัวว่าพอหันกลับมาแล้วมึงจะหายตัวไปอีก” ผมรู้สึกได้ถึงความรู้สึกบางอย่างอีกแล้ว ทั้งสายตา ทั้งน้ำเสียง ทั้งคำพูดที่สื่อผ่านมานั้น ทำไมมันดูเศร้าๆ จังวะ

 

เพื่อนที่ไหนใช้สายตาแบบนั้นมองมึงกูถามหน่อยเหอะ

 

คำพูดของไอ้พี่พายมันดังลอยแทรกเข้ามา คำพูดที่มันพูดกับผมในวันที่เราทะเลาะกัน วันที่ผมระเบิดความรู้สึกทุกอย่างออกมาจนหมด ทำไมมันถึงได้ผุดขึ้นมาในสมองของผม ทำไมผมถึงได้นึกถึงคำพูดของไอ้พี่พาย

 

ผมทำได้เพียงแค่หวังว่า ความรู้สึกของไอ้หินที่มีต่อผมนั้นมันจะไม่ได้มีอะไรที่มากกว่าคำว่าเพื่อน เพราะหัวใจของผมไม่สามารถเปิดรับความรู้สึกแบบนี้จากใครได้อีกแล้ว...แค่พี่พายคนเดียวเท่านั้นที่ผมยอมให้ก้าวเข้ามาได้

 

……….100%..........

 

PS. รณรงค์ให้คนอ่านยุ่งนัก ที่เล่นทวิตเตอร์ เวลาที่พูดถึงเรื่องยุ่งนัก รบกวนติดแท็ก #ยุ่งนัก ด้วยนะคะ เกรทจะตามไปส่องค่ะ ><

เหมือนจะประกาศไปที่ทวิตแล้วนะคะว่า เอ็นซีจะอยู่ตอนที่ 28 เพราะฉะนั้นถ้าไม่ถึงตอนที่ 28 นี่ก็อย่าเพิ่งไปคิดว่ามันจะเป็นเอ็นซีค่ะ

อยากจะประกาศจุดยืนนิดนึงสำหรับเรื่องนี้ เกรทไม่เน้น NC นะคะ แบบเน้นอารมณ์ตัวละครและฉากที่เป็น PG มากกว่าอ่ะจ้า อยากให้เข้าใจนิดนึงเน้อ อย่างอน อย่าเคือง อย่าโกรธกันนะคะ T^T

ถ้าอยากอ่านกันจริงๆ อาจจะไปเน้นในตอนพิเศษแล้วกันนะคะ เนอะๆๆๆๆ

ตอนหน้าจะพาไปทัวร์กับพวกสินกำกันสักสามถึงสี่ตอน

เจอกันค่า 


 

                   เจออิมเมจนี้มาน่ารักดี เลยยึดมาเป็นเมจน้องลูกแก้วซะเลย ><

 


 


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 47 ครั้ง

15,978 ความคิดเห็น

  1. #15936 nin28041992 (@nin28041992) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2561 / 21:22
    หาเรื่องตายแล้วต่อเอ้ย
    #15936
    0
  2. #15848 นายแมวน้ำ (@watmaka) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 18 เมษายน 2560 / 01:54
    เฮ้อ ให้หินมีคู่หน่อยเหอะ สงสารจัง
    #15848
    0
  3. #15754 lufian (@ployykp) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:17
    ฮือออออ ต๊อปไม่น่ารอด
    #15754
    0
  4. #15724 backlight (@artemis-03) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 9 มกราคม 2559 / 16:56
    ระวังพายุนะจ๊ะน้องต่อ
    #15724
    0
  5. #15413 P.Secret (@future-cartoon) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 14 มกราคม 2558 / 18:39
    พี่พายต้องตามไปแน่เบย ไม่ยอมปล่อยต่อไปบ้านต็อปตั้งสามวันง่ายๆ หรอกเนอะ
    #15413
    0
  6. #15112 ploylybbs (@ploylybbs) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 กันยายน 2557 / 02:06
    ลูกแก้วน่ารักกกก เสียวๆพายกับโก้แหะ
    #15112
    0
  7. #14449 mitake (@voldermore) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2557 / 13:17
    ถ้าพี่พายรู้เข้าล่ะก็...
    #14449
    0
  8. #13976 JENNYHA (@jennyha) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 27 เมษายน 2557 / 19:06
    น่ารักกกก
    #13976
    0
  9. #13793 Taeisme (@tsaijam) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 เมษายน 2557 / 00:58
    ไม่ใช่แค่มึงที่ห่างกูไม่ได้ กูก็ห่างมึงไม่ได้เหมือนกัน ฟินนนนนนนนนน พี่พายรักรุนแรงตลอด55555555
    #13793
    0
  10. #13119 Hiro Hiro Shi (@hiroshi1234) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 มีนาคม 2557 / 15:51
    ถ้าท่านพี่พายรู้เข้ามีหวังท่านเป็นต่อได้ตาย(คาเตียง?)แน่ 555
    #13119
    0
  11. #12863 Dreammie04 (@sweet00) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 กุมภาพันธ์ 2557 / 18:57
    ไรต์ทำอาทำอารมณ์ค้างงงงงงT^T!\\ 2รอบเเย้วง๊ๅกกกก
    #12863
    0
  12. วันที่ 12 มกราคม 2557 / 17:32
    ฮะเก๋าชอบต่อแน่ๆ
    #12466
    0
  13. #11375 iNam2pm (@imhottest) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 24 พฤศจิกายน 2556 / 22:40
    ต็อปงงงง ขัดจังหวะอ่ะ อ๊ากกกกกกกกก เกลียดต็อปแป๊ปเหอะ!!! 
    #11375
    0
  14. #11283 LooknamTK (@looknamjaa) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2556 / 01:05
    แค่พี่พายคนเดียวเท่านั้น อ้ากกกกกกก เขินนนนนนนนนนนนนน ><
    #11283
    0
  15. #11204 Mysterious (@World27) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2556 / 23:27
    สงสารหินอ่าา นายมาช้าเกินไป

    ส่วนต็อป แกขัดจังหวะมาก

    แต่ถ้าแกจะสวีทกับพี่โก้เพื่อไถ่โทษ ก็โอเค
    #11204
    0
  16. #11173 haruka sos (@harukasos) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2556 / 14:46
    ต๊อป!!!~ถึงนายจะน่ารักแค่ไหนชั้นก้จะฆ่านาย!!~~มาขัดจังหวะทำมายยยย~~~~
    #11173
    0
  17. #10694 I'm SonE ... B2utY ...Cassi!!! (@0869784579) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2556 / 09:00
    ร้ายอ่ะต่อ 5555555 พี่พายยังหึงเว่อร์เหมือนเดิม ต่อก็น่ารักยอมเขาไปซะทุกอย่าง แม้จะเป็นตอนจบแต่ก็ยังมีโก้พายนะ >_<
    #10694
    0
  18. #10620 giogioVEamani (@veerayut3392) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2556 / 20:26
    ยังอ่านไม่จบ นะ เเต่ขอเม้นก่อน
    คือแบบไม่ไหวจิงๆ คือต้องบอกก่อนว่าอิน มากกกกกกกกก
    ชอบเรื่องนี้มากกก เพราะมันไม่ได้มีเรื่อง เซ็กมาเกี่ยวข้องเท่าไหร่
    ไม่เหมือนเรื่องอื่นที่อ่านมา เเต่ เคะเรื่องนี้ใจร้ายมากกกกกกกกกกก
    ปากเเข็งได้อีก คนเค้าทำทุกอย่างให้ได้รักเคะอะ เเต่เคะเเบบ ?
    ถ้าเกิดหนีเที่ยวอีกเนี้ย เเล้วเมะไม่โกรธ จะโกรธเเทนเเล้วนะ ไม่ไหวเเล้ว
    สงสารเมะ ทุกคนในเรื่องนี้เลย เคะเอายากไท้งนั้น # อินไปมั๊ย ให้ทาย
    #10620
    0
  19. #10288 Whatever it is (@oil-sup) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 17 ตุลาคม 2556 / 21:35
    555 ชอบตอนจบอะ พายแหย่ต่อ น่ารักดี
    #10288
    0
  20. #10171 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 23:47
    ต็อปนี่เป็นคนมาขัดตลอดๆอ่ะ เกือบโดนพี่พายฆ่าแล้วมั้ยนั่น 555555555555555555
    #10171
    0
  21. #10166 Gemini ~ (@risky31371) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 13 ตุลาคม 2556 / 19:41
    อิต็อปปปป !!!
    #10166
    0
  22. #10019 shshshx (@shxtaop) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 8 ตุลาคม 2556 / 23:31
    สต๊อปผิดเวลาจริงๆๆนะ สต๊อปสมชื่อเลย 55555555
    หินเริ่มรุกแล้วนะ เสียวพี่พายพี่โก้ยังไงไม่รู้
    #10019
    0
  23. #9876 SuJuHanHyuk (@loveloveyaoi) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2556 / 13:34
    ต่อกำลังจะเสร็จพี่พายแล้ววววว



    ต๊อปเอ้ย โครตผิดเวลาอ่า
    #9876
    0
  24. #9688 Jemini (@rujikran25) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 15:30
    ต๊อป มาขัดอ่ะ -_-
    #9688
    0
  25. #9670 aj68 (@ai68) (จากตอนที่ 30)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2556 / 13:55
    อีกนิดเดียวเท่านั้นต่อเอ๋ย ~ ก็จะเสียประตูอย่างจังเลยล่ะ 555 =.=
    #9670
    0