<ฆ่าควรค่า, 3> - ช่างชั่ว

ตอนที่ 10 : ตอนที่๙ เกิดมาเพื่อฆ่าช่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    19 มี.ค. 63

“ไอ้ชูชัย มึงมันบ้า มึงคิดว่าตัวเองเป็นใครถึงตั้งศาลเตี้ยมาฆ่าช่างวะ?

“นั่นสินะ กูคิดว่า... กูเองเป็นใครวะ?

ชูชัยเป็นใครกันหรือ?

เป็น... เด็กชายที่เติบโตมาอย่างไม่สมบูรณ์ อยู่กับแม่อ่อนแอทำอะไรไม่เป็นนอกจากตามหึงหวงพ่อ แล้วพ่อเขาล่ะ งานการไม่เอาไหน งานบ้านไม่เคยช่วย ผู้หญิงที่พ่อนอนด้วยเยอะกว่าจำนวนมื้อที่กินข้าวพร้อมหน้ากันไม่รู้กี่สิบเท่า เพราะเจอกันทีไร ถ้าพ่อไม่ตบแม่ ก็ตบเขาที่มาช่วยแม่

เป็น... เด็กหนุ่มที่โดนเพื่อนล้อเลียนอยู่เสมอ เพราะท่าทีเก็บกดไม่มีอะไรโดดเด่น แต่ชูชัยก็ตั้งใจเรียนหนังสือแม้จะไม่ได้สมใจก็ตาม ชูชัยถูกเด็กสาวปฏิเสธพร้อมเอาไปเป็นหัวข้อขบขันในกลุ่มเพื่อน ชูชัยตัดใจทุ่มเทให้การเรียน และเขาก็ต้องซิ่วสองครั้งเพื่อเข้าคณะอย่างใฝ่ฝัน

เป็น... ชายหนุ่มที่ได้สัมผัสความรักเป็นครั้งแรก หวังจะได้สร้างครอบครัวและเริ่มต้นชีวิตใหม่ ชูชัยเริ่มรู้สึกว่าเขาได้ใช้ชีวิตแบบเป็นตัวของตัวเองก็ตอนนี้ ได้ทำงานอย่างที่อยากทำแม้จะเหนื่อยยากไปบ้าง แต่เมื่อรู้ว่าทำไปเพื่ออะไร หยาดเหงื่อแรงงานก็พร้อมแลกเพื่อสิ่งที่คุ้มค่าต่อหัวใจ

เป็น... สามีที่ดีและรักภรรยา รักอย่างที่พ่อไม่เคยรักแม่ รักอย่างที่แม่โหยหามาทั้งชีวิต รักดูแลกันและกันโดยไม่มีใครอื่นมาพรากจาก เขาไม่เคยมองหญิงอื่นไม่ว่าจะสาวจะสวยแค่ไหน ชูชัยพร้อมหยุดทุกอย่างเพื่ออยู่กับสะบันงาเพราะเธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เห็นค่าของเขาตั้งแต่ยังไม่มีเงินมากมาย

เป็น... พ่อที่ดีและรักลูก รักอย่างที่พ่อไม่เคยรักเขา และเธอก็จะรักอย่างที่แม่ไม่เคยรักเขา รักดูแลกันและกันสามคนพ่อแม่ลูก ชีวิตที่ปรารถนา เขาจะเลี้ยงลูกเขาให้ดี ให้โตมาอย่างมีความสุข ส่งไปเรียนหนังสือ เรียนเต้นรำร้องเพลง พาไปกินขนมในวันหยุด ทุกเย็นกินข้าวพร้อมหน้ากัน

เป็น... ฆาตกรโรคจิต หลังจากที่ทุกอย่างในชีวิตพังลงมาไม่เป็นท่า ชูชัยยังเหลืออะไรอีกหรือ ครอบครัวก็ไม่มี เพื่อนก็ไม่มี เมียใหม่ก็ไม่มี ความหวังไม่มีวันมี ชูชัยไม่เห็นอะไรดีไปกว่าการหันมาฆ่าคน การชำแหละร่างกายช่าง มองก้อนเนื้อมันเละออกมาเป็นชิ้นๆ คือความสุขที่อธิบายให้คนอื่นฟังไม่ได้

“กู... เป็น... ฆาตกรโรคจิต กูไม่ได้อยากเป็นนะ แต่พวกมึงทำให้กูเป็นต่างหาก”

ชูชัยบีบคอช่างโดยยันให้ร่างช่างอยู่ติดปั๊มน้ำ ใครว่าเขาเลือกทางนี้ ถ้าไม่ใช่เพราะช่าง ป่านนี้เขาก็ยังเป็นคนปกติธรรมดา ชายหนุ่มบีบคอไปกดศีรษะช่างเข้าไป สัมผัสจังหวะชีพจรที่เต้นตรงเส้นเลือดใหญ่ข้างคอ ก่อนจะกระตุกยิ้มออกมาเมื่อได้เวลาตัดเส้นเลือดหล่อเลี้ยงให้ขาดกระจุย

มีดกดเข้าไป ตัดจากซ้ายไปขวา ส่วนตัวร่วงล้มกับพื้น

หัวอยู่อีกด้านหนึ่ง เสียงดังตุบทำให้หัวใจเต้นแรง ชูชัยจับช่างอีกคนหันเข้าหาปั๊มน้ำ ไล้มีดไปตามลำคอ นึกถึงความเจ็บช้ำของบรรดาเจ้าของบ้านผู้สูญเสีย ถ้าคนนั้นเป็นเขา ถ้าคนนั้นเป็นเธอ เพลิงแห่งความโกรธแค้นผลาญน้ำใจเมตตาปรานีเสียสิ้น ต้องไม่มีคำว่าสงสารสำหรับคนพวกนี้

“มึงไปตอแหลเขา บอกว่าทำได้ๆ กูก็ตอแหลมึงเหมือนกันว่ากูจะปล่อย”

เชือดคอไปอีกศพ แน่นอนว่าชูชัยไม่รู้สึกผิด

......................................................................................................................................................

ข่าวด่วน มีผู้พบศพชายหนุ่มเก้าศพถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมและโยนศพทิ้งข้างป่า เบื้องต้นทราบว่าผู้ตายทุกคนเป็นช่างที่ภูมิลำเนามาจากภาคส่วนต่างๆ ของประเทศไทย สภาพศพมีทั้งถูกแทง ถูกตัดหัว ถูกเชือดคอ บาดแผลเหวอะหวะ และที่ยังมีหลายศพไม่ทราบสาเหตุการตาย

ค่ะ เป็นข่าวที่ประชาชนแตกตื่นและให้ความสนใจเป็นอย่างมาก เพราะผู้ตายทุกคนเป็นช่าง บางคนทำงานอยู่ที่ภาคกลาง ภาคอีสาน ภาคใต้ ภาคเหนือ มันเป็นไปได้ยังไงล่ะค่ะที่จะถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยมขนาดนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจกำลังเร่งมือค้นหาตัวคนร้ายเพื่อนำมารับโทษให้เร็วที่สุด

“ผู้กองครับ ฆาตกรลงมืออุกอาจไม่เกรงใจใครเลยครับ”

“นั่นสิ ผมต้องรู้ให้ได้ว่ามันเป็นใคร และทำเพื่ออะไร ฝ่ายชันสูตรว่ายังไงบ้าง?” ร้อยตำรวจเอกตุลยาถามด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด เพราะเป็นคดีที่ประชาชนสนใจและได้รับการเร่งมาจากสารวัตรอีกที ทั้งตัวเขาเองก็อยากรู้ ประเทศไทยหรือแม้แต่ทั่วโลกไม่เคยมีข่าวแบบนี้มาก่อน

“ทางฝ่ายชันสูตรยืนยันว่าไม่มีร่องรอยการถูกข่มขืนครับ”

“เหรอ?

“ใช่ครับ ไม่มีร่องรอยการร่วมเพศ”

“แปลว่าที่คิดว่าคนร้ายเป็นเกย์ ลวงช่างไปฆ่าข่มขืนก็ผิดสินะ” ผู้กองโต้ก่ายหน้าผาก “ผมนึกไม่ออกจริงๆ นะว่าคนร้ายจะทำไปเพื่ออะไร ทำไมต้องช่าง ถ้าว่าแค้นส่วนตัว งั้นทำไมถึงฆ่าช่างมากมายขนาดนี้ ช่างจากทั่วประเทศ ท่าทางไม่น่าจะรู้จักกันด้วย มันทำไปทำไมกันนะหมู่”

“ผมทำงานมาหลายสิบปี ก็ไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนี้เลยครับ”

“การลงมือที่รุนแรง สังเกตจากบาดแผลนี่... น่าจะเป็นของผู้ชายตัวโตๆ สูงอย่างน้อยก็ร้อยแปดสิบ ส่วนข้อมูลที่เราได้จากครอบครัวเหยื่อคือ เหยื่อถูกคนร้ายว่าจ้างแต่ความจริงลวงไปฆ่า แล้วข้อมูลจากฝ่ายชันสูตรศพ เหยื่อตายมาได้ไม่เกินยี่สิบสี่ชั่วโมง คนก็มาพบ จากการเดินทาง คนร้ายน่าจะอยู่ในตัวจังหวัดเรา”

“งั้นคนร้ายอาจอยู่ใกล้ตัวเรามากกว่าที่คิด?

“บางที... เราอาจจะเดินสวนกับเขาก็ได้”

......................................................................................................................................................

ชูชัยลาออกไปนานแล้ว

ทุกวันนี้อาศัยทำงานฟรีแลนซ์หาเลี้ยงชีพ แม้จะอยู่อย่างไม่มีอนาคต เพราะทุกครั้งที่หลับตาก็นึกแค่ว่าจะฆ่าช่างชั่วด้วยวิธีไหนดี ไม่นึกถึงความก้าวหน้าในหน้าที่การงานอีก เงินทองทุกบาทใช้ไปเพื่อซื้ออุปกรณ์ฆ่าช่าง อุปกรณ์ทำความสะอาดอำพรางรูปคดี และนำเงินไปช่วยผู้รับเคราะห์ที่โดนช่างย่ำยีหัวใจเท่านั้น

ชูชัยเปิดเว็บไซต์ ช่างชั่วขึ้นมาเพื่อให้คนมาระบายปรับทุกข์เกี่ยวกับการทำงานของช่าง ไม่น่าเชื่อว่าจะได้ผลตอบรับดีตั้งแต่วันแรก ใครต่อใครเข้ามาโพสต์ความเจ็บปวดที่คนไม่เคยทำบ้านไม่มีวันเข้าใจ แต่ชูชัยเข้าใจเป็นอย่างดีและเต็มไปช่วยสะสางให้โดยไม่หวังผลอะไรตอบแทน

“สวัสดีครับลุง”

“เอ้า พ่อหนุ่ม เอ็งมีอะไรหรือ?

“อ่อ ไม่มีอะไรหรอกครับ ผมแค่ขาจรมาเดินแถวนี้” ชูชัยไม่บอกความจริงที่ว่าเขาเป็นเจ้าของเว็บไซต์ที่ได้อ่านโพสต์มาเรียบร้อยและแค่มาให้เห็นกับตาก่อนสังหารโหด “ลุงครับ ทำไมโรงจอดรถลุงถึงมีสภาพอุบาทว์ชาติชั่วอย่างนั้นล่ะ ยุบเชียว มันเกิดอะไรขึ้นเหรอครับ? มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่า?

“ช่วย?

“ลุงเล่ามาเถอะ ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ลุงคงไม่ได้อยากให้มันเป็นอย่างนี้ใช่ไหม?

“ลุงเรียกช่างมาทำโรงจอดรถน่ะ” ชายแก่แสยะยิ้มร้าย “มันบอกทำได้ๆ แต่รู้อะไรไหม มันโกงลุง ปกติเวลาเขาเทคอนกรีตเขาต้องเทตามสูตรใช่ไหม ไอ้ช่างนี่มันเห็นว่าปูนแพงเลยใส่นิดเดียว ใส่ทรายแทน มันเลยยึดกันไม่แข็งแรง พอจอดรถพื้นก็ยุบ รถไหลลงมา... ทับแม่ลุงเกือบตาย”

“ทับคนเกือบตายเลยเหรอครับ?

“ใช่ แม่ลุงน่ะเป็นคนดี ชอบช่วยเหลือคน เข้าวัดทำบุญ ไม่น่ามาเจอแบบนี้เลย หมอบอกว่าถึงรักษายังไง แม่ก็ไม่มีโอกาสกลับมาเดินได้แบบปกติอีก แล้วไอ้ช่างนั่นไม่มีขอโทษด้วยนะ มันก็บอกว่าเป็นเพราะรถลุงหนัก รถบ้าอะไรเบา หัวเราะเยาะใส่ตอนลุงเข็นแม่เข้ามา”

“เสียใจด้วยนะครับลุง... รู้ใช่ไหมว่าผมเสียใจจริงๆ”

“ลุงน่ะ ทั้งเสียใจ ทั้งแค้นใจ แต่ทำอะไรไม่ได้ เมื่อก่อนก็คิดว่าคงเป็นเวรกรรมของแม่” พูดมาถึงตรงนี้น้ำตาก็พาลไหลลงมา ชูชัยเองก็น้ำตาไหลไปกับชายแก่ ตระหนักดีว่าการสูญเสียสิ่งต่างๆ ไปเพราะสันดานขี้เกียจไม่เอาไหนของคนอื่นมันเจ็บปวดพียงใด เขาจะไม่ปล่อยมันไว้แน่

“เรื่องค่ารักษาแม่ไม่ต้องห่วง แต่ลุงยังมีเบอร์ติดต่อมันใช่ไหม?       

“หึ จำแม่นเชียวแหละ”

......................................................................................................................................................

 “คุณ เป็นไงบ้างช่วงนี้?

“เครียดๆ ค่ะ”

“มีอะไรไม่สบายใจหรือเปล่า?” ชูชัยถามหญิงสาวที่ยืนกวาดบ้านด้วยสายตามีเลศนัย ทันทีที่ตาประสานตา หญิงสาวคนนั้นก็จัดแจงบรรยายความทุกข์โศกอันอัดอั้นทันที แน่นอนว่าเรื่องราวก็ไม่ใช่อะไรนอกจากเรื่องผลงานบัดซบของช่าง ที่เขาเพิ่งโพสต์บ่นไปในเว็บเมื่อไม่กี่วันก่อน 

“ก็ช่างอะดิพี่ แม่ง...” หญิงสาวส่ายหัว “ผัวหนูจ้างมันมาทาสีบ้าน แล้วพี่เชื่อไหม มันไม่ขูดสีเก่าออกก่อน มันทาทับไปทั้งที่ล่อนๆ อยู่นั่น แล้วห้องน้ำนะ หนูกับผัวห้ามแล้วห้ามอีกไม่ให้มันเข้า มันก็เสือกเข้า ขี้เยี่ยวเรี่ยราด ไม่ล้างด้วย ไม่กดด้วย ผัวหนูเห็นแล้วช็อก ตอนนี้นอนปากเบี้ยวอยู่ในห้อง”

“ปากเบี้ยวเหรอ?

“ท่าจะไม่หายแล้วด้วย หนูเดินไปเห็นสีล่อนๆ ทีไรก็แค้นทุกครั้ง พี่จะเข้าไปดูไหมล่ะ?” หญิงสาวเปิดประตูบ้านให้ชูชัยเข้าไปมองของจริง ซึ่งชูชัยก็มองทั้งความบัดซบของผนังและชายที่นอนปากเบี้ยวอยู่บนเตียง ชูชัยสูดหายใจลึก กำลังจะถามแบบเดียวกับที่ถามทุกบ้าน แต่ชายปากเบี้ยวก็เอ่ยเสียงสั่นขึ้นมาก่อน  

“ศูนย์ แปด...”

......................................................................................................................................................

“สวัสดีครับ คุณตา”

“คุณคือ...”

“ทำไมประตูบ้านคุณเป็นแบบนั้นล่ะครับ?

“คุณเข้ามากินอะไรก่อนไหม ผมอยากเลี้ยงข้าวคุณสักมื้อ” ชายชรากล่าว ใบหน้าเหี่ยวย่นแฝงแววทุกข์โศกมาหลายปี รอยเหี่ยวย่นแต่ละรอยคล้ายเป็นคำจารึกถึงชีวิตแสนยากลำบาก ชูชัยเดินเข้าไปในบ้าน เห็นรูปของตาตั้งแต่สมัยยังไม่แก่มากถ่ายคู่กับเด็กชายหน้าตาน่าเอ็นดูคนหนึ่ง

ชายชราตักข้าวหุงใหม่มาให้พร้อมปลาทูทอดสองตัว น้ำพริกจัดจ้านเข้ากันได้กับผักแนม ไหนจะการโรยพริกกะเกลือคั่วรสชาติดีทำให้อาหารของคนแปลกหน้าอร่อยขึ้นไปอีก แม้จะเป็นอาหารชาวบ้านแต่ให้ความรู้สึกอบอุ่น ตั้งแต่ภรรยาจากไป ชูชัยไม่ได้กินของอร่อยมานานแล้ว มื้อนี้จึงมีค่ามาก

“ระบายมันออกมาเถอะครับ คุณตา”

“ลูกเมียผมตายไปนานแล้ว ผมอยู่กับหลานชายกันแค่สองคน เลี้ยงมันมาตั้งแต่ตัวน้อยๆ หลานผมน่ะเป็นเด็กดี ขยัน ตั้งใจเรียน สอบติดมหาวิทยาลัยอันดับหนึ่ง อีกไม่กี่เดือนจะได้ไปเรียน หลานผมสัญญาว่าถ้าจบมาจะซื้อบ้านหลังใหม่ให้ผม จะพาผมไปเที่ยวต่างประเทศ แต่เขา... ก็มาตายซะก่อน เพราะมัน”

“ใครครับ?

“ช่าง”

คนทั้งสองขบเขี้ยวเคี้ยวฟันขึ้นมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น