มายาพสุธา (รีอัพ)

ตอนที่ 23 : ทัวร์รอบไร่กับนายดิน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,971
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    27 เม.ย. 63

หลังจากที่รับรู้กติกาของไร่พสุธา โฮมสเตย์ว่าต้องซักผ้าเอง เช้าวันต่อมาพระพายก็ไปที่เรือนรับรองตามกฎของไร่เพื่อใช้โทรศัพท์ต่อสายหาลูกน้ำเพื่อนรัก และเป็นครั้งแรกตั้งแต่มาพักที่นี่ที่สามารถต่อสายติดได้อย่างรวดเร็วทันใจ

“โอ้ย คิดถึงแกที่สุดเลยไอ้พาย อยู่ที่โน่นมาเกือบอาทิตย์แล้วสิ เป็นไงบ้างแล้วล่ะ" ลูกน้ำร้องทักทายทันทีที่ได้ยินเสียงเพื่อนรักร่วมบริษัท

“แหะๆ ก็ดีจ้ะ” พระพายยิ้มแหยๆ ไม่กล้านินทาไร่พสุธาเสียงดังเพราะเห็นร่างสูงของนายดินเดินไปเดินมาระหว่างเคาน์เตอร์ไม้ด้านหน้า กับโต๊ะม้านั่งตัวที่ว่างแถวๆ นั้น “แล้วทางโน้นเป็นไงบ้าง งานแต่งวันนั้น ทางบ้านเอ็ดดี้ยอมยกเลิกหรือเปล่า”

“โธ่... มีเหรอที่พ่อแม่ไอ้เอ็ดดี้จะยอมปล่อยให้ตัวเองขายขี้หน้าต่อหน้าแขกเป็นพัน สุดท้ายก็ยอมยกเลิกทุกอย่างก่อนถึงวันงานจนได้ล่ะนะ เออใช่! ลืมเล่าให้แกฟัง วันก่อนเอ็ดดี้บุกมาถึงที่บริษัทเลยเว้ย มาถึงก็โวยวายขอพบผอ. บอกว่าให้บอกที่ซ่อนของพระพายมา ไม่งั้นเขาจะไม่กลับ กว่าจะคุยกันไม่รู้เรื่องเกือบต้องเรียกรปภ.มาลากตัวไปแน่ะ”

“เวรแล้วไหมล่ะ! ไปอาละวาดใส่ผอ.ชูชาติเนี่ยนะ เดี๋ยวเขาหมั่นไส้แล้วจะถอดฉันออกจากรายการหรือเปล่า ยิ่งลาพักร้อนนานตั้งสองเดือนแบบนี้ด้วย”

“ไม่หรอกน่า พนักงานดีเด่น พิธีกรมากความสามารถอย่างแก ผอ.ชูชาติออกจะปลื้ม”

“แต่ถ้าเอ็ดดี้ไปตอแยเขามากๆ กลัวจะกลับไปแล้วไม่มีเก้าอี้เหลือน่ะสิ”

“ผอ.ฝากฉันมาบอกแกว่าไม่ต้องห่วงตรงนี้ แกขออนุญาตลาพักสองเดือนโดยไม่รับเงินเดือนอย่างถูกต้องแล้ว แม้ว่าตอนแรกจะเป็นการลาเพื่อไปฮันนีมูนก็เถอะ ส่วนรายการก็ถ่ายสต๊อกไว้ล่วงหน้าเพียงพอที่จะออกอากาศแล้ว ยังไงกลับมาเก้าอี้แกยังมีขาอยู่ครบแน่นอน นี่... อย่าพูดถึงไอ้บ้านั่นเลย ไหนเล่ามาสิว่าอาพสุของแกเป็นไงบ้าง อยู่กลางบ้านนอกคอกนาแบบนั้นแกปรับตัวได้ดีไหม”

พระพายชะเง้อหน้าไปทางเคาน์เตอร์ เมื่อเห็นว่านายดินไม่ได้ยืนจ้องจับผิดอยู่ตรงนั้นแล้วก็รีบเล่าประสบการณ์การใช้ชีวิตในไร่ที่ปราศจากเทคโนโลยีให้เพื่อนฟังทันที แต่ด้วยเสียงกระซิบกระซาบ

“โอ้ยยย..อยู่ที่นี่เหงาจะตายอยู่แล้วแก! โน่นก็ห้ามทำ นี่ก็ห้ามใช้ หรือต่อให้ไม่ห้ามเล่นมือถือก็เล่นอินเตอร์เน็ตไม่ได้เพราะเน็ตมันกากเหลือเกิน ที่นี่เป็นไร่แบบที่ต้องอยู่กับธรรมชาติมากกกกก สงบเสียจนน่าเบื่อเลยล่ะแก กฎระเบียบเยอะยิ่งกว่าโรงเรียนประจำอีก นี่เพิ่งรู้ว่าต้องซักผ้าเองด้วย”

“ฮ้า ที่นั่นไม่มีบริการซักรีดให้แกเหรอ”

“ก็ไม่มีน่ะสิ ฉันก็เลยโทร.มาจะให้แกช่วยเสื้อส่งมาให้หน่อย กะว่าให้พอใช้สักเดือนนึง”

“คือแกกะจะไม่ซักผ้าเลยว่างั้น”

“ก็ เอ่อ... กลัวซักไม่สะอาดอ่ะ”

“อย่าเลย ฉันรู้ว่าแกซักไม่เป็น ตกลงจะเอาอะไรรีบบอกมาทีเดียวเลย เดี๋ยวจะรีบออกไปจัดส่งให้” ลูกน้ำอาสา

“งั้นแกช่วยจดด้วยนะ แกช่วยเหมาเสื้อผ้าแฟชั่นที่ตลาดนัดเศรษฐีใต้ออฟฟิศเราสักสามสิบชุด เอาแบบใส่สบายๆ มีความเป็นซัมเมอร์ ถ้ามีหมวก รองเท้าแตะ ตุ้มหู หรืออะไรที่เข้าชุดกันก็จัดมาเลย”

เสียงอือๆ เหมือนกำลังจดตามดังมาจากปลายสาย

“แล้วก็ขออุปกรณ์เพนต์เล็บหนึ่งชุดพร้อมยาทาเล็บสักสิบยี่สิบสี ที่ไดร์ผม เสื่อโยคะ ชุดโยคะ เสื้อในกางเกงในเหมาโหลมาสักสองโหล แท็บเล็ต หูฟัง กล้องถ่ายรูป หนังสือนิยายออกใหม่ ขนม...” พระพายระบุรายการที่ต้องการยาวเหยียดเกือบห้าสิบรายการ “แล้วช่วยจัดส่งแบบอัลฟา ฟาสต์ เก็บเงินปลายทางแบบด่วนที่สุดเลย ก่อนที่ฉันจะเฉาตายอยู่ที่นี่ แล้วฉันจะโอนเงินคืนให้แกทันทีที่ไปธนาคารได้”

“ทำไมต้องลำบากไปธนาคาร โมบาลย์แบงกิ้งก็มี”

“ที่นี่มันใช้ไม่ได้น่ะสิ เน็ตกากที่สุดในประเทศ แกมีเงินพอออกให้ฉันก่อนใช่ไหม”

“เออ เรื่องเงินไม่ต้องห่วง แกอยากได้อะไรอีกรีบบอกมา”

แล้วพระพายก็นึกบางอย่างได้ก่อนวางหู “อ้อ ใช่! ฝากแกซื้อของของบางอย่างสักหน่อย จะให้เป็นของขวัญอาพสุ”

หลังจากที่ลูกน้ำรับปากว่าจะรีบจัดหาของให้ พระพายก็วางหูและเดินกลับไปที่เรือนต้นสน แต่ยังไม่ทันถึงที่บ้านพักก็มีเสียงเรียกจากข้างๆ

“คุณพาย”

รถกอล์ฟคันเล็กแบบที่ใช้ในสนามกอล์ฟแล่นมาจอดข้างๆ พระพายมองเข้าไป เห็นหนุ่มชาวไร่ผิวแทนเข้มใบหน้าคมคายใต้หมวกคาวบอยนั่งอยู่ด้านหลังพวงมาลัยรถ

“คุยโทรศัพท์เสร็จแล้วหรือครับ” นายดินถาม

พระพายแอบมองค้อนเบาๆ แหม แอบฟังคนอื่นคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วขับตามมาเลยเชียวนะ

“คุยเสร็จแล้วค่ะ”

นายดินพยักพเยิดไปที่เบาะว่างข้างตัว

“ขึ้นมาสิ ผมจะพาคุณทัวร์รอบไร่พสุธา”

 

เอาล่ะสิ เริ่มหาเรื่องทำเนียนตีสนิทกับน้องพายแล้วนะ นายดิน

   

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

574 ความคิดเห็น