ศวรรยา...ภรรยายอดรัก | Ebook มาแล้วจ้า

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 3 คืนฝันร้าย (3)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,838
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 41 ครั้ง
    2 ต.ค. 62


 เครื่องปรับอากาศเย็นฉ่ำ ศวรรยารู้สึกตัวตื่นแล้วครางอือในลำคอเพราะความรู้สึกไม่สบายตัว จนเมื่อเตียงไหวยวบ ริมฝีปากแห้งฝากก็เผยอเรียก

ฝนหรือ ขอน้ำหน่อย น้ำเย็นนะ

เปลือกตายังหนักอึ้ง ศวรรยารับรู้การเคลื่อนไหวของคนร่วมห้องจากจังหวะการเดินไปยังมุมหนึ่งของห้อง แล้วไม่นานเกินรอ เตียงนอนก็ไหวยวบอีกครา พร้อมกับแก้วน้ำเย็นมาจ่อถึงริมฝีปาก

เมื่อน้ำเย็นไหลผ่านลำคอ ความรุ่มร้อนจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็จางลง ศวรรยาปรือตาเปิด หากรอบตัวก็มืดสลัวจนแทบมองไม่เห็นสิ่งใด หญิงสาวจึงหลับตาลงอีกครั้ง

มึนหัวจัง ฉันคงเมาจริงๆ ถ้าพี่โต้งรู้...บ่นตายเลย

ท้ายเสียงงึมงำแค่ในลำคอ ก่อนเจ้าหล่อนจะขยับกายหาท่าสบายแล้วหลับต่อ

ภายในห้องพักแบบธรรมดาของโรงแรมที่มีดวงไฟบริเวณใกล้ประตูส่องสว่างเพียงดวงเดียว ทำให้ทั้งห้องถูกปกคลุมด้วยความสลัวราง

คนร่างสูงใหญ่ที่นั่งบนขอบเตียงมองดวงหน้านวลที่หลับตาพริ้ม เขานั่งอยู่ในอิริยาบถนั้นนิ่งนาน ปล่อยให้ทั้งห้องเงียบกริบ ทุกสรรพสิ่งหยุดยิ่ง หากหัวใจหนุ่มกลับเคลื่อนไหวแรงขึ้น

เมื่อเตชินท์ตัดสินใจใช้คีย์การ์ดเปิดประตูห้องพักเข้ามา เขาเห็นศวรรยานอนหลับอยู่บนเตียงนอนตามลำพัง แม้ส่งเสียงเรียกฝอยฝนอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่มีการตอบรับ

ชายหนุ่มกวาดสายตามองรอบห้อง แล้วเกิดคำถามขึ้นใจ

เพื่อนของศวรรยาที่พนักงานโรงแรมบอกว่าเฝ้าเธออยู่ในห้องพักนี้หายไปไหน

ห้องก็กว้างเพียงเท่านี้ ถ้าฝอยฝนยังอยู่ข้างในก็ไม่มีทางที่จะไม่ได้ยินเสียงเขา หรือไม่รู้ว่าเขาได้เข้ามาอยู่ในห้องนี้กว่าชั่วโมงแล้ว

ถึงตอนนี้เขาจะทิ้งศวรรยาไปได้อย่างไร เมื่อดูจากรูปการณ์ก็เห็นว่าฝอยฝนจงใจเปิดโอกาสให้เจ้าคนถือคีย์การ์ดคนนั้นเข้ามาทำมิดีมิร้ายหล่อน หากปล่อยให้หล่อนนอนหลับตามลำพังเช่นนี้ แล้วหลังจากนี้เมื่อฝอยฝนกลับมาหรือเจ้าวายร้ายนั้นฟื้นตื่นขึ้น ก็คงไม่แคล้วที่ทุกอย่างจะเป็นแบบเดิม

แล้วร่างกายของเตชินท์ก็เริ่มประท้วงเพราะอดนอนตั้งแต่เมื่อคืนวาน จนถึงคืนนี้ก็เป็นเวลาใกล้จะตีสองแล้ว แต่เขายังไม่ได้พักผ่อน เตียงนอนที่มีเพียงเตียงเดียวนั้นก็กว้างพอสำหรับสองคน ศวรรยาจับจองฝั่งหนึ่ง เหลืออีกฝั่งที่ว่างพอถ้าเขาจะเอนกายพักด้วย

โดยไม่รีรอ กายแข็งแรงล่ำสันของทายาทเศรษฐีใหญ่เลื่อนไปบนเตียงนอนทางฝั่งที่ว่างพอสำหรับตัวเอง แล้วเอนลงนอนตามที่ร่างกายเรียกร้องมาพักใหญ่แล้ว





แต้วก็ไม่อยากให้พ่อของลูกเป็นคนหน้ามืด หื่นกาม และฉวยโอกาสเหมือนกัน

พี่ไม่ฉวยโอกาส พี่พยายามที่จะไม่แตะต้องเธอ แต่เธอมากอดพี่

แล้วพอ...พอจะข่มใจได้ เธอก็ครางเรียกชื่อพี่อีก

ว้ายหยุดใส่ร้ายแต้วเดี๋ยวนี้นะ แต้วไม่เคยทำเรื่องน่าเกลียดไร้ยางอายแบบนั้น

น้อยไปสิ

เตชินท์สวนทันควันอย่างหมั่นไส้เหลือทน แม้จะจดจำคำพูดของแม่ยายที่ย้ำนักย้ำหนาว่าฝากดูแลลูกสาวที่อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกคนนี้ด้วย แต่ลองใครมาเป็นเขาสิ จะอดกลั้นไว้ได้สักกี่น้ำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 41 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น