P.I.R.A.T.E.S ระวัง•ทะเล•คลั่ง!!

ตอนที่ 10 : ♦ 8 ♦ ความแรงของพายุมักแปรผันตามความเงียบของทะเล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,920
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    20 ก.ค. 55

 
 
 
Chapter 08
ความแรงของพายุมักแปรผันตามความเงียบของทะเล
 
 
 
 
 

“เฮ้ย ทำไมดาดฟ้ามันแสบตายังงี้วะ”

 

ในขณะเดียวกันกลางท้องทะเล เสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นทันทีที่เท้าเหยียบบันไดขั้นสุดท้ายก่อนจะถึงดาดฟ้า ราล์ฟที่ยืนอยู่หลังพังงาหรือพวงมาลัยของเรือเลิกคิ้วสูง ก้มลงมองจากท้ายเรือ ไล่ไปตามสายตาของผู้มาใหม่แล้วก็หลุดหัวเราะพรืดออกมาอย่างอดไม่ได้

“ฮันส์ คาร์ลอส ลากวลาดมันเข้าที่ร่มด่วน ลูกเรือจะตาบอดกันหมดแล้วโว้ย”

วลาดิเมียร์สะดุ้งโหยงทันทีที่ชื่อตัวเองหลุดออกมาจากปากอีกฝ่าย เด็กหนุ่มหันกลับไปแยกเขี้ยววับ ก่อนที่จะถูกฮันส์ฉุดกระชากลากถูให้ไปยืนอยู่ใต้ร่มของใบเรือกว้าง

ฟรองซัวร์ที่เพิ่งเดินขึ้นมาจากเคบินด้านล่างผิวปากหวือ “เออ ดีขึ้นเยอะเลยว่ะ”

“ปากเสียว่ะฟรังค์ เอ็นดูมันหน่อย” โรแบร์ส่งเสียงแซวมาแต่ไกล “ไม่ใช่ว่ามันสเป็กเอ็งเหรอวะ ไหนว่าชอบที่ขาวๆ ผอมๆ ผมสีบลอนด์ไง”

“เอาบลอนด์ที่เป็นบลอนด์ ขาวที่เป็นขาวสิวะเฮ้ย” ฟรองซัวร์ตะโกนกลับไป “ไอ้นี่เขาเรียกซีดแล้ว แม่ง...โดดแดดแล้วถึงขั้นสะท้อนแสงแสบตาฉิบหายเลย”

“ปะ วลาด ไปยืนกลางแดดกัน”

ฟรองซัวร์เกือบหลุดพรืดกับเสียงเอ่ยเรื่อยๆ ของช่างซ่อมประจำเรือ ก่อนจะหันกลับไปส่งสายตาวาววับให้อีกคนหนึ่งที่ยืนอยู่กันคนละฟาก

“ฮันส์ อุดปากคาร์ลเดี๋ยวนี้ ก่อนที่ข้าจะเอาตะขอไปเฉาะมัน!

“เฉาะเลย! เฉาะเลย! เฉาะเลย!

 

เกรกอรี่กับราล์ฟที่ยืนมองจลาจลย่อมๆ บนดาดฟ้าจากท้ายเรือได้แต่หันมองหน้ากันเองแล้วหลุดขำ

“พ่อครัวใหม่ของเราไม่ใช่ย่อยว่ะ” เกรกอรี่หัวเราะหึๆ ในลำคออย่างขบขัน มองฟรองซัวร์กับคาร์ลอสวิ่งไล่เตะกันแล้วก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างปลงตก “มันเป็นต้นเสียงเชียร์ใช่มั้ยนั่น กวนตีน”

“กวนตีนมาก” ราล์ฟช่วยย้ำให้พลางโคลงศีรษะ “เฮ้ย! พอได้แล้วโว้ย! เดี๋ยวเรือข้าก็พังหรอกไอ้พวกบัดซบนี่!

 

แต่เสียงเขาคนเดียวเหมือนจะหยุดความวุ่นวายไม่ได้

 

เกรกอรี่หลุดหัวเราะอีกรอบ ราล์ฟสบถเบาๆ พลางกลอกตา ทำหน้าเหนื่อยหน่ายอย่างไม่จริงจังนัก ก่อนที่จะหันกลับไปหาเจ้าแมวน้อยขนสีส้มที่นั่งแกว่งหางไปมาอยู่ข้างๆ พร้อมกับพยักเพยิดไปทางเหล่าลูกเรือทั้งหลาย

“มาดาม ด้วยรักจากใจเลยนะ... ไปหยุดพวกนั้นทีเห้อ”

เจ้ามาดามส่งเสียงร้องเหมียวเหมือนจะรับคำ ก่อนที่ลอยตัวไปลงที่กลางวงแล้วแปลงร่างกลับสู่ร่างจริง!

 

...

“ท่านจะฆ่าพวกเราเรอะ ไอ้กัปตันหอกหัก!!

 

เหล่าลูกเรือแทบทั้งหมดส่งเสียงโวยวายดังลั่น ราล์ฟแค่หัวเราะ ในขณะที่แมวปิศาจกลับคืนสู่สภาพแมวน้อยน่ารักแล้วดีดตัวกลับมาเกาะอยู่บนบ่าของกัปตันเรือหนุ่ม ปล่อยให้คนที่เหลือสบถด่าแช่งชัก หลังจากที่โดนกรงเล็บมรณะนั่นตบเบาๆ สั่งสอนไปได้รอบสองรอบจนแทบอ่วม

อเล็กเซย์ที่ยืนมองเงียบๆ อยู่นานผิวปากหวือ

“เลี้ยงแมวมันดีตรงนี้สินะครับ”

“เอาไว้จับหนูบนเรือ” ราล์ฟสวนกลับหน้าตาเฉย ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างของใครคนหนึ่งยืนอยู่กลางแดด “เฮ้ย วลาด! กลับเข้าร่มไปเดี๋ยวนี้เลย เห็นใจลูกตาข้าหน่อย!

คราวนี้วลาดิเมียร์หันกลับมาแยกเขี้ยวใส่จริงๆ จังๆ แล้ว

 

“จะไม่ให้ข้าตากแดดบ้างเลยเรอะ! คนเราต้องการสายลมและแสงแดดบริสุทธิ์นะเฮ้ย! แสงแดดอะแสงแดด!!

 

กัปตันหนุ่มเกือบขำพรืด มันแถ!

“รับคนโคตรเด่นขึ้นเรือมาซะแล้ว” ราล์ฟส่ายศีรษะเบาๆ “ฉิบหายละทีนี้”

“อย่าให้มันมีค่าหัวขึ้นมาเชียวนะ” เกรกอรี่เปรยอย่างไม่รู้จะขำหรือจะอะไรดี “แค่ข้ากับท่านก็เด่นเกินพอแล้ว มีวลาดอีกคน มีหวังต้องหลบกันหัวซุกหัวซุน”

“ค่าหัวนับตามอะไรหรือ” วลาดิเมียร์ถามพลางหายตัวแวบมายืนอยู่ข้างๆ พวกเขา แม้จะเลยจากจุดที่นึกไว้ไปบ้างแต่ก็นับว่าดีขึ้นมากแล้ว เขาไม่เคยรู้ตัวว่าทำอะไรพรรค์นี้ได้ แต่คนอื่นต่างบอกว่ามันเป็นเวทพื้นฐานสำหรับนักเวทเลยช่วยฝึกไว้ให้เผื่อยามจำเป็น

และนั่นช่วยกร่อนกำแพงในใจลงไปได้มากโข เมื่อรู้ว่าบนเรือลำนี้ มี นักเวท เหมือนกันกับเขา... อย่างน้อยก็หนึ่งคน

“ส่วนใหญ่คิดจากความเสียหาย” ราล์ฟตอบคำถามให้พลางหรี่ตามองอีกฝ่ายอย่างพิจารณา “ถ้าแกเผาทหารนั่นไปจริง... ไม่แน่ว่ะ อาจจะมีชื่อแกติดอยู่ในใบค่าหัวก็ได้”

วลาดิเมียร์หน้าซีด ส่ายหัวพรืด

“เอ๊ย! แค่นั้นก็มีค่าหัวแล้วเรอะ! ไม่เอานะเว้ย!!

“เสียใจด้วยไอ้หนู ข้าไม่ใช่คนกำหนด” กัปตันหนุ่มหัวเราะพลางขยี้ผมอีกฝ่ายแรงๆ อย่างมันเขี้ยว “ไปเตรียมมื้อเย็นไป๊ อย่าลืมล้างจานด้วยนะโว้ย”

“แรงงานทาส” วลาดิเมียร์บ่นหงุงหงิง ก่อนจะเผ่นแผล็วกลับลงไปใต้เคบินด้านล่างทั้งรอยยิ้ม ขัดกับคำพูดก่อนหน้านั้นโดยสิ้นเชิงจนคนมองเผลอเลิกคิ้ว

 

ราล์ฟหัวเราะ เด็กพิลึก...

 

“เออ กัปตัน เราจะกลับ โฮม กันแล้วใช่ไหม”

ฮันส์ตะโกนถามขึ้นมาจากอีกฟาก ต้นหนหนุ่มกำลังประจำอยู่บนแท่นเหนือยอดเสากระโดงเรือที่พวกเขาเรียกกันจนชินปากว่า รังนก ราล์ฟเลิกคิ้วสูงกับคำถามนั่น ตะโกนกลับไป

“ทำไม”

“ทะเลนิ่งเกินไป” ฮันส์ตอบกลับ “ข้าว่าข้าได้กลิ่นของพายุมาจากทางธาลัสซา”

 

 

xxxxxxxxxx

 

 

“นี่มันอะไรกัน!!

 

พลเรือเอกกาเบรียล การิสต้า อยู่ในช่วงเวลาที่เรียกได้ว่าน่าหงุดหงิดที่สุดในรอบปี

ฌาคส์ยักไหล่พลางหยิบมวนยาสูบขึ้นจุด กลิ่นควันหวานฉุนตลบขึ้นมาจากใบยาที่ม้วนอัดแน่น ก่อนที่พันเอกหนุ่มจะมองคนยศสูงกว่าโยนปึกเอกสารลงบนโต๊ะอย่างแรงแล้วขยับยิ้มขัน

และเป็นรอยยิ้มที่กาเบรียลลงความเห็นว่าน่าลงโทษเป็นอย่างยิ่ง

 

“ทำไมหรือครับท่านนายพล” ชายหนุ่มถามพลางดีดขี้เถ้าลงบนถาดเงินใบเล็ก “ข้าทำอะไรผิดไปหรือ”

“ข้าไม่ได้หมายถึงเจ้า!” คนถูกถามตวัดมองสายตาเขียวปั้ด มือตบลงบนเอกสารปึกนั้นเสียงดังปั้ก! “อ่านแล้วรายงานข้ามาซะว่าตกลงมันเกิดอะไรขึ้นกันแน่!

ฌาคส์เลิกคิ้ว หยิบใบรายงานขึ้นมากวาดตาอ่าน

ก่อนที่จะหลุดขำพรืด

 

“ขำอะไร!” กาเบรียลตวาดลั่น “เลิกเห็นเรื่องงานเป็นเรื่องตลกสักทีได้ไหม ข้าไม่ขำกับเจ้า!

มารูน ก่อเรื่องงั้นหรือครับ” ฌาคส์ตอบเสียงเรื่อยๆ กลั้วหัวเราะ “แปลก... ไอ้พวกนี้มันขี้เกียจก่อเรื่องกันจะตายไป แล้วท่านจะโวยวายทำไมหรือครับ”

“เหิมเกริม” พลเรือเอกเอ่ยเสียงเหยียด “นี่เป็นโจรสลัดภายใต้สนธิสัญญาของ อาณาจักรเรา กลุ่มที่เกือบสิบแล้วนะที่เหิมเกริม--- เผาทหารเรือของทาเวียร์ไปหนึ่งคน แถมยังหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยอีก!

ฌาคส์กวาดตามองรายงานอีกรอบ

“ปัญหาก็คือ...” เขาเปรยช้าๆ “ทาเวียร์เป็นอาณาจักรพันธมิตรอันดับสองของธาลัสซาเรา ใช่ไหมครับ”

“แล้วถ้าพวกนั้นรู้ว่า มารูน เป็นโจรสลัดของธาลัสซา...”

“ข้าว่าทางนั้นรู้นะครับ” ฌาคส์ตัดบทพลางวางเอกสารกลับลงบนโต๊ะ “มารูนอาจไม่ค่อยก่อปัญหาให้เรา แต่พวกนั้นก็ยังเป็นโจรสลัดสายล่าสมบัติที่ค่อนข้างมีชื่อ... ที่สำคัญ ใครก็รู้ว่า นักปราบพยศ เป็นชาวธาลัสซา”

กาเบรียลถอนหายใจยาว

“ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ว่าดังหรือไม่ดัง” พลเรือเอกส่ายศีรษะเบาๆ อย่างเหนื่อยหน่าย “ปัญหาคือเราต้องจ่ายค่าเสียหายให้กับเรื่องที่เกิดขึ้นต่างหาก”

“และท่านผู้บัญชาการคงไม่ชอบใจ?”

“องค์กษัตริย์ไลโอเนลล์คงไม่พอพระทัย” กาเบรียลเอ่ยแก้ “เพราะทาเวียร์ไม่ได้เรียกค่าเสียหายจากเราแค่เรื่องเผาทหาร แต่รวมไปถึงที่ ทะเลคลั่ง พังท่าเรือหลักของทาเวียร์เสียยับหลังจากที่มารูนหายตัวไปด้วย”

ฌาคส์เกร็งตัวขึ้นฉับพลัน

“แปลว่า... มารูนเป็นหนึ่งในเป้าหมายของทะเลคลั่งหรือครับ” พันเอกหนุ่มเอ่ยอย่างแปลกใจ “ข้านึกว่าข่าวเรื่องทะเลคลั่งซาลงไปแล้วเสียอีก”

“ข้าไม่รู้” กาเบรียลยอมรับ “ทะเลคลั่งเป็นอาชญากรที่เราเดาทางไม่ถูก นอกจากคดีสังหารหมู่โจรสลัดคราวก่อนก็ยังไม่มีเหตุการณ์อะไรอีก... แต่ก็ไม่ได้แปลว่ามันจะหยุดเพียงแค่นี้”

ฌาคส์ไม่ได้เอ่ยตอบอะไร ชายหนุ่มเพียงขมวดคิ้วเข้าแล้วหยิบเอกสารปึกข้างๆ ขึ้นมาพลิกดู ควันยาสูบลอยฉุนขึ้นอบอวลระหว่างที่ความเงียบทิ้งตัวลง

ตัวอักษรที่ลากไล่ไปตามแผ่นกระดาษกำลังบอกอะไรบางอย่าง

 

“โจรสลัดที่โดนสังหารหมู่โจรสลัดคราวนั้น... อยู่ในระบบค้าทาสหมดเลยนี่ครับ”

 

กาเบรียลชะงักไป ก่อนจะเอื้อมไปแย่งกระดาษแผ่นนั้นขึ้นมากวาดตามองอย่างพิจารณา

“จริง...” เขาเปรยช้าๆ “แต่มารูนไม่เคยสนใจเรื่องค้าทาส”

“หรือสนใจแต่เราไม่รู้” ฌาคส์สวนขวับ “มีทาสหลายคนอยู่บนเรือลำนั้นนะครับท่าน เป็นไปได้ว่าทะเลคลั่งอาจจะรู้อะไรบางอย่างที่ลึกยิ่งกว่าพวกเรา”

พลเรือเอกหรี่ตาลงมองคนสันนิษฐาน

“เจ้าจะบอกว่ามารูนลักลอบค้าทาสงั้นหรือ” เขาส่ายศีรษะ “อย่ากล่าวหาอย่างไม่มีหลักฐาน ฌาคส์ ไม่ดีต่อเราและไม่ดีต่อใครทั้งนั้น ที่สำคัญ ทาสบางประเภทก็ไม่ได้ผิดกฎหมาย”

พันเอกถอนหายใจ กระซิบเบาๆ กับตัวเอง “จริงๆ ข้าก็ไม่คิดว่าคนพวกนั้นจะขายใครลง...”

“หืม?”

“เปล่าครับ” ฌาคส์ตอบกลับหน้าตาย “แค่คิดว่า...ถ้าเรื่องของทะเลคลั่งมันจะเงียบลงไปเลยก็คงดี”

“ข้าไม่อยากให้ทะเลเงียบในตอนนี้” กาเบรียลแค่นยิ้มพลางมองผ่านหน้าต่าง เลยไปยังมหาสมุทรกว้างที่ทอดตัวนิ่งสงบราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้นตรงนั้น “เพราะยิ่งทะเลเงียบกะทันหันแบบนี้เท่าไร พายุก็จะยิ่งหนักมากขึ้นเท่านั้นนั่นแหละ...”

 

โครม!!

 

“พลเอกการิสต้า พันเอกลูคัส มีเรื่องด่วนครับท่าน!

ทหารเรือหนุ่มคนหนึ่งยกมือขึ้นทำความเคารพตามระเบียบ หากสีหน้าตระหนกกับน้ำเสียงปนหอบนั่นทำให้คนยศสูงทั้งสองไหวตัวขึ้นฉับพลัน ก่อนที่กาเบรียลจะเป็นฝ่ายเอ่ยอนุญาต น้ำเสียงร้อนรน

“ว่ามา”

 

“ทะเลคลั่ง...อยู่ที่หน้าตึกบัญชาการของเราครับ!!

 

 

xxxxxxxxxx

 

 

ถึงจะอยู่ที่หน้าตึกบัญชาการอย่างที่ว่า แต่ ทะเลคลั่ง ที่ว่าไม่ได้มาเยือนพร้อมกับสารท้ารบ

กาเบรียลหอบเบาๆ เมื่อเดินลงมาถึงบันไดสูงตระหง่านหน้าประตูหลักบานใหญ่ ทหารแทบจะทั้งกองทัพใต้บัญชาของเขากำลังยืนรอ บรรยากาศเคร่งเครียด... และความสนใจทั้งหมดก็เบนไปยังร่างที่ปรากฏอยู่เหนือตีนบันได

 

ฆาตกรต่อเนื่อง... เป็นเพียงเด็กหนุ่มคนหนึ่ง

 

กาเบรียลหรี่ตาลง... คนตรงหน้าเป็นเด็กวัยรุ่นที่ดูอย่างไรก็ไม่มีวันเกินยี่สิบไปได้ เส้นผมหยาบกระด้างที่ยาวปรกหน้าปรกตาเป็นสีแดงเหมือนเลือดที่แห้งกรัง ข้อแขนผอมแห้งถูกมัดไพล่หลังไว้ด้วยเชือกสะกดพลังเวทสีขาว เช่นเดียวกับข้อเท้าทั้งสองข้าง ผ้าผืนหนึ่งถูกอุดอยู่ในปาก ถ้อยคำสบถก่นด่าจึงมีเพียงเสียงอู้อี้เคียดแค้น

และรอยสักสีดำสนิทที่ทาทาบไปแทบจะทั่วร่างกายทำให้พลเรือเอกถึงกับขมวดคิ้วมุ่น

 

“นี่เป็นกระดาษที่ติดมาด้วยครับ”

ทหารเรือคนหนึ่งยื่นแผ่นกระดาษให้ผู้บังคับบัญชา กาเบรียลเลิกคิ้วสูงพลางกวาดสายตาอ่านคร่าวๆ ก่อนจะหันกลับไปสบเข้ากับฌาคส์แล้วเอ่ยเสียงเครียด

“มีคนจับได้ที่ท่าเรือธาลัสซา” เขาสรุปให้ “เจ้าว่าไง”

ฌาคส์ก้มลงมองตาม ก่อนที่สีหน้าจะเครียดขึ้นฉับพลันเมื่อรู้สึกถึงไอสังหารที่แผ่ออกมาจากฆาตกรคนนั้น

“ข้าว่าของจริง”

กาเบรียลพยักหน้ารับพลางเดินเข้าไปใกล้ ทะเลคลั่งชะงักไปนิด นัยน์ตาสีแดงเลือดที่ซ่อนอยู่ใต้ผมยุ่งๆ เหลือบมองด้วยแววอาฆาต รังสีแห่งการเข่นฆ่าพวยพุ่งอยู่ในบรรยากาศจนแม้แต่เขาที่ว่าเจนสนามรบมาแล้วยังอดขนลุกไม่ได้ ยิ่งเห็นแสงเวทเรืองๆ สีดำทะมึนที่ปรากฏอยู่รอบๆ กายแล้วเขายิ่งมั่นใจ

 

ถ้าเชือกสะกดเวทลงอาคมไว้น้อยกว่านี้อีกเพียงนิดเดียว...คงเอาไว้ไม่อยู่

ไอ้เด็กนี่ของจริง

 

“เอาผ้าออกจากปากมัน” เขาหันไปสั่งทหารเรือที่อยู่ใกล้ๆ ก่อนจะเหยียดสายตาลงมองร่างที่หมอบอยู่แทบเท้า รอจนกระทั่งเป็นไปตามคำสั่งแล้วค่อยเอ่ยถาม “เจ้าชื่ออะไร”

อีกฝ่ายส่งเสียงเหอะในลำคอ

ทหารคนเดิมมุ่นคิ้วอย่างไม่พอใจ ฝ่ามือหนักกระแทกเข้ากับใบหน้าอย่างแรง ก่อนจะจิกเส้นผมยาวๆ สีแดงนั่นให้คนเป็นฆาตกรเงยหน้าขึ้นสบ

“ท่านนายพลกำลังถาม!

“เออ รู้แล้ว”

ทะเลคลั่งตอบเสียงแหบแห้ง เหยียดหยันนัก เล่นเอากาเบรียลถึงกับขนลุกในความกล้าของมัน แต่ทหารอีกคนกลับไม่ใจเย็นเหมือนอย่างผู้เป็นนาย สิ่งที่ได้รับกลับมาจึงเป็นหมัดหนักๆ อีกรอบกับเสียงตะคอกลั่น!

“รู้แล้วก็ตอบสิวะ ไอ้นักโทษ!!

“ก็อย่างที่พวกแกเรียก” คำตอบกวนประสาทนัก “ทะเลคลั่ง ไง”

“ไอ้ระยำนี่---!!

“พอแล้ว!

กาเบรียลตะคอกคำสั่งเสียงเฉียบขาด ทำเอาคำผรุสวาทที่กำลังจะพ่นออกมาถูกกลืนกลับลงไปในคอ ทะเลคลั่งเลิกคิ้วสูง สบตาเข้ากับพลเรือเอกตรงหน้าแล้วแค่นยิ้มหยัน

“คิดว่าคุกจะขังข้าอยู่หรือไง”

“คุกขังทะเลไม่ได้” ฌาคส์เป็นฝ่ายเอ่ยตอบแทนให้ขณะที่พิจารณารอยสักบนใบหน้าซีกซ้ายของอีกฝ่าย... “แต่เท่าที่ข้าเห็น เจ้าเป็นคน”

“แล้วทหารเป็นอะไร พระเจ้าหรือไง” ทะเลคลั่งสวนกลับเสียงเหยียด หากกาเบรียลเพียงหัวเราะดังเหอะในลำคอพลางส่ายศีรษะ นัยน์ตาสีเขียวคู่คมแฝงแววหยันนัก ก่อนที่จะมองเลยผ่านไปยังทหารคนอื่น และสิ่งที่เอื้อนเอ่ยออกมาไม่ใช่คำตอบ

 

“เอามันไปขัง การไต่สวนจะเริ่มขึ้นภายในสามวัน”

 

ทะเลคลั่งถ่มน้ำลายใส่รองเท้าหนังของผู้เป็นพลเรือเอก เสียงฮือฮาดังขึ้น แล้วกาเบรียลก็กระแทกเท้าข้างนั้นเสยเข้าที่ปลายคางของผู้อุกอาจจนล้มโครม!

ฆาตกรหนุ่มถ่มเลือดที่ฟุ้งกบปาก หากกาเบรียลเพียงหมุนตัวจากไปพร้อมกับคำสั่งง่ายๆ

 

“ฌาคส์ ยื่นเรื่องเว้นโทษประหาร” เขาทิ้งท้าย “ความตายง่ายเกินไปสำหรับคนพรรค์นี้”

 

 

xxxxxxxxxx

 

 

กึง!

เสียงบานประตูเหล็กหนักถูกกระแทกปิดดังลั่น ทะเลคลั่งเพียงแค่นสบถเบาๆ แล้วทิ้งตัวลงกับพื้นอิฐสกปรกเย็นเฉียบ โซ่ตรวนหนักๆ ล่ามติดไปหมดทั้งข้อมือข้อเท้า เด็กหนุ่มหลับตาลง... กลิ่นเลือด กลิ่นเน่าของเนื้อตาย กลิ่นของยาสูบฉุนจัดที่ปะปนมากับเหล้าเหม็นๆ โชยมากระทบจมูก

พอลืมตาขึ้นมอง ก็เห็นชายฉกรรจ์ร่างใหญ่ในชุดเครื่องแบบนั่งเฝ้าอยู่ไม่ห่าง

เขาพยายามรีดพลังเวทออกมา หากโซ่ที่ล่ามไว้เหมือนจะลงอาคมสกัดแน่นหนานักจนนึกถอดใจ

 

คุกของทางการกับคุกของคนค้าทาส... ต่างกันตรงไหน

 

ทะเลคลั่งปรือตาหลับลงอีกครั้ง

เสียงกรีดร้องโหยหวนดังสะท้อนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหู ทุกอย่างเหมือนกัน ต่างอย่างเดียวคือในคุกนี่ไม่มีใครอยู่เป็นเพื่อนร่วมชะตากรรมกับเขา... ที่ตรงนี้ไม่มีคนให้พยายามไขว่คว้าจับไว้กับมือ...

 

ที่นี่ไม่มีแสงสว่าง

ไม่มีเลย

 

 


xxxxxxxxxx
 
 



From Writer:

เอิ่ม... จริงๆ ดิฉันกำลังจะสอบกลางภาคนะคะเนี่ย (ฮา) แถมรู้สึกทุกคนในเรื่องก็จะซีเรียสด้วยนะ ยกเว้นกลุ่มพระเอกทุกๆ คน 5555 *บัดซรวบ*

เอาน่า ถือว่าคลายเครียดเนอะ~

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

604 ความคิดเห็น

  1. #592 fangy (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มกราคม 2559 / 23:48
    เจอชื่อคนคุ้นเคยด้วยแฮะ แม้จะมาแค่ชื่อก็เถอะ

    ว่าแต่ ใครจับทะเลคลั่งแล้วไปไว้หน้าตึกบัญชาการทหารแบบนั้นกัน หรือเราอ่านหลุดตรงไหนไป?



    ต้องเจอต้องผ่านอะไรมาถึงได้มีบรรยากาศขนาดนี้ได้นะ

    สนใจรอยสักรอบตัวของทะเลคลั่งด้วย ไปได้ที่ไหน ได้มายังไงกันน้า



    เริ่มตอนมาเฮฮากับการสะท้อนแสงของวลาด ถถถถถ แต่อารมณ์เครียดก็ดิ่งลงๆ จนมืดสนิทตามการมาอยู่ในคุกของทะเลคลั่งเลย
    #592
    0
  2. #534 ♠ e l f . (@sanael) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 14:19
    พูดถึงแสงสว่างหรือทะเลคลั่ง..
    ก็ต้องอัญเชิญนังวลาดสิ #รักและศรัทธาจริงๆ

    ปล. เป็นตัวร้านที่คำพูดคำจาคมดีนะ =.,=b
    #534
    0
  3. วันที่ 4 มกราคม 2558 / 11:40
    สนุกมาก
    #468
    0
  4. #213 Exo-TempG (@oillovetempg) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 14:02
    :::เอ่อ..ทะเลคลั่ง!!? อ่่านยังไงก็จำไม่ได้วุ้ย- -;



    ช่างเหอะ!! แต่งต่อไปนะคะ^^
    #213
    0
  5. #192 ซาลาเปาเยเย่ (@bai-toey555) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 13:07
    ทะเลคลั่งรู้จักวลาดหรือเปล่า?? หรือเป็นคนที่ร้องไห้แล้ววลาดกอดปลอบ? (ตอนที่วลาดคิดเรื่องเก่าๆตอนแรกๆน่ะค่ะ= =)
    เดาไปนั่น5555 
    วลาดคุงของเค้าคือนางพญากลางทะเล ส่งแสงวิ้งๆกลางแดดด้วยยย~~*0* 
    #192
    0
  6. #89 @ P i e r r o t ?™❖ (@black-fantasy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2555 / 17:58
    ทะเลคลั่ง เริ่มรักนายแล้วนะ
    น่ารัก จาง~~~
    #89
    0
  7. #88 Ja_TR (@angela) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 กรกฎาคม 2555 / 11:18
    โอ้ยยยยยย ตัดสินใจไม่ได้ T^T ฌาคส์ กาเบรียล ทะเลคลั่ง...มันดูมีโมเมนท์ทั้งนั้นเลยอ่า จัด 3P ดีมั้ยคะพี่วูล์ฟ์ *มองอย่างมีความหวัง*
    ว่าเเต่นักเวทอีกคนที่นู๋วลาดพูดถึงนี่ใครหว่า?? ใช่เกรกอรี่อ๊ะป่าว?
    #88
    0
  8. วันที่ 21 กรกฎาคม 2555 / 11:54
    ทะเลคลั่งมีอะไรเกี่ยวกับวลาดรึป่าวเห็นเกี่ยวกับเรื่องทาสอะไรด้วย
    #87
    0
  9. #86 Sushi_Burger (@superkiller) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 23:28
    //ใส่เว่นกันเเดด//
    เเสบตามากกกกกกกกกกกกก
    โอย เข้าใจฟีลทุกๆคน ณ จุดนั้น 5555
    เเต่ว่านะ กัปตันขาา เล่นมาดามเลยเรอะ!! เเอบโหดนะคะซะมี//กลัว
    ...
    มารีเอต...เอ๊ย ท่านนายพลค๊าาาาาาาาาาาาาาาา
    ราชินีค่ะ! ราชินีสุดกู่ค่ะ! รักค่ะ! //ย่องไปเอาปลาทูฟาดหัวเเล้วลากเข้าบ้าน*ผิด*
    เเอร๊ย...
    เเอร๊ย...
    ทะเลคลั่งเรามีบทเต็มๆเเล้ววววววววววววววววววว
    รักนะตะเอง รักพวกตัวทั้งเรือ ทั้งกองทัพ ทั้งทะเลเลย เเอร๊ย
    ปล.ทั้งราชวงศ์+วังเหนือคาเฟ่ด้วยนะ จุ๊บุ*หลบเเส้*

    //เกาะเสากระโดงเรือต่อไป*ปีนไปหาพ่อขาที่รังนก*
    #86
    0
  10. #85 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 22:02
    ทะเลคลั่งทำแบบนั้นเพราะอะไรกันแน่น่ะ
    #85
    0
  11. #84 wand of determine (@nisharee) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 19:07
    ทะเลคลั่งรู้จักวลาดป่าวหว่า???
    เรื่องนี้มาแบบ ทาสๆ sm ยังไงไม่รู้นะเนี่ย ๕๕๕
    #84
    0
  12. #83 om-let (@le-tom) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 18:21
    555+ ขำวลาดอ่ะ หัวส่องแสง

    ว่าแต่ทะเลคลั่งนี่มีปมอะไรกับวลาดิเมียร์รึเปล่าหนอ? หุหุๆ รออัพนะพะยะค่ะ!

    ร่มหนึ่งคันกับปากกาหลากสีถูกใจมาก แต่ลืมกดแอ๊ดแฮะ ชอบ...ครับ^^
    #83
    0
  13. #82 cuteymummy (@cuety) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2555 / 09:14
    แอร๊ยยย<br />
    ลุ้นอ่ะ ทะเลคลั่งนี่ก้เปนทาสเหมือนกันแหะ(ใช่คนที่วลาดกอดป่าวน้า //มั่ว555)<br />
    <br />
    <br />
    #82
    0