>SpeeD LovE< :: ซิ่งสุดใจ รักนี้ให้เธอ

ตอนที่ 7 : >>SpeeD LovE!! :: Chapter 6 [rewrite]<<

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,421
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    6 เม.ย. 51



== == == == == == ==


Chapter 6 :: SpeeD!!


ขอบคุณสำหรับทุกเม้นค่า~ ตอนนี้กำลังอารมณ์ดีเพราะว่าสอบติดเตรียมแล้ว!! ก็เลยมาอัพตอนใหม่ให้ทุกคนเป็นการฉลองค่ะ >O<~

รักคนอ่านทุกคนนะค้าบบบ~



== == == == == == ==



สรุปว่านายเวฟไม่กลับมาห้องเรียนหลังจากพักเที่ยง และถ้าเป็นอย่างงั้น ฉันก็ต้องนั่งเหงาหงอยอยู่คนเดียว แต่เพราะว่าพวกชะนีสามตัวของฉันย้ายมานั่งข้างๆ ฉันแล้ว ก็เลยกลายเป็นโหวกเหวกโวยวายไป

พวกเธอเล่าเรื่องโรงเรียนนี้ให้ฉันฟังตั้งเยอะแยะ ว่าทั้งเวฟกับฟรีสต่างก็เป็นคนดังของโรงเรียน เพราะเป็นแกนนำของแก๊ง Hell Boys แก๊งซิ่งรถฝีมือดีที่สุด ที่มีสมาชิกจำนวนมาก และแน่นอน ในโรงเรียนนี้ก็มีสมาชิกแก๊งเด็กนรกอยู่ด้วยมากมาย

แน่นอน เสือหลายตัวย่อมอยู่ถ้ำเดียวกันไม่ได้ แก๊งส่วนใหญ่จึงถูกปราบไม่เหลือหลอ เหลือเพียงแก๊งใหญ่ๆ สามแก๊ง คือแก๊งยัยแม่มดโรคจิต แก๊งวูล์ฟเฟส (สงสัยจังว่าหน้าตาคนในแก๊งจะเป็นยังไง) แล้วก็แก๊งน้ำหวานเฮลส์บลูบอย ที่เป็นที่กรี๊ดกร๊าดของสาวๆ เป็นอันมาก

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะหน้าตาดีกันหมดน่ะสิ =__='

อีกอย่างตอนนี้ พวกนักเรียนในโรงเรียนต่างก็เริ่มพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องฉันกันแล้ว ซ้ำยังเรื่องที่ฉันไปตบกะโหลกผู้มีอิทธิพลแห่ง Hell Boys อีก มันเลยกลายเป็นว่าฉันคือ 'คนเบื้องหลัง' แกนนำของแก๊ง Hell Boys ไปซะได้...

พวกที่คิดมันต้องเอาตับอ่อนพิจารณาแทนสมองแน่ๆ =______=;;;

"แวร์ซายล์คนนั้นก็อยู่แก๊ง Hell Boys ด้วยนะ~"

"ใช่ๆๆ ฉันได้ข่าวว่าเธอซิ่งรถเร็วเป็นบ้าเลยด้วย"

"ฉันได้ยินว่าฉายาเธอคือราชินีแห่ง Hell Boys ด้วยนะ"

ราชินีแห่งนรกเรอะ เจ้าของฉายาดีใจตายเลย =___=''' ฉันได้แต่นั่งฟังน่ะ เพราะว่าพูดไม่ทัน ยิ่งยัยเอมน่ะ พูดน้ำไหลไฟดับ พูดเป็นต่อยงูต่อยปลาเลย
 
"นี่เมเปิ้ล ถ้าเธอกำราบยัยฟรอยด์ได้ก็ดีสิ"

"ทำไม?"

"ก็จะได้ขึ้นเป็นหัวหน้าแก๊งแซสซี่ฯ แทนไง~"

"No"

"ทำไมอ้ะ T_T"

"ฉันไม่อยากไปยุ่มย่ามวุ่นวายกับยัยป้ามหาภัยนั่น"

"แต่เธอสู้ฟรอยด์ได้น่า สวยกว่าด้วย"

อ๋อ เรื่องสวยกว่านั่นมันของตายล่ะ สิ่งมีชีวิตเพศหญิงทุกอย่างบนโลกนี้ล้วนดูดีกว่ายัยนั่นทั้งนั้น -_- ฉันนั่งเท้าคางฟังยัยนกกระจิบเม้าท์กันอย่างสนุกปากเรื่องยัยฟรอยด์แล้วก็แวร์ซายล์ในตำนานคนนั้น ก่อนจะค่อยๆ ผล็อยหลับไป

และสะดุ้งตื่นขึ้นทันทีที่มีคนยกตัวฉันลอยขึ้นจากพื้น

"อ๊า!! ทำอะไรน่ะ!?!"

"แก้แค้น =__=" เวฟอุ้มฉันขึ้นพาดบ่า ท่ามกลางเสียงกรี๊ดกร๊าดของยัยเอมและพวก โดยไม่คิดแม้แต่จะช่วยฉัน อ๊าก! ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!!

"บังอาจตีหัวฉัน"

"ก็นายโยนบาสใส่หัวฉันก่อน"

"ไม่สน"

"กรี๊ด! ทำไมเป็นคนแบบนี้ เจ๊ากันสิ เจ๊ากัน!!"

"ไม่เจ๊า เธอตีฉันแรงกว่า ศูนย์จุดห้านิวตัน"

ไอ้เวรนี่ =___=^^ ตอแหลเข้ากระดูกดำ ฉันทั้งทุบหยิกตีจิกกัดจนเล็บแทบจะหักจนฟันแทบจะหลุด หมอนี่ก็ยังไม่ปล่อย

ทำไมชอบอุ้มฉันนักเนี่ย!?!

"จำไว้ทีหลังอย่าซ่าส์กับฉัน"

"ทำไมยะ! -_-^"

"ผู้หญิงที่ไหนเถียงคำไม่ตกฟากอย่างเธอมั่งเนี่ย -*-"

"ไม่มีหรอก เพราะไม่มีใครหน้าตาดีอย่างฉันไง"

"หน้าตาดูได้ แต่นิสัยนี่..."

"เว้นทำไมยะ นิสัยฉันดีมากก็บอกมาเถอะ"

"พูดมาได้ ละอายใจมั่งมะ"

"พูดความจริงจะละอายใจทำไม"

"เฮ้อ..."

"ปล่อยฉันได้แล้ว!!"

"อ๊าก อย่ากัดหูสิวะ! โอ๊ยย~" ฉันกัดหูเขาอย่างแรงจนแทบจะขาดติดปากมาเลย แต่ดีว่าเขาปล่อยฉันลงมาซะก่อน ฮ่าๆๆๆ ในที่สุดยมทูตก็แพ้สาวน้อยธรรมดาอย่างฉัน

"ยัยบ้านี่"

"ใครใช้ให้ลักพาตัวฉันออกมาล่ะ"

"ชิส์..." เวฟสบถพึมพำ แล้วยกมือขึ้นเสยผม

อ๊ะ นั่น O_O อะไรน่ะ

"เป็นอะไรน่ะ?" ฉันร้องถาม เมื่อเห็นแผลที่แขนของเขาพอดี หมอนี่พับแขนเสื้อเชิ้ตขึ้นเพราะอากาศร้อน เวฟชำเลืองมองนิดนึงก่อนจะส่ายหน้า

"ไม่มีไร"

"ไปทำอะไรมาน่ะ แผลเหมือนมีดเลย"

"แค่ไอ้ฟรองซ์มันจะเอามีดเสียบฉันเท่านั้นแหละ"

"หา!!!"

"ตกอกตกใจทำไม แผลแค่นี้ไม่ถึงตายหรอกน่า" เวฟทำท่ารำคาญ แล้วทิ้งตัวพิงผนังตึก มันไม่ถึงตายก็จริง แต่มันอันตรายนี่นา ถ้าเกิดไอ้คนแทงมันตาดีกว่านี้แล้วมันแทงแม่นกว่านี้จะว่ายังไงล่ะ นายมิต้องไปซิ่งรถในยมโลกหรอกหรือ

"ก็มัน..."

"มันทำไม"

"เปล่า ไม่มีอะไร มันมายุ่งกับของๆ ฉันก็เท่านั้นแหละ" เวฟพูด นัยน์ตาสีดำของเขาหันมาจ้องหน้าฉันแวบหนึ่ง แล้วละสายตากลับไปมองท้องฟ้าเหมือนเดิม

"มองหน้าฉันทำไมยะ -_-^"

"ไม่ได้มอง"

"ตอแหล"

"หึ อยู่กับฉันนี่เถียงแว้ดๆๆๆ ไม่รักษาอิมเมจเลยนะ ทีอยู่กับไอ้ฟรีสละทำระริกระรี้"

"ระริกระรี้ที่ไหนกัน"

"ก็ที่นั่นแหละ"

"อีตาบ๊อง"

"ใช่สิ ฉันไม่เหมือนไอ้ฟรีสมันนี่" เวฟพูดพลางนั่งหน้าบูดเป็นตูดปลาหมึก เป็นอะไรของหมอนี่เนี่ย ประชดประชันยังกะผู้หญิงแน่ะ =_=

"ก็แหงละ ฟรีสออกจะน่ารัก"

"เออ มันน่ารัก ฉันมันกวนประสาทนี่"

"รู้ตัวด้วยเหรอ"

"..." เวฟเงียบไป อะไรกัน ปกติจะต้องเถียงกลับมาหน้าดำหน้าแดงนี่นา ไหงคราวนี้เงียบล่ะ หรือว่าจะจี้ใจดำ ฮึๆๆ

"..."

"อ้าว ทำไมเงียบไปละ"

"..."

"ใบ้กินเหรอ"

"..."

"เวฟ!!"

"แล้วจะมาคุยกับคนไม่น่ารักทำไมเล่า" เวฟพึมพำหน้ายุ่ง...

อย่าบอกนะว่าหมอนี่งอนน่ะ - -

"งอนเหรอ"

"จะบ้าเรอะ"

"ก็นายเงียบอ้ะ"

"ช่างฉัน!"

"ทำไมต้องตะโกน T_T"

"ว้าวุ้ย ร้องไห้ทำไมยัยบ๊อง"

"ก็นายตวาดใส่ฉัน T__T"

"ขอโทษ ขอโทษก็ได้!" เวฟขอโทษด้วยสีหน้าบูดเป็นตูดหมึก เป็นอะไรของนายเนี่ย ทำไมอยู่ดีๆ ก็อารมณ์แปรปรวน ประจำเดือนมาไม่ปกติรึไง -*-

"เป็นอะไรของนาย"

"เป็นคน"

จบข่าว =___________=''''''

"เฮ้อ... ฉันไปล่ะ"

"อะไรนะ คาบหกเพิ่งเริ่มเองนะ!"

"คาบหกมันวิชาศิลปะนะ -*-" โห... เวฟกับฟรีสนี่เกลียดวิชาศิลปะกันทั้งคู่เลย สมกับเป็นเพื่อนกันจริงๆ - - เวฟเดินไปที่โรงเก็บรถแล้วขับรถสีดำแล่นฉิวออกไปโดยไม่ใส่ใจกับยามที่นั่งหลับปุ๋ยน้ำลายยืดเป็นสายน้ำตกไนแองการ่า และฉันก็ขี้เกียจขึ้นไปเรียนศิลปะ

แต่ก็จำต้องขึ้นไปเรียน เพราะเด็กดีไม่ควรโดดเรียน~

 

== == == == == == ==

 

"แกต้องตาย...!!" เสียงหนึ่งดังขึ้นด้านหลัง ที่มองไปก็เห็นแต่ความมืดมิดสุดลูกหูลูกตา เสียงนั้นเย็นยะเยือกและฟังดูน่ากลัวเสียจนฉันตัวสั่นน้ำตาไหลพราก แต่ก็ขยับไปไหนไม่ได้ ส่งเสียงร้องก็ไม่ได้...

มือเย็นเฉียบแตะที่บ่าฉันเบาๆ...

กรี๊ดดดดดดดด!!

ฉันสะดุ้งลุกพรวดขึ้นนั่ง หัวใจเต้นแรงราวกับเหตุการณ์เมื่อกี๊เกิดขึ้นจริง...

ฝันร้ายอีกแล้ว T____T

ตั้งแต่เด็กๆ แล้วที่ฉันมักจะฝันร้ายแล้วก็ตื่นมากลางดึกอย่างนี้เสมอ จนทำให้ช่วงเด็กๆ ฉันแทบไม่กล้านอนคนเดียวเลยด้วย ต้องให้คุณแม่มานอนข้างๆ จนหลับไปแล้วนั่นแหละ แต่โตขึ้นฉันก็ทำยังงั้นไม่ได้ T^T

แง... ไม่ใช่ความผิดของฉันนะที่จะฝันร้ายแบบนั้นอ้ะ แต่เล่นเกมไบโอก่อนนอนเอง กลัวผีขึ้นสมองแต่อยากเล่น่งะ T___T

ซอมบี้มากมายเดินกันว่อนในหัวฉันทุกครั้งที่หลับตาลง แล้วก็... รู้สึกเหมือนมีมือเย็นๆ มาแตะหลังตลอดเลย แง้ๆๆๆ สงสัยคืนนี้ฉันคงนอนไม่หลับแหงเลย T^T แม่ก็ไม่อยู่ พ่อก็ไม่อยู่ พี่ชายก็ไม่อยู่ คืนนี้ฉันอยู่บ้านคนเดียว...

กึกก...

เสียงอะไรน่ะ! O_O

ฉันนั่งตัวสั่นอยู่บนเตียง รู้สึกเหมือนข้างล่างจะมีผีโผล่ขึ้นมาจับกินตับ T_T

แว๊ๆๆๆๆๆๆ

ปัง!!

เสียงดังปังดังขึ้นด้านล่าง ฉันหันไปมองนาฬิกา นี่มัน... ตีสองเข้าไปแล้ว ไม่มีทางที่ฉันจะก้าวลงจากเตียงแล้วลงไปดูข้างล่างเป็นอันขาด...

คนมันกลัวผีอะ ผิดปะ T_T

วิ้ววว...

แง...TOT ผีต้องอยู่นอกห้องแน่ๆ เลย... ฉันค่อยๆ รวบรวมความกล้าแล้วแหวกผ้าม่านออกดู...

"กรี๊ดดดดดดดดด!!!" ผี... ผีแน่ๆ มือยาวๆ มืดๆ ดำๆ แถมยังเสียงร้องไห้อีก... แง้ กลิ่นธูปด้วย! บ้านฉันศาสนาคริสต์ เพราะงั้นไม่มีทางมีกลิ่นธูปลอยมาแน่ๆ แง... พระเจ้าช่วยลูกด้วย ลูกสัญญาว่าต่อจากนี้ไปลูกจะเลิกเล่นเกมเกินห้าชั่วโมง ลูกจะเล่นไม่เกินสี่ชั่วโมงห้าสิบนาที T_T แงๆๆๆ

วิ้วว...

ฉันกระโจนไปคว้าโทรศัพท์มือถือมากดเบอร์มั่วๆ ออกไป ไม่เอาแล้ว ขอคุยกับใครซักคนหน่อยเถอะ T^T

~ใจ บอกว่าใช่เธอ... เพียงได้เจอ ก็เผลอ ก็หวั่นไหว ใจ...คงไม่โกหกฉัน...~

อ๊ะ นี่ฉันโทรไปหาใครกันเนี่ย มีเพลงด้วย เพราะดีแฮะ... เพลงนี้ฉันชอบด้วยล่ะ

[ฮัลโหล ใครวะ!]

จบกัน... ความเพราะของเพลง T_T เลือนหายไปทันทีที่เสียงนายโย่งปากหมาดังขึ้น ฉันต้องดึงหูโทรศัพท์ออกห่างตัวนิดนึงก่อน คนบ้าอะไรแหกปากยังกะโดนเชือด

[ถ้าไม่พูดวางนะโว้ย!]

"เดี๋ยวอย่าเพิ่งวาง!" ฉันรีบแหกปากร้องห้าม นายเวฟเงียบไปครู่หนึ่ง

[ใครน่ะ?]

"ฉันเอง"

[ฉันน่ะมันหมาที่ไหน]

ความรู้สึกฉันในตอนนี้คืออยากจะปา N73 ไปกระแทกผนังให้มันแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ =___=^^ เสียแต่ว่ามันแพงเหลือเกินฉันเลยยั้งมือไว้ได้ทัน

"เมเปิ้ล"

[ยัยจิ๋วเรอะ?]

"บอกว่าชื่อเมเปิ้ล"

[ฉันรู้จักแต่ยัยจิ๋ว]

"-_-^^^"

[นาฬิกาบ้านเธอเสียรึไง]

"เปล่า"

[งั้นนี่มันกี่โมงแล้ว]

"ตีสองสิบเจ็ดนาที"

[แล้วโทรมาหาฉันทำด๋อยอะไร!?! คนจะหลับจะนอน]

"ก็...ก็ฉัน...T^T"

[อ้าวเฮ้ย ร้องไห้ทำไมยัยบ๊อง]

"ไม่ได้ร้องไห้ซักหน่อย!!" ฉันร้องตะโกน แล้วรีบปาดน้ำตา ก็มันน่ากลัวนี่นา พอได้ยินเสียงตะโกน ก็เหมือนได้ยินเสียงไอ้ผีบ้าในฝันนั่นมันมาแตะไหล่ แงๆๆๆ

[เป็นอะไร...] น้ำเสียงเขาลดระดับความโหดลงมากลายเป็นน้ำเสียงอ่อนโยน เหมือนพ่อปลอบลูกยังไงก็ไม่รู้ - -*

"ฝันร้าย"

[ฝันร้าย!? ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เธออายุเท่าไหร่แล้วเนี่ย ก๊ากๆๆๆๆ]

"ขำนักใช่มะ ฉันวางก็ได้ =_=^^"

[เฮ้ๆๆๆ เดี๋ยวๆๆ ฝันร้ายเรื่องอะไร]

"เจอผี"

[ผียังไง]

"ซอมบี้ตัวใหญ่ๆ อยู่ในห้องมืดๆ เล็กๆ แคบๆ แล้วมันก็บอกว่าแกต้องตาย แล้วก็จะมาบีบคอฉัน แล้วก็..."

[เล่นเกมมากไปรึเปล่าเธอ]

"เปล่านะ T^T"

[แล้วโทรมาหาฉันทำไม]

"ก็...ก็... ไม่รู้ทำไมถึงกดโทรไปหานาย แต่ว่าฉันหยิบมือถือมาแล้วก็กดโทรออก... รู้ตัวอีกทีก็โทรไปหานายแล้วอ้ะ"

[หึ... แล้วทำไมไม่โทรไปหาไอ้ฟรีสมันล่ะ น่ารักมากไม่ใช่เหรอ]

"ฉันไม่มีเบอร์เค้า"

[เฮอะ ถ้ามีก็จะโทรไปใช่มั้ยล่ะ]

"ไม่นี่ ทำไมฉันจะต้องโทรไปหาฟรีส นายเป็นอะไรของนายเนี่ย =_="

[เปล่า]

"..."

[เฮ้อ... อย่าบอกนะว่าเธอฝันร้ายปุ๊บก็กระเด้งขึ้นมาร้องกรี๊ดแล้วก็บ้ากดโทรศัพท์มาหาฉันน่ะ]

"ไม่ใช่นะ! เมื่อกี๊มีผี นอกหน้าต่างฉัน ตัวยาวๆ มือยาวๆ มืดๆ ดำๆ สูงๆ แล้วก็มีเสียงผู้หญิงร้องไห้ด้วย แล้วก็ แล้วก็..." ฉันพูดรัวจนลิ้นพันกันไปหมด จนนายเวฟต้องรีบร้องห้ามเอาไว้

[เดี๋ยวๆๆ หยุดๆๆ ผีเผอที่ไหนกัน บ้าเหรอ]

"จริงๆ นะ มีกลิ่นธูปด้วย T___T"

[แม่เธอจุดธูปไหว้พระไว้ก่อนนอนรึเปล่า]

"บ้าเหรอ บ้านฉันศาสนาคริสต์"

[งั้นเธอก็ฝันไปเอง]

"บ้า!! มีจริงๆ นะ มืดๆ น่ากลัวอะ T__T"

[ลืมๆ ไปซะแล้วก็ไปนอนซะเถอะยัยบ๊อง]

"ไม่เอานะ แค่ฉันหลับตาก็เห็นซอมบี้จะมาบีบคอแล้ว" ฉันร้องโวยวายเมื่อนายบ้าเวฟทำท่าจะวางไปจริงๆ เสียงถอนหายใจดังขึ้นทันที ทำไมยะ คนมันกลัวผีอะ ผิดเหรอ!!

[อายุไม่ใช่น้อยๆ แล้วนะเธอ]

"แล้วทำไมยะ"

[กลัวผีเป็นเด็กๆ ไปได้]

"ผู้ใหญ่กลัวผีก็มีย่ะ"

[มีเธอคนเดียวน่ะสิ]

"มีเยอะแยะทั่วโลก - -"

[เอาเถอะ ฉันง่วง จะวางแล้ว]

"ถ้านายวาง ฉันจะฆ่าตัวตายแล้วไปหลอกหลอนนาย"

[เสียใจ ฉันมียันต์กันผี]

"แงๆๆๆๆๆๆ"

[ว้า วุ้ย... อย่าร้องไห้สิ]

"ฮือๆๆๆ โฮๆๆๆ"

[อย่าร้องสิยัยจิ๋ว]

"แง้ๆๆๆๆ"

[เออๆๆ ไม่วางก็ได้ ไม่วาง]

"คุยกับฉันจนกว่าฉันจะหลับ"

[เฮ้ย!]

"ไม่งั้นฉันจะฆ่าตัวตายเดี๋ยวนี้"

[ยัยจิ๋ว =_=]

"นายโย่ง"

[นี่มันตีสองแล้วนะยัยจิ๋ว]

"แล้วทำไม!! ก็ฉันนอนไม่หลับ!"

[เพราะฝันร้ายเนี่ยนะ ให้ตายเถอะ =__=] เวฟบ่นงึมงำ และสุดท้ายเขาก็ต้องอยู่คุยกับฉันจนได้ โฮะๆๆๆ มีเพื่อนคุยแล้วฉันถึงไม่จิตใจฟุ้งซ่าน แล้วก็จะได้ลืมเรื่องผีนอกหน้าต่างนั่นไปซะ~

[นายใช้รถยี่ห้ออะไรเหรอ]

[Nissan Skyline R-34 560 แรงม้าเลยนะ ฉันแต่งเองกับมือ ลงเงินไปตั้งเยอะ จนฉันจำไม่ได้แล้วว่าเท่าไหร่ล

"O_O นายไปเอาเงินมาจากไหนเยอะแยะ"

[เออ เอามาจากนายใหญ่ของแก๊ง Hell Boys]

"ไอ้แก๊งน้ำหวานนี่ปกติทำอะไรกันเหรอ"

[น้ำหวานอีกแล้วเรอะ =__='']

"..."

[ก็ซิ่งรถไง นายใหญ่มีสนามแข่งไว้แข่งกันเอง แล้วก็บางที... ไปแข่งที่ถนนสายหลักในกรุงเทพอะ ส่วนมากแข่งนอกสนามแข่งของนายใหญ่ ของรางวัลจะสูงลิบลิ่ว แถมบางทีอาจจะมีผู้หญิงแถมมาด้วย] เวฟสาธยายยาวยืด ชิส์... อย่างหมอนี่คงเอาผู้หญิงไปนอนกอดประจำล่ะสิ เห็นบอกว่าเร็วนักหนา

"แล้วฟรีสล่ะ เค้าขับรถอะไรเหรอ"

[จากัวร์ สีแดงเพลิง 600 แรงม้า]

"ว้าวว~ ก็เร็วกว่านายสิ"

[แหงเสะ! มันเอาเครื่องไปโมดิฟายซะจนเร่งได้ขนาดนั้น แม่งโคตรบ้าพลัง -*-]

"แล้วทำไมไม่เห็นเค้าขับจากัวร์เลย"

[มันก็เก็บไว้ที่อู่ดิ เก็บไว้ข้างๆ สกายไลน์ของฉัน แล้วไอ้คันสีแดงที่มันขับอยู่อ่ะ Civic type-R ที่มันเอาไปโมใหม่ จนแรงกว่าปกติ 240 แรงม้า เอาไว้ขับปกติ] เวฟพูด และฉันก็สงสัยยิ่งนักว่าไอ้พวกนี้แม่งเงินเหลือกันหรืออย่างไร ซื้อรถมาใช้พร่ำเพรื่อ แถมแต่งซะอีก ใช้เงินเท่าไหร่ฉันไม่ค่อยอยากจะนึก พอๆ กะพี่ชายฉันเลย Mercedes – Benz SLK 200 คันหรูนั่นก็คุณพ่อซื้อให้วันเกิด ยังดีที่ไม่ได้เอาไปแต่งเครื่องไว้แข่งเหมือนไอ้พวกนี้
 
เสียดายรถน่ะ

ฮ้าววว~ ฉันชักง่วงแล้วนะเนี่ย >O<

[ส่วนไอ้คันที่ฉันขับอยู่ทุกวี่ทุกวันนั่นมันของลูกน้องฉัน นั่นโตโยต้า ติดทวินเทอร์โบ หรูมะๆ]

"ฮื่อ... สวยดี"

[เครื่องนั่นเร่งได้ 450 แรงม้า]

"แล้วมันใช้แข่งได้ปะ"

[ได้ แต่ยังไงก็แพ้ฉัน]

"เบื่ออ้ะ T^T คุยเรื่องอื่นเถอะ"

[ยัยนี่ -_-^^]

"รู้แล้ว! เล่านิทานให้ฉันฟังหน่อย!"

[ว่า...ว่าอะไรนะ] เวฟทำเสียงตกอกตกใจมาก ทำไมยะ แค่ให้เล่านิทานนี่ต้องตกใจขนาดนั้นเชียวเหรอ เว่อร์ๆๆๆ

"เล่านิทานๆๆๆๆ"

[จะบ้าเหรอ ฉันไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กนะ ยัยบ๊อง]

"ก็จะฟังอ้ะ!"

[เออ ก็ได้วะ!]

"ทำไมต้องตวาดด้วย!"

[ฉันไปตวาดเธอตอนไหนฮะ!?]

"ก็ที่ทำอยู่นี่มันเรียกว่าอะไรเล่า อีตาบ๊อง!"

[เออ ขอโทษ -*-]

โฮะๆๆๆ ฉันชนะ >_<V

[กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีกระต่ายกับเต่า...]

"เล่าอะไรสร้างสรรค์กว่านี้ได้มะ"

[=____=^^^ Once upon a time. There's a young beautiful girl. She has a long black hair, white skin like snow, and red lips like blood…]

"ไม่อ๊าวววววว!!"

[จะเอาเรื่องอะไรว่ามา =______=''''']

"เอาชาวนากับงูเห่า"

[=____=''' เธอ...]

"ทำไม!"

[รสนิยมประหลาดดีนะ]

"มีปัญหาเรอะ -_-^"

[เออๆๆ ไม่มีๆ กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว ยังมีชาวนาคนหนึ่ง เป็นคนจิตใจงดงาม จนติดจะโง่เง่าเต่าตุ่น เล็กน้อยถึงปานกลาง ไปเจองูเห่าสาวสวยใกล้ตายตัวนึง แม่งตอแหลหลอกลวงว่า...]

"เล่าดีๆ สิ!!"

[โว้ย! ฉันอุตส่าห์ตื่นมาตอนดึกดื่นเพื่อจะมาเล่านิทานให้เธอฟังเนี่ยนะ ยัยติงต๊อง ผีเผอที่ไหนไม่มีหรอก ไปนอนซะไป ดึกแล้ว]

"ไม่เอา T^T จะฟังนิทาน"

[เออ งั้นก็เงียบๆ แล้วฟัง]

"T^T"

[งูเห่าสาวสวยตอแหลหลอกลวงชาวนาแสนโง่ว่าบาดเจ็บใกล้ตายแล้ว ช่วยสงเคราะห์ดูแลก่อนตายที ชาวนาก็หลงเชื่อ เพราะแม่งโง่หลงเสน่ห์ความสวยของงูเห่า แล้วแม่งก็เก็บงูเห่าไปเลี้ยงประคบประหงมยังกับคนบ้าโรคจิตหื่นกาม แล้วก็...]

ยิ่งฟังฉันยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ใช่เรื่องชาวนากับงูเห่าฉบับออริจินัล -_- แต่ถ้าไปขัดหมอนี่อีกเดี๋ยวฉันต้องโดนด่าแหงๆ ฉันเลยนอนเงียบซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มแล้วนอนฟังนิทานภาคพิสดารของนายโย่งต่อไป และหาวครั้งที่ร้อยเจ็ดสิบแปดจุดห้า >O< เริ่มง่วงแล้วฉัน

[งูเห่านานวันก็แข็งแรงขึ้น และปีกกล้าขาแข็งขึ้นจนร่างกายสมบูรณ์ในที่สุด นางงูเห่าแพศยาต้องการจะดื่มเลือดของคนโง่ๆ ที่คอยดูแลมันมาตลอด วันหนึ่งเลยแว้งกัดชาวนาเข้าให้...]

"..."

[ชาวนาตายในที่สุด เหตุเพราะหลงรักงูเห่าแสนอันตรายเข้า]

"..."

[เฮ้...]

"..."

[หลับไปแล้วเรอะ...]

"..."

[ยัยจิ๋ว -_-^ บทจะหลับก็หลับกันไปง่ายๆ เลยเรอะ]

"..."

[เฮ้อ... หลับฝันดีละกันยัยจิ๋ว แล้วเจอกันพรุ่งนี้...]

 

== == == == == == ==

 

[[To Be Continue]]
เจ้าหญิงผู้เลอโฉม

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1,015 ความคิดเห็น

  1. #1006 sejiin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 16:26
    เวฟน่ารัก อยากมีแฟนแบบนี้อ่ะ >///
    #1,006
    0
  2. #987 beeluvsuju (@beeluvsuju) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2554 / 10:07
    เวฟฟฟฟฟฟน๊าร๊ากกทีสุดเลยอะ
    #987
    0
  3. #961 Givro aterna amicizia (@ploy53844) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 23 ธันวาคม 2553 / 23:57
    เวฟน่าร้ากกกกก~
    #961
    0
  4. #929 saiji (@saraharu) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2553 / 13:19

    อยากเป็นเมเปิ้ลแทนอ่ะ

    #929
    0
  5. วันที่ 2 พฤษภาคม 2553 / 13:35
    เเต่งนิทานภาคใหม่ป่าวเนี้ย=...="เเต่หนุกดีน๊า~~
    #904
    0
  6. #877 ooyza123 (@ooyza123) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 16 เมษายน 2553 / 18:21
    เวฟเป็นผู้ชายที่น่าร๊ากกกกกกก
    #877
    0
  7. #868 minny_girl (@minny-girl) (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 เมษายน 2553 / 11:06

    เวฟ...นารักอย่างที่สุด

    หาได้อย่างนี้สักคนก้อคงดี

    #868
    0
  8. #858 pang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2552 / 11:45
    เวฟ

    น่ารัก

































    #858
    0
  9. #845 สฟี ชี่ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2552 / 08:00
    ชอบนิทาน น่ะ สนุก ดี

    #845
    0
  10. #820 ... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2552 / 17:31
    น่ารักจัง ^^
    #820
    0