ศวรรยา...ภรรยายอดรัก | Ebook มาแล้วจ้า

ตอนที่ 11 : ตอนที่ 3 คืนฝันร้าย (2)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,618
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    1 ต.ค. 62

 

เมื่อยืนรออยู่ตรงล็อบบี้เกือบครึ่งชั่วโมง เตเชินท์ก็เห็นพนักงานหญิงที่จำได้ว่าพาศวรรยาขึ้นห้องพักก้าวออกจากลิฟต์โดยสาร เขาจึงตรงไปหา

เธอเป็นยังไงบ้าง

นอนพักในห้องเรียบร้อยแล้วค่ะ เพื่อนของเธอเฝ้าอยู่ข้างใน

เธอเป็นอันรู้กันว่าหมายถึงผู้หญิงที่เมาเหล้าอย่างสิ้นท่า คนที่เตชินท์นึกไม่ถึงว่าจะปล่อยให้ตัวเองอยู่ในสภาพไม่รู้สึกตัวได้ขนาดนี้

ผมรบกวนถามหน่อย เธอ เอ่อ...พักห้องไหน

ห้องเอสเจ็ด ชั้นสิบสองค่ะ

พนักงานบอกขอตัวและเดินจากไปแล้ว แต่เตชินท์ยังยืนอยู่ที่เดิม บนคีย์การ์ดที่ฝอยฝนส่งให้กับผู้ชายคนนั้น เขาทันเห็นว่ามีสัญลักษณ์ตัวอักษรเอสกับเลขเจ็ด...เท่านี้ก็เพียงพอ เพราะมันคงไม่ตลกร้ายที่จะมีเหตุอื่นมาซ้อนทับอย่างบังเอิญในช่วงจังหวะนี้อีกแน่นอน

เตชินท์ยืนรีรออยู่หลายนาที แล้วก็คิดว่าตนควรกลับเข้าไปในผับของโรงแรม หากแค่ย่างเท้าเดินได้ไม่กี่ก้าวก็เห็นผู้ชายร่างท้วมที่คงยังครอบครองคีย์การ์ดห้องพักของห้องศวรรยา เขาเดินเข้ามาด้วยท่าทางเซน้อยๆ เหมือนสติไม่เต็มร้อย ก่อนจะตรงไปกดเรียกลิฟต์ และเขาทำได้ไม่ดีนัก พนักงานประจำล็อบบี้จึงต้องเข้ามาช่วย

ชั้นสิบสองเป็นชั้นเป้าหมายของผู้ชายคนนี้ เตชินท์ตัดสินใจพุ่งตัวตามเข้าไปในลิฟต์อย่างไว ก่อนประตูลิฟต์จะปิดลง

ขณะที่กล่องลิฟต์เคลื่อนขึ้นสูง เสียงพูดงึมงำในลำคอจากคนข้างๆ ก็ดังขึ้น เตชินท์เหลือบมองทางหางตา เห็นสภาพยืนโงนเงน คำพูดก็ฟังไม่ได้ศัพท์ จับใจความไม่ได้ ไม่รู้ว่าเจ้าตัวพูดถึงเรื่องอะไร

จนถึงชั้นสิบสอง ประตูลิฟต์ก็เปิดออก เตชินท์ก้าวตามออกมาติดๆ และเมื่อชายผู้ร่วมแผนการกับฝอยฝนล้วงคีย์การ์ดออกจากกระเป๋ากางเกง จนเห็นเลขที่ห้องปรากฏชัดเจน หัวใจของเตชินท์ก็ร้อนรุ่ม เมื่อภาพผุดขึ้นมาว่าจะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นต่อจากนี้

สมองประมวลผลจนเกิดการตัดสินใจฉับไว สั่งการให้ร่างกายแข็งแรงล่ำสันก้าวประชิดชายร่างท้วมที่กำลังถูกครอบงำด้วยฤทธิ์สุรา

โอ๊ย!”

ตุ้บ!

สิ้นเสียงวัตถุหนักตกลงสู่พื้น เตชินท์ก็ปราดไปคว้าคอเสื้อชายผู้นี้ขึ้นมา

นายคิดจะทำอะไร!”

เตชินท์ตะคอกถามด้วยความโกรธจัดเมื่อหยิบคีย์การ์ดที่ตกอยู่ข้างๆ ขึ้นมากำไว้ เขาเงื้อหมัดขึ้นมาหมายจะฟาดหน้าเจ้าตัวร้ายให้เจ็บ แต่ต้องชะงักหมัดค้าง เมื่อเห็นว่าคนในอุ้งมืออยู่ในสภาพคอพับคออ่อนไปเสียแล้ว

ไอ้เวรเอ๊ย! กระจอกจริงๆ กระแทกท้ายทอยหมัดเดียว หลับไปแล้ว

เขาสบถด้วยความหงุดหงิด ก่อนจะลากร่างที่ไร้สติให้พ้นจากโถงลิฟต์ แล้ววางซุกอยู่ตรงซอกมุมด้านข้างที่พรางจากสายตาคน

คืนนี้นายนั่งอยู่ตรงนี้แหละ หายเมาก็กลับไปซะ

ร่างสูงใหญ่เกินร้อยแปดสิบเซนติเมตรยืดกายตรงเมื่อจัดการจอมวายร้ายนี้เสร็จลงได้ เขาเหลือบมองไปยังทิศทางห้องพักของศวรรยา นิ่งคิดไม่กี่วินาทีก็ตัดสินใจสืบเท้าไปหา แทนที่จะกดลิฟต์ลงไปชั้นล่าง

ไหนๆ ก็เข้ามายุ่งขนาดนี้แล้ว ไปคุยกับคนเริ่มเรื่องให้เคลียร์เลยดีกว่า

ชายหนุ่มเคาะประตูห้องพักเรียก เขาต้องการคุยกับฝอยฝนให้รู้เรื่อง แม้จัดการเสร็จไปหนึ่งคน แต่ก็ไม่อาจมั่นใจว่าคนที่ยังเมาหลับไม่รู้ตัวอยู่ในห้องพักจะปลอดภัยได้ตลอดค่ำคืนนี้

แต่เมื่อเคาะเรียกหลายครั้ง คนข้างในก็ยังไม่เปิดประตู เตชินท์ก็เริ่มเกรงใจห้องข้างๆ เพราะเกรงเสียงเคาะจะดังรบกวนไปถึง อีกทั้งห้องพักบริเวณนี้เป็นแบบสแตนดาร์ด เป็นห้องธรรมดาที่มีขนาดเล็ก และแน่นอนว่าถ้าฝอยฝนอยู่ข้างใน หล่อนต้องได้ยินเสียงเคาะประตูจากเขาแล้ว

แล้วคีย์การ์ดในมือหนาก็ถูกนำออกมาปลดล็อกประตูห้องพัก ถึงขั้นนี้แล้วเตชินท์ไม่ยอมถอยหลังกลับแน่นอน




แต้วก็ไม่อยากให้พ่อของลูกเป็นคนหน้ามืด หื่นกาม และฉวยโอกาสเหมือนกัน

พี่ไม่ฉวยโอกาส พี่พยายามที่จะไม่แตะต้องเธอ แต่เธอมากอดพี่

แล้วพอ...พอจะข่มใจได้ เธอก็ครางเรียกชื่อพี่อีก

ว้ายหยุดใส่ร้ายแต้วเดี๋ยวนี้นะ แต้วไม่เคยทำเรื่องน่าเกลียดไร้ยางอายแบบนั้น

น้อยไปสิ

เตชินท์สวนทันควันอย่างหมั่นไส้เหลือทน แม้จะจดจำคำพูดของแม่ยายที่ย้ำนักย้ำหนาว่าฝากดูแลลูกสาวที่อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกคนนี้ด้วย แต่ลองใครมาเป็นเขาสิ จะอดกลั้นไว้ได้สักกี่น้ำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น