รอยตะวันที่พันดาว

ตอนที่ 13 : บทที่ 6 สิ้นแสงตะวัน 1 100% 3 11 2558

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1958
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 ส.ค. 61


6

สิ้นแสงตะวัน1

เช้าตรู่ของวันใหม่ คนที่ไม่ได้นอนเลยทั้งคืนก็รีบรุดออกไปยังท่าเรือ คลื่นลมกลับมาสงบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ลมมรสุมพัดผ่านไปแล้ว แต่ลมพายุที่กำลังพัดโหมอยู่ภายในใจไม่อาจทำให้สินธุ์อดทนต่อไปได้อีกแม้สักนาทีเดียว

ไม่นานสปีดโบ้ตก็รีบแล่นจากเกาะพันดาวออกสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่ของอ่าวไทย เพื่อมุ่งหน้าเข้าสู่พื้นที่ชายฝั่ง  อันเป็นที่ตั้งของ รอยตะวัน

ในขณะที่ใครอีกคนกำลังรีบแล่นมาหา แต่คนที่พาร่างกายและหัวใจอันหนักอึ้งหลบมาพักให้รอยตะวันรักษานั้นยังคงจมจ่อมอยู่กับเสียงคลื่นกระทบฝั่งและถ้อยคำสนทนาที่เกิดขึ้นเมื่อวานกับอาหมอลี

อาสินธุ์กับแม่ของเธอ... รักที่ไม่มีวันเป็นไปได้

เพราะว่าหัวใจของแม่มีเพียง ปรเมศพ่อของเธอเท่านั้น

มันชัดเจนเหมือนเพิ่งเกิดขึ้นสดๆ ร้อนๆ แต่จนถึงเดี๋ยวนี้สายน้ำก็ยากที่จะทำความเข้าใจกับเรื่องราวทั้งหมด หรือถ้าจะเรียกให้ถูกจริงๆ เธอกำลังทำตัวนิ่งๆ ปล่อยให้สองว่างเปล่าและผลักเรื่องราวอันน่าเจ็บปวดออกไปให้ไกลจากความรู้สึกที่แท้จริงต่างหาก

เด็กสาวนั่งอยู่ในเปลญวนที่สินธุ์เคยไกวให้เธอเสมอ แต่บัดนี้เปลน้อยนี้มิได้ไหวไกว หากกลับสงบนิ่งอยู่กับที่มาเป็นเวลานานพร้อมกับร่างที่เหม่อมองออกไปเบื้องหน้า

เมื่อไม่นานมานี้น้ำยังมีความสุขอยู่ที่นี่ ไม่น่าเชื่อเลยว่าวันเวลาแห่งความสุขจะไปจากน้ำได้เร็วขนาดนี้ น้ำจะอยู่ต่อไปได้ยังไงโดยที่ไม่มีอา น้ำไม่เคยคิดถึงเรื่องนี้เอาไว้เลย

เด็กสาวพูดคนเดียวโดยที่ไม่คิดว่าจะมีใครมาได้ยินถ้อยคำของเธอ สิ่งที่ทำก็เพียงแค่ต้องการระบายความสับสนว้าวุ่นใจทั้งหมดออกมาเสียบ้างก็เท่านั้นเอง

แต่ในยามนี้เด็กสาวกลับพบว่าความเงียบก็ไม่อาจช่วยอะไรได้เลย ดังนั้นเธอจึงลุกขึ้นจากเปลญวน และออกเดินไปเรื่อยๆ เลียบชายหาด เพื่อซึมซับภาพความทรงจำของรอยตะวันเอาไว้ให้มากที่สุด ก่อนที่จะต้องจากไปจริงๆ

น้ำ

เสียงเรียกหนักแน่นปนกับกระแสของความเหนื่อยหอบดังขึ้นเบื้องหลังทำให้เด็กสาวต้องหันไปมองใกล้ๆ ภาพของคนที่เป็นอาที่เธอเห็นในวันนี้ดูแตกตื่นและไม่มั่นใจ

เธออยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่สุดท้ายก็เลือกที่จะใช้ความเงียบนำทางพร้อมรอยยิ้มที่เคยส่งให้เสมอ

สินธุ์เองเสียอีกที่พบว่าตัวเองไม่แน่ใจเพราะเมื่อมาอยู่ต่อหน้าเด็กคนนี้แล้ว เขาควรจะพูดอะไรดี เขาไม่รู้อะไรเลยสักอย่าง ทั้งๆ ที่ควรจะรู้ดีที่สุด

ท้ายที่สุดคนเป็นอาก็เดินเข้าไปใกล้แล้วยกสองมือขึ้นโอบหลานสาว ก่อนจะรั้งตัวมากอดเอาไว้หลวมๆ

ความอ่อนโยนนั้นทำให้น้ำตาที่คนเป็นหลานพยายามเก็บเอาไว้หลังจากมาถึงรอยตะวันไหลลงอีกครั้ง...

แต่เธอก็รีบเช็ดมันออกไปเสีย พยายามบอกตัวเองว่าจะไม่ร้องไห้ให้ใครเห็นจะไม่อ่อนแอจนทำให้สินธุ์ต้องเป็นห่วงมากมายอีกต่อไปแล้ว

เธอควรจะเข้มแข็งและยืนหยัดให้ได้ด้วยตัวเอง โดยไม่จำเป็นต้องยึดสินธุ์เป็นที่พึ่งแทบทุกอย่างเหมือนเมื่อก่อน  และถ้าจะทำก็ต้องรีบทำให้ได้ตั้งแต่วันนี้

ในที่สุดอาก็ตามหาน้ำจนเจอ น้ำรู้ไหมว่าเมื่อคืนอาแทบไม่ได้หลับตาเลยสักนิด ทั้งเป็นห่วงทั้งกังวลสารพัด เกิดอะไรขึ้นกับหลานสาวที่น่ารักของอา บอกอาได้ไหม

สินธุ์ถามพลางเชยคางของคนเป็นหลานสาวขึ้นมาสบตา เขาอยากให้แน่ใจว่าเธอไม่ได้โกหก หากก็ต้องอุทานเสียงตกใจเมื่อพบว่าแววตาของเธอ...

คือแววตาของคนที่เจ็บปวดและเสียใจอย่างถึงที่สุด!

เป็นแววตาของนกน้อยที่กำลังไร้รังพึ่งพิง

น้ำ

ไม่เป็นไรค่ะอา น้ำก็แค่อยากมาค้างที่นี่ หลังๆ มานี้น้ำมัวแต่ขลุกอยู่ที่เกาะจำได้ว่าครั้งสุดท้ายที่อาพาน้ำมาที่นี่ เรามีความสุขกันมากแค่ไหน น้ำอยากจะจำภาพนั้นเอาไว้ ก็เลยมาค้างที่นี่เท่านั้นเอง

คำตอบของหลานสาวไม่ใช่คำตอบที่สินธุ์ต้องการ เขาได้แต่กำหมัดแน่นรู้ดีว่าเธอกำลังโกหกและปกปิดอะไรบางอย่างจากเขา

ที่มันแย่ที่สุดคือเขาไม่รู้ว่าสิ่งนั้นมันคืออะไร!

แล้วทำไมน้ำไม่รอให้อาพามา ทำไมต้องรีบออกมาขนาดนั้น รู้ไหมว่าอาเป็นห่วงแค่ไหน

น้ำขอโทษค่ะ

เด็กสาวบอกพร้อมกับกระพุ่มมือไว้บนอกเขา โดยไม่บอกให้เขารู้ว่าคำขอโทษของเธอไม่ใช่เพียงแค่เรื่องเมื่อวานเท่านั้น หากแต่เป็นทุกๆ เรื่องเกี่ยวกับตัวของเธอที่ทำให้เขาต้องเป็นห่วงหรือยุ่งยากใจ

รวมถึงขอโทษแทนแม่ ขอโทษกับความเจ็บปวดทั้งหมดที่อาต้องทนทุกข์มาโดยตลอด

สินธุ์จับมือนั้นเอาไว้ อยากจะคาดคั้นใจแทบขาด หากก็ต้องอดทนเอาไว้ เพราะเขารู้ดีว่าถ้าทำอย่างนั้นจะไม่ได้คำตอบอะไรจากหลานสาวคนนี้แม้เพียงแต่คำเดียว

ไม่เป็นไร แค่อย่าทำอย่างนี้อีกก็พอ มีอะไรก็ขอให้บอกอา แค่น้ำพูดมันออกมาเท่านั้น อาพร้อมจะทำให้น้ำทุกอย่าง

น้ำอยากให้อามีความสุขนั่นคือสิ่งที่หลานสาวของเขาบอก...

………………………………………..



สินธุ์นิ่งงัน ไม่เข้าใจว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ สายน้ำที่เขารู้จักไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน เธอไม่เคยปกปิดความรู้สึกของตัวเองกับเขามาก่อน

เหมือนมีช่องว่างบางๆ มากางกั้นคนทั้งคู่เอาไว้ด้วยกัน เป็นกำแพงที่สินธุ์เองก็ไม่เคยเห็นว่ามันมีอยู่

หรือเขาจะแก่เกินไปที่จะเข้าใจอารมณ์ของวัยรุ่น...

สินธุ์คิด แต่เท่าที่ทำได้ก็คือ...

ความสุขของอาก็คือความสุขของน้ำ ถ้าสายน้ำของอามีความสุข อาก็จะมีความสุข

นานๆ เขาถึงจะเรียกชื่อเล่นเต็มๆ ของเธอที่เขาเป็นคนตั้งให้ แต่เรียกทีไรเจ้าของชื่อกลับสั่นสะท้าน เพราะเธอรู้ว่ายามที่สินธุ์เรียกอย่างนี้ เขากำลังพยายามให้เธอเห็นว่า สายน้ำมีค่ามากแค่ไหนสำหรับคนที่ชื่อ สินธุ์ ชลาสินธุ์!!!

ชื่อที่มีความหมายเดียวกัน เธอเป็นสายน้ำที่พัดพาความอบอุ่นไปสู่ท้องทะเลกว้างใหญ่อย่างเขา เพื่อให้เขาปกป้องคุ้มครอง...

เขาเคยบอกกับเธออย่างนั้น แต่ตอนนี้ระหว่างสายน้ำเล็กๆ กับท้องทะเลกว้างใหญ่เหมือนมีอะไรมาขว้างกั้นเอาไว้เสียแล้ว

น้ำมีความสุขค่ะ มีมาตลอดเวลาที่อยู่กับอาและมันก็จะเป็นเช่นนั้นเสมอไปเพราะฉะนั้นอาไม่ต้องเป็นห่วงหรือกังวลใจอะไรเกี่ยวกับน้ำทั้งนั้น

แต่

อย่าคิดมากสิคะอา อีกสองเดือนน้ำก็จะเรียนจบแล้ว น้ำแค่อยากมาอยู่ที่นี่จะได้เก็บภาพของรอยตะวันเอาไว้ให้มากๆ น่ะค่ะ

น้ำหมายความว่ายังไง

น้ำคิดว่าน้ำจะย้ายออกมาอยู่ที่รอยตะวันจนกว่าน้ำจะเรียนจบ ใกล้สอบจบแล้วน้ำอยากมีเวลาอ่านหนังสือ ถ้าอยู่ที่เกาะน้ำก็คงไม่พ้นต้องรบกวนอา

น้ำพูดอย่างนี้ได้ยังไง น้ำพูดว่ารบกวนอาได้ยังไง น้ำไม่รักเกาะพันดาวของเราแล้วอย่างนั้นหรือ ไหนเคยบอกว่ารักที่นั่นเพราะมันคือบ้านของน้ำสินธุ์ถามอย่างตกใจ

เขาไม่เคยคิดว่าเรื่องของสายน้ำเป็นเรื่องที่ต้องรบกวนเขาเลยสักนิด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดขึ้น เขาเต็มใจทำให้เธอทั้งหมด และรักเธอมากไม่แพ้ใครเลย แม้แต่พ่อแม่แท้ๆ ของเด็กสาว

อาคะ ทั้งเกาะพันดาวแล้วก็รอยตะวันคือที่ที่น้ำรักมากที่สุด ตลอดเวลาที่ผ่านมาน้ำใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่บนเกาะ ก็เลยไม่อยากให้รอยตะวันน้อยใจเท่านั้นเอง อีกอย่างอยู่ที่นี่ก็สะดวกเวลาจะไปโรงเรียนด้วย

แต่อาต้องอยู่ที่นั่น มีงานหลายอย่างที่อาต้องเร่งทำสินธุ์ค้าน

อาก็ต้องอยู่บนเกาะสิคะ ส่วนน้ำก็จะอยู่ที่นี่

หมายความว่ายังไง น้ำจะไม่อยู่กับอา ไหนเคยบอกว่าไม่ว่าอาจะอยู่ที่ไหนน้ำก็จะอยู่ที่นั่นไงล่ะ

อาสินธุ์เองไม่ใช่หรือคะ ที่เป็นคนบอกให้น้ำหัดเข้มแข็งให้ได้ด้วยตัวเองรอยตะวันกับเกาะพันดาวอยู่ใกล้กันแค่นี้เอง ไม่ใช่ว่าไกลกันคนละโลกเสียหน่อยยังไงอาก็ต้องมาดูงานที่นี่ทุกอาทิตย์อยู่แล้ว หรือถ้าคิดถึงน้ำก็มาพาน้ำไปเที่ยวที่เกาะบ้างก็ได้ ไม่ได้หมายความว่าเราจะแยกจากกันวันนี้พรุ่งนี้เสียหน่อยนี่คะ

น้ำกำลังทำอะไร อาไม่เข้าใจเลย

ว่าจะไม่พูดแต่สินธุ์ก็อดไม่ได้ นาทีนี้เขายอมรับว่าเขาไม่เข้าใจหลานสาวของตัวเองเลยแม้แต่น้อย แต่ละอย่างที่เธอทำ แต่ละคำที่เธอพูดมันไม่ใช่ตัวตนและความต้องการที่แท้จริงของเธอแน่ๆ

ที่เขาไม่เข้าใจก็คือ เธอทำทั้งหมดนี่ทำไม!

อยู่ห่างจากกันน่ะหรือ?

สายน้ำไปเอาความคิดเหลวไหลแบบนี้มาจากไหน ถึงแม้รอยตะวันกับเกาะพันดาวจะไม่ห่างไกลกันมาก และเขาเองก็ไปๆ มาๆ อยู่แทบตลอด แต่พอคิดว่าเธอจะต้องอยู่ห่างจากเขาโดยมีท้องทะเลกว้างใหญ่มาขว้างกั้นเอาไว้ กลับเป็นสิ่งที่สินธุ์ไม่อาจทำใจยอมรับได้โดยง่ายเลย

อีกสองเดือนสายน้ำสายนี้ก็จะกลับคืนสู่อ้อมอกของพ่อแม่ นั่นเป็นสิ่งที่เขาเตรียมใจและพยายามทำใจมาตลอด แต่หัวใจของเขาไม่ได้แกร่งและเข้มแข็งพอที่จะต้องจากกับสายน้ำก่อนที่เวลานั้นจะมาถึง

เขาควรจะเก็บช่วงเวลาสองเดือนที่มีค่าเอาไว้กับตัวในยามที่สายน้ำต้องจากไปไกลจริงๆ ไม่ใช่หรือ!

น้ำกำลังพยายามทำสิ่งที่อาบอกไงล่ะคะ เข้มแข็งและลองอยู่ให้ได้โดยที่ไม่มีอา น้ำตัดสินใจแล้วที่จะตามพี่มัตไปเรียนที่อเมริกา เพราะฉะนั้นเพื่อให้น้ำอดทนอยู่ที่นั่นให้ได้ น้ำก็จะใช้เวลาสองเดือนที่เหลือนับจากนี้เป็นช่วงเวลาทดลองของตัวเอง อาบอกว่าโลกใบนี้กว้างใหญ่ วันหนึ่งน้ำก็จะต้องโบยบินไปโดยที่ไม่มีอาเคียงข้าง น้ำคิดว่าวันนั้นกำลังจะมาถึงแล้ว เพราะฉะนั้น...เด็กสาวพูดพลางจับมืออบอุ่นของคนเป็นอาขึ้นมาแนบแก้มใสๆ ของเธอ

อาจะต้องเป็นกำลังใจให้น้ำ และช่วยให้น้ำเข้มแข็งและยืนหยัดให้ได้ด้วยตัวเองจะได้ไหมคะ

น้ำสินธุ์ร้องคราง...

หลานสาวของเขากำลังขอให้เขาทำในสิ่งที่เขาไม่อาจทำได้เลย...

ใช่! เขารู้ว่าวันนี้จะต้องมาถึงในอีกไม่ช้า แต่มันต้องไม่ใช่เวลานี้...

เวลาที่เขายังไม่เข้มแข็งพอที่จะปล่อยเธอไป!!!

เขาจะหักห้ามใจมองดูเธออยู่ใกล้ๆ แค่เอื้อมนี้ได้อย่างไรกัน?

มันไม่เร็วไปหรือคนเป็นอาถาม

ถ้าจะทำก็ต้องทำตอนนี้เลย ก่อนที่น้ำจะเปลี่ยนใจและเป็นฝ่ายทำให้ทุกคนผิดหวัง เพราะว่าแม้แต่อาสินธุ์เองก็คงจะไม่ยอมให้น้ำอยู่ที่เกาะพันดาวกับอาไปตลอดโดยไม่ต้องกลับไปหาพ่อกับแม่ใช่ไหมคะคราวนี้น้ำเสียงของคนเป็นหลานแหบแห้ง

ถ้าเพียงแต่...

ถ้าเพียงแต่สินธุ์จะตอบว่าไม่ใช่...

เขายินดีจะให้เธออยู่ที่นี่กับเขาตลอดไป ไม่ต้องไปไหน

เธอก็พร้อมจะเปลี่ยนใจ พร้อมที่จะอยู่ที่นี่ไปตลอดโดยไม่ยอมไปไหนไม่ว่าใครจะพูดว่าอะไรก็ตามที

ความคาดหวังของเด็กสาวได้แต่เก็บเอาไว้ในดวงตารื้นๆ คู่นี้เท่านั้น เพราะว่าคำตอบที่เธอได้รับก็คือ

ใช่ เพราะว่ามันต้องเป็นอย่างนั้น อาไม่มีสิทธิ์มากไปกว่าเวลาสามปีที่พ่อของน้ำอนุญาตเอาไว้หรอกนะ แม้ว่าจะอยากทำอย่างนั้น แต่อาก็ต้องรักษาสัญญาและต้องให้โอกาสน้ำได้ไปพบเจอกับสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ

น้ำรู้ค่ะ ว่าอาหวังดีกับน้ำเสมอ ถ้าอย่างนั้นหากจะให้น้ำทำใจไปจากที่นี่ได้อีกสองเดือนข้างหน้า อาก็ต้องอนุญาตให้น้ำอยู่ที่นี่ เพราะว่านี่เป็นทางเดียวที่น้ำจะทำเพื่ออาและเพื่อตัวของน้ำเองได้

สายน้ำ

สินธุ์รั้งร่างของหลานสาวเข้ามากอดอีกครั้ง แม้อาจจะเคยทำใจ เคยคิดว่าต้องมีวันนี้ แต่พอถึงเวลาจริงๆ เขากลับรู้สึกว่าความเจ็บปวดที่เคยคาดคิดว่าจะต้องเจอกลับไม่ได้แม้สักครึ่งของความรู้สึกในเวลานี้

สายน้ำยกสองมือขึ้นสวมกอดคนเป็นอาอย่างเต็มแรง

กอดและจดจำความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้แนบแน่นที่สุด

เพื่อที่วันหน้าเธอจะได้มีเรี่ยวแรงและความอดทนเพียงพอที่จะไม่หันหลังกลับมาที่รอยตะวันและเกาะพันดาวอย่างคนเห็นแก่ตัว

อย่างน้อยก็จนกว่าสินธุ์จะได้มีความสุขกับชีวิตของตัวเอง กับครอบครัวที่เขาต้องร่วมกันสร้างกับอาหมอลีที่นี่โดยไม่มี...

หลานสาวอย่างเธอ!

สงสารสายน้ำและอาสินธุ์

ปล.อย่าลืมจอง #แสนร้ายพ่ายรัก #ระฆังเงิน #ปองรัก

สงสารสายน้ำและอาสินธุ์

ปล.อย่าลืมจอง #แสนร้ายพ่ายรัก #ระฆังเงิน #ปองรัก

Coming soon.
^^
 

โซ่รัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
จะเป็นเช่นไร เมื่อความผูกพัน… ไม่ได้เริ่มต้นด้วยรักเขา… ไม่เคยเชื่อในรัก ในขณะที่เธอ… พยายามทำทุกอย่างเพื่อความรักทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นนับจากคืนที่เขาตกลงรับข้อเสนอของเธอ!“ฉันรู้ดีว่าสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันอาจจะไร้ค่าสำหรับคุณ แต่ว่าฉันไม่มีอย่างอื่นที่จะตอบแทนคุณได้ดีไปกว่านี้อีกแล้ว คุณเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดมาต่อชีวิตให้กับพ่อของฉัน เพราะฉะนั้นฉันก็จะเอาสิ่งที่มีค่าที่สุดในชีวิตของฉันมาตอบแทนคุณเช่นกัน”





เล่ห์รักนางฟ้า
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
‘อาโมรี มารี ซิกาเนร์-อัลเบนิซ’ ทายาทเจ้าของโรงแรมชื่อดังแห่งเมืองนีซบาริสต้ามือหนึ่งผู้กำลังไล่ตามความฝันในการสอบเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านกาแฟระดับโลกเป็นอันต้องฝันสลาย เมื่อถูกประกาศิตจากมารดาให้กลับไปดูแลสวนกาแฟเล็กๆ ที่เมืองไทยแทน…และที่นั่นทำให้ชายหนุ่มได้เจอกับใครบางคนที่เขาพยายามจะลืมมาตลอด…‘ศศิรณัฐ อัศวเดชากร’ หรือ ‘นางฟ้า’ ตัวน้อยๆ ของบิดา หญิงสาวไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเลยสักนิดว่าเธอจะได้พบกับพี่ชายแสนดีซึ่งเฝ้าตามหามาเนิ่นนานที่สวนกาแฟในวัยเยาว์เขาทะลุ-ภูเลียบตะวันแห่งนี้พี่ชายที่เคยให้คำมั่นสัญญากับเธอไว้ตั้งแต่เด็กในที่สุดระยะเวลายี่สิบเอ็ดปีที่รอคอยก็สิ้นสุดลงเสียทีทว่า… ‘นางฟ้า’ แสนสวยก็ต้องน้ำตาร่วง เมื่อไม่เพียง ‘พี่ชายที่แสนดี’ ของเธอกลับลืมสิ้นซึ่งคำสัญญาในวัยเยาว์ แต่เขายังวางท่าเย็นชาและไม่คิดจะจดจำเธอได้อีกด้วยแล้วความรัก ความทรงจำที่มาพร้อมกับความเจ็บปวดจะลงเอยเช่นไรร่วมสัมผัสอุ่นไอรักกรุ่นกลิ่นกาแฟไปพร้อมๆ กันได้ใน‘เล่ห์รัก…นางฟ้า’ระฆังเงิน



รอยตะวันที่พันดาว
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
ท่ามกลางกระไอทะเล สายลม และแสงแดด…ความอบอุ่นอ่อนโยนของเขาค่อยๆ หลอมละลายซึมซับเข้าสู่หัวใจของเธออย่างช้าๆ โดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้สึกไม่มีใครคาดคิดและได้ตระเตรียมหัวใจมารับมือกับ…ความรู้สึกอันลึกซึ้งที่ค่อยๆ เติบโตขึ้นท้าทายเส้นแบ่งของความเหมาะสม และช่องว่างของอายุที่ไม่อาจก้าวข้ามผ่านไปได้โดยง่าย!เมื่อคนหนึ่งกำลังเดินทางเข้าสู่ช่วงแห่งวัยของร่มไม้ใหญ่ที่จำต้องแผ่กิ่งโอบล้อมทุกชีวิตที่อิงอาศัยและอีกหนึ่งคือดอกไม้ที่เพิ่งแย้มกลีบสู่วัยแรกแย้มเพื่อรอวันบานสะพรั่งที่สำคัญเธอคือดอกไม้ที่ได้รับการโอบอุ้มและอิงอาศัยร่มเงาไม้ใหญ่อย่างเขามาโดยตลอดความรัก...จะสามารถก้าวข้ามผ่าน...ม่านประเพณีและช่องว่างแห่งวัยได้หรือไม่!พบกับเขาและเธอสินธุ์ ชลาสินธุ์ และ ธาราภัทร อนันตภาคได้ใน ‘รอยตะวันที่พันดาว’บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน





แสนร้ายพ่ายรัก
ระฆังเงิน
www.mebmarket.com
เจ้าของฉายาเล็กพริกขี้หนูอย่าง ดวงมาลี ต้องมาพบกับคู่ปรับเก่าตัวฉกาจเช่น แทนไทเธอจะใช้กลวิธีใด...หรืองัดเล่ห์อุบายเดิมๆ มารับมือกับเขาดีเมื่อสาวมั่นประเปรียวอดีตหัวหน้าแก็งสามใบเถาอย่าง ดวงมาลี ต้องโคจรมาพบกับอดีตครูที่เธอเคยสร้างวีรกรรมเอาไว้จนยากจะลืมแถมคราวนี้เขายังเข้านอกออกในบ้านเธอได้สบายใจเฉิบ เพราะถือคติว่าเป็นเพื่อนรุ่นน้องของพ่อ...ดวงมาลีจะทำอย่างไรไล่กันซึ่งหน้าก็ไม่ได้ และครั้งนี้เธอก็มั่นใจว่าจะไม่อ่อนข้อให้เขาอีกเด็ดขาดสำหรับ แทนไท เขาไม่เคยคาดคิดว่าผู้หญิงที่นั่งอยู่ตรงหน้า จะเป็นคนเดียวกับ ‘เด็กดื้อ’ ที่เคยทำให้ตนหัวหมุนเมื่อสิบปีก่อนวันนี้สถานะของครูกับลูกศิษย์เปลี่ยนไป แต่เขากลับรู้สึกว่าเจ้าหล่อนน่ารักขึ้นทุกวันหนำซ้ำพ่อกำนันโตจอมหวงลูกสาวยังฝากฝังเธอให้เขาดูแลอีกต่างหากช่างไม่รู้เลยว่ากำลังฝากปลาย่างเอาไว้กับแมวแท้ๆ แล้วแมวอย่างเขาจะทำอย่างไร หรือเร่งหาวิธีกินปลาย่างให้สำเร็จ ก่อนคนฝากจะทันรู้ตัว...ติดตามความรักฉบับแสบๆ คันๆ ของครูแทนไท กับ 'เด็กดื้อ' อย่างดวงมาลี ได้ใน แสนร้ายพ่ายรัก บทประพันธ์โดย ระฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก





         



ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและรอคอยครูแทนและดวงมาลีมาตลอดค่า^^
ระฆังเงิน
3 11 2558





 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

358 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 พฤษภาคม 2555 / 13:04
    หมอทำได้ไง ทำไม ทำร้ายเด็กได้ลงคอ
    #208
    0
  2. #95 jee (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 28 เมษายน 2555 / 19:46
    หมอลี เธอร้ายมากกกกกกกกกกกกก
    #95
    0
  3. #62 Rin-da Junge (@hao1996) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 30 มีนาคม 2555 / 02:58
     หมอเลววว
    #62
    0