[The Gang #2] My lady is A.I. : เมื่อผมเผลอใจรักยัยหุ่นยนต์ [จบ]

ตอนที่ 29 : Bang! [ ปัง! ]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,348
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    25 มิ.ย. 56

บทที่ 29

Bang!

ฉันลืมตาตื่นขึ้นในตอนเช้าเพราะแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง ฉันขยี้ตาแล้วมองไปรอบๆ ห้อง นึกแปลกใจว่าฉันหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ เมื่อคืน... ยูโรขอฉันเป็นแฟน ใช่... เมื่อคืนเป็นคืนที่วิเศษที่สุดแม้จะรู้ว่ากำลังตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิต แต่การได้ยินคำบอกรักจากยูโรทำให้ฉันรู้สึกราวกับว่าโลกนี้เป็นดั่งดินแดนแห่งความสุข

ฉันสำรวจเสื้อผ้าของตัวเองหลังจากที่ยกแขนของยูโรวางลงบนผ้าห่มอย่างแผ่วเบา ทุกอย่างยังอยู่ครบ ยูโรไม่ได้ทำอะไรฉันอย่างที่เขาได้ให้คำมั่นไว้ ฉันมองดูนาฬิกาข้อมือ มันบอกเวลาเก้าโมงเช้าพอดี ชักจะหิวซะแล้วสิ =[ ]=

ฉันยกหูโทรศัพท์ของโรงแรมขึ้นมาแล้วกดหารูมเซอร์วิสเพื่อสั่งอาหารเช้า ฉันมองเมนูในมือแล้วสั่งโจ๊กหมูใส่ไข่สำหรับยูโร พิซซ่าถาดใหญ่ ปีกไก่ทอดหกชิ้น มันบด ไก่งวงอบและข้าวสวยสำหรับฉัน =___=” เอ่อ เหมือนฉันจะกินเยอะไปหน่อยนะนี่

ยูโร...” ฉันนั่งลงข้างๆ แล้วสะกิดปลุกเขาเบาๆ ยูโรพลิกตัวหนี ฉันต้องเดินไปสะกิดเรียกเขาอีกข้างหนึ่งของเตียง

zzZZz”

ตื่นเถอะยูโร กินข้าวเช้ากัน" ฉันกระซิบบอกเขาเบาๆ ยูโรสปริงตัวตื่นทันที

ไม่น่าเชื่อ มุกเอาของกินมาล่อ ได้ผลแฮะ

ไหน =0=” ยูโรลุกขึ้นนั่งแล้วมองหาของกินอย่างตั้งใจ "ไหนข้าวเช้าของฉัน ?”

ยังไม่มาเลย ไปแปรงฟันล้างหน้าไป๊ เดี๋ยวหมอมาทำแผลให้นาย" ฉันบอกแล้วชิงผ้าห่มที่เขาใช้คลุมตัวออกมาจากเตียง ยูโรทำหน้ามึนใส่แล้วล้มตัวลงนอนบนเตียงต่อด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์นัก

ฉันจะกินเธอแทน!” ยูโรว่าแล้วพลิกตัวหันไปมองอีกด้าน

เอาอีกละ มันงอนอีกแล้ว =*=

กิ๊งก่อง!!~

เสียงอินเตอร์โฟนดังขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีหลังจากที่ยูโรบ่นเสร็จ ฉันหัวเราะหึๆ อย่างสะใจที่ยูโรพลาดโอกาสที่จะได้ 'กิน' ฉันแล้วเดินไปเปิดประตูห้องให้พนักงานเอาข้าวเช้าเข้ามาเสิร์ฟ พนักงานหญิงคนหนึ่งที่สวมผ้าปิดปาก(เพื่อสุขอนามัยที่ดี) เข็นรถเข้ามาในห้องแล้วจัดอาหารวางบนโต๊ะอาหารในห้องสูท ทุกจานมีฝาสีเงินทรงโดมครอบไว้เพื่อป้องกันไม่ให้เชื้อโรคลงไป พี่พนักงานจะค่อยๆ เปิดฝาครอบอาหารทีละจานๆ

ขอบคุณมากค่ะ ชาร์จจากบัตรเครดิตที่เคานเตอร์เลยนะคะ" ฉันกล่าวขอบคุณในขณะที่พนักงานกำลังเปิดฝาครอบจานใบสุดท้าย และสิ่งที่อยู่นั้น มันคือ...

ปืน!!

ฉันถอยหลังหลบจนชนกับประตูห้องนอนที่ยูโรอยู่ข้างใน บ้าจริง! แบบนี้มันก็รู้แล้วน่ะสิว่าฉันกับยูโรอยู่ที่นี่!

อย่าคิดว่าจะหนีรอดจากฉันไปได้!” พนักงานหญิงคนนั้นพูดเสียงกร้าวแล้วแล้วถอดผ้าคลุมหน้าออก ตามด้วยถอดหมวกที่ครอบศีรษะออก ทำให้ฉันเห็นหน้าของเธอได้ชัดเจน ใบหน้านั่น!

ผู้หญิงคนนั้น!

อย่าทำอะไรยูโรนะ!” ฉันถอยหลังไปในขณะที่ผู้หญิงคนนั้นใช้ปลายกระบอกปืนชี้มาที่ฉัน

อย่าคิดว่าโรงแรมกระจอกนี่จะช่วยให้เธอรอดพื้นจากเงื้อมมือของฉันนะ" ผู้หญิงคนนั้นกล่าวเสียงแข็งแล้วเดินเข้ามาประชิดตัวฉันที่ยืนหันหลังติดกำแพง ยูโรที่กำลังนั่งอยู่บนเตียงกำลังกัดฟันกรอดด้วยความโกรธ

ถ้าเธอทำอะไรมินนี่ ฉันจะฆ่าเธอ..." ยูโรขู่ในขณะที่ผู้หญิงคนนั้นเดินเข้ามาใกล้จนเรียกได้ว่าลมหายเป่ารดต้นคอฉัน

งั้น... ฉันจะยอมใจดีให้ เห็นแก่ความรักของเธอสองคน" ผู้หญิงคนนั้นว่าแล้วยิ้มอย่างเย็นเยียบจนฉันหนาวไปถึงไขสันหลัง ปลายประบอกปืนสีดำกวัดแกว่งอยู่ตรงหน้า รอเพียงแค่ใครสักคนสอดนิ้วไปลั่นไกระเบิดลูกกระสุนออกมาคร่าชีวิตของฉัน บุคคลตรงหน้ายิ้มเหี้ยมแล้วใช้ปลายกระบอกปืนเย็นๆ ไล้ตามใบหน้าของฉัน "เลือกแล้วกันว่าเธอจะตายแล้วให้หมอนั่นรอด หรือให้หมอนั่นตาย แล้วเธอจะได้มีชีวิตรอดต่อไป"

ฉันยอมตาย ให้เขารอด!” ฉันตะโกนบอกโดยไม่ต้องคิด ยูโรอ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง

พลัน ความทรงจำที่เคยคุยกับคอปเตอร์ก็แวบเข้ามาในหัว

คำถามต่อไปล่ะ ?”

ถ้าให้เลือกระหว่างเธอตายก่อนไอ้ยูโร กับไอ้ยูโรตายก่อนเธอ เธอจะเลือกอันไหน"

คอปเตอร์ถามอีกครั้ง คำถามนี้ฉันแทบไม่ต้องคิดเลย ไม่มีความไม่แน่ใจในความคิดฉันเหมือนครั้งก่อน

ฉันขอตายก่อนสิ...”

ฉันตอบเสียงเบาพร้อมกับน้ำตาที่ไหลลงอีกเมื่อคิดว่าหากยูโรต้องตายจากฉันไปก่อน...

ทำไม ?”

ฉันคงทนไม่ได้ถ้าเห็นหมอนั่นตายไปก่อน" ฉันตอบทันที "ไม่อย่างนั้นฉันคงจะไม่ให้เลือดหมอนั่นหรอก"

มันเกี่ยวกันมั้ยเนี่ย ?” คอปเตอร์ถามต่อด้วยน้ำเสียงงุนงง

ไม่รู้... แค่คิดว่าหมอนั่นจะตาย ฉันก็จะตายตามไปด้วยแล้ว"

คิดดีแล้วเหรอที่เลือกอย่างนั้นน่ะ ?” ผู้หญิงคนนั้นถามฉันเสียงเย็น "กลับกัน คิดรึเปล่าว่าถ้าเป็นเขา เขาจะยอมตายเพื่อเธอได้รึเปล่า ?”

ฉันหันไปมองยูโรอย่างไม่หวังเอาคำตอบ ฉันไม่มีทางปล่อยให้เขาตายไปในขณะที่ฉันยังมีชีวิตอยู่แน่ๆ ไม่มีทางที่ฉันจะมีชีวิตอยู่ได้โดยที่เขาต้องตายไปจากฉัน แบบนั้น... ให้ฉันตายไปเลยดีกว่า ยูโรมองหน้าฉันสีหน้าเย็นชาก่อนที่จะลุกขึ้นมาจากเตียง สายตาของฉันและผู้หญิงคนนั้นจ้องมองการกระทำของยูโรอย่างประหลาดใจ เขาเดินไปหยิบเสื้อคลุมอาบน้ำบนโต๊ะเครื่องแป้งแล้วสวมมันไว้ และสุดท้าย เขาเดินช้าๆ เข้ามาแทรกกลางระหว่างฉันกับผู้หญิงลึกลับคนนั้น

เลือดจะได้ไม่กระเด็นโดนมินนี่" เขาพูดแล้วรัดเชือกของชุดคลุมอาบน้ำให้แน่น

หึ...” ผู้หญิงคนนั้นหัวเราะในลำคอ

ฆ่าฉัน ถ้ามันเป็นสิ่งที่เธอต้องการ มินนี่ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอไปแค้นชิงชังฉันมาตั้งแต่เมื่อไหร่" ยูโรพูดแล้วใช้มือจับปลายกระบอกปืนไปแนบกับขมับข้างศีรษะของเขา ฉันเกือบกรีดร้องออกมาเมื่อมือของผู้หญิงคนนั้นกำลังจะขยับ ยูโรพูดต่อเมื่อเห็นว่าไกของปืนยังไม่ลั่น "หลังจากที่ปืนลั่น รปภ.จะเข้ามารวบตัวเธอ เพราะในตัวของฉันมีชิปที่คอยจับชีพจรของฉันอยู่ตลอดเวลา เมื่อไหร่ก็ตามที่ฉันหยุดหายใจ อย่าหวัง... ว่าเธอจะมีชีวิตรอด"

หัวใจของฉันเต้นถี่แรงและเร็ว ใบหน้าของฉันซีดเผือดเมื่อเห็นสีหน้าเคียดแค้นของผู้หญิงคนนั้นบิดเบี้ยวด้วยความโกรธ เหงื่อเย็นๆ ไหลพร่างพราวลงมาจนฝ่ามือเปียกไปหมด ฉันตัดสินใจใช้มือทั้งสองข้างโอบกอดยูโรจากด้านหลัง ยูโรชะงักกึก มือของเขาวางลงบนมือของฉันแล้วก้มลงประทับจูบลงบนมือของฉันอย่างแผ่วเบา

น้ำตาของฉันไหลลงมาทันที ตามด้วยเสียงสะอื้นของฉันที่สะท้อนก้องไปทั่วห้อง ไม่จริง... ปาฏิหาริย์ อะไรก็ได้ ช่วยยูโรทีเถอะ ช่วยเขา อย่าให้เขาต้องเป็นอะไรไป ทำไมเวลาแห่งความสุขของฉันมันถึงได้สั้นนัก ทำไมโลกนี้ถึงไม่ยุติธรรมเลย ฉันยังไม่ทันได้ทำอะไรๆ ร่วมกันกับยูโรเลย...

มินนี่ มีชีวิตอยู่ต่อไปเพื่อฉันด้วยนะ" ยูโรหันมากระซิบบอกแล้วจูบหน้าผากฉันเบาๆ

ไม่นะ...” ฉันห้ามเขาเสียงแหบแห้งเพราะเสียงสะอื้นในลำคอที่ขึ้นมาเป็นระลอกๆ

ฉันรักเธอนะ...”

ฉันเห็นนิ้วมือของผู้หญิงคนนั้นขยับอยู่ในไกปืน ไม่มีเวลาให้ฉันตัดสินใจอีกต่อไป

ปัง!

เสียงปืนดังลั่น ก้องอยู่ในหูจนชาไปหมด... ฉันตายแล้วใช่มั้ย ?

ฉันหลับตาปี๋ ใช้เวลาเพียงเสี้ยววินาทีตัดสินใจพลิกตัวขึ้นมายืนข้างหน้ายูโร เอาตัวเองรับปืนแทนเขา ทั้งๆ ที่ปืนลั่นไปแล้ว ฉันกลับไม่รู้สึกอะไรเลย... ถ้าหากว่าเป็นแบบนี้ ความตายมันก็ไม่ได้เลวร้ายนัก ยังไม่ทันเจ็บปวดเลยด้วยซ้ำ ฉันค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้า ฉันจะได้ไปนรกหรือสวรรค์กันนะ...

ดอกไม้...

ดอกไม้ปลอมที่ออกมาจากปลายกระบอกปืน

ปืนกระบอกนั้นที่เคยจ่อหัวของยูโร...

ฉันหันไปมองคนข้างหลัง ยูโรทรุดตัวลงนั่งบนพื้นด้วยความตกใจ ใบหน้าของเขาซีดเผือด

หมายความว่าไง ?” ฉันค่อยๆ ลำดับเหตุการณ์แล้วถามตัวเอง "นี่มันหมายความว่าไงกัน ?”

ฉันตะโกนใส่ผู้หญิงตรงหน้าอย่างโมโห เล่นบ้าอะไร ปืนที่ยิงออกมาแล้วมีดอกไม้ปลอมโผล่ออกมาเนี่ยนะ ?

ขอโทษที แค่ล้อเล่นน่ะ" ผู้หญิงคนนั้นพูดแล้วเหน็บปืนเก็บไว้ที่เอว "ยินดีที่ได้รู้จัก ฉันชื่อหยาง"

หยาง หรืออะไรก็ตามที่เธอคนนั้นกล่าวไว้ เธอกล่าวทักทายฉันแล้วยื่นมือออกมาให้ฉันจับ ฉันงงไปหมดว่ามันเกิดอะไรขึ้น ฉันควรจะตายเพราะปืนกระบอกนั้นไม่ใช่เหรอ ทำไมฉันยังยืนอยู่นี่ได้ ทำไมปืนกระบอกนั้นกลายเป็นปืนปลอมที่ยิงออกมาเป็นดอกไม้ปลอมล่ะ ?

นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!?” ยูโรลุกขึ้นแล้วตะโกนใส่หยางด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่าน ผิดกับฉัน

ฉันที่แทบจะเป็นลมเพราะสถานการณ์แสนตึงเครียดเมื่อกี้นี้กำลังพร่ำภาวนาในใจ ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้มันไม่ใช่เรื่องจริง โล่งใจที่มันเป็นแค่เรื่องล้อเล่น แม้ในใจจะอยากกระทืบผู้หญิงคนตรงหน้าให้เละกับพื้นด้วยความโมโหที่บังอาจเล่นอะไรบ้าๆ ไม่เป็นเรื่องจนยูโรเกือบตายเพราะปากแผลเปิดแบบนี้...

ถามเพื่อนนายเอาเองก็แล้วกัน" หยางว่าแล้วยืนกอดอกอย่างอวดดี ยูโรทำท่าจะเข้าไปต่อย แต่ต้องห้ามใจตัวเองไว้เพราะหยางเป็นผู้หญิง แต่มันน่ากระทืบให้ตายจริงๆ ที่กล้าเล่นกับความรู้สึกแบบนี้ ว่าแต่... ที่ว่าถามเพื่อนเอาเองนี่หมายความว่าไง ?

เสียงประตูหน้าเปิดออก เสียงฝีเท้าของคนสองสามคนเดินเข้ามา

คนแรก หน้าหล่อๆ หุ่นดี ตัวสูง คนที่มีคารมคมคายขนาดที่ว่าพูดแค่สองประโยคก็ทำให้ผู้หญิงเคลิ้มตามได้

คอปเตอร์

คนที่สอง ชายหนุ่มมาดคุณชายผู้มีพ่อเป็นเจ้าของโรงพยาบาล หนึ่งในเพื่อนสนิทของยูโร

ฟอร์ส

คนสุดท้าย ร่างสูงใหญ่กับทรงผมยุ่งๆ ใบหน้าของเขามีพลาสเตอร์ติดอยู่บนแก้มขวา พี่ชายของอันอัน

พี่อาร์ก้า

ทำบ้าอะไรกันเนี่ย!!?” ยูโรตะโกนเสียงดังด้วยความโกรธ เขาสาวเท้าเดินอย่างรวดเร็วไปหาพวกเขาทั้งสามคน ขณะที่เข้าประชิดตัวคอปเตอร์ได้นั้น ยูโรเงื้อมือจะปล่อยหมัดใส่ แต่พี่อาร์ก้าคว้ามือของเขาได้ทันก่อนที่หมัดของยูโรจะกระทบหน้าหล่อๆ ของคอปเตอร์ได้

ใจเย็นน่ะ...” พี่อาร์ก้าพูดแล้วนั่งลงบนโซฟาอย่างใจเย็น เขาล้วงกระเป๋าสตางค์ขึ้นมาแล้ว ควักเงินจำนวนหนึ่งยื่นให้หยาง "เอ้า นี่ส่วนของเธอ ขอบใจที่ช่วยทำงานหนักนะ ฝากทักทายไอ้โซโล่ด้วยล่ะ ขอบคุณมันด้วยที่ให้ยืมตัวเธอ"

หึ... งานง่ายๆ แต่มันดันยากที่ยัยคนนี้ฉลาดเกินไปน่ะสิ" หยางเก็บเงินใส่กระเป๋าสตางค์แล้วยิ้มให้ฉัน "อย่าถือโทษโกรธฉันเลยนะ ถ้าเธออยากจะกระทืบใคร โน่น... อาร์ก้ากับคอปเตอร์เลย ตัวการ"

หยางพูดแล้วชี้นิ้วไปที่คอปเตอร์กับพี่อาร์ก้า

หนอย...” พี่อาร์ก้าส่งเสียงต่ำอย่างไม่พอใจ

ไปละ บาย~” หยางว่าแล้วโบกมือให้พวกเรา ฉันมองตามแผ่นหลังของเธอที่เดินออกไปนอกห้อง ไม่ลืมที่จะปิดประตูให้พวก แน่นอน... เธอได้ทิ้งระเบิดก้อนใหญ่ไว้ให้พี่อาร์ก้า คอปเตอร์และฟอร์ส ส่วนฉันกับยูโรกำลังกัดฟันกรอดอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้ปรี่เข้าไปทุบสามคนนั้นให้ไส้แตก

อธิบายมาสิ ถ้าเหตุผลดีฉันไม่ฆ่าพวกแก อ้อ... พ่ีด้วย" ยูโรพูดลอดไรฟันอย่างน่ากลัว "ให้ตาย...”

ง่ายๆ เลย มันคือบททดสอบสำหรับแกและมินนี่..." คอปเตอร์อธิบาย แต่มันดูไม่เหมือนคำอธิบายเลยด้วยซ้ำ

ยังไง ?” ยูโรถามด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ

ฉันจะเล่าให้ฟัง" คอปเตอร์พูดแล้วชี้ให้ยูโรนั่งลงบนโซฟาตรงหน้าเขา ส่วนฉันนั่งลงข้างๆ ยูโร

คอปเตอร์เริ่มเล่าโดยที่มีฟอร์สและพี่อาร์ก้าแทรกเป็นระยะๆ สรุปว่า ฉันโดนคอปเตอร์ซ้อนแผนเข้าให้ แทนที่ฉันจะต้องรอยูโรพิสูจน์ตัวเองเป็นเวลาสามเดือน คอปเตอร์กลับเลือกที่จะเร่งให้มันเร็วกว่านั้นโดยสร้างสถานการณ์ให้ฉันและยูโรตกอยู่ในอันตราย สถานการณ์ที่จะบีบบังคับให้จิตใต้สำนึกของมนุษย์เผยธาตุแท้ที่แท้จริงออกมานั่นเอง และบททดสอบคราวนี้คือบททดสอบของเดอะแก๊งที่ใช้ทดสอบฉัน ไม่ใช่ยูโร(แต่ผลพลอยได้คือยูโรสารภาพรักกับฉัน -__-) พวกเขาเลือกที่จะสร้างสถานการณ์ที่จะให้ฉันเลือกว่าจะตายแทนยูโร หรือจะเลือกให้เขาตาย เพราะคอปเตอร์ต้องการพิสูจน์คำพูดของที่ว่า ฉันไม่สามารถจะมีชีวิตอยู่ได้ถ้าไม่มียูโร และฉันก็ได้พิสูจน์มันไปแล้วเมื่อไม่กี่นาทีก่อน...

คอปเตอร์เล่าจบ ยูโรจึงเริ่มจะสงบสติอารมณ์ได้ในที่สุด

ฉันเกลียดพวกแกว่ะ" ยูโรพูดออกมาด้วยน้ำเสียงไม่สบอารมณ์สุดๆ คอปเตอร์และฟอร์สหัวเราะออกมาโดยที่มีพี่อาร์ก้านั่งอมยิ้มด้วยความขบขัน พี่อาร์ก้าดูเหมือนจะเป็นคนที่เก็บอารมณ์ได้ดีที่สุดในเดอะแก๊งจึงกระแอมขึ้น

อืม... ในเมื่อมินนี่และยูโรต่างก็ผ่านบททดสอบของเดอะแก๊ง ฉันก็ขอประกาศให้เป็นแฟนกันไปเลยนับตั้งแต่วันนี้" พี่อาร์ก้าพูดแล้วหาวหวอดอย่างง่วงงุน "อย่างไม่เป็นทางการนะ... เอาไว้กลับโรงเรียนเมื่อไหร่จะประกาศอีกรอบแล้วกัน ว่าแต่ ง่วงเป็นบ้าเลย... เมื่อคืนนั่งดูพวกแกสองคนจนไม่ได้หลับไม่ได้นอน T__TzZZ"

หา O_o” ฉันและยูโรอ้าปากร้องขึ้นพร้อมกัน ฉันหันไปมองหน้ายูโรด้วยความตกใจ หมอนั่นทำตาโตเท่าไข่ห่านที่บ่งบอกว่ากำลังตกใจพอๆ กับฉัน พี่อาร์ก้าพูดว่าไงนะ ?

มาหงมาหาอะไรอีกเล่า! ก็เมื่อคืนฉันนั่งนอนดูวิดีโอพวกแกนอนกอดกันกลมดิ๊ก ไม่พลาดเลยสักฉาก"

พี่อาร์ก้าพูดราวกับว่ามันเป็นเรื่องที่ธรรมดาๆ มาก แต่ฉันกลับอายจนหน้าขึ้นสีแดงแป๊ด ยูโรเองก็เช่นเดียวกัน ฉันก้มหน้างุดอย่างไม่กล้าจะสบตาใคร หมายความว่าพี่อาร์ก้าเห็นหมดเลยน่ะสิ ทุกอย่าง ทุกคำที่ฉันพูด บ้าจริง!

เหมือนดูถ่ายทอดสดเลยล่ะ" คอปเตอร์ว่า ฟอร์สพยักหน้าสนับสนุนอีกคน

โอ๊ย ตาย!!” ฉันเอามือกุมหัว ไม่ใช่แค่พี่อาร์ก้าคนเดียวเหรอเนี่ย!!

ยูโรที่นั่งสะกดอารมณ์อยู่นานเดินหายเข้าไปในห้อง เขาหยิบหมอนข้างขึ้นมาจากเตียงแล้วโยนให้ฉันใบหนึ่ง ฉันรับไว้อย่างรู้ความหมายดีว่าเขาต้องการจะสื่ออะไร หึๆ

หนึ่ง สอง" คอปเตอร์เริ่มนับ ในขณะที่ฉันเงื้อมือขึ้น หมอนข้างในมือค่อยๆ ขยับไปตามทิศทางของมือช้าๆ เป็นภาพสโลว์โมชั่น คอปเตอร์อ้าปากนับเลขต่อไป "สาม!!"

ตุ้บ ตั้บ!!

หมอนข้างในมือฉันกระหน่ำฟาดลงบนสามหนุ่มตรงหน้าอย่างนับไม่ถ้วนจนพวกเขาร้องโอดโอย แต่ด้วยความแค้นที่พวกเขาบังอาจแกล้งฉัน บังอาจตั้งกล้องดูฉัน มันยิ่งทำให้ฉันเพิ่มแรงทุบมากขึ้นไปอีก นี่! นี่! ฉันทุบ ทุบ ทุบ พวกเขาไม่ยั้ง ในใจฉันอยากจะเปลี่ยนหมอนข้างในมือเป็นไม้หน้าสามหรือกระบองเหล็กเสียจริง ไอ้สามคนบ้านี่จะตายๆ ไปเสียให้พ้น

ฉันจะได้ไม่ต้องอับอายแบบนี้!!









จบตอน คือเราเพิ่งกลับจาก กทม จ้า -__-" เลยไม่ได้มาอัพทั้งๆ ที่สัญญาไว้แล้วแท้ๆ 
ลืมเอาที่ชาร์จโทสับไปก็เลยไม่ได้เข้ามาเช็คหน้านิยายเลยยยย
ขอโทษและขอบคุณสำหรับเม้นน่ารักๆ จริงๆ ค่ะ ^^

 


อันนี้เป็นนิยายใหม่อ่ะ อาก้าx(ใครเอ่ยให้ทาย)^2

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

370 ความคิดเห็น

  1. #341 บิวกิส นะคะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 25 เมษายน 2557 / 18:21
    หยิน
    #341
    0
  2. #339 ShawolHomieNer (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 6 เมษายน 2557 / 02:40
    โอ้ยพ่อคู๊ณณณณณณณณ ไอ่เราก็ใจหายใจคว่ำหมด ทำไมถึึงทำกับฉันด้ายยยยยยย~ 
    #339
    0
  3. #306 EvaaRatta (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 28 มีนาคม 2557 / 20:14
    ว่าแล้วว~ ว่าต้องซ้อนแผน :3

    คนอย่างคอปเตอร์ ที่รักของเค้า(?) ไม่ทำอะไรที่มันธรรมดาอยู่ละ
    #306
    0
  4. #290 tynie chan > (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2557 / 21:47
    เงิบบบบบบบบบบบบบ!!

      โหดร้าาาายย หลอกเก๊าได้ไงอ่าาาา ~





    งอลเบยย

     ปล. คอป นายต้องมาง้อเรานะ ไปงั้นเราจะเอาอันอันไปเก็บ วะฮ่าฮ่า   >>เอ่อ  พามันไปศรีธัญญา แปป<<
    #290
    0
  5. #199 Fic lover (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2555 / 18:50
    อ๊ากกกกกกกกกก

    พวกนี้หลอกกันมาได้!!!!ทำเป็นกระบวนการเลยยยยยย

    ครายมันคิดฟระ!!! อ้อคอปชิมิ!! ตายแน่งานนี้!! (พูดอย่างกับไปทำอะไรได้55)



    แสดงละครกันเก่งจริงจริ๊ง เพนนงเพนนี่ทำซะเชื่อสนิทเลยยย

    เล่นงานพวกมันให้ตายคาหมอนไปเลยยมินนี่ยูโร~!!
    #199
    0
  6. #193 πr²... (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 16:30
    เงิบกันเลยทีเดียว = =
    #193
    0
  7. #189 artist.? athena ' Gothic Doll (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 14:00
    กะตั้งแต่แรกแล้วว่าพระเจ้าของเกมอย่างคอปเตอร์และฟอร์สต้องสร้างเรื่องแบบนี้ขึ้นแน่ๆ ..ซึ่งมันก็เป็นจริงๆ 5555
    ถ้าเฟินเป็นมินนี่ก็คงอยากฆ่าพวกมันให้ตายเหมือนกัน หรือไม่ก็คงหาระเบิดไปวางบ้านมัน ทำทุกวิถีทาง แกบังอาจหลอกฉันน!! 555
    เข้าใจอารมณ์เลย _ _;
    แต่ก็ดีแล้ว.. อย่างน้อยๆก็ไม่ได้มีใครโดนยิงเนอะ แต่ถ้ามีก็ดี // เอ๊ะ ยังไง?
    แวบไปอ่านนิยายของเฮียอาก้ามาแล้วว! รู้เลย หยางเป็นใคร > <
    แต่ก็ยังไม่รู้จักโซโล่อยู่ดี 55555
    เรื่องนี้จบก็ตามเรื่องนู้นต่อ ดีเนอะ มีให้อ่านไม่ขาดสาย > w 55555 สู้ๆึ้ค้า :)
    #189
    0
  8. #187 เลม่อนเปรี้ยว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 11:29
    โหดร้ายเกินไปแล้ว...=[ ]=(หลอกแม้กระทั่งคนอ่านอย่างฉัน T^T)
    #187
    0
  9. #186 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2555 / 09:02
    สรุป...โดนหลอกเต็มๆ =[]=
    #186
    0
  10. #185 เเพรว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 19:45
    ค้างแต่ว่าาาา

    มาอัพด่วนนนนนนนน พลีสสสสสส
    #185
    0
  11. #184 artist.? athena ' Gothic Doll (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2555 / 19:20
    ค้าง ค้าง ค้าง - [ ] -!!
    มินนี่ก็..กินเยอะ ตัวเล็กๆแบบนี้นี่กินเยอะหรออ แล้วดูัสั่งให้ยูโรสิ อย่างเดียว 55555
    ว่าแล้วว่ามันต้องมาอย่างนี้ โดนจนได้สินะมินนี่เอ๊ยย - O -!!
    ยูโร.. แกแมนมากกก TT! // ซึ้งน้ำตาไหล
    แต่แอบรู้สึกว่าหนูมินนี่แมนกว่า ไม่ต้องคิดอะไร ตอบเลย 55555
    ว่าแต่..ใครโดนยิง อ๊ากกก~ - O -!?
    ส่วนตัวเฟินแอบคิดว่ามินนี่ผลักยูโรออกรึเปล่าเนี่ย เพราะคำสุดท้ายลงด้วยไม่มีเวลาให้ตัดสินใจนี่นา..? // ไปเป็นนักสืบเถอะ _ _;
    แต่..ใครจะโดนยิงก็ไม่ดีอยู่ดีอ้ะ!!
    อยากอ่านต่อแล้วว~ รีบๆอัพเถอะค่า TT
    ขอร้องล่ะ เห็นแก่นักอ่านตัวเล็กๆคนนี้ที่้ค้างจะเป็นจะตายที TOT!! // กอดแข้งกอดขาไรท์เตอร์
    สู้ๆนะ รีบๆอัพ เป็นกำลังใจให้อัพต่อไป 5555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 9 ธันวาคม 2555 / 19:28
    #184
    0
  12. #182 πr²... (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 19:40
    ยิง ยิง ยิง =[]= ไม่น้า~ 
    #182
    0
  13. #180 เลม่อนเปรี้ยว (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 19:04
    ว๊ากกกกกกกกกกก ใครโดนยิง TOT
    #180
    0
  14. #179 Fic lover (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 16:01
    แว๊กกกกกม่ายยยยย

    จะเป็นไงเนี่ยยย ยูโรร มินนี่!!!! ม่ายยยยยย
    #179
    0
  15. #177 ซากุระ ไอโกะ (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 12:03
    ยัยพนักงานรูมเซอร์วิสปลอม! แกจะทำอาร๊ายยยยยยยยยย
    #177
    0
  16. #176 ล้านนาที (จากตอนที่ 29)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2555 / 11:53
    ค้างแต้ว่าาาา
    มาอัพด่วนนนนนนนนนนนนนน !
    #176
    0