รอยตะวันที่พันดาว

ตอนที่ 11 : บทที่ 5 คลื่นใต้น้ำ1 100% เปิดจองแสนร้ายพ่ายรักค่ะ 28 10 2558

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2293
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    21 ก.ค. 59

      รอยตะวันที่พันดาว

5

คลื่นใต้น้ำ1

สายน้ำนั่งไกวเปลญวนหน้าบังกะโลหลังโปรดที่ครอบครัวของเธอชอบพามาพักที่รอยตะวัน อาจเป็นเพราะหน้าฝนนักท่องเที่ยวเลยไม่มากเหมือนตอนหน้าร้อนแต่ถึงบ้านพักจะเต็มหมดทุกหลัง รอยตะวนก็ยังคงความสงบเงียบเอาไว้เหมือนเดิมเพราะคนที่มาที่นี่ส่วนใหญ่ต้องการความสงบและหลีกหนีจากความวุ่นวายในเมืองมาทั้งนั้น

นั่งคิดอะไรอยู่ไม่ทราบครับเจ้าหญิงน้อย

สินธุ์เดินเข้ามาทักพร้อมกับวางยำทะเลและน้ำเอาไว้บนแคร่ไม้ เขาทรุดตัวลงไปนั่งมองในทิศทางเดียวกันกับที่หลานสาวของเขากำลังมองอยู่

น้ำกำลังคิดว่าตัวเองมีความสุข แต่ความสุขก็ไม่รู้จะอยู่ได้นานสักแค่ไหนคนที่นั่งอยู่บนเปลพูดเบาๆ

สินธุ์เดินอ้อมไปหลังเปลญวนและลงมือไกวให้กับหลานสาวเบาๆ ถึงแม้แต่เขาจะรู้สึกเช่นเดียวกันกับเธอ แต่เวลาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาพอสมควร ทำให้ชายหนุ่มเก็บความรู้สึกได้มากกว่า

น้ำยังเด็ก ยังต้องเรียนรู้อีกมาก ในเมื่อตอนนี้น้ำคิดว่ามีความสุข อาว่าน้ำก็ควรจะเก็บเกี่ยววันเวลาเอาไว้และมีความสุขไปกับมันให้เต็มที่นะ อย่างที่น้ำบอกเราไม่รู้ว่าความสุขมันจะอยู่กับเราได้นานแค่ไหน ไม่มีใครรู้ว่าวันข้างหน้าเราต้องเจอกับอะไรบ้าง บางทีอาจเป็นความสุข หรือบางทีอาจเป็นความทุกข์ที่หนักหน่วง ถ้าถึงวันนั้นอาอยากให้น้ำนึกถึงวันที่น้ำเคยมีความสุขและใช้มันเป็นแรงใจฝ่าฟันในวันที่เหนื่อยล้า เชื่ออาเถอะ ถ้าความสุขอยู่กับเราได้ไม่นาน... ความทุกข์ก็จะต้องมีวันจากเราไปเหมือนกัน ขอแค่น้ำมีความอดทนมากพอเท่านั้น

สินธุ์พูดเบาๆ แต่เขารู้ว่าหลานสาวจะได้ยินทุกถ้อยคำที่เขาได้พูดออกไปและรู้ว่าเธอจะเก็บมันไปคิด

ถ้าอย่างนั้นเมื่อถึงวันที่น้ำอาจจะทุกข์ อาสินธุ์จะอยู่เคียงข้างน้ำใช่ไหมคะ”  

สาวน้อยเงยหน้าขึ้นมาถามคนที่กำลังไกวเปลให้เธอเบาๆ

สินธุ์ถอนหายใจก่อนจะมองหน้าอ่อนเยาว์ของหลานสาว หากท้ายที่สุดชายหนุ่มก็จำต้องพูดมันออกมา

ทำไมน้ำถึงไม่คิดบ้างว่า ถ้าอาคือสาเหตุที่ทำให้น้ำต้องทุกข์ น้ำจะยังต้องการอาอยู่ข้างๆ น้ำอีกไหม

ไม่มีทางหรอกค่ะ อาสินธุ์จะไม่มีวันทำให้น้ำต้องเป็นทุกข์ ในโลกนี้นอกจากพ่อ แม่ แล้วก็พี่มัต ไม่มีใครดีกับน้ำได้เท่ากับอาสินธุ์อีกแล้ว น้ำจะไม่มีวันต้องเป็นทุกข์เพราะอาเด็ดขาด สาวน้อยพูดอย่างเชื่อมั่น

อย่าแน่ใจในสิ่งที่ยังไม่เกิด น้ำต้องรู้ว่าถ้าวันหนึ่งน้ำรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือใครเลยจริงๆ น้ำก็ต้องอยู่ให้ได้ อาหวังที่จะเห็นน้ำยืนหยัดได้ด้วยตัวของน้ำเองเพราะว่านั่นจะเป็นทางเดียวที่น้ำจะฝ่าฝันอุปสรรคไปได้อย่างเข้มแข็ง

แล้วอาล่ะคะ อาจะทิ้งน้ำไปไหน พูดเหมือนกับว่าตัวเองจะทิ้งให้น้ำต้องสู้อยู่คนเดียวอย่างนั้นแหละ

สินธุ์วางฝ่ามือลงบนศีรษะได้รูปของหลานสาว

อาก็ไม่ได้คิดจะทิ้งน้ำไปไหนหรอก บางทีอาจจะเป็นน้ำที่เป็นฝ่ายทิ้งอาไป...

เขาพูดเรื่อยๆ ไม่ได้มีท่าทีโกรธเคืองกับอาการฮึดฮัดของหลาสาว

ไม่มีทางหรอกค่ะ อย่างนั้นยิ่งเป็นไม่ได้ใหญ่เลย อาก็รู้ว่าน้ำรักอามากแค่ไหน น้ำไม่เคยเห็นใครดีไปกว่าอา แล้วน้ำจะทิ้งอาไปไหนได้

ก็อาบอกแล้วไง ว่าอย่าเพิ่งแน่ใจในสิ่งที่ยังไม่เกิด

ไม่เอาแล้ว อาสินธุ์พูดอะไรไม่รู้ ยิ่งพูดยิ่งเข้าใจยากขึ้นไปทุกที น้ำไปหาของกินดีกว่า ไหนวันนี้ทำอะไรมาให้น้ำกิน ดูซิจะสู้ฝีมือของน้าสาลี่ได้หรือเปล่า

เด็กสาวพูดพลางลุกขึ้นจากเปลญวนตรงดิ่งไปที่แคร่ทันที โดยไม่สนใจคนเป็นอาที่มองตามหลังเธอไปเงียบๆ

ยืนอยู่ตรงนั้นทำไมล่ะคะอา มาทานกับน้ำสิ อร่อยออก เนี่ยฝีมือไม่เคยตกเลยน้า เพราะอาเป็นอย่างนี้ไงเล่า ดูแลน้ำเป็นอย่างดีมาตลอดจนน้ำทะอะไรเองไม่เป็นแล้ว เพราะฉะนั้นอาต้องรับผิดชอบในการรับเลี้ยงน้ำตลอดไปถ้าน้ำขายไม่ออกรู้ไหมคะ

น้องน้ำของทุกคนพูดฉอดๆ พลางลงมือตักหนวดปลาหมึกเข้าใส่ปากเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย และชูมือไปให้กับคนทำที่หัวเราะออกมาในที่สุด

หลานสาวของเขามีความสามารถพิเศษในการทำให้ทุกคนที่อยู่ด้วยยิ้มได้และมีความสุข

สินธุ์ไม่ปรารถนาเลยที่จะทำให้สายน้ำของเขาต้องเป็นทุกข์

แต่...  เขาจะทำอย่างไรดี

ในเมื่อแทบไม่มีทางเลือกใดๆ เอาไว้ให้เขาเลย

 

ในที่สุดเรือน่านน้ำก็กลับมาจอดที่เกาะพันดาวหลังจากเวลาผ่านไปสองวันสายน้ำกำลังจะเดินลงจากเรือ  แต่ถูกผู้เป็นอาเรียกเอาไว้เสียก่อน

น้ำ

คะเด็กสาวหันกลับมาเพียงครึ่งตัว

ทีนี้อาจะเริ่มทำงานแล้วนะ บางทีอาจจะยุ่งมาก เพราะอากำลังปรับปรุงห้องพยาบาล ถ้าวันไหนอาไม่ว่างมาทานข้าวด้วยอาจะโทมาบอก แต่ถ้าน้ำไปอยากทานคนเดียวก็หิ้วปิ่นโตไปกินกับอาที่อนามัย แต่อย่าคิดน้อยใจจนทำอะไรให้ตัวเองไม่สบายอีกเข้าใจไหม

สายน้ำมองผู้เป็นอานิ่ง ก่อนจะเปิดยิ้มกว้าง

ไม่ต้องห่วงค่ะ ถ้าอาไม่มา น้ำก็จะไปหาด้วยตัวเอง ยกเว้นแต่อาจะไล่น้ำเท่านั้นแหละ ไม่งั้นน้ำไม่ไปไหนง่ายๆหรอก อยู่ให้อาเลี้ยงนี่สบายจะตายไปเด็กสาวพูดแล้วก็วิ่งลงจากเรือไปทันที

สินธุ์มองตามยิ้มๆ อยากจะสบายใจกับคำพูดของหลานสาว แต่อะไรบางอย่างเตือนเขาว่าพายุร้ายกำลังจะพัดมาในไม่ช้านี้ และเหตุการณ์ที่ผ่านมาเป็นเพียงแค่คำเตือนเท่านั้น

คิดมากไปมั้งเรา ยังมีเวลาอีกเกือบครึ่งปีกว่ายัยน้ำจะเรียนจบและพ่อแม่เขาจะมารับตัวไป ระหว่างนี้ก็คงมีโอกาสได้อยู่กับแก่อีกสักพักสินธุ์ส่ายหน้าก่อนจะเดินลงจากเรือตามผู้เป็นหลานสาวไปอีกคน

สองอาหลานเดินเคียงกันมาถึงเรือพักก็ต้องแปลกใจว่ามีใครบางคนมาดักรออยู่หน้าชานเรือน

อาหมอลี มาหาอาเหรอคะสายน้ำร้องทักแต่ไกล

สราวลียิ้มทักทายเด็กสาว ก่อนจะเผื่อแผ่ไปยังผู้เป็นอาของเธอ

ใช่จ้ะ อาหมอมีเรื่องจะมาปรึกษาอาของน้องน้ำหน่อยจ้ะ แต่เพิ่งทราบจากน้าสาลี่ว่าสองคนไม่อยู่บ้าน นี่ก็ว่ากำลังจะกลับพอดี

ไม่ต้องกลับแล้วล่ะค่ะ เรามาพอดีเลย วันนี้ทานข้าวเย็นด้วยกันนะคะเด็กสาวชวน

ถึงน้องน้ำไม่ชวนอาก็ว่าจะมาฝากท้องอยู่แล้วค่ะ เพราะมานที่ต้องคุยกับอาของน้องน้ำเยอะเชียว

สราวลีรีบบอกหลานสาวของอาสินธุ์ไปอย่างนั้น แต่คนเป็นอากลับรู้สึกแปลกใจแม้ว่างานที่สถานีอนามัยจะเป็นเรื่องที่เขาให้ความสำคัญ แต่มันก็ไม่ได้เร่งด่วนอะไรจนถึงขั้นที่คุณหมอสาวจะหอบเอามาคุยกับเขาถึงเรือนพักส่วนตัว แต่ด้วยความเป็นสุภาพบุรุษทำให้เขาได้แต่ยิ้มรับ

………………………………………………………

หลังจากทานอาหารเย็นกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณหมอสาวก็เปิดแฟ้มกองโตขึ้นมาคุยกับสินธุ์ถึงโครงการต่างๆ  ของสถานีอนามัยที่เธอคิด และตั้งใจจะทำไปพร้อมๆ กับการปรับปรุงภูมิทัศน์ทั้งหมดในคราวเดียวกันเลย

น้องน้ำเป็นเด็ก ฟังผู้ใหญ่คุยกันคงไม่สนุกเท่าไหร่ อาหมอว่าหนูไปเล่นที่อื่น หรือไม่ก็ไปนอนดูทีวีบนห้องดีกว่าไหมคะ ตรงนี้เอาไว้ให้ผู้ใหญ่เขาคุยกันดีกว่ามันน่าเบื่อออกค่ะ

สราวลีหันไปบอกสาวน้อยที่นั่งแป้นแล้นอ่านหนังสือนิยายอยู่ข้างๆ สินธุ์

เอ่อ เอาอย่างนี้ก็ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นน้ำไม่รบกวน เชิญอาหมอกับอาคุยกันไปเถอะค่ะ

เด็กสาวรีบพูดก่อนจะพาตัวเองออกไปนอกห้อง เพราะไม่อยากเป็นเด็กพูดไม่รู้เรื่องและรบกวนการทำงานของผู้ใหญ่ เธอหันไปมอคนเป็นอาเมื่อเห็นว่าสินธุ์ไม่พูดอะไร ก็เลยจำต้องเดินออกจากห้องนั่งเล่น ขึ้นไปแอบอยู่บนบันไดบ้านตรงจุดที่สามารถจะมองเห็นคนทั้งคู่ได้ถนัดๆ

และสายน้ำก็เห็นว่าอาหมอลีขยับเข้ามานั่งโซฟาตัวเดียวกับอาสินธุ์ของเธอ

ตรงจุดที่เธอลุกจากมา...

อาหมอหยิบแฟ้มเข้าไปใกล้ๆ กับอาสินธุ์ ทำให้เขาต้องก้มหน้าลงมาดู และมันทำให้คนที่มองเห็นภาพนั้นเหมือนกับคนทั้งคู่กำลังคุยกันอย่างออกรส

คุยในเรื่องที่เธอไม่อาจมีส่วนเกี่ยวข้องด้วยเพราะว่ายังเด็ก และเด็กก็ไม่ควรจะเข้าไปยุ่งวุ่นวายกับธุระของผู้ใหญ่!

เด็กสาวลุกขึ้นและเดินเข้าไปนอนเล่นดูซีรีส์เกาหลีอย่างที่เธอชอบดูเป็นประจำ แต่วันนี้เธอกลับดูไม่รู้เรื่องและรู้สึกเบื่อขึ้นมาเสียเฉยๆ

ในที่สุดเด็กสาวก็ลงมานั่งแอบที่มุมบันไดตรงจุดเดิมหลังจากเวลาผ่านไปร่วมสองชั่วโมง และคนสองคนที่ยังคงคุยงานกันอยู่ที่ห้องนั่งเล่นก็ไม่มีทีท่าว่าจะผละจากกันไปง่ายๆเลยสักนิด

สงสัยอาคงจะมีงานยุงจริงๆ นี่เราเอาแต่ใจมากไปหรือเปล่านะ ถึงได้ทำให้อาเสียเวลาพาเราไปเที่ยงตั้งสองวันสองคืน แล้วก็ต้องกลับมาทำงานจนดึกดื่นขนาดนี้

เด็กสาวมองไปยังห้องด้านล่างอีกครั้ง จนกระทั่งฟุบหลับไปที่ตรงมุมบันไดนั่นเอง

เกือบเที่ยงคืนแล้วที่สินธุ์เดินขึ้นบันไดสองชั้นของเรือนไม้มาหลังจากที่สราวลีเพิ่งจะกลับออกไป เขานึกเป็นห่วงหลานสาวตัวป่วนที่จำต้องจากห้องนั่งเล่นไปด้วยความหวังดีของคุณหมอสาว

นั่นไง ว่าแล้วเชียว

ชายหนุ่มส่ายหน้าเมื่อพบว่าเด็กสาวฟุบหลับอยู่ตรงมุมบันได คนเป็นอาไม่ลังเลที่จะเข้าช้อนร่างเล็กๆ ของหลานสาวเอาไว้ในวงแขนและนำไปวางบนเตียงในห้องนอนของเธอ

น้ำกำลังพยายามเรียนรู้ที่จะอยู่โดยไม่มีอาใช่ไหม... ก็ดีเหมือนกันเมื่อถึงเวลาที่น้ำต้องไปจากเกาะนี้จริงๆ อาเองก็จะได้มีเวลาทำใจเอาไว้บ้าง ฝันดีครับหลานรักของอา

สินธุ์แตะริมฝีปากตัวเองลงบนหน้าผากกลมมนอย่างแผ่วเบา ก่อนที่เขาจะย่องออกไปจากห้อง โดยที่ไม่รู้เลยว่าเด็กสาวที่เขาคิดว่าหลับสนิทนั้นรู้สึกตัวตั้งแต่ที่เขาอุ้มเธอขึ้นมาจากบันไดแล้วต่างหาก

น้ำขอโทษนะคะอา น้ำมัวแต่คิดถึงตัวเองโดยไม่คิดเลยว่า ถ้าน้ำกลับไปอยู่กับพ่อแม่ และพี่ชายแล้ว อาจะรู้สึกยังเวลาที่ไม่มีน้ำอยู่ด้วย น้ำอาจไปอยู่กับครอบครัว แต่อาจะต้องอยู่ที่นี่ต่อคนเดียวเป็นเวลานานเท่าไหร่ก็ไม่รู้กว่าน้ำจะหาทางกลับมาที่นี่ได้อีก ซึ่งน้ำก็ไม่แน่ใจว่ามันจะนานแค่ไหน อาคงจะเหงามาก น้ำไม่อยากให้อาต้องเหงาอยู่คนเดียวเหมือนกันคะ

สายน้ำครุ่นคิดถึงภาพความสนิทสนมของสินธุ์และอาหมอที่เธอเห็นในห้องนั่งเล่น ประกอบกับเสียงลือจากชาวบ้านบนเกาะที่พูดกันว่าในที่สุดสินธุ์อาจจะลงเอยกับหมอลี เพราะต่างก็ยังโสดและไม่มีใครทั้งคู่

ถึงเวลาที่น้ำควรจะทำเพื่ออาบ้างใช่ไหมคะ

สายน้ำไม่รู้สึกตัวเลยว่าระหว่างที่เธอพูดคำนั้นออกมา น้ำตาของเธอก็ไหลรินลงอย่างเงียบเชียบ

เงียบเหมือนตอนที่สินธุ์ย่องออกไปจากห้องนอนของเธอไม่มีผิด!

หลังจากนั้นเด็กสาวก็มักจะเห็นอาหมอลีหอบงานมาคุยที่ห้องนั่งเล่นกับอาของเธอบ่อยๆ จนเธอไม่กล้าเฉียดเข้าไปห้องนั้นเลยเพราะว่าจะเป็นการรบกวน สินธุ์ไม่ได้ผิดสัญญากับเธอ ชายหนุ่มยังคงทานข้าวกับเธอทุกมื้อไม่ว่าเขาจะออกไปทำงานบนเกาะ ที่ศูนย์อนุบาลสัตว์น้ำ สถานีอนามัย หรือแม้กระทั่งออกไปยังรอยตะวัน

แต่สิ่งที่สายน้ำรู้สึกไม่เหมือนเดิมก็คือมีเงาของสราวลีค่อยๆ คืบคลานเข้ามาร่วมวงด้วยเสมอ อาหมอยู่ด้วยในขณะที่สินธุ์อยู่กับเธอ แต่เวลาที่พวกเขาคุยงานกัน เธอจะถูกกีดกันออกไปทันที

เด็กสาวเดินเหงาหงอยไปจนถึงศูนย์อนุบาลสัตว์น้ำ เธอเดินเรื่อยๆไปทักทายบ่อเต่าเล็กๆ และปลาทะเลหลายชนิด กระทั่งเดินมาถึงอ่างเลี้ยงปูตัวที่เธอไม่ยอมให้สินธุ์เอามันไปนึ่งรวมกับตัวอื่นๆ เพราะมันดันไปหนีบเขาเข้า

ภาพวันคืนเก่าๆ ย้อนเข้ามาในหวนคิด และทุกๆเรื่องที่เป็นความสุขความทรงจำก็มักจะมีอาของเธออยู่มีภาพนั้นเสมอ

สบายดีมั้ย ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเจ้าปูน้อย เหงาหรือเปล่า เอาไว้น้ำจะหาเพื่อนมาอยู่ด้วยนะ แกคงเหงาเหมือนกับฉันในตอนนี้ใช่ไหมจ๊ะเด็กสาวคุยกับปูตัวโปรดของเธอเบาๆ

คุยอะไรกับเจ้าปูตัวแสบอยู่ครับน้องน้ำเสียงที่ทักมาทางด้านหลังทำให้เด็กสาวต้องหันไปมอง

ก็คุยเรื่อยเปื่อยน่ะค่ะ น้ำพามันมาอยู่ที่นี่ แต่ไม่ค่อยได้มาดูมันเลย มันคงจะเหงา เด็กสาวพูดพลางทอดสายตามองปูม้าตัวแสบของสินธุ์ที่เดินไปเดินมาอยู่มนอ่างเลี้ยง

น้องน้ำมีอะไรจะเล่าให้อาฟังหรือเปล่าครับเอกถามขึ้นเพราะรู้สึกว่าวันนี้หลานสาวคนเก่งของเพื่อนไม่สดใสเหมือนทุกๆ วัน

เปล่าหรอกค่ะ น้ำแค่เบื่อๆ ไม่มีอะไรทำคำพูดของเธอทำให้เอกเลิกคิ้วสูงทันที

แล้วอาสินธุ์ของน้องน้ำหายไปไหนเสียล่ะครับ ช่วงนี้ก็ไม่ค่อยเห็นแวะมาที่นี่เหมือนกันนี่ อานึกว่าจะมีเวลาพาน้องน้ำไปเที่ยวเสียอีก เพราะอีกไม่กี่เดือนน้ำก็จะกลับไปอยู่กับที่บ้านแล้ว

อาสินธุ์ยุ่งเรื่องปรับปรุงสถานีอนามัยกับอาหมอลีน่ะค่ะ แต่น้ำว่าก็ดีเหมือนกัน น้ำจะได้ห่างๆ จากอาเสียบ้างเดี๋ยวพอกลับไปบ้านแล้วจะได้ไม่ต้องร้องตามอากลับมาอีกเด็กสาวพูดพลางฝืนยิ้ม

ถ้าอย่างนั้นน้ำไปเยี่ยมชาวบ้านกับอาเอกไหม นี่ว่าจะไปดูเขาเก็บหอยแมลงภู่พอดี เราไปขอเขามาลวกทำน้ำจิ้มอร่อยๆ กินกันดีกว่า ไม่ต้องไปสนใจอาจอมบ้างานของน้องน้ำหรอกครับซึ่งน้องน้ำก็สูดหายใจเข้าลึกๆ และวางมือบนฝ่ามือของอาเอกทันที

บางทีเธอควรจะหัดอยู่โดยไม่มีสินธุ์อย่างจริงๆ จังๆ เสียที...

มาแล้วค่ะ หายไปนานคือไปตรวจต้นฉบับเรื่องนี้อยู่นั่นแหละ ใกล้เสร็จแล้วอีกไม่นานคงจะเอาลงเมพให้ได้โหลดกัน อดใจรออีกนิดนะคะ ช่วงนี้งานเข้าพร้อมกัน มีต้นฉบับหลายเรื่องให้ต้องตรวจแก้ จะพยายามเต็มที่เอาใจช่วยเค้าด้วยนะ เหลือเวลาอีกเดือนเดียวแล้วสำหรับการเปิดจองแสนร้ายพ่ายรัก ใครสนใจติดต่อในกล่องแฟนเพจหรือเมลของอิ๋วได้เลยค่ะ

รัก

ระฆังเงิน

28 10 2558

Coming soon.
^^

****ประกาศ มาแจ้งข่าวการเปิดจองนิยายเรื่องแสนร้ายพ่ายรัก (สอนรักยัยตัวร้าย) นามปากการะฆังเงิน สำนักพิมพ์ปองรัก ตอนนี้เคาะราคาออกมาแล้วที่ 285 บาท เปิดจองตรง 240 บาทพร้อมของที่ระลึก ต้นฉบับอยู่ระหว่างขั้นตอนบรรณาธิการสำนักพิมพ์และการทำปก (เสร็จแล้วจะเอามาอวดเน้อ) ส่วนของแถมยังไม่ได้ตกลงว่าจะเป็นอะไรนะคะ

ติดต่อ pieam_tn@hotmail.com หรือ แฟนเพจ ระฆังเงิน
ขอบคุณทุกคนที่ติดตามและรอคอยครูแทนและดวงมาลีมาตลอดค่า^^
ระฆังเงิน
28 10 2558




2 10 2558

17 09 2558


             


                 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

358 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 30 พฤษภาคม 2555 / 12:59
    เริ่มเศร้า แล้ว
    #207
    0
  2. #44 Sandara_Sandy (@sandarasandy) (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 24 มีนาคม 2555 / 12:05
    เศร้าค่ะ แต่ชอบมากเลย มันรู้สึกอึดอัดอยู่ในใจ รักทั้งที่รู้ว่าไม่ควร อยากจะทำแบบนี้แต่ก็ทำไม่ได้ ได้แต่ทำในสิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีที่สุดกับอีกฝ่าย

    ปล มาอัพบ่อยๆนะค่า
    #44
    0
  3. #43 fsn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 23 มีนาคม 2555 / 12:10
    เศร้าคะ
    #43
    0
  4. #35 สายลม (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 21 มีนาคม 2555 / 03:20
    เย้ๆๆๆๆ ดีใจจังจะได้อ่านแล้ว

    รอ ร้อ รอ และ รอ
    #35
    0