(EXO) BOO! Love me now~ หลอกผี ผีไม่หลอก(รัก) ❝ HunHan

ตอนที่ 7 : ✂- - - - - ฟิคอวดผี เทปที่ 5

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 255
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    8 เม.ย. 57

Minor!











- C h a p t e r  5 -

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            “หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า หก เจ็ด และ แปด โอเค! แบบนั้นแหล่ะ...”

            “อ่า... นี่คือที่จะเอาไปเต้นงานสานสัมพันธ์หรอครับ?” ลู่หานทรุดนั่งลงกับพื้นปาเก้ลื่นๆ รังกระดุมเสื้อนักเรียนของตัวเองถูกกระพือให้อากาศเย็นถ่ายเถเข้าไปในตัวที่ท่วมไปด้วยน้ำเหงื่อราวกับลูกหมาตกน้ำ ทันทีที่เขาเลิกและตัดสินใจมาที่ห้องชมรม เขาก็ถูกอาจารย์หัวหน้าชมรมคนสวยอัดท่าเต้นใหม่ให้เขาแบบกระหน่ำฉ่ำแฉะตั้งแต่สี่โมงครึ่ง กว่าจะได้หยุดพักก็ตอนนี้... หกโมงเย็นเป๊ะ!!

            “อืม... ตอนนี้อาจารย์คิดออกแค่เพลงเดียวแหล่ะ ที่เราเต้นไปนี่ก็เป็นของผู้ชาย เพลง Suit & Tie” เพลงที่เปิดคลอไปด้วยตลอดตอนเขาซ้อมก็เป็นตัวบ่งบอกได้ดี ซาวด์ดนตรีอิเล็กโทรผสมอาร์แอนด์บีและบวกกับจังหวะป็อบน่าโยกอีกนิดหน่อย... ฟังแล้วเป็นเพลงที่ดูเหมาะกับโยกไหล่เบาๆ เต๊ะหน้าหล่อไปพลางในชุดสูทหรูอยู่ข้างฟลอร์ซะมากกว่ามาเต้นตายหอบกินเป็นอาแปะไชน่าทาวน์แบบนี้...

            “ส่วนผู้หญิง... อาจารย์ยังไม่ได้คิดว่าจะเอาเพลงอะไร ท่าก็เลยยังไม่ได้คิด” อาจารย์สาวว่า เธอเต้นตามจังหวะเพลงด้วยการเตะเท้าขวาไปข้างหน้าก่อนจะลากเข้ามาชิดพร้อมกับยกปลายเท้าซ้ายขึ้นเคาะที่ด้านหลัง แล้วกระโดดถอยหลังพร้อมกับวาดมือขึ้นข้างลำตัวเล็กน้อย “จริงๆแล้วแกะมาจากยูทูปนะเนี่ยเพลงนี้...” คำสารภาพของอาจารย์สาวทำเอาลู่หานหัวเราะก๊ากจนหางตาขึ้นริ้วรอย

            “ผมก็นึกว่าอาจารย์คิดท่าเองซะอีก รู้งี้ผมขอลิงค์ยูทูปอาจารย์มาแกะเองซะยังดีกว่าอีก”

            “เจ้าเด็กนี่! มีอาจารย์เอาไว้เป็นหัวหลักหัวตอรึไงยะ!?” อาจารย์สาวทรุดนั่งพัดหวี่ใส่หน้าของตัวเอง เสียงบ่นอุบอิบถึงพัดลมห้องชมรมที่แรงไม่ได้ดั่งใจเธอดังเคล้ากับ เสียงทรัมเป็ตที่เป็นเอกลักษณ์ของเพลงดัง Suit & Tie และเสียงกระพือเสื้อจากลู่หาน สมาชิกชมรมเพียงคนเดียวที่เข้าชมรมเป็นอาจิณ... ส่วนนอกนั้นน่ะเหรอ?

            ก็มัวแต่เรียนหน้านั่นเรียนโน่นเรียนนี่อยู่ไง ไฮสคูลเกาหลีน่ะเรียนหนักจะตายไป... มาเรียนแต่เช้า เลิกเรียนเสร็จก็ต้องมีเรียนพิเศษต่อ เรียนพิเศษต่อก็ต้องกลับบ้านไปอ่านหนังสือหามรุ่งหามค่ำ ไม่มีได้เจียดเวลามาเข้าชมรมแบบนี้เท่าไหร่นักหรอก บางชมรมมีแต่ชื่อชมรม ชื่อสมาชิก ห้องชมรมนี่ร้างยิ่งกว่าสุสาน!

            ลู่หานว่าประเทศเขาเรียนหนักมากแล้วนะ... พอได้แลกเปลี่ยนมาใช้ชีวิตไฮสคูลที่เกาหลีแบบนี้ สิ่งที่เขาเจอน่ะเรียกว่าขี้หมูขี้หมาไปเลย!! ยิ่งช่วงเวลานี้ใกล้ถึงงาน Double-SMT งานใหญ่ยักษ์ที่เป็นหน้าเป็นตาของเรียนชนิดที่ว่าหลบไม่ได้หนีไม่พ้นแบบนี้แล้วนั้น ไม่ต้องนอนกันล่ะ

             เออ!! พอพูดถึงงานนั่น... ลู่หานก็นึกอะไรออก

 

            “เอ่อ... อาจารย์คือผมจะบอกว่า”

            “...?”

            “เรื่องงานแสดงชมรมอ่ะครับ ผมอาจจะเข้าร่วมไม่ได้นะอาจารย์”

            “เฮ้ย!! ได้ไงอ่ะลู่หาน? เธอจะโดดกิจกรรมเหรอ?”

            ลู่หานเบะหน้าร้องเหวออกมา... เมื่อย้อนนึกถึงต้นเหตุที่ทำให้เขาพลาดงานแสดงของชมรมไปอย่างน่าเสียดาย และเริ่มสาธยายถึงเจ้าต้นเหตุที่ว่านั่น

            ต้นเหตุที่ริดรอนอิสรภาพและโอกาสอันสว่างไสวเรืองรองในการส่องสาว SMT หมดสิ้น!

            แน่ะ! ทำเป็นมอง ลู่หานเป็นผู้ชายก็ต้องมีเหล่สาวกันบ้างเป็นธรรมดาสิครับแหม่ะ...

 

 

 

- - - -

 

 

 

          Last 3 Days

 

            “...ทุกคนเงียบ!

            และแล้ววันนี้ก็มาถึง... วันประชุมใหญ่คณะกรรมการและทีมงานวันสานสัมพันธ์โรงเรียนมัธยมซูมาน และ SMT

          วันนี้เป็นวันอาทิตย์... แทนที่ลู่หานจะได้หยุดนอนผึ่งพุงอยู่ที่บ้านสบายๆ กลับต้องมาอยู่ท่ามกลางความวุ่นวายของนักเรียนไฮสคูลปีสองจากทั้งโรงเรียนมัธยมซูมานของเขาเอง และ SMT

            16 ห้อง สามร้อยกว่าชีวิต!

            เสียงดุของประธานนักเรียนโรงเรียน SMT ที่ดังกระหึ่ม ไม่ได้ทำให้เสียงเจี๊ยวจ๊าวลดลงเลย ลู่หานถูกรายล้อมไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตานั่งเรียงเป็นตับภายในห้องประชุมขนาดใหญ่ของโรงเรียน SMT ที่ไม่คุ้นตา เก้าอี้สีแดงเลือดหมูที่ถูกออกแบบให้ไล่ระดับลงไปเป็นเนินถูกตัดด้วยสีเสื้อผ้าหลากหลายรูปแบบตั้งแต่เสื้อผ้าสีจัดจ้านเครื่องประดับพะรุงพะรังซะจนดูเหมือนต้นคริสมาสรกๆมากกว่านักร้องไอดอล ไปจนถึงเสื้อยืดเน่าๆที่มีรูขาดรูเบ้อเริ่มที่หลังเสื้อ

            กูว่ามึงอย่าใส่เลยดีกว่ามั้ย... ลู่หานในชุดเสื้อยืดสีน้ำเงินกางเกงยีนส์ธรรมดานึกในใจพลางขยี้เปลือกตาด้วยความงัวเงีย

            “โอ้ย~ ทำไมจะต้องนัดประชุมวันอาทิตย์ด้วยว้า~

            “เออ... ต้องแหกขี้ตามาเขียนอายไลน์เนอร์แต่เช้าเลย ง่วงชิบ”

            “โอ้ย! อ้นี่ วันๆห่วงแต่จะอ่อยผู้ชาย ไอ้ตุ๊ด!

            “ตุ๊ดบ้านเตี่ยมึงดิมินซอก! อย่างกูเขาเรียกว่ามีเสน่ห์กับเพศเดียวกันโว้ย! เลิกบ่นแล้วนั่งนิ่งๆได้แล้ว จะนอน!” พยอนแบคฮยอนพูดอย่างไม่ได้ดูตัว พลางเอนซบไหล่คิมมินซอกที่กำลังหาวหวอดอย่างไม่อายฟ้าอายดิน

            “ก็แล้วจะนอนดึกทำไมเล่า... บอกให้นอนก็ไม่นอน”

            ลู่หานร้องฮะออกมาเบาๆเมื่อเสียงที่ค่อนแคะตบท้ายแบคฮยอนไม่ใช่ของจงแด แล้วเขาก็หายข้องใจเมื่อสายตาสบเข้ากับสายตาเป็นประกายวิบวับของเจ้าของเสียง ริมฝีปากเหยียดยิ้มกว้างเผยให้เห็นฟันเรียงตับขาวใสราวกับพรีเซนเตอร์ยาสีฟัน

            “โอฮาโยะ ลู่หานซัง...”

         

          ปาร์คชานยอล ห้อง D

 

            “ไอ้บ๊อง!! ลู่หานเป็นคนจีนโว้ย!” แบคฮยอนหันไปตะคอกพร้อมกับประเคนผ่ามืออรหันต์ใส่หัวทุยๆของชานยอลเข้าโครมโต!

            “เอ้า! ก็ฉันจะรู้มั้ยอ่ะ? เห็นลู่หานหน้าอาโนเนะเหมือนโซระ อาโออินี่นา”

            “อาโออิมันนางเอกเอวี!” แบคฮยอนแถมให้อีกหนึ่งโครม จนชานยอลต้องหันมานั่งรับกรรมด้วยใบหน้าเจื่อน ได้แต่พึมพำว่าทำไมถึงทำกับเขาแบบนี้

            “อ่า... โอฮาโยะนะชานยอล เออ... แล้วทำไมวันนี้ถึงมากับแบคฮยอนได้อ่ะ?” คนที่ถูกปรักปรำว่าหน้าเหมือนนางเอกเอวีโบกไม้โบกมือทักทายพอเป็นมารยาท...

            “ม... ไม่มีอะไร บังเอิญเจอกันระหว่...”

 

          “เมื่อเช้าฉันไปรับมาน่ะ”

 

            “เฮ้ย!! ไอ้บ้าเอ้ย” มินซอกร้องอ๋อ หันหน้ามาทางลู่หานและหัวเราะอย่างรู้กัน ปล่อยให้แบคฮยอนที่เผลอร้องแวดออกมาลงมือประทุษร้ายร่างกายชานยอลคนปากโป้ง

            ก็นะ... ชานยอลตามจีบเพื่อนเขาอยู่นี่นา จริงๆแล้วไม่ต้องจีบแล้วล่ะ เพราะดูจากท่าทีแบคฮยอนก็เหมือนจะยอมรับชานยอลมาตั้งแต่ต้นเทอมปีสองแล้ว แต่คุณพยอนแบคฮยอนของพวกเขาเนี่ย ปากหนัก ทิฐิเยอะเป็นที่หนึ่ง! ไม่ยอมตกลงคบกันซักที... แถมยังเคยบอกอีกวะ “มีแฟนไม่ได้เว่ย เดี๋ยวเรตติ้งตก สู้ลู่หานไม่ได้” เฮอะ! ห่วงแรดอย่างเดียวจริงๆ พยอนแบคฮยอนเอ้ย!

 

            “แล้วคยองกับพ่อมหาล่ะ?” จู่ๆแบคฮยอนก็หยุดฟาดชานยอลแล้วหันมาถามพวกเขาทั้งสองคน ชานยอลถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่อย่างรอดตาย แต่แล้วก็ถูกฟาดซ้ำลงไปที่หน้าท้องจนชานยอลร้องจ๊าก... ไม่แน่อีกหน่อยชานยอลอาจจะทนเป็นกระสอบทรายให้แบคฮยอนไม่ไหวแล้วหายไปเองก็ได้ แต่กว่าวันนั้นจะมาถึงก็คงอีกนานอ่ะ

            ก็แอบยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลางลอบท้องปอยๆแบบนั้นอ่ะนะ

            “นั่นไง!” มินซอกยักไหล่พลางมองไปทางฝั่งของชานยอล เป็นคิมจงแดกับโดคยองซูที่เดินแทรกเข้ามาหาพวกเขาด้วยท่าทางรีบเร่ง จงแดที่สบตาเข้ากับมินซอกพอดีโบกมือไหวๆให้ก่อนจะรีบสาวเท้าเข้ายังเก้าอี้สองตัวที่ถูกแบคฮยอนวางข้าวของจองไว้ตามประสาคนรักเพื่อน

            “อ้าว... ปาร์คชานยอล” จงแดใช้นิ้วชี้ขยับแว่นสายตากรอบกลมขึ้นแล้วจึงนั่งลง

            “หวัดดีจงแด มินซู...”

            “เพื่อน-ฉัน-ชื่อ-คยอง-ซู!” แบคฮยอนเน้นคำ แหงแซะว่าปาร์คชานยอลโดนโบกเข้าให้อีกหนึ่งดอก!

 

            นี่คนหรือกระสอบทรายของไมค์ ไทสัน?

 

            “แบคฮยอนอา! อย่าไปทำชานยอลเขาสิ ว่าแต่... นี่ยังไม่เริ่มประชุมใช่มั้ย?” คยองซูว่า

 

            ปุ ปุ ปุ!

          “รบกวนเพื่อนช่วยเงียบกันซักนิดนะครับ”

            “Hey guys! Silence!”

          ลู่หานเพ่งสายตาลงไปยังเวทีที่อยู่ตรงแถวสุดท้ายของเนินเก้าอี้ คนกลุ่มนึงที่คาดว่าเป็นเหล่าประธานรุ่นของทั้งสองโรงเรียนเดินควักไคว่ไปทั่วเวที โดยมีสองหนุ่มและอีกหนึ่งสาวที่กำลังถือไมโครโฟนเรียกร้องความสนใจจากเพื่อนร่วมรุ่นที่นั่งกับจนแทบจะล้นห้องประชุม แต่ที่เขาสนใจ...ก็คือคนที่เพิ่งจะโฟ่วภาษาอังกฤษใส่ไมโครโฟนไปนั่นเอง

            “โอเค เงียบได้ที่ละ เริ่มแนะนำตัวเลยล้ะกัน... ผมจองยูควอน ประธานรุ่นปีสองของซูมานนะครับ”

          “ชิมยอนฮวา ประธานปีสอง SMT ภาคสามัญค่ะ

          I’m Kevin Wu, Grade 11’s President เสียงทุ้มแนะนำตัวห้วนๆจบ ก็มีเสียงกรี๊ดกร๊าดดังของสาวๆแทบทั้งห้องประชุม ร่างสูงชะลูดกระตุกยิ้มหล่อที่แทบจะทำสาวๆกลิ้งคลุกๆลงไปกองกันหน้าเวที มีเพียงประธานฝั่งสามัญที่ทำตาขวาง เสียงบ่นของเธอที่แอบเล็ดลอดเข้าไมค์จับใจได้ว่า พูดภาษาเกาหลีก็ได้นะอี้ฟาน!

            “คนนั้นใครอ่ะ แบคฮยอน?”

            “ฮึ! เควินน่ะหรอ? ประธานรุ่นภาคอินเตอร์ ชื่อเต็มๆคืออู๋อี้ฟาน อยู่ห้อง B เป็นลูกครึ่งจีน-แคนาดา รวยมากๆ ดีกรีอันดับที่สองของชาร์ตหนุ่มป็อบประจำรุ่นเลยนะ” แบคฮยอนอธิบายด้วยแววตาแพรวพราว... มินซอกเบะปากส่ายหน้าให้คนด้านข้าง พยอนแบคฮยอนน่ะไม่ได้เรื่องอะไรซักอย่างยกเว้นอยู่สองเรื่องคือร้องเพลงกับการส่องชาวบ้านไปวันๆ ยิ่งเป็นคนของ SMT เนี่ยนะ อยากรู้จักมักจี่กับใครขอให้ถามเจ้านี่... รู้ดียันโคตรเหง้าศักราช ที่อยู่ เบอร์โทร ไปจนกระทั่งไซส์รองเท้า ยิ่งกว่าซาแซงแฟนของเหล่าไอดอลซะอีก!! รู้ไปหมด รู้ทุกความเคลื่อนไหว จนแทบจะโดนซูฮกให้เป็นสารานุกรม SMT ไปแล้วนะเนี่ย...

            “...พ่อเป็นเจ้าของธุรกิจซอฟท์แวร์ที่แคนาดา แม่เป็นนางแบบฟรีแลนซ์แล้วก็ปักหลักอยู่ที่เกาหลีกับลูกชายสองคน แต่น่าเสียดายมีแฟนแล้ว ชื่อจางอี้ชิง...” แบคฮยอนหรี่ตาเบะปากตามความรู้สึกแล้วเสริมว่า “คนนี้ไม่รู้ประวัตินะ รู้แต่เป็นคนจีน แล้วก็เป็นผู้ชายด้วย!

            “ใครอยากรู้เยอะขนาดนี้ล่ะแบคฮยอน... กูไม่ได้จะไปแข่งแฟนพันธุ์แท้ผู้ชาย SMT แบบมึงนะเว่ย” แหม่... ถ้าจะรู้ดีขนาดนี้ บอกไซส์กางเกงในมาด้วยเลยมั้ย?!

            “เอ้า... ใครจะไปรู้” แบคฮยอนยักไหล่

 

          “เราจะมาว่ากันถึงละครเวทีของเราก่อนนะเพราะว่าเรื่องนี้สำคัญสุดแล้ว เดี๋ยวให้ยูควอนเป็นคนอธิบายแล้วกันนะครับ” แม้ว่าพ่อหนุ่มลูกครึ่งจะพูดภาษาเกาหลีด้วยสำเนียงประหลาดแต่ก็ไม่ได้สั่นคลอนให้เสียงกรี๊ดลดลงได้เลย... อู้ย! จะป็อบอะไรขนาดนั้นพ่อคุณเอ้ย!!

          “โอเค แต๊งกิ้วเวรี่มัชครับเควิน... เรื่องละครเวทีกรรมการรุ่นทั้งสองโรงเรียนก็ได้คุยกันแล้วนะครับว่าจะใช้นิยายวัยรุ่นเบสท์เซลเลอร์ของเพื่อนเรามาทำละครเวที ซึ่งก็คือเรื่อง ปิ๊งรักกลับขั้วของยัยตัวน่ารัก ของโกฮารา SMT ภาคสามัญห้อง E นะครับ” เสียงฮือฮาดังขึ้นเมื่อประธานรุ่นเอ่ยถึงชื่อนิยายที่จะใช้ทำละครของพวกเขาในปีนี้... หรือแม้แต่ตัวลู่หานเอง

            นิยายเรื่องนี้น่ะมันเป็นเบสท์เซลเลอร์หมวดนิยายวัยรุ่นอย่างที่เขาพูดไว้จริงๆนะ ขนาดลู่หานเองก็ยังเคยอ่านแล้วก็ชอบอยู่พักใหญ่... นอกจากจะดังด้วยสำนวนการแต่งแล้ว ก็ยังดังเพราะเนื้อเรื่องที่สนุกน่าติดตามแล้วก็ตีตลาดได้ทั้งนักอ่านสาววัยใสและนักอ่านสาววายอีกต่างหาก เฮอะ! ทำไมน่ะเหรอ... ก็เพราะแม่นางเอกที่ถูกแม่มดสาปให้กลายผู้ชายแล้วต้องเอาร่างตัวเองที่กลายเป็นผู้ชายไปตามหาความรักให้ตัวเองและคนอีกสี่คนเนี่ยน่ะสิ มันทั้งลุ้นทั้งเขินจนไส้บิดไปหมด

            “เรื่องบทละครเพื่อนๆไม่ต้องซีเรียสกันนะครับ เพราะว่าฮาราคนเขียนเขาอาสาเขียนบทละครให้เราและเราก็จะมีการออดิชั่นคัดนักแสดงบางส่วนด้วย ซึ่งก็จะจัดในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้านะ... บทที่จะเปิดให้ออดิชั่นก็คือบทของแม่มด บทเพื่อนนางเอก เพื่อนพระเอก ยังมีบทอื่นๆอีกนะ มีตัวประกอบ นักเต้นอีก เดี๋ยวเย็นนี้เราจะไปชี้แจงในเพจเฟสบุ๊คสต๊าฟงานสานสัมพันธ์ไว้ให้ ใครที่ยังไม่ไปกดไลค์เพจก็ไปกดกันด้วยนะ! สำคัญมาก!! ส่วนใครที่อยากรู้ว่ามีบทอะไรเพิ่มเติมบ้าง กลับบ้านไปก็ลองไปหาปิ๊งรักกลับขั้วอ่านดู”

          “สำหรับบทพระเอกนั้นตอนแรกเราก็ล็อกบทไว้แล้วว่าจะต้องเป็นแจฮีสุดหล่อของ SMT นะครับ แต่ว่า... เกิดเหตุนิดหน่อยอย่างที่หลายๆคนน่าจะทราบกันนะ เลยทำให้เราอาจจะต้องออดิชั่นบทพระเอกด้วย แต่! มีแต่ด้วยนะ... ที่เราออดิชั่นบทพระเอกเนี่ยก็คือให้เป็นนักแสดงสำรองในบทพระเอกเท่านั้นนะครับ”

 

          “แจฮีนี่ใครอ่ะ? แล้วเกิดอะไรขึ้นวะแบคฮยอน?”

            “โอ้ย! ลู่หาน มึงนี่จะอยากรู้อะไรเยอะแยะวะฮะ?”

            “เออน่า! บอกมาเร็วๆ” แบคฮยอนกรอกตา

            “ก็แจฮี SMT ห้อง A ภาคอินเตอร์ที่เป็นเน็ตไอดอลไง คนนี้ที่เป็นอันดับหนึ่งของชาร์ตหนุ่มป็อบประจำรุ่นไง ส่วนไอ้เหตุที่ว่าเนี่ยก็คือ เมื่อสองอาทิตย์ที่แล้วอ่ะมีข่าวรั่วออกมาจากอาจารย์ที่ SMT ว่าแจฮีเข้าโรงพยาบาล หลังจากหายไปห้องเรียนได้เกือบสองเดือน! คือ...ทั้งโรงเรียนไม่มีใครรู้เลยนะ พวกแฟนคลับก็ไม่รู้เรื่องกัน แล้วที่นี้ข่าวมันก็ยิ่งรั่วออกมาหนักขึ้น ว่าแจฮีน่ะเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ได้เกือบเดือนแล้ว!

            “เฮ้ย! จริงเด่ะ... ตั้งสองเดือนทำไมข่าวมันมาช้าจังเลยอ่ะ” มินซอกเริ่มสนใจ เขาหันไปหาแบคฮยอนและเริ่มที่จะไม่ฟังเสียงจากลำโพง

            “อืม แล้วที่นี่ประเด็นมันอยู่ที่ เรื่องที่กูพูดเมื่อกี้นี้อ่ะ เป็นจริงหมดเลย... มีแฟนคลับตามสืบ แจฮีเป็นเจ้าชายนิทราอยู่ที่โรงพยาบาลประจำเขตของเราเนี่ย! แล้วที่นี้ก็เหมือนแบบว่าแฟนคลับเริ่มไปเค้นเอาความจริงจากเพื่อนสนิทเขาอ่ะ ก็เลยยอมรับหมดเลยว่าแจฮีเป็นเจ้าชายนิทราจริงๆ แล้วที่ไม่มีใครรู้เรื่องเลยก็เพราะแม่ของแจฮีขอร้องไว้ แล้วก็จ่ายเงินปิดปากผอ.และอาจารย์ทุกคนในโรงเรียนจนสนิท!

            “โอ้โฮ!!! นี่มันนิยายชัดๆเลยอ่ะมึง” ลู่หานถลึงตาอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาได้ยิน... เงินนี่ทำได้ทุกอย่างจริงๆเลยงั้นสิ! เขาล่ะไม่เข้าใจวิถีคนรวยเลยจริงๆ แต่ก็ช่างเถอะ มันไม่เกี่ยวอะไรกับเขาซะหน่อย

 

            กรี๊ด~~~~~~~~~~~~~~~~~~!!!

 

            แล้วจู่ๆเสียงกรี๊ดที่กระหึ่มเสียยิ่งกว่าตอนเควินอะไรนั่นพูดใส่ไมค์ก็ดังกลบไปทั้งหอประชุม!! ทำเอาสติของร่างเพรียวที่กำลังจดจ่ออยู่กับเรื่องของพ่อพระเอกละครอะไรนั่นหมดลง และที่ยิ่งไปกว่านั้น...

 

            คนทั้งหอประชุมกำลังมองมาที่ลู่หานเป็นตาเดียว รวมถึงจงแด คยองซู และปาร์คชานยอลนั่นด้วย...

 

            “อะไรวะ?” ลู่หานงึมงำ มองหน้าแบคฮยอนและมินซอกสลับกันไปมาซึ่งดูเหมือนว่าทั้งสองคนจะให้คำตอบไม่ได้เหมือนกันว่าเกิดบ้าอะไรขึ้น!!

 

          “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ ดูเหมือนลู่หานของเราจะไม่ได้ยินนะครับ งั้นผมจะอธิบายใหม่นะ คือตามท้องเรื่องเนี่ย นางเอกของเราจะต้องโดนสาปกลายเป็นผู้ชายตลอดทั้งเรื่องเลยใช่มั้ยล่ะครับ ความพิเศษของเราก็จะอยู่ที่ว่าเราจะใช้นางเอกด้วยกันถึงสองคนจากทั้งสองโรงเรียน ซึ่งก็คือปาร์คโชรงคนสวยจาก SMT รับบทนางเอกในเวอร์ชั่นผู้หญิงนะครับ ขอเสียงกรี๊ดให้โชรงอีกรอบนะครับ!

 

          “เออ โชรงก็น่ารักดีนะเว่ย กูเองยังปลื้มเลย” ลู่หานหันไปเออออกับมินซอกพลางสอดส่ายสายตาหาคนที่รับบทนางเอก แต่ลู่หานหารู้ไม่เลยว่า...

 

          “และบทนางเอกในเวอร์ชั่นผู้ชายซึ่งก็คือ ลู่หานผู้มาดแมนและแฮนด์ซั่ม จากซูมานนั่นเองครับผม”

 

 

 

- - - -

 

 

 

            “มันก็อย่างนี้แหล่ะครับอาจารย์...”

            “ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ลู่หานคนแมนของอาจารย์ได้เล่นเป็นนางเอกเหรอเนี่ย!

            “ง่า... นึกอีกก็อยากจะไปลาตาย ให้แก้ผ้ายังดีกว่าอีกอ่ะอาจารย์!”

            “งั้นแก้ตอนนี้เลยมั้ย?”

            “อาจารย์อ้ะ!!” ลู่หานล้มตัวลงนอนกับพื้นปาเก้ด้วยท่าทีกระฟัดกระเฟียด... นี่แม้แต่อาจารย์ยังไม่เข้าข้างเขาเลย!

            “อาจารย์ก็อ่านนิยายเรื่องนี้ อาจารย์ยังจิ้นเธอเป็นนางเอกเลยนะ! นี่ถ้าได้เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาล่ะก็จะไม่แบ่งบทให้แม่หนูโชรงไปหรอก ให้เธอเล่นควบทั้งบทผู้หญิงผู้ชายเลยยังจะเวิร์คกว่า” อาจารย์สาวโบกมือหยอยๆ

            “ฮือ~~~~~~~~~~ ไม่อยากเล่นอ่ะอาจารย์ ให้ผมมาเต้นกับที่ชมรมยังดีกว่าอีก!

            “ไม่ได้นะ!! เธอต้องเล่นนะลู่หาน อาจารย์จะไปซื้อตั๋วไปดูเธอแน่นอน จะบอกให้เพื่อนอาจารย์มาดูด้วย เออ! เดี๋ยวแอบพกกล้องติดเข้าไปด้วยดีกว่า จะได้เก็บไปฟินที่บ้านต่อ... ลูกศิษย์ฉันรับบทเด่นซะขนาดนี้ เออว่าแต่...

 

          เธอเห็นหน้าพระเอกรึยังน่ะลู่หาน? ถ้าไม่หล่อต้องขอเปลี่ยนนะ เดี๋ยวไม่ฟิน...”

 

            “ฮือ~~~~~~~~~~~ แม่จ๋า ลู่หานจะบ้าตาย แง~~~~~~~”

 

            ไอ้ออร่าสีม่วงอร่ามจากตัวอาจารย์นี่มันอะไรวะ!? นี่มันจะม่วงทั้งแผ่นดินกันแล้วรึไง ยู้ฮู~ สาวไม่วายยังมีอยู่มั้ย? แสดงตัวให้ลู่หานชื่นใจหน่อยสิแหม่ อร๊าก!!!! แม่จ๋าช่วยด้วย ลู่หานจะสำลักความม่วงตาย!   

            ตอนนี้บอกได้เลย คำเดียว... คำเดียวจริงๆ

 

            พับผ่า!!!!!!!!!!!!!!










 

 





 

 

เม้าท์;

A:  ม้าอะไรสีแดง?
B: ม้า-เขือ-เทศ~~~~~
A: ผิด!!
B:ม้า-ม่วง-แรด
A:ผิด!!
B: ม้า-บอย?????
A:ผิด!!
B: เชี่ยยย แล้วม้าอะไรวะ?! ยอมและๆ
A: เฉลยนะ
B: เอออ เร็วๆ

A: ม้า-บ้าน-มึง-สิ-สี-แดง!!!!!!!

B: ฮึฮึฮึฮึฮึฮึฮึฮึฮึฮึฮึ /ลับมีด



บัวบึ๋ยรักคนอ่านนะ จุ๊บ <3
#บลมน


 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

220 ความคิดเห็น

  1. #217 veszhezaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2558 / 23:08
    เลิฟ อาจานอะ อยากให้เสี่ยวลู่แสดงทั้ง 2 ภาค เลย สาววายดั๊วะกัล อรั่ย
    #217
    0
  2. #194 ABC (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 22 เมษายน 2557 / 19:48
    พี่ลู่ได้เป็นนางเอกด้วย อยากรู้ใครเป็นพระเอก
    #194
    0
  3. #183 ★GiFt FiNy★ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 31 มีนาคม 2557 / 12:56
    คัยเป็นระเอกอ่ะ 
    #183
    0
  4. #181 ByunBacon (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 มีนาคม 2557 / 20:40
    หรือว่าเซฮุนจะคือแจฮี~?
    #181
    0
  5. #179 dinofab (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 23:02
    เหยดดดดดดดดดดดดด

    ละใครเป็นพระเอกหนอ

    55555555
    #179
    0
  6. #176 baekluhun (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 15:19
    รอต่อๆ น้ะไรต์จ้าาาาา !~
    #176
    0
  7. #175 minimini (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 11:16
    หึหึหึ อาลู่ซวยแล้วววววววววววววววววว
    มาต่ออีกน้าคะ
    #175
    0
  8. #174 may (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 27 มีนาคม 2557 / 10:05
    นุกๆๆน่าติดตาม
    #174
    0