P.I.R.A.T.E.S ระวัง•ทะเล•คลั่ง!!

ตอนที่ 11 : ♦ 9 ♦ การติดสินบนมันเป็นศาสตร์ชนิดหนึ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1814
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    31 ก.ค. 55

 
 
 
Chapter 09
การติดสินบนมันเป็นศาสตร์ชนิดหนึ่ง
 
 
 
 
 

 

“กรงสัตว์เอาอีกแล้วรึ”

 

 

“หืม” พัศดีร่างสูงหันกลับไปมองเพื่อนร่วมงาน ก่อนจะชะโงกข้ามไหล่อีกฝ่ายไปมองแผ่นเอกสารที่เพิ่งถูกส่งมาคร่าวๆ “เผาเรือของอาณาจักรอื่นอีกแล้วเรอะ พักหลังชักห้าวขึ้นนะไอ้โจรกลุ่มนี้”

“สามปีก่อนก็มีข่าวเผาทหารของทาเวียร์ไป” พัศดีอีกคนส่ายศีรษะเบาๆ “มันเผาไม่เลือกหน้าเลยนี่หว่า”

“ขึ้นชื่อจนค่าหัวพุ่งปรี๊ดเลยแฮะ” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอพลางเอนหลังพิงผนังอิฐเย็นเฉียบของทางเดินคุก “ข้าล่ะอยากจะรู้นักว่านักปราบพยศมันไปเอา เพลิงนรก มาร่วมด้วยได้ยังไง”

คนฟังหัวเราะบ้าง ก็จริง... จำนวนตัวอันตรายบนเรือลำนั้นไม่ใช่น้อยๆ แต่ทำไมเพิ่งจะมามีชื่อเอาตอนนี้ก็ไม่รู้ อาจเป็นเพราะวิธีการในช่วงหลังๆ ชักเอิกเกริกขึ้นทุกทีตั้งแต่มันมีมือเพลิงมาร่วมด้วยก็ได้

 

ไม่ว่าจะผ่านไปสามปีหรืออีกกี่ปี สัตว์ร้ายก็ยังคงเป็นสัตว์ร้ายอยู่วันยังค่ำ

แต่มันก็เป็นได้แค่สัตว์ร้าย

 

“กรงสัตว์ก็งั้นๆ ถ้าเทียบกับ...” เขากวาดมองประตูเหล็กบานใหญ่ที่ลงกุญแจแน่นหนาแล้วยักไหล่เบาๆ “...ไอ้คนที่พยศซะยิ่งกว่าสัตว์”

 

 

...

 

อีกฟากของประตูเหล็ก ร่างของใครคนหนึ่งกำลังนั่งชิดผนังอิฐ

นักโทษหนุ่มพ่นลมหายใจยาว ข้อมือและข้อขาทั้งสองข้างถูกตรวนล่ามไว้ด้วยกัน สายโซ่ยาวที่พันขาข้างหนึ่งต่ออยู่กับแผ่นเหล็กแข็งบนผนัง เส้นผมยาวสีเลือดแห้งกระเซอะกระเซิงไม่เป็นทรง ทั้งร่างกายเหลือเพียงกางเกงสีหม่นๆ เปรอะเลือด เผยให้เห็นรอยสักสีดำสนิทที่กินพื้นที่ไปเกือบทั้งตัว กับบาดแผลเป็นทางยาวทั้งเก่าและใหม่บนแผ่นหลังกว้าง

 

...อยากออกไปหรือเปล่า...?

 

เสียงถามสะท้อนอยู่ในสมอง ชายหนุ่มแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ... มนตราของกองทัพรุนแรงไม่ใช่น้อย กว่าจะหาเสียงของตนเองเจอก็ปาเข้าไปตั้งสามปีเชียวหรือ... เขาไม่เคยถูกสะกด เสียง เป็นเวลานานถึงขนาดนี้มาก่อน

นัยน์ตาสีสนิมแดงก้มลงมองโซ่ลงอาคมบนข้อแขนแล้วก็ได้แต่ยักไหล่ ริมฝีปากแห้งแตกกระซิบตอบเสียงนั้นแผ่วเบา

ตอบกลับด้วยคำอาคม คำร่ายเวท

รอยสักตามร่างกายเจ็บแปลบจากการฝืนใช้เวท เสียงในตัวเขาต่างพากันหัวเราะถูกอกถูกใจ -- รอยยิ้มเหยียดหยันวาดขึ้นบนใบหน้าของนักโทษ... คุกของกองทัพกับเวลาแค่สามปีอาจถือเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยเมื่อเทียบกับ ขุมนรก ที่เคยผ่านมา แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่เจ็บและมันจะไม่ฝังรากลึกลงไปในหัวใจ

เสียงกระซิบของปิศาจในร่างกายเริ่มฟังชัดขึ้นเรื่อยๆ

 

...พวกข้าจะเชื่อเจ้าอีกสักครั้ง... ทะเลคลั่ง...

 

รอยสักสีดำที่ลากไล่ผ่านแก้มซีกซ้ายเรืองขึ้นนิด ไอทะมึนถูกรีดออกมาช้าๆ พร้อมๆ กับเสียงหัวเราะเย้ยหยันในลำคอ แล้วข้อแขนที่ถูกตรึงไว้ก็เหวี่ยงกระแทกโครมเข้ากับพื้น!

 

ตูม!!

 

เสียงระเบิดดังลั่น พัศดีสองคนที่เฝ้าอยู่ด้านหน้าถึงกับสะดุ้งเฮือก รีบเปิดประตูเหล็กบานนั้นออกแทบจะในทันทีด้วยสัญชาตญาณ ไอควันคลุ้ง กลิ่นเลือดโชยชัด แล้วเงาดำเงาหนึ่งก็พุ่งตรงเข้ามาประชิด!

“เกิดอะไร---!!!

คำถามหายไปพร้อมกับลำคอที่ถูกฉีกกระชากไปพร้อมกัน พัศดีอีกคนขนลุกเกรียว เขาแทบไม่มีเวลาคิดด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้นตรงหน้า แล้วเงาเวทก็โฉบผ่านอีกครั้งอย่างไร้เสียง!

นักโทษหนุ่มลูบข้อแขนที่ป้ายไปด้วยบาดแผลและคราบเลือดจากการระเบิดเบาๆ ก่อนจะโยนเศษโซ่ตรวนที่คาอยู่ทิ้ง เท้าเหยียบผ่านศพทั้งสองไปโดยไม่เสียเวลาใส่ใจด้วยซ้ำ

 

 

ทะเลคลั่ง จะปั่นป่วนมหาสมุทร

เพราะกองทัพต้องชดใช้... พอๆ กับที่พวกโจรสลัดมันต้องชดใช้!!

 

 

xxxxxxxxxx

 

 

อีกฟากหนึ่งของตัวเมือง ใครบางคนกำลังอยากจะอ้าปากค้าง

 

“นี่พวกเจ้า... ทำอะไรกันอยู่เนี่ย!

 

เสียงแหลมๆ ของหญิงสาวคนหนึ่งดังแว้ดขึ้นมากลางวงเหล้า ยังดีที่เสียงในร้านค่อนข้างโหวกเหวกจนกลบไปเสียมิด แต่ไอ้พวกคนที่อยู่ใกล้ๆ เนี่ยสิ มันได้ยินเต็มสองหูจนแทบสร่างเมากันเลยทีเดียว

“แหม อย่าบ่นมากน่ามิเชล”

“โอ๊ย ไม่บ่นไม่ได้ย่ะ ข้ามาเป็นเพื่อนดื่มนะ ไม่ได้มาเป็นคนเก็บซากศพพวกเจ้า!” หญิงสาวเจ้าของนามมิเชลแยกเขี้ยววับ สะบัดแขนติดตะขอของโจรสลัดหนุ่มให้ออกห่าง “บังอาจลวนลามเหรอยะฟรองซัวร์ เดี๋ยวแม่จิ้มตาแตกเลยนี่!

“เหย หวงตัว” ฟรองซัวร์เบ้หน้าพลางเบี่ยงเป้าหมายไปเกี่ยวเอาแก้วเบียร์ขึ้นกระดกต่อแทน “สาวร้านเหล้าน่ะมันต้องเทคแคร์ลูกค้าสิวะ”

“นางรำไม่ใช่เพื่อนดื่มย่ะ” มิเชลแลบลิ้นใส่ “ถ้าราล์ฟไม่ขอ ข้าไม่มานั่งกับพวกเจ้าหรอก!

“เลือกปฏิบัติจังครับ” อเล็กเซย์ส่งเสียงแซวมาจากอีกฟากของโต๊ะ เวลาสามปีที่ผ่านไปเปลี่ยนเด็กชายคนหนึ่งให้กลายเป็นวัยรุ่นร่างเก้งก้างได้อย่างไม่น่าเชื่อ แต่ใบหน้าจืดๆ กับท่าทีอ่อนๆ นั่นยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน... คำแซวที่เอ่ยไปจึงผ่านหายไปจากสายตาสาวเจ้าอย่างรวดเร็ว

“นานๆ ทีนะ” ต้นหนหนุ่มเอ่ยแทรกขึ้นมา “ข้าจะเห็นด้วยกับมิเชลว่ะ... เมื่อไรจะเลิกดื่มกันวะเนี่ย!

โจรสลัดทั้งโต๊ะโห่ใส่พร้อมกัน

“ฮันส์มันกลายเป็นแม่ไปแล้วโว้ย” ใครสักคนตะโกนแซวขึ้นมาอย่างเห็นขัน “นานๆ ทีจะได้กลับ โฮม แกจะห่วงอะไรนักหนาว้า~ ไม่ได้จะออกเรือเร็วๆ นี้สักหน่อย”

“ไม่ได้ห่วงโว้ย แต่มันลำบากข้า!” ฮันส์สวนขวับ “ลองมาคอแข็งแบบข้าบ้างแล้วจะรู้สึก ตอนเก็บศพพวกเอ็งน่ะมันเหนื่อยฉิบหายเลยนะโว้ย!

อเล็กเซย์ยกมือพรึ่บอย่างเห็นด้วยเต็มที่

“ไม่มีข้อโต้แย้ง” มิเชลสนับสนุนทันใดพลางปัดเรือนผมสีทองสลวยเป็นลอนที่ปรกหน้าอยู่ไปด้านหลัง “มันอร่อยตรงไหนเนี่ย ข้าไม่เห็นจะเข้าใจ”

“อร่อยไม่อร่อยก็มีคนเมาไปแล้ว” ฮันส์เหล่มองเพื่อนสนิทข้างๆ พลางซบหน้าลงกับฝ่ามืออย่างอ่อนใจเมื่อเห็นว่าไม่มีใครฟัง อเล็กเซย์หัวเราะแห้งๆ แล้วหันกลับไปจิบเหล้าฤทธิ์แรงต่ออย่างไม่กลัวเมา -- แต่ก็นั่นแหละ ไอ้เด็กนี่คอแข็งพอๆ กับเขา จะเมาทีก็นับครั้งได้ ไม่เหมือนช่างซ่อมบางคนที่ฟุบหลับไปแล้ว...

 

“โหย ห่วงเมียก็ไม่บอก”

 

พรืด!!

ฮันส์เกือบพ่นเหล้ากลับลงแก้ว มิเชลที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับเบ้หน้าแล้วกระเถิบห่างไปนิดหนึ่งอย่างไม่คิดปิดบังท่าที ต้นหนหนุ่มไอแค่กๆ นัยน์ตาเรียวสีนิลตวัดไปมองคนพูดเขม็ง ขนพากันลุกเกรียวแทบทั้งกาย

“แก – พูด – ดีๆ – นะ – เว้ย...”

เขารีดแต่ละคำออกมาอย่างลำบากยากเย็น หากคนพูดกลับฉีกยิ้มหน้าระรื่นไม่รู้สึกรู้สา นัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลที่เหลือเพียงข้างเดียวนั่นฉายประกายพราวชัด

สามปีผ่านไป แต่ผิวขาวๆ ซีดๆ จนแทบจะกลืนไปกับสีเสื้อเชิ้ตนั่นก็ยังซีดอยู่เหมือนเดิม อาจเข้มขึ้นมาบ้างตามแรงแดดที่รับมาตลอดแต่ไม่บอกคงไม่มีใครสังเกต เส้นผมสีบลอนด์เงินนั่นก็ยังเงินเด่นอยู่เช่นนั้น ถ้าจะมีอะไรที่เปลี่ยน คงเป็นส่วนสูงที่เพิ่มขึ้นไปอีกกับความอ้อนบาทาของมันนั่นแหละ...

ยิ่งสบตากับมันก็ยิ่งชัด แววล้อเลียนที่พยักเพยิดมาทางเขากับคาร์ลอสที่หลับเป็นตายไปแล้วนั่นน่ะ!

ไม่น่าให้มันอยู่กับคาร์ลอสและฟรองซัวร์มากเกินไปเลย... ไม่น่าจริงๆ!!

 

“ถ้าข้ามีมันเป็นเมีย ข้าผูกคอตายดีกว่า!!

 

“หนูไม่รู้หนูเข้าใจผิด” วลาดิเมียร์แลบลิ้นใส่แถมยักคิ้วให้ด้วยซะงั้น “เนอะมิเชลเนอะ เจ้าเข้าข้างข้าเนอะ”

ดวงตากลมโตสีน้ำตาลตวัดค้อนขวับ นางรำสาวสะบัดเสียงเหอะในลำคอกับไอ้คนที่อ้อนกันมาหน้าด้านๆ แล้วส่ายศีรษะอย่างเหนื่อยใจ -- พวกเด็กไม่รู้จักโต ไม่บอกก็ไม่อยากเชื่อว่าแต่ละคนแก่กว่าหล่อนทั้งนั้น!

“ไม่เข้าข้างสักคนแหละย่ะ!

“โห ใจร้ายว่ะ อุตส่าห์ลงทุนอ้อน” วลาดิเมียร์ทำปากบุ่ย ก่อนจะฉีกยิ้มเจ้าเล่ห์ “เดี๋ยวคืนนี้ข้านัดกัปตันให้”

 

“...ฮันส์ เจ้าผิด”

 

“เฮ้ย! ติดสินบน! โคตรของโคตรติดสินบน!!” ฮันส์แทบลุกพรวดกับความไม่ยุติธรรม “แก--- ไอ้เด็กผี! แกขายกัปตันนี่หว่า! เด็กเปรต! เด็กบัดซบ!!

“เด็กดีต่างหาก อย่าด่าเด็กดีเซ่”

“ถูกต้อง เด็กดีมากๆ ด้วย” มิเชลออกโรงปกป้องออกนอกหน้า นัยน์ตาคู่สวยฉายแววขบขัน... ยั่วเย้า แต่ฟังดูก็รู้ว่าเธอเอาจริงแค่ไหน “ติดสินบนแล้วอย่าโกหกนะยะ”

“ด้วยเกียรติอันตอแหลของเด็กโคตรดีครับผม” พ่อครัวหนุ่มยกมือตะเบ๊ะ น้ำเสียงล้อเลียน “แต่ไม่รับประกันว่ากัปตันจะทำรึเปล่านะ”

“ข้าพนันห้าสิบเหรียญว่ากัปตันไม่ทำ” เกรกอรี่เขยิบเข้ามานั่งแจมด้วยหลังจากพวกคนที่เหลือเริ่มสติหายไปกับฤทธิ์น้ำเมา “ใครพนันบ้าง”

“แหม่ ใครจะพนันแย้งข้อเท็จจริงวะ”

คำถกเถียงนั่นเล่นเอามิเชลยิ้มกว้าง... รอยยิ้มหวานๆ ประดับบนดวงหน้าสะสวยชวนให้หัวใจละลายนัก ยิ่งมาพร้อมกับชุดกระโปรงสีแดงที่จงใจใส่อย่างยั่วยวนนั่นแล้วก็แทบจะดึงผู้ชายทั้งโลกให้กลายมาเป็นทาสได้ -- และหนุ่มๆ ที่นั่งล้อมวงอยู่ด้วยทุกคนต้องยอมรับ... พวกเขาเผลอใจกระตุกทุกครั้งที่หล่อนยิ้มแบบนี้

แต่มันไม่ได้มีไว้เพื่อพวกเขา

 

“เขาเรียกสมมติฐานย่ะ ไม่ใช่ข้อเท็จจริง”

 

“เอ้า คืนนี้จะมีคนปล้ำกัปตันครับ ท่านผู้ชม” อเล็กเซย์เปรยขึ้นทั้งหน้ายิ้มๆ เสียงนิ่มๆ จังหวะทอดขบขัน แต่เล่นเอามิเชลถึงกับจิกสายตามองอย่างอาฆาต

“ปากเสีย!

“ยังไม่เสียครับ ปากข้าไม่มีวันหมดอายุ” คนเป็นเคบินบอยหัวเราะ “พิสูจน์ไหมครับ”

เกรกอรี่ผิวปาก “ไอ้เด็กนี่มันร้าย”

“ชาติหน้าตอนบ่ายๆ เถอะ ข้าไม่สนผู้ชายเด็กกว่า” นางรำสาวยักไหล่พลางเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ มือก็คว้าตะปบหน้าของพ่อครัวหนุ่มที่ยื่นเข้ามาไว้หมับ “อายุเท่ากันอย่างเจ้าก็ไม่เอาย่ะวลาด! ไม่ปลื้ม!

“ใจร้าย ข้ากอดมาดามก็ได้” วลาดิเมียร์ทำหน้ายู่ใส่แล้วหันไปคว้าแมวน้อยสีส้มประจำเรือมานั่งฟัด เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงได้จากทั้งวง

 

“เกร็ก เรียกที่รักข้ามาที!

 

เสียงห้าวๆ ของกัปตันผู้ถูกพาดพิงตะโกนดังมาจากอีกทาง เกรกอรี่รับคำแล้วหันกลับมาพยักเพยิดใส่วลาดิเมียร์เป็นเชิงรู้กัน -- มิเชลเลิกคิ้วสูง หรี่ตาลงมองหน้าเขาอย่างคาดคั้น หากพ่อครัวหนุ่มกลับเพียงยิ้มเผล่ คว้าตัวสาวเจ้ามากอดไว้ทันใด

“โอ๋ๆ อย่างอนนะคนดีที่ข้าเป็น ที่รัก ของกัปตันอะ~”

“อี๋--- ตอแหล!” มิเชลสะบัดตัวพรืดให้หลุดออกจากวงแขนนั่น “บอกมาเดี๋ยวนี้เลยว่าทำไมกัปตันเรียกเจ้ายังงั้น”

“มันแข่งกันน้ำเน่าอยู่น่ะสิ” ฮันส์แฉให้พลางเอื้อมมือไปดีดหน้าผาก เด็กดี “ใครทนไม่ได้ก่อนแพ้ -- ใครคิดกติกาวะเนี่ย โคตรทุเรศ เห็นแล้วขนลุกแทน”

“พนันสามเหรียญ คุ้มว่ะ” วลาดิเมียร์หัวเราะเบาๆ พร้อมกับขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ โบกไม้โบกมือลา “เอาไว้จบการพนันข้าจะยกตำแหน่งที่รักคืนให้เจ้าละกันนะ จุ๊บๆ~”

สาวเจ้าแยกเขี้ยววับ สวนกลับทันทีอย่างเคยปาก

 

“ตำแหน่งต่อจากเจ้าน่ะหรือ -- ไม่เอาย่ะ!

 

วลาดิเมียร์หัวเราะอีกรอบพลางฉีกยิ้มหน้าทะเล้น ขาก็รีบจ้ำอ้าวจากไปก่อนที่จะโดนแม่สาวคนสวยฝากรอยนิ้วไว้บนแก้มด้วยความหมั่นไส้เหลือกำลัง

เกรกอรี่ส่ายศีรษะเบาๆ นัยน์ตาสีนิลคู่คมหันไปมองตาม -- วลาดิเมียร์กับราล์ฟกำลังคุยกับไอ้หนุ่มคนหนึ่งที่เขาไม่รู้จัก แต่ชุดที่ใส่อยู่นั่นแล้วชวนให้คิดถึงทหารระดับล่างตามพระราชวัง -- จะเสียก็แต่ที่เมืองท่านี้ไม่มีวังอะไรให้ทหารมาเฝ้าประจำ คงจะเป็นผู้ติดตามห่างๆ ของพวกขุนนางหรืออะไรพรรค์นั้น

แล้วคน ใต้ดิน อย่างพวกเขามีธุระอะไรกับเหล่าคนที่อยู่ บนดิน กัน?

 

“คิดมากแก่เร็วนะลุง”

 

ฮันส์เปรยขึ้นลอยๆ ทำเอาหัวหน้าลูกเรือผู้ถูกกล่าวหาถึงกับหันขวับ เกรกอรี่วางแก้วเบียร์ลงบนโต๊ะ หันสบตากับไอ้คนทักชั่ววูบหนึ่งแล้วก็กระตุกยิ้มขัน  -- หน้าตาของต้นหนหนุ่มอาจจะดูเถื่อนดิบน่ากลัว แต่พวกเขารู้ดี... ฮันส์จับความรู้สึกของคนอื่นได้ไวที่สุดบนเรือ

“ยี่สิบเจ็ดยังไม่แก่” เขาสวนกลับไป หากอีกฝ่ายกลับเพียงหัวเราะ

“ก็แก่กว่าข้าตั้งสี่ปี” ฮันส์ยักคิ้วกลับ ก่อนจะรู้สึกได้ถึงหัวยุ่งๆ หยักศกของช่างซ่อมบางคนที่หลับแล้วเริ่มไหลมาชน เขาแยกเขี้ยววับ เอาศอกยันหัวคาร์ลอสออกไปห่างๆ แล้วเอ่ยต่อ “ท่านดูเหนื่อยๆ นะ หักโหมไปหรือเปล่า”

“ไม่ได้หักโหม ข้าไม่ใช่เจ้าที่จะอดหลับอดนอนคอยดูเส้นทางเรือนี่” คำแขวะนิ่มๆ ไม่รู้ว่าชมหรืออะไรกันแน่ “นอนไม่หลับเฉยๆ ว่ะ”

อเล็กเซย์หลุดเสียงขำในลำคอ “เมาบกหรือครับ”

เกรกอรี่ยักไหล่พลางดึงผ้าโพกหัวสีกรมท่าออก เอนศีรษะพิงไปกับพนักเก้าอี้แล้วถอนหายใจยาว นัยน์ตาปรือปิดลงอย่างเหนื่อยอ่อน -- ใต้ขอบตาคล้ำหนัก ทั้งๆ ที่ปกติแล้วมันมักจะกลืนไปกับสีผิวแทนเข้มของเขาแท้ๆ แต่ดูเหมือนอาการในยามนี้จะสาหัสนักจนมองเห็นได้ชัดเจน

 

“สงสัยจะเมาฝัน”

 

ใช่ เขาฝัน

ฝันเห็นเด็กที่มีผมสีแดงเหมือนเลือดแห้ง กับรอยสักดำสนิทที่ตราไปทั่วร่างกาย...

 

 

xxxxxxxxxx
 
 



From Writer:

หายหน้าไปนาน เพิ่งกลับมาจากการสอบกลางภาคค่า *ปั่นสุดฤทธิ์สุดเดช*

ใครบอกว่าเรื่องนี้ไม่มีนางเอก มีค่ะ (ฮา) มิเชลเป็นตัวละครที่เขียนสนุกมากจริงๆ ส่วนใครรอความเกรียนของอิตาวลาดอยู่ ยินดีด้วยค่ะ มันเริ่มกลับมาเกรียนอย่างที่ท่านๆ คุ้นเคยกันแล้ว 5555

เจอกันตอนค่า XD จุ๊บุ~
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

604 ความคิดเห็น

  1. #535 ♠ e l f . (@sanael) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2558 / 14:23
    เอียนโผล่อ่ะแก๊!!
    โอ๊ย ดีงามเลิศเลอ
    เพ้อถึงวันวาน >//<

    ปล. ผู้หญิงในซีรีย์นี้เด็ดๆ ทุกคนนะฮะ ชอบฮ่ะ
    #535
    0
  2. วันที่ 4 มกราคม 2558 / 11:46
    สนุกมาก
    #469
    0
  3. #214 Exo-TempG (@oillovetempg) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2555 / 14:12
    :::"ใครทนไม่ได้ก่อน แพ้"

    เอิ่ม...ช่างเล่นอะไรที่ชวนให้คนอ่านจิ้นจริง>///<
    #214
    0
  4. #193 ซาลาเปาเยเย่ (@bai-toey555) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2555 / 13:18
    ก๊อดแดมน์ที่รักเราโผล่ออกมาแล้วววววว *0* ~~ 
    หุหุหุ ฮันส์กับคาร์ลอสมันยังไงๆอยู่นะ วลาดคุง ประโยคที่ว่า 'โหย ห่วงเมี.ยก็ไม่บอก' ของหนูนี่เอาใจเจ๊ไปเต็มๆเลย กรั่กๆๆ
    #193
    0
  5. #104 -เกม- (@-gem-) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2555 / 11:59
    //เพิ่งคลานมาอ่านบทนี้

    เอ๋...นั่นมัน...เอียนนน!! เอ็งนี่หว่า! โผล่หน้ามาแล้วเรอะ จะได้เจอเจ้าชายแว้ว~

    //คลานไปอ่านบทต่อไป
    #104
    0
  6. #101 bloodyNigth (@gift_y) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2555 / 19:22
    ในที่สุด ก็มาถึงจุดเชื่อมต่อของทั้งสองเรื่อง

    เจ๋ง!!!!!!!!!!!!!!
    #101
    0
  7. #100 god or demon (@god-demon) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2555 / 12:15
    เอียนออกมาแล้ว !!! เจ้าชายจะตามออกมาไหมนะ
    #100
    0
  8. #99 Miss GT (@GuaiTeaw) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 20:32
    เอียนโผล่มาแล้ววว
    ว้า...แอบเสียดายที่มีนางเอก -3-
    ไม่เป็นไรค่ะ ไม่เป็นไรรร

    #99
    0
  9. #98 wand of determine (@nisharee) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 18:40
    เกร็กกกก นายเหมือนจะมีพลังพิเศษไรป่าวคับ?
    แข่งกันเน่า ๕๕๕
    ลากขึ้นเตียงเลยพวก >/////< สนับสนุน
    "หวงเมีย" >>> อันนี้ถูกใจสุด

    #98
    0
  10. #97 Ja_TR (@angela) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2555 / 14:06
    รอออออออ จะเจอเอียนกับคุณหนูเเล้ว อิฮี้!!!! (เสียงอะไรของมัน?)
    ฮันส์คาร์ลอส คู่นี้เค้าตลอดๆอ่ะ วลาดพูดความจริงหรอกย่ะ เค้าเป็นเด็กดี >3<
    ทะเลคลั่ง มีปมไรกับมารูนหว่า รอเฉลยนะค๊าพี่วูล์ฟ :)
    มิเชล...เราชอบคาร์เเรกเตอร์เทอว่ะค่ะ เเรง โดน เปรี้ยวมากกกกกก
    เเต่!!! จะชอบกว่านี้มากท่านางไม่คิดพรากกัปตันออกจาก 'ที่รัก' กร๊ากกกกก
    //เหาะไปโฮม รอดูวลาดเวอร์ชันที่ข้าพเจ้าคุ้นเคย
    #97
    0
  11. #96 Joker Mask (@gamsor) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 22:21
    ฮามาก เกรียนมันทุกคนเลย  กัปตันคุยกับใครอยู่เอ่ย  แล้วนักโทษที่หนีออกมาเป็นใครกันแน่น่ะ
    #96
    0
  12. วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 21:15
    ที่รัก!!!

    เห็นคุณค่าของการพนันก็วันนี้แหละ =w=


    #95
    0
  13. #94 om-let (@le-tom) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 18:09
    555+ ตอนที่เจอกับพวกเอียนสินะ น่าสนุกๆ > #94
    0
  14. #93 PaNaTa [พานาตา] (@tototo) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 18:08
    เอียน เอียน เอียน

    แวบเดี๋ยวเท่านั้นแหละ แกเอ๊ย
    #93
    0
  15. #92 ชานัวร์ (@keratikan) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 16:01
    เอียนใช่ไหม?? นั่นเอียนใช่ไหม??? >< ใช่เหอะ ต้องใช่สิ มันต้องใช่ !! ><
    #92
    0
  16. #91 cuteymummy (@cuety) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2555 / 11:07
    ม่ายยยย&nbsp;<br />
    มาทำแบบนี้ได้อย่างไร<br />
    มีบทได้แต่อย่าถึงขั้นเปนนางเอกเลย<br />
    ทำลายฝันกันเกินไป&nbsp;<br />
    <br />
    ในที่สุดก้จะเจอกันแล้ว<br />
    โอยจะอดใจรอไม่ไหว<br />
    คุณหนู*เคลิ้ม*<br />
    <br />
    <br />
    <br />
    #91
    0
  17. #90 Sushi_Burger (@superkiller) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2555 / 22:39
    เหมือนเราจะเห็นก็อดเเดมน์//กรี๊ดไปหนึ่งตลบ คุณหนูเค้าล่ะ!!!*ผิด*
    โอ๊ยยยย รักมิเชล! คุณเธอเจ๋งจ้าบม๊ากกกกกกกกกกก
    เเล้วอะไรของคุณคะตะปูว์ ไหลทำไมชนทำไม เดี๋ยวเเม่ยกกรี๊ด*พ่อจ๋าตบกบาล*
    ...
    ยินดีต้อนรับกลับนะวลาดิเมียร์ เด็กดี๊...เด็กดี*เเสบตา*
    คิดถึงนายเเบบนี้ชะมัดยากเล้ย!(เเต่เสียดายเด็กโมเอ้เล็กน้อย อาห์)
    เเต่ว่าค่ะ
    ตอนนี้อเล็กซ์หล่อออออออออออออออออออ
    คุณเกร็กหล่ออออออออออออออออออออออ//เเถวฝันเเล้วด้วย อุเเหม อุเเหม่....
    กัปตันก็หล๊ออออออออออ หล่อออออออออออ หล่อเเม้ว่าจะมาเเบบประโยคเดียว//ลำเอี๊ยงงงงง
    เเต่ก็รักพ่อจ๋านะหาญคนดี จุ๊บบู๊ววววววววววววววววววววววว*โดนจับโยนทะเล*

    ปล.เเต่ตะปูว์ก็บัดติโซ้บอยู่วันยังค่ำ*หลบค้อน*
    ปลล.เกาะหางเสือ เก๊าคิดถึงคุณหนูว์อ้ะ!!!!!//หลบเเส้
    #90
    0