[FIC] yaoi [Hyunmin x Minkey] Time 2 love

ตอนที่ 10 : TIME 2 LOVE :: P8**

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 456
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 ก.ย. 58

 

T I M E 2 L O V E

 

-8-

 

 

ยามสายของวันแสงแดดที่สาดเข้าถึงในห้องไม่ได้ทำให้ร่างสองร่างที่อยู่บนเตียงกระดิกเลยซักนิด กลับยิ่งทำให้ทั้งคู่ขยับหนีนอนก่ายกันอยู่บนเตียงแข่งกันไม่ยอมตื่นกันไปเข้าอีก

 “คิบอมอา คิบอมมมมมม คีย์ จงฮยอน จงฮยอนอา ตื่นได้แล้วนะสายแล้วเดี๋ยวก็พากันไปเรียนไม่ทันหรอกพวกนายเนี่ย” เสียงของหญิงสาวร่างบางตะโกนขึ้นมาจากชั้นล่างของบ้าน วันนี้ซูยอนเองก็มีนัดประชุมกับลูกค้ารายใหม่ที่จะมาทำธุรกิจกับเธอตอนบ่าย เลยทำให้เธอได้ตื่นสายกับเขาบ้างแต่ไม่คิดว่าไอ้น้องชายสองตัวที่นอนอยู่ข้างบนมันจะยังไม่ตื่นอีก นอนกินบ้านกินเมืองจริงๆ

จงฮยอนนายไปก่อนดิเสียงอู้อี้ของร่างบางที่ซุกอยู่ในผ้าห่มเพื่อหลบจากแสงแดดเอ่ยขึ้น

อื้อมีเพียงเสียงครางเท่านั้นที่ออกมาก่อนที่จงฮยอนจะพลิกตัวไปก่ายร่างบางที่นอนอยู่

ไปดิ~”คีย์บอกด้วยเสียงงัวเงียอีกครั้ง

พวกนาย….”เสียงหนึ่งดังขึ้นมาจากหน้าห้องก่อนที่จะ

ผลัก ตุ๊บ

โอ้ย!!!!

อะไรเหรอฮะ อะ มินโฮยังไม่ทันที่ร่างสองร่างจะได้สติ จงฮยอนถูกถีบลงไปนอนกองบนพื้นก่อนที่ร่างบางจะถูกฉุดให้ลุกขึ้นออกมาจากเตียงด้วยอาการสะลึมสะลือทั้งคู่

ทำอะไรของนายวะจงฮยอนที่ยังไม่ได้สติโผล่หัวขึ้นมาดูเหมือนจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าคนที่ถีบเขาตกเตียงไปนั้นคือ ‘มินโฮ

แล้วใครใช้ให้มานอนกับคนของฉันวะมินโฮตวาดลั่นก่อนที่จะมองจงฮยอนอย่างหัวเสีย

นาย….”จงฮยอนมองหน้าบุคคลที่สามที่เขาไม่คิดว่าจะเข้ามาในห้องนี้ได้อย่างง่ายก่อนที่จะมองไปที่ประตูห้อง พี่ซูยอนคงบอกว่าอยู่บนห้องแล้วมินโฮก็คงถือวิสาสะเข้ามาแน่ๆ

 “มีอะไรกันเหรอใบหน้าของหญิงสาวโผล่ออกมามองเหตุการณ์ในห้องก่อนที่จะส่งยิ้มเจือนมาให้พวกเขา ทำไมพี่เขาถึงปล่อยให้ไอ้โย่งนี้เข้าห้องมาได้

ไปอาบน้ำเดี๋ยวนี้ เดี๋ยวฉันไปส่งเสียงของมินโฮดังขัดความคิดของจงฮยอนก่อนที่เขาจะมองมาที่ตนเองที่เปลือยท่อนบนกับคีย์ที่ใส่แค่เสื้อกล้ามตัวใหญ่กับกางเกงขาสั้นด้วยใบหน้าโกรธจัด

นี่นอนกันเฉยๆหรือทำอะไรกันแน่” มินโฮถามขึ้น

“แล้วนายมายุ่งอะไรด้วยวะจงฮยอนเอ่ยก่อนทำหน้าหัวเสียสุดๆ มาปลุกเช้าๆ แบบนี้แถมยังมาทำเขาเจ็บตัวอีก

ก็แค่นอนเฉยๆคีย์ทำหน้ามุ่ยตอบออกไป เอาจริงๆ คือตอนนี้ตั้งสติไม่ทันอยู่ๆ ก็มาโวบวายแต่เช้าเขาก็งงนะซิ

หึ ไปอาบน้ำเลยพูดจบมินโฮก็ลากคีย์ออกจากห้องไปทันทีโดยที่คีย์ยังไม่ทันได้ตั้งตัวเลยซักนิด

มีอะไรกันเหรอพี่ซูยอนที่ยืนอยู่หน้าห้องถามขึ้นอีกครั้ง

เฮ้อ~”จงฮยอนถอนหายใจกับพี่ตรงหน้าก่อนที่จะมองไปที่เธอ

ถ้าโจรเข้าบ้านพี่จะรู้ไหมจงฮยอนบ่นเบาๆ ให้กับร่างบางก่อนที่จะสะบัดหัวตัวเองเบา จากอาการครึ่งหลับครึ่งตื่นของเขา

หือ?”ซูยอนมองมาที่จงฮยอนอย่างสงสัย

ก็พี่ชอบปล่อยให้ใครเข้าออกบ้านง่ายเกินไปนะซิ ถ้าไม่ใช่ผม ไม่ใช่มินโฮ พี่จะทำยังไง

….

ขอโทษฮะ ผมแค่เป็นห่วงพี่เฉยๆ

ไม่เป็นไร พี่คงเชื่อใจใครง่ายเกินไปจริงๆ แหละซูยอนตอบพร้อมกับส่งยิ้มบางๆมาให้ นั้นก็ทำให้จงฮยอนรู้สึกผิดไปเกินครึ่งแล้วเพราะเขารู้นะซิว่าพี่ซูยอนยังคงคิดถึงใครบางคนอยู่เสมอคนที่คบกันมาตลอด 3 ปี ที่หักหลังเธอ

ผมขอได้ไหม….

หืม อะไรเหรอ?”

คนที่พี่จะเชื่อใจอีกครั้งขอให้เป็นผมแทนจงฮยอนบอกร่างบางตรงหน้าก่อนที่จะมองไปที่เธอหวังว่าเธอเชื่อในสิ่งที่เขาพูดแต่กลับไม่มีเลย

จงฮยอนพี่เคยบอกเราไปแล้วนะ

ผมขอเป็นคนดูแลพี่ได้ไหม

‘…..’

ผมชอบพี่จริงๆนะ

จงฮยอน!!’

ผมจะไม่ทำให้พี่เสียใจเด็ดขาด ผมจะดูแลพี่ให้ดีกว่าเขา

จงฮยอน พอเถอะนายก็รู้ว่าพี่รักนายได้ถ้าพี่ตอบรับนายตอนนี้คนที่เสียใจที่สุดมันคือนายนะ

‘……’

แต่ถึงตอนนั้น คนที่พี่รักก็คงไม่ใช่นาย

‘…..’

ขอโทษนะ จงฮยอน

ภาพหนึ่งย้อนเข้ามาในความทรงจำมันผ่านมานานแล้วแต่จงฮยอนเองก็ยังจำได้ดี สิ่งที่ร่างบางตรงหน้าเคยบอกเขาว่าผู้ชายที่ยืนข้างเธอจะไม่มีวันเป็นเขาเด็ดขาด แต่เขาก็ยังพยายามที่จะดื้อดึงต่อไปแค่หวังว่าความพยายามของเขาที่ทำมันมาตลอดหลายปีจะทำให้ร่างบางหันกลับมามองเขาในฐานะผู้ชายคนนึง ที่ไม่ใช่น้องชายไม่ใช่แค่เพื่อนสนิทของคีย์ แต่เป็นในฐานะผู้ชายคนนึงที่เฝ้ารักเธอตลอด…..แต่มันคงไม่มีวันนั้นใช่ไหม?

 

T I M E 2 L O V E

 

คอนโด H

รถสปอตร์คันหรูจอดลงที่ลานจอดรถแต่กลับไม่มีแม่แต่ใครซักคนที่จะก้าวลงมา สองมือหนากำพวงมาลัยแน่น พร้อมกับระงับความคิดของเขาที่มันกระเจิดกระเจิง ไปตั้งแต่เมื่อเช้าที่เห็นภาพคนที่เขาตามแจนอนกับผู้ชายอีกคนขึ้นชื่อว่าเป็นเพื่อนสนิทของร่างบาง ถึงอย่างนั้นก็เถอะเขารู้ว่ามันก็แค่เพื่อน ถึงนอนกันมันก็ไม่เสียหายอะไร แต่ทำไมเขาต้องดูเป็นเดือดเป็นร้อนกับเรื่องนี้ด้วยทั้งที่ไม่เคยแคร์แม้ผู้หญิงของเขาในสต็อคจะไปนอนค้างกับผู้ชายคนอื่นพอรู้เขาก็แค่เขี่ยทิ้งแต่กับคนนี้มันไม่ใช่

ห้ามลง!!”เสียงเข้มตวาดลงก่อนที่จะรีบจับประตูรถให้ปิดสนิทอีกครั้งเมื่อเห็นว่าร่างบางกำลังจะลงจากรถ

นายเป็นอะไรของนายเนี่ยมินโฮ

ฉันบอกว่าห้ามลง

ชเวมินโฮนายต้องการอะไรห๊ะ ฉันต้องไปเรียนนะคีย์หันมามองร่างสูงที่นั่งอยู่ข้าง บอกว่าจะไปส่งแต่ทางที่มามันไม่ใช้ทางไปมหาลัยแถมยังเป็นคอนโดที่เขาคิดว่าน่าจะเป็นของมินโฮเองด้วย

บอกมาเดี๋ยวนี้ว่าเมื่อคือนายทำอะไรกันมินโฮถามซ้ำอีกครั้ง ตลอดเวลาที่นั่งรถด้วยกันมีเพียงคำถามนี้เท่านั้นที่ออกมาจากปากของร่างสูง

ฉันจะทำอะไรมันก็เรื่องของฉัน นายไม่เกี่ยวคีย์ตอบก่อนที่จะพยายามเปิดประตูรถ

คิมคิบอม!!!”มินโฮตวาดลั่นจนร่างบางตกใจก่อนที่จะกระชากคีย์ให้หันมามองเขา

นายจะเป็นของใครไม่ได้นอกจากฉันคนเดียว

นี่ ฉันไม่ใช่ของของใคร แล้วก็จะไม่เป็นของนายด้วย ปล่อย!!”คีย์พยายามแกะมือที่บีบไหล่เขาด้วยมือเดียวออกก่อนจะพยายามพลักมินโฮให้ออกไปจากตัวเขาแต่กลับไม่ได้ผล

เป็นแน่ สิ่งที่ฉันอยากได้ยังไงก็ต้องได้รวมทั้งนายด้วย

ไม่มีวัน!!!

จะลองเลยไหมละสิ้นคำมินโฮก็ซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวก่อนที่จะลิ้มลองความหวานด้วยลิ้นสากของเขา

นี่มินโฮจะทำอะไรน่ะ ปล่อยนะร่างบางพยายามผลักคนที่ปิดทางรอดของเขาออกแต่ดูเหมือนจะไม่เป็นอย่างที่เขาคิดเลยแม้แต่น้อยมินโฮแข็งแรงกว่าเขามาก ใบหน้าของร่างสูงยังคงซุกลงทั้งซ้ายและขวาของเขาก่อนที่ริมฝีปากหนาจะประกบลงที่ปากบางๆ ของเขาพร้อมกับมือที่เริ่มลูบไล้เข้าไปในสาบเสื้อของคีย์

อื้อเสียงประท้วงยังคงอยู่ในลำคอก่อนที่จะเปลี่ยนมือไปทุบไหล่กว้างให้ปล่อยเขา ลิ้นร้อนๆ ถูกส่งเข้าไปเล่นกับลิ้นที่ดูจะไม่ประสีประสากับเรื่องอย่างว่าเอาซะเลย มินโฮกวาดลิ้นลิมลองข้างในโพรงปากพร้อมกับลิ้นเล็กที่กำลังหนีแต่ดูเหมือนมันจะเป็นทางที่ทำให้ร่างสูงสนุกกับการไล่ต้อนซะมากกว่า

อื้อเสียงหวานเล็ดรอดออกมาจากในลำคอ ก่อนที่จะเปลี่ยนจากมือที่ทุบกลับเป็นขยำเสื้อของเขาแทนด้วยความหวาบหวามคีย์กำลังสติหลุด….

‘Dream Girl ซอนเน จับพิล ดึท จับพีจี อันนึน Dream Girl เมอิล บัม อีรอกเค นอล กีดารยอ

โทรมาทำไมตอนนี้วะ” มินโฮสบถทันทีที่ได้ยินเสียงโทรศัพท์  เขาจะไม่รับก็ได้ถ้าไม่ติดว่าเบอร์ที่โทรเข้าจะเป็นเรื่องงาน  มินโฮมองร่างบางตรงหน้าก่อนที่จะยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจก่อนที่จะผละตัวออกมานั่งที่คนขับตามเดิม

ถ้าไม่ติดว่าเรื่องงานนายเสร็จฉันแน่

….”ร่างบางสูดอากาศเข้าปอดก่อนจะเลี่ยงมองออกไปนอกกระจกรถ จริงๆ มันไม่ใช่ครั้งแรกที่มินโฮจะทำอะไรลุ่มล่ามกับเขาแต่นี้มันเป็นการจูบครั้งแรกที่เขารู้สึกหวาบหวามแล้วควบคุมตัวเองไม่อยู่ ผิดกับมินโฮที่ดูจะถนัดและชอบใจกับการกระทำของตัวเองซะมากกว่า โดยลืมนึกไปถึงจิตใจของเขาที่ไม่ชอบการกระทำแบบนี้ นิสัยเสีย

ครับ

อือ รู้แล้ว

ครับ ผมจะขึ้นไปเดี๋ยวนี้แหละสิ้นเสียงมินโฮก็เอนตัวพิงกับเบาะพร้อมกับถอนหายใจ ก่อนจะลงจากรถแล้วอ้อมมาอีกฝั่งเพื่อเปิดประตูให้คีย์ที่นั่งอยู่ไม่พูดอะไร

ไปกันเถอะเสียงเข้มอ่อนลงก่อนจะก้มหน้าลงไปส่งยิ้มให้กับร่างบางแต่กับไม่มีแม้เสียตอบรับหรือปฏิกิริยาของคนตรงหน้าเลยซักนิด

คีย์

ไม่ลงเสียงแข็งเอยขึ้นก่อนที่มินโฮจะเห็นว่าน้ำใสๆกำลังเอ่ออยู่ที่ม่านตาของคนนี้ แต่คนตรงหน้าก็พยายามไม่ให้มันไหล

คีย์…” 

อยากไปไหนก็ไป ฉันจะกลับบ้านพูดจบคีย์ก็ผลักมินโฮออกก่อนจะก้าวลงจากรถด้วยความเร็วแต่ก็ถูกร่างหนาดึงเอาไว้ให้หันมาหาเขา

เดี๋ยว คีย์ฉันขอโทษ

….

อย่าเพิ่งไปได้ไหม ฉันขอโทษเสียงเข้มและแววตาอ่อนลงจากเมื่อสักครู่คีย์กำลังมองร่างสูงตรงหน้า มันก็แค่กลลวงที่ร่างสูงมักจะใช้กับผู้หญิงที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขานั้นแหละ ทำแบบนี้บ่อยๆ ซินะถึงได้คิดว่าตัวเองอยากได้อะไรก็ต้องได้ มันเลยได้ใจคิดว่าเขาเป็นของเล่นของตัวเองหรือยังไง

นายก็คิดว่าฉันง่ายเหมือนคนที่นายเคยผ่านมาใช่ไหม?”คีย์ถามออกไป

ฉันไม่รู้หรอกว่านายผ่านมากี่คน แต่คนที่ฉันจะผ่านต้องไม่ใช่คนที่คิดว่าคนอื่นเป็นของเล่น ได้อะไรมาง่ายๆ อย่างนายน่ะไม่มีวัน” คีย์พูดเสียงแข็งก่อนที่พยายามแกะมือที่จับเขาเอาไว้แต่กลับไม่ออกซักนิด ร่างสูงกลับจับมันแน่นกว่าที่เคยด้วยซ้ำ

ช่างเถอะฉันคงพูดอะไรผิดไปพูดจบมินโฮก็ลากคีย์ให้เดินไปกับเขา ไม่มีคำว่าสำนึกผิดอยู่ในหัวหรือไง ชเวมินโฮนายมันคนเอาแต่ใจ นิสัยเสีย

นี่ จะไปไหนน่ะ ฉันไปไม่นะ นี่ มินโฮคีย์ที่พยายามดื้อดึงตัวเองให้ออกจากการเกาะกุมอีกครั้งแต่ก็เหมือนเดิม มินโฮก็พาเขาเข้ามาในลิฟต์แล้ว

จะทำอะไร จะพาฉันไปไหนคีย์ที่พยายามสะบัดมือหนาออกอีกครั้งแต่ก็ไม่ได้ผลเหมือนเคย

ห้องฉันมินโฮตอบพร้อมๆ กับที่ลิฟต์เปิดออก

ห๊ะ นี่ เดี๋ยว มินโฮ

ติดกระดุมนายซะ เดี๋ยวคนอื่นก็เห็นรอยนั้นหรอกถึงมินโฮจะเป็นคนบอกให้ติดแต่มือหนาเองซะ มากกว่าที่เป็นคนติดให้ก่อนที่ร่างบางจะจัดให้มันเข้าที่ พร้อมๆกับจูบที่ลงมาบนแก้มของเขาอีกครั้ง

นี่!!!

บอกแล้วไง ว่าขอโทษ” ยังไม่ทันที่ร่างบางจะพูดอะไรมินโฮก็เอ่ยดักหน้าเอาไว้ก่อนที่จะจับแก้ม นุ่มๆนั้น เปลี่ยนเป็นไล่ลงไปจับมือให้เดินตามมาอย่างว่าง่าย

ปิ๊ปมินโฮรูดคีย์การ์ดก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปพร้อมกับเสียงหนึ่งที่ดังออกมา

ย๊า!!!ชเวมินโฮ!!!

ครับ อยู่นี้ไงฮะมินโฮตอบเสียงเหนื่อยก่อนที่จะเดินเข้าไปในตัวห้องที่มีคนยืนกอดอกมองเขาอยู่ ‘พี่ดงเฮ

ฉันโทรไปหานายหลายรอบแล้วนะ ทำไมเพิ่งมาเอาป่านนี้

ก็มาแล้วนี้ไง

ยังจะมาพูดอีก เดี๋ยวแล้วนั้นใครดงเฮมองมาที่คนที่ยืนอยู่ด้านหลังของร่างสูงก่อนที่จะมองมาที่คีย์ที่ยืนนิ่งไม่พูดอะไร

เพื่อนผมเองคิบอมไง น้องสาว เอ้ย น้องชายพี่ซูยอน เจ้าของบริษัท K น่ะมินโฮเอ่ยก่อนที่จะมองมาคีย์ที่ตอนนี้ทำตาขวางไปแล้ว ก็ตลอดเวลาฉันคิดว่านายเป็นทอมนี่หว่า

หืม สรุปนายจะไม่ต่อจริงๆซินะ

ก็อย่างที่เคยบอกนั้นแหละครับทันทีที่มินโฮพูดจบดงเฮก็ตรงเข้ามาดึงมินโฮออกมากระซิบอย่างรวดเร็ว

นายคงไม่ได้ไปเซ็นสัญญากับบริษัทของเขาหรอกใช่ไหม

ยัง ผมกำลังคิดอยู่มินโฮตอบ แต่อันที่จริงก็ ‘เซ็นไปแล้วละ

เขาเสนออะไรมา ฉันจะให้นายเป็นเท่าตัว

ไม่ครับ ผมอยากไปก็คือไปเองข้อเสนอไม่เกี่ยวมินโฮตอบพร้อมกับส่ายหัวเบาๆ กับความคิดตื้นๆ ของอดีตผู้จัดการของเขาก่อนที่จะโดนเขกหัวเพราะทำท่าว่าดงเฮคิดไม่เป็น

เจ็บนะครับ

นายคงไม่ได้ย้ายเพราะเด็กคนนั้นใช่ไหมดงเฮเหลือกตาไปมองคีย์นิดนึงก่อนที่จะมองมาที่มินโฮ

บอกแล้วไงว่าไม่น่ะ” ‘แต่ก็แอบมีส่วนนิดหน่อย

เฮ้อ ช่างเถอะๆ แล้วนี่นอนหรือยัง เดี๋ยวเย็นนี้นายมีงานอีกนะดงเฮผละออกจากมินโฮก่อนที่จะเอ่ยถามอย่างเป็นห่วง มินโฮส่ายหน้าก่อนจะส่งยิ้มมาให้พี่ชายตรงหน้า

ฉันต้องไปแล้วนายก็นอนพักซะแค่นี้คิบอมมันคงด่าฉันแล้วมั่งเนี่ย

หืม ผมเปล่านะครับคีย์เอ่ยขึ้นมาก่อนที่จะมองมาที่ดงเฮด้วยสีหน้าบอกไม่ถูก เขาเกี่ยวอะไร

เอ่อ ไม่ใช่นายหรอก พี่เขาหมายถึงอีกคนน่ะมินโฮตอบคีย์พยักหน้าอย่างเข้าใจถึงแม้จะไม่อยากมองหน้าคนร่างสูงก็ตาม ก่อนที่จะมีเสียงกดออดหน้าห้องของเข้าดังขึ้นมาพอดี

เอ่อ เดี๋ยวผมเปิดให้ครับทันทีที่พูดจบคีย์ที่ไม่ได้อยู่ในการสนทนาของทั้งคู่ก็อาสามาเปิดประตูให้

O_O!!!!

O_O!!!

ทันทีที่เปิดประตูออกมาร่างสูงที่คุ้นตาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ก่อนที่ดวงตาของทั้งคู่จะเบิกกว้าง ร่างสูงที่เรารู้จักดีในฐานะแฟนของพี่สาวและรุ่นพี่มหาลัยคนสนิทแต่ตอนนี้มันกลายเป็นอดีตไปแล้ว ซึ่งตอนนี้ยืนอยู่หน้าเขา ‘คิมคิบอม….

คิบอม ฉันกำลังจะกลับพอดีเลยดงเฮที่เดินโผล่มาจากข้างหลัง แทรกตัวออกมาก่อนที่จะหันกลับมาทางมินโฮที่เดินมาขนาบข้างหลังของคีย์

หืม มีอะไรกันเหรอดงเฮที่สังเกตเห็นอาการแปลกๆ ของทั้งคู่เอ่ยถามขึ้น

รู้จักกันเหรอ?”คิบอมหันไปถามดงเฮที่ยืนอยู่ข้างๆ

หืมใครอ่าคิบอม น้องชายของคุณซูยอน บริษัทที่มินโฮถ่ายแบบโฆษณาด้วยไงเขาเป็นเพื่อนกับมินโฮนะดงเฮที่มองมาตามสายตาของคิบอมเอ่ยก่อนที่ร่างสูงจะพยักหน้าก่อนที่จะมองมาที่ร่างบางก่อนกระตุกยิ้มร้ายแค่คีย์เท่านั้นที่เห็นมัน

            “กลับเถอะ ฉันมีงานต่อมินโฮฉันกลับก่อนนะดงเฮส่งยิ้มมาให้กับมินโฮก่อนที่จะดึงคิบอมให้เดินตามออกไป คีย์มองตามร่างสูงทั้งสองร่างที่เดินจากไป ก่อนที่จะตัดสินใจเดินตามพวกเขาทั้งคู่

            “คีย์เดี๋ยว นายจะไปไหนมินโฮเรียกร่างบางก่อนที่จะกึ่งวิ่งกึ่งเดินมารั้งคีย์ให้หยุด แต่คีย์ก็สะบัดมันออกก่อนที่จะรีบวิ่งไปดึงคอเสื้อของคิบอมที่ชื่อเหมือนตัวเองให้หันกลับมา

ผลัก!!!!’

คีย์วาดหมัดลงบนใบหน้าอันหล่อเหลาของคิบอมก่อนที่ร่างสูงจะทันตั้งตัวก็ลงไปกองกับพื้นซะแล้ว

 

ตั้งแต่เมื่อไหร่?’เสียงหวานเอ่ยขึ้นก่อนจะมองชายตรงหน้าอย่างต้องการคำตอบ

คิบอม

‘…’

คิมคิบอม!!!!’

นานแล้ว…..ฉันว่าเราเลิกกันเถอะ

ห๊ะ!!???’

พอเหอะ อย่าให้ฉันพูดไปมากกว่านี้เลย

‘…..’

ขอโทษนะซูยอน แต่เราจบกันแค่นี้ดีกว่า

จริงๆแล้วเขาก็ไม่ได้ตั้งใจจะลงมาเห็นเหตุการณ์แบบนี้หรอก แต่เพราะเสียงเรียกของพี่ซูยอนที่ตอนแรกเขานึกว่าเรียกตัวเองต่างหากละที่ปลุกเขาที่นอนซมอยู่ในห้องให้ออกมาเห็นเหตุการณ์และภาพต่างๆเหล่านั้น

เขารู้มานานแล้วว่าชายที่พี่ของเขายืนอยู่ด้วยมีผู้หญิงคนอื่นรู้มาได้ซักพัก แต่เขาก็คิดว่านั้นก็แค่อารมณ์ของผู้ชายที่อยากจะลองมีใครคนอื่นดูบ้างแต่มันไม่ใช้ เพราะเมื่อเขาเริ่มเห็นคิบอมควงคนนั้นไปไหนมาไหนตลอดเวลาที่พี่ซูยอนทำงานโดยที่เธอไม่รู้พี่ของเขาก็โดนเขี่ยทิ้งโดยที่ไม่รู้ตัว

 

เฮ้ย คิบอมเป็นอะไรหรือเปล่าดงเฮลงลงไปดูคิบอมที่ล้มลงไปกับพื้นก่อนที่มินโฮจะวิ่งมาถึง

ผมขอเตือนนะครับคุณดงเฮ ถ้าไม่อยากเสียใจคิบอมไม่ได้เป็นอย่างที่คุณเห็นหรอกนะครับถึงแม้ว่าคีย์จะพูดกับดงเฮก็ตาม แต่สายตากลับจ้องไปทางร่างที่กองอยู่กับพื้นอย่างไม่เกรงกลัวเลยซักนิด เพราะเขารู้ดีว่าคนนี้ๆ คงไม่หยุดอยู่แค่ผู้จัดการของมินโฮแน่ๆ

คีย์นายทำอะไรน่ะ

ลงโทษไงคีย์ตอบก่อนจะมองร่างสูงที่ปาดเลือดที่มุมปากอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร

หึ นายมันก็ทำได้แค่นี้แหละ คิมคิบอมคิบอมเอ่ยขึ้นพร้อมกับที่เขายืนขึ้นแล้วยิ้มมุมปากอย่างที่เขาจะชอบทำ

อย่างน้อยก็พอใจที่ได้ต่อยหน้าพี่แทนทีจะเป็นพี่ซูยอน

เหรอ ซูยอนบอกให้นายมาต่อยฉันหรือไงคิบอมเอ่ยก่อนจะก้มหน้าเข้ามาใกล้ๆ คีย์ที่มองเขาตาขว้าง

เปล่า แต่ผมทนไม่ได้ที่ไม่เห็นพี่ซูยอนไม่ทำอะไรเลยต่างหาก

เหรอ….แล้วพอใจหรือยัง

ถ้าผมตอบว่ายังพี่จะให้ผมวาดหน้าพี่อีกซักรอบไหมละคีย์ตอบ

ได้…..ถ้าแลกกับ…”คิบอมเข้าใกล้ร่างของคีย์ก่อนที่จะลูบไล้โคล้งหน้าของร่างบาง

อย่ามายุ่งกับคนของผมมินโฮปัดมือสากออกก่อนที่จะมายืนบังคีย์เอาไว้ จ้องหน้าคิบอมเขม่ง ‘เกลียดชะมัดคนที่ชอบมายุ่งกับของๆเขา

หือ?? อ่อ ง่ายกว่าที่คิดแฮะคิบอมมองหน้ามินโฮอย่างแปลกใจก่อนที่จะมองมาที่คีย์แล้วเห็นรอยแดงที่ต้นคอ

อย่ามาทำเป็นรู้ดีมินโฮเอ่ยอย่างไม่เกรงกลัวเลยซักนิด ถึงแม้ว่าคนตรงหน้าจะอายุเยอะกว่าก็ตาม

หึ

ผมว่าพี่ดงเฮพาคนของพี่กลับเถอะพูดจบมินโฮก็บอกดงเฮที่ยืนอยู่ข้างหลังก่อนที่เขาเองจะดึงคีย์ให้เดินกลับมาที่ห้องเขาเอง ไม่รู้หรอกว่าร่างบางเจออะไรมาบ้างมันอาจเป็นเรื่องที่เขาเองไม่เคยรู้ แต่ที่รู้ตอนนี้คือเขาไม่ชอบใจนักที่พี่คิบอมทำท่าเหมือนอยากจะได้คนของเขานักหนา

ปล่อย!”คีย์สะบัดมือมินโฮออกก่อนที่จะมองหน้าร่างสูงอย่างหาเรื่อง

เผลอไม่ได้ทำไมชอบอ่อยไปเรื่อยเลย ห๊ะ!!

ห๊ะเมื่อกี้นายว่าไงนะฉันอ่อยเหรอบ้าหรือเปล่าไม่เห็นหรือไง ฉันวิ่งไปต่อยมันนะ มีตาเคยดูบ้างไหม?”คีย์ตะโกนใส่คนตรงหน้าที่ไม่เข้าใจเขาเลยซักนิดก่อนที่จะพ่นลมออกมาอย่างอารมณ์เสีย

ก็เห็นอยู่ว่าพี่เขาจะจูบนายอยู่แล้ว

อย่ามาตลก คิบอมมันไม่เหมือนนาย ใช่ว่าใครก็ได้

อย่ามาชวนทะเลาะมินโฮเอย

….”คีย์เลือกที่จะเงียบก่อนที่จะนึกได้ว่าคนตรงหน้าต่างหากที่เขาสมควรจะต่อยมากกว่า แล้วไหนเขาเข้ามาอยู่ที่นี่ตอนนี้แทนที่จะเป็นมหาลัย แล้วทำไมเขาเลือกที่จะตามมันมาด้วยทั้งที่เขาก็จะหนีก็ได้เมื่อกี้ คิดได้อย่างนั้นคีย์ก็หันหลังกลับทันทีพร้อมๆ กับมือหนาที่ดึงแขนของเขาเอาไว้(อีกแล้ว)

จะไปไหน?”

กลับบ้าน

ไม่ให้กลับ

นี้ โอ้ย!! นายจะทำอะไรฉันอีกเนี่ยทันทีที่สิ้นเสียงมินโฮก็โยนคีย์ลงบนเตียงก่อนที่จะตามมาทับร่างบางที่นอนอยู่

ไอ้มินโฮ ปล่อยฉันนะเว้ย!!” คีย์ดิ้นก่อนที่จะพยายามผลักร่างสูงให้ลุกออกจากตัวเอง

อยู่เฉยๆ ” คำสั้นๆ ที่ร่างสูงบอกก่อนที่จะจับมือบางไว้ขึ้นเหนือหัวทั้งสองข้างพร้อมๆ กับที่เขาโน้มหน้าลงไปที่ซอกคอขาวอีกครั้ง มันเป็นอะไรกับซอกคอฉันอีกแล้วว่ะเนี่ย!’

นี่มินโฮไอ้หื่นเอ้ย ปล่อยนะเว้ยฉันไม่ใช้ผู้หญิงในสต็อกของนายนะคีย์บอกอีกครั้งก่อนที่พยายามจะหันหน้าหนี แต่กลับเป็นช่องว่างให้ร่างสูงลิ้มลองความหวานของตัวเองซะมากกว่า

หึมีเพียงเสียงหัวเราะในลำคอเท่านั้นที่ตอบออกมาก่อนที่มินโฮจะหยุดและซุกหน้าลงที่ซอกคอขาวนั้นเฉยๆ โดยที่ไม่ทำอะไร

นายจะเป็นคนแรกที่ฉันจะไม่ทำอะไรถ้านายไม่อนุญาต เพราะฉะนั้นจากนี้นายไม่ต้องกลัวว่าฉันจะทำอะไรนายถ้านายไม่ต้องการมินโฮเอ่ยเสียงเบาก่อนที่จะเปลี่ยนมือมาจับที่เอวบาง

….

ฉันไม่อยากให้นายเห็นคนอื่นสำคัญกว่าฉัน จงฮยอน รวมทั้งรูปใบนั้นด้วย

ห๊ะ?”

ฉันขอเป็นคนสำคัญคนนั้นแทนได้ไหมมินโฮเอ่ยในลำคอซึ่งคีย์เองก็ได้ยินชัดเจน มินโฮกำลังตกหลุมรักเขาหรอนี่เขาคิดไปเองหรือเปล่าเพลย์บอยอบ่างมินโฮเนี่ยน่ะจะมาชอบเขาเขาไม่ได้คิดไปเองใช่ไหมแถมยังมาสารภาพในสถานการณ์ล่อแหลมแบบนี้อีก

นี่มินโฮ นายพูดเล่นอะไรอยู่เนี่ยคีย์ถามขึ้นเมื่อมินโฮเงียบเสียงลงเขาต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ

…..

นี่ มินโฮ

……

เฮ้ยไอ้โย่ง

zzzzZZZZZ  zzzzzZZZZZ

ไอ้บ้านี่ นายจะมาหลับทั้งที่ยังทับฉันอยู่แบบนี้ไม่ได้นะเว้ย

….

นี่ ชเวมินโฮ!!!!

          เออ ให้มันได้อย่างนี้ซิ

 

           

 

 

 

 

 

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

192 ความคิดเห็น

  1. #187 MyBum (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 11:16
    จงทำให้แทมินยิ้มและคุยด้วยได้แล้ว
    สงสารจินกิอ่ะ แทมินทำเหมือนเป็นคนอื่น
    #187
    0
  2. #151 ARMMOMII |♡ (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2556 / 09:01
    จงฮยอนน่ารักจัง อย่างน้อยๆก็ดูเหมือนแทมินจะอาการดีขึ้นนะ
    มีตุ๊กตามาให้แทมอีกต่างหาก >*//////*<
    #151
    0
  3. #141 เห็ดเป็ด (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2556 / 21:30
    แทมินแลดูโรคจิตเนอะไรเตอร์ ฮ่าๆๆ
    #141
    0
  4. #124 so daa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2555 / 21:19
    พระ-นางเขาจะคู่กัน โชคชะตาเป็นเรื่องชิวๆสิน่ะ
    #124
    0
  5. #123 so daa (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2555 / 21:19
    พระ-นางเขาจะคู่กัน โชคชะตาเป็นเรื่องชิวๆสิน่ะ
    #123
    0
  6. #112 Pmk (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2555 / 01:45
    แทมินเริ่มถูกชะตากะอิจงและสินะ อิอิ
    #112
    0
  7. #102 Just Just (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 9 พฤศจิกายน 2555 / 21:12
    จงฮยอนดูพูดมากไปถนัดตา??

    อิหู้จะทำไรน้องงงงงงง T[]T 
    #102
    0
  8. #88 kimmin hokey :))'' (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 มกราคม 2555 / 19:24
    กลับมาอัพเดี่ยวนี้น่ะ

    อยากอ่าน ๆค่ะ
    #88
    0
  9. #81 Kim Hyun Jah (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 ธันวาคม 2554 / 18:16

    มาอัพเร็วเร้ววววว~!!!!!>O< ไร้เตอร์คะ!!!

    #81
    0
  10. #76 mimifarisia (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2554 / 17:41

    อ้า... จงฮยอนสู้ๆนะ เอาชนะใจแทมินให้ได้ล่ะ

    #76
    0