ศวรรยา...ภรรยายอดรัก | Ebook มาแล้วจ้า

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 3 คืนฝันร้าย (4)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 7,077
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 54 ครั้ง
    3 ต.ค. 62


เตชินท์สะดุ้งตื่นหลังจากหลับลึกด้วยความอ่อนเพลีย เมื่อรับรู้ถึงสัมผัสจากคนข้างๆ ที่เคลื่อนกายมาหา ซ้ำร้ายวงแขนเสลาก็วาดเข้ามาโอบแผงอกกว้าง ก่อนเจ้าหล่อนจะขยับร่างนุ่มนิ่มเข้ามาแนบชิด!

กายใหญ่แข็งทื่อเมื่อถูกจู่โจมอย่างไม่ทันตั้งตัว และดูเหมือนว่าเจ้าหล่อนจะไม่รับรู้ด้วยว่ากำลังสร้างความรู้สึกแบบใดให้เกิดกับเขา

อืม...อุ่นจัง

เสียงแผ่วเบาดังแทรกความเงียบสงัด เตชินท์แข็งใจ ขยับมือข้างที่ยังเป็นอิสระมาจับข้อมือบาง แล้วนำไปวางแนบกับกายของหล่อน แต่เพียงแค่เขาปล่อยมือ เรียวแขนนั้นก็วาดกลับมาเช่นเดิม มิหนำซ้ำกายนุ่มนิ่มกรุ่นกลิ่นสาวก็ยังเบียดหาจนแทบจะก่ายเกยบนตัวเขา

ศวรรยา...

เตชินท์กลั้นใจเรียก ร่างกายของเขาร้อนผ่าวและแข็งทื่อไปหมดแล้ว ส่วนคนที่รุกเร้าเขาอยู่นั้นตอบรับด้วยเสียงงึมงำในลำคอคล้ายไม่ชอบใจที่ถูกขัดใจ

แต้วหนาว กอดหน่อยนะ...นะ

เสียงออดอ้อนดังใกล้หูจนเตชินท์ขนลุกไปทั้งร่าง มันยิ่งทำให้สถานการณ์ที่กำลังคุกรุ่นเลวร้ายลงกว่าเดิม

ชายหนุ่มต่อสู้กับจิตฝ่ายต่ำอย่างหนัก คราวนี้ต้องใช้พลังใจเพื่อจะหักห้ามใจยิ่งกว่าเดิม เขาค่อยๆ เคลื่อนมือกลับมา หวังจะผลักร่างของแม่เนื้อนวลให้พ้นจากกายของเขา

แต่แล้วเสียงกระซิบชิดริมหูก็ดังขึ้นอีกครา แม้แผ่วเบาแต่ทรงพลังขนาดขุนเขาที่แข็งแกร่งอย่างเขายังต้องสั่นสะท้าน

พี่โต...โต๋...

แต้ว!”

หัวใจหนุ่มรุ่มร้อนไปหมด ในทีแรกเตชินท์ยังไม่มั่นใจ เขาตั้งกำแพงสูงด้วยการบอกตัวเองว่านั่นเป็นชื่อของพี่ชายหล่อน ศวรรยากำลังเรียกหาพี่ชายตัวเองอย่างที่หล่อนทำเสมอเมื่อตอนเป็นเด็กหญิงที่เขายังพิมพ์ภาพติดอยู่ในใจ

 ทว่าเสียงที่ย้ำต่อมานั้น เตชินท์คิดเป็นอื่นไม่ได้เลย เพราะฟังอย่างไรก็เป็นชื่อของเขา หล่อนเรียกหาเขา...

 คลื่นความตื่นเต้นและเย้ายวนโถมเข้าหาตูมใหญ่ จนชายหนุ่มไม่อาจรับมือได้อีกแล้ว กายใหญ่พลิกหาแล้วสอดท่อนแขนกำยำโอบร่างเย้ายวนไว้ แล้วหยุดนิ่งอย่างหยั่งเชิง

เตชินท์กลั้นใจรอปฏิกิริยาของหญิงสาว หากหล่อนปัดป้องไม่ยินยอม เขาจะลุกจากเตียงนอนนี้แล้วออกจากห้องไปทันที

แต่แค่ไม่กี่วินาที เจ้าหล่อนก็ตอบรับสัมผัสด้วยการซุกซบแผงอกกว้างอย่างต้องการหาไออุ่นยิ่งกว่าเดิม

เสียงครางปานสัตว์ใหญ่กำลังเจ็บหนักดังขึ้นในลำคอหนา หมดสิ้นแล้วกับการควบคุมตัวเอง

ร่างหนาใหญ่เคลื่อนเข้าหาสาวเจ้าหลังจากปล่อยให้หล่อนรุกเร้าเขาอยู่เป็นนานสองนาน มือหนาลูบไล้ทั่วสีข้าง ลากวนแผ่วเบา พร้อมกับโน้มใบหน้าคมสันไปซุกไซ้ตรงซอกคอระหง ก่อนจะเคลื่อนกายใหญ่ขึ้นมาทาบทับเรือนร่างงามละมุนมือ

ศวรรยายังคงหลับตาพริ้ม ปลดปล่อยเสียงครางในลำคออย่างพอใจในรสสัมผัส นั่นยิ่งสร้างความฮึกเหิมให้กับคนที่เปลี่ยนตัวเองเป็นผู้ล่าโดยสมบูรณ์แบบแล้ว

ชุดราตรีที่ตัดเย็บจากห้างเสื้อดังถูกปลดซิบลงตลอดแนว แล้วรูดลงมาจนเผยให้เห็นโนมเนื้อขาวโพลนลานตา ก่อนเรียวนิ้วแข็งแรงจะสะกิดตะขอบราเซียร์เพื่อปลดปล่อยเต้าทรวงอวบใหญ่ให้เป็นอิสระ

อุ้งปากร้อนๆ เคลื่อนลงมาประกบแล้วขบเม้มอย่างย่ามใจ ความหนั่นแน่นและอิ่มเต็มของเนื้อสาวทำให้แก่นกายร้อนผ่าวและขยายใหญ่อย่างพร้อมรบ หากเตชินท์ต้องสะกดมันไว้ เพราะเขายังต้องการละเลียดชิมความหวานจากร่างงดงามให้เนิ่นนานกว่านี้

ศวรรยาขยับกายหนีเมื่อรู้สึกว่าความสบายเมื่อครู่กำลังถูกพราก ความอบอุ่นและนุ่มสบายแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มที่แสนอึดอัด ร่างของหล่อนถูกกดทับจนแทบจมหายไปกับฟูกนอน ซ้ำร้ายเนื้อกายยังถูกดูดดึงและขบเม้มจนเจ็บแปลบ...และวาบหวิวอย่างแปลกประหลาด

สติสัมปชัญญะที่ยังหลงเหลือบอกให้รู้ว่ามีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้นกับหล่อน เปลือกตาบางปรือเปิดขึ้นมาจนเห็นเงาร่างใหญ่ทะมึนคร่อมอยู่เหนือกาย เพียงเท่านั้นหัวใจของศวรรยาก็แทบวาย หล่อนอ้าปากกรีดร้องออกมาสุดเสียง

หากแท้จริงแล้ว เสียงนั้นดังขลุกขลักอยู่แค่ในลำคอ เมื่อเรียวปากนุ่มถูกประกบอย่างทันท่วงที ศวรรยาพยายามดิ้นหนีเท่าที่เรี่ยวแรงพอมี แต่นอกจากจะไม่เป็นผลแล้ว ร่างน้อยกลับต้องห่อกายด้วยความหวามหวิวขึ้นมาแทน ด้วยเรียวลิ้นร้อนๆ ล่วงล้ำเข้ามาในโพรงปาก กวาดชิมและดูดดึงเรียวลิ้นเล็กจนหล่อนต้องสั่นไปทั้งกาย

ชู่ว์...อย่ากลัวนะคนดี พี่จะนุ่มนวลกับแต้ว ไว้ใจพี่นะครับ

เสียงกระซิบพร่าดังขึ้นเมื่อเขาถอนริมฝีปากออก ถ้อยคำปลอบจากคนกายใหญ่ที่ขยับบดเบียดอยู่บนกายบางนั้นเหมือนคำข่มขวัญมากกว่าประโลม

เนื้อตัวของศวรรยาสั่นเทาอย่างช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ จนเมื่อบางสิ่งที่แข็งขึงและร้อนผ่าวชำแรกเข้าสู่กลางกาย หญิงสาวจึงเกร็งกายต่อต้าน หากสัมผัสจากมือหนาที่ลากไล้สอดประสานกับจังหวะขยับเคลื่อนของกายใหญ่ก็ทำให้ร่างน้อยหลอมละลายไปกับเขาอย่างง่ายดาย









แต้วก็ไม่อยากให้พ่อของลูกเป็นคนหน้ามืด หื่นกาม และฉวยโอกาสเหมือนกัน

พี่ไม่ฉวยโอกาส พี่พยายามที่จะไม่แตะต้องเธอ แต่เธอมากอดพี่

แล้วพอ...พอจะข่มใจได้ เธอก็ครางเรียกชื่อพี่อีก

ว้ายหยุดใส่ร้ายแต้วเดี๋ยวนี้นะ แต้วไม่เคยทำเรื่องน่าเกลียดไร้ยางอายแบบนั้น

น้อยไปสิ

เตชินท์สวนทันควันอย่างหมั่นไส้เหลือทน แม้จะจดจำคำพูดของแม่ยายที่ย้ำนักย้ำหนาว่าฝากดูแลลูกสาวที่อ่อนโยนและอ่อนต่อโลกคนนี้ด้วย แต่ลองใครมาเป็นเขาสิ จะอดกลั้นไว้ได้สักกี่น้ำ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 54 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

75 ความคิดเห็น