Flip Love พลิกรักกับดักหัวใจ Wonhyuk Kyumin Kihae

ตอนที่ 9 : *Flip Love*: Chapter 08 เพื่อนสนิทที่ไม่อยากเป็น***

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,541
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    1 ก.ย. 56



Chapter 08 เพื่อนสนิทที่ไม่อยากเป็น 



ในสถานบันเทิงย่านคังนัมยามค่ำคืนแสงไฟหลายสีกำลังส่องแสงช่วยให้ท้องฟ้าสีมืดสวยขึ้น และคืนนี้คงไม่มีใครดีใจได้เท่ากับเจ้าของผับแห่งนี้ที่ปลาบปลื้มเป็นพิเศษที่ได้ลูกค้ารูปงามในชุดเสื้อเชิ้ตสีน้ำเงินเข้มปลดกระดุมลงมาให้เห็นแผงอกแกร่งพอรำไร คิบอมเข้ามานั่งจิบน้ำสีอำพันในแก้วทรงเตี้ยอยู่ตรงมุมห้องซึ่งจัดเป็นพิเศษไว้ให้ แม้จะเป็นมุมห้องแต่สายตาแทบจะทุกคู่กลับพยายามจ้องสบในตาคมนั้นอย่างบ่งบอกความหมาย ร่างหนาที่นั่งดื่มมานานเริ่มเบื่อกับพฤติกรรมซ้ำๆที่เขาเห็นแทบจะทุกคืนที่ออกมา

“หึ แต่ล่ะคน ไม่เขียนป้ายไว้เลยล่ะ ว่าหิ้วฉันกลับไปด้วยน่ะ” สบถออกมาเบาๆกับตัวเองอย่างเบื่อหน่าย แล้วกระดกของเหลวในแก้วลงคอจนหมด แต่ก็น้ะคงไม่มีใครไม่รู้ว่า คิมคิบอมมาเที่ยวคืนไหนไม่มีหรอกที่จะไม่ได้ใครกลับบ้านไป

เสียงเพลงที่เปิดดังก้องไปทั่วทั้งห้อง กลุ่มคนกำลังขยับร่างกายไปตามจังหวะดนตรี มีทั้งหญิงสาวและหนุ่มน้อยที่แต่งตัวเซ็กซี่เต้นออกท่าทางยั่วยวนคลอเคล้าไปกับเสียงดนตรีทั้งส่งสายตามาทางคิบอม เป็นอาหารตาอย่างดีแก่ร่างหนาที่เริ่มอารมณ์ดีขึ้นมาบ้าง

“วันนี้ยังไม่ถูกใจใครรึไงน่ะ” เสียงหวานดังขึ้นไม่ไกลจากหูข้างขวานัก คิบอมที่กำลังเพลินไปกับภาพยั่วยวนเหล่านั้นก็พลันต้องละสายตาออกมาหาต้นเสียง แต่กลับทำให้เสียงเข้มหายไปเสียเอง

ร่างบางในชุดเสื้อคอกว้างสีขาวที่กว้างเสียจนเกือบตกมาที่ไหล่มน สร้อยคอเส้นยาวคล้องทับไว้อีกที กับกางเกงพอดีเรียวขาเล็กสีเข้ม เรียบๆแต่สะกดใจคนมองเสียเหลือเกิน

“.....ดงเฮ” เจ้าของชื่อไม่สนคำเรียก นั่งลงพร้อมยกแก้วขึ้นมาดื่มด้วยท่าทีคุ้นเคย

“ว่าไง วันนี้เล็งใครไว้รึยังล่ะ” เสียงหวานเอ่ยถามไม่สบตา แต่กลับมองไปยังฟลอร์เต้นรำกลางผับที่ร่างเล็กหลายคนยังเต้นยั่วยวนอยู่เช่นเดิม

“หึ...ยังเลย ไม่ถูกใจสักคน”

“แปลกจริง วันนี้นายไม่สบายรึเปล่าเนี่ย” เสียงหวานดังขึ้นเล็กน้อย ดงเฮยกมือเรียวขึ้นแนบหน้าผากอีกฝ่ายเบาๆ

“ตัวก็ไม่ร้อน วันนี้เดินชนเตาอบ หรือหัวกระแทกกับเคาน์เตอร์ที่ร้านมารึไงน่ะ”

“หึ ที่ร้านน่ะเหรอ หัวไม่โดนกระแทกหรอก แต่เป็นใจต่างหากล่ะที่โดนกระแทกแทน” ยกยิ้มมุมปากเล็กๆเมื่อนึกถึงเพื่อนสุดน่ารักของลูกชายเจ้านายวันนี้ ช่างน่ารักจริงๆ แถมยังใสซะขนาดนั้นท่าทางจะยังไม่เคยแน่นอน ดีไม่ดีคงไม่เคยมาที่แบบนี้ ไม่เหมือนพวกที่เต้นอยู่ตรงนั้นเลยซักนิด

“.....” เรียวปากบางอ้าค้าง คิบอมน่ะเหรอจะหวั่นไหวกับใครขึ้นมา

ไม่รู้ตั้งแต่ตอนไหนความรู้สึกจากคำว่าเพื่อนสนิทกลายเป็นความรักไปโดยไม่รู้ตัว ลีดงเฮและคิมคิบอมที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยม พอเข้ามหาวิทยาลัยคิบอมที่ประกาศตัวชัดเจนว่าจะเป็นพาทิซิเย่ให้ได้ ตัวดงเฮเองเลยต้องแอบเลือกคณะการจัดการ ที่พอจะเรียนได้ในมหาลัยแห่งนั้น แม้ความจริงจะอยากเรียนด้านแฟชั่นก็ตาม ตอนนี้เลยต้องทำงานด้านออแกนไนซ์ จัดงานอีเวนท์ก็สนุกดี

ความกลัวมันมากกว่าความกล้า กลัวที่จะเสียเพื่อน กลัวว่าคิบอมจะไม่ได้คิดเหมือนกัน กล้วว่าคิบอมจะหยุดที่ใครที่ไม่ใช่ตัวเค้าเอง ความสัมพันธ์ระหว่างเค้ากับคิบอมมันมากกว่าคำว่าเพื่อน ก็ตรงที่ว่า การเผลอไผลในครั้งนั้น นั่งดื่มกันตามประสาเพื่อน คิบอมเมาแต่ตัวดงเฮเองไม่ได้ถึงกับเมายังรู้สึกตัวเองดี แต่กลับยอมให้เพื่อนสนิทพากันก้วข้ามคำว่าเพื่อนไป หลังจากนั้นก็มีความสัมพันธ์กันเรื่อยมา ในใจแม้จะแอบดีใจ แต่ก็ไม่วายรู้สึกถึงความเจ็บปวดของเซ็กซ์ที่มีความรักเพียงแค่ด้านดียวไม่ได้

และวันนี้ก็เช่นเดียวกันดงเฮที่พยายามหาโอกาสขัดขวางการหิ้วเด็กใหม่ๆกลับคอนโดของคิบอมอีกครั้ง เค้ายอมเจ็บเองดีกว่า ให้คิบอมมีใคร แต่ว่าทำไมวันนี้คิบอมถึงพูดเหมือนกำลังสนใจใครเป็นพิเศษขึ้นมาอย่างนั้นแหละ

“...นายว่าใจนายโดนกระแทกงั้นเหรอ หมายความว่าไงน่ะ”

“ก็...แค่ถูกใจเด็กน้อยน่ารักคนนึงที่ร้านวันนี้น่ะ น่ารักชะมัด เนื้อตัวดูนุ่มนิ่มไปหมด ดูแล้วอยากจับมาฟัดเล่นให้ตายเหอะ”

“.........”

“หระ เหรอ” ร่างบางก้มหน้ามองน้ำแข็งก้อนใสในแก้ว เรียวปากบางเม้มเป็นเส้นตรง มือเรียวกำแน่น

“แต่เล่นไม่ได้หรอกของคุณชายเขา เสียดายชะมัด” ทันทีที่คิบอมเอ่ยจบ ดวงหน้าหวานจึงเริ่มมีรอยยิ้มขึ้นเล็กน้อย อย่างน้อยก็หมดห่วงไปได้บ้าง เพราะงั้นวันนี้เค้าต้องกันไม่ให้คิบอมหิ้วใครกลับไปให้ได้เลย ร่างบางฮึดสู้เริ่มแผนการยั่วแบบเบาๆ

.

.

“นี่ ทำไมวันนี้มันร้อนล่ะเนี่ย อากาศร้อนหรือว่าเหล้าแรงไปน้ะ” มือเล็กคว้าคอเสื้อสีขาวตัวบางที่กว้างอยู่แล้วกระพือขึ้นลงบอกให้รู้ว่าร้อน แต่นั่นกลับทำให้ร่างหนาอีกร่างร้อนขึ้นกว่าเดิม เพราะเห็นแผ่นอกบางขาวนวลลอยเด่นอยู่ ไม่ต้องรอให้ยั่วซ้ำคาสโนว่าหนุ่มไม่รอช้าออกลวดลายติดกับอีกฝ่ายทันที

“งั้น...ไปแช่แอร์เย็นๆที่คอนโดฉันมั้ยล่ะคืนนี้” หน้าคมของคิบอมเลื่อนเข้าใกล้ เอ่ยเสียงทุ้มเชิญชวน และได้คำตอบกลับมาเป็นรอยยิ้มบางๆ
 

------ Flip Love Nc 129 ------
 

 

เจ้าบ้า...แค่กับเราเท่านั้นเหรอ...เราจะคิดเข้าข้างตัวเองได้บ้างมั้ยน้ะ...

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._


60% 


            ฟึ่บ...

เสียงปลายนิ้วเรียวกรีดกระดาษใบบางของหนังสือในมือเพื่อเตรียมพลิกหน้าต่อไปเมื่ออ่านมาถึงบรรทัดล่างของหน้ากระดาษ ดวงตากลมใสมองตัวอักษรที่เรียบเรียงเรื่องราวผ่านกระจกแก้ว

ฮยอกแจนั่งอ่านหนังสืออยู่ที่หอสมุดมหาวิทยาลัยตั้งแต่ช่วงบ่ายคนเดียวเช่นเคย ถ้าหากเพื่อนตัวอวบมาด้วยคงไม่วาย มาทำให้หนังสือหอสมุดเปื้อนน้ำลายเป็นวงอีกแน่

หนังสือที่เลือกอ่านวันนี้มีข้อคิดมากมายให้ได้ขบคิดเล่น ฮยอกแจอ่านหนังสือได้แทบทุกประเภท


ใช้ชีวิตครบรส   บางครั้งสุขด้วยรสหวานของรัก

บางทีขมด้วยความผิดหวัง

เค็มด้วยหยาดเหงื่อของความอดทน

เผ็ดด้วยการทดลองทำสิ่งที่ไม่เคยกล้าทำมาก่อน

วินทร์ เลียววาริณ

จากเรื่อง เบื้องบนยังมีแสงดาว

            รสชาติของชีวิต บทความไม่กี่ประโยคแต่สร้างรอยยิ้มน้อยๆให้ฮยอกแจได้เป็นอย่างดี ตั้งแต่เด็กๆ เค้าเองก็ต้องอยู่กับผู้เป็นมารดาที่ประกอบอาชีพเป็นนักเขียน โลกใบน้อยของเด็กตัวเล็กจึงเต็มไปด้วยกองหนังสือมากมาย และหลากหลายประเภท แต่หากจะนึกถึงจริงๆคงเป็นคุณตาที่ชอบอ่านหนังสือพาลทำให้แม่เยจินของเค้ากลายเป็นนักเขียนไปโดยปริยาย

“คิดถึงคุณตาจัง” ฮยอกแจนึกเรื่องราวไปเรื่อยๆจนนึกได้ว่าตั้งแต่ตัวเองยุ่งๆวุ่นเรื่องสอบเข้ามหาวิทยาลัยจากตอน มอปลาย จนถึงตอนนี้ก็ไม่ได้ไปหาคุณตาที่บ้านสวนเลย มีเพียงแต่โทรหาบ้างเท่านั้น แต่แล้วคนที่ตกอยู่ในห้วงความคิดก็ต้องสะดุ้ง เมื่ออยู่ดีดีรอบคอของตนเองก็มีผ้าพันคอสีส้มอ่อนนวลตามาพาดพันไว้ ฮยอกแจมองไล่สายตาขึ้นไปก็เจอกับเจ้าของใบหน้าหล่อเหลาที่เค้าแอบมองมานาน

“อากาศเริ่มหนาวแล้วน้ะ”

“ซีวอน” น้ำเสียงอบอุ่นกับคำพูดห่วงหาก็ทำให้รอยยิ้มหวานปรากฏบนใบหน้าได้ไม่ยาก มือหนาช่วยขยับผ้านุ่มให้เข้าที่อีกสองสามที แล้วจึงย่อตัวลงนั่งข้างคนที่มีหนังสือในมือเรียวหนึ่งเล่ม กองอยู่ตรงหน้าอีกกอง ก็ต้องยิ้มออกมาด้วยความเอ็นดู

“อ่านหมดรึไงเนี่ย” ซีวอนยกมือขึ้นวางบนกลุ่มผมนุ่มส่องสายตาเข้าไปสบอย่างอ่อนโยน

“อ่านไม่หมดหรอก แต่ว่าน่าอ่าน เลยว่าจะยืมกลับบ้านน่ะ” ดวงหน้าหวานหลบสายตานั้นไปมองยังกองหนังสือแทน หลังจากวันนั้น วันที่ให้คำตอบร่างสูงไป ซีวอนก็คอยดูแลเค้าอย่างดี ไม่ได้ดูพยายามจนโอเวอร์มากเกินไป แต่คอยตามเทคแคร์อย่างอบอุ่น อ่อนโยนจนใจดวงน้อยแทบจะละลายไปทุกที

“แล้วนี่ ฮยอกแจจะไปร้านพี่ชินดงใช่มั้ย”

“อืม ใช่ วันนี้ต้องรีบไปด้วยเพราะมีหนังสือมาลงใหม่น่ะ”

“ไปกันเลยมั้ย ผมไปส่งน้ะ” เมื่อคำถามในส่วนแรกได้คำตอบเป็นการพยักใบหน้าเรียวขึ้นลง ซีวอนจึงรวบกองหนังสือ แล้วตามด้วยคำบอกแกมบังคับไม่ให้คนที่ปกติเดินไปทำงานต้องปฏิเสธ

.

.

อากาศหนาวพัดเอาลมที่เย็นสะท้านปะทะสองร่างที่กำลังลงมาจากรถสีดำคันหรูของซีวอน เครื่องยนต์ที่ดับลงเมื่อได้ที่จอดรถใกล้ร้าน ReadMe ของพี่ชินดง

“เอ่อ ซีวอนจะกลับก่อนก็ได้น้ะ ไม่ต้องอยู่ช่วยหรอก”

“ไม่เป็นไรผมอยากอยู่ช่วยน่ะ”

“แล้ว...เอ่อ...”

“มิรินน่ะเหรอ” ไม่ปล่อยให้ร่างเล็กอ้ำอึ้งนาน ซีวอนก็เดาใจออก ฮยอกแจยังคงไม่มั่นใจในตัวเขาคงไม่พ้นเป็นเรื่องนี้ เรียวตาหวานเบิกกว้างเล็กน้อยแล้วเสหลบตา แต่ก็พยักหน้ารับอย่างคนถูกจับทางได้

“เขาไม่เกี่ยวอะไรหรอก เราเข้าใจกันน่ะ ฮยอกแจ อย่าคิดมากเลยน้ะครับ”

“อะ อืม” ร่างเล็กครางรับในลำคอเบาๆ

 

อีกแล้ว อ่อนโยนอย่างนี้อีกแล้ว จะไหวมั้ยเนี่ยใจเรา ~

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

“มาแล้วฮะ พี่ชินดง”

เพียงแค่คุณเปิดประตูกระจกใสเข้าสู่ร้านหนังสือร้านที่ไม่ใหญ่มากนี้ จะพบกับภายในที่เป็นโทนสีน้ำตาลเหลืองสว่างนวลตาเหมาะแก่การอ่านหนังสือ ผนังด้านข้างของร้านเป็นลายไม้สีครีมอ่อนดูอบอุ่น ชั้นวางหนังสือสูงถึงเพดานที่ค่อนข้างต่ำของร้าน เป็นไม้เนื้อหนาสีน้ำตาลไม้โอ๊ค เรียงตัวทอดยาวตรงเข้าสู่ด้านในร้าน และสิ่งที่เรียกลูกค้าได้ดีคือ จุดนั่งอ่านหนังสือ ที่มีทั้งแบบโซฟาตัวนิ่มสีเอิร์ทโทนเข้ากับร้าน หรือเป็นเก้าอี้และโต๊ะเดี่ยวเข้าชุดกันให้เลือกนั่งตามสบาย

เจ้าของร้านหรือ พี่ชินดงของฮยอกแจที่ได้รู้จักกันเพราะเคยแย่งหนังสือเล่มเดียวกันที่ร้านหนังสือมือสองเมื่อปีก่อน จึงรู้จักพูดคุยตามประสาคนรักการอ่านเหมือนกัน แถมยังได้รู้อีกว่าชินดงเป็นอดีตรุ่นพี่ที่เรียนจบคณะอักษรของฮยอกแจ และเรียนรุ่นเดียวกับอาจารย์ทึกกี้อีกด้วย แล้วจนสุดท้ายสนิทกันก็ต้องมาเป็นลูกน้องให้พี่ชินดงจนได้

“โอ้ วันนี้มาเร็วน้ะเรา” เจ้าของร้านร่งท่วมนั่งอยู่หลังเคาน์เตอร์ทักลูกน้องร่างเล็ก

“ก็ผมจำได้ว่ามีของมาลงใหม่นี่ฮะ” ฉีกยิ้มหวานให้พี่ชายคนสนิททันทีที่เหมือนได้รับคำชมกลายๆ

“อืม ดีมากๆ ว่าแต่วันนี้พกใครมาด้วยล่ะนั่น”

“เอ่อ เพื่อนครับ ซีวอนนี่พี่ชินดง เจ้าของร้านน่ะ” ร่างเล็กผายมือแนะนำชินดงให้ร่างสูงรู้จัก ซีวอนโค้งรับทักทายอย่างสุภาพ แม้ว่าช่วงนี้จะมาส่งฮยอกแจหลายครั้งแล้ว แต่ไม่เคยมีโอกาสได้เข้ามาสักที

“สวัสดีครับพี่ชินดง ผม ชเวซีวอนครับ”

“หน้าตาหล่อมากเลยน่ะเรา แล้วนี่แค่เพื่อนรึว่าแฟนล่ะหือ??”

“ไม่ใช่น้ะครับ / กำลังจะเป็นครับ”

หนึ่งเสียงทุ้มที่ดังขึ้นพร้อมกับเสียงหวานแต่ความหมายไม่ได้ไปด้วยกันเลย ฮยอกแจที่ตกใจกับปฏิกิริยาของซีวอน มือเรียวที่ยกประกอบการปฏิเสธเมื่อสักครู่ค้างไว้ แต่ใบหน้าหวานหันไปหาร่างสูงทันที ซีวอนกลับยิ้มรับด้วยท่าทางที่เค้าไม่เคยเห็น ยกยิ้มหล่อไม่แปลกแต่ยักคิ้วเข้มใส่เค้านี่ซิ....

ซีวอนมีมุมนี้ด้วยเหรอเนี่ย...

“ฮ่าๆๆๆ” เจ้าของร้านตัวหนาหัวเราะลั่นอย่างพอใจกับปฏิกิริยาของรุ่นน้องทั้งสองคน

“ท่าทางว่าลูกน้องที่ร้านฉันจะมีคู่แล้วล่ะซิเนี่ย ฮ่าๆๆๆ” เสียงใหญ่พูดล้อลูกน้องตัวเองที่ใบหน้าขึ้นสีให้เห็นแล้ว แถมด้วยเสียงหัวเราะดังลั่นปิดท้ายอีกครั้ง

“พี่อ่ะ ผมไปจัดของหลังร้านดีกว่า” คนงอนยู่ปากเล็กๆแล้วเดินหนีเข้าหลังร้านทันที พาลให้คนจีบต้องรีบตาม

“ฮยอกแจครับ ผมช่วยน้ะ” ตะโกนตามเสียงนุ่ม หันมายิ้มให้ชินดงแล้วเดินตามเสียงหวานที่ตอบอู้อี้ได้ความว่า ไม่ต้องเลย แต่ใครจะสนล่ะ

.

.

“พอก่อน ซีวอนไม่ต้องหรอก กลับบ้านก่อนก็ได้น้ะ”

“ไม่เป็นไร ผมอยากช่วยน้ะ จะเสร็จแล้วด้วยไม่ใช่เหรอ เดี๋ยวผมไปส่งที่บ้านน้ะ”

สองคนขยันขันแข็งยกลังหนังสือมาใหม่ลงเรียงและจัดให้เป็นระเบียบ ของล็อตนี้ไม่มากนัก แถมยังมีผู้ช่วยกิตติมาศักดิ์รูปหล่ออีก ยกทีอย่างกับลังจะปลิว ไม่นานก็ใกล้เสร็จ แต่คนตัวเล็กก็ไม่วายออกอาการเกรงใจอยู่เป็นระยะตั้งแต่เริ่ม ซีวอนจึงต้องรวบรัดตัดความเบ็ดเสร็จไม่ว่ายังไงเขาก็ต้องอยู่รอพาฮยอกแจไปส่งที่บ้านอยู่ดี

“แต่...”

Rrrrr Rrrrr

เสียงโทรศัพท์เครื่องเล็กในกระเป๋ากางเกงสีเข้มของฮยอกแจก็แผดเสียงเรียกเจ้าของให้กดรับก่อนที่จะได้เอ่ยต่อ หน้าจออิเล็กทรอนิกซ์ขึ้นโชว์ให้ทราบว่าเป็น เพื่อนกระต่ายโทรมา

“ฮัลโหล ว่าไงซองมิน...อ่อ..งั้นเหรอ...น่าจะได้...อืม เดี๋ยวฮยอกโทรบอกแม่ก่อนน้ะ..อือ..บาย”

ซีวอนที่ยกลังสุดท้ายมาวางไว้ แล้วยืดตัวขึ้นตรงมองยังร่างเล็กที่เพิ่งวางสายไป

“ซีวอน เดี๋ยวฉันจะหาซองมินต่อน่ะ นายกลับก่อนก็ได้น้ะ”

“แล้วจะอยู่คุยกับซองมินนานมั้ย”

“ฉันจะนอนค้างกับซองมินน่ะ รายนั้นไม่รู้มีเรื่องอะไรโทรมาบังคับว่าให้ไปนอนค้างด้วย” ผมสีอ่อนพลิ้วกระจายเพราะเจ้าของสะบัดหน้าปฏิเสธเป็นสัญลักษณ์ของคำตอบ

“งั้นผมไปส่งคุณที่บ้านซองมินก็แล้วกันน้ะ” โดยไม่รอคำตอบอีกแล้ว เดินหนีไปยืนรอฮยอกแจที่หน้าร้านทันที

.

.

“บ้านน่ารักจัง” บ้านโพรงกระต่ายที่ซองมินชอบเรียก สามารถเรียกคำชมจากทุกคนได้เช่นกัน รถคันหรูแล่นมาจอดริมทางข้างรั้วสีขาวนั้น คนขับรูปงามเกาะพวงมาลัยชะเง้อคอออกดูบ้านทั้งหลังให้ชัดเจนยิ่งขึ้น

“เอ่อ ขอบคุณน้ะซีวอน” เสียงขอบคุณหวานทำเอาสายตาที่กำลังมองบ้านหลังเล็กผ่านแสงไฟ ต้องกลับมามอง ร่างสูงยิ้มรับและกระชับผ้าพันคอบนร่างบางอีกครั้งด้วยมือทั้งสองข้าง แล้วเอ่ยน้ำเสียงทุ้มกระตุกหัวใจคนฟังให้เต้นซ้ำแล้วอีกครั้งของวันนี้

“คืนนี้อากาศหนาว นอนห่มผ้าหนาๆน้ะครับ”

“อืม ฉันไปน้ะ” ฮยอกแจหอบเอาหน้าแดงก่ำร้อนผิดกับอากาศด้านนอกเข้าบ้านหลังน้อยที่มีเจ้าของตัวกลมออกมาเปิดประตูให้แล้วเพราะได้ยินเสียงรถ ซีวอนที่ยังคงไม่ออกรถ รอให้ฮยอกแจเข้าบ้านเรียบร้อยแล้วจึงกลับบ้านของตนเองบ้าง

 

_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._

 

“ฮยอก...หลับรึยังน่ะ”

“ลี ซอง มิน...นายถามฉันแบบนี้มาหกรอบแล้วน้ะ เรียกฉันแล้วก็เงียบเนี่ย อุตส่าห์มานอนเป็นเพื่อนเพราะมีเรื่องจะปรึกษาไม่ใช่เหรอ”

            ร่างเล็กของฮยอกแจที่อยู่ในชุดนอนสีหวานของซองมินเป็นกางเกงผ้านุ่มขายาวลายตารางสีชมพูฟ้าที่ดูติดจะหลวมหน่อยๆ ต่างกับเจ้าของร่างอวบที่อยู่ในชุดนอนตัวยาวสีชมพูลายการ์ตูนที่รักนักหนาตัวเก่ง นอนมองเพดานห้องอยู่ใต้กองผ้าห่มที่คุณพ่อซองโฮขนมาให้ได้นอนอุ่นกันในคืนหนาวๆเช่นนี้

“ก็....ฉันไม่รู้จะเริ่มยังไงนี่นา ฮยอกอ่า ~

“คิดประโยคอะไรอยู่ในใจก็บอกอันนั้นแหละ ไม่งั้นฉันจะนอนแล้วน้ะ”

“งือ ~ ก็ได้ คือ...คือฉันหัวใจเต้นแรงเวลาอยู่กับคยูอ่ะ หรือเพราะว่าชั้นได้กลิ่นขนมจากนายนั่นอ่ะ”

เสียงหวานพูดรัวรวดเดียวจบทำเอาเพื่อนตัวเล็กกระเด้งตัวลุกขึ้นมามองหน้าเพื่อนผ่านเสียงสีส้มของโคมไฟหัวเตียง

!!! ซองมิน นี่นายยังไม่รู้อีกเหรอเนี่ย”

“รู้อะไรอ่า” ตากลมแบ๊วสบตาเพื่อนที่นั่งมองอยู่อย่างตะลึงไม่เบา

“เดี๋ยวน้ะ นายจูบกับคยูไปแล้วไม่ใช่เหรอ” ไม่ใช่แค่คนถูกจูบเมื่คราวนั้นหรอกที่หน้าแดงคนถามตอนนี้ก็เช่นเดียวกัน เอ่ยถามเสียงเบาอย่างอายๆ

“กะ ก็ใช่น่ะสิ >////<

“แล้วนายยังไม่รู้อีกเหรอว่า นายใจเต้นกับคยูเพราะอะไร”

“กะ ก็เหมือนจะรู้แต่ไม่แน่ใจอ่ะ คยูก็ทำเหมือนปกตินี่นา ฉันแค่อยากจะรู้ว่าที่ฉันคิดมันถูกรึเปล่าน่ะ” มือกลมสองข้างจับเข้าหาด้วยกันอย่างที่ชอบเผลอทำเวลาคิดอะไรไม่ออก ดวงตากลมโตผลุบลงมองอย่างไม่แน่ใจ

“....ซองมิน ลองคิดดูน้ะนายใจเต้นเวลาที่เห็นของกินหรือได้กลิ่นหอมๆน่ะเหมือนกับเวลาที่นายอยู่ใกล้คยูฮยอนเค้ามั้ย”

ฮยอกแจยกมือกลมมารวบไว้ราวกับแบ่งปันความเข้าใจระหว่างเพื่อนไปให้ แล้วเอ่ยต่อ

“เวลาฉันเห็นซีวอนทุกครั้งไม่ว่าเมื่อไหร่ หัวใจมันจะเต้นแรงเสมอ แค่นี้ชัดเจนพอมั้ย ว่าของนายใช่ความรักรึเปล่า ลองคิดดูดีๆ” ดวงแก้วใสยังสั่นไหวไปมา ฮยอกแจไม่รู้ว่านั่นคือการสั่นไหวด้วยเหตุผลใด ซองมินอาจจะสับสน หรืออาจจะรู้แล้วถึงคำตอบแต่ก็อยากให้แน่ใจอีกก็เป็นได้

“เอาเป็นว่านายค่อยๆคิด เรื่องอย่างนี้มันรู้ได้แค่ตัวนายเองเท่านั้นน้ะ”

“อืม...ฉันต้องคิดเองซิน้ะ”

“นอนเถอะ อย่าคิดมาก ..หาวววว ~ ฉันง่วงแล้วอ่ะ ฝันดีน้ะ” ว่าจบก็ล้มตัวหันหลังหนีให้เพื่อนทันที

“เดี๋ยวซิฮยอก ~ แล้วถ้าฉัน...#$+&^%$#........” คำถามมากมายยังคงส่งมาไม่หยุดมือกลมก็เขย่าร่างเล็กของเพื่อนไปด้วย จนคนง่วงนอนต้องกลอกตาขึ้นฟ้า

วันนี้จะได้นอนมั้ยเนี่ย... -*-

 

TBC…



_.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._.Flip Love._.~;*’¯’*;~._.~;*’¯’*;~._



*************************************************************

ประกาศ ตัวไม่โต หุหุ ส่วนที่เหลือเป็น เอ็นซี น้ะคะ ต่ไม่ได้ลงที่นี่ ใครไม่ทราบว่าต้องตามไปที่ไหน

กดอ่านที่ตอนที่ 1 เลยค่ะ กฏการอ่านฉากที่ไม่มี


แบ่งปันให้ทุกคนได้อ่าน เอล์ฟคนไหนอายุน้อยกว่ากำหนดกรุณามีเอล์ฟที่แก่กว่าควบคุม หุหุ

คอมเม้นต์ไม่กระดิกเลย เราเขียนไม่สนุกใช่ป่ะ ทั้งที่ยอดวิว สองพันไปแล้วอ่ะ T^T

""""

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,942 ความคิดเห็น

  1. #1901 HyukJewel (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 30 กันยายน 2558 / 20:32
    คิเฮมาแบบแหกโค้งมากจ้าาาา
    ซองมินสับสนแบบนี้คยูคือคนแรกสินะ
    #1,901
    0
  2. #1559 MayChuly (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2556 / 00:16
    คิเฮเนี่ย แน่ใจนะว่าเพื่อนสนิทนะ บอกว่าเป็นแฟนกันยังเชื่อว่าอีก 

    จะร้อนแรงไปถึงไหนก็ไม่ทราบคู่นี้อ่ะ ><
    #1,559
    0
  3. #1502 PooNGPaaNG (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มีนาคม 2556 / 21:04
    คิเฮตอนแรกมาก็ร้อนแรงละ ชอบจัง ^^ 
    #1,502
    0
  4. #1477 nc23 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:02
    แล้วถ้าเจอมิรินมาอ้อนล่ะ..!!!วอนจะให้ยอกนั่งรอป่าว??
    #1,477
    0
  5. #1461 E.L.F.&SUJU13~~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2556 / 01:11
    บอมจะชอบเฮบ้างไหมเนี่ย สงสารเฮนะ



    #1,461
    0
  6. #1366 Kimployploy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มกราคม 2556 / 00:43
    โอ้ววววววว มายยยยยยย ก๊อดดดดด
    คิเฮๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
    วอน ตกลงเธอจะเอายังไงกับฮยอกฮะ!!!
    #1,366
    0
  7. #1273 Redberrylips (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2555 / 19:51
    อึ้งกะคิเฮไปหนึ่งดอกค่ะ -0- วอนจริงใจจริงป่าวหรอก 
    #1,273
    0
  8. #1211 Mind-myy (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2555 / 10:38
    คิเฮมาแร๊งงงงงงงง
    #1,211
    0
  9. #1193 lllll (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2555 / 22:08
    มินจ๊าาาา รีบรู้ใจตัวเองนะ



    วอน นายจริงใจกับฮยอกรึป่าว
    #1,193
    0
  10. #1172 gonjung (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 18 กันยายน 2555 / 23:03
    วอนดูแลฮยอกดีมากๆเลยนี่จะหลอกให้ตายใจ หรือจริงใจเนี่ย
    แล้วมินจ๋ารู้ช้าพอๆกะคยูเลยเชียวนะ คู่กันจริงๆ
    ส่วนบอมเทอไม่ได้รักหมวยเหรอแต่เทอมีไรกะหมวยตลอดอ่ะ
    หรือรักแต่ไม่รู้ตัวหว่าจนกว่าจะสูญเสียแบบนั้นหรือป่าวอ่ะ แต่หมวยเพราะรักถึงยอมอ่ะ
    #1,172
    0
  11. #1163 kyuminlove (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 กันยายน 2555 / 20:36
    อ่านสองตอนรวด วอนฮยอกนี่ยังไง วอนจะหลอกฮยอกรึเปล่าน๊า คยูมินสุดที่รักก็น่ารักสุดๆ เยอุคก้น่ารัก คิเฮแร๊ง คิคิ
    #1,163
    0
  12. #1136 ta-kom.sj (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 กันยายน 2555 / 13:54
    คิเฮมาแรงจริงๆ
    #1,136
    0
  13. #1088 Benjo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2555 / 21:41
    =,,= ซี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!
    #1,088
    0
  14. #1014 Bïngchá~ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2555 / 21:43
    คิเฮ่เปิดมาก้อจัดเต็มเลยยยยย

    ฮยอกเริ่มใจออนให้วอนแล้ว

    ชีวอนฉันขอเซงให้แกรักฮยอกจนโงหัวไม่ขึ้น
    ถ้าแกทำร้ายฮยอกแกจะต้องเจ็บกว่าฮยอกเป็นพันเท่า ล้านเท่า

    มินนี่จร้าาาาา ไม่ต้องคิดมากหรอก  คยู่ก้อรักมินนี่น่าาาาาา
    #1,014
    0
  15. #959 atomicblue (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2555 / 19:26
    สงสารด๊องกับความสัมพันธ์ที่ไม่ชัดเจน

    สงสารฮยอกกับการทำดีเพื่อหวังผลของซีวอน
    #959
    0
  16. #919 kungking (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 08:51
    ด๊องเพื่อนสนิทคิดไม่ซื่อนิ555
    #919
    0
  17. #822 wonhyuk24hr. (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 เมษายน 2555 / 07:43
    ชเว ขี้ตู่ ฮยอกหวั่นไหวเเล้ว ดังนั้น มีเเผนอะไรเลิกให้หมดซะ
    คิเฮ พวกคุณทำให้เราอยากเป็นเตียงในห้องคิบอม .///.
    มิน กว่าจะรู้ตัว 555
    #822
    0
  18. #795 Love My Oopa Kim kibum (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 เมษายน 2555 / 21:27
     บอมไม่รู้เลยใช่ไหมเนี่ยย

    มินจ้ารักแล้วล่ะจ๊ะ
    #795
    0
  19. #761 iamtsubame (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 เมษายน 2555 / 17:34
    ดงเฮ=ยั่ว

    คิบวม=หื่น

    แรงสมคำโฆษณา5555

    .

    .

    วอนฮยอกจะต้วมเตี้ยมไปไหน!!!
    #761
    0
  20. #670 Chohyukice (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 03:24
    ทำดีได้ทำไปชเว...แต่ถ้าแกทำฮยอกชั้นเสียใจเมื่อไหร่ ชั้นจะเอาฮยอกมาดูแลเอง =^=
    #670
    0
  21. #659 ผู้ชาย_ xมายเลข 89!! # (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 02:04
    ด๊องกะบอมสองคนนี่มีซัมติงรองกันมาตั้งแต่เด็กๆแน่ๆเลย

    มินนี่ยังไม่รู้หัวใจตัวเองทีเหรอ

    อิวอนชั้นเกลียดแก ที่แกทำแบบนี้เพราะหวังผลประโยชนื์สินะ เหอะ!!
    #659
    0
  22. #634 geejajaa (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 มีนาคม 2555 / 19:57
    กรี๊ดตวามรักของคิเฮดูเจ็บปวดอ่ะ

    วอนเองก็ะหอะที่อ่อนโยนขนาดนี้เพราะหวังผลใช่ไหม วอนแย่อ่ะ
    #634
    0
  23. #623 love_kihae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มีนาคม 2555 / 16:42
    วอนอ้ะ!! มาหลอกฮยอกทำไม

    ถ้าฮยอกเสียใจนะเค้าจะแย่งมา =^=
    #623
    0
  24. #501 Ae_Pu (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2555 / 01:02
    สงสารด๊องอะ สงสารฮยอกด้วย
    ไม่รู้ทำไมนะ ถึงวอนจะดีกับฮยอกมาก
    แต่มันก็มีอย่างอื่นแอบแฝงไง
    เลย ทำใจให้ปลื้มวอนไม่ได้ T^T
    #501
    0
  25. #469 kuryu-kohei (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2555 / 21:38
    คิเฮเร่าร้อนอะไรจะปานนั้น มันช่างให้อารมณ์ตัดกับคู่คยูมินเหลือเกิน (นั่นก็นะ จนป่านฉะนี้แล้ว...)




    #469
    0