รอยตะวันที่พันดาว

ตอนที่ 12 : บทที่ 5 คลื่นใต้น้ำ 2 100% 1 11 2558 เปิดจองแสนร้ายพ่ายรัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1504
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 ก.ค. 59

 

      รอยตะวันที่พันดาว

5

คลื่นใต้น้ำ2

แต่เวลาของสายน้ำกลับมาถึงเร็วกว่าที่เธอคิดเอาไว้มากนัก...

เร็วจนกระทั่งคนที่เป็นอาและหลานไม่อาจตั้งตัวได้เลยด้วยซ้ำ! 

คู่นั้นเขาน่ารักกันดีนะคะ ดูสนิทสนมกันดีมาก ปกติก็ไม่ค่อยเห็นเอกเขาให้ความสนใจผู้หญิงคนไหนสักเท่าไหร่เลย แต่กับน้องน้ำนี่ดูจะพิเศษกว่าคนอื่นๆ

สราวลีหันไปบอกสินธุ์เมื่อทั้งคู่เดินผ่านหมู่บ้านชาวประมงในขณะที่สินธุ์เดินมาส่งเธอที่บ้านพักส่วนตัวที่อยู่ติดกับสถานีอนามัยประจำเกาะพันดาว

ชายหนุ่มหันไปมองยังบ้านของชาวบ้านที่มีแขกสองคนช่วยกันแกะหอยแมลงภู่ออกจากท่อนไม้ที่ชาวบ้านเพิ่งไปเก็บมา

สินธุ์ไม่แน่ใจว่าตัวเองรู้สึกอย่างไรกับภาพนั้น เพราะปกติหลานสาวของเขาก็สนิทกับผู้ช่วยอย่างเอกอยู่แล้ว แต่สถานการณ์หลายอย่างที่เพิงผ่านพ้นไปทำให้เขารู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง

สองคนนั้นเขาก็สนิทกันมาตั้งนานแล้วนี่ครับ เอกเองก็รักยัยน้ำเหมือนหลานสาวแท้ๆ ของตัวเอง ไม่มีปัญหาอะไรหรอกครับ

ก็คงจะเหมือนพี่สินธุ์ใช่ไหมคะ ที่รักน้องน้ำเหมือนหลานสาวแท้ๆ ของตัวเอง รู้อย่างนี้ลีค่อยเบาใจหน่อยเพราะว่าถึงคุณเอกจะเป็นคนดีและเชื่อว่าคงจะดูแลน้องน้ำได้ แต่อายุของทั้งคูห่างกันมาก คงจะเป็นการเอาเปรียบเด็กสาวอย่างน้องน้ำมากเกินไปหน่อย ถ้าต้องให้เอาชีวิตมาทิ้งมาทิ้งเอาไว้กับคนแก่แล้วก็เกาะเงียบๆ ที่นี่ เพราะยังไงคุณอาเอกเขาก็คงไม่คิดที่จะย้ายออกไปข้างนอกอยู่แล้ว

คำพูดของหมอสาวไม่ได้กระทบหูของเอก แต่กลับกระแทกใจของผู้ชายที่ยืนเคียงข้างเธอเข้าอย่างจัง!!!

สินธุ์ยืนนิ่งมองชายหนุ่มกับเด็กสาวที่กำลังช่วยกันแกะหอยและหยอกล้อกันอย่างมีความสุข ถ้าเปลี่ยนผู้ชายคนนั้นเป็นเขาจะมีความแตกต่างไปจากนี้ไหม

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงอยู่ดี เพราะเขาก็เป็นเหมือนกับเอก

มีความแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด และเป็นระยะห่างที่แสนยาวนาน

ภาพนั้นมันดูเหมือนชายวัยกลางคนที่กำลังใช้ความเยาว์วัยของเด็กสาววัยแรกแย้มกลับมาทำให้ตนเบิกบานได้อีกครั้ง

สายตาปวดร้าวลึกๆ ของคนที่ยืนเคียงข้างทำให้สราวลีลอบยิ้ม เธอรู้จักสินธุ์มานานและดีพอที่จะรู้ว่าคนอย่างเขาจะไม่มีวันทำร้ายคนที่ตัวเองรักและผูกพันได้เป็นอันขาด

ขั้นตอนต่อไปก็คือทำให้หลานสาวของเขาไปจากที่นี่ก่อนที่ความผูกพันของทั้งคู่จะแน่นแฟ้นลึกซึ้งจนสินธุ์สามารถโยนความเหมาะสมทั้งปวงทิ้งไปทั้งหมดและทำให้เธอกลายเป็นคนที่เจ็บปวดสูญเสีย

ต้องรีบลงมือ ก่อนที่มันจะสายจนเกินเยียวยา!

เมื่อคิดได้ดังนั้น คุณหมอประจำเกาะพันดาวก็รีบทำอย่างที่พูดทันที ก่อนที่ตัวเองจะเปลี่ยนใจเพราะความสงสารเหมือนอย่างที่เป็นมาตลอด

แต่ตอนนี้สำหรับเธอ ถ้าคิดจะรักต้องเข้มแข็งและยืนหยัด และจะไม่มีคำว่าสงสารเห็นใจให้กับคนอื่นอีกเด็ดขาด

 

อาหมอลีมาหาอาหรือคะ วันนี้อาสินธุ์ไปดูแลลูกค้าที่รอยตะวัน คงจะกลับมาค่ำๆ น่ะค่ะ สายน้ำยกมือไหว้พร้อมกับบอกผู้มาเยือน

อย่างนั้นหรือจ๊ะ อาหมอเพิ่งจะรู้เหมือนกันว่าอาของน้องน้ำไม่อยู่ แต่ไหนๆ อาก็มาถึงที่นี่แล้ว น้องน้ำพอจะมีเวลาไปเดินเล่นเป็นเพื่อนอาหน่อยได้ไหมคะ

น้องน้ำที่อาหมอลีเรียกนิ่วหน้าทันที เพราะพักหลังอาหมอมักจะยุ่งอยู่กับอาของเธอแทบตลอดเวลา ไม่ค่อยมีเวลาเล่นหรือทักทายเธอเหมือนสมัยเด็กๆ

ก็ได้ค่ะ ถ้าอาหมอว่างเด็กสาวตอบรับเบาๆ

ระหว่างเดินเล่นไปตามแนวชายหาด สายน้ำไม่ได้พูดอะไร นอกจากจะหยิบกิ่งไม้แห้งๆ ที่น้ำทะเลซัดมาเกยชายหาดเขี่ยเล่นไปตามทางที่เธอเดินตามคุณหมอสาวไป

พี่สินธุ์บอกว่าอีกสองเดือนน้องน้ำจะเรียนจบแล้ว จากนั้นก็จะย้ายกลับไปอยู่กับครอบครัวที่กรุงเทพใช่ไหมคะ

สราวลีเริ่มเปิดเรื่อง ในขณะที่สายน้ำเริ่มแปลกใจว่าทำไมสินธุ์ถึงเอาเรื่องนี้ไปพูดกับอาหมอ

อาบอกอาหมออย่างนั้นหรือคะ

เด็กสาวถามเสียงแหบแห้งททรู้สึกแปลกๆ ที่เรื่องระหว่างเธอกับผู้เป็นอาล่วงรู้ไปถึงคนอื่น แม้จะเป็นคนอื่นที่อาจจะกลายมาเป็นคนรักของเขาก็ตามที

ใช่จ๊ะ อาของหนูเขาบอกกับอาอย่างนั้น เพราะเขาอยากให้อารอจนกว่าน้องน้ำจะกลับไปอยู่กับครอบครัวเสียก่อน เขาถึงจะคิดเรื่องของตัวเอง...ทันทีที่พูด สราวลีหันไปมองหน้าซีดเผือกของเด็กสาว

อาหมายความว่ายังไงคะ น้ำไม่เข้าใจ

จริงๆ แล้วอาก็ไม่อยากพูดกับน้องน้ำด้วยตัวของอาเอง เพราะพี่สินธุ์รู้เข้าเขาคงจะโกรธ แต่อาก็อยากจะแน่ใจว่าระยะเวลาหลายปีที่อาอดทนรอคอยมาจะไม่สูญเปล่า น้องน้ำคงได้ยินจากคนอื่นๆ มาบ้างแล้วว่าอีกไม่นานอาหมอคงจะแต่งงานกับอาของน้องน้ำ

ค่ะ

สายน้ำไม่แน่ใจว่าตัวเองควรพูดอะไรดีไปกว่านั้น เธอได้ยินเสียงเล่าลือนี้มาตลอดระยะเวลาสิบกว่าปี อาจเทียบเท่ากับอายุของเธอ

แต่มันก็เหมือนคลื่นกระทบฝั่งที่สาดซัดมาและหายกลับลงไปในท้องทะเลกว้างใหญ่ เพียงแต่ระยะหลังๆ มานี้เสียงเล่าลือที่เคยหายปกลับหวนมาดังหนาหูมากขึ้นทุกที แต่ถึงอย่างนั้น เมื่อไม่มีคำยืนยันจากปากของผู้เป็นอา เธอจึงไม่ยอมปักใจเชื่อ

กระทั่งเดี๋ยวนี้ที่อาหมอลีเป็นคนบอกเธอด้วยตัวของหล่อนเอง!

ความจริงที่เธอแกล้งลืมมันไปถูกสาดซัดมาอีกครั้ง และมันทำให้หัวใจของเธอสั่นคลอน

…………………………………………….

ควรจะดีใจสิ แต่ทำไมไม่รู้ความรู้สึกถึงไม่ใกล้เคียงกับคำว่าดีใจเอาเสียเลย เด็กสาวคิดโดยที่ไม่ได้พูดมันออกไป  มือเล็กๆ ยังคงกำกิ่งไม้แห้งๆ เอาไว้แน่น

ใช่ มันควรจะเป็นอย่างนั้น และควรจะเป็นมานานแล้วด้วย น้องน้ำก็รู้ว่าอายุของอาสองคนก็ไม่น้อยแล้ว ถึงเวลาที่เราทั้งคู่จะสร้างครอบครัวด้วยกันเสียทีแต่ว่าอาหมอยังยอมอาของน้องน้ำมาตลอด เพราะว่าอีกไม่นานน้องน้ำก็จะไม่อยู่ที่นี่แล้ว

หมายความว่ายังไงคะ เกี่ยวอะไรกับน้ำ เสียงสั่นๆ ของสายน้ำถามขึ้น

น้องน้ำก็น่าจะพอรู้นะคะ ว่าอาของน้องน้ำเขารักและก็เป็นห่วงน้องน้ำมากแค่ไหน พี่สินธุ์บอกว่าเขาคิดเรื่องของตัวเองไม่ได้หรอกจ้ะ ตราบใดที่เขายังต้องดูแลหลานสาวที่น่ารักอย่างน้องน้ำ อาหมอเองก็คิดอย่างนั้น ถึงได้ยอมรอเขามาตั้งนาน แต่พอมารู้ว่าอีกไม่นานน้องน้ำกำลังจะกลับไปอยู่กับครอบครัวก็เลยค่อยเบาใจหน่อย

หรือคะสายน้ำกำมือแน่นจนกิ่งไม้ที่เธอกำอยู่หักดังเป๊าะ

น้องน้ำอย่าคิดมากนะคะ อาหมอเองก็รักน้องน้ำเหมือนกับหลานสาวแท้ๆ อย่างที่พี่สินธุ์รัก ไม่ใช่สิ พี่สินธุ์เขาไม่ได้รักน้องน้ำอย่างหลาน แต่เขารักแล้วก็เลี้ยงอย่างลูกมาตลอด เพราะว่าน้องน้ำเป็นลูกสาวของผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งพี่สินธุ์เคยรักมาก

ผู้หญิงที่รักมากเด็กสาวทวนคำเบาๆ มีความมึนงงชั่วขณะ

ก็แม่ของน้ำไงคะ น้องน้ำอาจไม่รู้ แต่ครั้งหนึ่งพี่สินธุ์เคยรักเธอมากมากจนอาคิดว่าจนถึงวันนี้เขาก็ยังอาจจะเก็บแม่ของน้องน้ำเอาไว้ในใจเสมอ เขาถึงได้ทุ่มเทและรักน้องน้ำเหมือนลูกของตัวเองขนาดนี้ แต่อาหมอก็ทนได้ เพราะว่าอาหมอก็รักอาของน้องน้ำมาก มากจนยอมให้เขาเก็บแม่ของน้องน้ำเอาไว้ในใจแต่ว่าตราบใดที่เขายังเห็นน้องน้ำอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน มันก็เหมือนกับการที่เขาได้เห็นเงาของคนที่เขารักอยู่ตลอดเวลา เขาจะไม่มีวันลืมความเจ็บปวดและความรักที่มีต่อแม่ของน้องน้ำได้เลย น้องน้ำก็เป็นผู้หญิงเหมือนกับอาหมอ น่าจะพอเข้าใจว่าอาหมอรอพี่สินธุ์เขามาจนป่านนี้แล้ว และอายุของเราทั้งคู่ก็มากขึ้นทุกวัน ถึงอาจะยอมให้พี่สินธุ์เก็บแม่ของน้องน้ำเอาไว้ในใจ แต่อาหมอก็ไม่อยากต้องทนรอโดยไร้จุดหมายอีกต่อไป น้องน้ำเข้าใจอาหมอนะคะ

สายน้ำเข้าใจเสียยิ่งกว่าเข้าใจ...

เธออยู่ที่นี่ด้วยความสุข บนเกาะพันดาวและรอยตะวันแห่งนี้

แต่ความสุขของเธอกลับต้องแลกด้วยการเสียสละของคนสองคนที่รักกันและไม่ใช่ใครอื่นเลย ทั้งคู่เป็นคนที่เธอเคารพรัก โดยเฉพาะผู้เป็นอาของเธอเอง

นี่เธอทำอะไรลงไป!

ตอบแทนความรักและความห่วงใยของผู้มีพระคุณและคนที่เธอรักด้วยสิ่งนี้หรอกหรือ!!!

ที่สำคัญอาสินธุ์เคยรักแม่คริมามาก่อนอย่างนั้นหรือ

ทำไมเธอถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อน

เพราะอย่างนี้เขาถึงได้ทุ่มเทและรักเธอมากมายขนาดนี้

ความรักที่เธอเคยเข้าใจว่าเพราะเขารักเธอจริงๆ ไม่มีสิ่งใดเคลือบแฝง

แต่ที่แท้ก็เห็นว่าเธอคือเงาของแม่...

อย่างนั้นหรือ!

เด็กสาวกระพริบไล่น้ำตาไม่ให้ไหลลงมาต่อหน้าสราวลี เธอเอ่ยขอตัวและรีบเดินไปจากที่นั่นทันที เพราะไม่อยากทำให้อาหมอต้องเป็นห่วง

น้องน้ำไม่เป็นอะไรนะคะอีกฝ่ายถามอย่างเป็นห่วงเป็นใย

ไม่ค่ะ

แน่ใจนะคะ ถ้าอาหมอรู้ว่าน้องน้ำจะเสียใจมากขนาดนี้ อาหมอคงไม่พูดเรื่องนี้ขึ้นมา นี่พี่สินธุ์รู้เข้าคงโกรธอาหมอแน่ๆ

อาจะไม่รู้เรื่องนี้ค่ะน้ำสัญญา แล้วก็อาหมอไม่ต้องกลัวนะคะ น้ำจะไม่ให้ตัวเองเป็นปัญหาสำหรับอาหมอเด็ดขาด อีกสองเดือนน้ำก็จะกลับไปอยู่ที่บ้านแล้ว ดีเสียอีก น้ำจะได้ไม่ต้องห่วงว่าอาจะเหงา เพราะคงมีอาหมอมาดูแลและอยู่เป็นเพื่อนอา ตอนนี้น้ำก็ให้พี่ชายช่วยดูโรงเรียนให้อยู่ค่ะ น้ำคงจะตามเขาไปเรียนที่ต่างประเทศ มันอาจจะฉุกละหุกจนน้ำไม่มีเวลากลับมางานแต่งงานของอาทั้งสองแต่น้ำจะส่งของขวัญกลับมาให้ค่ะ ยังไงน้ำก็ฝากอาหมอดูแลอาสินธุ์ของน้ำด้วยนะคะดูแลเขาให้ดีๆ ให้มีความสุขมากๆ น้ำขอแค่นี้สายน้ำขอคำสัญญาทั้งน้ำตา

ชั่วขณะหนึ่งสราวลีรู้สึกเห็นใจและสงสารเด็กคนนี้ขึ้นมาจับใจ แต่คำตอบของเธอคือ

น้องน้ำไม่ต้องห่วงนะคะ อาหมอจะดูแลอาของน้องน้ำอย่างดีที่สุด อาให้สัญญา น้องน้ำเรียนจบกลับมาแล้วก็มาเยี่ยมเราที่เกาะพันดาวบ้างนะคะ

น้ำจะมาค่ะ แต่คงจะอีกนาน นานจนทุกคนอาจจะลืมน้ำไปเลยก็ได้

เด็กสาวพูดแล้วก็รีบหันหลังให้แล้วเดินหนีจากไป ก่อนที่น้ำตารอบสองจะหลั่งรินลงมา เหลือทิ้งไว้แค่เศษกิ่งไม้หักๆ และเกลียวคลื่นที่ซดมากระทบฝั่ง

น้องน้ำ อาหมอขอโทษ แต่นี่เป็นวิธีเดียวจริงๆ ที่อาหมอจะไม่สูญเสียพี่สินธุ์ไป

สราวลีกระซิบบอกเด็กสาวไปเบาๆ แม้จะรู้ว่าเธอคงจะไม่มีวันได้ยิน

 

น้ำเป็นอะไรเอกรีบถามเมื่อเห็นเด็กสาวที่เขาเอ็นดูเดินร้องมาทั้งน้ำตา

อาเอกเรียกชื่อของผู้เป็นอาก่อนจะโผเข้าสู่อ้อมกอดนั้นอย่างไม่รีรอและร้องไห้อย่างสะอึกสะอื้น

ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร อาอยู่นี่แล้ว น้ำไม่ต้องร้องไห้นะเอกใช้ฝ่ามือลูบหลังหลานสาวของเพื่อนอย่างใจเย็น และปล่อยให้เธอร้องไห้ไปกับอดเขาสักพัก

น้ำอยากไปรอยตะวันค่ะ อาช่วยพาน้ำไปที่นั่นได้ไหมคะเด็กสาวเงยหน้าขึ้นมาบอกทั้งที่น้ำตาเปียกชุ่มแพขนตา

ได้ แต่ไม่รออาสินธุ์หรือ อีกเดี๋ยวเขาก็จะกลับมาจากที่นั่นแล้วนี่ จะสวนทางกันเปล่าๆ

ไม่เป็นไรหรอกค่ะ น้ำอยากไปนอนที่นั่น อาเอกไปส่งน้ำแล้วค่อยกลับมาบอกอาก็ได้นะคะ

เสียงเว้าวอนของเด็กสาวทำให้เอกใจอ่อน เขาไม่รู้ว่าเธอร้องไห้เพราะเรื่องอะไร แต่มันคงเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสมากพอดูสำหรับคนที่สดใสร่าเริงอยู่เสมออย่างสายน้ำ

ดังนั้นเมื่อสินธุ์กลับมาถึงเรือนไม้เขาจึงไม่พบหลานสาวอย่างที่คิด แรกทีเดียวชายหนุ่มคิดว่าเด็กสาวอาจจะไปเล่นแถวๆ นี้ หรือไม่ก็ไปขลุกอยู่ที่ศูนย์อนุบาลสัตว์น้ำเขาจึงทำอาหารเย็นเป็นการฆ่าเวลาสำหรับรอเธอ จนกระทั่งได้ยินเสียงเปิดประตูเข้า คนเป็นอาจึงร้องทักออกไปทันที

กลับมาแล้วเหรอเรา ไปเที่ยวที่ไหนมาล่ะวันนี้ กลับบ้านเสียค่ำมืดเชียวเดี๋ยวเถอะอาจะทำโทษสินธุ์แกล้งทำเสียงขึงขัง

ถ้าอย่างนั้นนายก็คงต้องตามไปทำโทษน้องน้ำบนฝั่งแล้วแหละเสียงของเพื่อนที่ตอบกลับมาทำให้สินธุ์วางตะหลิวและปิดแก๊สที่ผัดสปาเกตตีเสร็จเรียบร้อยแล้วทันที

นายพูดอะไรเอก ฉันฟังไม่ค่อยเข้าใจ บนฝั่งอะไร ยัยน้ำไปไหน

รอยตะวันเอกตอบเบาๆ

พูดเป็นเล่นสินธุ์ถามเคร่งครึมขึ้นมาทันที

ก็อยากให้เป็นเรื่องล้อเล่นเหมือนกัน แต่ว่ามันคือเรื่องจริง ตอนนี้น้องน้ำอยู่ที่รอยตะวัน ฉันเป็นคนไปส่งแกเอง

น้ำไปที่นั่นทำไม หรือว่าไปหาฉันสินธุ์พูดพร้อมกับรีบเดินออกจากครัวทันที

ฉันคิดว่าแกไม่ได้ไปหานาย แต่อยากหลบไปอยู่ที่นั่นเสียมากกว่า แล้วก็ถ้านายจะตามออกไปตอนนี้ เกรงว่าจะไม่ได้ เพราะพายุกำลังจะเข้า ค่อยไปพรุ่งนี้จะดีกว่าคำเตือนของเพื่อนทำให้ร่างสูงของสินธุ์ชะงักงันทันที

เกิดอะไรขึ้นกับยัยน้ำเขาถามพลางยกมือเสยผมอย่างหงุดหงิดขณะทรุดตัวลงนั่งบนโซฟา

ไม่รู้ รู้แต่หลานสาวของนายกำลังร้องไห้

คำพูดของเอกทำให้คนเป็นอาไม่อาจข่มตาหลับได้ตลอดทั้งคืน สินธุ์เดินวนเวียนไปมาอยู่หน้าเรือนพักและมองฝ่าสายฝนและมรสุมที่โหมกระหน่ำอยู่ภายนอก

เสียงฟ้าร้องคำรามอาจมองดูหน้ากลัว แต่เมื่อเทียบกับลมพายุที่พัดอยู่ในใจของเขา สินธุ์รู้ดีว่าอย่างไหนมันพัดแรงกว่ากัน

แม้ว่าสายน้ำจะปลอดภัยอยู่ที่รอยตะวัน

แต่หัวใจของเธอจะเป็นเช่นไร...

อาอย่างเขาไม่อาจล่วงรู้ได้เลยสักนิด!

มาแล้วค่า มีใครรออาสินธุ์กับสายน้ำบ้าง เค้าตรวจต้นฉบับเสร็จแล้วนะคะ เดี๋ยวจะอัพลง meb ให้โหลดกันค่ะ

รัก

ระฆังเงิน

1 11 2558 


Coming soon.
^^

****ประกาศ มาแจ้งข่าวการเปิดจองนิยายเรื่องแสนร้ายพ่ายรัก (สอนรักยัยตัวร้าย) นามปากการะฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก ตอนนี้เคาะราคาออกมาแล้วที่ 285 บาท เปิดจองตรง 240 บาทพร้อมของที่ระลึก ต้นฉบับอยู่ระหว่างขั้นตอนบรรณาธิการสำนักพิมพ์และการทำปก (เสร็จแล้วจะเอามาอวดเน้อ) ส่วนของแถมยังไม่ได้ตกลงว่าจะเป็นอะไรนะคะ

ติดต่อ pieam_tn@hotmail.com หรือ แฟนเพจ ระฆังเงิน
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและรอคอยครูแทนและดวงมาลีมาตลอดค่า^^
ระฆังเงิน
1 11 2558




29 10 2558



 



รักคนอ่าน

ระฆังเงิน

22 03 55

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

358 ความคิดเห็น

  1. #339 ์ืNippy (@Thannaree499) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2558 / 16:00
    หมอลีร้ายจัง 
    #339
    1
    • #339-1 ตึ๋งหนืด (@pieam_tn) (จากตอนที่ 12)
      1 พฤศจิกายน 2558 / 23:38
      น่าสงสารน้องน้ำใช่ไหม เอาใจช่วยนางด้วยน้า
      #339-1
  2. #78 p_tulip (@tulippink) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 เมษายน 2555 / 02:30
    ก็เป็นอีกทางเลือกนะคะ แต่โดยส่วนตัวรีดเดอร์คนนี้คงไม่ซื้อ ebook ค่ะ เพราะต้องหาซื้ออุปกรณ์เพื่อจะมาอ่านอีก ไม่เหมือนหนังสือนะคะ แต่เห็นหลาย ๆ คนก็มีความพร้อมในการอ่าน ebook ตลาดอาจจะดีก็ได้ค่ะ
    #78
    0
  3. #69 panpan_tak (@panpan_tak) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 9 เมษายน 2555 / 21:58
    เป็น E-book ก็ดีซิคะ อยากให้นิยายทุกเรื่องที่ชื่นชอบทำทั้งเล่ม ทั้งอีบุ๊คจังเลยยย เย้ๆๆ
    #69
    0
  4. #55 ~GaMeezZ~ (@gameezz) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 26 มีนาคม 2555 / 23:48
    เราคนนึงค่ะที่อยากให้เป็นอีบุ๊ค เพราะเวลาไปไหนก้อพกไปอ่านง่าย อ่านได้ตลอด ไม่หนักด้วยค่ะ
    #55
    0
  5. #48 Wimutti (@lovelyreader) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 22:44
    อีบุ๊คก็ได้ ไม่มีปัญหาอะไรค่ะ เพราะส่วนตัวก้อมี e-book reader อยู่แล้ว
    #48
    0
  6. #45 Sandara_Sandy (@sandarasandy) (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 12:11
    ส่วนตัวชอบเก็บเป็นเล่มมากกว่า แต่ก็ไม่สะดวกเลยที่จะไปสอยมาไว้ในครอบครองเพราะอยู่นอกเมือง เอ้ย เมืองนอกค่ะ คิดว่าอีบุ๊คก็ดีและสะดวกในการหาซื้อ(สำหรับตัวเอง) และถ้าทำแบบอีบุ๊บก็จะอุดหนุนแน่นอนค่ะ
    #45
    0
  7. #42 fsn (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 12:05
    ส่วนตัวยังไม่สามารถใช้อีบุคได้คะ แต่ก็คิดว่านักอ่านบ้างท่านนิยมอีบุ๊ค แล้วถ้าสำนักพิมพ์ยินดีทำให้ทั้งสองอย่างแม้อีบุ๊คจะเป็นทางแรก แต่ถ้าสำนักพิมพ์มีฐานลูกค้าอีบุ๊คส่วนหนึ่งอยู่แล้วบวกกับนักอ่านเรื่องนี้ที่นิยมอีบุ๊ค ก็น่าจะเป็นอีกทางเลือกที่ดีนะคะ จะได้ขยายกลุ่มนักอ่านด้วย : ) ไม่รู้ตอบตรงคำถามหรือเปล่า 55
    #42
    0