เมียไม่ได้รัก

ตอนที่ 16 : ความรับผิดชอบ 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,319
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 62 ครั้ง
    20 เม.ย. 63

บทที่ 16

ความรับผิดชอบ 2

 

“แต่งๆ ไปเถอะน่า ผู้ชายอย่างคุณติ ใช่ว่าจะหาได้ง่ายๆ ตายแล้วเกิดใหม่อีกสิบชาติ จะเจออย่างนี้อีกไหม? ถ้าไม่เป็นเพราะคุณท่านเอ็นดูเมตตา ปัญญาคนอย่างเรา ก็ได้แค่หมาเห่าเครื่องบินเท่านั้นแหละ”

ป้านงลักษณ์ยุยง เมื่อเธออิดออดไม่ตอบรับคำทาบทามสู่ขอจากคุณโฉมฉายในทันที

“แต่เนตรไม่ได้รักคุณติ และคุณติก็ไม่ได้รักเนตรเหมือนกัน” เธอค่อนข้างมั่นใจ แม้ไม่เคยมีความรัก หรือคนรักมาก่อน

“แล้วไอ้ที่กอดจูบกันกลมอยู่บนเตียงวันนั้นล่ะ? จะบอกป้าว่า แกแค่นึกคัน เลยอยากให้คุณติ เขาช่วยเกาฟรีๆ อย่างนั้นเหรอฮะยัยเนตร” 

คำพูดของผู้เป็นป้า ทำเอาเธอหน้าม้าน อ้ำอึ้งพูดไม่ออกเลยทีเดียว

ป้านงลักษณ์ ทั้งดุ ทั้งด่า ทั้งว่า ทั้งเกลี้ยกล่อมอยู่นานสองนาน จนที่สุดเธอก็เห็นดีเห็นงามตาม

“อยู่ๆ กันไป เดี๋ยวก็รักกันเอง ผัวทั้งหล่อทั้งรวย ปัญญาคนอย่างแก จะไปหาที่ไหนอีกเนตรเอ๊ย! อย่ามัวเล่นตัวอยู่เลย”

และที่สุด เธอก็คล้อยตามคำพูดของป้า และคำเกลี้ยกล่อมของคุณโฉมฉาย ที่นับว่าเอ็นดูเมตตาเธอมากทีเดียว 

ส่วนว่าที่เจ้าบ่าวนั่น แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

โห่...ฮีโห่...ฮีโห่...ฮีโห่...โห....

ฮิ้ว...

“ขันหมากมาแล้ว ขันหมากมาแล้ว” เกุตแก้วที่บินด่วนจากเชียงใหม่มาเป็นเพื่อนเจ้าสาวว่าขึ้นมาอย่างตื่นเต้น แล้วลุกไปยืนเลิกม่านดูที่หน้าต่าง

“ไหนพี่เกตุ เจ้าบ่าวหล่อไหมอ่ะ?” ไหมมุก น้องรหัสที่เธอชวนมาเป็นเพื่อนเจ้าสาวอีกคน ลุกตามไปดูที่หน้าต่าง

สองสาวแง้มผ้าม่านเปิด แล้วชะโงกหน้าออกไปมอง สีหน้าสีตาตื่นเต้นกว่าคนเป็นเจ้าสาว ที่นั่งจิกมือแน่น รออยู่ที่เตียงในห้อง

พิธีหมั้นและหลั่งน้ำสังข์จัดขึ้นที่บ้านฉัตราพร เสร็จแล้วก็จะส่งตัวเธอและเขาที่ห้องนอนของอติวัฒน์ ซึ่งเธอนั่งอยู่ในตอนนี้พอเป็นพิธี ตอนค่ำก็ย้ายไปจัดงานเลี้ยงสังสรรค์ที่โรงแรม และค่ำคืนแรกของการเข้าหอ ก็คงเป็นที่ห้องเพนเฮ้าส์ชั้นบนสุดของโรงแรม ซึ่งจากนี้ไป จะกลายเป็นเรือนหอของเขาและเธอ

เนตรปรีญาใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ ที่ถูกปลุกเรียกมาแต่งหน้าทำผม แต่งเนื้อแต่งตัวเสียตั้งแต่ตีสี่ 

“นั่นไงเจ้าบ่าว ใส่เสื้อสีครีมโจงกระเบนสีแดงนั่น” 

“หล่อมากเลยพี่เกตุ หล่อวัวตายควายล้มเลย” ไหมมุกว่า แล้วหันมายิ้มกับเธอ “เจ้าบ่าวของพี่เนตรหล่อมากๆ เลยค่ะ โอ้ย! เห็นแล้วอิจฉา”

เนตรปรีญาอดใจไม่ไหว ลุกตามมาดูด้วยอีกคน หัวใจสาวเต้นระรัว เมื่อเห็นอติวัฒน์ในชุดไทยเจ้าบ่าว แม้จะเคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่งตอนไปลองชุด แต่วันนั้นเขายังไม่เปล่งประกายออร่ามีสง่าราศีเท่ากับวันนี้เลย

จะว่าไปแล้วเขาก็รูปร่างหน้าตาดูดีอยู่เป็นทุน ไม่ว่าจะใส่ชุดไหนก็อดจะมองซ้ำไม่ได้

“โอ้ย! เห็นแล้วฉันก็อิจฉาเธอจริงๆ นะยัยเนตร แหม! ทำเป็นไม่สนใจนายณุ ก็เพราะว่ามีของดีของเด็ดแอบซุ่มอยู่อย่างนี้นี่เอง” เกตุแก้วว่า แล้วค้อนวงโต หาว่าเธอปิดบังไม่ยอมแพร่งพรายว่าซุกผู้ชายเอาไว้

เธอไม่ได้ซุกไว้เสียหน่อย ตัวเธอเองก็ไม่คิดไม่ฝันเหมือนกันว่า วาสนาผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอ จะได้แต่งงานกับผู้ชายที่เพอเฟคในสายตาของใครๆ และไม่คิดด้วยว่า คนอย่างอติวัฒน์ ฉัตราพร จะยินยอมแต่งงานกับเธอง่ายๆ เพราะลุแก่ความผิดที่กลั่นแกล้งปลุกปล้ำเธอ และบังเอิญมีคนไปเจอเข้า

นึกย้อนถึงเหตุการณ์ในวันนั้นแล้วก็หวามหัวใจนัก เพราะหลังจากนี้ไป ทุกอย่างคงจะไม่หยุดลงแค่จูบ คนเป็นผัวเป็นเมียกัน ทำอะไรๆ กันได้มากกว่านั้น คิดแล้วแก้มสาวก็ร้อนผะผ่าวขึ้นมา

“นั่นสิคะ มุกก็หลงเข้าใจผิดคิดว่าพี่เนตรเป็นแฟนกับพี่ณุเสียอีก” ไหมมุกเออออด้วยอีกคน

ก็ไม่เป็นเพราะเธอเล่นละครได้สมบทบาทหรอกหรือ ยัยรสรินถึงได้เข้าใจเช่นนั้นจริงๆ ทำให้เกิดเรื่องเกิดราวและลากยาวมาจนถึงวันนี้ ล้วนเป็นผลพวงจากเหตุการณ์นั้นทั้งหมด ก็ไม่รู้จะโทษอะไรดี

“แล้วนี่นายณุเขารู้หรือยังล่ะเนตร ว่าเธอกำลังจะแต่งงานน่ะ อาทิตย์ก่อนเจอกันยังถามหาเธออยู่เลย”

“ฉันไม่ได้บอกหรอก” เธอไม่เห็นความจำเป็นใดๆ ที่ต้องบอก เพียงมั่นใจว่าชิษณุจะต้องดีใจกับเธอด้วยเป็นแน่

และทุกอย่างก็เกิดขึ้นรวดเร็วมาก จนไม่ได้ทันตั้งตัว รูปถ่ายพรีเวดดิ้งก็ยังไม่มี เพราะคุณโฉมฉายได้ฤกษ์มากะทันหันจริงๆ เพียงแค่ไม่ถึงเดือนหลังจากเกิดเรื่อง

เรียกว่างานแต่งงานของเธอกับอติวัฒน์ สร้างความเซอร์ไพรส์ถ้วนหน้า แต่ก็เป็นไปตามเจตนารมณ์ที่อยากจัดเล็กๆ เป็นงานในครอบครัวและคนสนิท

ซึ่งคนสนิทของเธอไม่มีใครที่ไหนอีก ขนาดเพื่อนเจ้าสาว ยังได้เพื่อนสนิทกับน้องรหัสมาร่วมงานอย่างละคน

“พี่เนตรโชคดีจัง คุณอติวัฒน์ทั้งหล่อ ทั้งรวย” ไหมมุกทำท่าฝันหวาน

“ยัยเนตรก็สวยสมกับเขา ดูสิ แต่งชุดไทยขึ้นชะมัด อย่างกับหลุดออกมาจากในวรรณคดีแน่ะ” เกตุแก้วว่า 

เนตรปรีญาเองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกัน เธอฟังคำนี้มาจากปากคนอื่นเยอะมาก เยอะจนสามารถกล่อมให้เธอคล้อยตามและเชื่อว่าเช่นนั้น

แต่พอกลับไปคิดถึงอติวัฒน์ครั้งใด เธอก็ชักไม่แน่ใจทุกที โดยเฉพาะก่อนหน้านี้ ที่เขาทำอะไรกับเธอมาบ้าง

มีช่วงหลังๆ นี่แหละ ที่คุยกันพอรู้เรื่อง แต่ก็ยังขัดคอกันอยู่เรื่อย ไม่รู้ว่าชายหนุ่มเห็นดีเห็นงามอะไรในตัวเธอกัน ถึงยอมตกลงแต่งงานง่ายๆ

จะว่าเป็นความรับผิดชอบเรื่องในวันนั้น ก็ไม่ปักใจเชื่อเสียทั้งหมด 

เสียงต่อรองผ่านประตูจากข้างนอก ดังกระชั้นใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เกตุแก้วกับไหมมุกเตรียมตัวไปถือเข็มขัดทองกั้นประตูเงินประตูทองด่านสุดท้านย 

ในขณะที่เธอใจเต้นไม่เป็นส่ำ ฟังพวกเขาต่อรองกันเป็นที่สนุกสนาน และไม่คิดว่าอติวัฒน์จะยอมทำอะไรแผลงๆ เพื่อให้ได้ผ่านประตูเข้ามาหาเธอ

ชายหนุ่มผ่านการทดสอบติ๊งต๊องของสองสาว กระทั่งยอมเปิดให้เจ้าบ่าวผ่านเข้าประตูมา

อติวัฒน์มองหน้าเธอนิ่ง มีแววพึงพอใจอยู่ในดวงตาของเขา มันวับวาวหวามวาบจนเธอสะเทิ้นสะท้านอาย

เมื่อมือใหญ่นิ้วเรียวสวยยื่นมาหา เธอสบตากับเขาอย่างชั่งใจ 

“ไปเนตร...ผู้ใหญ่รออยู่” เขาผงกหน้าชักชวน

เธอก็ยื่นมือเรียวเล็กไปจับกับอุ้งมือใหญ่ ราวกับตัดสินใจ วางชีวิตทั้งหมดของเธอไว้ในมือของเขาจากนี้ตลอดไป

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 62 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

28 ความคิดเห็น