เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 15 : ความรับผิดชอบ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,406
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    20 เม.ย. 63

บทที่ 15

ความรับผิดชอบ 1

 

 

 

 

 

“ติ...” 

สายตาของผู้ชราเปลี่ยนเป้าหมายมองมาที่เขาด้วยแววตาอย่างที่อติวัฒน์ไม่เคยเห็นมาก่อน

“ติยังรักวิกานดาอยู่หรือ?”

“เอ่อ...” เขาเองก็ไม่แน่ใจ

“ให้พูดตามตรงนะ ย่าไม่เห็นคุณสมบัติใดๆ ในการเป็นเมียที่ดีจากแม่วิกานดาเลย เมียคือคนที่ต้องอยู่เคียงข้าง คอยดูแลเอาใจใส่ ร่วมทุกข์ร่วมสุขกับเรา แต่ผู้หญิงคนนั้น ทิ้งติไป ตอนที่ติกำลังลำบาก และต้องการเขามากที่สุด ผู้หญิงเห็นแก่ตัว รักสบายอย่างนั้น ติจะเลือกกลับมาเป็นเมียจริงๆ หรือ?”

เขานิ่งขึงไป อึดอัด และลำบากใจ ยิ่งเมื่อถูกตอกย้ำรอยเจ็บจำในอดีตอีก

วิกานดากำลังรุกเขาอย่างหนัก เจ้าหล่อนฟ้องหย่ากับอดีตสามี และตอนนี้กำลังกลับไปจัดการเรื่องสินสมรสที่อเมริกา 

ในใจเขาก็ลุ้นเอาใจช่วยให้เธอไร้พันธะโดยเร็ว แต่ขณะเดียวกันเขาก็ยังสองจิตสองใจในความสัมพันธ์ที่จะเดินหน้าต่อไป ที่เธอเคยหักหลังเขาเมื่อครั้งนั้น มันทำให้เขาเจ็บเจียนตาย แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธได้ว่า ถ่านไฟเก่าที่อีกฝ่านยพยายามเป่าพัดมีอานุภาพรุนแรงเหลือเกิน

“ตอนนี้ติมีทุกอย่าง เขาถึงได้กลับมาหาติ แต่ติเองในตอนนี้ก็มีทุกอย่าง ชื่อเสียง เงินทอง หน้าที่การงาน ทรัพย์สมบัติ ติจะเลือกใครมาเป็นเมียก็ได้”

แต่เขายังไม่รักใคร ไม่รู้สึกพิศวาสผู้หญิงคนไหน

“อายุเราเองก็ไม่ใช่น้อยละนะ ย่าเองก็แก่มากแล้ว เจ็บออดๆ แอดๆ จะตายวันตายพรุ่งยังไม่รู้ เกิดปุบปับจากไปอย่างพ่อของเรา ย่าคงนอนตายตาไม่หลับ ถ้ายังไม่เห็นติเป็นฝั่งเป็นฝา มีคนคอยดูแลหลานคนเดียวของย่า ย่าเป็นห่วงติแค่ไหนติก็รู้”

เขารู้เรื่องนี้อยู่เต็มอก ผู้หญิงตรงหน้า เป็นทั้งย่า เป็นทั้งแม่ ดูแลเขามาตลอดตั้งแต่จำความได้

“ผมกับวิก้า ยังไงก็คงเป็นได้แค่เพื่อนกัน” เขาโพล่งออกไป อยากให้ท่านสบายใจ แม้ลึกๆ ก็ยังอดคิดถึงผู้หญิงที่คอยมาวนเวียนอยู่รอบกายไม่ได้ หลายครั้งที่เผลอไผลไปกับเธอ แต่ก็เป็นเพียงแค่ภายนอก ยังไม่ถึงขั้นลึกซึ้ง

“แต่แม่วิก้าเขาไม่คิดอย่างนั้นด้วยนี่ ติคงไม่โง่ ถึงขนาดดูไม่ออกหรอก ว่าเขากลับมาหาติ มาวนเวียนอยู่ใกล้ตัวเราเพราะหวังอะไรน่ะ?”

“แล้วคุณย่าให้ผมทำยังไงล่ะครับ?” เขาเองก็อยากหาทางออกให้เรื่องนี้อยู่เหมือนกัน

“ก็รีบมีเมีย แต่งงานแต่งการซะ เขาจะได้เลิกมายุ่งกับเรา เลิกมีความหวังลมๆ แล้งๆ ในตัวติน่ะ เพราะไม่อย่างนั้นวิกานดาคงไม่รามือง่ายๆ ขนาดเลิกผัวก็ตรงดิ่งกลับมาอยู่เมืองไทย มาหาติทันที”

“แล้วย่าจะให้ผมแต่งงานกับใครล่ะครับ?”

“ก็เนตรไงล่ะ?”

เขาตกใจกับข้อเสนอของท่าน

“แต่ผมไม่ได้รักเนตร”

“แต่อย่างน้อย ติก็ต้องพอใจเนตรอยู่บ้าง ไม่งั้นเราคงไม่ทำกับเขา อย่างที่ย่า กับแม่ลักษณ์ไปเห็นเข้าหรอก”

เขาอึกอักปฏิเสธไม่ได้ว่ามีความพึงพอใจในตัวเนตรปรีญาอยู่ไม่น้อย เจ้าหล่อนเหมือนของเล่นใหม่ ที่เขานึกสนุกด้วยมากกว่า ธรรมดาผู้ชายอยู่ใกล้ผู้หญิงสวย

“เนตรเองก็ไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่อะไร ย่าเลี้ยงมาเองกับมือแต่อ้อนแต่ออก ทั้งติ ทั้งเนตร ย่าสั่งสอนอบรมมาด้วยตัวเอง เห็นทุกการเติบโตของทั้งสองคน ประสบการณ์คนผ่านร้อนผ่านหนาวมาก่อน ย่ามองไม่ผิดแน่ เนตรนี่แหละที่จะเป็นเมียที่ดีให้ติได้แน่ๆ”

อติวัฒน์หน้าเครียดขึ้นมาอย่างหนักใจ เพราะการแต่งงานมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ 

“สิ่งที่ติทำกับเนตร ไม่ว่าเราจะแค่นึกสนุกหรืออยากแกล้งอะไรก็ตาม แล้วคิดถึงหัวอกนงลักษณ์เขาบ้างไหม? เราปู้ยี้ปู้ยำหลานเขาอย่างนั้น แล้วจะปล่อยผ่านไปง่ายๆ คงไม่มีใครเขายอมแน่ ถ้าไม่ใช่เพราะติเป็นหลานของย่า” 

อติวัฒน์พ่นลมหายใจออกมาพรวดแรง หลักฐานคาตาเสียขนาดนั้น และคนที่ดันไปรู้ไปเห็นเข้า ดันเป็นย่าของเขา กับป้าของเธอ จะปัดความรับผิดชอบก็น่าเกลียด และจะเป็นการทำลายน้ำใจกันเสียเปล่าๆ

ป้านงลักษณ์ถึงจะเป็นแค่ต้นห้องของคุณโฉมฉาย  อยู่กับครอบครัวเขามาตั้งแต่จำความได้ ทั้งยังรักเอ็นดูและให้เกียรติยกย่องเขามาตลอด สิ่งที่เขาไปทำกับหลานสาวอย่างนั้น ผู้ชราเองคงจะนึกเคืองอยู่มิใช่น้อย

“แล้วเนตรปรีญาจะยอมหรือครับ?”

“เรื่องนั้นไม่มีปัญหา ย่ามีวิธี เนตรเองก็เพิ่งจะยี่สิบสอง กำลังเป็นสาวสะพรั่งเต็มตัว อยู่ในวัยที่เหมาะจะเป็นทั้งเมีย ทั้งแม่คน แทนที่เราจะไปกินแตงเถาตาย ให้คนอื่นตราหน้านินทาลับหลัง แต่งกับเนตรนี่แหละ ย่ามั่นใจว่า ติจะต้องไม่ผิดหวัง”

อติวัฒน์นิ่งไป ครุ่นคิดตรึกตรอง คุณโฉมฉายนับว่าเป็นนักการทูตชั้นเยี่ยมที่สามารถเกลี้ยกล่อมเขาให้เห็นคล้อยตาม และนี่จะเป็นทางเดียว ที่อาจจะช่วยให้เขาหลุดพ้นจากวิกานดา ที่ถ้าลำพังให้ตัดใจเอง มันก็ยากอยู่

เขาไม่อยากกลับไปเจ็บปวด หรือเป็นแค่ของเล่นที่ผู้หญิงคนนั้นคิดจะทำอะไรด้วยก็ได้ แต่ก็ไม่อาจสลัดเธอให้หลุดไปได้ด้วยตัวเอง

เนตรปรีญาเองก็ไม่น่ารังเกียจอะไร เจ้าหล่อนสวยสะทั้งหน้าตารูปร่าง ชวนให้นึกอยากปล้ำอยู่ไม่หยอก ขยันขันแข็ง รับผิดชอบหน้าที่การงานช่วยเบาแรงช่วยเขาได้ 

เสน่ห์ปลายจวักก็มี ที่เขาไม่ชอบ ก็ตรงที่เจ้าหล่อนอวดดี อวดเก่ง กล้างัดข้อ ต่อปากต่อคำด้วยนี่แหละ

ที่ผ่านมาก็ยังมีลูกเกรงใจทั้งคุณโฉมฉายและป้านงลักษณ์ถึงไม่กล้าหักหาญอะไร แต่คราวนี้ละ เขาจะได้ใช้สิทธิ์ความเป็นสามี กำราบคนปากดี อวดเก่งให้อยู่ใต้อาณัติอย่างชอบธรรม

คิดมาถึงตรงนี้ ก็ให้นึกสนุกขึ้นมา ทั้งใบหน้าและเรือนร่างยวนตายวนใจชวนหลงใหลนั่นด้วย 

ถึงตอนนี้ยังไม่รักใคร่ แต่ได้อยู่กันไป อะไรๆ ก็น่าจะดีขึ้น อารมณ์ความรู้สึกเป็นเรื่องที่ขึ้นลงแปรผันตามการกระทำและเวลา

เมื่อไม่ได้ใช้ความรู้สึกและอารมณ์ในการตัดสินใจ ใช้สมองตรึกตรองเบื้องต้น และประมวลผลเท่าที่ผ่านมา เขาก็เชื่อและเห็นคล้อยตามกับคำคุณโฉมฉายที่ว่า เนตรปรีญาน่าจะเป็นภรรยาที่ดีได้ไม่ยาก

รอยยิ้มอย่างพึงใจและสาแก่ใจแตะแต้มที่มุมปาก

ก่อนจะผงกหน้ารับ

“งั้นก็ตามใจคุณย่าเถอะครับ”

คุณโฉมฉายที่นั่งลุ้นอยู่นานกับการตัดสินใจของหลานชายลอบถอนใจอย่างโล่งอก ที่สุดผลของการเจรจาหว่านล้อมก็ได้ผลออกมาอย่างที่ท่านหวังเอาไว้

“ย่าขอบใจติที่เห็นความหวังดีของย่า ไม่มีเวลาไหนเหมาะเท่าเวลานี้ และไม่มีใครดีไปกว่าเนตรอีกแล้วในตอนนี้” ท่านสรุปความว่าออกมาอย่างพอใจ 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น

  1. #23 150221 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 19 พฤษภาคม 2563 / 20:57
    ลุ้นแทนเลยแต่ทำไมพระเอกชอบโง่รักฝังใจกับแฟนเก่ากันจริง
    #23
    3
    • #23-1 รัชริล(จากตอนที่ 15)
      19 พฤษภาคม 2563 / 22:41
      รักแรกมันแยกยาก ถ้ารักมากมันก็ยากที่จะแยก รักเธอเป็นคนแรก ถ้าจะแยกมันคงยาก
      #23-1
    • #23-3 รัชริล(จากตอนที่ 15)
      21 พฤษภาคม 2563 / 23:36
      ขอบพระคุณมากนะคะ ^_/|\_^
      #23-3
  2. #2 น้อง (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2563 / 21:50

    คุณยาโน้มน้าวเก่งมาก

    #2
    1
    • #2-1 รัชริล(จากตอนที่ 15)
      6 พฤษภาคม 2563 / 09:33
      คุณยายจิตวิทยาเป็นเยี่ยมค่ะ ^^
      #2-1